czy mozna pic za duzo wody?

[Gość: adam]

wszedzier pisza ze jak najwiecej wody pic , a ja im wiexcej pij ewody tym
gorzej si eczuje, mam obrzeki, skora sie wysusza, dostaje nadcisnienia,
objawy te mam jak przekrocze 2 litry dziennie, czy to normalne?kiedys moglem
wypic 10 litrow dziennie i glowa nie bolala

[Gość: scept89]

Byly przypadku zgonow ludzi z powodu nadmiaru wypitej wody -> wyplukujesz
elektrolity, w szczegolnosci Na co zmienia cisnienie m.in. osmotyczne i
przewodzenie nerwowe. Obrzek mozgu cos Ci mowi?
Obecnie uwaza sie ze nadmierne picie jest bardziej niebezpieczne od zbyt malego,
szczegolnie jesli pijesz bezelektrolitowa wode.

1) po jaka cholere piles 10L? Dalo Ci to cos poza spedzaniem dwoch godzin
dziennie przed pisuarem? Jakiekolwiek "czyszczenie organizmu" mozesz miedzy
bajki wlozyc.

2) proste -> nie przekraczaj 2L dziennie bo nie ma to sensu. Nawet gdybys
wedrowal po pustyni to i tak musialbys pic plyny bogate w elektrolity bo na
czystej wodzie mialbys skurcze i nudnosci (niestety ja to sprawdzilem na sobie..)

3) przy jakichkolwiek objawach (a nawet bez nich) idz do lekarza i zrob badania
elektrolitow krwi. Istnieje szansa ze masz je niezle rozregulowane.

[Gość: ja]

to czemu wszedzie pisza i mowia ze jak najwiecej wody trzeb apic, ze im wiecej
to lepiej, o co tu chodzi? a jak bym np pil 5 litrwo wody dziennie z sola?
wtedy bym uzupelnial NA cl, ?no ale kiedys pilem wiecej i sikalem i glowa ni
ebolala a teraz , jak wypij eza duzo to leb boli ale nie sikam, czemu? mam
chore nerki? mialem usg i badanie moczu i wyszlo ok

marchewka i woda

[Gość: scept89]

Gość portalu: ja napisał(a):

> to czemu wszedzie pisza i mowia ze jak najwiecej wody trzeb apic, ze im wiecej
> to lepiej, o co tu chodzi?

Chodzi o przestarzale rekomendacje, zapewne z podrecznika dla skautow. Zaden
lekarz nie zaleci Ci picia 10L wody dziennie.
Podobnie zalecenie aby jesc duzo ryb nie oznacza iz chodzi o beczke sledzi
dziennie. Powtarzam, poza szarlatanami nikt o czyszczeniu woda nie mowi.

Mysle ze Ty juz dostatecznie usilowales rozregulowac swoj organizm. Pij dwa
litry i odpusc sobie kretynstwo.

[Gość: ja]

no robilem i mam w porzadku , ale sama ilosc wody jet niepokojajaca ktora
zatrzymuje, i jest mi goraco, zatzrymuje czysta wode, bo pijem bez soli i nie
moge jej wydalic

[Gość: fitter]

[pedropedro]

to czemu niekktzory kulturysci pija po 20 litrow dziennie i zyja? w dodatku
biora sterydy ktore zatrzymuja wode

20L?

[Gość: scept89]

pedropedro:
> to czemu niekktzory kulturysci pija po 20 litrow dziennie i zyja? w dodatku
> biora sterydy ktore zatrzymuja wode

No tak. Chodzace okazy zdrowia po prostu o potencjalnych noblach z medycyny i
fizjologii nie wspominajac... Rece i nogi sie uginaja.

Jesli lejesz 20L wody w siebie i tylez wylewasz to Ty nazywasz to fizjologia?

Nie wiem moze ja z innej planety jestem ale tak jak wymiotujaca X razy na dzien
anorektyczka nie jest przykladem ze wywolywanie wymiotow szkod widac nie
wywoluje ("bo przeciez zyje") tak powolywanie sie na przeciwrozumcow majacych w
d... wlasne zdrowie jest po prostu niepowazne.

Zobacz:
www.physsportsmed.com/issues/2000/09_00/noakes.htm
Tytuly paragrafow:
-Drinking (Water) to Death
-Moderate Dehydration Not Hazardous
W szczegolnosci:
-Perpetuated Error

The first error identified by the case reported in this issue may well be the
perpetration and perpetuation of the dehydration myth within the United States
Army (28,29) (and among other groups) despite an avalanche of contradictory
evidence. So ingrained is this myth that attempts by a local Chicago columnist
(39) to warn runners about the dangers of overhydration following the death of a
runner in the 1998 Chicago Marathon were met with howls of indignant protests
from runners, doctors, and exercise scientists (Eric Zorn, personal
communication, October 1999).

napisane i opublikowene przez:
THE PHYSICIAN AND SPORTSMEDICINE - VOL 28 - NO. 9 - SEPTEMBER 2000
Timothy D. Noakes, MB ChB, MD

[lampionn]

sorki a czy mozesz w skrocie przetlumaczyc , najwaznijesze punkty tego artykulu
w skrocie prosze ,bo nie znam za dobrze niemieckiego

[Gość: scept89]

lampionn napisała:
> sorki a czy mozesz w skrocie przetlumaczyc , najwaznijesze punkty tego artykulu
> w skrocie prosze ,bo nie znam za dobrze niemieckiego

Hmm, poza tym ze artykul jest po angielsku to mowi proste rzeczy:
nawadnianie przesadne jest wynikiem utwardzonego mitu przestrzeganie ktorego
bywa smiertelne. Organizm latwiej przystosowuje sie do umiarkowanego odwodnienia
niz wariackiego przewodnienia. Nie ma powodow do podawanie plynow dozylnie nawet
u triatlonistow biegajacych maraton w 30stC -> omdlenia po przekroczeniu linii
mety sa zwykle spowodowane przemieszczeniem krwi do nog a nie spadkiem totalnej
objetosci krwi/plynow ustrojowych.

a o co chodzi w skrocie w tym

[Gość: okym]

strength of modern medicine is its relentless quest for an elusive perfection.
That quest requires that we examine our errors even more closely than our
successes. It is for this reason that the case report of Flinn and Sherer
("Seizure After Exercise in the Heat: Recognizing Life-Threatening
Hyponatremia," page 61) is so important. For it records a potential tragedy
that was prevented by expeditious and appropriate medical care (1)--care that
conflicted with popular dogma. The timeworn understanding is that collapse
during or after prolonged exercise is caused by heat exhaustion; heat
exhaustion is caused by dehydration; both are prevented by inordinate fluid
ingestion; and immediate treatment should be intravenous fluids. I have termed
this traditional litany the "dehydration myth" (2,3). It has been relentlessly
perpetuated, always in the guise of good science.

Drinking (Water) to Death
Flinn and Sherer conclude that their recruit developed the complications of
hyponatremia as a result of drinking too much plain water during a series of
exercises that included a 10-km hike with an 18-kg pack. He had been actively
encouraged by his military leadership to drink water, presumably in copious
amounts, to prevent exertional heat injury.

The debate of whether exercisers drink too little, too much, or the correct
amount during endurance exercise--and whether such fluid ingestion actually
influences the risk of heat injury--has been contested with vigor in the pages
of this journal for more than a decade (3-9). In addition, the journal has
previously reported a case of water intoxication in a marathon runner (10).
Despite drinking copiously during and after the race, that runner (whose case
was also described in the American Review of Respiratory Disease) received 1.5
L of intravenous fluids because "the emergency room physicians assumed that the
patient was suffering from volume depletion, as they had observed repeatedly
that day in other marathon runners" (11). The illogic in such assumptions has
been repeatedly argued (1-3,9,12-15).

A characteristic of this debate has been the inability of some to comprehend
the obvious. Whereas there are no case reports or clinical trials that
unambiguously link exercise-induced dehydration with specific, life-
threatening, exercise-related disorders (2,3,13), the evidence that iatrogenic
fluid overload can have very serious consequences is absolute and irrefutable.
Indeed, there are now at least 21 publications describing the life-threatening
consequences of fluid overload in runners (10,11,16-24), triathletes (16,25-
27), army personnel (28-30), and even recreational hikers (31-33). How is it
possible that this evidence can be so long ignored and that athletes can
continue to be encouraged to "consume the maximum amount that can be tolerated"
during exercise (34), without any cautionary reference whatsoever to the
dangers of drinking too much? It is a scientific paradox, for which any logical
explanation continues to elude me.

Moderate Dehydration Not Hazardous
Compared with this irresistible proof, the evidence is nonexistent that the
modest levels of dehydration in endurance athletes--body mass losses of 2% to
8% (12)--have any health consequences during exercise (2).

Consider first the definitive series of studies undertaken in the Nevada desert
during World War II (35). There, in one study (36), groups of army conscripts
exercised during the day in desert heat for as long as they could, usually up
to 8 hours, without any fluid ingestion whatsoever. During this time they would
cover up to 34 km. At the point of fatigue, caused by "dehydration exhaustion,"
subjects exhibited the following symptoms and signs: They "grew peevish and
intractable; others walked in silence and were unresponsive." All developed
marked physical fatigue and ultimately became "incapable of even mild physical
effort." Yet "there were no obvious aftereffects of dehydration. . . . We do
know that man can suffer a water deficit so incapacitating that he can neither
walk nor stand; yet he recovers his walking ability within a few minutes of
water ingestion, and his feelings of well-being within half an hour or less
after he begins drinking. With a meal or two intervening, his recovery is
practically complete in 6 to 12 hours."

If these army subjects, who developed levels of dehydration twice as great as
those usually measured in modern endurance athletes, were able to recover
within minutes of drinking fluids orally, where did the idea arise that much
lesser degrees of dehydration are (1) life-threatening and (2) must be treated
immediately with intravenous fluids? (8)

The second body of evidence--also conveniently ignored--is that up to 1969,
endurance athletes were encouraged not to drink during exercise (2,12). Yet
there are almost no documented case reports of complications experienced by
these athletes. Thus, the impressively titled review article "Heat Stroke and
Hyperthermia in Marathon Runners" (37) mentions only one case of heatstroke in
a competitive marathon runner, that of Jim Peters in the 1954 Empire Games
Marathon in Vancouver. The reasons other than dehydration that explained
Peters' only collapse in a remarkable competitive career have been described
(38). Generations of competitive distance runners were, like Peters, able to
set world records at a wide range of running distances without ever consuming
anything (let alone maximal quantities) and without apparently suffering life-
threatening complications (as is now frequently reported in those who drink too
much).

Perpetuated Error
The first error identified by the case reported in this issue may well be the
perpetration and perpetuation of the dehydration myth within the United States
Army (28,29) (and among other groups) despite an avalanche of contradictory
evidence. So ingrained is this myth that attempts by a local Chicago columnist
(39) to warn runners about the dangers of overhydration following the death of
a runner in the 1998 Chicago Marathon were met with howls of indignant protests
from runners, doctors, and exercise scientists (Eric Zorn, personal
communication, October 1999).

I suggest that the resulting desire to administer intravenous fluids to
collapsed exercisers, commendably avoided by Flinn and Sherer, has developed
because the physiologic term dehydration has become established as a specific
medical diagnosis encompassing almost any form of collapse in endurance
athletes (2,3). But dehydration is not a diagnosis of a specific medical
condition, and there is no proven relationship between dehydration and any
condition associated with collapse in distance athletes (2,3). In my view,
intravenous fluids are almost never required in the management of postexercise
collapse, for the simple reason that they have no effect on the physiologic
abnormality that is most usually present: postural hypotension secondary to
peripheral blood pooling and inadequate peripheral vasoconstriction immediately
on the cessation of exercise (3,14,15,40).

Diagnose, Then Treat
To return to the specifics of this case report, two points are of note
regarding overall management. First, definitive treatment was not begun until
diagnosis was complete. An intravenous line was placed at the field aid station
only to provide intravenous access (not to treat a presumed dehydration with
rapid infusion of a large volume of fluids), and the blood sodium concentration
was measured as an immediate priority. Second, an appropriate treatment
algorithm, presented in their figure 1, (not shown) was followed.

Diagnosis first. Diagnosis before treatment, in my view, identifies the kernel
of solution. These authors avoided the usually uncontrollable urge to treat
with int

zmiluj sie...

[Gość: scept89]

to jest caly artykul do tlumaczenia...

>studies undertaken in the Nevada desert
> during World War II (35). There, in one study (36), groups of army conscripts
> exercised during the day in desert heat for as long as they could, usually up
> to 8 hours, without any fluid ingestion whatsoever. During this time they
>would cover up to 34 km. All developed marked physical fatigue and ultimately
>became "incapable of even mild physical
> effort."
<snip>


Podczas II Wojny Swiatowej grupa rekrutow wykonywala cwiczenia na pustyni w
Newadzie w upalny dzien tak dlugo jak tylko mogli wytrzymac, zwykle do ok. 8h
BEZ PRZYJMOWANIA JAKICHKOLWIEK PLYNOW. W tym czasie przemierzajac dystans do
34km.U wszystkich wystapily objawy fizycznego wyczerpania do punktu w ktorym nie
byli zdolni nawet do lagodnych cwiczen.

> If these army subjects, who developed levels of dehydration twice as great as
> those usually measured in modern endurance athletes, were able to recover
> within minutes of drinking fluids orally, where did the idea arise that much
> lesser degrees of dehydration are (1) life-threatening and (2) must be treated
> immediately with intravenous fluids? (8)

Jesli owi rekruci u ktorych odwodnienie osiagnelo dwukrotny poziom mierzony u
wspolczesnych sportowcow byli w stanie powrocic do normy w przeciagu kilku minut
po wypiciu plynow, skad pomysl aby znacznie mniejsze odwodnienia:
1) zagrazaja zyciu 2) musza byc leczone natychmiast dozylnymi wlewami plynow?

> The second body of evidence--also conveniently ignored--is that up to 1969,
> endurance athletes were encouraged not to drink during exercise (2,12). Yet
> there are almost no documented case reports of complications experienced by
> these athletes.
Drugi dowod, rowniez pomijany przez [zwolennikow nawadniania] to fakt ze do roku
1969 sportowcom wytrzymalosciowym zalecano nie przyjmowanie plynow podczas
cwiczen/biegow/etc. Co wiecej istnieja jedynie nieliczne/pojedyncze raporty o
komplikacjach zdrowotnych bedacych wynikiem w/w procedur.

Moje wlasne slowa:
Tak jak pisalem poprzednio, mimo ze na pewno nie zaszkodzi jesli wypijesz 1L
wody (lepiej elektrolitow) w trakcie 1h intensywnego treningu to wlewanie w
siebie wiader jest przeciwrozumcze i nie ma ZADNYCH medycznych podstaw.

[Gość: Nadine]

Pytałeś dlaczego nie wydalasz wody którą wypijasz -sądze, że to ma związek z
nadmiarem soli w pozywieniu. Na pewno mówi ci coś zjawisko osmozy i potencjału
chemicznego; myślę, że to tłumaczy równiez czemu w ogole jestes w stanie wypić
tyle wody w ciągu dnia:) Sól wywołuje mocne pragnienie, ale i sprawia ze woda
zostaje w organizmie, stad obrzeki i złe samopoczucie.

Nadmiar soli to niekoniecznie słone paluszki czy posolone frytki -tony soli
tkwia w wedzonych rybach, produktach gotowych, konserwach, zupach i sosach
instant w ktorych dodatkowo wzmacniacze smaku i konserwanty podnoszą jeszcze
potencjał chemiczny.

Dlaczego "wczesniej" mogles wydalić calą wypita wode i nie czułes sie źle -nie
mam pojecia. Moze siegałes po nia wtedy z innych przyczyn (intensywne treningi,
letnie upały etc)

[psowy1]

to sprobojscie sobie przez treningiem wypic 2 litry wody na pusty zaladek i
zobaczycie jak spuchniecie i leb was bedzie bolal podczas treningu a cisnienie
uderzy wam do glowy, jak tak mialem, pijac wode czulem jak wchodzi mi do
komorek, do przestrzeni miedzy komorkowych, do krwi, bylem caly spuchniety i
napompowany zanim zaczalem jescze cwiczyc

[psowy1]

hehe blad kochanie otoz sol ,sod umozliwia wydalanie wody a z koleji niedomor
sodu powoduje obrzeki, przestancie czytac glupie pisma dla kobiet, otoz przy
niedoborze soli powstaj aobrzeki , gdyz woda t agromadzi si epod skor ai ni
emozna jej wydalic bez soli, a nagl ezwiekszenie spozycia soli prowadzi do
zatrzymania wody ale tylko przez 5 dni, po tym czasie gdy podaz wody i sodu
jest wysoka aldosteron sie obniza i wydalamy caly nadmiar wody, kampania
antysodowa to kolejna pomylka

[Gość: Nadine]

Jestem biochemiczką z zawodu, a wiedzy na temat zdrowego odzywiania nie czerpię
z pism kobiecych:) I nie trzeba popadac ze skrajności w skrajność -nikt nie
mówił, że niedobór soli dobrze wpływa na zdrowie i że przy nim obrzęki nie
powstają, sól jest w organizmie niezbędna. Nie wyobrażam sobie po prostu jak
ktoś może wypić od tak (dla zdrowia??) 10 litrów wody, więc teoria, że np
spałaszował kilo solonego śledzia i usycha z pragnienia cały dzień, wydaje mi
się najbardziej możliwa do przyjęcia:)) No chyba że.. hmm.. jakis pism dla
męzczyzn się naczytał, gdzie autor nie wspomniał, że 1,5-2 litry przeciętnemu
człowiekowi wystarczą. Swoją drogą, czy wy macie jakiś problem z ta wodą, ty
skolei piszesz, że opijałeś się przed treningiem i puchłeś, biedactwo, sam na
to wpadłeś, czy ktoś ci nagadał bzdur, że tak trzeba? Pewnie jakaś głupia baba:)

[Gość: asiaAWF]

nie możesz tyle pić bo wypłukujesz sobie witaminy z organizmu i robisz sobie
krzywde. pij wode ale nie przesadzaj bo co za dużo, to nie zdrowo. 2 litry to
norma. dla osób ćwiczących 3-4 ale nie więcej. i jedz witaminki- tylko też z umiarem