Melancholia

[white.falcon]

Smutki policzone

Gdzieś w dalekich Chinach
Ludzie mówią prości,
Że w życiu jest smutku
Więcej niż radości.

Ciężar naszych smutków,
Jak gorycz łez smoczych
Przez życie człowieka
Toczy się i toczy.

Gdzieś w dalekich Chinach
Ludzie mówia prości,
Że i radość bywa
W ludzkiej samotności.

Życie szybko mija -
Takie jego prawo.
A gorycz łez smoczych
Dla niego przyprawą.

Zły czas, pora marna,
Smutek spraw niezmienny,
Są jak smocze łezki,
Jak pokarm codzienny.

Pozdrv.:)
P.S.: Przed chwila ostro padało. Jesień przyszła naprawdę - smutno.

[koaa]

Po co ludziom potrzebna melancholia?

[white.falcon]

Pojawia się sama. Można powiedzieć - nawiedza. Niewiadomo dlaczego, ale pojawia
się jesienią. Widocznie potrzebuje jesiennych dni i nastroju, by zaistnieć.

Pozdrv.:)

[kwasna_cytryna]

Napiętnowanie jesieni

Jesień to nie melancholia to wściekłość
co rok powtarzana próba końca
Wyprute wnętrzności ziemi
na wierzchu buraki kartofle i brukiew
co się kryło przed światem wydane jest na łup
człowieka
woda ze stawów spuszczona ławice karpi
wyrzucone na brzeg
drzewom urywa głowy wiatr gną się zmierzwione
nieprzytomnie
i aż do horyzontu zapach ziemi mdły i miłosny
rozszerza nozdrza koniom
ciągnącym fury wyładowane jak wozy wygnańcze
Zdarte przemocą z drzew liście budzą żal tak
gwałtowny
że chciałoby się gnać razem z nimi
z tym wszystkim co odchodzi a próbowało żyć
w nadziei nieśmiertelności
Pożary czerwieni brązowe wybuchy dębów
i deszcz poganiający wszystko co spotyka w marszu
Naprzód wygnańcy Naprzód
Tłumy zapędzane pod dachy
ostatnie zwierzęta szukające zimowego schronu
przed chłodem
a potem mgły spadające kurtyna za kurtyną
zbielały horyzont złudnych gór z których
samobójczy skok
uczynimy wraz z listopadem
prosto w gruniową noc

Julia Hartwig

[white.falcon]

Cytrynko, świetny wiersz. Dzięki. Autorka chyba opisuje następujący po
melancholii etap stanu ludzkiej duszy.:)

Pozdrv.:)

[koaa]

A u mnie się nie pojawia to jak to jest -pojawia sie i nie pojawia to troche
nie logiczne:)

[white.falcon]

Ona istnieje, tylko jest podstępna i się czai, by w pewnym momencie wyskoczyć z
ciemnego kątka w duszy i powiedzieć: "A kuku, tu jestem.".

Pozdrv.:)

[kwasna_cytryna]

Czasem wystarczy usiaść w fotelu na chwilę.. i natychmiast masz to "A kuku"..
Zastanawiam sie tylko, czy częściej pojawia się, jak obserwować coś z dystansu,
czy jak coś dzieje się wewnątrz człowieka.

[koaa]

Ja mysle ze same ja projektujecie - ja nie potrafie więc nie mam

[white.falcon]

koaa napisał:

> Ja mysle ze same ja projektujecie - ja nie potrafie więc nie mam

W jaki sposób, Koaa, można stworzyć projekcję czegoś, co by nie istniało,
jeżeli nie jest się czarodzejem, tak, jak Ty? ;)

Pozdrv.:)

[white.falcon]

kwasna_cytryna napisała:

> Czasem wystarczy usiaść w fotelu na chwilę.. i natychmiast masz to "A kuku"..
> Zastanawiam sie tylko, czy częściej pojawia się, jak obserwować coś z
dystansu, czy jak coś dzieje się wewnątrz człowieka.

Cytrynko, sądzę, że melancholia, wywodząca się z obserwacji z dystansu jest
niezależna od pory roku i jest łatwiejsza do przeskoczenia, bo pochodzi z
zewnątrz, natomiast ta, siedząca wewnątrz człowieka, jest typowo jesiennym
tworem.

Pozdrv.:)

[zdesp2]

[white.falcon]

Depresją jest, w moim pojęciu, widzenie świata w czarnych kolorach, zatracenie
się w beznadziei (najczęściej - wyimaginowanej) istnienia. Natomiast
melancholia - to smutek, dystans do świata, pewnego rodzaju "ucieczka w
siebie". Sądzę, że to jednak dwie różne rzeczy, gdyż melancholia nie przesłania
świata, tylko nadaje mu odcień smutku ze srebrna patynką przemijania.

Pozdrv.:)

[jmx]

Nie... ja mam coś takiego latem...

[white.falcon]

Jmx, chyba Ciebie "poczucie nadejścia jesieni" dopada wcześniej niż mnie. :)

Pozdrv.:)

[jmx]

"Poczucie nadejścia jesieni" to dla mnie sama przyjemność :-)))
Ale szkoda, że nie wszyscy tak mają...

[white.falcon]

Kiedys to "poczucie nadejścia jesieni" lubiłam, ale od jakichs trzech lat
wyskakuje z kąta melancholia i wszystko psuje. Po mnie nie widać, bym była
melancholijna, ale melancholijne myśli nawiedzają, układając się w
melancholijne słowa. Brrrr :(

Pozdrv.:)

Pozdrv.:)