brak dzieci

[kopytnik]

Tak się zastanawiam kiedy MM postawi któregoś z bohaterów przed perspektywą
niemożności posiadania potomstwa. Jak wiadomo jest to coraz częstszy problem,
a liczba ludzi dotkniętych niepłodnością będzie rosła. Czyli statystycznie
któryś z bohaterów powinien mieć takie problemy, prędzej czy później.
Zastanawiam się, jaka będzie wówczas reakcja Borejków na taką sytuację. Czy
będą potrafili zachować się taktownie, nie naciskać, nie wypytywać, nie
sugerować, nie zapraszać na kinderbale, brać w obronę przed wścibskimi
sąsiadami, nie robić durnych dowcipów o bocianach, o latach które lecą itp...
Bardzo jestem ciekawa.

[anutek115]

Nie wierzę, że taki problem się w Jeżycjadzie pojawi. Pisałyśmy już o tym, że
nie pojawia się wiele problemów, które istnieją w realnym świecie - jak
chociażby choroba dziecka (nawet typu alergia). Jeśli jakaś para w Jeżycjadzie
nie będzie mogła miec dzieci, to tylko PRZEZ JAKIŚ CZAS. Potem, po paru latach
starań, dziecko na pewno się pojawi. Może adoptowane? Ale jakieś na pewno będzie.
A jeśli chodzi o reakcje Borejków, to już oczyma duszy widzę te niedomówienia,
te znaczące spojrzenia wymieniane przez Gabrysię i mamę Borejko (takie, jak w
wypadku obserwowania uczucia Robrojka względem Natalii), na szczera rozmowę bym
nie liczyła, może jednak by nie wypytywali, bo ta ich dyskrecja jest czasem
posunięta do granic absurdu, ale jednak czasem się przydaje... A, obrony przed
wścibskimi sąsiadami też oczyma duszy nie widzę. Mam tylko nadzieję, że
pohamowaliby się z sypaniem cytatami typu "Dziecko to miłośc, która stała się
widzialna".

[psiamama]

ja osobiście nie chciałabym o takich problemach czytać w ksiązkach paniMM ,
przecież to jest litertura kierowana głównie do młodzieży , nie sądze żeby
jakiegoś nastolatka obchodziły problemy płodności ulubionych bohaterów.

[mallina]

jak widac po uczestnikach tego forum nie jest to literatura kierowana tylko do
mlodziezy:-)

[kopytnik]

Mnie się zdaje, że w tej chwili niepłodność jest już raczej problemem
społecznym, takim jak bezrobocie, upadek firmy i oszustwa wspólnika w CR. I nie
w fizjologii ten problem leży, tylko w reakcji społeczeństwa.

psiamama napisała:

> ja osobiście nie chciałabym o takich problemach czytać w ksiązkach paniMM ,
> przecież to jest litertura kierowana głównie do młodzieży , nie sądze żeby
> jakiegoś nastolatka obchodziły problemy płodności ulubionych bohaterów.

[klaudziol111]

MM trochę przesadza. Bardzo bym się zdziwiła, gdyby np. Tomcio i Elka nie mieli
dzieci.

[kopytnik]

Czy ja wiem... Osobiście przypominam sobie ospę (Pyza i Tygrysek), świnkę
(świnki trzy plus żałosny Ignac, którego też poniekąd do dzieci zaliczam),
alergię (Ida, co prawda na kosmetyki). Może coś tam jeszcze było. Ale
przydałaby się taka para (z tych dobranych ;) ), z pomocą której możnaby
podetknąć czytelnikowi wzorce zachowań w takiej sytuacji (skoro już uznajemy,
że MM podtyka takie wzorce). Bardzo pasowaliby mi tutaj Elka z Tomkiem (ale oni
już chyba dzieciaci są). Taka miła para a tu bęc! i dzieci niet. Ktoś np mógłby
się nietaktownie zachować mówiąc, że skoro dzieci nie mają to mają dużo czasu i
żadnych problemów i z przyjemnością zaopiekują się małą Milą kiedy Róża
wyjedzie do Stanów z Fryckiem. I ktoś mógłby wtedy zaoponować. A ktoś inny by
się sprzeciwił. I wyszła by z tego taka miła awantura rodzinna (jak ta o
zmywarkę), ktoś dostałby po nosie, a ktoś może coś by zrozumiał.

[anutek115]

Jasne, że dzieci chorują na tzw. "choroby dziecięce" i nie o to mi chodziło. Ale
np. moja kuzynka urodziła dziecko ze skazą białkową. Jest to przypadłośc
spotykana coraz częściej. Życ się z tym da, tylko że nie jest już tak różowo,
uroczo i bezproblemowo. Nie posuwałam się tak daleko, jak niektóre forumowiczki
piszące o zespole Downa na przykład, ale właśnie o tego typu schorzeniu, z
którym matka się boryka całe życie, a nie trzy tygodnie, w czasie których dzieci
szaleją po domu (vide - Natalia i Pulpa chore na świnkę) i beztrosko sobie
zdrowieją. Tymczasem skoro nie mamy w Jeżycjadzie nawet małego alergika czy
wcześniaka, to co tu mówic o poruszonym problemie bezdzietności...

Choroby dzieci

[martadella]

A Trolla?

[anutek115]

Trolla pojawiła się jako dorosła (w zasadzie) bohaterka "z pobocza" Borejków.
Potem znika, by, ozdrowiona, pojawic się znowu i przemknąc przez strony
"Polewki" jak sen jaki złoty. Tymczasem wszystkie dzieci Borejkówien i otoczenia
rodzą się góra rok po slubie, o czasie, zdrowe, ważą pewnie 4 kilo i dostają 10
punktów Apgar (nawet bliźniaczki Kreski, tymczasem bliźniaki nader często rodzą
się przed czasem, i nader często są lżejsze niż dzieci z ciąży pojedynczej),
potem tyją (niekiedy przesadnie), rosną, zasuwają truskawki, jagody, czekoladę i
inne rzeczy wywołujące alergie, a z chorób zaliczaja katar i świnkę, i ogólnie
problemów z nimi żadnych. Ja nie jestem na tyle wredna, by jakiejkolwiek matce,
nawet literackiej, życzyc chorych dzieci, ale z Jeżycjady naprwdę wyłania się
obraz macierzyństwa jako czegoś totalnie beztroskiego i bardzo łatwego, nieco
zakłóconego w okolicach wieku dojrzewania, ale to przeciez przejściowe! Jak sie
tak zastanowic, to te dzieci nie tylko się rodzą zdrowe, ale potem żadne nie
zalicza złamania ręki czy nogi (jak moja siostra w wieku lat 9), wstrząsu mózgu
(ja w wieku lat 13), wypadku samochodowego (koleżanka z podwórka w wieku lat
10), ciężkiej choroby typu zapalenie płuc czy zapalenie opon móżgowych. Byc może
tak wyglądało macierzyństwo pani MM i w takim razie ja jej szczerze zazdroszczę,
ale macierzyństwo w zasadzie wszystkich moich znajomych, mojej mamy i moje
własne (bardzo świeżej jeszcze daty) obfituje w inne doświadczenia. Jeśli
uznamy, że Jej książki to miłe czytadełko dla nastolatek, to w porządku. Ale
jeśli uznamy, że stanowi odzwierciedlenie świata, który nas otacza i jego
kronikę, to jakaś mała alergia (albo problemy z otyłym dzieckiem) powinna się
jednak pojawic.

[martina.15]

ale nie wiesz jak to bylo np z poczeciem Łusi, Ani pulpecjowej czy synkow
Natalii i Robrojka.

poza tym przypomnij sobie Gizele-ona dzieci nie miala...

[dakota77]

Ale Gizela wyszla za maz dopiero jako kobieta mocno dojrzala, na dzieci moglo byc juz na pozno.
Wydaje mi sie, ze Jezycjada juz dawno nie jest kierowana do mlodych czytelnikow, tak swoja droga;-)

[justyna302]

Oj juz dawno nie jest. Ja dopiero będąc zupełnie dorosłą osobą zrozumiałam
niektóre wątki i aluzje, zwłaszcza polityczne.
Jako młoda panienka przelatywałam je bez żadnego zainteresowania ( ot, jakieś
dziwne fragmenty pani Musierowicz wstawia ). A może ja taką tepą nastolatką
byłam?
Wydaje mi sie jednak że nie, w każdym razie kiedyś autorka liczyła bardziej na
inteligencje i wyrobienie czytelnika, teraz wykłada nam wiedze o społeczeństwie
wręcz łopatologicznie. Nastolatek może przeczytać bez wysiłku intelektualnego,
ale czy zrozumie, że to ironiczny obraz jego, jego rówieśników i świata, w
którym się obraca? Wątpię.

[yowah76]

Chyba dosc szybko to poszlo, wiec bez szczegolnych problemow, nikt 10 lat na
dziecko nie czekal...

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

Ale... wiecie co...?
Piszecie, że problem braku potomstwa nie nadaje się do książek dla młodzieży.
Tymczasem... najbardziej klasyczne bajki dla dzieci mówią zwykle o królu i
królowej, którym do szczęścia brakowało tylko dziecka. Po latach oczekiwań
wymarzone dziecko - królewna - rodzi się, a potem następują najróżniejsze
perypetie ściśle związane z tym, że dziecko było wyczekane, wymarzone i
wypieszczone.

To jest temat odwieczny i jak najbardziej dla dzieci.
→ → → → → → → → → →
Odkryjmy Białoruś!
odkryjmybialorus.blox.pl

[hybrid822]

A mnie nie poruszanie przez MM tego problemu absolutnie nie przeszkadza.
I tak z Jeżycjady zrobiła się już telenowela, a kiedy Autorka zacznie pisać na
zamówienie społeczne (w sumie już zaczęła, vide perypetie Róży) zrobi się z
tego drugi Klan, gdzie każdy istotny współczesny problem prędzej czy później
musi zostać podniesiony, choćby było to maksymalnie sztuczne i na doczepkę, ale
za to jakież walory edukacyjne.
Nie przeszkadza mi, że MM wymyśliła sobie rodzinę której kwestia niepłodności
nie dotyka - dzięki Bogu nie jest to jeszcze na tyle częste zjawisko, by taka
wizja Autorki była naprawdopodobna. Podobnie jak nie przeszkadza mi (bo niby
czemu?) religijność bohaterów, ani zaskakująco częsta obecność rudowłosych czy
bliźniąt. Ani w ogóle żadna z cech psychofizycznych, które MM zdecydowała się
bohaterom przypisać - jej prawo, jej wizja - dopóki to wszystko jest
psychologicznie spójne.
Pszeszkadza mi ntomiast, i to cholernie, kiedy postacie zaczynają zachowywać
się bez sensu (jak ostatnio Laura), kiedy ich zachowanie nie jest kompatybilne
z cechami, którymi MM zdecydowała sie ich obdarzyć, albo gdy Autorka brnie w
agitki. Ale obowiązku pisania o czymś, bo to problem "na czasie" ona nie ma,
jeśli tak nie czuje.

[kasztannova]

Hm. Ja bym nie powiedziała, że MM porusza wciąż współczesne tematy.
Wyliczanie, czego nie porusza, byłoby bardzoooo długie.
Ja się nie domagam serialu bo seriali nie oglądam, ale odrobiny prawdziwego
życia powinny przedostawać się do krainy Borejków. Trolla mnie zastanawia - bo
co konkretnie jest Trolli? Czy to jest kombinacja dwóch chorób?
Ale conieco - nazwijmy to - różnorodności, dotyczącej dalszych losów bohaterek,
zdecydowanie by się przydało. Bo czy wszystkie muszą rodzić chmary
dzieci /pominę umaszczenie, bo mi nie przeszkadza, chociaż ktoś mógłby mieć
marne włoski a nie burze loków, czy krzywe strzechy/. Wychodzą za mąż, rodzą
minimum 2 - nie mniej! Inaczej jest się wyrodną matką. A tu w gazetach coś
bredzą o niżu demograficznym...hehe. Borejkowie odbudują naród stadami
bujnowłosych, rudo-blond znawców Seneki :)
Więc minimum 2 sztuki, poźniej harówa, mąż ucieka, albo zachowuje się jakby w
ogóle go nie było - zamienia się w miągwę, susła, staje się nijaki, bądź
wyprawia się za granicę w celach zarobkowych. Ciekawe, że mężczyźni wystarczją
na 1 książkę, czyli pojawiają się w życiu bohaterek, a kobiety trwają całe
sagi. Dawniej rzeczywistość przedostawała się do secesyjnej kamieniczki,
obecnie przeobraża się wyłącznie wyobrażenie o rzeczywiśtości.
I tu leży ze tak powiem - sęk.
Teraz są li i jedynie, wyobrażenia o tym, co dzieje się za oknem. Szkoda, że
Borejkowie, czy MM bronią się przed światem teraz. Za komuny się nie bronili i
było realistycznie i ciekawie.
Niepłodna Borejkówna nie istnieje, zadziobała by ją kochana Mila, która czuwa,
jako mały tyran rodzinny. Siostry nie rozpoznawały by jej na ulicy. Itp itd.
Gdyby tak ktoś urodził chore dziecko Mila pomstowała by do niebios, ze to kara
za grzechy...itp i patrzyła by krzywym okiem.
Szkoda, że MM nie ryzykuje już trudnych tematów.

[le_lutki9]

Otoz to.
DOdam, odnosnie wypowiedzi powyzej, ze problem nie w tym, ze MM wymyslila
sobie "rodzine" bez problemow prokreacyjnych, tylko, ze jej swiat sklada sie
wylacznie z takich rodzin. przeciez glowny trzon bohaterow nawet nie styka sie
z ludzmi mniej szczesliwie obdarzonymi przez los. Nawet w tle nie majacza.
I wszystkie te rodziny, jakby nie byly sympatyczne, glosza jeden model zycia i
rodziny: duzo dzieci, latwo i szybko a potem jakos to bedzie.
I tak beda zdrowe, wiadomo. To, ze rodza sie w mieszkaniu dziadka (Dmuchawca) i
do kupy razem jest ich tam juz szescioro - to nie problem, to, ze matka nie ma
zawodu ani zadnych widokow na cokolwiek (Pyza) - tez zaden problem, bo
macierzynstwo samo w sobie zmiata wszelkie przeszkody z tej ziemi a mamusia i
dziadkowie pomoga. I ja rozumiem, ze sa ludzie (calkiem sporo nawet) ktorzy
taki poglad podzielaja. Ale sa i inni, jak chociazby - ze uzyje skrajnego
przykladu - 19-letnia matka, ktora ostatnio we Francji przyznala sie, ze
udusila i wrzucila do stawu wlasne dziecko 14-miesieczne, bo nie byla w stanie
zniesc swojej kondycji samotnej matki i nawet z pracy musiala zrezygnowac, bo
nie miala na nianke dla dziecka ani nikogo wokol siebie. A potem usilowala
popelnic samobojstwo. Jak widac sa ROZNE reakcje i ROZNE postawy wobec
podobnych sytuacji zyciowych. Nie mowie, ze musza byc az tak skrajne, jak ta
wspomniana powyzej, ale jest pelno odcieni szarosci... Wszystko to pisze
dlatego, zeby uswiadomic, ze nawet w ksiazeczkach lekkich i latwych swiat nie
powinien skladac sie z SAMYCH Roz i Gabrys, zeby przeslanie ksiazki nie tracilo
na wiarygodnosci. Wszelkie zaslugi i cnoty moralne Borejkow et consortes nieco
bledna wobec faktu, ze nie sa one wystawiane na zadna ciezka probe, gdyz nie
musza oni na codzien borykac sie z ciezkim, dlugim, niezasluzonym problemem
typu cierpienie dziecka. Kochamy sie wszyscy i usmiechamy, bo wszyscy jestesmy
zdrowi i nikt nie musi wstawac po nocy do chorego dziecka ani walczyc z wozkiem
inwalidzkim na schodach bez podjazdu (wysoki parter lub suterena), ani
faszerowac sie miesiacami hormonami zeby udalo sie nareszcie zajsc w ciaze. I
to w swiecie, w ktorym bezplodnosc/nieplodnosc i odsetek ciaz patologicznych
rosnie lawinowo.
To jednak bardzo rzuca sie w oczy w ksiazkach pani MM.
Roza nie waha sie ani sekundy i mysl o aborcji nie przemyka jej nawet przez
glowe - jej swiete prawo. Ale to rowniez dlatego, ze cala jej rodzina mysli i
czuje dokladnie jak ona. Wiekszosc mlodych dziewczyn w nieplanowanej ciazy
spotyka sie przynajmniej z oburzeniem, wymowkami, a nieraz i z ostracyzmem
rodzinnym, bo takie sa realia. Czesc z nich decyduje sie na drastyczne kroki
wlasnie dlatego, ze znikad nie ma wsparcia. Przeciez przypadkow takowych jest
na peczki w kazdej gazecie i z nieba one nie spadaja wiec dlaczego omijac je az
tak szerokim lukiem? W rezultacie ksiazki pani MM dla tych konkretnych
dziewczyn w podobnej sytuacji nie beda zadna wskazowka ani wsparciem, bo u
Borejkow i reszty wszyscy sa jedno i prawomyslni. (Juz bardziej "prawdziwi" sa
dla mnie panstwo Schoppe i ich specyficzna moralnosci odbior ciazy Pyzy).
Nieraz mowilo sie, ze wraca sie do ksiazek MM po to, zeby sobie umilic zycie,
zobaczyc jak mozna rozwiazac problemy, usmiechnac sie. Ale uzmyslowilam sobie
jakis czas temu, ze moze to zrobic tylko ktos, kto znajdzie jakies chocby
dalekie odbicie siebie i wlasnej kondycji w ksiazce. Ulomni, chorzy, borykajacy
sie na codzien z trudnosciami rodzice czy potencjalni rodzice, wsrod tego
oceanu nieskalanego zadnymi trudnosciami czy chocby rozterkami, wahaniami
siebie nie odnajda...