Kolory jesieni

[Gość: rb13]

Nigdy nie wiemy kiedy szalona miłość zmieni się w tę osttnią wkolorze
jesieni . I oby trwała jak najdłużejCzas uspokoił szaleństw namiętności – cz.
I Barwy jesieni




Czas uspokoił szaleństw namiętności
Nie zabił jednak w nas żaru miłości
Nadszedł dla nas czas złotej jesieni
Srebrną poświatą twe włosy mieni
Piękność Twą czas wciąż zachował
Choć uśmiech zmarszczki namalował

Czas uspokoił szaleństw namiętności
Nie zabił jednak w nas żaru młodości
Wciąż Twoje namiętne pieszczoty
Wyprowadzają nas ponad chmur loty
Dopadł nas czas złotej jesieni
Wciąż razem – nic się nie zmieni

Czas uspokoił szaleństw namiętności
Jeszcze czekają nas życia słodkości
Czarują mnie wciąż Twoje dłonie
Pod ich dotykiem cały w ogniu płonę
Rozszalały się wszystkie kolory jesieni
Złoto, miedź i purpura ścielą się po ziemi

Czas uspokoił szaleństw namiętności
A ciało Twe wciąż chętnie mnie gości
Mimo lat jesteś jak w chwili poznania
A urok Twój wciąż mnie omamia
Więc cieszmy się blaskiem jesieni
Bo przyjdzie szarość i to się zmieni

Czas uspokoił szaleństw namiętności
Wydałaś na świat owoc naszej miłości
A kiedy wziąłem go pierwszy raz na ręce
Pobiegłem Bogu złożyć hołd w podzięce
Dziękowałem mu w kręgu świec płomieni
Przez witraż płynęły kolory jesieni

Ryś B. Kraków 20.11.02 godz. 2250

[the_sweetest_thing1]

płacz usłyszałam za ścianą, w oddali
dziecko kwiliło szukając rąk matki
wiatr świszczał niczym w górskiej hali
do portu przybyły zbłąkane statki

złoto za oknem leniwie nastraja
lecz dziecko za ścianą przypomina
że miłość bezinteresowna tylko spaja
lecz kazdy z nas o tym zapomina

dopiero gdy rączki wielkości guziczka
złapią twój palec i trzymają mocno
wtedy olśniewa Cię myśl jasna i szybka
jesienią też może być radośnie i bosko!

[rb13]

Czas uspokoił szaleństw namiętności – cz. II Mrok jesieni


Czas uspokoił szaleństw namiętności
Tak szybko minęło – to nas już złości
Te myśli co czasem dopadają nas
Mroczne , ponure – na nas też czas
Czy przyszedł na nas kres złotej jesieni
I już coś ciemnego się czai w sieni

Czas uspokoił szaleństw namiętności
Nastał tylko czas gorzkiej radości
Błędy młodości mamy już za sobą
Mimo burz wciąż jestem z Tobą
Za oknem deszcz i wszystko otula mgła
To listopadowa jesień przyszła zła

Czas uspokoił szaleństw namiętności
Czy to kres nadszedł naszej miłości
Bez Ciebie nic nie warte byłoby życie
Kocham Cię - wciąż mówię w zachwycie
A świat zasnuły ponure mgły blade
To mrok jesieni zwiastuje zagładę

Czas uspokoił szaleństw namiętności
Nie było między nami nigdy wrogości
Wspólnota dusz nas już tylko łączy
Przez okno szary blask się sączy
W zapomnieniu umiera jesień smętnie
Czas odejść ? A życie takie jest piękne !

Czas uspokoił szaleństw namiętności
Jeszcze nie nadszedł kres naszej miłości
Wciąż razem we dwoje- przytuleni do siebie
Pełni miłości – odnajdziemy się w niebie
Przetrwamy . Pora roku też się zmieni
Wiosna - to przeciwieństwo jesieni


Ryś B. Kraków 21.11.02 godz. 10 20

[Gość: Baby]

Smutno mi dziś, bo jesień i deszcz dzwoni o szyby