Czas na mały blues

[sloggi]

Kiedy jest taki upalny dzień mam ochotę zostawić wszystko i pójść na plażę. A
potem chlup do wody - i wszystko wydaje się inne.
Później jakiś chłodny napój, frytki lub zapikanka i atmosfera kurortu.
Pomarzyc zawsze można.

[Gość: lelu]

Jeśli ma to być atmosfera kurortu, to od razu leć do szpitala na plukanie
żołądka. Inaczej salmonella zrobi swoje.

[sloggi]

Oczami duszy widziałem Mielno lub Unieście, a tam zapiekanki są przepyszne.

[Gość: lelu]

W Mielnie byłem jeden raz, w 1980 roku. Zaczęły się strajki w stoczni.
Zapamiętałem tylko to, że caly czas bałem się, czy kupię benzynę na powrót i
to, że pobiłem tam- pierwszy raz, ale po pupie, swoją dwuletnią córkę, która
przez dwa tygodnie darła tam twarz. Ona tego pewnie nie pamięta, bo pobiłaby
teraz mnie- bez kłopotu.
Aha były tam też, w cukierni, kremówki, 4 razy większe od stndardowych

[sloggi]

Gość portalu: lelu napisał(a):

> Aha były tam też, w cukierni, kremówki, 4 razy większe od stndardowych


Cukiernia istnieje nadal, a na te ogromne kremówki mówi się "tapczany".

[kuleczka]

Nie po pupie tylko po plecach - pięć palcó mam do tej pory na plecach:))
Ja pamiętam z Mielna , że ostatni stopień w tym domu , gdzie mieszkaliśmy był
bardzo wysoki i trzeba było wdrapywać się na czworaka. I jeszcze pamiętam
wielką podzuszkę na łóżku.
Ja oczami dusy widzę "Wiklinowe" w Jastarni z Paniami w gustownych kapeluszach,
gdzie podają przepyszne ciasta, a potem lub przed można iść do kina "Żeglarz"...

[sloggi]

Z Jastarni wktoce zrobisz powtórkę, bo nie wierzę, że w Mielnie dałabyś sobie
zrobić na pleckach znak Klubu Widzialnej Ręki :)

[glory]

Polecam dobry kawalek fladry smazony z pelna gama roznorodnych przypraw . Do
takiego dania podajemy salatke mieszana , oczywiscie zimne piwko , dyskretna
muzyczka w rytmy samby lub cza-cza i automatycznie przenosimy sie myslami do
dalekich egzotycznych krajow.

[glory]

Dla osob bardziej patiotycznych pamietajace dobre lata 70 , podczas smazenia
fladry w mieszkaniu zamykamy wszystkie okna. Fladre obtaczamy maka i smazymy na
starym tluszczu. Rybka musi zostac zjedzona z zimnym puree.
Z magnetofonu/adapteru ( co kto ma ) sluchamy Jurka Polomskiego i jego
szlagier nadmorskich dansingow
pt: Nie zapomnisz nigdy, nie zapomnisznigdy taaaamtych dni.
Dla osob bardziej zyjacych wspomnieniami tamtych goracych wieczorow dodatkowa
atrakcja moga byc mokre deski na balkonie. Spimy na nich tak jak kiedys sypialo
sie na molo w Kolobrzegu.