Wybaczenie - jak naprawde w sercu wybaczyc

[ciekafski]

W moim zyciu zostalem skrzywdzony przez pewne osoby. Z powodu ich
postepowania moje zycie zostalo zniszczone. stracilem tez dziecko przez
zwyrodnialca. I Was pytam. Wybaczyc moge wyzwisko, moze kradziez czegos.

Ale jak sobie wyobraze konsekwencje ich postepowania nie POTRAFIE. Widze
swoje dziecko,ktoremu w brautalny sposob zabrano zycie. Widze psa ktorego
skopaly zbiry do kalectwa itd. I bardzo Was prosze (zanim zwariuje) o jakies
metody, jakie rozumowanie/mysli pomoga mi wybaczyc? Nie radzcie
psychoterapii, bo ja chce(prosze) opini Waszych tutaj.

[white.falcon]

Z jednej strony nie chcę zostawić Autora bez jakiejś reakcji. Z drugiej -
jeżeli ktoś prowokuje, by potem się śmiać, to jest to ogromnie niesmaczne.

Autorze, o ile możesz, opisz sytuację, a ludzie tu piszący powiedzą, co myślą
na dany temat, jak to widzą, co by zrobili...

Pozdrv.:)

[ciekafski]

white.falcon napisała:

> jeżeli ktoś prowokuje, by potem się śmiać, to jest to ogromnie niesmaczne.

Jezeli dobrze zrozumialem white.falcon, to nie moge sie nadziwic okrutnosci
Twojej wypowiedzi.
Przepraszam i watek wycofuje.

Nie zrozumiałeś mnie, Ciekafski...

[white.falcon]

Moim zamiarem nie było potraktowanie Twojego, Autorze, wątku w sposób okrutny.
Tu czasem zdarza się, że ktoś zamieszcza wątek w celu prowokacyjnym, a potem ma
niezłą zabawę, gdy ludzie przejmują się wymyśloną przez niego sytuacją lub
problemem. A ludzie, którzy odpisali w dobrej wierze, potem czują się głupio,
bo zostali "nabrani". Ludzie, piszący w necie, są tymi samymi ludźmi ze świata
realnego - o tych samych charakterach i osobowościach. Może są bardziej
otwarci, bo są do pewnego stopnia anonimowi i czasem pokazują ostrzej i swoje
dobre i złe strony charakteru. Taka jest geneza pierwszej części mojego
poprzedniego wpisu.

Moim zdaniem nie da się zmusić siebie do wybaczenia. Wszystko zależy od
konkretnego człowieka, od tego, czy ma ten "dar" jako wrodzony lub czy
doświadczenie życiowe i praca nad swoim "ja" nauczyły go tego. Wybaczyć można,
ale wtedy, gdy zrozumie się powody, które kierowały postępowaniem danej osoby,
można wtedy poczuć nawet litość wobec niej - z rodzaju "a mogłeś z siebie nie
robić takiej świni (zwierzaka przepraszam za użycie jego nazwy w sensie
pejoratywnym), gdybyś tylko chciała". Wybaczenie należy do innej gamy uczuć,
niż złość, wściekłość. Z nich ono się nie wywodzi i nie bierze się. Wybaczyć
można, ale nie oznacza to, że zmieni się stosunek do czynu osoby i jej
postępowania. umiejętność wybaczania służy, co dziwne, nam samym. Wybaczając
pozbywamy sie nienawiści, choć zostaje żal i smutek. Ale one tak nie niszczą i
tak już skrzywdzoną osobę, jak nienawiść i złość. Może warto spróbować,
Autorze, choć to ciężkie w Twojej sytuacji. Pomógłbyś sam sobie trochę.

Pozdrv.:)

kazdy zrozumial:(

[messja]

white.falcon napisała:

> Moim zamiarem nie było potraktowanie Twojego, Autorze, wątku w sposób
okrutny.
> Tu czasem zdarza się, że ktoś zamieszcza wątek w celu prowokacyjnym, a potem
ma
>
> niezłą zabawę,

dobrze cie zrozumial, bo twoja wypowiedz byla dosc jednoznaczna w swojej
wymowie: wymowie podejrzen o prowokacje. moze sie zdarza, ze czsami ktos
zamieszcza watek w celu prowokacyjnym ale chyba madrzej jest doradzic cos "na
zapas" niz oskarzyc niewwinnie czlowieka, ktory w dobrej wierze zwraca sie o
pomoc. takie jest przynajmniej moje zdanie.



Wybaczając
> pozbywamy sie nienawiści, choć zostaje żal i smutek. Ale one tak nie niszczą
i
> tak już skrzywdzoną osobę, jak nienawiść i złość. Może warto spróbować,
> Autorze, choć to ciężkie w Twojej sytuacji. Pomógłbyś sam sobie trochę.

kiedy czytam takie moralizatorskie kawalki autorstwa tej samej osoby, ktora
jeszcze kilka dni temu twierdzila, ze "bicie po twarzy" to najlpszy sposob na
przeciwnikow forumowych, oraz robila za mecenasa osoby, ktora tutaj grozila
gwaltem i zarazeniem hiv, to autentycznie ogarnia mnie niesmak.
rozumiem, ze mozna troche koloryzowac czasami, ale zeby byc tak zaklamanym? to
musi byc talent:(

[messja]

ciekafski napisał:

> W moim zyciu zostalem skrzywdzony przez pewne osoby. Z powodu ich
> postepowania moje zycie zostalo zniszczone. stracilem tez dziecko przez
> zwyrodnialca. I Was pytam. Wybaczyc moge wyzwisko, moze kradziez czegos.
>
> Ale jak sobie wyobraze konsekwencje ich postepowania nie POTRAFIE. Widze
> swoje dziecko,ktoremu w brautalny sposob zabrano zycie. Widze psa ktorego
> skopaly zbiry do kalectwa itd. I bardzo Was prosze (zanim zwariuje) o jakies
> metody, jakie rozumowanie/mysli pomoga mi wybaczyc? Nie radzcie
> psychoterapii, bo ja chce(prosze) opini Waszych tutaj.

nie zawsze mozna wybaczyc. mozna tylko sprobowac zyc jakos ze swiadomoscia
krzywdy, ktorej juz nic nigdy nie zadoscuczyni.
moze ciebie tak naprawde trapi to, ze nie umiesz sobie wybaczyc?
to bowiem juz calkiem inny problem....

[maniia]

messja napisała:

> ciekafski napisał:
>
> > W moim zyciu zostalem skrzywdzony przez pewne osoby. Z powodu ich
> > postepowania moje zycie zostalo zniszczone. stracilem tez dziecko przez
> > zwyrodnialca. I Was pytam. Wybaczyc moge wyzwisko, moze kradziez czegos.
> >
> > Ale jak sobie wyobraze konsekwencje ich postepowania nie POTRAFIE. Widze
> > swoje dziecko,ktoremu w brautalny sposob zabrano zycie. Widze psa ktorego
> > skopaly zbiry do kalectwa itd. I bardzo Was prosze (zanim zwariuje) o jaki
> es
> > metody, jakie rozumowanie/mysli pomoga mi wybaczyc? Nie radzcie
> > psychoterapii, bo ja chce(prosze) opini Waszych tutaj.
>
> nie zawsze mozna wybaczyc. mozna tylko sprobowac zyc jakos ze swiadomoscia
> krzywdy, ktorej juz nic nigdy nie zadoscuczyni.
> moze ciebie tak naprawde trapi to, ze nie umiesz sobie wybaczyc?
> to bowiem juz calkiem inny problem....

messjo a co ma do rzeczy to "sobie"?

[jmx]

maniia napisała:

> messjo a co ma do rzeczy to "sobie"?

że na to 'pozwolił', niedopatrzył, nieupilnował, zawiódł...
a to nie tak, nie tak...

[pierdziolek]

Pierdolisz facet farmazony.I tu i na F.Psychologia.

white.falcon

[gidanka]

Madre to bylo co napisalas.Jezeli rozumiemy motywy. Ale jak zrozumiesz kogos
kto naprzyklad fizycznie zneca sie nad kims, bo cierpienie danej osoby daje mu
przyjemnosc? Albo to ze ktos zrobil cos z egoistycznych pobudek? Ktos zabil by
okrasc?

[white.falcon]

gidanka napisała:

> Madre to bylo co napisalas.Jezeli rozumiemy motywy. Ale jak zrozumiesz kogos
> kto naprzyklad fizycznie zneca sie nad kims, bo cierpienie danej osoby daje
mu przyjemnosc? Albo to ze ktos zrobil cos z egoistycznych pobudek? Ktos zabil
by okrasc?

Ja nie udzielę Ci odpowiedzi autorytatywnej na żadne pytanie - nie jestem
lekarzem praktykującym w zakresie psychologii rodzinnej. Ale mogę powiedzieć,
jak moim zdaniem wyglądają takie sprawy.

1) Znęcanie się psychiczne lub fizyczne powoduje całą, i to obszerną, gamę
wyrazów uczuciowych. Podam, jako przykład - syndrom "Sztokholmski". Podczas
ataku na ambasadę część ludzi została brutalnie rozstrzelana, część zastrzelona
przez napastników później, a część - więziona w małym, dusznym pomieszczeniu i
potem przez nich wypuszczona otoczyła sprawców tego wszystkiego i broniła ich.
Usprawiedliwiali się tym, że n.p.: "Pozwolił mi wyjść do toalety na siusiu." Te
ocalałe ofiary broniły sprawców ich niedoli. Mało tego, odwiedzały ich w
więzieniu, pisały do nich listy, usprawiedliwiając ich czyny. Rozumiesz to?
Jeżeli zrozumiesz nastawienie tych osób, które przeżyły tamte wydarzenie, to
zrozumiesz skomplikowany system wybaczania lub usprawiedliwiania swoich czynów.
Jedno nie jest tożsame z drugim i w pewnym stopniu - stanowi odpowiedź na
pytania, które mi zadałaś.:)

2) Zabójstwo w celu osiągnięcia jakichś korzyści materialnych jest tym, czym
jest - zabójstwem. To "inna" bajka.

Pozdrv.:)

P.S. Pytania dalsze? Moge odpowiedzieć. Nie uznałaś chyba odpowiedzi za
agresywną? :)

[kwasna_cytryna]

W takich przypadkach może tworzyć się niezwykle silne więzy między
pokrzywdzonym a krzywdzącym, rodzaj swoistego uzależnienia. Innym przykładem
takiego "syndromu" jest historia porwania dla okupu Patty Hearst. Ta wtedy 19-
letnia dziedziczka jednej z największych fortun prasowych na swiecie po kilku
miesiącach niewoli przeszła na stronę porywaczy i wzięła udział w napadzie na
bank, czego dowodziły zdjęcia, na których w rekach trzymała kałasznikowa.

[kobbieta]

ps ciekawe ile Zydow wybaczylo Holocaust, tym ktorzy na ich oczach katawli
czlonka ich rodziny?

a najlepiej wyobraz sobie ze to Twoja matka/ojciec/brat/siostra/dziecko jest
krzywdzone, jakie slowa by pomogly Tobie wybaczyc? Jaki tok myslenia?

[white.falcon]

Nie wiem, ile Żydów wybaczyło Holocaust. Mogę mówić o konkretnych osobach,
które umiały to zrobić, lub nie. Mówienioe "nie" i to kategoryczne - blokuje
nas i może "zaklinować". Dalej można żyć, ale nie funkcjonować wśród ludzi. To
jest pytanie do n.p. bardzo znanego dziennikarza Daniela Passenta. Spytaj się
go. On Ci odpowie, bo nalezy do pokolenia, które przeżyło coś takiego i sam ma
takie doświadczenie w życiu.

Lepszą sytuację podpowiem - przeżyj własną śmierć i to nie z powodu choroby,
tylko dlatego, że postawili Ciebie pod ścianą. Można przeżyć i zrewidować swoje
poglądy na życie i żyć dalej pełnią życia, zdając sobie sprawę z tego, czego
się doświadczyło. Umieć wybaczać. :)

Pozdrv.:)

[kwasna_cytryna]

Nie o tym mówiłyśmy. Raczej o tym, jak nieoczekiwane mogą być reakcje ludzi na
silny stres, którym niewątpliwie były oba przypadki. Mechanizm jest zresztą
prawdopodobnie podobny to tego, który np. maltretowanej kobiecie nie pozwala
odejść od swojego oprawcy.

white falcon za przeproszeniem

[kobbieta]

lejesz wode...

Caly czasy uogolniasz, teorie snujesz

Ja pytalam konkretnie - jaki tok mysli pomaga Tobie wybaczyc
Ostatecznie jestesmy ludzmi z emocjami - nie wystarczy powiedziec "wybaczam" i
wszystko sie rozplynie

[white.falcon]

Mechanizm jest ten sam, tylko może ujawnić się w różny sposób - każdy reaguje
indywidualnie: nadagresją, samozniszczeniem, zniszczeniem źródła lęku (to nie
tak częsta ostateczność, może dojść do różnych rzeczy), depresją, smutkiem,
wile jest objawów chorobowych. My nie jesteśmy jednoznaczni i łatwi w sobie. W
przypadku kobiet maltretowanych to jest tym cięższe, im dłużej trwają w tym, bo
w pewnym momencie widzą sytuację w sposób, iż jest tak "normalnie".:(

Pozdrv.:)

[kobbieta]

white.falcon napisała:

> Mechanizm jest ten sam, tylko może ujawnić się w różny sposób - każdy reaguje
> indywidualnie: nadagresją, samozniszczeniem, zniszczeniem źródła lęku (to nie
> tak częsta ostateczność, może dojść do różnych rzeczy), depresją, smutkiem,
> wile jest objawów chorobowych. My nie jesteśmy jednoznaczni i łatwi w sobie.

ales Ty malo konkretna. Nawijasz o roznych sposobach reagowania, a co to ma do
licha wspolnego z wybaczaniem? To powyzej jest zupelnie innym tematem.reakcja
przeciwna do wybaczania!!!!

Nadal Cie pytam: jak rozumujesz, jaki masz tok myslenia gdy chcesz wybaczyc?
( Podpowiedz: przyklad: Biblia - wybaczam bo nie wiedza co czynia) rozumiesz?

[ja_nek]

Ciekafski, może powinieneś porozmawiać z księdzem? Myślę, że taka rozmowa
(rozmowy) mogłyby Ci pomóc. Chrześcijaństwo to wszak religia do której Ci
najbliżej, a kwestię wybaczania bardzo dobrze motywująca i tłumacząca? Może te
wskazówki, słowa pomogłyby Ci wybaczyć?
To co mówię, może Ci się wydać oryginalne, ale dobry ksiądz jest jak najlepszy
terapeuta.....

Pozdrawiam i mam nadzieję, że znajdziesz pocieszenie
janek

[gidanka]

tu tez jest Forum Religia chyba

[kwasna_cytryna]

kobbieta napisała:

> ales Ty malo konkretna. Nawijasz o roznych sposobach reagowania, a co to ma
do
> licha wspolnego z wybaczaniem? To powyzej jest zupelnie innym tematem.reakcja
> przeciwna do wybaczania!!!!
>
> Nadal Cie pytam: jak rozumujesz, jaki masz tok myslenia gdy chcesz wybaczyc?
> ( Podpowiedz: przyklad: Biblia - wybaczam bo nie wiedza co czynia) rozumiesz?

A po co w Twoim poście jest tyle agresji ??? To nie jest dobra podstawą do
jakiejkolwiek dyskusji.
Wybaczanie samo w sobie nie jest takim prostym procesem, ze zrobisz pstryk i
problem zniknał - juz zostało wybaczone. To cięzka praca dla wlasnego umyslu i
wlasnej psychiki, która wcale nie musi zakonczyc się pelnym sukcesem. Kiedys
gdzieś przeczytałam, że aby w ogole zmierzyć sie z tym problemem, trzeba
potrafić zaakceptować niechciane stany umysłu i emocji, a dzięki temu powoli
pozbywać się strachu przed przerażającymi nas uczuciami, przestać pielęgnowac
trapiące nas leki, pozbyć się poczucia winy.

[messja]

kwasna_cytryna napisała:

> kobbieta napisała:
>
> > ales Ty malo konkretna. Nawijasz o roznych sposobach reagowania, a co to m
> a
> do
> > licha wspolnego z wybaczaniem? To powyzej jest zupelnie innym tematem.reak
> cja
> > przeciwna do wybaczania!!!!
> >
> > Nadal Cie pytam: jak rozumujesz, jaki masz tok myslenia gdy chcesz wybaczy
> c?
> > ( Podpowiedz: przyklad: Biblia - wybaczam bo nie wiedza co czynia) rozumi
> esz?
>
> A po co w Twoim poście jest tyle agresji ??? To nie jest dobra podstawą do
> jakiejkolwiek dyskusji.

Przyganniala harpia garnkowi" (to prywatny zart dla cytrynki, ona bedzie
wiedziala o co chodzi:)

a powaznie, w poscie, ktory cytujesz nie ma grama agresji. to twoja
nadinterpretacja, zastosowana dla odwrocenia uwagi, od meritum - czyli tego, ze
na pytanie jak wybaczyc zbrodnie i okrucienstwo, masz ty=w.f tylko frazesy,
ogolniki i porady z cyklu telewizyjnego show.

zenujacy styl i poziom:(

[kwasna_cytryna]

Masz cos konkretnego do powiedzenia na temat wybaczania???

odpowiedz dosc oczywista:P

[messja]

kwasna_cytryna napisała:

> Masz cos konkretnego do powiedzenia na temat wybaczania???
>

juz mowilam, ale z autorem chetnie jeszcze porozmawiam na ten temat.
:P

[white.falcon]

Cytrynko, ja sądzę, że niezmiernie trudno jest zrozumieć, dlaczego ktoś wybacza
lub nie coś tam. Sądzę, że to sprawa indywidualnej pojedynczej osoby,
nieprzekładalna często na inne, wynikająca z takiej, a nie innej sytuacji.
Rzeczywiście, sporo tu mówimy o reakcjach, które są skutkiem czegoś, odczuwanym
przez inne osoby. Mówimy o sytuacjach "podbramkowych" typu Holocaust, bycie w
sytuacji zagrożenia życia.

Może raczej warto zastanowić się nad prostszym mechanizmem wybaczania. N.p.
ktoś obcasem nadepnął Ci na nogę w autobusie gdyż akurat był ostry zakręt i ten
ktoś nie utrzymał równowagi. Co myślimy? Najpierw jesteśmy wściekli, bo boli.
Jeżeli ten ktoś przeprosił, to albo przyjmujemy to, albo dalej jesteśmy
wściekli i "odburkujemy" mu - reagujemy w zależności od naszego stanu
psychofizycznego i tego, jaki mamy charakter. Później możemy albo żałować
swojej reakcji albo uznać całe zdarzenie za przypadek, bo "zdejmujemy" winę ze
sprawcy, przenosząc ją na okoliczności. Właściwie to "przenoszenia" winy na
rzeczy dokonujemy stale. Tak jest łatwiej uruchomić w sobie mechanizm
wybaczenia.

Ktoś napisał o Biblii. Dla niektórych ludzi to jest rzecz pomocna - odwołanie
się do religii lub autorytetu moralnego (w przypadku innych wyznań), ale
niektórym nie pomaga, gdyż są osoby, które uznaja autorytety na użytek
konkretnych sytuacji, a nie całokształtu. Każdy szuka oparcia według własnego
pojęcia w kimś lub czymś.

Pozdrv.:)

[kwasna_cytryna]

Skoro mowa o religijnych ( chrześcijańskich) korzeniach wybaczania, to także
Świety Piotr pytał Jezusa:"Nauczycielu, jak często mam wybaczać memu bratu? Czy
aż siedem razy?" Jezus mu odpowiedział: "Nie siedem, ale siedemdziesiąt siedem."
Moze to tylko oznaczać, ze wybaczać należy zawsze, ciągle, nieustannie, mimo,
że nie jest to takie proste. Lecz należy to robić przede wszystkim dla własnego
dobra, gdyż pielęgnując w sobie urazy sobie czynimy największą szkodę, swojej
psychice.
Wybaczenie nie oznacza, ze zapomina się... Pamięta się fakty, ale pozbawione są
one owej "emocjonalnej" otoczki.

[gidanka]

kwasna cytryno a czy ty uwaznie przeczytalas pierwszy post ?

Autor pyta JAK, jakie mysli pomoga mu w wybaczeniu
nie pyta CZY i nie pyta ILE RAZY

zanim cos napiszesz to pomysl troszke

[kwasna_cytryna]

A nie zauważyłaś, że nie odniosłam się do wypowiedzi, o której mówisz, a do
całkiem innej ??
Zanim coś napiszesz to poczytaj troszkę

[messja]

kwasna_cytryna napisała:

> Wybaczenie nie oznacza, ze zapomina się... Pamięta się fakty, ale pozbawione
są
>
> one owej "emocjonalnej" otoczki.

jesli uwazasz, ze mozna "pamietac" smierc wlasnego dziecka, ktore padlo ofiara
okrutnej zbrodni bez "emocjonalnej otoczki", to chyba nie jestes czlowiekiem.
przynajmniej w potocznym tego slowa znaczeniu.

[maniia]

messja napisała:

> kwasna_cytryna napisała:
>
> > Wybaczenie nie oznacza, ze zapomina się...

wiemy co nie oznacza, a co oznacza?

[jmx]

Ból i poczucie straty będzie się czuło zawsze, tak myślę. Ale nienawiść czy
chęć zemsty w stosunku do oprawców to już niekoniecznie.

Trudno coś radzić w takim wątku... Wydaje mi się, że łatwiej również o
wybaczenie gdy widzi się skruchę i jakąś chcęć zadośćuczynienia, naprawienia
krzywdy...


messja napisała:

> kwasna_cytryna napisała:
>
> > Wybaczenie nie oznacza, ze zapomina się... Pamięta się fakty, ale pozbawio
> ne
> są
> >
> > one owej "emocjonalnej" otoczki.
>
> jesli uwazasz, ze mozna "pamietac" smierc wlasnego dziecka, ktore padlo
ofiara
> okrutnej zbrodni bez "emocjonalnej otoczki", to chyba nie jestes
czlowiekiem.
> przynajmniej w potocznym tego slowa znaczeniu.
>
>

[kwasna_cytryna]

messja napisała:

> jesli uwazasz, ze mozna "pamietac" smierc wlasnego dziecka, ktore padlo
ofiara
> okrutnej zbrodni bez "emocjonalnej otoczki", to chyba nie jestes czlowiekiem.
> przynajmniej w potocznym tego slowa znaczeniu.
>

Nie jestem człowiekiem?? Wobec tego nie są nimi także osoby, które zakładają
np. telefony zaufana dla osób maltretowanych, nie są nimi także psychoterapeuci
i psychologowie czy psychiatrzy.
To może wyjaśnisz mi po co ofiary traumatycznych przeżyć są otaczane
psychologiczna opieką ?? Nie po to przypadkiem, żeby potrafiły "pogodzić się "
z tym co sie stało, żeby mogły dalej żyć. Nigdy tego nie zapomną , co ich
spotkało, ale będą potrafiły żyć bez tej emocjonalnej otoczki, która niszczy
ich własne życie.

[messja]

kwasna_cytryna napisała:

> Nie jestem człowiekiem?? Wobec tego nie są nimi także osoby, które zakładają
> np. telefony zaufana dla osób maltretowanych, nie są nimi także
psychoterapeuci
>
> i psychologowie czy psychiatrzy.
> To może wyjaśnisz mi po co ofiary traumatycznych przeżyć są otaczane
> psychologiczna opieką ?? Nie po to przypadkiem, żeby potrafiły "pogodzić
się "
>
> z tym co sie stało, żeby mogły dalej żyć. Nigdy tego nie zapomną , co ich
> spotkało, ale będą potrafiły żyć bez tej emocjonalnej otoczki, która niszczy
> ich własne życie.
>

tak to wlasnie jest jak ktos ma tendencje do lania wody, a nie rozumie
njaprostrzych pojec. zaden psycholog czy psychiatra bowiem nie nauczy nikogo
zyc bez "emocjonalnej otoczki". moze najwyzej pomoc w zrozumieniu emocji i
nauczyc uporac sie z destrukcyjnymi emocjami. a jakie to emocje, pisaly juz jmx
i elzbieta28.
poza tym nie bez przczyny napisalas "pogodzic sie" w cudzyslowie, zdajac sobie
tak naprawde sprawe, ze piszesz bzdury.

[kwasna_cytryna]

messja napisała:
> >
>
> tak to wlasnie jest jak ktos ma tendencje do lania wody, a nie rozumie
> njaprostrzych pojec. zaden psycholog czy psychiatra bowiem nie nauczy nikogo
> zyc bez "emocjonalnej otoczki". moze najwyzej pomoc w zrozumieniu emocji i
> nauczyc uporac sie z destrukcyjnymi emocjami. a jakie to emocje, pisaly juz
jmx
>
> i elzbieta28.
> poza tym nie bez przczyny napisalas "pogodzic sie" w cudzyslowie, zdajac
sobie
> tak naprawde sprawe, ze piszesz bzdury.
>
>
1. nigdzie nie napisałam, że terapeuta kogokolwiek NAUCZY żyć bez emocjonalnej
otoczki
2. przypomnij sobie co oznacza napisanie slowa w cudzysłowiu.

[messja]

kwasna_cytryna napisała:

> messja napisała:
> > >
> >
> > tak to wlasnie jest jak ktos ma tendencje do lania wody, a nie rozumie
> > njaprostrzych pojec. zaden psycholog czy psychiatra bowiem nie nauczy niko
> go
> > zyc bez "emocjonalnej otoczki". moze najwyzej pomoc w zrozumieniu emocji i
>
> > nauczyc uporac sie z destrukcyjnymi emocjami. a jakie to emocje, pisaly ju
> z
> jmx
> >
> > i elzbieta28.
> > poza tym nie bez przczyny napisalas "pogodzic sie" w cudzyslowie, zdajac
> sobie
> > tak naprawde sprawe, ze piszesz bzdury.
> >
> >
> 1. nigdzie nie napisałam, że terapeuta kogokolwiek NAUCZY żyć bez
emocjonalnej
> otoczki

napisalas:"Nigdy tego nie zapomną , co ich
spotkało, ale będą POTRAFILY żyć bez tej emocjonalnej otoczki"

:)))
bardzo tu malo miejsca do spekulacji:P


> 2. przypomnij sobie co oznacza napisanie slowa w cudzysłowiu.
>

nie musialam sobie przypomniec - nigdy nie zapomnialam:PPPP

[kwasna_cytryna]

Sorry, messja, ale nauczyć a potrafić, to dwie różne rzeczy.
Mam wątpliwości,czy nie zapomniałaś.

[messja]

kwasna_cytryna napisała:

> Sorry, messja, ale nauczyć a potrafić, to dwie różne rzeczy.

sorry, ale w tym kontekscie "potrafic" wynikalo z pomocy terapeutow. czyli
nauczania "potrafienia":PPPPPPP

> Mam wątpliwości,czy nie zapomniałaś.

to juz twoj problem:PPP

[kwasna_cytryna]

messja jest też różnica między NAUCZYĆ KOGOŚ CZEGOŚ A NAUCZYĆ SIĘ

Ja nie mam problemu a wątpliwości ;PPP

konczac dyskusje, ktora juz smieszna sie staje:)

[messja]

kwasna_cytryna napisała:

>
> messja jest też różnica między NAUCZYĆ KOGOŚ CZEGOŚ A NAUCZYĆ SIĘ

oczywiscie, tylko, ze w kontekscie twojego zdania NAUCZANIE SIE MIALO BYC
WYNIKIEM POMOCY TERAPEUTOW. CZYLI nie bedzie tu naduzycia, jesli taka pomoc
nazwie sie:"NAUCZANIEM". niczego nie wymyslilam: czepiasz sie slow, bo znowu
udowodnilam ci, ze piszesz bzdury:PPPP

>
> Ja nie mam problemu a wątpliwości ;PPP
>

twoje watpliwosci, twoj problem:PPPPPPPP

[messja]

white.falcon napisała:

> Mechanizm jest ten sam, tylko może ujawnić się w różny sposób - każdy reaguje
> indywidualnie: nadagresją, samozniszczeniem, zniszczeniem źródła lęku (to nie
> tak częsta ostateczność, może dojść do różnych rzeczy), depresją, smutkiem,


... grozbami bicia po pysku:P

[xyxy]

nie myśleć o tym i tyle

[elzbieta28]

Tak naprawdę to nigdy się nie zapomni, nigdy nie wybaczy do końca i
naprawdę...Ból czy tego chcemy czy nie zostanie...Istnieje tylko czas, który
jak kiepski opatrunek lub tabletka załagodzi ból, uczyni go mniej
dotkliwym...Blizny zostaną...a na sercu operacji plastycznej się nie
dokonuje...Nic nie mogę autorowi wątku poradzić, jedyne co mogę powiedzieć,to
to, że współczuję...życzę siły i Pozdrawiam

widze ze wszyscy leja wode jak ktos to okreslil

[zdesperowana2]

Moja matka miala kochanka i kupe forsy na siebie wydawala.byla najmodniej i
najdrozej ubrana kobieta. My z kolei znosilismy stare ciuchy z matki
panienskichc czasow. Czeso sie z nas smiano w szkole.Nabawilam sie kompleksow i
NIGDY jej tego nie wybacze. Jej traktowanie bylo z egoistycznych pobudek.

Wlasnie chodzi o motywy.

[Gość: maja]

Wiesz ja mysle,ze czegos tak POTWORNEGO nie jest sie w stanie tak do konca
wybaczyc.To boli,ogromnie boli.Najgorsza w tym wszystkim jest swiadomosc tak
wielkiej straty,bol ktory niesie z soba zaglusza wszystko.Tego nie mozna
wybaczyc,mozna tylko nauczyc sie z tym zyc.To bardzo trudne.
Nie chce sie wypowiadac na ten temat na forum-to zbyt bolesny temat.Jesli
chcesz -napisz na: [e-mail]

[messja]

Gość portalu: maja napisał(a):

> Wiesz ja mysle,ze czegos tak POTWORNEGO nie jest sie w stanie tak do konca
> wybaczyc.To boli,ogromnie boli.Najgorsza w tym wszystkim jest swiadomosc tak
> wielkiej straty,bol ktory niesie z soba zaglusza wszystko.Tego nie mozna
> wybaczyc,mozna tylko nauczyc sie z tym zyc.To bardzo trudne.
> Nie chce sie wypowiadac na ten temat na forum-to zbyt bolesny temat.Jesli
> chcesz -napisz na: [e-mail]

jestem dokladnie tego samego zdania.

[white.falcon]

Pomyślałam tak sobie. Jednak można wybaczyć, tylko to powinno samo przyjść,
dotrzeć do serca. Można wybaczyć wiele pod warunkiem, że nie straci się siebie
jako osoby. Można wybaczyć, ale równocześnie obiecując sobie, że jeżeli
spotkasz się z sytuacją podobnej krzywdy innych, to zareagujesz, zauważysz, nie
przejdziesz obok. Wybaczając można odwołać się do wszystkiego, co dla nas, jako
osoby, ma znaczenie: religii, siły życiowej, chęci życia. Ważnym jest, by
znaleźć w sobie chęć wybaczenia, zrozumienia. To można znaleźć, byle nie zacząć
usprawiedliwiać sprawcy, akceptować go - niech płaci za swoje postępowanie, ale
nie musi płacić człowiek, który doświadczył zła. On niejako musi wyjść poza
zło, dać sobie radę i wybaczyć dla własnego dobra. Nie wiem, ile mam racji w
takim rozumowaniu, ale sami powiedzcie, czy częściowo nie mam racji.:)

Pozdrv.:)

[elzbieta28]

Pewnie masz rację Sokole, tylko to jest tak trudne, niewyobrażalnie
trudne...Po takich tragediach trudno jest nie stracić siebie, trudno żyć...i
niejednokrotnie ból prędzej zaakceptuje pamięć o tym co się stało, niż
podejmie próbę wybaczenia...

[ja_nek]

Pewne sprawy są zbyt trudne i bolesne, abym śmiał coś samemu doradzać.
Wspomniałem o lepszych, specjalistach od naprawy połamanych dusz i miłości do
nieprzyjaciół....

Pozdrawiam
janek

[white.falcon]

Czasem lepiej doradzi i pomoże nie specjalista, który zna teoretycznie
możliwość występowania takiego, a nie innego problemu, a człowiek, który
przeżył silne negatywne emocje, nawet związane z innym problemem, pozbierał się
po ich przeżyciu i zobaczył, że istnieje możliwość życia dalszego, potrafi żyć,
dać swoim życiem jakiś pozytywny przykład p.t. "Ty doświadczyłeś tego, a ja
czego innego, podobnego i pozbierałem się, rozumiem, co możesz czuć na wielu
etapach przeżyć i mogę Ci coś podpowiedzieć."

Czasem wsparcie takich właśnie osób jest bardziej potrzebne, niż "wylanie"
przed kimś, znającym tylko teorię, bólu duszy. Często środki farmakologiczne
poprostu są "zastępstwem", nie rozwiązującym problemu. Środki przestaną
działać, a problem - pozostanie lub nasili się. Często ludzie po przykrych
przejściach lepiej potrafią zrozumieć odczucia kogoś, dotkniętego przez los,
niż niejeden psychoanalityk lub ksiądz. I potrafią nie tylko współczuć, lecz i
pomóc, także swoim przykładem. Moze warto, by Autor poszukał pomocy wśród ludzi
po podobnych przejściach, po przeżyciu podobnej traumy, takich, którzy wychodzą
z niej?

Pozdrv.:)