W co wierzycie

[niqaab]

w przypadek czy w przeznaczenie? Odwieczny spór filozofów a ja jestem ciekawa
Waszego zdania.

[dag74]

mimo wszystko chyba jednak w przeznaczenie... przypadkom zbyt często pomagamy,a
nad przeznaczeniem nie panujemy:)

[niqaab]

No to już piwrwsza osoba się ze mną zgadza. Miło.

[dag74]

byle by nie ostatnia:)

[villamos]

Wiara w przeznaczenie to niewiara w perspektywy, w modelowanie choćby następnej
minuty. Ja tak nie chcę. Pozostaje wiara w przypadek :) [generalnie wierzę w coś
zupełnie innego, ale nie dajesz wyboru].

[dag74]

wiesz,generalnie to wierzę po prostu w swoją wolę tworzenia,w moją siłę
przyciągania odpowiednich ludzi,w to,że kiedyś tam dostanę od ludzi to co sama
im dałam(i nie chodzi tu o rzeczy materialne:)

[adams_kip]

znaczy sie ze myslisz ze dobro wraca? :)

[sereni]

adams_kip napisał:

> znaczy sie ze myslisz ze dobro wraca? :)
>
Tak.

[adams_kip]

ja nie wiem w co wierze ....

moze po prostu w milosc?

[sereni]

adams_kip napisał:

> ja nie wiem w co wierze ....
>
> moze po prostu w milosc?
>
Wiesz..to była moja pierwsza myśl

[adams_kip]

chcialas ja zostawic dla siebie? :)

[sereni]

adams_kip napisał:

> chcialas ja zostawic dla siebie? :)
>

W pierwszej chwili nie, w drugiej tak :)

w miłość

[sereni]

Wierzę w nią , bez względu na to czy ją poznam,poczuje,przezyję...
I bedę wierzyć ponad wszystko ! :-)

nic dodac

[adams_kip]

nic ujac :)))

[niqaab]

A czy na każdy wybór musi być odrębne przyzwolenie vill?? Pisz.

PS. Bardzo często się uważa, że przeznaczenie=brak wpływu na własne losy, a to
niekoniecznie musi byc prawda. Ja wierzę w pojednanie w sprzeczności, ale o tym
dłuuuugo by pisać.

[villamos]

Ja jestem racjonalistą, wierzę w [cholernie niewykorzystywaną] potęgę ludzkiego
umysłu. W myślę, więc jestem. Jestem swoim myśleniem, nie myślami. Ludzie nie
zagrażają mojemu myśleniu, więc się nie boję. Nie bojąc się, jestem szczęśliwy.

[dag74]

myśli są zawsze najlepszą bronią i obroną...

[xnonorx]

...a może być tak, że naszym przeznaczeniem jest przypadek??
(według mnie przeznaczenie zakłada istnienie czegoś wyższego, wszechmocnego.
Czy w takim wypadku Coś/Ktoś wszechmocny nie może pozwolić sobie na działanie
według przypadku? )

[dag74]

logicznie biorąc TAK:)

[niqaab]

Mi się bardzo podoba to, że odwieczny spór filozofów rozwiązał poeta, niejaki
Charels Baudelaire. I wg mnie zroił to genialnie, mi to zupełnie wystarcza. Otóż
uważał, że piękno składa się z elementu wiecznego (odpowiednika duszy,
obiektywnego i z elementu zmiennego, którym jest moda, epoka etc. (ciało). Tak
samo jest z przeznaczeniem, przypadek to swoista zmienna, zamiar siły wyższej,
może też jej jakaś stylizacja. Ale nie będę dalej tego rozwijać, bo jak mówię,
temat rzeka. A tu spac trzeba iść;)

[sereni]

Chyba jednak nie wierzę w przypadki, dary losu, zbiegi okoliczności.
Tłumaczę sobie wszystko co mi sie przydarza na swój sposób. Nazywam to
karmą,lub przeznaczeniem (w zalezności co wybieracie).
Uważam,ze to co się "zasiało",wraca.

[xnonorx]

Czy taka wiedza może mieć jakiś wpływ na ludzkie życie?
(Zakładając, że człowiek jest jaki jest, czyli nieprzewidywalny)

[dag74]

myślę,że może ...W końcu to my kształtujemy naszą świadomość

[xnonorx]

...no tak, ale gdy rządzi przeznaczenie - nie mam na nic (takze siebie i swoją
świadomość) wpływu,
gdy przypadek - podobnie.
Czyżby człowiek miał do dyspozycji coś jescze?

[dag74]

swoją świadomość i myśl?

[xnonorx]

...które są niezależne ani od przypadku, ani od przeznaczenia...
hmm,.. coś jak wolna wola??

[niqaab]

Może człowiek jest po prostu marionetką w rękach siły wyższej? Człowiek ma wolę
(nawet wolna wolę), ale ta siła ją po prostu moderuje?

Sereni, tak, dobro wraca. Nawet na pewno. Miłość chyba też.

[villamos]

Ale pytałaś o wiarę, nie o jakiś rodzaj prawdy. Mogę i być marionetką, ale nie
muszę być tego świadomy; może i mój racjonalizm jest mnie jako marionetce
przyznany, a wszelkie zdarzenia go wzmacniające też były mi dane, ale po cóż
mam się tym martwić? To by było za łatwe - w każdej trudnej chwili mówić, że
tak musiało być, że nie miałem wpływu, los jest zły [się musi odmienić]. Ja
wierzę w przyczynowość.

[niqaab]

Vill, racjonalizm racjonalizmem. Zganianie winy na zły los, na przyczynowość
(np. tak musiało być) to domena ludzi słabych, którzy w niczym nie potrafia
dostrzec własnej winy i wyręczaja się innymi rzeczami. Albo ludzi załamanych,
którym łatwiej znieść życiową tragedię (wtedy rozumiem). A przyczynowość jest
bardzo pokrewna wierze w przeznaczenie: nasze losy mogą być takie a takie, bo
siła wyższa widzi w tym jakąś przyczynę/cel. Wszystko co się dzieje, może dziać
się po coś.

Wiara to rodzaj prawdy.

[villamos]

Odwrócę kota ogonem - bardziej interesuje mnie, dlaczego coś się stało, a nie
po co; chodzi mi tu o poznanie, nie jakieś tkwienie w przeszłości lub
sentymentalizm.

Ale zgadzamy się w tym, że moja wiara jest moją prawdą.

[niqaab]

Nadal podtrzymuję opinię, że to się nie musi wcale wykluczać:)

[xnonorx]

Wlasnie, wolna wola ogranicza sie np. do:
mam coś do zjedzenia, zjem - przeżyje, nie zjem - nie przeżyję.
ale nijak nie moge wybrać kiedy mam coś do zjedzenia. (bo np. zabraknie mi
pieniędzy).Zakręciłem, ale mam nadzieję, że wiecie co chciałem powiedzieć.
Czy to nie jest malutki dowodzik na to, że nasza wola (wolna) jest naginana
przez SW?? (Siła Wyższa).

[sereni]

niqaab napisała:

> Może człowiek jest po prostu marionetką w rękach siły wyższej? Człowiek ma
wolę
> (nawet wolna wolę), ale ta siła ją po prostu moderuje?
>
> Sereni, tak, dobro wraca. Nawet na pewno. Miłość chyba też.

Wiem :-) I dlatego czekam sobie na Tę Miłość :-)