Borelioza a nerwica

[nadia78]

chcialam rozpoczac nowy watek, gdyz te dwie choroby sa bardzo podobne do
siebie jezeli chodzi o objawy.
Mowi, sie ze borelioza poglebia objawy nerwicy.
Teraz w niektorych przypadkach powstaje dylemat typu, co bylo pierwsze jajko
czy kura?
ja moge podac tylko przyklad swojej osoby , innych nie znam.
U mnie nerwica pojawila sie juz pare lat temu , natomiast borelioza w zeszlym
roku.
Objawy nerwicy byly takie same jak w przypadku zakazenia borelia, jedyne co
bylo nowego przy lyme , to roznego rodzaju dretwienia i "skakanie" miesni.
Poza tym takie sensacje jak zawroty glowy , ciezkie nogi, zmeczenie ,
sensacje sercowe itp, itd. byly mi juz znane wczesniej.
Zmierzam do tego , iz nalezy pamietac, ze istnieja tez inne choroby! Nie
tylko borelioza, a w szczegolnosci jak nic nie wychodzi z badan w kierunku
boreliozy, nalezalo by sie zastanowic czy aby jest to dobrym wyjsciem ja
leczyc "na slepo"?

[iskra857]

Ciesze sie ze to napisalas. Zgadzam sie w 100%.Borelioza obejmuje objawy
praktycznie z kazdego narzadu, jest ciezka choroba, z ktora trzeba
walczyc.Kazdy czytajacy to forum znalazlby pewnie cos, co u siebie
zaobserwowal. Ale na czyms trzeba sie opierac. Nie mozna mowic, ze tylko
objawy, bez dodatniego wyniku krwi to jest borelioza. Trzeba poprostu poradzic
sie lekarza. Nie mozemy sami wymyslac sobie rozpoznania i sami sie leczyc, bo
tak jak napisalas jest tysiac chorob o podobnych objawach, one tez sa trudne do
zdiagnozowania i leczenia. Poprostu musi byc lekarz.

[artur737]

Im dluzej zyje tym mniej wierze w choroby psychogenne. Nerwica to rozpoznanie prawie zawsze 'na odwal sie czlowieku bo nie wiem co ci jest'

Z tego co wiem to w Polsce jest naduzywane bardzo a to dlatego, ze lekarze sa zmuszani do oszczedzania wiec robia tylko najbardziej podstawowe badania. Co sie nie miesci w tak skromnej diagnostyce jest chrzczone "nerwica".

Nerwica jest problemem interakcji z innymi ludzmi i zwykle zaczyna sie w dziecinstwie na skuterk roznego rodzaju urazow psychicznych i wytworzenia konfliktow wewnetrznych.
Nerwice jest relatywnie latwo wyleczyc psychoterapia.

Obecnie przyjelo sie w Polsce, ze nierozpoznana borelioza jest nazywana nerwica.


Nigdy tego nie robilem, ale mozesz np uzyc wyszukiwarki na forum zdrowie zrobic szukanie na wyraz nerwica. Zaloze sie, w ostatnich latach znajdziesz ten wyraz o wiele czesciej wystepujacy niz na poczatku dzialalnosci forum. Ilosc ludzi piszacych posty na forum zdrowie jest mniej wiecej taka sama przez ostatnie lata. Na poczatku forum przyciagalo sporo ludzi z uwagi na 'nowosc' pozniej pomimo reklamy czesc ludzi odeszla do innych komunikatorow GG, tlen etc i dlatego ilosc ludzi pozostala taka sama.

Jezeli znajdziesz wiecej 'nerwic' w ostatnich latach to bedzie to raczej wynik epiedemii boreliozy a nie epiedemii nerwic.

[artur737]

Znaczy nie mowie, ze kazda nerwica to borelioza, ale borelioza ma swoj spory udzial w tym wzroscie 'nerwic'.

[pio24]

Tez mi lekarz powiedzial ze mam nerwice i przepisal srodki na bol glowy i na
uspokojenie. Niestety mnie nie przekonal ta diagnoza w moim przypadku byla
nielogiczna. Po pierwsze ze bylem przed ukaszeniem okazem zdrowia bardzo zadko
chorowalem zadna tam grypa czy branie jakis srodkow na bol glowy przeziebienie.
Po ukaszeniu w Szwecji rumien bol glowy wiec co innego nerwica smiech na sali
poprostu. Lekarz jak nie wie co ci jest to powie ze nerwica albo pan sobie to
wymyslil i za duzo sie naczytal. Gdybym go posluchal to bym ladnie na tym
wyszedl.

[nadia78]

ja natomiast wierze w choroby psychogenne, nasz mozg to potezna "maszyna" i na
pewno kazdy spotkal sie z tym, ze jak sie zdenerwuje badz o czyms intensywnie
mysli, jest tego odzwierciedlenie w reakcji organizmu, chocby najprostszy stres
przed egzaminem wywoluje u nas bole brzucha itd.
Mysle , ze jezeli by tak gruntownie przebadac tych pacjentow z nerwica, to
rzeczywiscie czesc mialaby jakies organiczne podstawy swojej choroby, np, tez
borelioze badz inne byc moze nie znane nam jeszcze choroby.
Nie demonizujmy tak tej boreliozy i nie wciskajmy jej kazdemu kto
ma "boreliozoobjawy", gdyz wtedy stanie sie ona substytutem "nerwicy", lekarze
beda stawiac diagnoze borelioza zamiast nerwica, jak teraz i nic z tego nie
bedzie wynikac.

[wroteknowynick]

To co wystepuje w boreliozie to nie jest nerwica ,tylko hiperwitaminoza
witaminy D. Sami mi lekarze zdiagnozowali nerwice ,ale leki na nia mi nie
pomagaly i nie pomagaja ,wiecc jezeli to nerwica to czemu leki na nerwice mi
nie pomagaja. Odpowiedz jest prosta ,poprostu ten stan jest podobny do nerwicy
ale nie jest spowodowany psychika i nie jest nerwica ,na ktora leki dzialaja
zwiekszajac ilosc serotoniny itd ,tylko biologia. Wszystkie te objawy niby
nerwicowe znikaja po miesiacu stosowania leku ARB - blokady receptorow
angiotensyny . Lek ten blokuje receptory na komorkach odpornosciowych
organizmu , w ktorych bakteria zyje i tym sposobem hamuje wytwarzanie przez te
komorki aktywnego metabolitu ,hormonu 1,25-dihydroxywitaminyD ,ktora powoduje
te wszystkie objawy. Ten metabolit jest substancja ktora organizm uzywa do
zabijanioa drobnoustrojow ,lecze w tym przypadku bakterie go wytwarzaja same.

[artur737]

Tu np jest gosc przekonany, ze ma nerwice. Nawet nie da sobie wytlumaczyc: nerwica i juz. A szansa, ze to nerwica jest pewnie 0.0001, ale tak go ladnie lekarze ustawili, ze nawet nie chce sie diagnozowac.

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=22&w=23328897

[wawan1]

Faktycznie dużo objawów boreliozy może przypominać nerwicę. Pamiętam, jak
podczas pierwszego ataku boreliozy (o czym wtedy oczywiście nie wiedziałam)
ładnych kilka lat temu, lekarz po zrobieniu podstawowych badań krwi, EKG i paru
innych stwierdził, że właśnie jest to nerwica. A że jestem niestety obciążona
pod tym kątem rodzinnie, więc dla niego sprawa była jasna.
Całe szczęście zmieniłam lekarza, poza tym wewnętrznie czułam, że to nie może
być nerwica sama w sobie. Uparłam się, aby w końcu znaleźć przyczynę.
Znalazłam, tylko trochę późno, bo kilka lat musiało upłynąć.

[nataszkam]

Widzisz- ten gość sam pisze, że miał jakies podstawy do tego, by powstała
nerwica (jakies traumatyczne zdarzenie).
Opis- jakby o mnie. Brakuje tylko tego, że podczas takiego "ataku" chodziłam do
ubikacji "po ścianie", nogi były bezładne, ręce podobnie- a do tego jakby nie
swoje, z zaburzonym czuciem (np. praktycznie niemozliwe było ukrojenie
plasterka cytryny, odliczenie kropli na łyżkę). Zawsze posługiwałam sie malutka
myszka, aż padła. Mąż kupił taka nowoczesną, z bajerami, ale... wiekszą, niz
poprzednia i nie mogłam nia pracować, bo ręka bolała, dretwiała. Mąż musiał
kupić zwykłą, malutką. Na szczęście teraz powróciłam do tej większej. Poczucie
odległości (jest na to jakaś naukowa i prosta nazwa, ale nie pamietam- jak
wielu innych rzeczy, niestety)tez było zachwiane , np. podnosząc do ust łyzke
czy kubek okazywało sie, że źle "wymierzyłam" odległość, bo dostawałam mocno w
zęby albo nie trafiałam, gdzie chciałam. Zawroty głowy miałam takie, że czasami
upadałam. Ataki kompletnej utraty sił trwały po kilka godzin albo 1-2 dni i
przez ten czas nawet siła woli nie była w stanie mnie ruszyć z łóżka, a potem
ogólna niemoc jakby popuszczała, dalej co prawda byłam jakby bez sił, ale
mogłam juz odprowadzić dziecko do przedszkola czy zrobic obiad. No i wtedy
mogłam normalne, wydajnie pracować przy komputerze (kończyłam wtedy doktorat),
ale wiekszośc objawów była, tylko o mniejszym natężeniu.
Nie polazłam z tymi objawami od razu do lekarza, bo wydawało mi sie to jakieś
nieprawdopodobne, no i nigdy nie uczyłam się o chorobie, która dawałaby takie
objawy, a nie zależało mi na etykiecie hipochondryczki. Poszłam dopiero po 3
miesiącach, ale tylko dlatego, ze pojawił sie ból kręgosłupa, który nie mijał
po standardowym domowym postepowaniu. A potem zaczęłam łazić od jednego
lekarza, do drugiego. A że też zdecydowanie pogorszyło mi sie ze snem
(oblewanie gorącem, łomotanie serca i to nie pozwalało zasnąć albo przerywało
sen), to zdecydowałam sie odwiedzić psychiatrę -wydawało mi sie, że wystarczy
głęgoki sen i wszystkie objawy minął, bo wg mnie własnie były spowodowane
naprawdę fatalnym snem, a praktycznie brakiem snu w ciągu doby. Pani psychiatra
rozpoznała... depresję. Potem wyczytałam, że zaburzenia snu w 90% dotycza ludzi
z depresją. No a oprócz zaburzeń snu były problemy z pamięcią, poczucie
opuszczenia sił, nadcisnienie, tachycardia, zmniejszona aktywność to od razu
jej podpasowało na depresję. Nawet leki miałam (lerivon i seronil). Wydałam w
aptece ponad 200 PLN, bo to miało byc od razu na 2 miesiące. Wtedy jeszcze
ufałam lekarzom, więc zaczęłam brac to cholerstwo, mimo, ze przerabiałam na
studiach psychiatrię, było o depresji i nawet kilkakrotnie wchodzilismy na
oddział leczenia nerwic i depresji i w ogóle nie pasowały mi objawy. Całe
szczęście, że były wtedy ferie i nie miałam zajęć- po tych lekach nie mogłam
zupełnie funkcjonować. W koncu -po konsultacji telefonicznej z dr- zmniejszałam
dawki lerivonu , az kazała go zupełnie odstawić (on miał mi zapewnić sen,
zamiast niego- serce nie wyrabiało na zakrętach, usta wysuszone na kamień,
zawroty głowy jak po karuzeli i żadnych mysli oprócz łóżka). Po
miesiącu "kuracji" głównie seronilem, przełamałam opór i zadzwoniłam do mojego
serdecznego kolegi- psychiatry, z którym kumplowalismy się jeszcze za czasów
liceum, a parę miesięcy wczesniej zakończylismy wspólny projekt badawczy. Znał
mnie od podszewki, do dziś spotykamy sie bardzo czesto, rodzinnie. Powiedział,
ze jak ja mam depresje, to on nie jest lekarzem, a na pewno nie psychiatra.
Kazał wyrzucic leki od razu na śmietnik i poszukac rzeczywistej przyczyny. On
wiedział, że praca naukowa, czyli tez doktorat, to mój żywioł i to mnie nigdy
nie męczyło, a wręcz traktowałam to (i tak jest do dziś)jako odpoczynek. A pani
dr psych nie dała sie do tego przekonać i stąd pewnie teoria o depresji wskutek
stresu, związanego z doktoratem.
Rok temu przebywałam w szpitalu na kardiologii (serce łomotało, nie reagowało
na beta blokery i prowadzący kardiolog wysłał mnie dla rozjaśnienia sprawy) no
i tam rozpoznano u mnie... nerwicę. Było to po 2 miesiącach po obronie
doktoratu, zajęcia na uczelni dawno ukonczyłam, miałam czasu dla siebie, jak
nigdy, wreszcie dokończyłam wyszywanie obrusu- nic, tylko sielanka! No, ale
uznano, ze jeszcze stres przezywam, albo są inne powody i stąd najlepiej
rozpoznac diagnozę, bo wtedy nie trzeba szukac przyczyny braku reakcji serca na
leki zwalniające jego akcję. Przy wypisie dostałam recepte m.in. na cloranxen-
podarłam od razu. Ja i nerwica! To co maja powiedzieć ci z prawdizwa nerwicą???
Dlatego uważam, że najlepszy był kiedys lekarz domowy- znał całą rodzine,
związki w danej rodzinie, sprawy zawodowe, problemy zdrowotne wszystkich itp i
wtedy- znając dana osobe dłużej niż 15 minut na pierwszej wizycie- mozna
pokusić sie o postawienie takich rozpoznań.
A ze snem u mnie zawsze jest lepiej od jesieni do wczesnej wiosny- wtedy serce
jakos mniej się tłucze. Może dlatego, ze słońca za duzo nie ma i nie dostarczam
dodatkowych dawek wit.D...
Ciekawe, czy duzo jest osób z borelioza, u których nie stawiano na pewnym
etapie na nerwicę?

[artur737]

Dobry psychiatra rozrozni nerwice o czegos organicznego.

Np. dretwienie w nerwicy jest zwykle polaczone z hiperwentylacja.

Dretwienie z boreliozy bedzie zwiazane z praca watroby. Dretwienie moze sie nasilac (lub pojawiac) w 2-3 godziny po tlustym posilku a potem bedzie stopniowo malec z uwagi na obieg toksyny wraz z zolcia. Przed posilkiem wiekszosc toksyny bedzie wylapana z krwi i zmagazynowana w woreczku zolciowym. Po jedzeniu nastapi wyrzut zolci do przewodu pokarmowego i po pewnym czasie, na ogol dwoch godzinach zolc zacznie byc wylapywana z przewodu pokarmowego z powrotem do krwi i wraz z nia w obiegu zaczyna pojawiac sie toksyna.

Nie przypadkiem w USA wielu wiadacych lekarzy leczacych borelioze to psychiatrzy bo to ci byli najbardziej obciazenie skierowaniami od lekarzy ogolnych.

Ale objawy nie zawsze sa jasne. Czasem jak czytam forum to po opisie klinicznym od razu wiem, ze to borelioza prawie ze 100% pewnoscia, ale czesciej to tylko mozliwosc takiej diagnozy.

A traumatyczne wydarzenia to prawie kazdy mial.

[iskra857]

To, co opisujesz bardzo przypomina moje objawy, zwlaszcza serce. Tez nie za
bardzo widze reakcje na blokery, musze brac wieksze dawki, a i tak serce mi
wali pedzi ponad miare. Wydaje mi sie, ze to, co opisujesz pasuje jednak na
borelioze, moze powtorz ten test. Ja sie nie dalam zaszufladkowac jako depresja
albo nerwica, bo ja naprawde znam siebie i wiedzialam, ze to nie to. Lekow nie
bralam, wiedzialam, ze nie mam sie co truc, chociaz psychiatra - mialam taka
konsultacje na oddziale - chetnie mi je proponowal. Ja zdaje sobie sprawe, ze
te wszystkie objawy wygladaja na nerwice i dlatego zawsze tak jestesmy
traktowani, ale mysle teraz, ze jest wiele chorob rzadszych, nie tylko
borelioza, ktore daja takie objawy i ci wszyscy ludzie praktycznie cale zycie
sa leczeni jako nerwica i depresja. Pomimo, ze nie czuja zadnej poprawy, maja
tylko zmieniane leki, a nikt nie pomysli, ze to moze byc fizyczna choroba. Nie
kazdy ma tyle sil, zeby walczyc o siebie.

[artur737]

Stary watek, podbity by nie zniknal w czelusciach internetu

[joannbernat]

Z tym jajkiem i kurą, to u mnie było tak:
Z nerwicą się urodziłam. Dlaczego? Bo moja matka musiała urodzić martwe
dziecko, a potem jeszcze trzy razy poronić, zeby w końcu lekarze znaleźli u
niej toksoplazmozę. Gdy ją w końcu wyleczyli ponownie zaszła w ciążę i urodziła
mnie. Szczęśliwie wprawdzie, ale ciągły strach o to, czy po raz kolejny nie
poroni i czy dziecko urodzi się zdrowe spowodował u mnie bardzo silną nerwicę.
Czyli po prostu - udzieliło mi się od mamy

Pierwsze cztery lata mojego życia były koszmarem i dla mnie i dla moich
rodziców. Byłam nadwrażliwa, płakałam całe noce bez wyraźnego powodu, W chwili
stresu wymiotowałam, bardzo długo maczyłam się w nocy i jeszcze takie tam...
A potem powoli wszystko zaczęło wracać do normy. Przez całą szkołę podstawową
byłam w zasadzie zupełnie normalnym dzieckiem. Radziłam sobie świetnie.
Ciągnęłam na raz dwie szkoły - podstawówkę i muzyczną - w jednej i drugiej
miałam świadectwa z czerwonym paskiem. Nie było problemów z odpowiedzią przy
tablicy, czy zagraniem czegoś przed publicznością. Radziłam sobie se stresem i
tremą jak wszystkie normalne dzieci.

Zachorowałam, gdy zdałam do pierwszej klasy liceum. I wtedy moje życie
praktycznie z dnia na dzień zaczęło przypominać "sen szaleńca".
Nie wiedziałam, co mi jest. Nie wiedziałam, co się dzieje z moim ciałem. Nikt
nie wiedział. Przez pierwszy rok jakoś się trzymałam psychicznie. Rodzice
wozili mnie do coraz to nowych lekarzy, pocieszali, mówili, ze znajdziemy
przyczynę... Jednak w końcu stracili cierpliwość. Gdy nasty raz usłyszeli to
samo, a wyniki wszystkich badań wychodziły w normie, pewnego dnia poddali się.
I w zasadzie dopiero wtedy zaczęły się moje problemy z nerwicą.
Rodzice przestali być wyrozumiali. Według nich nerwica, to nie choroba. Uznali,
ze wymyśliłam sobie wszystko, żeby nie chodzić do szkoły, nie uczyć się i nic w
domu nie robić. Załamałam się. Oprócz boreliozy zaczęłam mieć wtedy i nerwicę.
(nieszczęścia chodzą parami)

Bo i spójrzmy prawdzie w oczy - gdy się zaczyna chorować na boreliozę i nie ma
się znikąd pomocy, a w dodatku jest się jeszcze dzieckiem, to jak można nie
nabawić się nerwicy gdy dzieje się to wszystko?

[iiana1]

Co do nerwicy przy boreliozie,
to mamy 100% gwarantowane nabawienie sie jej wg. nizej podanego schematu

1.Biegajac miesiacami po roznych osrodkach medycznych najrozniejszych
specjalizacji, chcac zdiagnozowac, co u licha sie zlego dzieje z organizmem.

2.Slyszac najrozniejsze hipotetyczne, dosc przerazajace aczkolwiek calkiem
mozliwe diagnozy, ktore..
3.nastepnie nalezaloby skonfrontowac z calymi zestawami robionych w tym celu
badan,
4.po drodze oczywiscie uzerajac sie o terminy badan.

5.Wpadajac jakims cudem na trop, ze to moze borelioza, a nastepnie..
6.szukajac wszedzie laboratoriow robiacych "wiarygodne" testy.

7.Udajac sie do specjalistow od borel,i slyszac, ze to moze nie to ,i ze
nalezaloby...
8.powtorzyc testy,
lub/i udac sie ponownie do:
a.neurologa
b.reumatologa
c.kardiologa
d.psychologa
e.innych

9.Grzebiac po literaturze fachowej i zameczajac pytaniami typu: o co tu chodzi?
wszystkich napotkanych lekarzy.
10.Wreszcie probujac poustawiac jakos leczenie antybiotykowe.
11.Przechodzac w koncu stany jak herxy,i nie majac juz pojecia w skolowanej
glowie, czy to:
a. herx
b. zatrucie antybiotykami
c. borelia sie rozszalala
d. ratunku.

12.Glowkujac nad mozliwa kontynuacja leczenia,bez 100% gwarancji wyleczenia i...
13.probujac zachowac przy tym wszystkim :zdroworozsadkowe myslenie,rzeczowy
oglad, matematyczna kalkulacje, i niepoddawanie sie emocjom.

14.Do tego :pocieszajac zrozpaczona rodzine,dalszych krewnych i znajomych, ze
bedzie dobrze.
15.Probujac przez ten caly czas, poustawiac zycie
zawodowe/studenckie/szkolne/prywatne w jakis malokonfliktowy sposob.


Prosze pokazac mi osobe , ktora nie ulegnie po takiej polce-galopce chwilowemu
nawet przygnebieniu.

[wawan1]

Super to napisalaś. Muszę aż to wydrukować)) i dawać wszystkim napotkanym
lekarzom))Albo lepiej nie, bo w druga rękę dostanę skierowanie do psychiatry.

[joannbernat]

To jeszcze nie masz skierowania do psychiatry? Najwyraźniej jakimś cudem Cię
ominęło, ale jeśli nie chcesz za badzo odstawać od szanownego grona, to musisz
się upomnieć

[borelka46]

IIana ,super to napisalas ,ale z wlasnych obserwacji mysle ze w gre wchodzi
rowniez nerwica boreliozowa pokazujaca sie okresowo badz po reakcji na swiatlo
badz z powodow zaklocen chemicznych i chormonow biegajacych jak oszalale po
calym cialeczku wlacznie z mozgiem,do tego wieksze lub mniejsze odrealnienia
ktore udziwniaja kontakt ze swiatem zewnetrznym.

[iiana1]

Borelko, wiem o czym mowisz, ale kto poza nami chorymi zrozumie dodatkowy stan
depresyjno-nerwicowy , ktory mozna osiagnac z powodu ciaglych bolow,
niedowladow, totalnego zmeczenia,zanikow pamieci, braku koncentracji, brain fog
itp, itd.
Kogo to zreszta tak gleboko interesuje?
To juz nasze, chorych, subiektywne odczucie. Nasz tylko problem. Empatycznie
zaden zdrowy czlowiek nie jest w stanie wyobrazic sobie takiego balaganu
osobowosciowego, przynajmniej na poziomie zaburzen w percepcji lub stanow
odrealnienia. I trudno tak naprawde wymagac od kogokolwiek by sie stawial w
naszej sytuacji.
Dzieki bogu jest to forum, czlowiek moze rozmawiac tu o stanach
psychofizycznych( niestety) bliskich innym forumowiczom.
Latwiej sie trzymac psychicznie,latwiej przyjac do wiadomosci, ze taki jest
mniej wiecej schemat choroby.

[borelka46]

czesc Iiana! napisalas balagan osobowosciowy-b.celne okreslenie! To
przypomnialo mi okreslenie Dr. Marschala:,ze Borelioza jest straszna choroba
duszy!!! Moze Wrotek ,ktory zna wszystkie materialy Doktora umialby
odpowiedziec czy gdzies jeszcze pojawiaja sie odniesienia do takiego okreslenia
tematu- i czy on sam tego dotknal w sarkoidozie.Ja znalazlam tylko ze w
sarkoidozie zmniejsza sie mozliwosc oddychania.Moze dobre byloby drzewko :
borelioza choroba duszy i zobaczylibysmy cotam ludzie wniosa ze swoich
doswiadczen- taki irracjonalny watek-ktory moze doglebniej wyklaruje co sie
dzieje z naszymi mozgami.Pozdrowienia dla wszystkich walczacych.

[michal056]

Na mnie objawy psychiczne boleriozy spadły jak grom z jasnego nieba .Pewnej
nocy obudziłem w innym swiecie.Psychiczny ból był tak fizycznie odczuwalny że
jadąc samochodem wyyyyłem.Tylko mysl o rodzinie wstrzymywała mnie od
samobojstwa.Totalna bezzsenność potęgowała uczucie wyczerpania.Spałem przez 3
miesiace po 2 godz, lub wcale.Dziwne bo nic mnie z poczatku nie bolało tylko po
tygodniu zaczęły sie kłucia pieczenia i tiki mięśni.Bezsennoć pozostała do
dzis, średnia snu z ostatniego połrocza to 3 godz.Potem bolerka się pieknie
rozwineła ,stawy i.t.p.0d 4 miesięcy biorę lek uspokajajacy Coaxil,i to mnie
prawie całkowicie wyciszyło.Zastanawiam sie czy nie zacząć go odstawiać ale mam
stracha ze znowu mnie dopadnie ten ból.

[ambrozy666]

ja 7 miesięcy po zaostrzeniu i wystąpieniu ostrych problemów poznawczych, jak
jeżdżąc pół roku po Polsce nie mogłem znależć co mi jest i wszyscy mi mówili że
jestem zdrowy. Przeżyłem lekkie załamanie, wtedy myślałęm że już taki będę, że
nie ma wyjścia i nic mi nie pomoże, lekko się załamałem nic wtedy dla mnie nie
było istotne noc mogła trwać wiecznie ja przez pół roku nie wychodziłem z domu
nie musiałem jeść nic mnie nie interesowało z nikim nie rozmawiałęm wychodziłęm
tylko do ubikacji i tak siedziałem w łóżku i spałem całymi dniami nie widziałem
żadnego sensu żebym dalej żył. To trwało pół roku aż się pogodziłem z sytuacją,
powiedziałem sobie że nic mnie sytuacja nie obchodzi że będę żył taki jaki
jestem stałem się aktywny zaczołem dalej jeżdzić po Polsce robić różne badania,
ignorować lekarzy nieuków aż po woli zaczołem dokumentować że jestem chory to
trwało 2 lata zebrałem całą teczkę dokumentów o mojej chorobie aż w końcu sam
znalazłem, że to bolerioza.

[borelka46]

Michal walcze z podobnymi stanami sila woli, napisz sklad tego leku i zasade
dzialania z ulotki. Mnie interesuje dlaczego sa stany lekowe i depresyjne?1-
zaburzenia chormonalne,ale tu musi byc produkcja jakichs trucizn przez organizm-
dodatkowym objawem sa zrenice jak glowki szpilek albo jedna wieksza,albo
wogole lub bardzo wolno reaguja na swiatlo. Ambrozy dobrze ze wyszles z tej
zalamki,ja nie poddajac sie zalamce tez rzadko wychodze bo bardzo reaguje na
slonce i coraz mniej znajomych/jesli oczy nacpane,euforia,deprecha i dziury w
pamieci/.

[michal056]

Uwazam że jak sa problemy psychiczne przed czy po leczeniu Boleriozy ,to trzeba
sobie pomóc srodkami chemicznymi.Skład leku.Substancja czynna to;sól sodowa
tianeptyny 12,5 mg.plus substancje pomocnicze.Opis działania.Preparat Coaxil
jest lekiem przeciwdepresyjnym i przeciwlękowym.ktory;selektywniezwieksza
wychwyt serotoniny w neuronach kory mózgowej oraz hipokampa.Pobudza aktywnosc
elektryczna komórek piramidowych w hipokampie oraz przyspiesza odzyskiwanie
przez nie aktywności po czynnościowym zahamowaniu.Nie wpływa na sen i czujnosc.
Nie powoduje uzaleznienia.Zeby odczuc pierwsze efekty leku nalezy brać go przez
miesiac 3 razy dzienie.Dla mnie wazne jest że nie jest to lek uzalezniajacy jak
np. xanax.Opinie ta słyszałem o nim od wielu lekarzy.

[ambrozy666]

z neuroleptykami jak najostrożniej, jak naj mniej, nie stosować puki nie ma
wyrażnej konieczności. Podobno w chorobie parkinsona, w przypadku kiedy objawy
pojawiają się po wcześniejszej kuracji neuroleptykami nie diagnozuje się tej
choroby zakładając, że dolegliwości są polekowe. Oglądałem na diskavery, że u
ludzi którzy w dzieciństwie przyjmowały neuroleptyki z powodu że byli
niespokojne pojawiają się różne dolegliwości neurologiczne. W tej chwili nie
jest do końca zbadany wpływ neuroleptyków na organizm człowieka, nie wiadomo
jakie skutki wywołają one w przyszłości. Według mnie stosowanie ich jest bardzo
ryzykowne, teras (z resztą u mnie nigdy nie było podstaw na taką kurację) nigdy
bym się nie zdecydował na przyjmowanie takich leków. Dodatkowo słyszałęm opinię
pewnego psychologa, że terapie psychotropami jakieś zauważalne skutki dają
tylko w 20% przypadków chorych. Nie wiem czy to nie dlatego, że 80% jest
błędnie diagnozowana.

[michal056]

Oczywiście wszystkie inne dolegliwosci jak brak energii, zmeczenie i wiele
innych pozostało .Ustapił totalny niepokój, ból psychiczny,strach bez
powodu.Odzyskałem częściową jasnosć umysłu.Rozumiem juz co sie do mnie
mowi ,mogę logicznie mysleć, wyciągac wnioski w miare normalnie funkcjonować
emocjonalnie.

[mildford]

ja z kolei po tym jak sie zorientowalem, ze cos ze mna nie hallo zaczalem
leczyc depresje. w ciagu kilu lat leczenia i probowania wielu rodzajow lekow
tylko 1 (slownie: jeden) przyniosl oczekiwane rezultaty i to na cale... 2 dni.
z tego wniosek, ze - zakladajac, ze mamy ten sam mechanizm chorobowy - nie ma
co szczegolnie liczyc na antydepresanty.
acz kolwiek oczywiscie trzeba probowac wszystkiego co moze przyniesc ulge i
poprawic nasze funkcjonowanie.

[borelka46]

dzieki za tak szybka odpowiedz, ja jednak pozostane na przebijaniu sila rozumu
tych stanow,a raczej mysli ze to ja decyduje co chce miec w swojej glowie.Mam
wrazenie ze wnaszym chorowaniu znajduje sie wyjasnienie wielu wspolczesnych
chorob. a u nas w polsce ignorancja,nie ma naukowcow ktorzy chca powaznie tego
poszukac. Jak male wnioski moga wyciagac lekarze ktorzy nawet na oddzialach
szpitalnych ignoruja dolegliwosci pacjenta-zapewniam ze moje malenkie zrenice
nie sa omamem i to pojawiajacym sie okresowo. Te wszystkie nasze stany to musi
byc cos z neuronami. Gdzies czytalam na forum o jakiejs agresji na wlasne
neurony w boreliozie,ale nie wiem kto to napisal,podawal jakies zrodlo.

[ambrozy666]

mnie przez rok leczono bo wszyscy mówili ze jestem zdrowy to chociaz zgodziłem
sie na ta kuracje psychotropami. leczono mnie błednie rispoleptem i tylko
pogorszył moj tamtejszy stan nic nie pomógł na szczescie sam odstawiłem
wszystko i zaczałem szukac przyczyny. Ten lek zrobił u mni taka sztywnosc
miesni ze sie ubierac sam nie byłem w stani dadatkowo nic nie widziałem
musiałem isc do lekarza po mocne okulary co wiele nie pomogło a po odstawieni
wszystko sie wyrównało i ciagle spałem cały czas spałem. A wtedy to juz
zupełnie przestałem kontaktowac. Nie wiem czego tak długo go przyjmowałem,
wmówili mi że pomoże tylko muszę czekać i ja bezradny czekałęm.

[ambrozy666]

tzn. nie mogłem gazety przecztac bo wszystko miałem rozmazane. A swiat to
widziałem.

[borelka46]

co do wzroku te same objawy ,okresowo nasilajace sie bez jakiegokolwiek
leczenia oprocz 3 razy antybiotykow w ciagu 3 lat.