Kosmiczna winda

[Gość: zajac]

Ciekawe czy te weglowe nanorurki przewodza prad elektryczny?

[Gość: Qrio]

Tak byloby najlatwiej, ale na pewno o tym pomysleli, wiec jesli nie ma wzmianki
to...
Ryzyko takiego projektu jest ogromne, wlasnie ze wzgledu na fakt urwania sie
liny. Same wagoniki moglyby tez miec silniki duzej mocy, pozwalajace w
krytycznym momencie na zmiane samego miejsca upadku. No ale to w sumie
pociagnie za soba koszty wnoszenia paliwa :)
A. C. Clark o ile nie jest pomyslodawca, to sporo wnosi w tym temacie.

My jako LPR jesteśmy przeciwni windzie babel!!!

[filo_de_putino]

Droga do nieba prowadzi przez RM a nie przez jakieś windy.

[Gość: ała]

Niestety, z tego co wiem nanorurki są marnym przewodnikiem. Ze znanych odmian węgla znośnym przewodnikiem elektryczności jest tylko grafit.

[Gość: Paweł]

Przewodza i to bardzo dobrze. Sa prowadzone badania nad zastosowaniem nanorurek
weglowych przy konstrukcji układów elektronicznych. Potencjalnie ich
wykorzystanie zapewni większe możliwości tworzenia takich ukłądów niż krzem i
miedź...

[Gość: blq]

Slyszalem o tym projekcie z 10 lat temu jak nie więcej. Moim zdaniem należy on
do grupy tych, które zanim zostaną zrealizowane, zostaną zastąpione czymś
prostszym i nowocześniejszym.

Taki troche karkołomny projekt, nieomal jak z wizji Verne'a. Ale nie twierdze,
że nieciekawy:)

[maxgyver]

Drabiną (schodami) do Nieba ;-) ?! To już było w Bibli opisane. Jak narazie to
musimy poszukać sobie technologi nowych pędników antygrawitacyjnych a nie bawić
sie w takie idiotyzmy.
Wyglada to tak jab by chcieć przepłynąć Atlantyk na kłodzie drewna ...
A pozatym chyba mamy więcej poważniejszych problemów do roziazania na Ziemi ?

[Gość: PKal]

Pomysł z liną jest teoretycznie możliwy do zrealizowania, są jedynie trudności
techniczne. Natomiast napęd antygrawitacyjny to na razie zupełna bajka - nie
jest znana grawitacja odpychająca, występuje jedynie w niektórych modelach
kosmologicznych i to w skali całego Wszechświata.
Jak znajdziesz substancję o ujemnej masie, to możemy porozmawiać...

[Gość: gucio]

Już od pewnego czasu czytam o tym (wg mnie niestety całkowicie utopijnym)
pomyśle, podobnym w swojej realności do armaty Julesa Verne'a. Wystarczy wziąć
ołówek do ręki i w oparciu o licealną znajomość fizyki (zasada zachowania
energii) można udowodnić, że jest to co prawda być może w jakiś sposób
technicznie możliwe, ale energetycznie nieopłacalne. Proszę zwrócic uwagę na to
co dzieje się z dowolnym!!! ładunkiem poruszającym się radialnie na orbitę
geostacjonarną. Otóż (w skrócie mówiąc) posiada on na wstępie prędkość styczną
równą liniowej prędkości obrotowej Ziemii na równiku, ale w miarę posuwania się
do góry należy tą prędkość zwiększać by zachować prostoliniową trajektorię z
pktu startu do pktu na orbicie geostacjonarnej. Do tego potrzebna jest energia i
to całkiem niemała. Jeśli nie zwiększymy prędkości za pomocą silnika, to na linę
będzie działać (wynikająca ze złożenia trójkąta sił) siła oddziaływana ładunku.
Jak wynika z tegoż trójkąta siła naciągu liny będzie WIELOKROTNIE większa od
ciężaru ładunku. I będzie ściągać satelitę i oczywiśćie przeciwwagę z orbity, na
którą to orbitę satelita MUSI powrócić, aby zachować warunek stabilności - znowu
ENERGIA!!! Nawet najczarniejsze nanorurki tego nie wytrzymają. Jeśli jednak
prędkość styczną będziemy uzyskiwać za pomocą silnika to znów zużyjemy jakąś
energię. Jaką? no cóż, na tyle dużą, żeby całe przedsięwzięcie było utopijne.
Radzę projektantom wydać pieniądze na bardziej realne projekty, np napęd
antygrawitacyjny

[Gość: pstradomski]

> Już od pewnego czasu czytam o tym (wg mnie niestety całkowicie utopijnym)
> pomyśle, podobnym w swojej realności do armaty Julesa Verne'a. Wystarczy wziąć
> ołówek do ręki i w oparciu o licealną znajomość fizyki (zasada zachowania
> energii) można udowodnić, że jest to co prawda być może w jakiś sposób
> technicznie możliwe, ale energetycznie nieopłacalne. Proszę zwrócic uwagę na to
> co dzieje się z dowolnym!

Proszę wziąć pod uwagę, że w orginalnym projekcie każdej masie wynoszonej do
góry odpowiada jednakowa masa opuszczana na dół.

Sumaryczna zmiana energii potencjalnej grawitacji i kinetycznej wynosi więc zero.

[Gość: gucio]

"...Proszę wziąć pod uwagę, że w orginalnym projekcie każdej masie wynoszonej do
góry odpowiada jednakowa masa opuszczana na dół.
Sumaryczna zmiana energii potencjalnej grawitacji i kinetycznej wynosi więc
zero..."


Witam moich adwersarzy!

Jak najbardziej zgoda!Ale tylko w książkowej teorii!!!

Oczywiście w górę wieziemy towar użyteczny, to chyba jasne!!!! Ale czy
pomyśleliście co wieziemy w dół? No, może w przypadku turystyki kosmicznej to
miałoby jakiś sens, choć zapewne w dół wróciłoby o kilka kg obywatela mniej
(Miś), ale już w przypadku budowy stacji kosmicznej, wynoszenia jakichś rakiet
na Marsa to całe wasze rozumowanie bierze w łeb. Co mianowicie z wyjątkiem w/w
miałoby wracać z orbity? Jeżeli miałoby wracać to samo z góry co tam pojechało
to po co ta cała zabawa? Co prawda istnieją zadania naukowe, które byłyby
zgodne z tym pomysłem (np. wynoszenie laba z naukowcami, dokonanie
eksperymentów i powrót) ale cele tego przedsięwzięcia są jednak inne:
wynoszenie towarów użytecznych.
Zgoda, że "teoretycznie" energia zużywana byłaby wówczas jedynie na pokonanie
tarcia, tylko jest mały szkopuł:
to jest prawda jeśli owa lina byłaby SZTYWNA!!!. niestety nie jest i nigdy nie
będzie!!!
Ale i tak wówczas nacisk na nią byłby niewspółmiernie większy od jej
wytrzymałości mechanicznej. Krótko mówiąc pękłaby jak szklany pręcik. Teraz
druga sprawa:
Jak widać lina nie mogłaby być sztywna. Mamy więc taką sytuację:
hipotetyczny ładunek o powiedzmy masie niech będzie 10 ton jedzie do góry,
jednocześnie z góry zjeżdza ident. ładunek o takiej samej masie. Odległość
pomiędzy nimi na początku wynosi ok. 35 tys. km (orb. stacjonarna) Pierwszy
ładunek musi nabierać prędkości liniowej stycznej do powierzchni Ziemi tak, by
na wysokości orbity stacjonarnej osiągnąć kilka km/s, ładunek opuszczany
posiada prędkość kosmiczną i opuszczając się powinien wyhamować do 0 m/s na
powierzchni Ziemii.
Proszę zwrócić uwagę, że wektory sił w tym przypadku są przeciwne i powodują
powstanie czegoś w rodzaju momentu obrotowego usiłującego obrócic linę wokół
środka ciężkości układu

ład.1-lina-ład.2

co powoduje powstanie dodatkowych naprężeń. Proponuję to sobie narysować.

Myślę, że wytrzymałość liny w tym przypadku musiałaby być wielokrotnie większa
niż obecnie przewidywane wytrzymałości nanorurek, które to są na razie
teoretyczne i maksymalne.

Jeszcze raz powtarzam, projekt jest całkowicie utopijny i niemożliwy do
zrealizowania w sposób ekonomicznie sensownie opłacalny.

[Gość: gucio]

Ponadto moi drodzy orbita geostacjonarna jest tylko jedna:

35 818 km od powierzchni Ziemii na równiku.

Jeśli coś jest wyżej, lub niżej, to już nie jest na orbicie GEOSTACJONARNEJ
więc nie będzie stabilny - do stabilizacji potrzeba ENERGII!!!!
Satelity komunikacyjne geostacjonarne zawsze mają zapas paliwa do korekcji
orbity, ale one ważą najwyżej kilka ton.
Ile paliwa do korekcji orbity potrzebowałby asteroid o masie biliona ton?

Czy ktoś to wreszcie zrozumie?
Nie można tego hipotetycznego satelity umieścić niżej ani wyżej, bo natychmiast
zacznie się przesuwać względem powierzchni Ziemii i co wtedy?
Nasza lina na pewno go nie utrzyma.
O tym jak widzę NIKT nie pomyślał!!!

[Gość: obserwator2]

Nie masz racji. Konwencjonalne wynoszenie ładunku na orbitę powoduje (chcąc -
nie chcąc) rozpędzanie ogromnej masy spalin i stopni pośrednich. No i straty na
opór powietrza, przez które rakieta porusza sie z wielką prędkoscią. W metodzie
windy, potrzebujemy tylko tyle włożyć energii, ile ich bedzie miał użyteczny
ładunek ( i trochę na pokonanie oporu, ale przy stsunkowo niewielkiej prędkości
względem atmosfery)

[Gość: ZWO]

Pamiętam, jak w roku 1965 Express Wieczorny opublikował ten pomysł jako genialną
ideeę radzieckich uczonych. Gdyby to dzisiaj zrobili, byłby śmiech. Wystarczy
jednak zmienić na "amerykańskich uczonych", wszystki inne pozostaje bez zmian.
Nawet poziom umysłowy autorów. Gratuluję.

Wystarczy zapytać jak wiotka wisząca lina ma rozpędzić waginik do podanych 3
kilometrów na sekundę poprzecznie do kierunku zwisania. I jak ważąca tysiące ton
lina ma być utrzymywana przez małego satelitę w delikatnej równowadze Można jego
wielkość zmniejszać nawet do zera bo nigdzie w pomyśle nie jest podany minimalny
ciężar satelity. Czyli koniec liny będzie sam wisiał na orbicie. Genialne.

[Gość: obserwator2]

Satelita musi być nie tylko masywny, ale musi też znajdować się wyżej niż
swobodny satelita geostacjonarny. Jego własny cieżar, powiekszony o cięzar
liny, bedzie wtedy w równowadze z siłą odśrodkową. Obrót raz na dobę na wyższej
wysokości, wymaga wiekszej siły dośrodkowej niż dostarcza ciężar samego
satelity. (To dla tych co nie lubią pojęcia siły odśrodkowej).O tym nie
napisali, ale to sie rozumie samo przez się.

[oceanszczescia]

I po co to wszystko? Komu to potrzebne? Zamiast dac trochę kasy biednym, tworzą
niepotrzebne windy, żeby jeżdzić z góry na dół...Ci, co to wymyslili, powinni
wsadzić głowę do kibla i spuścić wodę...

[Gość: gucio]

Yes!!!! pozdrawiam!

Ze tez zawsze znajdzie sie taki prol-przyglup

[Gość: bart_canada]

Taaa, najlepiej w ogole zarzucic badania naukowe i tylko dawac kase biednym. Po
co biedocie internet, szczepionki, efektywne silniki, energia jadrowa. Wazne,
zeby byla pelna micha, niech sie rozmnazaja w imie Boga. A postep
mozna "wsadzić do kibla i spuścić wodę...", komu on potrzebny.

[madcio]

Sprzedaj komputer, hipokryto, i rozdaj pieniądze biednym. Na co ci taki
burżujski luksus?

[Gość: gucio]

Błagam autorów tego niedorzecznego pomysłu, by powtórzyli kurs fizyki na
poziomie liceum - wtedy sami dojdą do wniosku, że to jest bzdura. A może ktoś
wie gdzie można znaleźć jakieś w miarę poważne wyliczenia podpierające ten
pomysł? Bo ja oprócz entuzjastycznych artykułów prasy i futurystycznych
("artystycznych") wizji projektu wykonanych przez niewątpliwie utalentowanych
grafików jeszcze takich wyliczeń nie znalazłem (w internecie). Nie ma takich
wyliczeń, bo matematyka i fizyka jest nieubłagana - praca w polu grawitacyjnym
wymaga energii i już. A wyniesienie ładunku na dowolną orbitę, w tym zwłaszcza
geostacjonarną energii niewątpliwie wymaga. Jak dotąd na linę na niczym nie
zawieszoną potrafią się wspinać wyłącznie indyjscy fakirzy, a i to tylko wtedy
gdy ktoś gra na trąbce czy też innej fujarce.
Jak nie wiadomo o co chodzi to z pewnością chodzi o pieniądze.

[Gość: PKal]

Nikt nie twierdzi, że dzięki windzie można się dostać na orbitę bez energii.
Chodzi o to, żeby tej energii nie wieźć ze sobą w postaci ogromnych zbiorników
paliwa i utleniacza. Chemiczny silnik rakietowy nie jest szczytem efektywnego
napędu. Winda umożliwia znacznie wydajniejsze zasilanie i nie wymaga ciężkiej
rakiety do wyniesienia lekkiego ładunku.

[stefan4]

gucio:
> matematyka i fizyka jest nieubłagana - praca w polu grawitacyjnym wymaga
> energii i już

Masz na myśli, że wykonanie pracy gdziekolwiek wymaga energii. Grawitacyjność
nie ma tu nic do rzeczy, prawda?

Tą niezbędną pracę można zmniejszyć znacznie stosując przeciwwagi. Gdyby na
przykład zawsze jednocześnie jeden wagonik jechał w górę a drugi w dół, to
potrzebna siła byłaby równa różnicy ich ciężarów, co mogłoby być bliskie zeru.
Czyli trzeba by energii dla wyniesienia na orbitę różnicy między tymi dwoma
ciężarami, plus opory ruchu.

Gdyby tam w górze była stacja orbitalna, to możnaby podobnej windy używać np. do
wymiany załóg

[Gość: obserwator2]

stefan4 napisał:
> Od satelity w tym projekcie potrzebna jest tylko stabilizacja zawieszenia
liny.
> Ale to nie on ma ją dźwigać, tylko siła odśrodkowa

Trochę sie mylisz (rzeczywiście trochę). Toż właśnie siła odśrodkowa, ALE TEGO
satelity, bedzie dźwigać linę. W tym celu satelita musi byc ulokowany wyżej niż
owe 40 000 km (o ile dobrze pamietam) dla SWOBODNEGO satelity geostacjonarnego.
Nadmiarowa siła odśrodkowa i nadmiarowa siła odśrodkowa części liny powyżej
40 000 km będą służyć podtrzymaniu 40 000 km liny od Ziemi, do punktu równowagi.
W tym bilansie jest pewna swoboda. Im masywniejszy satelita, tym niżej może on
byc ulokowany. Ale zawsze powyżej odległości "geostacjonarnej" w dzisiejszym
rozumieniu.

[stefan4]

stefan4:
> Od satelity w tym projekcie potrzebna jest tylko stabilizacja zawieszenia
> liny. Ale to nie on ma ją dźwigać, tylko siła odśrodkowa

obserwator2:
> Trochę sie mylisz (rzeczywiście trochę). Toż właśnie siła odśrodkowa, ALE TEGO
> satelity, bedzie dźwigać linę. W tym celu satelita musi byc ulokowany wyżej
> niż owe 40 000 km (o ile dobrze pamietam) dla SWOBODNEGO satelity
> geostacjonarnego. Nadmiarowa siła odśrodkowa i nadmiarowa siła odśrodkowa
> części liny powyżej 40 000 km będą służyć podtrzymaniu 40 000 km liny od
> Ziemi, do punktu równowagi. W tym bilansie jest pewna swoboda. Im
> masywniejszy satelita, tym niżej może on byc ulokowany. Ale zawsze powyżej
> odległości "geostacjonarnej" w dzisiejszym rozumieniu.

Jasne. Tylko ja myślałem w odwrotną stronę: nie ,,im masywniejszy satelita''
tylko ,,im mniej masywny satelita''

[Gość: AI]

Nie opierajcie się wyłącznie na artykule w GW, tylko zajrzyjcie do
poważniejszych prac, zanim skreślicie projekt. Zacząć można od Wikipedii, i
przejść się po tamtejszych linkach.
Przede wszystkim lina z założenia ma być naprężona - czyli jej środek masy ma
być nieco powyżej orbity geostacjonarnej. Dzięki temu wjeżdżające wagoniki nie
będą jej ściągać w dół, a energia ruchu poprzecznego jaką wagonik zabierze linie
zostanie zabrana z ruchu obrotowego Ziemi. To jest właśnie ten zysk energetyczny
(zresztą niemały).
Rzeczywiście jest problemem naprężenie wynikające z ciągnięcia przez wagonik
liny w kierunku zachodnim. Powoduje to że wagoniki będą musiały być kilkukrotnie
lżejsze niż wynikałoby to z udźwigu liny.
Jeśli chodzi o sprowadzanie masy z orbity to fakt naprężenia liny rozwiązuje ten
problem. Jednak można sprowadzać masę z innych powodów: aby zyskiwać energię.
Ambitniejsze projekty zakładają doholowanie do końca windy jakiegoś kosmicznego
głazu i sprowadzanie go po kawałku na powierzchnię.

[Gość: gucio]

No i kółko się zamyka - holowanie, naprężenie, stabilizacja - tu trochę energii
tam trochę i w sumie sprawę załatwiłyby o wiele prościej i taniej nowe
generacje rakiet, które właśnie są opracowywane. O ile wiem są już projekty
rakiet jednostopniowych!!! mogących wynieść ładunek użyteczny na niską orbitę.
A dalej to już umiemy sobie radzić.
Jeśli chcemy coś zabierac z ruchu obrotowego Ziemii, to znowu dodatkowe
naprężenie, i jak to wszystko zsumujemy, to okaże się, że ładunek użyteczny
wyniesie tyle co kartka papieru, na której ten projekt opisano, a cała para
pójdzie w gwizdek, czyli na utrzymanie tej maszynerii.

[Gość: AI]

Rzecz w tym że rakiety chemiczne są w ogóle poronionym pomysłem, i nie da się na
ich bazie zbudować żadnej zyskownej gospodarki kosmicznej. 95% paliwa zużywa się
tu na wynoszenie na orbitę paliwa. Nawet przy jednostopniowej rakiecie koszty są
cały czas gigantyczne. Winda kosmiczna jest wydatkiem jednorazowym, a jej
ładunek użyteczny można zwiększać dodając nowe taśmy obok starej. Nawet jeśli
takie przedsięwzięcie zwróci się dopiero po 50 latach, to i tak będzie to
znacznie bardziej opłacalne niż urządzanie sobie kosztownych wycieczek rakietami.

[Gość: alex]

z tym ze powinni dac pieniadze biednym to fakt, ale takie windy sa potrzebne
poniewaz czlowiek jest ciekawy swiata, a taka winda to duzy krok w poznawaniu
wszechswiata.

Zasilanie da sie zrobić :]

[Gość: E=MC^2]

Można stworzyć emiter fal elektromagnetycznych o wysokiej częstotliwości podobny do tych stosowanych w kuchenkach mikrofalowych. Fale mikrofalowe możnaby wysyłać z potężnego radionadajnika (magnetronu) i skupić je na odbiorniku fal zamontowanym w wagoniku (coś w rodzaju transformatora tyle, że z rdzeniem powietrznym). Mikrofala mogłaby więc uzyskać postać podobną do lasera i byłaby skupiona na jednym konkretnym punkcie. Takie zastosowanie pozwoliłoby uzyskać energię potrzebną do zasilenia wagonika.

POCZYTAJCIE O WYNALAZKACH TESLI, TAM TEŻ JEST KILKA CIEKAWYCH POMYSŁÓW.

[Gość: tyl]

Koszt tej linki bedzie kolosalny,np. gdyby metr kosztowal 1$,to samaa linka
pochlonie 35 mln.$,a i tak jest to malo realne zeby tak tanio ja wyprodukowali
(Moim zadniem koszty linki pojda w setki,jak nie tysiace $ za metr)wiec chyba
caly projekt jest do dupy?

[Gość: gucio]

Jeszcze jedna uwaga!
Asteroid (czy też satelita) mógłby być powyżej orbity geostacjonarnej, gdyż na
samej orbicie MUSI znajdować się środek ciężkości układu:

satelita-lina-ładunek

W tym wypadku pomiędzy środkiem ciężkości tego układu, a samym satelitą (o
DUUUUŻEJ masie) musiałoby się coś znajdować - znowu jakaś dod. lina by go
utrzymać. Jednak na skutek róznic w prędkościach wystąpiłyby naprężenia, z
którymi nasze nanorurki też nie dałyby sobie rady. I co wtedy?
Niech się odezwie jakiś rozumny fizyk mający doświadczenie w takich
wyliczeniach astrofizycznych!!!

[pomruk]

Wiecie, skomentuję ten projekt z zupełnie innej strony. Otóz kiedyś opowiadałem
uczniowi (kilkunastoletniemu) o nanorurkach etc. i przedstawiłem projekt windy.
Spojrzał na mnie dziwnie i spytał, czy nie sądzę, że ta winda zacznie komuś
przeszkadzać. Dodał, że komuś przeszkadzały takie dwa wysokie wieżowce...

[Gość: gucio]

Mnie nie przeszkadza, bo to nie będzie na moim podwórku, zresztą we
wspomnianych wieżowcach swojego czasu byłem i podobał mi się widok - było
wspaniale. Ale o ile wieżowce zwłaszcza na Manhattanie jakiś sens miały (choć
niejaki Bin Laden był innego zdania), to kosmiczna winda ma niestety sens tylko
w opowiadaniach skądinąd znakomitego pisarza Arthura C. Clarka. I dobrze byłoby
gdyby tam pozostała nikomu nie przeszkadzając i nie marnując pieniędzy na jej
realizację.

[Gość: Speedy]

> Spojrzał na mnie dziwnie i spytał, czy nie sądzę, że ta winda zacznie komuś
> przeszkadzać. Dodał, że komuś przeszkadzały takie dwa wysokie wieżowce...
He he, ale tu wypada dodać "znaj proporcją mociumpanie". Lina czy wieża raczej,
o długości (wysokości?) 40 tys. km musialaby być zbudowana z materiału którego
wytrzymałość trudno sobie w ogóle wyobrazic, o rzędy wielkości większą niz ma
wszystko co znamy. Dobrać się do takiej konstrukcji byłoby raczej trudno, może
co najwyzej za pomocą broni jądrowej itp.

[Gość: egon]

Nie od dziś na najlepsze pomysły wpadają Ci, którzy nie wiedzą, że są one
niemożliwe...Czytałem już kiedyś, że nie da się rozpędzic pociągu ponad 20
km/h, bo pęd powietrza wypchnie powietrze z wagonów i sie pasażerowie poduszą i
co ? Zasuwają jak się patrzy grubo ponad 160 km/h...Podobnie z transmisją
sygnału cyfrowego w kablówce było...nie da się. A dziś i 100 Mb/s popycha się
takim kablem. Złamanie Enigmy było też dla Francuzów niemożliwe, tylko Rejewski
o tym nie wiedział, bo dopiero co skończył studia matematyczne...Każdy szyfr
wymaga wcześniejszej wymiany klucza, ale Diffie i Hellmann w to nie wierzyli i
dlatego pokazali, że nie wymaga.
Dziś też winda jest niemożliwa. Ci co tak twierdzą na pewno na niej nie
zarobią. Zarobią Ci, którzy o tym nie wiedzą....

[Gość: gucio]

"...Nie od dziś na najlepsze pomysły wpadają Ci, którzy nie wiedzą, że są one
niemożliwe...Czytałem już kiedyś, że nie da się rozpędzic pociągu ponad 20
km/h, bo pęd powietrza wypchnie powietrze z wagonów i sie pasażerowie poduszą i
co ? Zasuwają jak się patrzy grubo ponad 160 km/h...Podobnie z transmisją ...."
===========================
Podobnie jak A.C.Clarke buduje windę w książce, bo pewnie myśli, że to możliwe,
tak samo w XIX w. Jules Verne wysyłał ludzi na Księżyc za pomocą armaty, bo
myślał, że to możliwe.
Otóż ta winda to taka XX-XXI wieczna armata, w literaturze działa jak
najbardziej doskonale, a w rzeczywistości jest to kompletna bzdura i utopia,
choć nie przeczę, że doskonały temat do filmu fantastycznego (ale nie naukowo-
fantastycznego - science fiction, bo bardziej fiction niż science).

Z polskiej literatury fantastycznej proponuję poczytać:
Boruń i Trepka kosmiczna trylogia: Zagubiona Przyszłość, Proxima, Kosmiczni
Bracia. (1956 r)
Okaże się, że wiele obecnie funkcjonujących wynalazków autorzy ci przewidzieli
i w swoich książkach opisali o wiele lat wcześniej niż jacykolwiek zachodni czy
wschodni pisarze lub naukowcy.

W każdym (bo nigdy nie mów nigdy) razie jestem gotów założyć się, że
przynajmniej do połowy bieżącego wieku nikt nawet nie zacznie kopać dołka pod
budowę tej windy (ja tego już niestety nie sprawdzę)

[Gość: egon]

:)
Zapytaj więc jak płacą za to brytyjscy bukmacherzy i zakładaj się...:)

GW zeszła do poziomu Klewek

[gazeta48]

... z zabezpieczeniem przed terrorystami. To nic że to utopia, najważniejsze
jest zabezpieczenie przed terrorystami. Czy to nie GW przypadkiem nie tak dawno
pisała o Klewkach ... ? To jest mniej wiecej ten poziom.

[pomruk]

Coś Ci się mocno pozajączkowało. GW pisała o Klewkach w kategoriach kpiny.

[Gość: wierzący]

Po raz kolejny ludzie chcą zbudować wieżę Babel chcąc sięgnąć Nieba swoimi
żalosnymi ciałami zamiast Bogobojnym duchem i po raz kolejny skończy sie tym że
Pan nasz w Niebiosach wysunie swój sprawiedliwy i karzący palec strącając w
niebyt te pomysły i ludzką pychę.

[Gość: gosciufa]

Gość portalu: wierzący napisał(a):

> Po raz kolejny ludzie chcą zbudować wieżę Babel chcąc sięgnąć Nieba swoimi
> żalosnymi ciałami zamiast Bogobojnym duchem i po raz kolejny skończy sie tym że
>
> Pan nasz w Niebiosach wysunie swój sprawiedliwy i karzący palec strącając w
> niebyt te pomysły i ludzką pychę.

Na szczescie w tych czasach Bog nie schodzi juz tak nisko jak za czasow
bibilyjnych. Nie martw sie, zanim Boz zauwazy, to zdazymy sobie juz odwiedzic
pare miejsc;).

[Gość: ss]

wszystko pieknie, a czy można zobaczyć prace konkursu astronomicznego?

[Gość: kokon]

Fantazja i pęd do Wszechświata pozwplą powiększyć objętość szaych komórek
ludzkiego mózgu. Jeżeli ktoś jest przeciwny, to jego komórki są w zaniku.

[Gość: radzio]

czytałem trochę tych opinii, choć nie wszystkie i moim zdaniem Gucio ma rację
(dać mu wódki). przecież w każdym poruszajacym się okręgu im dalej od środka
tym większa jest prędkość liniowa punktu przy stałej prędkości kątowej. do
takich odkryć nie trzeba komputerów, tylko zwykłego adaptera na płyty winylowe,
ale entuzjaści z NASA są najwyraźniej ślepo zapatrzeni w ich równie ślepy soft-
i hardware. wagonik jadący po takiej windzie musiałby mieć mocny silnik z boku
kompensujący te "braki" ( w dodatku rosnące wraz ze wzrostem wysokości)
prędkości liniowej. w przeciwnym razie lina z wagonikiem wlokła by się za
platformą na oceanie i wygięła by się w łuk. to zaś rodzi całą masę fatalnych
dla satelity skutków: wygięcie liny spowoduje obniżenie orbity satelity, co z
kolei zaburzy równowagę między masą, wysokością i prędkością liniową satelity i
zainicjuje jego powolne spadanie ponieważ nie ma orbit geostacjonarnych na
dowolnych wysokościach. dzieła zniszczenia dopełnią cząsteczki i atomy gazów
atmosferycznych obecne na niższych wysokościach. także - wielkie GOOD LUCK dla
pań i panów z NASA :)

[Gość: Speedy]

Hej
> do
> takich odkryć nie trzeba komputerów, tylko zwykłego adaptera na płyty
winylowe,
> ale entuzjaści z NASA są najwyraźniej ślepo zapatrzeni w ich równie ślepy
soft- i hardware.

Bez obrazy ale chyba jednak za bardzo zapatrzyłeś się w adapter i płyty
winylowe a za mało wiesz o problemie żeby nieuctwo komuś wytykać. Toć przecież
cały sens tej windy miałby być taki że NIE TRZEBA rozpędzać ładunku "w poprzek"
bo zrobi to za nas właśnie owa lina, ciągnąc w bok jadacy po niej wspinacz
(czyli twój "wagonik"). Ten efekt o którym mówisz oczywiście istnieje ale jego
zakres byłby raczej niewielki. Masa wspinacza byłaby zapewne bardzo mała w
porównaniu z masą liny i satelity na jej końcu. W dodatku częściowo
równoważyłby to ruch "wagoników" zjeżdzających w dół.
Może wyobrażenie sobie skali ułatwi ci fakt że jak mówimy "lina" to
podświadomie wyobrażamy sobie taką linę jak w zwykłej windzie w bloku albo w
kolejce linowej itp., grubą, mocną linę stalową czy jakąś tam. A taka "lina" od
kosmicznej windy byłaby raczej "wieżą", strukturą mającą w przekroju co
najmniej dziesiątki, jeżeli nie setki metrów.
Osobiście zresztą nie jestem fanem tego pomysłu. Winda znakomicie utrudniłaby
wszelke prace związane z użytkowaniem satelitów na orbitach niższych niż GEO
(czyli praktycznie niemal wszystkich). Wszak każdy satelita musiałby w nią (w
linę) walnąć prędzej czy później. Trzeba by nieustannie korygować ich orbity,
bardzo sumiennie "sprzątać" po sobie i usuwać nieużywane satelity i w ogóle
wszystkie śmiecie, no kłopotliwe się to wszystko robi na oko coraz bardziej.
A jeszcze mi jedna rzecz przyszła na myśl. Między jonosferą a niższymi
warstwami atmosfery czy nawet powierzchnią Ziemi jest spora różnica
potencjałów, co się stanie jeśli połączymy to wszystko liną? Nie spotkałem się
nigdzie z analizą tej "elektrycznej" strony zagadnienia...