sceny, które was wzruszyły - Sprężyna

[mist3]

Witam :)
Temat jak w tytule wątku - które sceny w Sprężynie sprawiły, ze zakręciła się
Wam w oku łezka albo dwie (w zależności od charakteru - ja jestem z tych mniej
wrażliwych, a moja siostra z tych bardziej).
Mnie wzruszyły 3:
1. Odpowiedź Laury na list Wolfiego - jakoś brakowało w moim życiu takiej
klasy, niestety.
2. Tekst (nie pamiętam dokładnie) o tęsknocie porównywanej do tęsknoty psa
oddanego do schroniska - to ze względu na moje 'kocie skrzywienie' - bo koty
oddawane do schroniska też potrafią tęsknić (i kotów i psów w schroniskach
niedługo pojawi się więcej - w końcu gdzieś trzeba wyrzucić niechciane
prezenty świąteczne...)
3. Scena pożegnania Gabrysi z Dmuchawcem. Bo skojarzyło mi się z pożegnaniami
osób bliskich, których już nie ma.

Macie jakieś inne propozycje?

[monikate]

Oczywiście. Scena całowania włosów Laury przez Naszpana.

[grimma]

brat z siostra (ignas z laura) na schodach w szpitalu
i inne tez . az mi tak dziwnie. ale ja sie czesto wzruszam - czasem na reklamach
tez

[paulina.galli]

Rozmowa p. Gruszki z Laura (kiedys tak samo - jak nie bardziej - wzruszylylam
sie czytajac wspomnienia eee... mam amnezje jak sie nazywal - no wozny ktory
został męzem babci Jedwabińskiej - w ksiazce "dziecko Piatku" jak wspomina
młodośc , swoja mała córeczke Anite itp.)
poryczałam sie wtedy

[paulina.galli]

O mam! Jankowiak sie nazywał!

[nessie-jp]

Tak, ja też bardzo się wzruszyłam i w Dziecku Piątku, przy historii pana
Jankowiaka

[paulina.galli]

nessje - a to ja sie jeszcze wzruszyłam jak byl opis tej pary "nie
najmłodszych"ludzi którzy grali na ulicy tego Mozarta :)

[paulina.galli]

I jeszcze jeden fragment -juz to cytowałam ale - jeszcze raz :

"Starszy pan stojac na skraju gupy słuchaczy, poczuł chyba to samo bo
naglewyciagnał ręke po dłoń stojacej z nim siwej pani i splótł palce z jej palcami.
I tak sobie stali polaczeni usciskiem nawet na siebie nie patrzac. a w Laurze
tenprosty gest wzbudził bolesne gwałtone ukłucie zazdrosci : nie miala nikogo z
kimmogla by dzielic wzruszenie. jak smutno" (...)
"Mowa dzwieków płyneła powoli (...) I z wolna zamarła.
Koniec!
Zgasł blask muzyki, pozostawiajac po sobie głuchą szarość.
Tak jakby Bóg usmiechnał sie - i zaraz odszedł"

[nessie-jp]

Tak

[2szarozielone]

Szczera rozmowa Laury z mamą w szpitalu. I braterski uścisk :)

[sowca]

Ta scena, kiedy Adam przyciska do ust włosy Laury. Jest dla mnie
piękna, wyjątkowa, wzruszająca. A także rozmowa Gabrysi z Dmuchawcem.

[tennesee]

1. Ignaś przełamujący strach i rzucający się na pomoc, a także
późniejsze rozważania Józefa na tan temat
2. moment, gdy Józef przytula Ignasia
3. moment, gdy Ignaś przytula Laurę
4. Łusia w poczuciu winy
5. Łusia zmartwiona, ze zawiedzie Naszego Pana

[laura-gomez]

2szarozielone napisała:

> Szczera rozmowa Laury z mamą w szpitalu. I braterski uścisk :)

Mnie też wzruszyły te sceny :)

[sacacorchos]

Rozmowa Ignacego z Ziutkiem: "Nie przywiązuj się do mnie za bardzo
[...] będziemy tu razem jeszcze kilka lat, najwyżej dziesięć, nie
sądzę żeby więcej" czy jakoś tak to szło

[jota-40]

Mnie też ta przemowa wzruszyła. Lubię bardzo Ignacego B., kiedy wykazuje te
swoje "rzymskie" cechy, okraszone jednak subtelnym, acz trafnym poczuciem humoru.
Muszę ze zdziwieniem przyznać, że Ignacy stał się w "Sprężynie" źródłem wielu
moich pochlipywań: na przykład chwila, kiedy objawił się udręczonej Gabrysi w
szpitalu - schludny, spokojny i pachnący, wyrzucił wszystkich i przejął
dowodzenie... I nieszczęsna połamana odetchnęła z ulgą, poczuła się cudownie
spokojnie i bezpiecznie. Rzadko się zdarza, żeby Gaba mogła tak po prostu
odsapnąć, nie prężąc notorycznie muskułów...
No i rzeczywiście - ta scena z Mozartem. Już było kilka takich momentów
wcześniej w Jeżycjadzie, m.in. Dmuchawiec, słuchający Mozarta w "OWR" chyba.
Uskrzydlająca i powalająca zarazem siła tej muzyki, boska cząstka, mistycyzm
nieomal - no, ale to wszystko tam jest i ja też to słyszę ;).

[ptasia]

> Rozmowa Ignacego z Ziutkiem: "Nie przywiązuj się do mnie za bardzo
> [...] będziemy tu razem jeszcze kilka lat, najwyżej dziesięć, nie
> sądzę żeby więcej" czy jakoś tak to szło

o właśnie, to.

[jessy3]

ptasia napisała:

> > Rozmowa Ignacego z Ziutkiem: "Nie przywiązuj się do mnie za bardzo
> > [...] będziemy tu razem jeszcze kilka lat, najwyżej dziesięć, nie
> > sądzę żeby więcej" czy jakoś tak to szło
>
> o właśnie, to.

zgadzam się. A dalej jest: "Ty też kiedyś będziesz dziadkiem, maleńki." - ładny,
ciepły i smutny kontrast.

[idomeneo]

Cytatjessy3 napisała:

A dalej jest: "Ty też kiedyś będziesz dziadkiem, maleńki."

bardzo przepraszam za psucie podniosłego nastroju, ale ja w tym akurat miejscu
miałam nieodparte skojarzenia z niegdysiejszą reklamą cukierków Werther's
Original ("dziś sam jestem dziadkiem...")

pan Gruszka chyba

[sir.vimes]

może nie łezka, bez przesady, ale dobra jest scena rozmowy Laury z panem Gruszką.

[jordanpeter]

Pan Gruszka i Laura - fajna scena, fakt.
Włosów całowanie nie bierze mnie ponieważ mnie nie bierze ;)
Pożegnanie z Dmuchawcem.
Laura i jej rozmowa z matką.
Laura i Ignaś w szpitalu.
Każda scena z Ziutkiem, śmieszy i wzrusza :)
Laura i jej zakochanie, które może przeistoczy się w prawdziwą
miłość. Stawiam na to, ten facet do niej pasuje :)
Łusia - gdy czuła się winna bycia "sprężyną",
Ignaś i jego wybujała wyobraźnia na biwaku :)

hm

[wushum]

Witam.
Kupiłam wczoraj i przeczytałam. Powiedzmy, że byłam prawie bliska
wzruszenia, przy rozmowie Laury z Gabrielą, ale opis o niezdartym
dzielnym uśmiechu "naszej omal świętej" sprawił, że wszelkie
pozytywne uczucie "jak tajfunem" odjęło i poczułam mdłości.
Po plusie otrzymali Ignace dwaj, "miągwa" za podejście do Laury,
senior za wspomniane wyżej "10 lat" i chwilowe wzięcie się w garść.
No pan Gruszka ok.
Aczkolwiek łeż nie roniłam.

[mamaemmy]

ja płacze nawet na reklamach :)

a odpowiadajac to
Garbrysia i Dmuchawiec
Laura i Gabrysia
Laura i Pan Gruszka
i jeszcze kolka innych scen.
Płakałam też,jak pomyslałam sobie jak będę płakać,kiedy usmiercą tatę Borejko
lub Dmuchawca..lub kogokolwiek innego:PPP

[smilodon75]

Wzruszyła mnie scena, kiedy Baltona mówi Tygryskowi o wypadku matki
i ta późniejsza w szpitalu, jak Laura wyznaje miłość Gabrysi.
Emocje między Laurą a Naszpanem...być może dla niektórych nierealne
poruszyły mnie do głębi, wierzę w tego rodzaju metafizyczną więź,
zwłaszcza, że sama doświadczyłam swego czasu czegoś podobnego...
Ujęła mnie też szorstka rozmowa Józinka z Ignasiem nad jeziorem...

[frigideira]

Po raz pierwszy płakałam przy Jeżycjadzie (nie to, że mnie nic nie rusza, na
filmach czy innych książkach to i owszem, ale MM aż tak na mnie nie działała)
Kiedy? Laura u Gaby w szpitalu. Nigdy za Tygrysem nie przepadałam, ale ta scena
pokazała mi ją jakoś na nowo-tłumacząc całe poprzednie zachowanie. Nie, że w
kółko "przez ojca" tylko całe ambiwalentne uczucia wobec matki.
A scen wzruszających jest wiele, i pięknych
- Ignacy i Ziutek
-Laura i Ignaś- mają szansę stac się wspaniałym rodzeństwem
-rozterki Ignasia względem samego siebie - miałam zupełnie jak on
-no i ten Mozart..

[wushum]

Jeszcze niedawno miałam taki czas, że reklama była w stanie mnie doprowadzić do
łez, albo cokolwiek, ale byłam wtedy w rozsypce - obecnie z zadowoleniem
zauważam, że powraca moje dawne żelazne niewzruszenie :) /no chyba że grypa,
albo okres;)/. Zawsze to jakieś pocieszenie.
Pozdrawiam

Ziutek

[senseeko]

jordanpeter napisała:

> Każda scena z Ziutkiem, śmieszy i wzrusza :)

Ulewanie też?
Jak on wzruszająco ulewa, prawda?

[mmaupa]

O - nikt nie wspomnial o scenie jedynej scenie ktora mnie wzruszyla. To ta kiedy
Marek informuje Ignasia o wypadku.

I Ignas-Laura tez troche, ale znacznie mniej.

[alitzja]

mmaupa napisała:

> O - nikt nie wspomnial o scenie jedynej scenie ktora mnie wzruszyla. To ta
kiedy Marek informuje Ignasia o wypadku.

Gdzieś tam (ale nie wiem, czy w tym wątku, chyba nie) ja wspominałam, że to
jedyna scena, na której się popłakałam.

[marajka]

No to ja jestem zimna suka- nic mnie nie wzruszyło i rzadko się zdarza, żeby
mnie książka lub film wzruszyły.
Jedynie scena kiedy Józinek dziękuje Miągwie za uratowanie życia mogłaby zostać
przeze mnie uznana za wzruszającą.

[baba67]

Kiedy Lusia przekazuje dziadkowi ze teraz trzeba go bardziej kochac niz wtedy
gdy byl mlody i piekny.