Przykro sie robi...

[askaam007]

przez was wszystkich, jedną i drugą strone. Lata poświęcone nauce, ambicja,
wielkie plany zawodowe. Poświęcenie sie pracy i społeczeństwu, pomoc kolegom
z pracy, pzypadkowym ludzim, pacjentom. Czwarta kawa podczas 48 godzinnego
dnia pracy, płacząca dwójka małych dzieciaczków w domu z jakąś obcą kobietą.
Mąż na wyciągnięcie ręki a jednak już tak daleko... Łza się kręci w oku,
chyle czoło tym wszystkim walczącym bo ja już sie wypaliłam, nie moge tak
dłużej pracować, gdy NIKT nie chce współpracować, zrozumieć.

---------------------------------------------------------------------
"SwojeIdeeSwojeSny,SwojeZłoteGóry.. MarzeniaWarteŚwieczki,Poświęcenia..."

[paczula8]

askaam007 napisała:

> przez was wszystkich, jedną i drugą strone.

czego oczekujesz?

[slav_]

Podejrzewam że niczego nie oczekuje.
Niestety.
Za dużo pracy, za dużo cudzych problemów, za mało czasu dla siebie. Do tego
codzienne rozwiązywanie problemów które ludzkość już dawno rozwiązała tylko
jakoś ty nie "trzymasz w ręce" tego narzędzia wymyślonego 10 lat temu bo go nie
masz i musisz wyważać dawno otwarte drzwi. Dawniej to cię nawet bawiło że
potrafisz to wszystko zrobić teraz już wiesz że to było po prostu bez sensu -
dzięki temu tylko szybciej sie spaliłaś. Taki moment gdy robisz coś całkiem
"dużego" ale już cię to nie cieszy. Po prostu jest ci obojętne. Robisz to co do
ciebie należy i robisz to dobrze, takie przyzwyczajenie. Tylko nie ma w tym już
niczego co kiedyś pociągało. Taka nużąca praca.

[swan_ganz]

o jezu, Slav... Jakie smutne to co napisałeś.....
Może trzeba zmienić pracę? A Może tylko zmiana otoczenia wystarczy?

A tak ogólnie; z deprechą trzeba walczyć a nie się jej poddawać...

[paczula8]

rozumiem. Ty tez tak masz? co moge dla Ciebie zrobić?:)

[swan_ganz]

> rozumiem. Ty tez tak masz? co moge dla Ciebie zrobić?:)

Każdy może liczyć na Twoje wsparcie Paczulo?

O jezu jak mi się nic nie chce, jak mnie gnaty bolą, jak ja mało zarabiam i jak
auto mi dużo pali.... I pojawiły się nowe monitory do kompów córka gdzieś
przyuważyła i mnie teraz molestuje. Strasznie bardzo mocno. A ja się nawet w
stresie napić nie mogę bo mam taką robotę, że nie znam dnia ni godziny
I mam głupiego sąsiada a mój pies s.. gdzie popadnie ....

Wystarczy tych żali na wzbudzenie Twojego "kreatywnego" współczucia?
:-)

[paczula8]

> Wystarczy tych żali na wzbudzenie Twojego "kreatywnego" współczucia?
> :-)

oczywiście , że tak:) biedny Swan <głask głask>
cóz jeszcze moge dla Ciebie zrobić? zaznaczam, że psa wyprowadzac nie będę, ze
swoim sobie nie radze... :)

bo tak w ogóle Ty tez masz zamiar strajkować?;))

[swan_ganz]

nie zrozumieliśmy się; psa nie trzeba wyprowadzać (sam się wyprowadza) ale
jakoś przekonać by toaletę zrobił sobie w jednym miejscu a nie tak jak teraz;
cały trawnik zafajdany. Z poprzednim egzemplarzem jakoś łatwiej to poszło ale
to może dlatego, że to pies był a nie suka ? :-)

Strajkować? Cholera - muszę o tym pomyśleć. Do tej pory jak mi coś się nie
podobało w robocie to starałem się to zmienić swoją aktywnością a nie
bezruchem...
Myślisz, że da się osiągnąć swój cel nic nie robiąc (czyli strajkując) ?
Będę musiał nad tym pomyśleć... Może i jest w tym jakaś metoda :-)
No i jeszcze mały problem na gorąco mi się wyświetlił; przeciwko komu miałbym
strajkować i przede wszystkim co chciałbym sobie wystrajkować...
Ja chyba jakiś głupi jestem bo jak już mi jakiś powód przychodzi do głowy to
natychmiast też pojawia się inna ścieżka osiągnięcia założonego celu niż
strajk. Naprawdę mocno trzaśnięty muszę być - wszystkie te rozwiązania raczej z
pracą mi się kojarzą jako drogą bardziej pewną do sukcesu. Widać - nie mógłbym
być lekarzem :-)

[paczula8]

> nie zrozumieliśmy się; psa nie trzeba wyprowadzać (sam się wyprowadza) ale
> jakoś przekonać by toaletę zrobił sobie w jednym miejscu a nie tak jak teraz;
> cały trawnik zafajdany. Z poprzednim egzemplarzem jakoś łatwiej to poszło ale
> to może dlatego, że to pies był a nie suka ? :-)

W tym Ci nie pomogę, bo mam ten sam problem (z suką:)) ... ale nie sadze, żeby
płeć miała jakieś znaczenie przy wyborze miejsca do zrobienia kupy;))


> Strajkować? Cholera - muszę o tym pomyśleć. Do tej pory jak mi coś się nie
> podobało w robocie to starałem się to zmienić swoją aktywnością a nie
> bezruchem...

No właśnie! zdaje sie, że tu jest pies pogrzebany.
Jak ja nie cierpię narzekania!
Nie cierpię tez mówienia o poświęceniu i próbach wywołania u mnie
współczucia , brrr...
Każdy odpowiada SAM za swoje życie i swoje wybory, a ukonczenie żadnych
studiów nie daje gwarancji szczęścia, bezpieczeństwa socjalnego, miłości
bliźniego itp..
Stąd moje pytanie do wszystkich narzekających w tym watku: co mogę dla Was
zrobić? Konstruktywnie prosze .


> Myślisz, że da się osiągnąć swój cel nic nie robiąc (czyli strajkując) ?

Oczywiście , ze nie. Powiem więcej, jesli ktoś ma skłonnośc do narzekania
bedzie to robił zawsze, niezależnie od wynagrodzenia które za prace otrzymuje.
Takie jest moje zdanie.

> wszystkie te rozwiązania raczej z pracą mi się kojarzą jako drogą bardziej
> pewną do sukcesu. Widać - nie mógłbym być lekarzem :-)

złośliwiec z Ciebie;))) powinieneś jednak napisać 'polskim lekarzem', bo
siedzenie i czekanie, że 'samo się' ... to chyba pozostałość po latach
socjalistycznego zniewolenia... nie sądzisz? :)

[vienn]

Aska,jesteś dobrym człowiekiem.

[connie1]

I co z tego ma poza zmęczeniem????

[maretina]

niestety nic.

[swan_ganz]

no więc jak "Aśka będąca dobrym człowiekiem" nie ma z tego nic to należy coś w
życiu zmienić a nie bez końca robić za ofiarę złego świata...
Jakieś sugestie?

[alergenzb]

swan_ganz napisał:

> no więc jak "Aśka będąca dobrym człowiekiem" nie ma z tego nic to należy coś
>w życiu zmienić a nie bez końca robić za ofiarę złego świata...
> Jakieś sugestie?

Tak, ofiara jest łatwiej być, niż wziąść się w garść i zmienić wszystko co nie
pasuje czlowiekowi w życiu.
Ale to wymaga wysiłku, a nie kazdy lubi wysiłek, latwiej iść na gotowe i
narzekać.

[maretina]

mam troche inne proporcje. dobrym czlowiekiem czuje sie wtedy jak u mnie w domu
wszystko gra: jak dziecko nie jest za dlugo z niania, jak czuje ze zyje z mezem
a nie obok niego. swiat zewnetrzny to dodatek.

[alergenzb]

maretina napisała:

> mam troche inne proporcje. dobrym czlowiekiem czuje sie wtedy jak u mnie w
domu
>
> wszystko gra: jak dziecko nie jest za dlugo z niania, jak czuje ze zyje z
mezem
>
> a nie obok niego. swiat zewnetrzny to dodatek.


Dobrym czlowiekiem, jest się zawsze i wszędzie, a nie tylko w domu.
To co napisalaś to raczej w twoim odczuciu, szczęsliwym człowiekiem w domu i
nigdzie poza nim.

[connie1]

Za chęć zmian dostaje sie etykietkę "przestepca"

[alergenzb]

connie1 napisała:

> Za chęć zmian dostaje sie etykietkę "przestepca"

Dlaczego?

[connie1]

Pana premiera dzisiaj nie słyszalaś?

[alergenzb]

connie1 napisała:

> Pana premiera dzisiaj nie słyszalaś?

Nie słyszałam, byłam bardzo zajęta od rana.

[maretina]

napisalam tak celowo. dlatego, ze nie mozna byc "dobrym czlowiekiem"
zaniedbujac wlasne dzieci.nie chce krytykowac autorki watku, wiem o czym pisze,
ja po prostu uczepilam sie "dobrego czlowieka", bo przeciwstawilam to
okreslenie do tych dzieci.
sa granice poswiecenie, ja w ogole jestem przeciwnikiem poswiecania. to nie ma
sensu. lekarz ma byc dobym lekarzem a nie misjonarzem.

[connie1]

Nie zapominaj Maretina , jaki jest idealny forumowy wizerunek lekarza-rodzina?
Chyba żarty jakieś? Niestety tacy ludzie trafiają sie też w rzeczywistości

[maretina]

idealy nie istnieja:)
rzecz w tym, zeby zachowac jakas rownowage.

[connie1]

Maretina, pisałam o forumowym ideale DDD

[maretina]

connie1 napisała:

> Maretina, pisałam o forumowym ideale DDD

forumowy ideal lekarza to niewolnik z POWOLANIEM, ktoremu przysiega hipokratesa
zabrania zarabiac pieniadze. na dodatek ow ideal musi wiedziec, ze jest
konowalem i lapowkarzem:)

[connie1]

No wlasnie! I dyzury to przygoda! Nikt mnie jeszcze przez 3 i pól roku nie może
zmusić do przygody!!!!

[maretina]

connie1 napisała:

> No wlasnie! I dyzury to przygoda! Nikt mnie jeszcze przez 3 i pól roku nie
może
>
> zmusić do przygody!!!!
moj maz za to jest wybitnie przygodowym facetem.
ale nie martw sie, jak mniej dyzurujesz to smiertelnosc nizsza. w ogole dla
dobra pacjentow powinno sie szpitale pozamykac w diably:)

łza się w oku kręci

[swan_ganz]

ja się was czyta dziewczyny. Jakie wy biedne jesteście a przecież tak niewiele
chcecie i tylko to wredne społeczeństwo........

Jak mi córka wpada w taki dekadencki klimat i twierdzi, że sobie z czymś nie
może poradzić bo życie ...., bo ludzie ją otaczający ..., bo "obiektywne"
trudności wyrastają na drodze do celu to nie powiem, że ją obśmiewam bo tego
nie robię ale wspólnie rozbieramy obezwładniający ją problem. Zwykle po takiej
rozmowie sprawy ruszają do przodu z kopytka...
Z wami też trzeba pogadać?
:-)

[maretina]

mam dobry humor.:)

[seniorita15]

Jak slysze o poswiecaniu to mi sie gorzej robi.Mysle,ze autorka watku ma po
prostu gorsze dni.Ale z tego sie wychodzi.Poswiecanie nie jest dobre dla zadnej
ze stron .Jedna sie wypala,a w drugiej wzbudza sie poczucie winy,ze nie dosc
sie odwdziecza za wlozony trud.Studia medyczne sa takie jak inne,bardziej
absorbujace czas,ale do przezycia.Praca juz wymaga wiekszego zaangazowania i
kosztuje nieco stresu,zarwanych nocy i odpowiedzialnosci.To prawda.I dlatego
powinna byc godziwie wynagradzana.Autorka ma dwa wyjscia:prywata albo
emigracja.Na emigracji tez sie zdarzaja wypaleni lekarze.Ale zawsze moga sobie
obnizyc etat np.50% lub 75% i dalej zyc ,jesli nie daja rady na 100%.A z tych
50% spokojnie wyzyja.W Polsce niestety nie jest to mozliwe,chyba ze partner
dobrze zarabia.

ee tam przykro

[seniorita15]

Poza tym okres studiow wspominam bardzo milo,wybawilam sie niezle,a,ze trzeba
bylo sie uczyc to trudno. Jak sie chce to da sie to wszystko pogodzic.Nie mozna
isc przez zycie z cierpietnicza mina na twarzy.Zreszta przez pierwsze lata
pracy tez bylo wesolo.Mysle,ze to wszystko zalezy od indywidualnego podejscia
do zycia.Moje kolezanki byly zmeczone po 4 dyzurach ,a ja dopiero po 12 i w
miedzyczasie uczylam sie kolejnego jezyka.Chciec to moc.

[alergenzb]

connie1 napisała:

> Nie zapominaj Maretina , jaki jest idealny forumowy wizerunek lekarza-
rodzina?
> Chyba żarty jakieś? Niestety tacy ludzie trafiają sie też w rzeczywistości

Tu nie chodzi o forumowy wizerunek lekarza, który jest naprawdę zły.
Ale o to, aby lekarz miał czas także dla rodziny i siebie, a nie "gonił" tylko
za pieniądzem.
Niestety rzeczywistosc jest inna od marzeń tzn. lekarz "goni" za pieniądzem nie
widząc jak dorastaja jego dzieci. I to jest nienormalne w tej właśnie
rzeczywistości.
A co do rodziny, to także jest ważne, podłoże najbliższej rodziny wpływa na
pracę lekarza i nie tylko lekarza.

[alergenzb]

maretina napisała:

>lekarz ma byc dobym lekarzem a nie misjonarzem.

Wiesz, lekarze są także misjonarzami.
Ja osobiście wolę, jego fachowośc i szybka pomoc.

[paczula8]

swan_ganz napisał:

> no więc jak "Aśka będąca dobrym człowiekiem" nie ma z tego nic to należy coś
w
> życiu zmienić a nie bez końca robić za ofiarę złego świata...
> Jakieś sugestie?



pójść z meżem na kolację? ... jak to nie pomoże proponuje zastanowić nad
wymianą na lepszy model, taki co nawet kiedy daleko byłby blisko... ;)))

[pszczolaasia]

życze Ci bys znowu zlapala wiatr w zagle...:)

[askaam007]

O nawet nie przypuszczałam, że takie zainteesowanie załapie mój skromny
wątek :) Ale cóx, za dużo wszystkiego naraz, trzeba troche wyrzucic z siebie.
I musze zaprzeczyć, niestety nie jestem dobrym człowiekiem, wcale sie za
takiego nie uważam. Ktoś słusznie napisał, że nie mozna byc dobrym zaniedbując
swoje dzieci. Mam nadzieje że Same kiedys zrozumieją po co to wszystko. Chętnie
bym poszła z mężem na kolacje, ale niestety nie możemy sie zsynchronizować z
naprawde wolnym wieczorem, wole spędzić go w pieluchach, żeby nie żałować, że
przegapiłam coś ważnego w życiu:) Tylko, że ja za dużo chce, kurcze. Pamiętam
jak zaczynałam studia moje wielkie plany, czego to bym osiągnąć nie chciała i
wogóle wiecie o co biega:) Podczas stażu byłam cała w skowronkach, oj pamiętam
tą radość. Z czasem jednak minęło, zaczęła sie ta zwana codzienność, a ja tak
bardzo tego nie chce. Jestem ograniczona w działaniach, mam nie tylko prace ale
i rodzine, chchiałabym sie spełnić w tych dziedzinach,a le jak wyjdzie to nie
wiem. Narazie mam cięzkie dni, co drugi pacjent wini mnie za strajk i wytyka mi
posiadanie samochodu (prepraszam, nie wiedziałam ze nie powinnam:D) ordynator
krzywo patrzy,bo zajęłam sie nieprzepisowym pacjentem (przecież nie umierał).
Czekam teraz na podmuch tego wiatru, może to byc tornado ;];]

[seniorita15]

>askaam007:Chciec to moc.Czyli trzeba sie zastanowic co sie chce w zyciu robic
i zaczac to realizowac.Mamy troche inne podejscie do zycia.I ani pieluchy ,ani
dyzury mi nie przeszkadzaly.Jesli idzie o medycyne to byl to raczej impuls i do
tego w ostatniej chwili.O specjalizacji zdecydowal rowniez przypadek,dla mnie
szczesliwy.Jezykow (kilku)zaczelam sie uczyc na dlugo zanim mialam szanse
podrozowania.Bo lubilam.Ale okazalo,sie ,ze musialam nauczyc sie kolejnego ,bo
pierwsza praca za granica wypadla w kraju ,ktorego jezyka nie znalam.No i
nauczylam sie .Czy bylo latwo? Nie,ale wszystko jest dla ludzi.Rozumiem,ze
jestes zniechecona w tej chwili ,ale to pierwszy krok do zmian.Wielu polskich
(i nie tylko) lekarzy pracuje w dwoch ,a nawet 3 krajach jednoczesnie.I maja
rodziny i dzieci.

[istraj]

Jak ja Cie rozumiem...