Pretensje do...?

[Gość: adozet]

Zarzuty do innych o własne ułomności..
rozbrajajace jest gdy chory ma pretensje do zdrowego (że akurat zdrowy jest),
brzydki do pięknego (że go natura hojnie obdarowała, a jego nie i będzie pod
to wymyślał teorie typu: że z pewnością w wyniku tego ma robaczywą i pustą
duszę, z ładnej miski się nie najesz itd), człowiek, który notorycznie się
myli, ma pretensje do tego, który się nie myli,
niewykształcony do wykształconego, że sam ma poważne luki i nie miał czasu na
nauki,
leniwy do pracowitego, że pracować się nie nauczył a jemu się nie chciało,
bałaganiarz i fleja do osoby czystej, ze brudu nie lubi,
biedny do bogatego, że w nędzy żyje.
Ten, co nie ma czasu i żyje w biegu, ma żale do tego, który wybrał spokojny
tryb, bez szarpaniny i zadyszki.
Uczciwy ma pretensje do złodzieja, że systemy, które kradną oficjalnie
nauczyły go kraść,
uwiedziona do uwiodzącego, że pozwoliła się uwieść.
Osoba, która zdradza, ma pretensje do osób, które nie zdradzają, bo się tego
nie nauczyły- wyzywając je od dewotów, radiomaryjnych, nietolerancyjnych.
Osoby nudne wypluwają się na osoby towarzyskie, że je ignorują, powymyślają
teorie księżycowe, aby tarczą własnych ograniczeń i lęków się
zasłonić….itd…itd….itd…

Najżałośniejsze jest, gdy ludzie mają pretensje do losu i wszystkich wokół, że
nikt ich nie kocha, nie ma miłości… tylko z uwagi na to, iż sami nie są zdolni
do miłości i obdarowywania sobą.

[viviene]

samo życie...
najważniejsze to chyba jest to ,że potrafimy sami
dopasować się lub nie do wymienionych schematów i dobrze
jesli zdajemy sobie z tego sprawe :)

czy zatem musimy mieć pretensje do samych siebie,że nie chcemy,nie
potrafimy zmienić siebie,własnego życia a w zasadzie pozwólmy zyć
kazdemu po swojemy bez wzgledu na ułomnosci,które każdy z nas w
mniejszym lub wiekszym stopni posiada czy tego chcemy czy nie:)
Bądzmy scześliwi na taka miare na jaka nas stać :))))

[Gość: adozet]

Piszemy o obciążaniu za swe niedomogi innych, tylko jedni coś z tym robią , aby
nie było to dla nich uciążliwe, inni nie, pozostają na etapie pustego gadania i
nic niezrobienia w sprawie. Jeśli ktoś podejmuje działania, stara się ten stan
zmienić, wyjść temu naprzeciw, to jest super, bo nie ma impasu.

[polam5]

Masz racje.. Tylko co z tego? Narzekasz na wszystkich w podobnym
stylu. A moze tak jaks recepta na porawe sustuacji? Zwykle
najlepsze szanse sa jak zaczynamy od siebie.
Czy tez znow uslyszymy - To nie ja to oni?

żałosna(y)

[Gość: pogodna]

jesteś ty, ponieważ zamiast cieszyć się chwilą i korzystać z życia, trujesz
(rozlewasz żółć dookoła) na forum Romantica

[e_lia]

nie pozostaje nic innego,jak zakochac sie w sobie samym;-D

[polam5]

naprawde odwazylabys sie zaryzykowac cos takiego?

[e_lia]

to jest pochodna własnej akceptacji,jesli czujesz sie dobrze we własnej skorze
,to czemu nie?
mam wrodzony optymizm,nie rozkaładm zycia na czasteczki,zyje dniem dzisiejszym i
staram sie isc d przodu,bez zbednej analizy tego co było.:-)

[polam5]

Bardzo analitycznie do tego podeszlas... a co byloby gdyby tak policzyc druga
pochodna?

[e_lia]

to tylko moze ,doprowadzic nas do teorii chaosu:-DDD

[Gość: chaos]

nie ma nic wspólnego z II pochodną:-)
Fajnie brzmi ale fałszywie

[e_lia]

chaosie,ja tu probuje błysnac a Ty mi przeszkadzasz,juz nie lubie Ciebie:-DDDD
teraz przechodze do teorii wzglednosci...:-DDD

[Gość: chaos]

a ja znikam w czasoprzestrzeni;-))

ps. teoria chaosu jest mi bliska, stąd szczere oburzenie;-))

[e_lia]

prosze o wybaczenie,nie było moim celem zaburzenie bliskosci teorii:-D
tak sobie fantazjuje,nie baczac na skutki:-)

[Gość: adozet]

Pomysłów jest wiele, ale najskuteczniejszy jest tylko jeden. Nie przywiązywać
wagi do tego, co było wczoraj, bo wczoraj już nie istnieje. Było, minęło, nie
ma. Starać się tym nie żyć w umyśle, nie nakładać na to emocji.
Ogólnie wszystkie zażalenia i pretensje są odbiciem naszego wewnętrznego
strachu, trzeba się z tym zmierzyć w sobie.
Najprościej jak tylko można mówię: Pielgrzym, którzy chciałby ostudzić rozpalone
ciało, a boi się zanurzyć w niebezpiecznym potoku, ryzykuje śmierć z gorąca.
Zaniechanie działania spowodowane samolubnym strachem, nie może zrodzić nic poza
złymi owocami. Zło się rodzi z naszych lęków, nie jest ingerencją z zewnątrz. Ci
ktorzy na zewnątrz się dopatrują przyczyn swoich nieszczęść są głupcami
zmierzającymi do katastrofy.

Jeśli miałabym udzielić rady ostatecznej, jak dla siebie (z uwagi na swoje
dobro) powiedziałabym coś takiego: Bądź jak ocean, który przyjmuje wszystkie
źródła wód (emocje- przyczyny).
Ocean potężny spokojem pozostaje niewzruszony, nie czuje nic, nie zmienia to
jego oblicza i funkcji.
Poznaj wszystkie źródła (brudne i czyste- nie ma znaczenia jakie, znaczenie ma
poznanie ich), ale nie lękaj się ich, bo wszystkie zawierasz w sobie.
Tylko człowiek o nieustraszonym sercu, dąży do wyzwolenia siebie w sobie.
Wystarczy nauczyć się wystrzegać wszelkich przyczyn (cieni, leków, obaw,
strachu), zapowiedzi skutków, które nastąpią jak wielkiej fali przypływ.
Bo siła jest w nas (destrukcyjna lub budująca) i my nią kierujemy codzienną
decyzją o jakości swojego życia.