Marzenia :)

[white.falcon]

Czasem chce się zostawić marzenia za progiem. Iść, nie oglądając się za
siebie - na nie. Ile tak naprawdę spełnionych marzeń jest w życiu? Takich
marzeń z prawdziwego zdarzenia i to spełnionych szczęśliwie? Chyba niewiele.
Marzenie to w pewnym stopniu idealizacja tego, co chciałoby się mieć, a czego
nie ma, albo jest w zasięgu ręki, jest chwytane "na gorąco", a potem -
okazuje się wcale nie tym, czego spodziewaliśmy się po "własnej myśli". Może
warto marzenia zostawić tam, gdzie jest ich miejsce - w strefie marzeń i
najzwyczajniej "zejść na ziemię", wyłączając w sobie marzenia o czymś, co i
tak nigdy nie zaistnieje, albo w wydaniu "życiowym" nie będzie w efekcie
warte zachodu? Jak myślicie?

Pozdrv.:)

[jmx]

white.falcon napisała:

> Może
> warto marzenia zostawić tam, gdzie jest ich miejsce - w strefie marzeń i
> najzwyczajniej "zejść na ziemię", wyłączając w sobie marzenia o czymś, co i
> tak nigdy nie zaistnieje, albo w wydaniu "życiowym" nie będzie w efekcie
> warte zachodu? Jak myślicie?

Ale przecież dopóki nie spróbujesz to się nie przekonasz. Czy rzeczywiście
nierealne lub niewarte zachodu. Myślę, ze warto marzyć (z umiarem) bo marzenia
to coś na kształt nadziei - na to, ze będzie lepiej, ze coś sie uda co
dotychczas nie wychodziło. Kiedyś napisałaś: "Nadzieja umiera ostatnia a z nią
człowiek". Więc jeśli marzenia pomagają i ubarwiają życie to chyba warto je
mieć?

[debi_bebi]

Poza tym, co napisała jmx, i co podzielam, w jakim kierunku miałabym iść,
gdybym pozbawiła sie marzeń?? Co bym osiągnęła, gdzie bym znalazła motywację
do działania?? Nie, nie potrafiłabym żyć bez marzeń.

[white.falcon]

Marzeń człowiek nie pozbawi się, bo marzenia należą chyba do tej samej grupy
uczuć, co miłość - do grupy uczuć żyjących własnym życiem. Ale czy akurat
marzenia są motywacja do działań? Ja sądzę, że niekoniecznie. Motywację dają
chęci osiągniecia czegoś, posiadania czegoś, "załatwienia" obowiązków.
Natomiast marzenia nas przerastające i rządzące nami mogą być w efekcie
niszczące.

Pozdrv.:)

[debi_bebi]

Może masz rację, ale ja mam swoje drobniutkie marzenia, które realizuję krok
po kroku i kiedy już stają się rzeczywistością, to cieszą mnie jeszcze
bardziej.Mam też cięższe gatunkowo marzenia, te są trudniejsze do
urzeczywistnienia i wymagają więcej czasu, wytrwałości, ale nie zrażam się
tym, bo nawet jeśli coś się odwlecze, to nie uciecze, jeśli będę do tego dążyć.
W sumie Ty masz chęci, które ja nazywam marzeniami, ale to chyba jest to samo.
:)

Wieloznaczność wyrazu

[white.falcon]

Zawsze mnie zastanawiało, iż ludzie często to samo nazywają... innymi słowami.
Mało tego, czasem potrafią spierać się, mając właściwie to samo zdanie, lecz
używają do określania czegoś zupełnie innych słów. Ja nazywam to, o czym
piszesz - chęcią, Ty określasz - jako marzenia. Ciekawe, jak "to coś" nazwałby
ktoś inny. :)

Pozdrv.:)

[debi_bebi]

Może dążeniem, tęsnotą, albo pragnieniem ?
:))

[white.falcon]

Celem, zamiarem... Chyba ile ludzi, tyle słów. Ciekawe, czy istnieje precyzyjne
wyrażenie - do przyjęcia przez wszystkich. :)

Pozdrv.:)

[debi_bebi]

Chyba nie, a nawet gdyby istniało, to i tak każdy używałby takiego słowa,
jakie najbardziej by mu odpowiadało :)

[white.falcon]

Czyli zgodnie ze swoim "ja" i tym, jaki jest.:)

Pozdrv.:)

[Gość: Obiekt]

Ameryki tu nie odkryłam:

Gdy człowiek zrealizuje już to, co szumnie nazywa marzeniem, natychmiast traci
to dla niego znaczenie i ogarnia go poczucie pustki (a nawet dołka
psychicznego), którą szybciutko trzeba czymś zapełnić, najlepiej realizacją
kolejnego "marzenia", które tak naprawdę jest "zapchajdziurą" pustki.

Tak jakoś głupio kojarzy mi się tutaj obrazek psa kręcącego się w kółko za
swoim własnym ogonem.

[white.falcon]

Albo węża, połykającego własny ogon. :)

Pozdrv.:)

[messja]

Gość portalu: Obiekt napisał(a):

> Ameryki tu nie odkryłam:
>
> Gdy człowiek zrealizuje już to, co szumnie nazywa marzeniem, natychmiast
traci
> to dla niego znaczenie i ogarnia go poczucie pustki


tak? nigdy u siebie tego nie spostrzeglam. moze to kwestia tego, ze niektorzy
nazywaja marzeniami "ambicje", dazac do czegos, co niekoniecznie wyplywa z
prawdziwej teskonoty serca, a jest bardziej zorientowane by sie upodobnic, czy
dorownac innym.
moje spelnione marzenia sa dla mnie zrodlem najwiekszej radosci, sily i
szczescia. daja mi enrgie by tym chetniej dazyc do realizacji kolejnych marzen.
nie ma nic piekniejszego niz spelnione marzenie, ktore moze stac sie zrodlem
kolejnego marzenia:)

[elzbieta28]

Z marzeniam jest tak jak z ptakami:)) Jedne odlatują inne zostaja na zimę.
Zawsze, niezmiennie cieszy ich widok, odlatujących i przylatujących...Nawet
jeżeli marzenia zostają w sferze marzeń - to są piękne,nasze,trwające...One
muszą być, bo inaczej życie staje się czekaniem na smierć. Życie jest życiem i
musi płynąć...Kocham moje marzenia:)) Pozdrawiam

[white.falcon]

Ja bym porównała, Elu, marzenia z kamykami, które się przesypują w dłoni. Część
z nich gubi się, część zostaje schowana do kieszeni i zapomniana, niektóre -
sami odrzucamy, a niektóre kamyki uciekają przed nami i próbujemy je w tej ich
ucieczce złapać.

Pozdrv.:)

[Gość: Halina]

Nie rezygnujcie z marzeń!!!!!!!!!!!
"Między ustami a brzegiem pucharu
wiele zdarzyc sie może...."

[white.falcon]

Albo i nie zdarzyć się, Halino. Chyba tak jest częściej.

Pozdrv.:)

[amaretta]

A ja uwielbiam marzyć i bujać w obłokach. Oczywiście rozrózniam te małe
marzenia, którym pomagam się realizować:)i te wielkie, które może dlatego
sprawiają mi tyle przyjemności, gdyż wiem, że jeśli się spełnią to bądą
wielkie-wielkie-wielkie!!! Takie ogromne niespodzianki, które dodają barw w
zwykłe środy czy poniedziałki. Myślę, że o ile ma się świadomość, że marzenia
mogą się nie urealnić, bujanie w obłokach jest przyjemnym relaksem. Relaksem,
który bardzo lubię...:) A marzenia spełniają się, wiem to...wiem...:)Nie
wszystkie oczywiście, i to też ma swój urok...:)

Marzenia :)

[ka_27]

Marzenia są u tych osób, które mają w sobie coś więcej, niż tylko ochotę i chęć
do pracy ...