Dysgrafia i dysleksja

[agamagda]

Zamieściłam ten wątek też na zdrowiu, ale może Wy będziecie wiedzieli coś
wiecejU mojego syna została stwierdzona dysleksja i dysgrafia z lekką
nadpobudliwością. Pani psycholog poleciła nam kogoś kto pracuje metodą
Dawsona.Czy ktos z Was wie o co chodzi w tej metodzie i czy jest ona
skuteczna?

[if_ona]

agamagda napisała:

>Pani psycholog poleciła nam kogoś kto pracuje metodą
> Dawsona.Czy ktos z Was wie o co chodzi w tej metodzie i czy jest ona
> skuteczna?


A nie metoda Dennisona??

odn-plock.edu.pl/prv/logopeda/metody/pedagogiczna/dennisona/dennisona.html

[agamagda]

Tak, zle przeczytałam . Chodzi o metodę Dennisona. Dzięki za link. Czy może
wiesz jakie daje ona rezultaty. Pani psycholog nie dawała gwarancji że odniesie
ona skutek ale mówiła, że warto spróbować.

[verdana]

U moich dzieci przyniosła rezultaty dokładnie zerowe. Moim zdaniem to kolejna
modna nowinka, zalecana rutynowo. W dodatku dla człowieka z poczuciem humoru
nie do wytrzymania - ile razy można patrzeć na "poziome ósemki".
Powiem jak stara, nudna, przedwojenna zrzęda. Żeby ten czas przeznaczyły na
nauczenie się choćby jednego słowa na pamięć rezultaty byłyby rewelacyjne.
A w dodatku dysgrafia, szczególnie słabo nasilona, jest już problemem tylko
psychologów. Coraz więcej nauczycieli nie zwraca uwagi na charakter pisma, a
dorośli i tak pisza na komputerach. Poprawianie charakteru pisma to typowy
przykład "pary w gwizdek" - no chyba, ze jest już absolutnie, 100% nieczytelne.
Ale wtedy na ogół nie ma możliwości poprawy...

[agamagda]

Właśnie mam poważny dylemat. Nie znam absolutni tej metody, chciałabym pomóc
synowi ale jednocześnie szkoda byłoby tracić czas na coś co nie przynosi
rezultatu. Z drugiej strony w homeopatie też nie wierzę i na mnie nie działa,
ale mojego syna lekarka wyrowadziła go z alergii homeopatią, więc moż ta metoda
też jest cośwarta? Ile czasu Twoje dzieci były "leczone " tą metodą?

[truten.zenobi]

A ja myslę że tak naprawdę nie ma panaceum. metoda wydaje mi się sensowna ale
nie można opierać się tylko na niej. Trochę ćwiczeń gimnastycznych jeszcze
nikomu nie zaszkodziło - a pomóc może gdyż wyrabia lepszą koordynację wzrokowo-
ruchową. Ale nie ma co się czarować bez wytężonej nauki czytania i pisania
(oczywiście w odpowiedni sposób) efektów nie będzie.
Moim zdaniem zorganizuj dziecku jakieś zajęcia sportowe wymagające koordynacji
ruchów np. judo, ćwicz z nim też Metodę Dennisona, ale dowiedz się jak z nim
ćwiczyć pisanie i czytanie bo metody powszechnie stosowane przez naszych
nauczycieli ("głoskowanie" i dyktanda) raczej pogłębiaja tego typu problemy.
i jeszcze jedno zwróc uwagę jak trzyma długopis - jeżeli go bardzo mocno ściska
i naciska nim na kartkę to nie ma szans żeby w ten sposób pisał ładnie. Może to
wynikać ze stresu zmiązanego z pisaniem, może mieć taki nawyk, a może nie mieć
wyczucia. zwróć mu na to uwagę, może niech co jakiś czas (np. po każdym
wyrazie /zdaniu) "rozluźnia" rękę, może niech trochę pisze ołówkiem.

[Gość: verdana]

Bardzo dobre rady! Mnie mądra psycholog zaleciła basen. Syn mniej-wiecej dwa
lata stosował Dennisona na zajeciach, córka - nie pamiętam. Jestem też
przeciwnikiem stosowania metod, które nie odpowiadają dziecku. Jeśli polubi -
to wszystko jest w porzadku. Jeśli umiera z nudów, jak moje dzieci - nie ma co -
wtedy nie pomoże.
Dziecko z dysgrafią powinno pisać piórem, żelopisem - czymś co latwo przesuwa
się po papierze. Dziecku z dysortografią nie wolno robić dyktand (a jest to
metoda najpowszechniej stosowana) bo wyrabia sobie pamięć ruchową niewłasciwie
napisanego słowa. Dziecko powinno przepisywać. Może być brzydko, byle
bezbłednie. Wyrazy, w których popełniło błąd powinno przepisać parokrotnie.
Niestety, nie nalezy oczekiwać ani szybkich, ani spektakularnych wyników.
Dysortografia mojej córki niemal przeszła (a ona nie była reedukowana niemal
wcale). Dysortografia mojego syna pogłębiała się gwałtownie z każdym rokiem
reedukacji.
Nie wiem nic o dysleksji, która jest niewatpliwie najpowazniejszym problemem.
Akurat to jedno mnie ominęło.

[agamagda]

Dzieki Wam za rady. Czytałam gdzieś że częściowo za dysleksję u dzieci może być
odpowiedzialny nienaturalny (w sensie daleki od natury) sposób wychowywania
dzieci. Kiedyś dziecko musiało się wychodzić, wybiegać fizycznie zmęczyć, a
dziś dziecko jest trzymane w zbyt czystych, małych domach, ruch został
zminimalizowany i dzieci nawet prawie nie chodzą po drzewach. W moim przypadku
to nie do końca prawda bo syn mój był od zawsze zbyt ruchliwy więc chodził na
judo i basen, a ostatnio na koszykówkę. Ciekawe ze intuicyjnie zawsze kazałam
mu przepisywać i pisać za co byłam mocno krytykowana przez nauczycielkę.
Sprobuję metodę dennisona ale obawiam się ze dla mojego syna będzie to żmudne i
monotonne.

[Gość: ewcia]

czy twój syn raczkował?

[agamagda]

Nie mój syn właściwie ni raczkował. Miał 10 miesięcy i chodził. Pani psycholog
też o to pytała. Podobno jest jakiś związek między brakiem raczkowania i
niewykształceniem wszystkich połączeń.Za to okazało się ze moja mama też jest
dyslektykiem z tym że w jej czasach nie bylo to nazwane. Skończyła studia, mówi
w 2 językach, i całe życie zawodowe było bardzo udane, wiec może nie będzie tak
zle.

[Gość: prawda]

Przepraszam za to co napisałem na ( ZDROWIU )45-latek
Jest mi bardzo wstyd,przepraszam też wszystkich zbulwersowanych moją
wypowiedzią ,a szczególnie Ciebie AGAMAGDO. UBOLEWAM,ŻE NIE BĘDĘ MÓGŁ CI POMÓDZ.
Przepraszam i życzę Twojemu synkowi zdrowia.

-Sugestia-
Trudno odróznić dobro od zła

[agamagda]

Nie szkodzi, zdarza sie.
Pzdr
AgaMagda

[lapeta]

Jestem pedagogiem korekcyjnym i chcę powiedzieć , że z dysleksji sie nie
wyrasta a jedyne co można zrobić to kompensować to zaburzenie lub korygować.
Metoda Dennisona jest dobra ale nie zastąpi właściwej pracy. Praca z dzieckiem
nie musi go zniechecać i nie musi być nudna. Ja w swojej pracy nie pracuje na
materiale szkolnym a jedynie wg programu. Wyszukuuje inne ciekawsze zajęcia
takie które są zgodne z zainteresoawniami dziecka a zajęcia są formą zabawy
edukacyjnej i są tak skonstruowane aby dziecka przystępowała za kazdym razem z
ciekawością. Na tym polega sukces dziecka, bo to one jest bohaterem ja jestem
tylko jego prawą ręką. Sięgnij proszę do materiałów w internecie i księgarniach
jest ich naprawdę dużo, powodzenia. Jakbyś miła jeszcze jakieś pytania to
napisz [e-mail]. Pozdrawiam dziecko i mamę.