samotnicy

[mock]

Nie macie wrażenia, że niektórzy ludzie po prostu nigdy się już z nikim nie
zwiążą? Mam właśnie taką koleżankę. Jest sama i pogodziła się z tym, głośno o
tym mówiąc. Inna rzecz, że po prostu nie da się z nią być (sprawdziłem) - za
dużo wspomnień, żali, męczeństwa. Wszystko jest efektem jakichś byłych
związków, nagromadzenie złych uczuć, własnych kompleksów, bezradności. Nie
mam siły już jej pomagać, nawet jako kumpel, wysłuchiwać o jej problemach, bo
mnie przerastają i mam dosyć własnych.
Ale - co gorsza - czasem się zastanawiam, czy sam taki nie jestem/będę.

[white.falcon]

Może i masz rację. Ale samotność to nie jest wyjście. To jest doświadczenie
pewnego rodzaju istnienia. A potem - potem następuje walka z samym sobą, by
samym sobą podzielić się z kimś innym, uzyskać to samo i nie być egoistą, by
nie chcieć zdominować kogoś innego, tylko zaakceptować jego inność i samemu
spodziewać się tego samego - akceptacji. A potem szukać wspólnego mianownika,
by być blisko, może jak najbliżej...
Mogę być zbyt idealistyczna w swoich przypuszczeniach, ale mam nadzieję, że mam
rację, bo cóż nie jest prawdziwsze na tym świecie, niż nadzieja, wiara i miłość.

[Gość: cal-ineczka]

Może trzeba zacząć wszystko od nowa? Spróbować jeszcze raz wszystko od początku?
Chociażby po to żeby zrozumieć o co chodziło w tym filmie......

[white.falcon]

Czasem film jest jeden i ten sam, tylko aktorzy przypadkiem grają w innych
filmach...

[ja_nek]

Myslę, że niektórzy ludzie boją się. Powtórzenia swych przejść, braku
doświadczenia z płcią odmienną, niekiedy nie potrafia chodzić na kompromisy /
budować / pielęgnować związku z innymi (chcą, aby zawsze ich zdanie było na
górze).
Wreszcie niektórzy chcą żyć po prostu samotnie. Niektóre kobiety po nieudanym
związku mając dziecko już nie decydują się próbować znaleźć swe szczęście.
Działa zasada mam dla kogo żyć, facet mi nie potrzebny, wolę sama, nikt mi nic
nie mówi co mam / powinnam zrobić...

Pozdrawiam
janek

a zgoda buduje.......

[cal-ineczka]

To się nazywa brak walki.
Był z nią kupe lat, /dajmy na to/, potem spory, walki, wojny....
brak umiejetnosci takiego szturchniecia w ramie i spytania -
"moze juz skończymy na dzisiaj, co jutro robimy oprocz klutni?"

[white.falcon]

Czasem trzeba odwagi własnej, by przełamać swoje ja i wyjść naprzeciw komuś
innemu. Dużej odwagi, bo wygodnictwo to jest ulubiona forma spędzania czasu
człowieka. Ale też to wygodnictwo prowadzi do smutnej konstatacji rzeczy - albo
zaczynamy w swojej samotności cofać się w rozwoju, albo dziwaczeć, albo ulegamy
stagnacji. Bo tak naprawdę nie da się żyć bez innych ludzi - bliższych i
dalszych. My im jesteśmy potrzebni, a oni nam. I najtrudniej jest wyjść z tej
skorupki i od nowa nauczyć się żyć, a nie istnieć; dostrzegać, a nie widzieć;
czuć, cierpieć czasem, a nie widzieć świat za zamazaną szybką perspektywy: "a
po cholerę mi to, jacy oni są głupi". To jest taka swoista odwaga
zaryzykowania, skoczenia głową z mostu w pewnym sensie, niosąc bagaż swojego
doświadczenia, lecz nie rzucając nim w inną osobę. Tego należy chyba się
nauczyć, pojąć to. I... zaryzykować. Przynajmniej zmieni się swój świat
(życie?).
Pozdrv.:)

gadatliwi samotnicy

[apf]

Po prostu muszą mówić, by nie zapomieć języka w gębie,
śpiewają przed lustrem, mówią do siebie pieszczotliwie,
dziwaczeją bez reszty.

Wbrew temu co sądzi Janek, po kompromisy się nie chodzi
tylko je się zawiera, zwykle po licytacji.

[white.falcon]

apf napisał:

> Po prostu muszą mówić, by nie zapomieć języka w gębie,
> śpiewają przed lustrem, mówią do siebie pieszczotliwie,
> dziwaczeją bez reszty.
>
> Wbrew temu co sądzi Janek, po kompromisy się nie chodzi
> tylko je się zawiera, zwykle po licytacji.

Trzeba tylko mieć z kim się licytować... A tak ogólnie - co to - targ
niewolników? Moim zdaniem nie licytować się, tylko znaleźć kompromis.

[apf]

white.falcon napisała:

> apf napisał:
>
> > Po prostu muszą mówić, by nie zapomieć języka w gębie,
> > śpiewają przed lustrem, mówią do siebie pieszczotliwie,
> > dziwaczeją bez reszty.
> >
> > Wbrew temu co sądzi Janek, po kompromisy się nie chodzi
> > tylko je się zawiera, zwykle po licytacji.
>
> Trzeba tylko mieć z kim się licytować... A tak ogólnie - co to - targ
> niewolników? Moim zdaniem nie licytować się, tylko znaleźć kompromis.

kompromis jako forma konsensusu jest wynikiem negocjacji, można oczywiście
niewerbalizować etapów,

kobiety wymuszają kompromisy lub uważają, że partner powinien je "zobaczyć",
czyli usłyszeć jej niewypowiedzianą mowę.

Pierwszym słowem z literką "e" z przodu są e-mocje, trzeba się zastanowić jakie
jest źródło słowa "mocje", np. wydzielanie mocy, czyli energii.

Kompromis kończy spór, kładzie kres kłótni, mówi się, że rozładowuje emocje.
itd.

[kwasna_cytryna]

apf napisał:
> Wbrew temu co sądzi Janek, po kompromisy się nie chodzi
> tylko je się zawiera, zwykle po licytacji.

W trakcie licytacji wyciaga się najgorsze brudy jako argumenty; więc licytując
się raczej trudno znaleźć kompromis. Wprost przeciwnie - to raczej oddala od
możliwości znalezienia jakiegokolwiek kompromisu.

[apf]

kwasna_cytryna napisała:

> apf napisał:
> > Wbrew temu co sądzi Janek, po kompromisy się nie chodzi
> > tylko je się zawiera, zwykle po licytacji.
>
> W trakcie licytacji wyciaga się najgorsze brudy jako argumenty; więc
licytując
> się raczej trudno znaleźć kompromis. Wprost przeciwnie - to raczej oddala od
> możliwości znalezienia jakiegokolwiek kompromisu.

No, znam kobiety, które używają słów powszechnie uznanych za wulgarne i
obraźliwe jako argumentów w poszukiwaniu kompromisu.

Czasem kobieta przeżywa ZNP i wtedy nie ma możliwości negocjacji,
BO TAK ma być i nie ma dyskusji.

[kwasna_cytryna]

apf napisał:

> >
> No, znam kobiety, które używają słów powszechnie uznanych za wulgarne i
> obraźliwe jako argumentów w poszukiwaniu kompromisu.
>
> Czasem kobieta przeżywa ZNP i wtedy nie ma możliwości negocjacji,
> BO TAK ma być i nie ma dyskusji.


To może pora zmienić towarzystwo i poznać inne kobiety ?

[white.falcon]

kwasna_cytryna napisała:

> apf napisał:
>
> > >
> > No, znam kobiety, które używają słów powszechnie uznanych za wulgarne i
> > obraźliwe jako argumentów w poszukiwaniu kompromisu.
> >
> > Czasem kobieta przeżywa ZNP i wtedy nie ma możliwości negocjacji,
> > BO TAK ma być i nie ma dyskusji.
>
>
> To może pora zmienić towarzystwo i poznać inne kobiety ?

Nie sądzę, by zawarcie kompromisu jakąkolwiek drogą, nawet licytacji, było
uzależnione akurat od tego, jaką płeć reprezentuje ten ktoś. Często w obrębie
własnej płci kompromis w żaden sposób nie jest osiągalny. Wszystko zależy od
osoby, a zakładanie z góry stereotypowych zachowań może prowadzić do błędnego
pojmowania tego, co konkretny "autor ma na myśli". Stereotypy tworzymy sami i
potem dziwimy się, dlaczego nie jest tak, jak założyliśmy, że być powinno. A
towarzystwo. Cóż, nawet zmiana towarzystwa nie jest lekarstwem, jeżeli sama
osoba nie zada sobie trudu zmiany stereotypów w myśleniu.
Pozdrv.:)

samotnicy(?)

[Gość: Sergiusz]

Ta koleżanka...

...myślę, że tak naprawdę jest całkiem inaczej. Mówi
głośno o swoim "pododzeniu się" właśnie dlatego, że się
nie chce pogodzić. I jednocześnie się boi, że się powoli
godzi. Nie z własnej woli, tylko z przymusu - upływu lat,
świadomości przeżytych doświadczeń, doznanych krzywd i
popełnionych błędów.

Przez całe życie zbieramy kolejne doświadczenia. Mówi
się, że stajemy się coraz mądrzejsi.
Może tak jest... pewnie tak jest.
Ale, niestety, jednocześnie stajemy się coraz bardziej...
hm, chyba po prostu doświadczeni. To nam często pozwala
unikać katastrof, ale równocześnie sprawia, że unikamy
rzeczy pięknych i wspaniałych

Samotnicy...oni sami często najlepiej wiedzą, jak bardzo
nie chcą nimi być. I jakże często właśnie dlatego są.

MS.

[white.falcon]

Gość portalu: Sergiusz napisał(a):

> Ta koleżanka...
>
> ...myślę, że tak naprawdę jest całkiem inaczej. Mówi
> głośno o swoim "pododzeniu się" właśnie dlatego, że się
> nie chce pogodzić. I jednocześnie się boi, że się powoli
> godzi. Nie z własnej woli, tylko z przymusu - upływu lat,
> świadomości przeżytych doświadczeń, doznanych krzywd i
> popełnionych błędów.
>
Albo też jest zbyt leniwa, by samej coś zrobić i czeka, aż albo "samo
przyjdzie", albo na to, aż znajdzie się ktoś, komu będzie się chciało poświęcić
i ją z tego stanu wydobyć. I jeden i drugi powód nie jest zbyt budujący.
Pozdrv.:)

[mock]

zgadzam się. ale z drugiej strony - ma być wyzywająca, szukać faceta na siłę?

[white.falcon]

mock napisał:

> zgadzam się. ale z drugiej strony - ma być wyzywająca, szukać faceta na siłę?

A skądże! Nie sugeruję aż tak drastycznego kroku. To byłoby przegięcie w drugą
stronę. Najlepiej byłoby chyba, gdyby znalazła "złoty środek", wyważając, czego
właściwie chce od życia i realizując powzięte postanowienie. Stagnacja,
marudzenie lub szukanie czegoś "na siłę" nie jest zbyt sensowne.

Pozdrv.:)

[curtiz]

All the lonely people
Where do they all come from ?
All the lonely people
Where do they all belong ?

[white.falcon]

curtiz napisał:

> All the lonely people
> Where do they all come from ?
> All the lonely people
> Where do they all belong ?

Oni należą do świata,
Który ich stworzył.
Nie pochodzą jednak z nas,
Bo idą drogą donikąd,
Nie zostawiając śladów
W duszach i sercach innych ludzi.

Kto ich wspomni oprócz liścia jesiennego
Na listopadowej gałęzi.

Pozdrv.:)