zwyczajny
14.04.02, 23:35
Einstein Albert (1879-1955), jeden z najwybitniejszych fizyków w historii
nauki. Urodzony w Niemczech (Ulm) w rodzinie żydowskiej, studiował w Zurychu, a
pracę zawodową rozpoczął w Bernie jako urzędnik bankowy.
Po opublikowaniu pierwszych doniosłych prac (o ruchach Browna i korpuskularnej
teorii światła) został w 1909 profesorem uniwersytetu w Zurychu, następnie w
Pradze, później w Pruskiej Akademii Nauk w Berlinie, a od 1933, zmuszony do
emigracji po dojściu Hitlera do władzy, w Institute of Advanced Study w
Princeton (USA).
Opracował podstawy kwantowej teorii pola elektromagnetycznego (Einsteina prawo,
Einsteina współczynniki), szczególną (1905) i ogólną (1916) teorie względności.
W 1921 został laureatem Nagrody Nobla za podstawowe prace teoretyczne dotyczące
natury światła. Inicjator Manhattan Project.
Później pracował nad unifikacją teorii oddziaływań grawitacyjnych i
elektromagnetycznych, ale bez sukcesów. Pomimo wkładu w rozwój korpuskularnej
teorii światła (zjawisko fotoelektryczne) był przeciwnikiem mechaniki
kwantowej, a szczególnie jej tzw. interpretacji kopenhaskiej (N. Bohr) opartej
na pojęciu prawdopodobieństwa.
Zgodnie z teorią względności Einsteina przestała istnieć przestrzeń
trójwymiarowa, nieskończona, podobna do olbrzymiego naczynia wypełnionego
rzeczami. Podobnie jak czas, zaczęła być rozumiana względnie, jako każdorazowo
wyznaczona przez znajdujące się w niej i poruszające ciała.
Teoria względności stała się przyczyną zmian myślenia nie tylko w naukach
ścisłych, ale także przyrodniczych, w filozofii, oraz oddziałała na twórczość
literacką i artystyczną XX w.