głosy

[mykolina88]

hej

mam ostatnio duzo mysli zwiazanych z moimi wewnetrznymi glosami, one moga byc
jednoczesnie myslami, ale po co to komplikowac...Otoz wydaje mi sie, ze nie
naleza one do mnie tzn. mowia mi rzeczy, z ktorymi walcze i ktorych raczej
staram sie pozbyc. Np ze mam nie wstawac z lozka, ze jestem chora, ze mam sie
ciac , ze mam sie objadac, najgorsze, gdy chca mnie zabic...Nie potrafie sie z
nimi zidenyfikowac, czyli nie uznaje ich za czesc mnie. Ciagle chce umrzec i
wydaje mi sie, ze ta zla osoba we mnie odpowiedzialna za glosy determinuje
moja depresje i stale poczucie zagrozenia. Czy wy tez slyszycie w glowie obce
glosy?

[dziwny.90reconnect]

Nie wiem co Ci powiedzieć, jeśli serio słyszysz głosy to być może jest to
schizofrenia? Ja np. mam uczucie jakby "siedziały we mnie" dwie osoby i gdy
jedna mówi A to druga mówi B. Ogólnie chujowo.

[bella_morte]

Mhm, wiem o co chodzi..różnica jest chyba tylko w tym, czy są to realnie obce
głosy, czy coś na kształt własnych myśli.
Pierwsze sugerowałoby oczywiście schizofrenię (choć nie wiem, nie jestem
psychiatrą), bo poczucie obecności "drugiego" ja jest mi doskonale znane. Do
głosu dochodzi, kiedy mam gorszy dzień, gdy jest lepiej, nie chcę nawet pamiętać
o jego istnieniu.

[dziwny.90reconnect]

Najgorsze jest to, że oba te JA mają skrajne poglądy i często następuje
konflikt, czuje się "rozerwany" i nie wiem co robić. Jeśli podejmę jakaś
decyzję, to za chwilę wydaje mi się ona zła i staram się to naprawić - takie
blednę koło. Fajnie by było jakby te JA można było jakoś pogodzić.

[become_daniel]

Mówisz: oba te JA mają skrajne poglądy...
a powiedz które JA twierdzi że masz inne JA ze skrajnymi poglądami ?
Bo wychodzi na to że jest jeszcze ktoś trzeci...

[borderka78]

Nie. Ja mam podobnie jak większość piszących w tym wątku. Są dwa JA,
oba skrajne. Gdy przy głosie jest depresyjne JA, ono uważa się za
normalne, a skrajnym (i glupim) wydaje mu się poprzednik, czyli JA
wesołe (na zasadzie: czemu mi się wczoraj tak kretyńsko micha
cieszyła, chyba zwariowalam żeby się cieszyć gdy wszystko jest takie
do dupy). A gdy do głosu dochodzi JA wesołe, to ono nie może
uwierzyć, że jeszcze niedawno chodziły mi po głowie skrajnie złe
myśli (np. samobójstwo). I tak to się toczy, dzien po dniu. My,
borderzy, na ogół zdajemy sobie sprawę z tego naszego rozdwojenia,
ale nie umiemy go powstrzymać. W miarę kontrolować - już prędzej.

[czita88]

Nie no tak źle to jeszcze ze mną nie jest ;)... Żadnych obcych
głosów nie słyszę, miałam parę razy stany totalnego oderwania i
poczucia że moje ciało nie jest mną albo widziałam kogoś choć go tam
nie było (totalna schiza) ale to tylko po narkotykach... Absolutna
rozsypka.
A normalnie, to z podobne do waszych odczucia pojawiają się, ale nie
są to obce głosy tylko ja "dobra/kochająca/w miarę normalna" i
ja "wredna zimna zraniona s***"... Dobra usprawiedliwia w
konfliktach Jego, stara się zrozumieć, zbagatelizować jego
słowa/zachowania które dopiero co tak mnie zraniły, przypomina jak
bardzo go kocham i potrzebuję, jak wwiele dla mnie zrobił, ile mi
wybaczył... Chce odpuścić, zadzwonić, przytulić, wybaczyć,
zapomnieć. A zła skupia się na Jego winie, na moim bólu, przypomina
powód konfliktu i wyciąga stare brudy, jego błędy sprzed miesięcy,
sprzed roku, skupia się na sobie samej, żąda zemsty, odegrania,
obojętności, kary dla Niego... I w mojej skołatanej głowie pelnej
szalejących emocji walczą te dwie strony... Raz wygrywa jedna raz
druga... Nie raz miałam takie momenty gdy moja dłoń sięgająca jego
pochylonej głowy/pleców z zamiarem dotyku, pogłaskania, okazania
uczucia zatrzymywała się i cofała... Niech ma za swoje...
Jestem popie*dolona ;(

[dziwny.90reconnect]

Mam identycznie. Według mnie to nie jest normalne ale chuj :) Masz coś
zdiagnozowane? Ja chyba się udam do poradni specjalistycznej bo cienko przędę
ostatnio. Haha i proszę, cały dzień melancholii, a twój tekst jakimś cudem mi
humor poprawił :D I jak tu można rozumieć samego siebie pozdroo

[annarchia]

mykolina88 napisała:

> hej
>
> mam ostatnio duzo mysli zwiazanych z moimi wewnetrznymi glosami, one moga byc
> jednoczesnie myslami

Wydaje mi się (z podkreśleniem na: wydaje), że to może być tzw. nagłośnienie
myśli. Miałam coś takiego w nasilonej formie (i tak właśnie nazwali to lekarze),
było to okropne. Głośne myśli - niemal głosy, które wiem, ze pochodzą z mojej
głowy, ale odczuwam je jako obce, jakby nasyłane przez kogoś - bo tak się z nimi
nie identyfikowałam. Odczuwałam je tak, jakby płynęły poza moją kontrolą,
niezależnie, jakby kilka "osób" krzyczało we mnie (czułam się autentycznie
ogłuszona), kilka różnych wątków naraz poruszały, biegły bardzo szybko i
chaotycznie (gonitwa myśli). Podobnie? Najczęściej powtarzały jak w zaciętym
automacie "Musisz umrzeć, nie uciekniesz od tego", "Cały świat jest bez sensu,
wszyscy zginiemy" itd. Nie były to jednak omamy ani schizofrenia, bo generalnie
omam to "realny" konkretny głos (kobiecy, męski, dziecięcy), a schizofrenik
reaguje na niego tak, jakby dobiegał spoza, a poza tym pozbawiony jest
krytycyzmu (a Ty piszesz "wydaje mi się"). Kilka razy słyszałam krótkie
szeptanie wyraźnie "spoza" mojej głowy, ale nadal miałam dystans: "słyszałam,
ale to niemożliwe...". Poza tym zdarza się, rzadko, że słowa innej osoby
docierają do mnie z opóźnieniem i wszystkie naraz "odzywają się" w mojej głowie
jako "echo" i wtedy trudno mi myśleć i budować zdania. Psychiatra trzyma rękę na
pulsie: chyba dostanę lek antypsychotyczny, bo mam jeszcze inne objawy. Ale
przede wszystkim omawiam to na sesji, bo to nie bierze się znikąd...

Mimo, że Ty się z nimi nie identyfikujesz - to TY jesteś autorką tych
myślo-głosów. Pewnie odzywają się jakieś konfliktowe sfery, tłumione uczucia,
zamiary, myśli, których nie akceptujesz albo które trudno pogodzić. Porównaj
sobie te dwie wypowiedzi:

> najgorsze, gdy chca mnie zabic

> Ciagle chce umrzec

Widocznie tak bardzo cierpisz Mykolino, że chcesz umrzeć :( a ponieważ myśl o
samobójstwie także wywołuje cierpienie, lęk, niezgodę, to tę myśl wypierasz i
przychodzi ona pod postacią "głosu". Może to konflikt "nie chcę umrzeć, nie chcę
żyć", bo tak Ci źle...

mykolina88 napisała:

> wydaje mi sie, ze ta zla osoba we mnie odpowiedzialna za glosy determinuje
> moja depresje i stale poczucie zagrozenia.

A to mi się kojarzy z borderowym rozszczepieniem na cześć "dobrą" i "złą". My
mamy problem z integracją jednego i drugiego. Obie te części tak do siebie nie
przystają, że aż się prosi, aby tę drugą nazwać osobą albo obcym głosem. Ale i
"zła" i "dobra" to TY, Mykolina. Tyle, że pokawałkowana...

Co na to Twój lekarz, terapeuta?
Potrzebujesz pomocy.

Buźki :*

[mykolina88]

Byc moze to Ja, ktorej nienawidze, ktora doprowadza mnie do stanu obrzydzenia...
Zdecydowanie konflikt,narastajacy juz hmm dobry trzeci rok. Bycie tak rozdartym
jest okropne, czasami naprawde wolalabym nie miec swiadomosci < czyli tak jakby
byc obok i sluchac tej "Zlej Mykoliny"> przez jako taka wiedze na temat tej
drugiej czastki osobowosci czuje sie winna, ze moglabym ja zgladzic, zniszczyc,
zapobiec...Ale na razie nie potrafie, one zyja wlasnym zyciem, zapewne da sie
cos z tym zrobic, jednak z pewnoscia nie samodzielnie i subiektywnie. Bo skoro
one rzeczywiscie sa wewnatrz byc moze potrzebuję obiektywnej siły z zewnątrz,
która pomoże z nimi walczyć. Niejednokrotnie zdarzało się, ze sensowny ludzki
głos doprowadził mnie do stanu odprezenia i zapomnienia o teoriach zlego glosu.
Niestety musi to byc obcy, z pewnoscia nie moj glos. Żaluje,z e mam tak slaba
kontrole nad tym co najwazniejsze, czyli umyslem. A lekarz? Wybieram się do
terapeuty, nowego, nieznajacego mnie. Mam problem z zadzwonieniem, ale mam
nadzieje,ze sie przelamie, a przede wszystkim, ze pojade i uda mi sie nie
posadzac osoby na przeciwko o zle intencje. Z lekow biore seronil, pomaga na
bulimie, niestety kiepsko z lekami, bo sa nasilone i ogolna kondycja psychiczna
tez taka sobie.