Dom Armando

[Gość: Markus]

Szanowny Redaktorze,
współczując szczerze straszliwych terminów w jakie popadł Waść stołując się w
inkryminowanym lokalu, nie mogę nie zwrócić uwagi na drobną, acz bolesną
zapewne dla zainteresowanych nieścisłość, która wkradła się do przepojonego
jadem i goryczą felietonu. To nie John Cleese konsumuje miętowy opłatek, który
notabene z powodzeniem mógłby być określony miętowym wafelkiem, angielskiemu
wafer to tłumaczenie jest chyba bliższe niż nieco zbyt eucharystyczny termin
zaproponowany, jak mi się zdaje, przez niezapomnianego Tomasza Beksińskiego.
On jest kusicielem, "istnym Niemcem", w tym wcieleniu Szefem Sali, który
namówił Pana Grubego (w oryginale Mr. Creosote) kreowanego przez Terry'ego
Jonesa do konsumpcji finalnej miętowej przekąski; a sprowokowawszy hekatombę
ukrył się w chwilowo i relatywnie bezpiecznym miejscu.
Tyle tytułem uściślenia, pozdrowienia z Łodzi i dzięki za ostrzeżenie. W
przyszłym tygodniu będę się raz stołował w Warszawie, jakbym zabłądził na ul.
Długą to ominę łukiem lokal, który tyle bólu sprawił Panu Redaktorowi.

Dom Armando

[Gość: stefen]

Osobiście NIE POLECAM restauracji nikomu. Jedzenie bez rewalacji,
czystością nie zachwyca, a kelnerzy nie sympatyczni.
Gdy wybrałem się na obiad do wspomnianej restauracji (Dom Armando)
zdziwił mnie ogromnie brak ludzi na sali, a to może wiele nam
powiedzieć.
Następnym razem gdzy wybiorę się coś zjeść, udam się do KFC, a
niżeli do Dam Armando.

Dom Armando

[Gość: Matel78]

W lokalu tym mieliśmy nasze wesele. Pomimo licznych obietnic i
zapewnień właścicieli czynionych przed imprezą, była ona totalną
porażką w szczególności organizacyjną – zbyt mała obsługa kelnerska,
potrawy nie zgodne z zamówieniem, brak estetyki podawania potraw
itp., a przed wszystkim brak koordynacji ze strony zarządzającego.
BARDZO PRZESTRZEGAM PRZED TYM LOKALEM, w szczególności przy
organizacji imprez zamkniętych.