gini
12.11.03, 00:24
Legislacja (z łaciny lex, legis – prawo), proces tworzenia przez organy
państwowe i samorządowe aktów prawnych powszechnie obowiązujących na danym
terenie. Legislacja utożsamiana jest z kompetencjami parlamentu związanymi z
uchwalaniem ustaw. W Polsce procedura legislacji jest ściśle określona przez
konstytucję i regulamin sejmu.
Pierwszy etap rozpoczyna się od wniesienia inicjatywy ustawodawczej.
Następnie przedstawiony projekt ustawy rozpatrywany jest w trzech czytaniach
(z wyjątkiem projektów pilnych, które rozpatrywane są w dwóch). Pierwsze
czytanie przeprowadza się na posiedzeniu właściwej przedmiotowo komisji
sejmowej, z wyjątkiem projektów ustaw dotyczących m.in. konstytucji, praw i
wolności obywatelskich, prawa wyborczego, ustaw budżetowych i podatkowych
pociągających za sobą istotne skutki finansowe, organów państwa i samorządu
terytorialnego, których czytanie odbywa się na plenarnym posiedzeniu Sejmu.
Po dyskusji i wprowadzeniu poprawek przez komisję, następuje drugie czytanie.
Obejmuje ono przedstawienie Sejmowi sprawozdania komisji o projekcie ustawy,
debatę oraz zgłaszanie poprawek i wniosków. Podczas trzeciego czytania,
komisja przedstawia (jeżeli projekt nie został przez sejm skierowany ponownie
do komisji) dodatkowe sprawozdania, poprawki i wnioski, po których odbywa się
głosowanie.
Ustawę uchwaloną przez sejm rozpatruje następnie senat, który może wnieść do
niej poprawki, przyjąć bez zmian lub odrzucić w całości. Jeżeli Senat w ciągu
30 dni nie podejmie stosownej uchwały, ustawę uznaje się za przyjętą.
Natomiast, gdy Senat odrzuci ustawę lub zaproponuje w niej poprawki, Sejm
może ich nie przyjąć bezwzględną większością głosów w obecności co najmniej
połowy ustawowej liczby posłów. Kolejnym etapem jest przedstawienie
uchwalonej ustawy do podpisu prezydenta RP, który w ciągu 21 dni zarządza jej
ogłoszenie w Dzienniku Ustaw RP.
Prezydentowi jednak przysługują dodatkowe kompetencje. Może on przed
podpisaniem ustawy wystąpić do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem w
sprawie jej zgodności z Konstytucją (jeżeli jest zgodna musi ją podpisać).
Jeżeli ustawa jest niezgodna – odmawia jej podpisania. Gdy niezgodne są tylko
jej części, prezydent podpisuje ją z pominięciem przepisów uznanych za
niezgodne z Konstytucją albo zwraca Sejmowi w celu ich poprawy. Może też nie
wystąpić do Trybunału Konstytucyjnego i z umotywowanym wnioskiem przekazać
ustawę Sejmowi do ponownego rozpatrzenia. Powtórne uchwalenie ustawy przez
sejm większością 3/5 głosów w obecności co najmniej połowy ogólnej liczby
posłów, przełamuje weto prezydenta i nakłada na niego obowiązek podpisania
ustawy w ciągu 7 dni. Proces legislacji kończy się z momentem ogłoszenia
ustawy w Dzienniku Ustaw RP.
Hasło opracowano na podstawie “Słownika Encyklopedycznego Edukacja
Obywatelska” Wydawnictwa Europa. Autorzy: Roman Smolski, Marek Smolski,
Elżbieta Helena Stadtmüller. ISBN 83-85336-31-1. Rok wydania 1999.
.
I jeden i drugi czepia sie o jakies bledy legislacyjne.
Ustawy moi panowie w Polsce jak na razie uchwala sejm, a nie pani Jakubowska,
pan Czarzasty, czy tez pani Rapaczynska.
Nawet pan Miller ani pan Kwasniewski nie moga sobie sami nic uchwalic.
Michnik podobno byl poslem pan Nalecz poslem jest, i nawet chyba marszalkiem
wiec jak moze tego nie wiedziec.
Projekt ustawy moze byc przygotowany zle, ale od tego jest sejm i senat zeby
go poprawic.
Chyba, ze pan Michnik sobie wymyslil, ze jak umowi sie z panem Millerem to
tak musi byc.
O co wiec ten caly balagan?A no poslowie maja czelnosc jakies poprawki
wprowadzac.
Panowie przestancie sie osmieszac.
