Teksty z Vampire Diaries... wchodzić!!

[kosteczka]

Jakie znacie powalające teksty z Vampire Diaries??
Śmieszne bądź jakieś cięte riposty Damona i innych
pisać!!

[vanell.]

hm.. no ja niestety nie oglądam tego serialu, więc na wiele się tobie nie zdam,
że tak się wyrażę ;p

[quelle]

no ja tez nie ogladam

[pinkax3]

Nie oglądam tego serialu . ;p

TEAM DAMON!

[sophie_annabet]

E: Gdzie jest Stefan?
D: Na górze. Śpiewa "Rain in the Spain".

Damon: Wcale nie masz poczucia humoru.
Stefan: Nie mam poczucia humoru Damona.

Damon: Dostosuję się do diety Stefana. Tylko nie będę jadł nic z piórami.

D: Czy z czasem bycie tak uczciwym się nudzi?
Erzestaje być nudne w obecności psychopatów.
D: Zraniłaś uczucia tego psychopaty. - i ta udawana smutna mina hahaha

Damon: Czemu miałbym ci zaufać?
Stafano: Bo jestem twoim bratem...
Damon: Nie, to nie pomoże.
Stafano: Ponieważ chcę żebyś zniknął.
Damon: Ok


Stefan: Wolałem o wiele bardziej, kiedy wszystkich nienawidziłeś.
Damon: Nadal nienawidzę. Po prostu uwielbiam być przez nich uwielbiany

Damon: Podoba mi się ten nasz trojkącik... trochę perwersyjny... Nie spieprzcie
tego

Stefan: Anna porwała Elenę.
Damon: Tyle zrozumiałem z twoich 600 wiadomości
na mojej poczcie głosowej.

Damon: Bracie. Czarownice. /po ang lepiej brzmiało+ta mina hahahah/

Elena: Cii!
[pokazuje na Jeremy'ego]
Damon: Nie, Eleno! Nie pójdę z tobą do twojej sypialni!

Stefan: Zatańczymy?
Elena: Nienawidzisz tańczyć. Zazwyczaj muszę cię błagać.
Stefan: Nie. Tylko jak jestem trzeźwy. Gdy się nawalę, to już nie ma potrzeby.

kiedy Damon wchodzi do pokoju kiedy Stefan ćwiczy przy ogłuszającej muzie
Damon: Możesz zrobić trochę głośniej?! Jeszcze nie jest irytujące.

Damon: Chcesz usłyszeć złe wieści czy te jeszcze gorsze?
Stefan: Nie chcę żadnych, Damonie.
Damon: Ujmę to inaczej. Chcesz usłyszeć o tym, że Rada znowu tropi wampiry, czy
o tym, jak właśnie zabiłem wujka Johna Gilberta?
Stefan: Co?
Damon: Przy okazji, niezła impreza, co?

Elena: Jest Stefan?
Damon: Tak.
Elena: Gdzie?
Damon: Dzień dobry, mi też miło cię widzieć
.
Elena: Jak możesz być tak arogancki, po tym wszystkim, co zrobiłeś?
Damon: A jak ty możesz być głupia, żeby obrażać?
Elena: Gdybyś chciał mnie zabić,to już bym nie żyła.
Damon: Tak, to prawda.
Elena: Ale żyję.
Damon:Jeszcze.

Damon: Dzięki mnie miasto da nam spokój, to było dla większego dobra, ale
przykro mi. Żeby to udowodnić, nie będę żywił się ludźmi. Przez co najmniej...
tydzień.
Stefan: Dostosuję się do diety Stefana, tylko nie będę jadł nic z piórami. Bo
zdałem sobie sprawę, że zabicie twojej najbliższej i najstarszej przyjaciółki
jest bardziej niż złe, mimo to nadal warte pożartowania.
Damon: Przedrzeźniasz mnie?
Stefan: Tak, Stefanie. Teraz, kiedy tajne stowarzyszenie nienawidzących
wampiry|już nam nie zagraża, mogę powrócić do swojej rutyny "jak zrujnować życie
Stefana|w tym tygodniu".
Damon: A ja mogę wrócić do bycia ponurym, tęsknoty za Eleną i rozmyślania. To
dobra zabawa. Lubię to.
Stefan: A ja w końcu ujawnię ukryty motyw kryjący się za moim złym i
diabolicznym powrotem do Mystic Falls.
Damon: Tak, mam dość. To dokładnie w twoim stylu, Damonie. Zawsze musisz mieć
ostatnie słowo.

hahahahaha

Damon: Pozdrów ode mnie wiewiórki.

Damon: Well, well, he's a liar and a thief. +mina+akcent <3
Damon: Less doom and gloom, a little more pep in your step

John: Co na to by powiedziała Twoja matka?
Elena: Która?

Alaric: Mam przekazać wiadomość?
Isobel: No.
Alaric: Pieprz się samolubna dziwko.

D: Mowy nie ma.
E: Wysłuchaj mnie.
D: Nie oddam urządzenia Isobel,żeby dała je Johnowi,który mnie zabije.Lubię być
żywym trupem.

Damon: Spójrz na siebie, wszystko w stylu retro.
Stefan: Co ty tu robisz?
Damon: Miałoby mnie zabraknąć? Bonie unieszkodliwiła wynalazek Gilberta. Isobel
nie ma. Heh. I jest dzień założycieli. Przyszedłem pojeść waty cukrowej i ukraść
ci dziewczynę.

Stefan: Wiesz już, dokąd pojedziesz?
Damon: Nie. Może do Londynu. Spotkam
się z przyjaciółmi.
Stefan: Nie masz takowych, Damonie.
Damon: Masz rację, Stefanie.|Mam tylko ciebie, więc... Gdzie ty, tam ja.
Stefan: Nigdzie razem nie jedziemy. Zamierzam żyć własnym życiem, jak najdalej
od ciebie.
Damon: Jesteśmy drużyną. Może razem zjechać świat. Możemy wystartować w "The
Amazing Race".

dużo trochę ; o TEAM DAMON!

TEAM DAMON! <33

[iga18]

Damon: Nie Eleno, nie pójdę z tobą do twojej sypialni <33

Damon: Pozdrów ode mnie wiewiórki xDD

Damon: Nie masz poczucia humoru.
Stefan: Nie mam twojego poczucia humoru, Damonie.

Damon: Dostosuję się do diety Stefana. Tylko nie będę jadł nic z piórami.

Stefan: Zatańczymy?
Elena: Nienawidzisz tańczyć. Zazwyczaj muszę cię błagać.
Stefan: Nie. Tylko jak jestem trzeźwy. Gdy się nawalę, to już nie ma potrzeby.

Elena: Jest Stefan?
Damon: Tak.
Elena: Gdzie?
Damon: Dzień dobry, mi też miło cię widzieć.

Alaric: Mam przekazać wiadomość?
Isobel: No.
Alaric: Pieprz się samolubna dziwko.

Damon: Spójrz na siebie, wszystko w stylu retro.
Stefan: Co ty tu robisz?
Damon: Miałoby mnie zabraknąć? Bonie unieszkodliwiła wynalazek Gilberta. Isobel
nie ma. Heh. I jest dzień założycieli. Przyszedłem pojeść waty cukrowej i ukraść
ci dziewczynę.

Damon: Mowy nie ma.
Elena: Wysłuchaj mnie.
Damon: Nie oddam urządzenia Isobel, żeby dała je Johnowi,który mnie zabije.Lubię
być żywym trupem. xDD

Damon: No bez jaja xDD

i jeszcze ...

... kawałek odcinka Miss Mystic
Falls

Tu ! ! ! Nowe ; ))) Dużo ; D Część 1

[iga18]

Vickie: Co to jest?
Damon: Właśnie, co to? Skunks? Bernardyn? Bambi?

Stefan: Dałem go Zachowi,|żeby go ukrył. Nie trzeba było go zabijać.
Damon: Prawie mnie nabrałeś. Gdzie jest?
Stefan: Odzyskam go,|ale potrzebuję czasu.
Damon: Wysłałeś go kurierem do Rzymu?|Gdzie jest?

Vickie: A ty, dlaczego nie masz dziewczyny? Jesteś spoko i strasznie seksowny.
Damon: Wiem.
Vickie: Nie chciałbyś być zakochany?
Damon: Byłem kiedyś. To bolesne, bezcelowe i przereklamowane.

Damon: Kiedy ostatnio jadłeś coś silniejszego niż wiewióra?

Elena: Jest Stefan?
Damon: Tak.
Elena: Gdzie?
Damon: Dzień dobry, dziewczyno z misją.
Elena: Jak możesz być tak arogancki, po tym wszystkim, co zrobiłeś?
Damon: A jak ty możesz być|tak odważna i głupia, żeby nazywać wampira arogantem?
Elena: Gdybyś chciał mnie zabić,|to już bym nie żyła.
Damon: Tak, to prawda.
Elena: Ale żyję.
Damon:Jeszcze.
Elena: Gdzie Stefan?
Damon: Jest na górze. Nuci "The Rain in Spain".

Damon: Wierz lub nie, Stefan, ale niektórych dziewczyn nie muszę przekonywać.
Niektóre nie mogą się oprzeć mojej urodzie, stylowi i urokowi osobistemu. I
mojemu brakowi oporów przed słuchaniem Taylor Swift.

Damon: Co jest takiego szczególnego w Belli? Trzyma Edwarda pod pantoflem.
Caroline: Najpierw musisz przeczytać pierwszą książkę. Bez tego to nie ma sensu.
Damon: Pani Anne Rice. Dobrze to opisała.
Caroline: Dlaczego ty nie błyszczysz?
Damon: Bo żyję w prawdziwym świecie, w którym wampiry płoną na słońcu.
Caroline: Ty wychodzisz na słońce.
Damon: Mam pierścień. To mnie chroni. To długa historia.
Caroline: Czy przez te ugryzienia stanę się wampirem?
Damon: To nieco bardziej skomplikowane. Musiałabyś pożywić się moją krwią,
umrzeć, potem pożywić się ludzką, cała katorga.

Caroline: Posłuchaj, ciemniaku, już nie jestem twoją małą niewolnicą. Poważnie
mnie zraniłeś i niech mnie diabli wezmą, jeśli myślisz...(Damon wpływa na jej
umysł ; ))
O mój Boże. Gdzie byłeś ? Naprawdę dobrze cię widzieć.
Damon: O wiele lepiej.


Damon: Boo! Cześć, Lexi. Cóż za nieoczekiwana niespodzianka.
Lexi: Nieoczekiwana niespodzianka?Chyba to ty powinieneś wrócić do szkoły.

Lexi: Oby była lepsza,niż poprzednia dziewczyna,w której się bujałeś.
Stefan: Nie znałaś Katherine.
Lexi: Dokopałbym jej,gdybym ją znała. Mała zdzira...

Lexi: Przecież nie mogę nigdzie wyjść. A ty i Damon jako jedyni macie te świetne
pierścienie.
Mam pierścionek z oczkiem z 1975/dobrego humoru(nastroju). Wymienisz się?

Caroline: Proszę cię. Pomiędzy trzecią, a czwartą godziną lekcyjną. Ślub
zaplanowaliśmy na czerwiec.

Bonnie: Daj jej więcej czasu, Matt. wchodzi Elena z Stefanem i Matt tam patrzy
Matt: Więcej czasu, co?

Damon:Witaj, braciszku.
Stefan: Kruk to już trochę przesada, nie sądzisz?
Damon: Poczekaj, aż zobaczysz, co mogę zrobić z mgłą.
Stefan: Kiedy się tu pojawiłeś?
Damon: Nie mogłem przegapić twojego pierwszego dnia w szkole. Masz inną fryzurę.
Podoba mi się.
Stefan:Minęło 15 lat, Damon.
Damon: Dzięki Bogu. Nie mógłbym znieść kolejnego dnia lat 90-tych.Ten okropny
grunge'owy styl?Nie pasował do ciebie. Pamiętasz, Stefan, ważnym jest,|żeby się
nie poddać chwilowej modzie.
Stefan: Dlaczego tutaj jesteś?
Damon: Stęskniłem się za moim młodszym bratem.
Stefan:Nienawidzisz małych miasteczek. Są nudne. Nie masz co w nich robić.
Damon:Znajdę sobie jakieś zajęcie.

Damon: Powiedz mi coś. Kiedy ostatnio jadłeś coś silniejszego niż wiewióra?
Stefan: Wiem, co robisz, Damon. To ci się nie uda.
Damon: Tak? Daj spokój. Nie chciałbyś co nieco łyknąć?
Stefan: Przestań.
Damon: Zróbmy to. Razem. Widziałem tam kilka panienek. Albo po prostu przejdźmy
do sedna...chodźmy prosto po Elenę!
Stefanrzestań!
Damon: Wyobraź sobie, jak smakuje jej krew! Ja sobie wyobrażam.
Stefan: Powiedziałem, żebyś przestał! wylatują przez okno
Damon: Byłem pod wrażeniem. Dam ci szóstkę. Brakuje stylu, ale byłem miło
zaskoczony. Bardzo dobrze wyszła ci ta cała mina. To było dobre.

Damon: Gdzie masz swój pierścień? O tak. Słońce wzejdzie za kilka godzin i bach,
z prochu jesteś i w proch się obrócisz.

Damon: Chyba obudziliśmy Zacha. Przepraszam, Zach.

Nauczyciel: Panie Donovan, zechce Pan zburzyć stereotyp bezmózgiego sportsmena.?
Matt: Mnie tam nie przeszkadza.

Damon: Dzięki mnie miasto da nam spokój, to było dla większego dobra, ale
przykro mi. Żeby to udowodnić, nie będę żywił się ludźmi. Przez co najmniej...
tydzień.
Stefan: Dostosuję się do diety Stefana, tylko nie będę jadł nic z piórami. Bo
zdałem sobie sprawę, że zabicie twojej najbliższej i najstarszej przyjaciółki
jest bardziej niż złe, mimo to nadal warte pożartowania.
Damon: Przedrzeźniasz mnie?
Stefan: Tak, Stefanie. Teraz, kiedy tajne stowarzyszenie nienawidzących wampiry
już nam nie zagraża, mogę powrócić do swojej rutyny "jak zrujnować życie Stefana
w tym tygodniu".
Damon: A ja mogę wrócić do bycia ponurym, tęsknoty za Eleną i rozmyślania. To
dobra zabawa. Lubię to.
Stefan: A ja w końcu ujawnię ukryty motyw kryjący się za moim złym i
diabolicznym powrotem do Mystic Falls.
Damon: Tak, mam dość. To dokładnie w twoim stylu, Damonie. Zawsze musisz mieć
ostatnie słowo.

Stefan: Tak więc, Stefanie... wiesz, tak sobie rozmyślałem. Sądzę, że powinniśmy
zacząć od nowa, spróbować jeszcze raz|poprawić braterskie relacje. Kiedyś były
takie dobre.
Tutaj zabójcza mina a'la mrużenie mimiczne Damona
Damon: A ja nie, Damonie. Nie mogę wierzyć,|że będziesz miły. Zabijasz
wszystkich|i jesteś taki podły. Taki podły i...
Kochana drwiąca mającą trudność do wykonania Bad Damon udającego
frustrującego Stefanka miłosierdzia dobrego xD
Damon: Ciężko cię naśladować, plus to mało interesujące.

Damon: Pobudka! Spóźnisz się do szkoły.
Stefan: Co robisz?
Damon: Prezent na zgodę.Dalej, poprawi ci krążenie. Dobra dla ciała.
Damon: Co tutaj robimy?
Stefan: Zacieśniamy więzi. Łap. Śmiało. Spróbuj.
Damon: Nie zapominaj, kto nauczył cię tej gry. To boli.
Stefan: Minus mojej diety... uderzenie naprawdę boli.
Damon: Jestem pod wrażeniem, Stefanie. Zabawa przy gorzale, gra w rzutki,
sentymentalny futbol, a teraz gwiaździsta noc. Czego chcesz Stefanie?

Vicki: Co się stało? Tańczyliśmy, a potem...
Damon: Potem cię zabiłem.
Vicki: Co?
Damon: Jesteś martwa.
Vicki: Jestem martwa?
Damon: No cóż, nie róbmy z tego wielkiego halo. Piłaś moją krew, zabiłem cię, a
teraz ty musisz się pożywić, żeby dopełnił się proces.
Vicki: Jesteś nawalony.
Damon: Nie chcesz być tam zupełnie sama. Nieźle ci odbije.
Vicki: Miło spędziłam czas. Po prostu chcę wrócić do domu.
Damon: Zaczniesz łaknąć krwi i dopóki jej nie dostaniesz, będziesz się czuć
bardzo nieswojo. Musisz być ostrożna.
Vicki: Przesuń się.
Damon: Widzisz? Już się załamujesz.
Vicki: I idę do domu.
Damon: Dobra, tylko cię ostrzegam.

Stefan: Wiesz już, dokąd pojedziesz?
Damon: Nie. Może do Londynu. Spotkam się z przyjaciółmi.
Stefan: Nie masz takowych, Damonie.
Damon: Masz rację, Stefanie. Mam tylko ciebie, więc... Gdzie ty, tam ja.
Stefan: Nigdzie razem nie jedziemy. Zamierzam żyć własnym życiem, jak najdalej
od ciebie.
Damon: Jesteśmy drużyną. Może razem zjechać świat. Możemy wystartować w "The
Amazing Race".

Stefan: Co z tobą? Zabiłeś kogoś?
Damon: Łapy precz. Po pierwsze: nie dotykaj mnie. Po drugie: gdyby tak, to nie
tak jawnie. Po trzecie: w mieście jest nowy wampir.


Damon: Logan Fell to wampir. kiedy go znajdę, zabiję go kończyna po kończynie.
Stefan: W porządku?
Damon: Nie, jest daleko od w porządku. Wpadłem w zasadzkę. Zostałem postrzelony.
Zemszczę się. Niech no tylko go znajdę.
Stefan: Nie musisz szukać.Jest w szkole.
Damon: Żartujesz. Po kiego diabła tam jest?
Stefan: Urabia tłum.
Damon: Zaraz tam będę.

Logan: W jednej chwili jestem reporterem wiadomości
z małego miasteczka, a w następnej nie mogę wejść do własnego domu, bo moja noga
nie chce przestąpić progu.
Damon: Musisz zostać zaproszony do środka
Logan:

Część 2

[iga18]

Elena: Dać ci śliniaczek?
Damon: Wybacz, ale nie potrafię wyjąć szczęki jak wąż, żeby spożyć alkohol.

Anna: Może urządzimy sobie noc strachu i wypożyczymy filmy o wampirach?
Jeremy: Tak, jasne.
Anna: Dlaczego to zabrzmiało jak "nigdy w życiu"?

Elena: Dlaczego więc zabrałeś mnie ze sobą?
Damon: Twoje towarzystwo nie jest takie złe, Eleno. Powinnaś bardziej się cenić.
Elena: Serio?
Damon: Byłaś na drodze. Jak dama w opałach. Wiedziałem, że Stefan się wkurzy.
I... twoje towarzystwo nie jest takie złe, Eleno.
Elena: Kiedyś byłam fajniejsza.

Stefan: Katherine i Elena mogą wyglądać tak samo zewnętrznie, ale wewnętrznie są
kompletnie inne.
Lexi: Zatem Elena nie jest szalejącą zdzirą..?

L: Dobrze, popracuj więcej nogami.
Stefan: Nie interesuje mnie zbytnio robienie z siebie idioty.
L: Daj spokój, nie jesteś aż taki kiepski!
Stefan: Zrób coś dla mnie. Daj znać, jeśli zobaczysz Damona z komórką z aparatem.

Damon: Jesteś żałosny, gdy łowisz.
Stefan: Jesteś przeźroczysty, gdy się odchylasz.
Damon: (wkurzone, Damonowe spojrzenie) Nie powinieneś być w szkole?

Bonnie: Czego chcesz ode mnie?
Damon: Myślę, że potrzebujemy świeżego startu.
Bonnie: Próbowałeś mnie zabić.
Damon: Ale nie zrobiłem tego i gdybym chciał, to bym to zrobił. Czy to nie ma
żadnego znaczenia?

Damon: Masz odpowiednią fryzurę. Dlaczego mi przynosisz dziennik ojca?
Stefan: Bo szukałeś go.
Damon: A dlaczego miałbym go szukać?
Stefan: Jeej, nie wiem Damon Może chcesz poczuć odrobinę więzi. Dalej. Ciesz się
nim. Przeczytaj. Ja przeczytałem. Nigdzie w nim nie ma wzmianki o Katherine Albo
o krypcie, lub jak ją otworzyć.
Damon: Nie dziwię się. Facet ledwo umiał przeliterować swe imię.
Stefan: Naprawdę mi przykro, że nie będę w stanie ci pomóc w spełnieniu Sequelu
twojego diabolicznego planu Wiesz, ja mógłbym ci pomóc.
Damon: Ty, pomóc mi? A, nie wiem. Wydaje się to trochę nienaturalne.
Stefan:Zrobię wszystko, by pozbyć się ciebie z tego miasta, nawet uwolnię Katherine.
Damon: Co z pozostałymi 26 wampirami?
Stefan: Nie, nie, nie. Oni nie moga wpaść Muszą zostać uwięzieni, ale Katherine
Rozważyłbym to.
Damon: Co ty robisz? Hmm? Jaki jest twój cel?
Stefan: Pomyśl o tym.
Damon: Dlaczego miałbym ci zaufać?
Stefan: Widzisz, to twój problem Damon. Zakładasz, że wszyscy mają takie minusy
jak ty. Jeśli historia jest jakimkolwiek odniesieniem, jest tylko jeden kłamca
wśród nas.

Bonnie: Co Damon tu robi?
Elena: Chciał przyjść. Obiecuję, będzie się zachowywał.
Caroline: Więc co to jest, trójkącik teraz, Ty i bracia Salvatore?
Elena: Nie, ale jeśli mam być ze Stefanem, to muszę nauczyć się tolerować
Damona. Nie mogę go zabić.
Bonnie: A to myśl.
Caroline: Mmm. Pomogę.

Damon: Hej, Bonnie. Zatańczysz?
Bonnie: Wychodzę.
Damon: Proszę o następny taniec.
Caroline: Odwal się Damon.
Elena: Dokąd one poszły?
Damon: Nie wiem.
Stefan: Co im powiedziałeś?
Damon: Byłem idealnie grzeczny. Eleno... Czy zechciałbyś zatańczyć?
Elena: Z chęcią. [Do Stefana]Mogę prosić o ten taniec?

Elena:[O Damonie, kiedy tańczył ]Naprawdę nie możesz go nigdzie zabrać ze sobą, co?
Stefan: Uh,nie

Damon: Czy z czasem bycie tak uczciwym się nudzi?
Stefan: Przestaje być nudne w obecności psychopatów.
Damon: Zraniłaś uczucia tego psychopaty.

Damon: Czemu miałbym ci zaufać?
Stafano: Bo jestem twoim bratem...
Damon: Nie, to nie pomoże.
Stafano: Ponieważ chcę żebyś zniknął.
Damon: Ok

Damon: Kogo unikasz?
Jeremy: Dziewczyny imieniem Anna. Jest dość natarczywa.
Damon: - Seksowna?
Jeremy: Owszem, ale też dziwna.
Damon: Seksowność przebija dziwactwo. Wierz mi.


Jenna: Jest niesamowicie seksowny.
*Damon podsłuchuje i uśmiecha się z satysfakcją*
Elena: To dupek.


Elena: Nie rób tego!
Damon: Czego?
Elena: Dobrze wiesz. To było umyślnie.
Damon: Umyślnie próbowałem dostać się do zlewu. A co do Stefana, to gdzie on
jest? Omija go rodzinny wieczór, który niezmiernie mi się podoba. To na poważnie?
Elena: Co?
Damon: To odnowione uczucie braterstwa. Mogę mu zaufać?
Elena: Jasne.
Damon: Mogę mu zaufać?
Elena: Mam przy sobie werbenę, więc to nie zadziała.
Damon: Nie zmuszam cię. Po prostu odpowiedz. Szczerze.
Elena: Oczywiście, że możesz.

Damon: Pobudka, śpiochy!
Elena: Damonie, proszę!
Stefan: Co tu robisz?
Damon: Tylko bez sprośności.
Stefan: Wynoś się stąd! Mówię poważnie.
Damon: Zapłacę dolara za każdą rzecz, której bym wcześniej nie widział. Musimy
omówić bardzo ważne sprawy.
Elena: Akurat w tej chwili?
Damon: Mamy coś do zrobienia. Skoro już się przyjaźnimy i mamy wspólny cel. Żeby
otworzyć grobowiec musimy znaleźć dziennik i księgę czarów. Wszystko po kolei.
Jesteś z Gilbertów, więc ty zdobędziesz dziennik.
Elena: Od kiedy ja pomagam?
Damon: Stefan mi pomaga. A jako, że dzielisz jego łoże to ty też.
Stefan: Nie musisz niczego robić.
Elena: Poszukam go dzisiaj.
Damon: Dobrze.
Stefan: Skąd wiemy, że będzie w nim wskazówka|co do położenia księgi? Mamy
naprawdę wierzyć w to, co mówił tamten wampir?
Damon: Nie mamy innych możliwości.
Elena: Co to tak w ogóle jest?
Damon: To taka książka kucharska czarownic.
Stefan: Każdy rzucony przez czarownicę urok|jest jedyny w swoim rodzaju, więc
każda z nich opisuje jego działanie.
Damon: Dokładnie. Książka kucharska.

Damon: Kto by pomyślał? Interesujący zwrot wydarzeń.
Stefan: Nie mogę pozwolić ci ją odzyskać. Przykro mi.
Damon: Mnie też jest przykro. Że choć przez chwilę myślałem, że mogę ci ufać.
Stefan: Nie potrafisz nikomu zaufać. Fakt, że tu jesteś oznacza,że czytałeś dziennik
i planowałeś zrobić to sam.
Damon: Oczywiście, że tak, bo mogę liczyć tylko na siebie! Zadbałeś o to wiele
lat temu, Stefanie. Ale ty... oszukałaś mnie. Więc co zamierzasz? Bo jeśli
zniszczysz księgę, to wyrwę jej serce.
Stefan: Nie zabijesz jej.
Damon: Mogę zrobić coś lepszego.Oddaj księgę, Stefanie. Albo ją ugryzę. I
będziemy mieli|dziewczynę-wampirzycę.
Stefan: Najpierw ją puść.
Damon: Dawaj księgę.
Stefan: Nie dam ci jej, dopóki ona nie będzie obok mnie.
Damon: Problem w tym, że już nie wierzę, że mi ją oddasz!
Stefan: Zrobiłeś coś,co daje ci pewność, że oddam.

Damon: Podoba mi się ten nasz trójkącik... trochę perwersyjny... Nie spieprzcie
tego

Stefan : Kim jesteś ?
Alaric : Nauczycielem
Stefan: Mam być niemiły ?
Alaric : Jestem też historykiem

Stefan: Anna porwała Elenę.
Damon: Tyle zrozumiałem z twoich 600 wiadomości
na mojej poczcie głosowej.

Babcia Bonnie: Tak?
Damon: Witam. Szukam Bonnie.
Babcia: Nie ma jej tutaj.
Damon: Wie pani, kiedy...?
Babcia: Nigdy.
Damon: Nie zna mnie pani, a już ma wyrobioną o mnie opinię.
Babcia: Masz czelność, żeby pukać do drzwi|czarownicy Bennett i pytać o cokolwiek.
Damon: Co takiego zrobiłem?
Babcia: Duchy umieją mówić. Podobnie jak moja wnuczka. Nie jest pan naszym
przyjacielem. Proszę się wynosić z mojego ganku.
Damon: Niech pani wyjdzie na zewnątrz i to powtórzy.
Babcia: Nie jestem Bonnie. Nie chcesz ze mną zadrzeć.

Anna: Boże. To jak powtórka z 1864 roku. Wy Salvatore'owie jesteś żałośni, kiedy
chodzi o kobiety.

Damon: Bracie. Czarownice.

Stefan: Co to?
Damon: Dla Katherine. Małe co nieco, żeby ją ożywić. Chyba że twoja dziewczyna
zaoferuje własną. Przyznaj to. Nie możesz się doczekać, żeby się mnie pozbyć.
Stefan: To prawda.

Damon: dlaczego jesteś dla mnie taka złośliwa?
Lexi: czy ty siebie znasz? nie jesteś miłą osobą

Matt: Nie nudzisz się tym?
Taylor: Czym?
Matt: Samym sobą.

Jeremy: Kto to ten Duke?
Caroline: To jakiś koleś, który skończył szkołę parę lat temu i urządza imprezę
za każdym razem kiedy wraca do domu z Duke.
Jeremy: Duke chodzi do Duke?

Stefan: Wiesz, wszystko dla ciebie jest zabawą, Damon, co? Ale gdziekolwiek nie
pójdziesz, giną ludzie.
Damon: To z góry wiadomo.

Damon: Mamy problem, Stefanie. A kiedy mówię "problem", mam na myśli globalny
kryzys.

Stefan: Wolałem o wiele bardziej, kiedy wszystkich nienawidziłeś.
Damon: Nadal nienawidzę. Po prostu uwielbia

[iga18]

Stefan: Wolałem o wiele bardziej, kiedy wszystkich nienawidziłeś.
Damon: Nadal nienawidzę. Po prostu uwielbiam być przez nich uwielbiany.

Stefan: Zatańczymy?
Elena: Nienawidzisz tańczyć. Zazwyczaj muszę cię błagać.
Stefan: Nie. Tylko jak jestem trzeźwy. Gdy się nawalę, to już nie ma potrzeby.

Damon: Będę musiał zmienić zamki. Uciekłaś z więzienia?
Elena: Stefan mi pomógł.
Damon: O bracie. Jak biały rycerz.
Elena: Przekonałam Bonnie, żeby ci pomogła.
Damon: Wątpię.
Elena: Nie powiem, że mi przykro, że znaleźliśmy wczoraj księgę bez ciebie, bo
nie żałuję tego.
Damon: Dzięki za szczerość.
Elena: Chroniłam ludzi, których kocham. Tak jak i ty|na swój pokrętny sposób.
Jesteśmy po tej samej stronie i chcemy tego samego.
Damon: Nie interesuje mnie to.
Elena: Interesuje. Bo wczoraj byłeś gotowy z nami współpracować.
Damon: Drugi raz nie dam się nabrać.
Elena: Dobrze. Dlaczego nie próbowałeś mnie do niczego zmusić w Atlancie?
Damon: A kto mówi, że nie?
Elena: Nie zrobiłeś tego. Wiem, że nie, ale mogłeś. Między nami coś jest. Nić
porozumienia. Wiem, że moja zdrada cię zraniła. Nie w ten sam sposób co Stefana,
ale teraz obiecuję, że pomogę ci odzyskać Katherine.
Damon: Chciałbym móc ci wierzyć.
Elena: Teraz zapytaj mnie czy kłamię.
Damon: Wiesz, że cokolwiek robię, to nie odpuszczam.
Elena: Więc zajmijmy się tym.
Damon: Nie zmuszałem cię w Atlancie,|bo dobrze się bawiliśmy. Chciałem, żeby
było prawdziwie. Darzę cię zaufaniem. Nie każ mi tego żałować.

kiedy Damon wchodzi do pokoju kiedy Stefan ćwiczy przy ogłuszającej muzie
Damon: Możesz zrobić trochę głośniej?! Jeszcze nie jest irytujące.

Damon: Chcesz usłyszeć złe wieści czy te jeszcze gorsze?
Stefan: Nie chcę żadnych, Damonie.
Damon: Ujmę to inaczej. Chcesz usłyszeć o tym, że Rada znowu tropi wampiry, czy
o tym, jak właśnie zabiłem wujka Johna Gilberta?
Stefan: Co?!
Damon: Przy okazji, niezła impreza, co?

Vicky: "(...) Gdzie jest toaleta muszę siusiu [zatrzymuje się i przez chwilę w
skupieniu obserwuje Stefa, po czym pyta:] "Dlaczego muszę siusiu, myślałam, że
nie żyję..."

Damon: Startujesz na Miss Mystic Falls?
Anna" Czasem trzeba założyć niewygodne szpilki,żeby się nie wyróżniać. Pamiętam
wybory z 1864 roku. Miałam wziąć w nich udział, zanim stało się, co się stało.
Damon: Nostalgia jest do bani.

Damon: Tak więc, kiedy zamierzałeś się tym podzielić?
Stefan: Śmiało, Częstuj się.
Damon: Nie, mam na myśli fakt, że jesteś ćpunem uzależnionym od krwi z torebek.

Damon: Nie chce jeść
Elena: musi. Jaki ma ulubiony rodzaj...
Damon: Ulubiony rodzaj czego?
Elena: Zwierzęcej krwi, którą woli?
Damon: Stefan lubi...krew szczeniąt...Małe golden retrievery z uroczymi,
puchatymi uszami. To jego ulubiona.

Damon:Nie mogę go niańczyć całą noc. Mam robotę
Elena: Powiedziałabym "padnij trupem", ale...
Damon: hahaha

Damon: A co spodziewałeś się znaleźć? Isobel z cygarem i kapciami?

Stefan: Dziękuję.
Damon: Nie to ja dziękuję. Znów pijesz krew Bambi, a ja znów jestem bratem
twardzielem. Wszystko wróciło do normy.

John: Co na to by powiedziała Twoja matka?
Elena: Która?

Elena: Ale najpierw chciałam sprawdzić czy wszystko gra.
Damon: Czuję się świetnie. Dzięki za troskę.
Elena: Chodziło mi o Stefana.
Damon: O niego? Jest okropny.

Damon: Przepraszam, że się spóźniłem. Pies zjadł moje... nieważne.

Elena: Ale zaryzykowałaś z Damonem. Skąd wiedziałaś, że on da mi wynalazek?
Isobel: Bo cię kocha. i tu świetna mina Damona ; ))

Isobel: Gdzie urządzenie ?
Elena: Gdzie mój brat ?
Isobel: Nie będziemy negocjować.Gdzie wynalazek ?
Elena: Gdzie mój brat ?
Isobel: Naprawdę sądziłaś,że przyszłam sama ?
Elena: Naprawdę sądziłaś,że ja przyszłam sama ?
Isobel: Zadzwoń do domu,na miłość boską.
Elena: Co ?
Isobel: Zadzwoń do domu i poproś Jeremy'ego do telefonu.

D: Mowy nie ma.
E: Wysłuchaj mnie.
D: Nie oddam urządzenia Isobel,żeby dała je Johnowi,który mnie zabije.Lubię być
żywym trupem.
E: Będzie bezużyteczne.Bonnie może odebrać mu moc.
D: Nie ufam jej.
B: Mogę usunąć zaklęcie.
E: John i Isobel się nie połapią.
D: Nie.Nie,odbiję Jeremy'ego na swój sposób.
S: Serio ? Niby jak ? Ponieważ Isobel jest wampirzycą,a Jeremy może być martwy w
chwili gdy przestąpisz próg.
D: Czy Ty w ogóle dasz radę ? Bez urazy,ale nie jesteś Emily Bennett.Emily
wiedziała,co robi. [do Bonnie]
B: Ćwiczyłam.
D: To nie lekcja gry na fortepianie.
B: Jaką masz ulubioną książkę ?
D: Co ?
B: Podaj tytuł książki,jakiejkolwiek.
D: Mam podać tytuł.To może... "Zew Krwi" Jacka Londona ?
[Bonnie robi czary-mary,książka trafia do rąk Damona]
D: Jack London.Świetna,tania sztuczka.

Damon: Lubię być żywym trupem.

Matt : Hej
Caroline : Hej . Co to ma być ?
Matt : Co ?
Caroline : To ,,hej". To drugi raz. Dwa ,,Hej " to ... Nie znasz innego słownictwa ?
Matt : A co jest nie tak z ,,hej " ?
Caroline : Zalatuje niezręcznym podtekstem .

Damon: oh, rozumiem. Rozumiem. Jest powodem dla którego żyjesz. Jego miłość
sprawia, że twoje życie ma sens. Kapuje!

Damon: Spójrz na siebie, wszystko w stylu retro.
Stefan: Co ty tu robisz?
Damon: Miałoby mnie zabraknąć? Bonie unieszkodliwiła wynalazek Gilberta. Isobel
nie ma. Heh. I jest dzień założycieli. Przyszedłem pojeść waty cukrowej i ukraść
ci dziewczynę.

Damon: Rozumiem, rozumiem. Jestem lepszym, gorętszym, doskonalszym wyborem

Elena; (..) więc uważam, że powinieneś przestać tymi drobnymi flirciaskimi
komentarzami. I z tym co robisz swoim okem.
Damon:Co z tym okiem?... Heh

Damon: Mam tak wiele emocji. Ale nie mam jak ich wyrazić. Bycie nastolatkiem
jest takie trudne.
Jeremy: Ty fiucie. xDD

D: Idź.
E:Ty to zrobiłeś! To twoja wina!
D:Nie znam wyrzutów sumienia. Nic się dla mnie nie liczy.
E:Wokół ciebie umierają ludzie. Przecież to ma znaczenie!
[Elena policzkuje Damona]
Ddejdź. Krwawisz. Musisz odejść.

KONIEC : )))

[slodkogorzka]

"Damon: You have no sense of humor.
Stefan: I have no sense of Damon humor."

amon: Dzień dobry, dziewczyno z misją.
Elena: Jak możesz być tak arogancki, po tym wszystkim, co zrobiłeś?
Damon: A jak ty możesz być tak odważna i głupia, żeby nazywać wampira arogantem?

Elena: Ok. Naprawdę musimy wracać. Nikt nie wie gdzie jestem. Zatrzymaj się. Mówię
poważnie. Damon zatrzymaj się! Zatrzymaj samochód!
Damon: Oh, byłas dużo zabawniejsza jak spałaś.

Damon: "Koleś"? Serio?"Koleś"?
Stefan: Damonie, nie.
Damon: Daj spokój, nikt nie będzie tęsknił za tym idiotą.


Fool me once, shame on you

Matt: Nie nudzisz się tym?
Taylor: Czym?
Matt: Samym sobą.


Damonlaczego ty masz mieć szczęśliwe zakończenie?

Jenna : On jest niedorzecznie seksowny
Damon: " :] "
Elena : Ale to dupek
Damon: " "



Stefan: Wiesz, wszystko dla ciebie jest zabawą, Damon, co? Ale gdziekolwiek nie pójdziesz,
giną ludzie.
Damon: To z góry wiadomo.

"Wampiry się nie rozmnażają. Ale kochamy próbować"

Stefan: Kiedy się tu pojawiłeś?
Damon: Nie mogłem przegapić twojego pierwszego dnia w szkole. Masz inną fryzurę.
Podoba mi się.



Stefan: Minęło 15 lat, Damon.
Damon: Dzięki Bogu. Nie mógłbym znieść kolejnego dnia lat 90-tych. Ten okropny
grunge'owy styl? Nie pasował do ciebie. Pamiętaj, Stefan, ważnym jest, żeby się nie
poddać chwilowej modzie.



Damon: Gdzie mój pierścień?
Stefan: Dałem go Zachowi, żeby go ukrył. Nie trzeba było go zabijać.
Damon: Prawie mnie nabrałeś. Gdzie jest?
Stefan: Odzyskam go, ale potrzebuję czasu.
Damon: Wysłałeś go kurierem do Rzymu? Gdzie jest?


Damon: Kogo unikasz?
Jeremy: Dziewczyny imieniem Anna.|Jest dość natarczywa.
Damon: - Seksowna?|-
Jeremy: Owszem, ale też dziwna.
Damon: Seksowność przebija dziwactwo.|Wierz mi.

[slodkogorzka]

Elena: Nie rób tego!
Damon: Czego?
Elena: Dobrze wiesz. To było umyślnie.
Damon: Umyślnie próbowałem dostać się do zlewu. A co do Stefana, to gdzie on jest?
Omija go rodzinny wieczór, który niezmiernie mi się podoba. To na poważnie?
Elena: Co?
Damon: To odnowione uczucie braterstwa. Mogę mu zaufać?
Elena: Jasne.
Damon: Mogę mu zaufać?
Elena: Mam przy sobie werbenę, więc to nie zadziała.
Damon: Nie zmuszam cię. Po prostu odpowiedz. Szczerze.
Elena: Oczywiście, że możesz.


Damon: Pobudka, śpiochy!
Elena: Damonie, proszę!
Stefan: Co tu robisz?
Damon: Tylko bez sprośności.
Stefan: Wynoś się stąd! Mówię poważnie.
Damon: Zapłacę dolara za każdą rzecz, której bym wcześniej nie widział. Musimy omówić
bardzo ważne sprawy.
Elena: Akurat w tej chwili?
Damon: Mamy coś do zrobienia. Skoro już się przyjaźnimy i mamy wspólny cel. Żeby
otworzyć grobowiec musimy znaleźć dziennik i księgę czarów. Wszystko po kolei. Jesteś z
Gilbertów, więc ty zdobędziesz dziennik.
Elena: Od kiedy ja pomagam?
Damon: Stefan mi pomaga. A jako, że dzielisz jego łoże to ty też.
Stefan: Nie musisz niczego robić.
Elena: Poszukam go dzisiaj.
Damon: Dobrze.
Stefan: Skąd wiemy, że będzie w nim wskazówka|co do położenia księgi? Mamy naprawdę
wierzyć w to, co mówił tamten wampir?
Damon: Nie mamy innych możliwości.
Elena: Co to tak w ogóle jest?
Damon: To taka książka kucharska czarownic.
Stefan: Każdy rzucony przez czarownicę urok|jest jedyny w swoim rodzaju, więc każda z
nich opisuje jego działanie.
Damon: Dokładnie. Książka kucharska.

Damon: Kto by pomyślał? Interesujący zwrot wydarzeń.
Stefan: Nie mogę pozwolić ci ją odzyskać. Przykro mi.
Damon: Mnie też jest przykro. Że choć przez chwilę myślałem, że mogę ci ufać.
Stefan: Nie potrafisz nikomu zaufać. Fakt, że tu jesteś oznacza,że czytałeś dziennik
i planowałeś zrobić to sam.
Damon: Oczywiście, że tak, bo mogę liczyć tylko na siebie! Zadbałeś o to wiele lat temu,
Stefanie. Ale ty... oszukałaś mnie. Więc co zamierzasz? Bo jeśli zniszczysz księgę, to wyrwę
jej serce.
Stefan: Nie zabijesz jej.
Damon: Mogę zrobić coś lepszego.Oddaj księgę, Stefanie. Albo ją ugryzę. I będziemy
mieli|dziewczynę-wampirzycę.
Stefan: Najpierw ją puść.
Damon: Dawaj księgę.
Stefan: Nie dam ci jej, dopóki ona nie będzie obok mnie.
Damon: Problem w tym, że już nie wierzę, że mi ją oddasz!
Stefan: Zrobiłeś coś,co daje ci pewność, że oddam.



Damon: Nie! Zostawcie ją!
Giuseppe: Wiesz, co ci zrobią, kiedy uznają cię za sympatyka wampirów? giniesz razem z
nimi!
Damon: Pozwól im mnie zabić!



Damon: Podoba mi się ten nasz trojkącik... trochę perwersyjny... Nie spieprzcie tego

Stefan : Kim jesteś ?
Alaric : Nauczycielem
Stefan: Mam być niemiły ?
Alaric : Jestem też historykiem


Stefand jak dawna o mnie wiesz?
Alaric: Od niedawna! Ae o Twoim bracie...
Stefan: Masz na myśl Damon'a?
Alaraic: A myślisz, że kto zabił moją żonę ??????


We met, and me talked, and it was epic, but then the sun came up and the reality set in.

Stefan: Anna porwała Elenę.
Damon: Tyle zrozumiałem z twoich 600 wiadomości na mojej poczcie głosowej.


Anna: Boże. To jak powtórka z 1864 roku. Wy Salvatore'owie jesteś żałośni,|kiedy chodzi
o kobiety.

[slodkogorzka]

Damon: Bracie. Czarownice.


Stefan: Co to?
Damon: Dla Katherine. }Małe co nieco, żeby ją ożywić. Chyba że twoja dziewczyna
zaoferuje własną. Przyznaj to. Nie możesz się doczekać, żeby się mnie pozbyć.


Stefan: Co to?
Damon: Dla Katherine. }Małe co nieco, żeby ją ożywić. Chyba że twoja dziewczyna
zaoferuje własną. Przyznaj to. Nie możesz się doczekać, żeby się mnie pozbyć.


Anna: Ostatni raz widziałam ją w Chicago. W 1983 roku. Wiedziała, gdzie jesteś, Damonie.
Miała to gdzieś.

-Będziemy razem tacy szczęśliwi. Kiedy oni będą martwi, puszczę Cię. Nie chciałam Cię
skrzywdzić tak naprawdę. Po prostu się rozgniewałam. - wyciągnęła smukłą rękę i
pogłaskała go po policzku. - Przepraszam.
- Katherine - powiedział, wciąż się uśmiechając.
- Tak. - Nachyliła się bliżej.
- Katherine...
- Tak, Damonie?
- Idź do diabła ! (ten jest z książki, ale bardzo go lubię)

Damon: dlaczego jesteś dla mnie taka złośliwa?
Lexi: czy ty siebie znasz? nie jesteś miłą osobą



Vicky: A ty, dlaczego nie masz dziewczyny? Jesteś spoko i strasznie seksowny.
Damon: Wiem.
Vicky: Nie chciałbyś być zakochany?
Damon: Byłem kiedyś. To bolesne, bezcelowe i przereklamowane.

Vicky: Co się stało?
Damon: Tańczyliśmy, a potem... Potem cię zabiłem.
Vicky: Co?
Damon: Jesteś martwa.
Vicky: Jestem martwa?
Damon: No cóż, nie róbmy z tego wielkiego halo. Piłaś moją krew, zabiłem cię, a teraz ty
musisz się pożywić, żeby dopełnił się proces.
Vicky: Jesteś nawalony.


Elena: You and I... We have something. An understanding.
(...)
Damon: I'm trusting you. Don't make me regret it.


Jeremy: Anna said that vampires don’t have to feel pain, that they can turn it off if they
shut out their humanity
Damon: It’s very true.
Jeremy: Is it easier that way?
Damon: Is what easier?
Jeremy: Life.
Damon: Life sucks either way Jeremy. At least if you’re a vampire you don’t have to feel
bad about it if you don’t want to.
Jeremy: Is that what you did?
Damon: I did it for a very long time, and life was a lot easier.


Damon: Pozdrów ode mnie wiewiórki.

nie mogę znaleźć rozmowy Damona i Katherine z końcówki 22 odcinka bo też była świetna

...tu...

[ewelusia97]

Damon '' No bez jaj''

[leesh]

Dopiero zaczęłam oglądać i nie bardzo pamiętam ;PP ale niektóre są świetne

[brenda123]

oglądałam wszystkie odcinki ale tylko jeden utkwił mi w pamięci
Damon: Nie Eleno. Nie pójdę z tobą do twojej sypialni.
To było świetne

[aila_cullen]

Właśnie szukałam jakichś śmiesznych momentów w serialu. No i oczywiście teksty
Damona
"No Elena, I will not go to your bedroom with you!"

Stefan i Elena leżą w łóżku na poczatku odcinka 13 zdaje się. No i sielankę
przerywa Damon: "Rise and shine, sleepy heads!" czy też późniejszy ton i
typowamina przy "Don't screw it uuuuup"

Dużo tego było

Wybacz, że piszę po angielsku, ale za Chiny nie chce mi się brać tłumaczeń
(oglądam serial w oryginale, więc.. )

większość wymieniłyście :d

[vivienne.]

dorzucam jeszcze kilka :

Damon : Wampiry się nie rozmnażają. Ale kochamy próbować. (i ten kuszący uśmiech)

Logan : W jednej chwili jestem reporterem wiadomości z małego miasteczka, a w
następnej nie mogę wejść do własnego domu, bo moja noga nie chce przestąpić progu.
Damon : Musisz zostać zaproszony do środka...
Logan : Wiem. Mieszkam sam.
Damon : Hah. Do bani. (i ten sarkazm)

Elena : (...) a od kiedy ja też jestem wtajemniczona?
Damon : od kiedy dzielisz się łóżkiem ze Stefanem.

Lexi : (...) szalejąca ździra, co nie? (o kathrine)
A skoro mowa o tym, to gdzie Damon?

Caroline : Posłuchaj ciemniaku, już nie jestem twoją małą niewolnicą. Poważnie
mnie zraniłeś i niech mnie diabli wezmą jeśli myślisz, że ...
/urok Damon'a/
Caroline : Oh mój Boże! Gdzie byłeś!? Naprawdę dobrze cię widzieć.
Damon : Duużo lepiej.

Jenna (patrząc na Damon'a z kuchni) : Oh mój Boże, ależ on seksowny...
/znaczący uśmiech Damon'a/
Elena : Cii.. To dupek.
/westchnięcie Damon'a/

Elena : Mówię poważnie! Zatrzymaj ten samochód!
Damon : Ohh.. Byłaś dużo zabawniejsza kiedy spałaś..

Damon : Pobudka śpiochy!
Elena & Stefan : Damon! Wynocha stąd!
Damon : Tylko bez sprośności ... Zapłacę dolara za każdą rzecz, której wcześniej
nie widziałem ;D

Elena (podekscytowana) : Dowiedziałam się dziś kim jest moja biologiczna matka.
Damon : Pff.. Kogo to obchodzi?... Zostawiła Cię. Jest do bani.

Damon : (...) I jako przyjaciel nie palę się, żeby powiedzieć jej prawdę. Więc
ty to zrób.
Stefan : Jaką prawdę?
Damon : O Johnie. Bo wiem, że nie lubicie niczego przed sobą ukrywać.
Stefan : O czym ty mówisz?
Damon : Czy tylko ja potrafię skojarzyć jedno z drugim?
Isobel. Halo?!
Chodziła z Johnem kiedy miała 15 lat. Zaszła w ciążę i wylądowała w gabinecie
lekarskim brata Johna. Myślisz, że jaką rolę odegrał w tym John?
Śmiało, pomyśl o tym.
Poczekam.
Już kapujesz?
Dotarło??
Stefan : Więc myślisz, że .. John jest ojcem Eleny?
Damon : DING! DING! DING! DING! XDDD

Damon : Mam tak wiele emocji! Ale nie mam jak ich wyrazić .. Bycie nastolatkiem
jest taakie trudne!
Jeremy : Ty fiu*ie.
Damon : Nie mów tak do mnie. Nie jestem twoją siostrą. A od tej pory nie mów też
tak do niej.

ach, spać się chce, więcej nie wymyślę.
przepraszam jeśli poprzekręcałam niektóre. większość z pamięci.

[blizniaczkii]

nie oglądam

[x.pati.x]

Wszystkie moje ulubione już zostały wymienione

[alicecullen12]

Ja pamietam jeden boski ale nie pamietam dokładnie.
stefano gada o Katherine a Lexie mu mówi:
-Skopałabym szmacie dupe.A propos.Gdzie Damon??

[miss_immortal]

nie pamiętam dokładnie ale było coś takiego, że Damon szedł za Jeremim i ,,
jestem taki nieszczęśliwy nikt mnie nie rozumie" + ten jego akcent xd
ogólnie to uwielbiam Damona <3

Pytanie !!!!!!!

[llena]

W którym momencie Damon mówi " No bez jaj"?? Bo za chiny nie mogę sobie przypomnieć...

[llena]

ej, no nikt nie pamięta??

Halooo??

[llena]

[kosteczka]

llena napisał(a):

> W którym momencie Damon mówi " No bez jaj"?? Bo za chiny nie mogę sobie przypom
> nieć...


Na balu założyciela Damon zabija wujka Jonatana a "no bez jaj" mówi jak po tym
zabójstwie widzi że jednak Jonatan żyje.

Sorki trochę po chińsku ale nie umiem wyjaśnić

kosteczka

[llena]

aha, już pamiętam, dzięki bardzo

[alicecullen12]

kosteczka napisał(a):

> llena napisał(a):
>
> > W którym momencie Damon mówi " No bez jaj"?? Bo za chiny nie mogę sobie p
> rzypom
> > nieć...
>
>
> Na balu założyciela Damon zabija wujka Jonatana a "no bez jaj" mówi jak po tym
> zabójstwie widzi że jednak Jonatan żyje.
>
> Sorki trochę po chińsku ale nie umiem wyjaśnić



Wujka Johna idiotko...

[angie2]

Nie oglądam

:P

[dagas95]

S: co takiego masz w sobie że dziewczyny na ciebie lecą?
D: jestem [...] i potrafię słuchać piosenek Taylor Swift
xxd

to mnie rozwala xd