wassermanizacja mediów

[gorby]

Prasa i telewizja pełne są dziennikarzy, publicystów i ekspertów, których
mrówcza praca zdaje się mieć jeden tylko cel - zabicie instynktu myślenia i
swobodnego oceniania. Na ekranach pojawiają się "bezstronne" wyrocznie, które
głoszą swe prywatne, ciasne opinie, a media nadają im postać prawdy
absolutnej i niedyskusyjnej
(..)
niezależnie od tego, co powiem, dzień później w moje usta zostanie włożona
wypowiedź wyrwana z kontekstu, która odsłoni zupełnie nowy i nieznany mi sens
własnych poglądów. Gdy oglądam "Wiadomości" czy "Fakty" (TVN), to pragnę, by
informacje tam podawane były rzetelne a komentarze ekspercko obiektywne.
Tymczasem zamiast wiadomości i faktów dostaję opinie posła Wassermana, który
przez dziennikarzy traktowany jest jako specjalista od giełdy, sumień i
czystych rąk, lub trafiam na "ekspercką" opinię socjolożki wsi, która mi
wmawia, że wszyscy będą, bo powinni, głosować na PiS.
(..)
To wymieszanie gatunków, zamazanie granicy między informowaniem a perswazją i
manipulacją, między prawdomównością a zaspokajaniem ciekawości gawiedzi,
między profesjonalizmem a hucpiarstwem, jest znamienne dla naszych czasów.
Być może mamy tu do czynienia z pierwszą odsłoną owej "rewolucji moralnej",
która wielkimi krokami wkracza do naszego kraju i która już znajduje swych
gorliwych orędowników w mediach.
serwisy.gazeta.pl/wyborcza/1,34474,2945019.html
W okresie przedwyborczym programy informacyjne stały się tubą partii
politycznych, rzucając światło popularności jedynie na swoich wybrańców.
Zamiast pytać, o czym informują nas dziś "Fakty" TVN, należało raczej pytać,
co dziś sądzą o faktach politycy PO. Bodaj nigdy w historii dziennikarstwa
zawód ten nie uległ tak daleko idącej ideologizacji. Nawet w czasach
komunizmu - wówczas bowiem nikogo nie dziwił strach i oportunizm
dziennikarzy. W wolnym kraju nachalna ekspresja poglądów, ocen i sympatii
dziennikarza związana z wiodącą ideologią stacji telewizyjnej co najmniej
zaskakuje.