O pisaniu na forum

[didi111]

Doszlam do wniosku, ze pisanie na forum, w necie wiaze sie tylko z pozorna
anonimowoscia. Nazwalabym to anonimowoscia fizjonomiczna, ale juz
nie "duszy". Bo jesli pisze o moim problemie, to on mnie rzeczywiscie
dotyczy lub "dotyka". I, z drugiej strony, jesli komus odpisuje to stawiam
na szali bagaz wlasnych doswiadczen czy przemyslen, staram sie postawic w
sytuacji piszacego i jakos sie angazuje.
Jesli pisze o tym "co mi w duszy gra" i ktos dopisuje sie bez sensu, to to
wcale nie pomaga, to czesto jest "dolujace".
Sa watki, na ktorych mozna zartowac, podszczypywac, ironizowac. Sa watki ,
na ktorych tego nie zrobie, bo nie wiem, moze kiedys bede w podobnej
sytuacji jak piszacy i byloby mi przykro, gdyby ktos "splaszczal" moj
problem czy wysmiewal.
A jak Wy to widzicie?

Didi

[Gość: Mimi]

Dla mnie ta pozorna anonimowość polega na tym ,że pisząc na kilku wątkach pod
tym samym nikiem staję się w jakiś sposób rozpoznawalna dla reszty
forumowiczów.JEśli chcę mogę zmieniać nik,ale nie muszę.MOże chcę występować tu
jako konkretna osoba,ktoś o takich ,a nie innych zapatrywaniech ,czy
przeżyciach. MI osobiście pisanie na forum bardzo pomaga,nie raz wyciągnęło
mnie z dołka,pomogło inaczej spojrzeć na swój problem itd.NIe chodzi tylko o
pisanie ,ale też czytanie wypowiedzi innych.To jest jak psychoterapia!

[forward]

Bo ja wiem czy to takie anonimowe pisanie. Myślę że stali forumowicze znają
swoje imiona i nazwiska, nierzadko też znają się ze spotkań i imprez. To fajnie
że chcą spędzać ze sobą czas nie tylko przed monitorem kompa.
Za mojej pierwszej kadencji byłem oskarżany o podrywanie dziewczyn na tutejszym
forum. Poderwałem, jeżeli tak można to nazwać, gdzie indziej i przeżyłem
paskudną, i bardzo typową netową historię. Net to przecież kopalnia
niepowodzeń.
Za drugiej kadencji raczej czytam niż udzielam się, nie czuję się i nigdy nie
czułem się na siłach żeby komuś coś doradzić za bardzo mam zagmatwaną
rzeczywistość niewirtualną.

Forward