WIELKA WYPRZEDAŻ POLSKI

[groceries]

Minister skarbu "Jacek Rostowski", czyli obywatel Wielkiej
Brytanii - Jan Vincent-Rostowski. zamieścił w tygodniku "The
Economist" ogłoszenie o sprzedaży ponad 670 polskich spółek z
ponad
40 sektorów gospodarki.
Pod ręką Platformy Obywatelskiej Polska od trzech lat żyje z
wyprzedaży majątku poprzednich pokoleń i zaciągania długów na
koszt
przyszłych. Ekonomiści biją na alarm: sprzedaż strategicznych
sektorów gospodarki na rzecz zagranicznych inwestorów nie zasypie
dziury budżetowej, za to zwiększy finansowy drenaż Polski i narazi
nasz kraj na "wrogie przejęcie". Prywatyzowanie w kryzysie jest
nieracjonalne m.in <

[groceries]

/>. dlatego, że firmy prywatne mają
teraz znacznie gorszy dostęp do kapitału niż państwa, które są w
ocenie rynków bardziej wiarygodnym partnerem w czasach kryzysu.

Ogłoszenie polskiego Ministerstwa Skarbu Państwa w "The
Economist", 8-14 maja 2010

Gorączkowo szukając pieniędzy na łatanie dziur budżetowych, rząd
sprzedaje, co się da, bez względu na to, czy prywatyzacja firmy ma
uzasadnienie gospodarcze, czy też nie ma. Wpływy ze sprzedaży
majątku państwowego zaplanowano w tym roku na 25 mld zł, ale
minister Aleksander Grad licytuje w górę, utrzymując, że sięgną
nawet 30 mld złotych. Miliard w górę czy w dół nie zmienia jednak
obrazu sytuacji: mimo totalnej wyprzedaży majątku rząd nie zdoła
ograniczyć dziury budżetowej do zaplanowanych rozmiarów, czyli 52
mld złotych.
- Szacujemy, że już dziś rzeczywisty deficyt budżetu wynosi 90 mld
złotych. Pod koniec roku dług publiczny sięgnie 780-800 mld zł -
ocenia główny ekonomista SKOK Janusz Szewczak.
- Prywatyzacyjny rozmach rządu doszedł do punktu, gdy trzeba
powiedzieć - nie! Ludzie są zgorszeni beztroską, z jaką rząd
wyprzedaje majątek publiczny budowany przez pokolenia - mówi poseł
Gabriela Masłowska (PiS), ekonomistka.
Po giełdowym debiucie PZU, za sprawą którego udział Skarbu Państwa
w
naszej największej ubezpieczeniowej spółce spadł z ponad 50 proc.
do
46 proc., rząd przymierza się do sprzedaży zakładów wielkiej
syntezy
chemicznej. Pod młotek pójdą Zakłady Azotowe Puławy i Zakłady
Chemiczne Police. W ostatnich dniach Ministerstwo Skarbu Państwa
wystosowało zaproszenie do składania ofert. W obu spółkach rząd
zamierza pozbyć się na rzecz inwestora strategicznego
większościowych pakietów akcji. Niewykluczone, że jeden nabywca
przejmie oba przedsiębiorstwa lub sprywatyzowane zostanie jedno z
nich. To tzw. druga grupa chemiczna. Po niej przyjdzie kolej na
pierwszą grupę, tj. Ciech, Zakłady Azotowe w Tarnowie (ZAT) i
Zakłady Azotowe w Kędzierzynie (ZAK), których w pierwszym
podejściu
nie udało się sprywatyzować. Niemiecka grupa PCC, która miała
wyłączność na negocjacje kupna ZAK i ZAT, zaoferowała tak
niekorzystne warunki zapłaty, że strona polska zmuszona była
zamknąć
ten etap bez rozstrzygnię cia.
Do sprzedaży przeznaczona jest energetyka. Rząd chce zbyć udziały
w
największych grupach energetycznych - PGE i Tauron. Dotąd była
mowa
o zachowaniu w rękach Skarbu Państwa strategicznych pakietów
akcji,
ale minister Aleksander Grad wycofuje się rakiem z tych obietnic.
Według ostatnich informacji, w Tauronie ma być sprzedane nie 20
proc., a. 52 proc. akcji. W ręce inwestora trafi też w całości
grupa
energetyczna Enea. To drugie podejście do prywatyzacji, w
pierwszym
- prowadzonym w dołku kryzysu - nie wyłoniono nabywcy. Na sprzedaż
trafi też pakiet 13 proc. akcji w koncernie naftowym LOTOS, 10
proc.
akcji w KGHM "Polska Miedź", mniejszościowe pakiety w spółkach
paliwowych, część spółek związanych z sektorem obronnym, firmy
farmaceutyczne oraz dalsze 65 proc. akcji lubelskiej kopalni węgla
kamiennego Bogdanka, która zadebiutowała na giełdzie w połowie
ubiegłego roku.
Do końca roku ma rozpocząć się sprzedaż warszawskiej Giełdy
Papierów
Wartościowych - najważniejszej instytu cji infrastruktury rynku
kapitałowego. Akcje giełdy mają zadebiutować na jej własnym
parkiecie. W ubiegłym roku w ostatniej chwili udało się
powstrzymać
ministra Grada przed wyjątkowo niekorzystną dla gospodarki i samej
giełdy sprzedażą GPW inwestorowi branżowemu - niemieckiej Deutsche
Boerse.
- Rząd sprzedaje strategiczne dziedziny gospodarki, nie bacząc na
kryzys, bo jedyne, co go zaprząta, to narastające kłopoty z
płynnością budżetu. Ten gabinet kompletnie nie rozumie, w jakim
kierunku rozwija się sytuacja na świecie, i źle nas pozycjonuje -
uważa Jerzy Bielewicz, prezes Stowarzyszenia "Przejrzysty Rynek".
-
Katastrofa finansowa Grecji to zaledwie czubek góry lodowej,
zwiastun kolejnej fali globalnego kryzysu finansowego, który tym
razem uderzy najsilniej w Europę, grożąc jej rozpadem - ostrzega
finansista.
- Na razie trwa cisza przez burzą, ale musimy mieć świadomość, że
brak gruntownej reformy globalnego systemu finansowego spycha
świat
w kierunku konfliktu. W takiej chwili finanse, obronność,
energetyka
- to dziedziny, które rządy innych państw mocno dzierżą w ręku -
podkreśla Bielewicz.
Zwraca też uwagę, że prywatyzowanie w kryzysie jest nieracjonalne
także z tego powodu, że firmy prywatne, w tym największe
korporacje,
mają obecnie znacznie gorszy dostęp do kapitału niż państwa, które
są w ocenie rynków bardziej wiarygodnym partnerem w czasach
kryzysu.
- Kredyt korporacyjny obecnie nie istnieje, z wyjątkiem Azji.
Banki,
w obawie przed stratami, nie chcą pożyczać wielkim korporacjom, a
jeśli oferują kredyt, to na bardzo wysoki procent. Tymczasem
polskie
obligacje rządowe są oprocentowane na poziomie 5 proc., dostęp do
kapitału jest więc dla sektora państwowego łatwiejszy - ocenia
Bielewicz. - Wejście na giełdę to jednorazowy zastrzyk kapitału,
potem prywatny inwestor musi drożej płacić, gdy pożycza na rynkach
finansowych - zauważa.
*Drenaż kapitału i rynku pracy*
- Prywatyzacja na rzecz zagranicznych inwestorów wypycha miejsca
pracy z Polski - zwraca uwagę inny finansista związany z Narodowym
Bankiem Polskim. Jak tłumaczy, gdy zagraniczny inwestor nabywa
akcje
w polskiej spółce, dokonując wymiany miliardów środków walutowych
na
złote, podbija tym samym kurs złotego, czyniąc nasz eksport mniej
opłacalnym. Dlatego rezultatem masowej prywatyzacji z udziałem
kapitału zagranicznego jest zjawisko przesuwania się miejsc pracy
z
Polski za granicę.
- Zamieniamy aktywa kapitałowe, które dawałyby nam wieloletnie
dochody w kraju, na jednorazową konsumpcję. I to ma być interes? -
pyta retorycznie. O ile prywatyzacja na rzecz kapitału
zagranicznego
niesie negatywne konsekwencje, to prywatyzacja w warunkach kryzysu
jest - zdaniem naszego rozmówcy - szkodliwa w dwójnasób.
- Kryzys ma to do siebie, że powoduje zasysanie środków z
peryferii
globalnych korporacji do centrali, a więc w kierunku odwrotnym niż
w
czasach prosperity, gdy kapitał dokonuje ekspansji i inwestuje za
granicą - wyjaśnia. Oznacza to, że środki finansowe wypracowane w
polskich spółkach z chwilą wejścia zagranicznego inwestora
strategicznego będą transferowane za granicę poprzez wypłatę
zysków,
ucieczkę przed podatkami, stosowanie cen transferowych etc.
Szczególnie jaskrawo proceder ten widoczny jest w spółkach o
charakterze finansowym, tj. bankach i firmach ubezpieczeniowych -
np. ING w kryzysie dokonało wielomiliardowej lokaty w zagranicznym
banku-matce, jeden z banków wypłacił akcjonariuszom dywidendę
przekraczającą zysk itp. Z kolei ceny transferowe to sposób na
wyprowadzanie zysków przez zagraniczne sieci supermarketów i
firmy,
których produkty cechuje wysoki "wsad importowy".
Premier Donald Tusk i minister Aleksander Grad upatrują "cudownego
lekarstwa" w prywatyzacji poprzez giełdę, gdy miejsce
zagranicznego
inwestora strategicznego zajmuje mniej lub bardziej rozproszony
akcjonariat. Wygląda jednak na to, że pokusa drenażu finansowego
bynajmniej nie omija spółek giełdowych, tyle że beneficjent się
zmienia.
- Spółki o rozproszonym akcjonariacie stają się de facto
własnością
menedżerów, a akcjonariusze pozostają bez wpływu na zarządzanie.
Na
przykład włoski UniCredit kontrolowany jest przez kilka fundacji
posiadających większe pakiety akcji, a te fundacje kontroluje.
zarząd - tłumaczy Bielewicz.
- Amerykańskie banki, które zdefraudowały ogromne pieniądze i
zostały wzięte na garnuszek podatników, to przecież. spółki
giełdowe
- przypomina. Dowode

[groceries]

Dowodem na to, że menedżerowie firm giełdowych stają
się quasi-właścicielami, są np. astronomiczne wynagrodzenia
zarządów, niezależne od wyników firmy. - Jak wyliczono w Stanach
Zjednoczonych, dochody głównych menedżerów Goldman Sachs
przekraczają kwoty dywidend na rzecz akcjonariuszy - podaje
przykład.
- Twierdzenie, jakoby prywatyzacja w każdym wypadku gwarantowała
szybszy wzrost, jest gołosłowne - twierdzi dr Gabriela Masłowska,
ekonomistka, poseł PiS. - Dowodem jest szybki rozwój krajów
Dalekiego Wschodu, które - w przeciwieństwie do Polski - odrzuciły
plan totalnej prywatyzacji zalecany przez tzw. Konsensus
Waszyngtoński [ultraliberalny program gospodarczy MFW i BŚ dla
krajów słabo rozwiniętych przedstawiony w 1989 r. - przyp. red.].
*Prywatyzacja to nie panaceum*
- Najpierw warto zapytać rząd, gdzie się podziało ponad 100 mld zł
z
dotychczasowej prywatyzacji prowadzonej od początku transformacji.
Czy dzięki wyprzedaży tego majątku mamy wyższe emerytury? Czy za
te
pieniądze zbudowano autostrady? Czy Polacy stali się właścicielami
fabryk? Czy budżet ma wyższe wpływy podatkowe? - pyta retorycznie
Janusz Szewczak, główny ekonomista SKOK. - Powiedzmy wreszcie
otwarcie: to była od początku koncepcja pozbawiona perspektywy,
ograniczona do doraźnego zatykania luk w finansach publicznych
dochodami z wyprzedaży majątku pokoleń - zaznacza.
- Totalna prywatyzacja nie jest panaceum na problemy gospodarcze,
przeciwnie - w wielu wypadkach może zaszkodzić - twierdzi Jerzy
Bielewicz. Każda dziedzina gospodarki wymaga - jego zdaniem -
odrębnej strategii, jeśli chodzi o status własnościowy.
- Po co sprzedawać energetykę inwestorom zagranicznym? Wiadomo, że
środki na niezbędne inwestycje będą pozyskiwać na polskim rynku
przez zawyżanie cen energii, co narazi polską gospodarkę na
utratę konkurencyjności. Po co pozbywać się kontroli nad PZU, PKO
BP
czy GPW? Inwestorzy przejmują dochodowe spółki finansowe po to, by
z
nich czerpać zyski, a nie dokładać. Na Zachodzie zaledwie 20 proc.
tego sektora znajduje się w rękach zagranicznych, gdy tymczasem w
Polsce - 70 proc. - zwraca uwagę Bielewicz.

[matuza]

O! To tak samo jak w Gminie Raszyn

[ccelofan]

matuza napisał:
> O! To tak samo jak w Gminie Raszyn

Kto wie, może Rajkowski też już ma jakiś obcy paszport. W każdym
razie analiza jego wieloletnich rządów gminą Raszyn pozwala na taki
wniosek.

Proszę zwrócic uwagę na aktywa, które dla Państwa nie pracują.
Jeżeli aktywa nie pracują, to nie ma dochodu i nasuwa się pytanie co
dalej?.
Jednorazowa sprzedaż, jest porównywalna z zabiciem złotej kury,
znoszącej złote jajka.
Czy władza nie rozumie podstawowych zagadnień ekonomii?. Rozumie,
tylko myśli o dniu dzisiejszym a nie o przyszłości. Najlepiej
wszystko sprzedać i mieć problem z głowy.

Inna sprawa, że taka masowa wyprzedaż państwa w kryzysie, to
przestępstwo. Dlaczego polski sejm nie reaguje? Widocznie ich
posłowie mają buzie pozamykane, a opozycja jest bardzo słaba.
Im Polacy są niepotrzebni, im potrzebna już tylko polska ziemia.

[panraszyn]

Coz za autorytet ekonomiczny ten Glowny Ekonomista SKOK-u.
Przekonuja mnie jego poglady tak samo jak nawroconego, uswieconego i jakze dyplomatycznego ostatnio Sw. Jaroslawa K... Ciekawe co to za uklad sprzedaje Polske? Na pewno chca nas oddac w rece Niemieckie bo wszyscy Polacy sa idiotami, ktorzy pozwola sobie na wejscie na glowe no chyba, ze Jaroslaw nas uratuje bo wytropi uklad.

[alicja-wawrzynska]

panraszyn napisał:

> Coz za autorytet ekonomiczny ten Glowny Ekonomista SKOK-u.
> Przekonuja mnie jego poglady tak samo jak nawroconego, uswieconego
i jakze dypl
> omatycznego ostatnio Sw. Jaroslawa K... Ciekawe co to za uklad
sprzedaje Polske
> ? Na pewno chca nas oddac w rece Niemieckie bo wszyscy Polacy sa
idiotami, ktor
> zy pozwola sobie na wejscie na glowe no chyba, ze Jaroslaw nas
uratuje bo wytro
> pi uklad.


Główny Ekonimista SKOKu- Pan Szewczak, to tęga głowa, a w dodatku
polski patriota. Gdyby Premierem był Pan Szewczak, to Polska byłaby
w innym miejscu.
Gdyby Raszynem nie kierował pazerny Rajkowski (którego na ostatnią
kadencje wybrała spółka "Dom i Ogród", spółka córka amerykańskiej
firmy), to Raszyn także byłby w innym miejscu.
To takie proste.