Co mnie dzis spotkalo w zlobku

[nesla]

Tak mnie rozstroilo to co sie stalo dzisiaj w zlobku u synka (2,5 r)
ze musze wam napisac, bo inaczej sie nie uspokoje. Od kiedy urodzil
sie synek stosuje metode OPOL, swiadomie i konsekwentnie. Mieszkamy
w Holandii synek chodzi 3 razy w tygodniu do zlobka. Tata Holender
mowi do dzieci po niderlandzku, ja po polsku.
Dzisiaj w zlobku gdy przyszlam odebrac synka pani zaczepila mnie czy
moglaby o cos zapytac. Oczywiscie ze moze zapytac, no wiec pani pyta
czy moglabym w budynku zlobka uzywac tylko jezyka niderlandzkiego.
Oslupialam, bo to jedna z tych pan, ktorej kwalifikacje pedagogiczne
cenie najwyzej wsrod wszystkich pan wychowawczyn w zlobku. Tak
oslupialam ze chyba to zauwazyla i zaproponowala bym usiadla i
porozmawiamy, wiec porozmawialysmy. Najpierw chcialam sie dowiedziec
skad przyszedl jej do glowy ten pomysl, okazalo sie ze panie
rozmawialy ze soba i wspolnie stwierdzily ze inne dzieci w grupie
dziwnie reaguja slyszac inny jezyk i ze to niepedagogiczne, bo w
zlobku powinny sie uczyc tubylczego jezyka. Myslalam ze wybuchne,
ale zebralam cala energie zeby spokojnie wyjasnic pani zasady OPOL,
plusy wielojezycznego wychowania i problemy z tym zwiazane i
zaproponowalam jej ze pozycze im ksiazke na ten temat. Rozmawialysmy
pol godziny, az w koncu przyznala mi racje i nie mam zamiaru mowic
do mojego synka po niderlandzku. Niemniej pozostal mi niesmak i
rozczarowanie. Kto jesli nie panie w zlobku powinny wiedziec take
rzeczy, gdzie jesli nie w kraju, w ktorym obok siebie mieszka
najwiecej kultur?? Owszem, zlobek jest niemal wylacznie holenderski,
jest jeszcze jakies dziecko mamy tureckiego pochodzenia, ktora
poslusznie mowi do swojego dziecka po niderlandzku (pewnie za rada
wszystkowiedzacych pan wychowawczyn).
Poniewaz jestem w Radzie Rodzicow to mam zamiar dodac kwestie
wielojezycznosci jako punkt agendy, ciekawa jestem czy organizacja w
ktorej zrzeszone sa zlobki w regionie gdzie mieszkam ma jakas
ustalona polityke na ten temat.
Po prostu zalamalam sie dzisiaj. Napiszcie cos co mnie pocieszy.


pozdrawiam
nesla

[melodi1]

moja droga podziwiam Cie za spokoj i rozsadne podejscie do tematu bo
ja chyba zareagowalabym bardziej gwaltownie,takie teksty ocieraja
sie o rasizm ponad to rola pani przedszkolanki jest wyjasnic
maluszkom ze maja w grupie kolege\kolezanke ktorej mama\tata jest
obcokrajowcem i z tego wzgledu pojawia sie dodatkowy jezyk
(oczywiscie jesli jest taka potrzeba ,jesli dzieci faktycznie sie
dopytuja)no coz nic wiecej nie dodam w tym temacie poza tym ze mowie
do corki 14 miesiecznej tylko po polsku (maz francuz,mieszkamy we
Francji )i nikt,nigdy w zlobku tego nie
komentowal ..........pozdrawiam serdecznie i zycze powodzenia w
dalszych pertraktacjach

[parasol-ka]

Dla mnie to jest rasizm.

> okazalo sie ze panie
> rozmawialy ze soba i wspolnie stwierdzily ze inne dzieci w grupie
> dziwnie reaguja slyszac inny jezyk

Wlasnie dzieci powinny sie uczyc tolerancji i tego, ze istnieja
rozne jezyki oraz tego, ze w jednym kraju moga mieszkac osoby
poslugujace sie roznymi jezykami.

[nesla]

parasol-ka napisała:

> Dla mnie to jest rasizm.
>
> > okazalo sie ze panie
> > rozmawialy ze soba i wspolnie stwierdzily ze inne dzieci w
grupie
> > dziwnie reaguja slyszac inny jezyk
>
> Wlasnie dzieci powinny sie uczyc tolerancji i tego, ze istnieja
> rozne jezyki oraz tego, ze w jednym kraju moga mieszkac osoby
> poslugujace sie roznymi jezykami.
>

Taki argument rowniez podalam, dziwi mnie ze panie same na niego nie
wpadly zanim jedna z nich wyszla z ta dziwaczna prosba. Niemniej ten
argument do niej przemowil i nie sadze ze beda sie jeszcze
sprzeciwiac, ale powinny sie doksztalcic w tym kierunku.

[matka.adama]

Aż mnie zatkało, gdy przeczytałam Twojego posta. Podziwiam Twoje
opanowanie i merytoryczne podejście do prawy. Ja pewnie bym coś
niemiłego powiedziała, albo wyszła oburzona. I tak źle, i tak
niedobrze. Dlatego chylę głowę.

Zaskoczyło mnie to, że Panie powoływały się na dobro innych dzieci,
nie Twojego dziecka. A do tej pory znam przypadki, gdy prosi się o
zrezygnowanie z OPOL dla tzw. dobra tego "obcego" dziecka właśnie, a
nie grupy.

Panie są albo niedouczone, albo mają problemy z tolerancją
i "wdrukowane", nieuświadomione poczucie wyższości własnej nacji.
Pewnie jakbyś mówiła do dziecka po angielsku, to wszystko byłoby
cacy...ale polski, turecki...jak można....

Poza tym gdzie dzieci mają się nauczyć, że istnieją także inne
narody i języki, jak nie w przedszkolu. Ten argument o innych
dzieciach jest nielogiczny, wręcz głupi. Jaki niepokój mogą
odczuwać, słysząc obcy język...nie rozumiem. Zwłaszcza w kraju,
gdzie ponad 15 procent populacji to obcokrajowcy (popraw mnie,
jeżeli się mylę) i obcy język słuszą na każdym kroku.

Podziwiam, pozdrawiam i trzymam kciuki.
Mama Adama

[embeel]

Mnie też zatkało. Współczuję. Chyba miałabym problem z zachowaniem spokoju.
Argument z innymi dziećmi jest poniżej pasa. Może powinnaś podrążyć temat, a nóż
okaże się, ze któryś z rodziców wyraził taki komentarz, albo naciska na personel?
Jest to dla mnie całkowicie niezrozumiałe.
Czy w żłobku są inne dwujęzyczne dzieci, czy Twój syn to wyjątek?
I co na to przełożona? może uda się zorganizować jakąś pogadankę na temat OPOL w
ramach edukacji personelu i ogólnej tolerancji?

w 'moim' żłobku póki co, bo mała jeszcze nie mówi - wszyscy się dopytują, czy
aby na pewno mówię do małej po polsku, bo to dla niej
ważne. mam nadzieję, że nie zmienią kiedyś zdania.

Powodzenia!

[simonkapl]

Jak dla mnie, Pani okazala sie po prostu idiotka i tez sie zdenerwowalam.
Mnie, na szczescie, nikt nie zwrocil do tej pory uwagi, ale zareagowalabym tak
smao jak ty.
Kiedys, jak synek mial 2,5 roku, pani stwierdzila, ze przez to, ze ja mowie po
polsku, bartek nie rozumie po farncusku, bo jak go ukarala wyszedl z kata (jest
dwujezyczny).No ale to bylo jedno takie zdarzenie.
Natomiast u mojej polskiej przyjaciolki , mieszkajacej 12 km od nas, organizuja
w szkole polskie wieczorki, czytanie bajek po polsku i angielsku (sa tez tam
mali anglicy) i mile mnie to zszokowalo

[dorrit]

Piszesz, ze pani zrozumiala. Miejmy nadzieje, ze bedzie to
dlugotrwale. Nie dla wszystkich bowiem, nawet wychowawcow w zlobkach
(nie bedacych lingwistami albo pedagogami), oczywiste jest, na czym
polega dwujezycznosc i jej rozwoj.

Byc moze jestescie w malej miejscowosci, gdzie dzieci z reguly nie
widza obcokrajowcow? To zadne usprawiedliwienie, ale moze byc
wyjasnieniem sytuacji.
U nas dzieci w zlobku tez czasem pytaly, czy ja z dziecmi mowimy do
siebie po angielsku albo wrecz stwierdzaly, ze "oni mowia po
angielsku!" - mieszkamy w Rzymie a angielski przez najmlodszych
postrzegany byl jako jedyny istniejacy jezyk obcy... Z wychowawcami
natomiast nie bylo nigdy zadnych problemow, zreszta w tym
konglomeracie narodowosci nie moglo byc, zlobek raz na jakis czas
mial odgornie organizowany np. "dzien rumunski" z rumunskim obiadem,
byl i "dzien polski"... Troche trudniej bywa w malych miasteczkach.

Mysle, ze to tylko epizod, ktory sie nie powtorzy, a jesli nawet, to
nie przejmuj sie, zawsze mozna powolac sie na tolerancje, ktorej
Holandia jest tak wielkim oredownikiem!!!

[nesla]

Dziekuje wam za reakcje. Pisalam o tym rowniez na forum rodzicow w
Holandii i sie okazalo, ze w Holandii zdarzaja sie przedszkola gdzie
na drzwiach wisi kartka z prosba aby w budynku przedszkola
prozumiewac sie z dziecmi wylacznie po niderlandzku (!) Teraz sie
zastanawiam kiedy u nas w zlobku pojawi sie taka kartka i co mam
teraz robic?? Bo przejelam sie bardzo ta uwaga i widze tu duzo
powazniejszy problem, tylko nie wiem czy mam na tyle energii aby sie
tym zajac. Poniewaz jestem czlonkiem Rady Rodzicow i Centralnej Rady
Rodzicow to biore udzial w spotkaniach z Rada Zarzadcza calej
organizacji zrzeszajacej wszystkie zlobki, przedszkola, centra
opieki pozaszkolnej, cetra edukacji wczesnoszkolnej i agencje
opiekunek. Mam mozliwosc zajecia sie ta sprawa glebiej, tylko nie
wiem czy mam sile i energie przecierac te szlaki..
Moze sa faktycznie jakies organizacje ktore organizuja szkolenia na
ten temat, nie wiem jak je znalezc??
O dyskryminacji tez myslalam i mysle nadal, bo po przespaniu nocy
nadal mam niesmak i uwazam, ze panie nie mialy prawa wyjsc z ta
prosba. Czuje sie urazona i dotknieta i nie wiem czy fakt ze panie
nie beda naciskaly na to abym mowila do dziecka po polsku mi
wystarczy. Moze powinnam zadac przeprosin, moze powinnam pojsc do
kierowniczki (znam ta pania i cenie) i przedstawic jej problem,
zaproponowac doszolenie sie w temacie dwujezycznosci. Sama nie wiem,
mysle o tym..
Faktycznie mieszkamy w niewielkim miescie, w dzielnicy niemal
wylacznie tubylczej, w zlobku moze jest jeszcze jedno lub dwoje
dzieci rodzicow innego pochodzenia. Nie tlumaczy to jednak takiego
niedouczenia i zacofania pan wychowawczyn.. Sama nie wiem czy
zaprzestac na pozyczeniu im ksiazki czy wszczynaniu kampanii
uswiadamiajacej zasady wielojezycznosci w placowkach opieki nad
dziecmi.

[corneliss]

to miejsce to psz (przedszkole na kilka godzin dziennie) w Hadze czyli rowniez
w swoistym kotle kulturowym, moj syn mial w grupie przewage dzieci
marokansko-tureckich i ogolny prikaz zeby mamy zwracaly sie do dzieci po
niderlandzku, ale co z tego skoro te mamy nie uzywaly tego jezyka w ogole

-------
Poziomki uzyskujemy poprzez przewracanie pionków. - by marjanna1|KP|

[3elf]

slyszalam od tesciowej ze w japonii w osace, dziecko ktore bylo
bardziej podobne do rodzica europejskiego i mialo jasne wlosy bylo
zmuszone do przefarbowania na czarno, bo przeciesz wszystkie dzieci
japonskie maja czarne wlosy )). Czasem dbalosc o zachowanie
narodowosci danego kraju przeistacza sie w rasizm.

[olliesmum]

Nesla,
Ja mieszkam juz od 20-u lat poza Polska i z roznymi reakcjami na temat uzywania
jezykow obcych sie spotalam w roznych krajach. Dlatego tego typu sytuacje juz
mnie a nie nie dziwia ani nie oburzaja .
To jest normalne - ludzie sa niedouczeni badz powtarzaja jakies dawne poglady
czy stereotypy czy obawy ze dzieci emigrantow ktorzy slabo badz wcale nie mowia
w jezyku danego kraju, tez beda miec problemy w szkole (niestety czasem te obawy
sa czesciowo uzasadnione... ale to inny temat).
Ja mysle, ze twoja reakcja byla super w stosunku do pani z przedszkola . I
mysle, ze fakt, ze pani ta przyznala Ci w koncu racje jest jak najbardziej
pozytywny! A to ze jestes w radzie rodzicow i mozesz zorganizowac spotkanie na
ten temat, jest bardzo dobre i konstruktywne!
Tak wlasnie uwazam, ze nie ma co sie bezproduktywnie oburzac, a trzeba natomiast
tlumaczyc swoje racje i reedukowac - takze nauczycieli .
Tu w Irlandii jest takie forum, ktore organizuje bezplatne pogadanki dla
nauczycieli itd na temat dobrodziejstw wychowania dwujezycznego dzieci itd. Moze
zajrzyj na ich strone: www.bilingualforumireland.com/index.html

Moze sa podobne organizacje w Holandii? Sprobuje Ci cos pozniej znalezc ,
teraz musze ostapic komputera synkowi, bo mu obiecalam .

Pozdrawiam

[conejito13]

brawo za zachowanie zimnego umyslu. czasami czlowieka tak zamuruje, ze nie wie
co powiedziec na durne zachowanie innych ludzi. przy tym ignorantow. przykre to
jest, ale niestety z krytyka bedziemy sie spotykac ciagle. jak dziecko jest
inteligentne i sobie we wszystkim radzi - na pewno pomaga mu dwujezycznosc, jak
znowu nie radzi sobie z lekcjami i np. nie mowi tak wczesnie jak rowiesnicy - to
na pewno przez dwujezycznosc, przestan mu truc tym glowe, przeciez polski
niepotrzebny tutaj, na co po co i dlaczego. naprawde to rozumiem. tez spotkalam
sie tutaj z krytyka wobec mojego punktu widzenia na nauczanie syna, ale poki
mojemu mezowi to nie przeszkadza (nie czuje sie wykluczony jak to niektorzy
pisza, czy niezrozumialy), bede robila to, co uwazam za sluszne i najlepsze w
danej chwili. ostatnio po raz kolejny najlepsza przyjaciolka mojej tesciowej
stwierdzila, ze to niemozliwe, zeby syn mnie rozumial (nie chcial czegos zrobic,
o co go poprosilam), bo przeciez polski jest taki trudny! bosz.... jakby
wszystkie hiszpanskie dzieci sluchaly sie rodzicow!

[gosiash]

Mnie najbardziej powalił tekst, że inne dzieci dziwnie reaguja. Tzn.
jak? Uciekają z wrzaskiem? Chowają się pod stołem? Oczywiście, że
dla inne dzieci będą reagowały na jęz. polski, bo jest to dla nich
jezyk nieznany. Ale raczej reakcją jest zainteresowanie, ciekawość
co ta mama mówi do synka. Jak moja mała chodziła do takiej klasy
przedszkolnej (3-letnie dzieci), to jej koleżanka jak już dzieci
siedziały na dywanie, a rodzice/dziadkowie zbierali się do wyjścia
mówiła do odprowadzającej ją babci "Sio Babciu, sio" Po pewnym
czasie inna mała dziewczynka - Angielka zaczęła tak mówić do swojej
mamy
Tak więc to oczywiste, ze dzieci reagują. Ale to my dorośli jesteśmy
wypaczeni uważając, że to coś złego i niedobrego dla dzieci. Dzieci
są po prostu ciekawe i dużo bardziej otwarte.

[ika.alias]

Musze powiedziec, ze naprawde zaszokowala mnie ta historia.

U mnie w zlobku nigdy nikt nie wtracil sie do tego, w jakim jezyku
porozumiewam sie z Tobiasem. Na samym poczatku wytlumaczylam paniom,
ze stosuje metode OPOL - i od tego czasu to one mnie upominaja,
jezeli z rozpedu zwroce sie do Tobiasa po holendersku.

Zapytam tez podczas najblizszego zebrania rady rodzicielskiej co moj
zlobek na ten temat mysli i jak oni na to patrza. Nie tylko z
profesjonalnego punktu widzenia, ale i prywatnie. To maly zlobek (3
grupy) i ludzie/opiekunki sa bardzo otwarci i szczerzy.

I Nesla - naprawde podziwiam Ciebie za opanowanie. Nie wiem czy ja
sama tak spokojnie bym zareagowala. To normalne, ze tak sie tym
przejelas. Ja tez przez kilka dni na pewno przez caly czas bym o tym
myslala!

[amjup]

Ja jestem właścicielką trójjęzycznego żłobka w Warszawie.I muszę
stwierdzić że ta holenderska opiekunka jest typowym przykładem
stereotypów, w które do dziś wierzy wiele osób pracujących w
edukacji. Są kraje gdzie wielojęzyczność jest normą i tam tego typu
uwaga raczej nie pojawiłaby się bo ludzie są do wielojęzyczności
poprostu przyzwyczajeni. Moja kadra jest przypisana do swoich
języków tzn. polskiego, angielskiego i hiszpańskiego.Stosujemy
metodę immersji i OPOL, a dzieci które u nas są pochodzą z różnych
krajów i kultur. Dzieci, jak to dzieci genialnie dzieci, reagują na
różnorodność i językową i rasową super pozytywnie. Są przede
wszystkim baaaardzo ciekawe. Na przykład wszystkie roczne maluchy z
pasją próbowały rozkręcać afro Kubanki uczącej po hiszpańsku-
miała na głowie takie fajne sprężynki....Natomiast ja spotkałam się
ze skrajnie różnymi reakcjami zarówno polskich władz które potrafiły
wysłać moich kolorowych nauczycieli na dodatkowe badania, no bo
skoro ciemni, to znaczy że z daleka "i czy Pani wie czym oni mogą
tutaj dzieci pozarażać"-cytuję, lub rodziców którzy twierdzili że
dziecko się boi Kolumbijczyka bo ma "ciemniejszą skórę i burzę
włosów". To tak gwoli anegdoty.
W polskim przedszkolu kilka lat temu natomiast walczyłam o
wielojęzyczność mojego starszego (dziś ośmioletniego) syna.
Skończyło się...zmianą przedszkola. W podstawówce też nie było
lepiej, bo nikt, nawet wychowawczyni nie była w stanie nauczyć się
ani ortografii ani wymowy jego nazwiska, a niestety 6-latek był na
tym punkcie bardzo czuły.Skończyło się przenosinami do
miedzynarodowej szkoły, gdzie każdy jest "dziwny" i ma jakieś "inne
pochodzenie"
Życzę zapału w bojach. Warto się nie poddawać.

takie wypowiedzi coraz bardziej zniechecaja mnie

[spinelli]

metod OPOL.
Jakies przekonanie osob stosujacych ja o tej absolutnej swietosci.
I traktowanie osob nieznajacych jej jako ignorantow.

Tez oburzyloby mnie gdyby ktos zwrocil mi uwage, ale piszesz, ze pani poprosila
Cie na rozmowe, po czym przyznala Ci racje, czyli byla otwarta na dyskusje. A
tutaj podnosza sie glosy o dyskryminacji.

W innym watku podziwiasz kogos za odwage, ze zwrocil uwage nieznanej sobie osobe
tutaj oburzasz sie, ze ktos zwrocil ja Tobie.

Wlaczanie takich rzeczy jak "wielojezycznosc" w agendy szkol przedszkoli
prowadzi tylko do politycznie-poprawnych absurdalnych sytuacji i doprowadza
raczej do niecheci niz porozumienia.

Jest dla mnie bardzo wazne, zeby moj syn mowil po polsku.
Ale nie za wszelka cene.

Spinelli

[nesla]

spinelli napisała:

> metod OPOL.
> Jakies przekonanie osob stosujacych ja o tej absolutnej swietosci.
> I traktowanie osob nieznajacych jej jako ignorantow.
>
> Tez oburzyloby mnie gdyby ktos zwrocil mi uwage, ale piszesz, ze
pani poprosila
> Cie na rozmowe, po czym przyznala Ci racje, czyli byla otwarta na
dyskusje. A
> tutaj podnosza sie glosy o dyskryminacji.
>
> W innym watku podziwiasz kogos za odwage, ze zwrocil uwage
nieznanej sobie osob
> e
> tutaj oburzasz sie, ze ktos zwrocil ja Tobie.
>
> Wlaczanie takich rzeczy jak "wielojezycznosc" w agendy szkol
przedszkoli
> prowadzi tylko do politycznie-poprawnych absurdalnych sytuacji i
doprowadza
> raczej do niecheci niz porozumienia.
>
> Jest dla mnie bardzo wazne, zeby moj syn mowil po polsku.
> Ale nie za wszelka cene.
>
> Spinelli
>
>
>

Zaraz , zaraz, nie mieszaj Spinelli, jesli podziwiam kogos za odwage
to nie za zwrocenie uwagi aby do swojego wlasnego dziecka mowic w
obcym jezyku.
Ja sama siebie podziwiam za odwage przeciwstawienia sie pomyslowi
pan w zlobku. Inna mama innojezyczna takiej odwagi nie miala i do
swojego dziecka w budynku zlobka mowi w jezyku tubylczym.
Z reszta jesli juz sie odnosisz do jakiegos tekstu bez przytoczenia
kontekstu to moglabys przynajmniej zacytowac. Nigdzie sie nie
oburzylam, zdziwilo mnie ze obca osoba ma czelnosc wtracania sie w
cudze sprawy, ma czelnosc sugerowania komus zupelnie nieznajomemu
aby zwracal sie do wlasnego dziecka w jakims jezyku.

[spinelli]

nesla napisała:


> Zaraz , zaraz, nie mieszaj Spinelli, jesli podziwiam kogos za odwage
> to nie za zwrocenie uwagi aby do swojego wlasnego dziecka mowic w
> obcym jezyku.<

Abstrahujac od faktu, czy to co zrobila przedszkolanka jest grzeczne czy nie -
ona nie prosila Cie, zebys zwracala sie do dziecka w OBCYM jezyku.


Prosila Cie o zwracanie sie do niego w oficjalnym jezyku kraju w ktorym
mieszkasz, ktorego obywatelem jest Twoje dziecko (jak sie domyslam)

Jezeli zle zrozumialam kontekst Twojej wypowiedzi w watku kogos kto zwrocil
uwage matce za to, ze nie mowila do dziecka po polsku to przepraszam.

Ja mam ciagly problem z metoda OPOL jako bardzo alienujaca - tak OPOL-izujacego
rodzica jak i dziecko.

[jofin]

Moze i metoda OPOL jest w jakis sposob alienujaca, ale rowniez za
takowe mozna uwazac wychowywanie dziecka we wlasnej kulturze i
jezyku, zachwoujac takowe we wlasnym domu. Zawsze do czegos mozna
sie przyczepic. A pisze , to ja, ktora w ktoryms momencie
zarzucilam "restrykcyjne" stosowanie OPOL ze wzgledu na wygode . Po
prostu przy gromadzie dzieci polskich,angielskich przewijajacyhc sie
przez moj dom, stracilam kontrole, by mowic do dzieci tylko po
polsku i wymagac odpowiedzi w naszym jezyku. Skutkiem czego moje
rozmowy z dziecmi wygladaja tak, ze ja nawijam po polsku, one
odpowiadaja mi po angielsku. Nie jestm dumna z tego, ale co zrobic.
na cale szczescie nikt mi nigdy nie zwracal uwagi, abym do dzieci
nie mowila po polsku przy dzieciach angielskich , bo to w jakis tam
sposob zagraza ich rozwojowi ( tak na marginesie - bzdura to
kompletna).
A alienacja, czy tez poczucie wyobcowania wcale nie od jezyka
zalezy, tylko naszego i dzieci nastawienia do otoczenia. Oczywiscie,
czasem musimy nieco wiecej niz zwykle sie natrudzidc, by bariery
kulturowe przelamac, ktore tkwia tak samo w nas jak i mieszkancach
zamieszkalego przez nas kraju.

[spinelli]

jofin napisała:

>Skutkiem czego moje
> rozmowy z dziecmi wygladaja tak, ze ja nawijam po polsku, one
> odpowiadaja mi po angielsku. Nie jestm dumna z tego, ale co zrobic.<

A ja wymagam, zeby odpowiadal mi po polsku (co nie zawsze czyni automatycznie)
ale tylko wtedy kiedy jestesmy sami. Moje interakcje z dzieckiem nie moga
obracac sie li tylko wokol jego mowienia, czy nie mowienia po polsku.
Kiedy sa u nas dzieci mowiace po polsku zacheam je (z miernym skutkiem) do
mowienia po polsku. Kiedy sa angielskojezyczne mowie tylko i wylacznie po
angielsku bo te dzieci tez sie musza czuc dobrze u mnie w domu.
Dziadek mojego meza pochodzacego z rejonu Kanady bardzo wymieszanego kulturowo
(franko- i anglofoni) do tego stopnia, ze czesc bardzo licznej rodziny mowila
glownie po francusku, druga czesc po angielsku nie pozwalal by mowiono podczas
spotkan w jezyku niezrozumialym przez wszystkich w pomieszczeniu.
A jezyk jak najbardziej jest glownym pomostem lub bariera w integracji
kulturowej. Oczywiscie nie jedynym jej czynnikiem.

[ika.alias]

spinelli napisała:

> A jezyk jak najbardziej jest glownym pomostem lub bariera w integracji
> kulturowej. Oczywiscie nie jedynym jej czynnikiem.

Spinelli, w przypadku Nesli jest troche inaczej...

Nesla nie jest cudzoziemka przebywajaca w Holandii tylko i wylacznie w towarzystwie swoich ziomkow, poslugujaca sie tylko i wylacznie wlasnym jezykiem, ogladajaca tylko telewizje satelitarna nadawana z jej ojczystego kraju. A synek Nesli to nie maly cudzoziemiec (z holenderskiego punktu widzenia), slyszacy do 4 roku zycia tylko i wylacznie ojczysty jezyk swoich rodzicow.

W przypadku synka Nesli nie ma czegos takiego jak problem integracji kulturowej. On JEST Holendrem. Jest wychowywany miedzy Holendrami, slyszy w przynajmniej 90-ciu procentach jezyk holenderski. Holenderski jest jego jezykiem ojczystym. Jego mama jest dla niego niemalze jedynym zrodlem jezyka polskiego "na zywo".

Ja sama na poczatku tez myslalam, ze tylko w sytuacjach 1:1 z moim synkiem bede stosowac OPOL. W obecnosci innych osob mialam zamiar mowic po holendersku. "Bo tak jest uprzejmiej wobec innych". A ja jestem z natury dosc uprzejma osoba. W miedzyczasie zweryfikowalam jednak moje plany na calkowity OPOL.

Dlaczego?

Prawie wszyscy ludzie, ktorych dzieci nie sa dwujezycznie (albo ktore drugi jezyk znaja tylko pasywnie) mowia, ze rodzic poslugujacy sie "jezykiem mniejszosci", mieszal jezyki.
Z kolei wszyscy ludzie, ktorych dzieci sa aktywnie dwujezyczne, podkreslaja, ze byli BARDZO konsekwentni w stosowaniu OPOL.

To nie teoria. To praktyka. Dla mnie bardzo przekonujaca.

Oczywiscie, zycie nie jest czarno-biale, zycie to odcienie szarosci. Wszedzie sa wyjatki. I jestem pewna, ze jest wiele sytuacji, w ktorych nie mozna za wszelka cene trzymac sie jednej metody. Chodzi mi jednak o to, zeby byc swiadomym tego, co sie robi.

[nesla]

Ika.alias,
Ja nawet nie odnioslam do siebie tego cytatu spinelli:
>A jezyk jak najbardziej jest glownym pomostem lub bariera w
integracji kulturowej. Oczywiscie nie jedynym jej czynnikiem.
>

Przeciez to oczywiste jest ze jezyk tubylczy dzieci musza znac, ale
jak pisalam wczesniej synek spedza w zlobku 3 dni i jeszcze ma
tubylczo-jezyczna opiekunke i tubylczo-jezycznego ojca. Ja nie mam w
promieniu 100 km zadnych polskich znajomych z ktorymi moglabym w
jakikolwiek "budowac bariere w integracji kulturowej" Moj problem
to jezyk polski i jak juz wczesniej tez pisalam moze dlatego tak
kurczowo trzymam sie resztek szans ktore moge wykorzystac na
mowienie z dziecmi po polsku. Poza tym ja nie chce aby dzieci
kojarzyly jezyk polski z jezykiem "domowym" jakims martwym wymyslem
mamy, chcialabym aby dla nich to bylo normalne ze poslugujemy sie
nim wszedzie jesli mowimy do siebie, bo tak naprawde ile czasu
spedzamy sami w domu? Bardzo wiele czasu spedzamy jednak poza domem,
wiec jesli odjac ten czas to nie zostanie zbyt wiele na nauke
polskiego.. Wiem, ze sa inne metody i sposoby, ludzie sa rozni i
rozne sytuacje, u kogos kto ma dziadkow polskojezycznych na
zawolanie albo chociaz na wakacje byc moze mozna sotosowac mniej
konsekwentne metody, u nas dziadkow nie ma i jestem niemal jedyna
osoba ktorej zalezy na tym aby dzieci mowily po polsku..

[nesla]

spinelli napisała:

> nesla napisała:
>
>
> > Zaraz , zaraz, nie mieszaj Spinelli, jesli podziwiam kogos za
odwage
> > to nie za zwrocenie uwagi aby do swojego wlasnego dziecka mowic
w
> > obcym jezyku.<
>
> Abstrahujac od faktu, czy to co zrobila przedszkolanka jest
grzeczne czy nie -
> ona nie prosila Cie, zebys zwracala sie do dziecka w OBCYM jezyku.
>
>
> Prosila Cie o zwracanie sie do niego w oficjalnym jezyku kraju w
ktorym
> mieszkasz, ktorego obywatelem jest Twoje dziecko (jak sie domyslam)

Dla mnie jezyk tubylczy jest jezykiem OBCYM. Wladam nim biegle, ale
wciaz mam akcent i niewatpliwie popelniam bledy. Poza tym najlepiej
moje uczucia i emocje potrafie wyrazic w moim ojczystym jezyku.
Uwazam, ze proszenie matki aby do wlasnego dziecka zwracala sie w
innym niz jej ojczysty jezyku jest co najmniej niestosowne. Jesli
juz przedszkolanka wpadla na taki pomysl to mogla chociaz troche
wglebic sie w temat zamiast palnac cos bez zastanowienia. Tego
spodziewam sie od kadry pedagogicznej.


> Jezeli zle zrozumialam kontekst Twojej wypowiedzi w watku kogos
kto zwrocil
> uwage matce za to, ze nie mowila do dziecka po polsku to
przepraszam.
>
> Ja mam ciagly problem z metoda OPOL jako bardzo alienujaca - tak
OPOL-izujacego
> rodzica jak i dziecko.
>

Oczywiscie, ze problemow pewnie nie da sie uniknac. Ja w zadnym
stopniu nie czuje sie ani wyalienowana ani nie alienuje moich
dzieci. Gdy do corki przychodza sie bawic kolezanki to mowie do nich
po tubylczemu i nikomu nie przeszkadza jesli zwracam sie do corki po
polsku, dziewczynki wrecz nawet chetnie tancza do DVD z polskimi
piosenkami i bawia sie w polskie gry (niektore gry sa uniwersalne).
Oczywiscie ze miewam watpliwosci i problemy, wzloty i upadki, ale to
jest inny temat. Ten watek dotyczy zachowania kadry pedagogicznej w
budynku zlobka.

no faktycznie...

[camel_3d]

szczegolnie ze holandia to multikulturowy kubel... tak jak i niemcy. ale tu pani
dyraktor zlobka sama powiedziala,. ze mam do dzeicka mowic wylacznei po polsku.
inne dzeici nie reaguja wogile, choc np jedna z mam poprosila, zebym do jej
synka tez mowil po polsku bo ona jest samotniewychowujaca mama i chcialab zeby
jej synke jeszcze jakis inny jezyk znal...i fajnie by bylo gdyby znal choc
troche polski.

[anew3]

typowe, kadra nadal jest niedouczona i wydaje im sie, ze sie znecasz
nad dzieckiem , ze go meczysz bo ma do opanowania dwa jezyki bo to
sie nie uda itd itdnie rozumiem natomiast co to za stres slyszec
obcy jezyk i go nie rozumiec, na wakacjach zagranica te dzieci tez
przezywaja tak a traume?no to trzeba sie przyzwyczaic po prostu i
tyle, ze ludzie sa rozni, roznie wygladaja, roznie mowia itd .1
lekcja tolerancji.

[kasia191273]

nam zasugerowano w zlobku w piatek, ze Nina nie mowi dobrze po
niderlandzku i zeby z nia w domu rozmawiac w tym jezyku- czyli
klasyka

problem w tym, ze oboje jestesmy Polakami, wiec w domu mowi sie po
polsku, a do zlobka posylana jest dlatego, zeby sie mowy tubylczej
uczyc od tubylcow. Oboje mowimy swietnie po niderlandzku, ale nie
chcemy tworzyc sztucznej sytuacji

oczywiscie to tylko 3 dni w tygodniu w zlobku, wiec jasne, ze jezyk
polski to jest jej jezyk ojczysty, w nim pieknie juz mowi, zartuje

niderlandzki rozumie, ale na pewno o wiele mniej niz holenderskie
dzieci, a z mowieniem pewnie jeszcze dlugo (zawsze?) bedzie w tyle

czasem mam mysli, ze krzywdze dziecko, ze ja narazam na stresy, ze
zawsze bedzie wobec tubylczych dzieci opozniona, a przez to jakby z
boku, odsunieta. Powiedzcie, ze sie myle..

[nesla]

Kasia, mysle ze nie bedzie opozniona. Moze na poczatku bedzie miala
mniejszy zakres slow, ale z czasem roznica sie wyrowna, szczegolnie
jak wejdzie w wiek kiedy bedzie sie porozumiewac z rowiesnikami i
czytac ksiazki holenderskie.
Ja bym na twoim miejscu nie mowila do dziecka w nie-swoim-ojczystym
jezyku, nie daj Boze wejdzie ci to w krew i potem bardzo trudno
bedzie odkrecic.. A jak Nina troche wyjdzie spod waszych skrzydel to
zobaczysz jak szybko zalapie nowe slowa. Jak widze ile Milena spedza
czasu w szkole, na zabawach z rowiesnikami, na hobby to naprawde
niewiele czasu nam zostaje na nauke polskiego.

Kasia, wlasciwie to powinnas sie byla oburzyc na taka propozycje i
zaproponowac paniom w zlobku lekture na temat wielojezycznego
wychowania Jesli Nina spedza az 3 cale dni w zlobku to niech
zlobek zadba o to aby tam mowiono do niej w tubylczym jezyku.

U nas inna sytuacja bo tato jest Holendrem, ale naprawde juz widze
jak David (2,5) wymyka sie w holenderskojezyczny swiat. Jeszcze
teraz jestem dla niego wazna i chce rozumiec co do niego mowie, mowi
po polsku i holendersku, ale czuje ze bedzie z nim jak z corka - im
starszy tym mocniejszy bedzie jezyk holenderski, bo w holenderskim
srodowisku przebywa najwiecej.

[lenkaaa]

Kasia, nie martw sie, nie warto, bo wszystko bedzie dobrze, naprawde !!! Nasza
Emilia tez niderlandzki slyszala jedynie na placu zabaw i 3 x w tygodniu po 3
godziny w peutespeelzaal, a teraz poszla do szkoly i po pol roku chodzenia, pani
bardzo ja chwali, ze ladnie mowi, ze wszystko rozumie, ze aktywnie bierze udzial
w zajeciach klasowych, nie ma mowy o zadnym opoznieniu jezykowym

[kasia191273]

mam nadzieje

Nina chodzi do zlobka od ukonczenia 8. miesiaca zycia, najpierw 2
dni, teraz 3 w tygodniu- na razie tak bedzie jeszcze rok, a potem
szkola

mysle, ze poczatek szkoly idzie w parze z takim momentem w zyciu
dziecka, kiedy inni poza mama zaczynaja imponowac- kolezanki, pani
nauczycielka. I ze wowczas dziecko bedzie po niderlandzku chcialo
mowic. Poki co zlobka nigdy nie lubila, chodzi, bo musi, oczywiscie
przynosi mase slow, zwrotow i piosenek, ale mysle, ze ten jezyk
ciagle jej sie kojarzy z miejscem, ktorego wolalaby unikac)))

[jagabiss]

Moja corka poszla do zlobka majac 20 miesiecy - i dopiero po roku
zaczela mowic do pan. Nie miala z tego powodu zadnego stresu, lubi
zlobek, i swietnie (nie wiem jak) porozumiewala sie z dziecmi, miala
swoje ulubione kolezanki. Panie twierdzily, ze jest niesmiala i
spuszcza glowe jak ja o cos pytaja. Mnie to dziwilo, bo jest bardzo
smiala i towarzyska, ale nie martwilam sie ani razu z tego powodu.
Teraz mowi. Nawet dzisiaj pytalm pania jak mala sobie radzi,
powiedziala, ze normalnie porozumiewa sie, slucha jak czytaja
ksiazeczki. Jezyk otoczenia, szkoly zawsze bedzie tym
najsilniejszym wiec nie ma o co sie martwic.

[k.bazylejska]

Kasiu,

Ciesz się, że Twoje dziecko mówi ładnie po polsku. A to że trzech przedpołudni w tygodniu nie nauczyła się jeszcze czynnie mówić w drugim języku, to całkowicie normalne i nie ma się czemu dziwić. Gdyby spędzała tam osiem godzin dziennie pięć razy w tygodniu to już teraz by miała kłopot z polskim. Wcześniej czy później język otoczenia zawsze dominuje.

Co do opiekunek w żłobku to należy w delikatny sposób wytłumaczyć im, na czym polega wychowanie dwujęzyczne. Warto też podkreślić, że zależało Ci, by dziecko od początku miało kontakt z językiem miejscowym i miejscowymi dziećmi i dla tego wysyłałaś ją do żłobka w wieku ośmiu miesięcy. Powiedz im, że cieszy Cię ze córka już tyle po holendersku rozumie, że zna tyle piosenek i wierszyków. Powiedz, że zadowolona jesteś z jej postępów i nie martwi cię, że córka jeszcze nie mówi tak dobrze w języku tubylczym jak po polsku. Czy nauczy się go perfekcyjne teraz czy za kilka lat nie ma naprawdę tak wielkiego znaczenia. Twoje dziecko nie ma jeszcze trzech lat. W tym wieku zdarzają się dzieci, które jeszcze prawie wcale nie mówią. Twoje dziecko mówi ładnie po polsku, i rozumie po holendersku. Wiec w czym tu jest problem? Ważne jest by sprawę załatwić delikatnie. W końcu to są kobiety którym powierzasz własne dziecko, więc trzeba być z nimi w dobrych relacjach. Myślę, że ważne jest jednak, by pokazać, że sprawę masz przemyślaną i znasz się trochę w temacie wielojęzyczności.

Moja córa jest miesiąc młodsza od Twojej i miesza trzy języki. Z tym że jej język żłobkowy jest zdecydowanie dominujący. Chodzi tam tylko od roku, ale za to pięć dni w tygodniu. Poszła do żłobka w październiku zeszłego roku, kiedy dopiero zaczynała mówić po polsku. Niestety czynny rozwój polskiego jej się od pójścia do żłobka nieco zahamował. Teraz najchętniej mówi po angielsku mieszając go z polskim i niemieckim. Ale rozumie wszystko co się do niej mówi we wszystkich trzech językach. Niemiecki jest zdecydowanie jej językiem najsłabszym. Jej starszy prawie siedmioletni brat mówi teraz najlepiej po niemiecku, który jest językiem szkoły, taty i w pewnym sensie otoczenia. Angielski jest u niego zdecydowanie najsłabszy, mimo że też w wieku lat trzech znał go najlepiej.

pozdrawiam

k.bazylejska

Jaś 12.2002 Klara 02.2007 niemiecki, polski, angielski

[olliesmum]

Kasiu,
Ja mysle, ze te panie w zlobku sie stresuja, bo nie zawsze potrafia sie z twoja
coreczka porozumiec. Powiedz im, zeby jak najwiecej do niej mowily to sie szybko
nauczy i ze chcesz by dziecko uczylo sie j. holenderskiego od ekspertow czyli
od nich. Poza tym tylko od nich zalezy, czy sie z dzieckiem porozumieja, a jako
wychowawczynie w zlobku powinny umiec porozumiewac sie z dziecmi, ktore nawet
wcale nie mowia, wiele dzieci przeciez nie mowi zbyt wiele w wieku "zlobkowym".
Jesli chcesz, mozesz spotykac sie takze z rodzinami i dziecmi holenderskimi by
proces ten przyspieszyc, ale zyjac w Holandii i poruszajac sie wsrod Holendrow
nie ma obaw by dziecko z czasem nie opanowalo, i to dobrze, jezyka.
Nic sie nie martw, bedzie dobrze!
Pozdrawiam

[kasia191273]

no wiec dzis mnie (bo poprzednio mezowi) zrobiono pogadanke, ze Nina
nie mowi po tubylczemu i ze musimy z nia w domu cwiczyc

powiedzialam pokrotce, jaka zasade stosujemy i ze wlasnie wrecz
przeciwnie- my do niej po niderlandzku mowic nie powinnismy. I ze
nie martwie sie o jej rozwoj jezykowy, bo po polsku mowi swietnie,
coraz lepiej

razi mnie troche niewiedza o tych sprawach w kraju, gdzie
dwyjezycznosc jest norma, zwlaszcza w duzym multikulturowym miescie,
jak moje. No trudno...Niedawno przeprowadzilismy sie do 'bialej'
dzielnicy, nowy zlobek i inne wymagania. W poprzednim Nina byla
jedna z dwojki bialych dzieci, reszta tureckie lub marokanskie i
zupelnie inne podjescie kadry

mam jednak inna refleksje, jaka sie zrodzila w drodze rowerem w
deszczu ze zlobka. Wszedzie sie pisze o korzysciach plynacych z
dwujezycznosci- ze dziecko ma szersze widzenie swiata, ze umie go
nazywac w dwoch jezykach, wiec granice jego widzenia sa szersze
(parafrazujac mysl slynnego jezykoznawcy). Wierze w to, bo sama znam
trzy jezyki i widze, jakie to powoduje elastyczne mysli i jak
znajomosc jezyka obcego pozwala sobie wyobrazic, ze 'mozna inaczej'
cos nazwac, a zatem inaczej postrzegac

ale tak sobie mysle o tym moim dziecku- rozumiec chyba wszystko
rozumie po niderlandzku, przynajmniej w tym zlobkowym swiecie.
Natomiast mowi nieporownywalnie gorzej od tubylczych dzieci, kiedy
siedza w kregu, spuszcza glowe, nie chce uczestniczyc w
zgadywankach, bo zwyczajnie nie umie jak inne dzieci. Wiem, ze
wszystko przyjdzie jeszcze, za kilka lat sie wyrowna.

Ale przeciez ten okres, samopoczucie jej w zlobku, reakcje innych na
nia, poczucie, ze jest inna (gorsza?), ze cos mowi, a inni jej nie
pojmuja, ze inne dzieci sa szybsze, ze w grupie zajmuje pozycje
bierna, przynajmniej w zabawach jezykowych nie jest bez znaczenia
dla jej rozwoju w ogole. Ten aspekt mnie martwi- ze ten okres
nieradzenie sobie w tubylczym jezyku jakos ja uksztaltuje, cos w
niej zbuduje, co niekoniecznie pozytywnie wplynie na jej osobowosc

nie mysleliscie o tym?

[olliesmum]

Kasiu, ja mysle, ze wszystkich przykrosci i zawodow nie mozemy i nie powinnismy
oszczedzac naszym dzieciom, bo zycie pozniej moze im dac kopa w d... i beda w
szoku. Sorry, ze tak dosadnie pisze, ale wlasnie jestem pod wrazeniem b.
ciekawej ksiazki, ktorej autor sprzeciwia sie popularnej ostatnio tezie - ktorej
i ja dlugo holdowalam - ze mamy dzieciom glownie poswiecac duzo uwagi, spedzac z
nimmi jak najwiecej czasu i dbac o to, by zawsze byly szczesliwe...
Owszem, powinnismy dbac o nasze dzieci i okazywac im milosc, ale nie powinnismy
ich trzymac pod kloszem i drzec o to, ze czasem moga byc smutne...zy ze z czyns
sobie nie radza itp.
Wiesz, moj synek dlugo nie mowil po polsku, a teraz i on i ja jestesmy dumni, ze
wlada biegle i angielskim i polskim .
Mysle, ze i twoja coreczka bedzie kiedys dumna z siebie, ze dala sobie rade i ze
moze sie z innymi dziecmi swietnie porozumiewac.
A to doswiadcznie moze ja wlasnie wzmocni i uodporni na trudnosci jakie przeciez
kazdemu kiedys tam w zyciu sie przydarza. A w kazdym razie nie bedzie sie byle
glupstwem zalamywac .
Oczywiscie mozesz ja wspierac w nauce holenderskiego, tak ajk juz pisalam
wczesniej - np organizujac spotkania z dziecmi tubylczymi itd. I dalej chyba
cierpliwie tlumaczyc nauczycielkom w przedszkolu, ze to one powinny zadbac o to,
by mala byla zintegrowana w zabawach i by chwalily ja za powodzenia, nie tylko
jezykowe.
Chyba wczesniej ktos wymienial jakies materialy holenderskie o wielojezycznym
wychowaniu, moze je im podsun?

[jan.kran]

*** Ale przeciez ten okres, samopoczucie jej w zlobku, reakcje innych na
nia, poczucie, ze jest inna (gorsza?), ze cos mowi, a inni jej nie
pojmuja, ze inne dzieci sa szybsze, ze w grupie zajmuje pozycje
bierna, przynajmniej w zabawach jezykowych nie jest bez znaczenia
dla jej rozwoju w ogole. Ten aspekt mnie martwi- ze ten okres
nieradzenie sobie w tubylczym jezyku jakos ja uksztaltuje, cos w
niej zbuduje, co niekoniecznie pozytywnie wplynie na jej osobowosc

nie mysleliscie o tym?


-----------> Nie myślałam o tym kiedy dzieci były małe. Dla mnie było oczywiste
że będą mowic po polsku i niemiecku.
Miałam przejścia w szkole , w przedszkolu , walczylam z niewiedzą i ignoracją
otoczenia, pisałam o tym wiele razy na forum.

Na dziś nie żałuję mojego oślego uporu i wydrapywania pazurami polskiego ,
dbania w Norwegiii o niemiecki , tego że moje dzieci są wielojęzyczne.
Nie mają i nie miały lekko.
Dla mnie to normalne że są takie jakie są.
Ale czasem < przyznam się nieskromnie > matczyna duma mnie rozpiera kiedy
widzę miny rozmówców kiedy mówię że moje dzieci władają dośc swobodnie
czterema językami w mowie i piśmie oraz że czytają w tych językach.
∂odatkowo jeszcze nie mają problemów ze szwedzkim , duńskim , niederlandzki też
nie jest im całkiem obcy.
Młoda po trzech latach rosyjskiego ma jakieś pojęcie o jezykach slowiańskich.
Dziś rozmawiałam z moim serdecznym kolegą , Norwegiem który zna mojego syna i
wie jak On mówi po norwesku.
Powiedział że Junior powinien stuiować dzinnikarstwo w najlepszej norweskiej
szkole wyższej.
Zrobiłam oczy jak talerze bo syn ma akcent po norwesku i nie jest perfekt w tym
jezyku. Ale Erik , sam dobrze wykształcony i znający norweskie szkolnistwo
namawia nas żebyśmy się zastanowili.
Młoda może pisać , o ile zechce w przyszłości doktorat po
niemeicku , angielsku , norwesku a jakby się skupiła to po polsku.

Nie piszę po to żeby się chwalić jaike mam fajne dzici tylko żeby uświadomić że
wielojezyczność ma minusy , wyalienowanie w
przedszkolu , problemy z otoczeniem , partnerem < w wypadku małżeństw mieszanych
> ale w efekcie końcowym to jest posag dla dzieci na całe życie.
Kran

do kasi

[ola33333]

wiesz co, wydaje mi sie ze sie martwisz niepotrzebnie na zapas.
Dziecko moze sie czuc gorsze w grupie z roznych powodow, nie tylko
przez jezyk. Moja jest w grupie wiekowej 2 - 6 lat, i dzieciakow
jest 19. Te starsze sa zawsze szybsze, bardziej wygadane itd. i moja
mimo to musi sobie jakos miejsce w grupie znalezc, jak kazde dziecko
niezaleznie od tego czy dwujezyczne czy nie. Pewnie tez sie zdarzaja
jej momenty frustracji, ale na pewno duza jest tu rola pan opiekunek.
Mam wrazenie, ze te panie u was to nie sa niestety zbyt fajne, skoro
masz wrazenie ze dziecko moze sie czuc gorsze a one nie reaguja.
Ale wydaje mi sie ze to wy jako rodzice musicie przede wszystkim
umacniac poczucie wlasniej wartosci dziecka. Jezyka na pewno sie
nauczy perfekt. Pewnie niedlugo Nina bedzie juz miala pierwsze
przyjaciolki, holenderskie zapewne i to tez na pewno pomoze.
A jak sie jej zycie dalej potoczy, wyksztalcenie itd - tu wydaje mi
sie najwazniejszy jest przyklad rodzicow. Zwykle rodzice dobrze
wyksztalceni maja tez dzieci dobrze wyksztalcone. Ja przyjechalam do
Niemiec majac 24 lata bez znajomosci jezyka, po roku nauki znalazlam
prace w zawodzie, a jestem po studiach ekonomicznych w Pl i Belgii.
Mimo silnego akcentu radze sobie w Niemczech. I jestem pewna ze moje
dziecko tu urodzone i wychowane tym bardziej sobie poradzi.

Wracajac to mojej Ewy, na pewno gorzej spiewa niemieckie piosenki
niz inne dzieci w grupie, moze z dwulatkow nie jest najgorsza, ale
od tych starszych to na pewno. I co z tego, ano nic.. Nauczy sie
jeszcze
Jednak wydaje mi sie ze rola rodzicow jest najwazniejsza, zeby
nauczyc dziecko umiec sobie radzic z frustracja i budowac poczucie
wlasnej wartosci.

Pozdrawiam!

[nesla]

A ja cie doskonale rozumiem Kasiu, bo bylam w podobnej sytuacji
kiedy moja corka byla malutka (obecnie 5 lat). Gdy miala 2 latka to
bylam z nia full time w domu, a to wlasnie bardzo wazny wiek dla
rozwoju jezyka. Za rada CB mowilam do dziecka w dwoch jezykach i
staralam sie aby Milena jak pojdzie do PSZ nie miala tylow
jezykowych z niderlandzkiego skutkiem czego do dzisiaj niemal wcale
nie chce mowic po polsku. Owszem tylow nie miala ani zadnych
problemow z nawiazywaniem kontaktow, ale po polsku mowic nadal nie
chce. Synek ma teraz 2,5 roku i mowie do niego konsekwentnie po
polsku, nie buntuje sie tak przeciw temu jak Milena i chociaz nie ma
tak bogatego slownictwa w niderlandzkim jak jego holenderscy
rowiesnicy to swietnie sobie radzi i w zlobku i wszedzie na placach
zabaw. Nie mam watpliwosci ze dwujezyczne wychowanie w jakikolwiek
sposob go ogranicza.
Kasiu, kup sobie jakas dobra ksiazke o dwujezycznym wychowaniu,
zobaczysz ze pomoze ci poukladac wszystkie watpliwosci. Mnie bardzo
pomoglo.

I jeszcze chcialam dodac, ze wczoraj pani w zlobku, ktora prosila
abym mowila w budynku zlobka do synka po niderlandzku powiedziala
mi, ze przeczytala ksiazke ktora jej pozyczylam i ze teraz juz
wszystko rozumie i ze patrzac na sprawe od tej strony zupelnie mnie
rozumie i popiera moje postepowanie. Nawet porozmawialysmy jeszcze
troche na ten temat z pozostalymi paniami i ciesze sie ze mnie
rozumieja. W koncu nie poruszylam tego tematu na spotkaniu rady
rodzicow, bo stwierdzilam, ze chyba dotyczy tylko mojego dziecka, bo
chyba w calym zlobku jest moze kilka dzieci ktorych rodzice nie sa
tubylcami. Nie chce robic zbyt wielkiego "halo" bo satysfakcjonuje
mnie na dzien dzisiejszy zrozumienie ze strony wychowawczyn.

so nesli

[kasia191273]

mozesz podac tytul tej publikacji? skoro po niderlandzku, to moze
zrobie tak samo i zaproponuje w zlobku paniom?

[nesla]

Ja akurat mam ta ksiazke:

Hoe kinderen meertalig opgroeien - Burkhardt Montanari, E.
Co-auteur: Aarssen, J.
ISBN-13: 9789076092072
Planplan 2004

Moge ci ja polecic, nie wiem na ile znasz holenderski zeby rowniez
przeczytac te ksiazke aby byc na tej samej plaszczyznie z paniami w
zlobku, dobrze wiedziec co im dajesz do przeczytania..


pozdrawiam
nesla

[sukiennica]

Nesla podziwiam za dojrzala i wywazona reakcje.
Obawiam sie, za ja na Twoim miejscu zareagowalabym duzo bardziej
zywiolowo... No i gratuluje wygranej bitwy

Sytuacja opisana przez Ciebie na poczatku tego watku jest moim zdaniem
skandaliczna. Oburzenia mojego nie wywoluje fanatyczne stosowanie
OPOL , ale po prostu proba brutalnej ingerencji w Twoj kontakt z
dzieckiem. Nigdy nie przypuszczalam, ze takie sytuacje maja miejsce w tak
wielokulturowym kraju jak Holania... Nowalijka...

Mnie na dalekich peryferiach Europy, w malym miescie spotykaja prawde
mowiac jedynie entuzjastyczne reakcje na wiesc o wielojezykowym rozwoju
dziecka. Malo tego. Poniewaz w naszym przedszkolu przybylo w tym roku
dzieci obcokrajowcow, przedszkole samo wystapilo z projektem zajec
jezykowych. Przeprowadzane sa one 3 razy w tygodniu po pol godziny w
malych grupach max 4 dzieci. Dzieci norweskie rozwijaja swoj norweski, a
Jasiek sie go uczy. Rzecz dziala fenomenalnie. W przeciagu 4 miesiecy
zaczal sie swobodnie porozumiewac. A poczatki byly tragiczne, bo usilowal
zagryzc kazdego kto nie mowil po polsku.

Sukiennica

[nesla]

Dzieki sukiennica, mnie juz emocje opadly, ale podczas owej rozmowy
z przedszkolanka nie dalo sie ukryc ze to dla mnie wazny i
emocjonalny temat i wyraznie powiedzialam co o tym uwazam.