Dodaj do ulubionych

nauka dla Lecha część druga

07.05.03, 14:29
Wszystkie witaminy są przede wszystkim w świeżych owocach i warzywach, a
nie w mięsie. Mit o witaminowej wartości mięsa pokutuje już tylko siłą
inercji z okresu, zanim Kazimierz Funk odkrył rzeczywiste źródło witamin.
Pelagra to choroba spowodowana brakiem wit. A, C, B-3, a głównie
witaminy PP. Wśród opinii na temat tej choroby błąka się również mit, że na
pelagrę choruje się z powodu niedojadania mięsa. Witaminę PP wytwarza w
ludzkim przewodzie pokarmowym pewien gatunek bakterii, ale tylko w obecności
jednego z aminokwasów egzogennych, mianowicie tryptofanu. Wśród aminokwasów
egzogennych mięso tego tryptofanu ma właśnie najmniej. Natomiast
rzeczywistym żródłem tryptofanu i witamin są: warzywa - szpinak, soja,
groch, marchew, kalafior, brukselka, pomidory, papryka, kapusta, zielona
fasolka, ziemniaki ; owoce - jabłka, gruszki, banany, brzoskwinie, śliwki,
suszone morele, daktyle ; ziarna - orzechy, migdały, ziarno słonecznika i
sezamu, otręby pszenne ; zboża - pszenica, owies, żyto, jęczmień, ryż,
kukurydza. Szczególnie bogata w tryptofan jest kasza jaglana (ta z prosa).
Poza tym dobryn jego żródłem są jajka i mleko. W książce Ruth
Bircher "Eating Your Way To Health" ten właśnie zestaw pokarmów
nazwano "czynnikami antypelagrycznymi".
Żelaza potrzebuje dziecko 12-15 mg dziennie. Lista produktów
zawierających żelazo jest tak długa, że trudno by tutaj wymienić wszystkie,
ale oto niektóre z nich (w 100 g produktu): biały ser - 66 mg, pory i
selery - ok. 20 mg, czosnek - 41 mg, chleb z otrębami lub z pełnej mąki - 12
mg. Od 20 do 50 mg żelaza zawierają: jabłka, gruszki, śliwki, wiśnie, miód,
wszystkie zieleniny, min. szpinak i sałata, ponadto: soja, fasola, cykoria,
ryż, jęczmień, twarożek, orzechy, rodzynki, cebula, kapusta i wiele innych
pokarmów roślinnych. Przyswajanie żelaza może być blokowanebrakiem białka w
diecie oraz brakiem witaminy C i kobaltu. Kobalt zaś występuje: w kaszy
gryczanej, białym serze, grzybach, jajkach, pomidorach, a po trochu to
właściwie we wszystkich produktach naturalnych, to znaczy nierafinowanych.
W sprawie tzw. substancji podporowych, nazywanych potocznie żelami,
utarło się przekonanie, że należy podawać dziecku mięso (głównie cielęcinę),
jako rzekomo niezastąpione źródło owych żeli, bez których nie ukształtują
się u dziecka kości i chrząstki. Jest to opinia równie nieuzasadniona jak
ta, że bez jadania móżdżku cielęcego dziecko pozostanie z pustą czaszką. W
rozwijającym się organizmie noworodka zachodzą procesy przemiany materii
wyznaczone genetycznie i podobnie jak wszystkie inne, tak samo substancje
podporowe powstają w komórkach same .
Wiadomo ponadto, że kolagen, który jest głównym składnikiem tkanki
łącznej, tak cenionej w mięsie jako rzekomo niezbędny budulec dla ciała
dziecka, jest białkiem z grupy skleroproteidów, całkowicie odpornych na
działanie enzymów proteolitycznych, tzn. tych, które powodują rozkład białka
w przewodzie pokarmowym. A ponieważ żaden organizm nie przyswaja białka nie
strawionego, więc dziecko nie ma z niego żadnej korzyści. Przynosi zamiast
tego ogromne szkody.Kolagen bowiem, odpornych na działanie enzymów
trawiennych, ulega w wyniku długiego gotowania denaturacji i powstaje z
niego rodzaj klajstru (klej stolarski robi się przecież z wygotowanych
kości), któryzjadany przez dziecko w "rosołku" zapoczątkowuje w jego
przewodzie pokarmowym proces tworzenia się złogów, które nie ulegają ani
rozłożeniu, ani wydaleniu. Wartość żeli jest więc mitem, bo ten balast
złogów rośnie w ciągu lat i jest potem żródłem dolegliwości trawiennych oraz
pożywką dla bakterii chorobotwórczych.
Stwierdzono,że u dzieci karmionych mięsem od wczesnych miesięcy życia,
już przed ukończeniem 2 lat życia obserwuje się objawy sklerotycznego
stwardnienia żył. Jadanie mięsa zwierząt karmionych paszą z dodatkiem
hormonów, co jest częstą praktyką w nowoczesnych hodowlach, powoduje czasem
poważne zaburzenia hormonalne u małych dzieci, np. przedwczesne dojrzewanie
płciowe.
Dziecko, które nie otrzymuje mięsa i odżywiane jest starannie, nie
tylko nie zostaje pozbawione niczego, co by wspierało jego rozwój fizyczny i
umysłowy, ale właśnie jest uwolnione od balastu chorobotwórczych obciążeń,
dolegliwości i cierpień, zarówno w okresie dzieciństwa jak i w dorosłym
życiu.
W diecie dziecka, obok mięsa, nie powinno być też cukru. Cukier nie
jest bowiem pokarmem, a tylko używką, tak jak np. kawa, i karmiąc nim
dziecko wprowadza się je w nałóg. Obecność cukru we krwi blokuje
przyswajanie niektórych biopierwiastków, min. selenu i cynku, a z kolei brak
selenu uniemożliwia przyswajanie witaminy E. Cukier powoduje też rozkład
soli wapniowych, co ma fatalny wpływ na przyszłe uzębienie dziecka. Opinie
lekarzy i dietetyków o szkodliwości cukru są zupełnie zgodne. Łaknienie
cukru jest takim samym nałogiem wyniesionym z dzieciństwa, jak nałóg
jedzenia mięsa. Zamiast cukru dziecko otrzymywać powinno miód. Miód, oprócz
znanych żywieniowych zalet, ma własności uodparniające na choroby
infekcyjne, jest więc dla niemowląt i małych dzieci szczególnie cenny. Można
go podawać rozpuszczony w ciepłej przegotowanej wodzie jako napój w
proporcji 1 łyżeczka na szklankę wody, jednak nie więcej.
Jeżeli dziecko karmione jest piersią, to do 5 miesięcy żadne dodatkowe
pokarmy nie są mu potrzebne, bo w czasie karmienia skład mleka matki ulega
stopniowym zmianom, stosownie do potrzeb rozwijającego się organizmu
dziecka. Wtedy należy zadbać przede wszystkim o dietę matki, min. wykluczyć
ostre przyprawy, a zwiększyć ilość surowych i gotowanych warzyw i świeżych
owoców, mleka i sera, ale mięsa nie wyłączać, o ile karmiąca je do tej pory
jadała. Zarówno ciąża, jak i okres karmienia, to nie jest czas odpowiedni na
dokonywanie takich zmian. O tym należy pomyśleć co najmniej na pół roku
przed poczęciem dziecka, jeżeli chce się zapewnić mu optymalne warunki
rozwoju, zarówno w okresie płodowym, jak i w okresie karmienia.
Dzieci karmione z butelki mogą już w drugim lub trzecim miesiącu życia
otrzymywać 1 lub 2 łyżeczki dziennie rozcieńczonego soku z jabłka i marchwi
na przemian, a w sezonie jesiennym dobrze jest marchew zastąpić sokiem z
dyni. Dynia ma dużo witaminy A i nie wchłania uprawowych środków chemicznych
tak intensywnie jak marchew.
Od 4 miesiaca można już podawać papki owocowe, też w ilości 1 do 2
łyżeczek dziennie i tę ilość stopniowo zwiększać. Słodkie jabłka utarte, a
gruszki i śliwki obrane, bezpestkowe, rozgniecione widelcem na talerzu.
Owoce gotowane w kompotach są już "martwe", a oprócz tego z dodatkiem cukru
mają ograniczoną wartość odżywczą. Owoce do przygotowania napojów można
wykorzystywać surowe, rozdrobnione i zalane przegotowaną letnią wodą na 1
godzinę. Taki "organiczny" płyn zawiera wiele cennych enzymów i witamin.
Jako najogólniejszą wskazówkę żywieniową dla starszego dziecka
wegetariańskiego można przyjąć dawanie mujak najwięcej, chociaż jedną
trzecią, pokarmów "żywych", tzn. nie gotowanych, dojrzałych i pochodzących w
miarę możliwości z upraw organicznych (tzn. uprawianych bez stosowania
środków chemicznych, tylko na oborniku i kompostach).
Najcenniejszym pokarmem są owoce i nadziemne warzywa, dojrzewające w
słońcu. Nowalijki bowiem bywają przeważnie pozbawione niektórych wartości
biologicznych na skutek przyśpieszonego, sztucznie stymulowanego wzrostu i
dojrzewania. Powoduje to ominięcie - przeskoczenie pewnych etapów
dojrzewania i wtedy niektóre składniki, decydujące o walorach zdrowotnych
tych owoców i warzyw, nie występują w nich wcale lub też w ilości znacznie
ograniczonej. Dlatego najlepiej dawać dziecku owoce i warzywa uprawiane i
dojrzewające w warunkach naturalnych, a więc wybierać te "sezonowe", które
akurat są już dojrzałe. Matki rujnujące się np. na szklarniowe, wcze
Obserwuj wątek
    • wojbus Re: nauka dla Lecha część druga 07.05.03, 14:31
      Pod nowalijki nieuczciwi ogrodnicy sypią zwiększone dawki azotu, aby
      przyspieszyć ich wzrost. Warzywa zebrane wkrótce potem zawierają w swoich
      tkankach mineralny azot, który nie zdążył jeszcze przetworzyć się na białko w
      procesie wegetacji i krązy w sokach komórkowych w postaci rakotwórczych
      azotanów. Tak więc lepiej w tym okresie podawać dziecku marchewkę
      zeszłoroczną, w której nie ma azotanów, a za to jest zwiększona ilość
      zgromadzonego przez zimę karotenu.
      Owoce i warzywa "żywe", tzn. nie gotowane, w pełni dojrzałe, uprawiane
      bez chemii, zawierają wszystkie te walory odżywcze, które dziecku potrzebne są
      do rozwoju i zdrowia. Takich proporcji składników, jakie w nich występują, nie
      byłby w stanie uzyskać w laboratorium żaden ze współczesnych biochemików.
      Syntetyczne preparaty nigdy nie dorównają w doskonałości naturalnym, żywym
      pokarmom.
      Owoce należy dziecku podawać możliwie oddzielnie, same, nie łaczyć ich z
      warzywami, ani z białkiem, jedynie z gotowaną kaszą. Jeżeli słodzić, to tylko
      miodem. Nie traktować ich jako dodatku do zasadniczych dań, ani jako deseru
      lub przysmaku, lecz jako pełnowartościowy pokarm. Zwłaszcza, że dzieci -
      wegetarianie mają znacznie większy apetyt na owoce niż te, które otrzymują
      mięso.



      KONIEC

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka