Jak się z niego "wyleczyć"?!

[edziu]

No właśnie, tak jak w temacie. Zakochałam się w pewnym chłopaku z mojej klasy. Trwa to
już ponad rok i nie wiem jak to uczucie "zwalczyć". Macie może jakieś pomysły?
Jak watek był to wiecie co robić
PS Bez głupich komentarzy proszę

[pauluu]

ja znam jeden sposób a mianowicie zakochać się w kimś innym,
według mnie sprawdzony, niestety nie odkryłam jeszcze sposobu na wyleczenie się ze
wszystkich. W ten sposób powstaje 'reakcja łańcuchowa'
dupa.

[edziu]

No to też próbowałam i też nie wychodzi...niestety...

[majson]

no jeśli jest z klasy no to np. jak powie coś śmiesznego to też się śmiej i coś
fajnego dopowiedz albo po prostu zagaduj do niego choćby o jakieś głupoty i
zawsze np. pożyczając od niego zeszyt się do niego ładnie uśmiechaj i patrz w
oczy i tak samo oddając jeśli będzie zainteresowany to po jakimś czasie
odwzajemni uśmiech czy sam zagada powie cześć czy coś a jeśli nie będzie to bobą
zainteresowany to dając ci zeszyt nawet nie spojrzy ci na twarz tylko da jak
najszybciej i pójdzie do kolegów.

[bouche2]

no, a koleżance chodzi o to, żeby się z tej miłości wyleczyć.

ja nie powinnam Ci doradzać, bo sama mam podobny problem, tylko że to trochę
bardziej skomplikowane, no ale nie będę się rozczulać, ale tak- zakochanie się w
kimś innym to dobre rozwiązanie. tak mi się wydaje (: powodzenia!

[kkttooss]

Skoro Ci się podoba to nie rozumiem dlaczego chcesz to zwalczać ; p .
Ale jeśli tak Ci na tym zależy to po prostu znajdź sobie jakieś hobby, częściej wychodź ze znajomymi i zacznij się umawiać z kimś innym- może wreszcie zapomnisz o nim.
Jednak najgorsze jest to, że chodzisz z nim do klasy i na to nie mam sposobu xD .

[edziu]

No właśnie, chodzę z nim do klasy i to sprawia pewne kłopty. A tak poza tym to moje 4
naj przyjaciółki mają mnóóstwo zajęć poza lekcyjnych np. jedna ma treningi hokeja i to
dużoooo ich ma, kolejna ma dużo do rysowania <bo dekoracje robi do przedstawień> i
ogólnie to mama jej nie pozwala wychodzić, a następne dwie raczej też nie mają czasu A
jak wychodzę na dwór to już właśnie z chłopakami i on też tam jest. Bo ja najbardziej
kumpluję się z jego bartem <bliźniakiami są, ąle są zupełnie inni, z wyglądu i charakteru> i
takimi innymi dwoma. I zawsze jak idziemy gdzieś po bunkrach pochodzić czy coś <wiem,
jestem chłopczycą> to zawsze on też z nami łazi... I kurde on jest na serio spoko i wgl,
dobrze się dogadujemy <z nim raczej mało kto ma dobry kontakt, nie to, że on jest
autystyczny czy coś bo jest normalny tylko ma strasznie ciężki charakter>, żartujemy
sobie i wgl i właśnie boję się, że jeśli zaczęłabym coś okazywać, to mogło by nie być już
tak fajnie. A ja nie chcę stracić dobrego kumpla...