Mam strasznego dola:(

[himilke]

Od kilku tygodni cos zlego zaczyna sie dziac. Moja corka ma 3,5 roku,jest
dwujezyczna (wloski i polski). Mowi po polsku bardzo dobrze, nie miesza
jezykow, ma bgate slownictwo. Jestem jednak w kompletnej izolacji jezykowej,
nie znam zadnej polskojezycznej osoby w moim otoczeniu, moja rodzina nie
interesuje sie nami specjalnie, wiec nie mam szans wyslac malej na wakacje do
dziadkow, czy cos w tym rodzaju. Odwiedzamy Polske w wakacje, jednak nie sa to
dlugie pobyty.
Od pewnego czasu moja corka nie chce sie ze mna bawic.Po prostu unika
wszelkich zabaw np lalkami, nie chce sie po prostu bawic po polsku, a ze mna
rozmawia tylko w tym jezyku. Mowi "pobawie sie sama" i slysze, jak bawi sie po
wlosku. Oczywiscie ma to zwiazek zapewne z jej przedszkolem, gdzie z
kolezankami bawi sie po wlosku. Kiedy odwiedzaja nas jej kolezaneczki, z
wszelkimi prosbami o pomoc w zabawie zwraca sie do ojca.
Ze mna nadal chetnie czyta, gra w polskie programy edukacyjne. Jednak czuje
sie strasznie, gdy slysze, ze bawi sie w pokoju po wlosku a ze mna nie chce
zupelnie. Po prostu jestem przerazona, co teraz nastapi? Ma dopiero trzy lata,
wiec pozniej, gdy wplyw rowiesnikow bedzie jeszcze silniejszy, czeka mnie
kompletny ostracyzm?

głowa do góry

[matka.adama]

Himilke, głowa do góry. Przecież to nie koniec świata, że bawi się
po włosku. Spróbuj wymyślić jakąś nową, ciekawą zabawę tylko dla was
dwóch. A może nowa, wspaniała lala, która mówi tylko po polsku, bo
przysłali ją dziadkowie (możesz pomóc w takim "przysłaniu").
Mam podobny problem z wysyłaniem dziecka do Polski, rozumiem Cię
więc doskonale. I wiem, jak to boli...
Najlepiej byłoby, gdybyś znalazła Polaków, którzy mają dziecko w
wieku Twojego. Jeszcze idealniej - gdyby właśnie przyjechali do
Włoch i ich dziecko nie znałoby włoskiego. U mnie to świetnie
funkcjonuje. Mój syn ma polskiego kolegę, z którym mówi wyłącznie po
polsku, choć obaj chłopcy są w pierwszych klasach niemieckiej
szkoły.
Nie wiem, jaki masz stosunek do polskich parafii, ale nawet jeżeli
duże rzeczy Cię tam denerwuje, warto poszukać kontaktu. Może
prowadzą szkółkę dla dzieci, może mamy czytają dzieciom wspólnie
bajki, może urządzają zabawy i spotkania...A jeżeli nie, to ksiądz
zapewne zgodzi się coś takiego zrobić. W każdym razie to szansa na
poznanie ludzi. Czasami warto spotkać się, nawet przy różnych
światopoglądach i innym odbieranu świata.
A wakacje w Polsce. Może masz jakąś koleżankę z córcią w wieku
Twojej. Może warto odnowić kontakty (chociażby przez NK) i spotkać
się podczas pobytu w Polsce? To niby mało, ale może coś dać. Może
kolejne wakacje w Polsce spędzicie razem, nawet kilka dni zapewne by
coś dało.
Trzymam mocno kciuki. Pozdrawiam gorąco. Mama Adama

[novalee1]

Tez miewalam chwile zalaman. Mam corke czterolatke, meza Anglika i
zadnych dobrych znajomych Polakow w okolicy z dzieckiem w podobnym
wieku. Do szkolki polskiej nie chce chodzic a do Polski jezdzimy
tylko raz do roku. Kontakt z rodzina sporadyczny. Mimo wszystko
mowie do niej po polsku i ona do mnie tez po polsku chociaz tez ma
angielskie momenty. Jest jej czasem latwiej powiedziec cos po
angielsku, wtedy pozwalam jej powiedziec po angielsku i tlumacze na
polski.Czesto sama pyta jak dane slowo pisze sie lub mowi po polsku
(zaczyna pisac). Boje sie co bedzie jak zacznie szkole, czy
angielski za bardzo nie przewazy ale nie trace nadziei ze bedzie
dobrze i moze poznam jeszcze lub odnowie kontakty z jakimis Polakami
z dzieckiem w tym wieku.Zamawiam tez ksiazki z cwiczeniami dla
czterolatkow i bede przerabiac z nia w domu zamiast zmuszac do
szkoly sobotniej.Uwazam ze zmuszajac zniechecilabym ja tylko do
polskiego a chcialabym zeby kojarzyl jej sie z przyjemnoscia wiec
uczymy sie w trakcie zabawy.Pozdrawiam serdecznie, trzymaj sie i nie
daj sie!

[simonkapl]

Moj syn (3 lata i 9 m-cy) bawi sie wylacznie po francusku z bratem.Do Pl
jerzdzimy raz w roku, ale moja mama w tej chwili jest u nas przez jakis czas.Ze
mna sa zabawy po polsku edukacyjne, rozmawiamy duzo,mowi pieknie po polsku i ma
bardzo bogate slownictwo.Tez zauywazylam, ze jak bawi sie z francuskimi dziecmi,
nie lubi kiedy zwracam sie do niego po polsku.Ostatnio powiedzial mi, ze chce
byc u babcio francuskiej sam, a nie ze mna (jechalismy wszyscy), podejrzewam, ze
to dlatego, z etam bawi sie wylacznie po francusku.
Nie martwie sie tym zbytnio, bo synek bawi sie codziennie ze mna po polsku i
rozmawia zw tym jezyku ze mna.Ale juz wiem, ze do brata zwraca sie wylacznie po
francusku.

[dorrit]

To normalne, ze zwl. odkad poszla do przedszkola bawi sie po wlosku.
Jezyk otoczenia (tzw. "lingua della comunità") zawsze bedzie
pierwszym jezykiem.
My tez jestesmy "odizolowani" - nie mam bliskich polskich przyjaciol
w Rzymie. Do Polski jednak dotad udalo sie jezdzic raz w roku latem
na 2 - max 3 tygodnie. Dzieci po polsku mowia, gorzej oczywiscie niz
po wlosku, ale mowia.
Glowna roznica - u nas nie miala (jak dotad!) miejsca sytuacja
odrzucenia j. polskiego; dzieci chca, bym sie z nimi bawila
(oczywiscie razem bawimy sie wylacznie po polsku) - ale jest
trudnosc: to ja nie mam czasu, z pracy ostatnio wracam pozno, na 19,
czasem tuz przed 18. Zostaja weekendy i wieczory, czasem, jesli
wroce przed 18 - tez i pozne popoludnia.
Macie jakies fajne polskie filmy na dvd? Polskie kanaly w tv?
Moje dzieciaki uwielbiaja np. Flintstonow i "Byl sobie czlowiek" z
polskim dubbingiem (sa na kanale Puls), na plytach tez maja swoje
ulubione filmy (np. Wielka podroz Bolka i Lolka, Mis Uszatek i wiele
innych).
W kazdym razie - nie rozpaczaj. Rob swoje - niezrazona uzywaj dalej
polskiego i moze sama "baw sie" po polsku zabawkami corki,
wymyslajac jakas ciekawa historyjke? moze corcia sie zaciekawi i
dolaczy? moi synkowie b. chcieliby, zebym to ja "sie bawila" czyli
wymyslala wiekszosc zabawy.
Jest jeszcze bardzo malutka, odrzucenie drugiego jezyka czesto
nastepuje, zwykle w wieku szkolnym - moze u Was szybko przyszlo to i
szybciej pojdzie?

[himilke]

Generalnie problem dotyczy wszelkich zabaw wymagajacych odgrywania rol–typu
sklep, lalki, lekarz. Tak jakby miala wdrukowane, ze w takie rzeczy bawi sie po
wlosku. Moze dlatego, ze nie zna zadnego polskiego dziecka. Nie ma zadnych
problemow z polskim, duzo mowi, mamy mnostwo ksiazek, bajek na dvd, w Polsce
nikt nie potrafi zauwazyc, ze jest to dziecko chowane zagranica. Wiem, ze
potrzba jej tez zabawy po polsku, ale skad wziac polskie dziecko? Kilkakrotnie
spotkalam juz Polki z dziecmi w wieku mojej i zawsze okazywalo sie, ze te dzieci
nie znaja slowa po polsku a mama mowi do nich po wlosku.

[jan.kran]

Himilke
Ja już wiele razy pisałam o swoich dzieciach na forum
Powtarzam się ale napiszę w skrócie.
Moja córka mieszkając 12 lat w DE nie miała absolutnie żadnych kontaktów z
polskimi dziećmi , oprócz szkoły polskiej w Monachium , rok przed wyjazdem z DE.
Pojechała pierwszy raz w życiu do PL mając lat 4,5, mówiła po polsku nieźle wtedy.
Wychowała się w czasach kiedy nie było netu , telefony do PL to był duży problem
, rodzina nawiedzała nas z rzadka , paszporty, wizy , te rzeczy ...
Fakt że oboje rodzice Polacy ale tatuś generalnie nieobecny był z racji zawodu.

Ja od pierwszych chwil Jej pojawienia się na świecie mówiłam do Niej tylko i
wyłącznie po polsku i tak to trwa ... 23 lata już))

***Ze mna nadal chetnie czyta, gra w polskie programy edukacyjne. Jednak czuje
sie strasznie, gdy slysze, ze bawi sie w pokoju po wlosku a ze mna nie chce
zupelnie. Po prostu jestem przerazona, co teraz nastapi? Ma dopiero trzy lata,
wiec pozniej, gdy wplyw rowiesnikow bedzie jeszcze silniejszy, czeka mnie
kompletny ostracyzm?
--------------> Rozumiem Twoje obawy. Nie jest lekko kiedy wychowuje się dziecko
w otoczeniu innego języka.
Natomiast z tego co piszesz zrobiłaś bardzo dużo . Twoja córka mówi po polsku.
Nie odpuszczaj.
Myślę że Ona próbuje sobie uporządkować świat , szuka.
Musi być świadoma tego że mama mówi innym językiem niż otoczenie i że mama się
cieszy kiedy Ona używa tego innego , dziwnego , obcego dla otoczenia języka.
Jest jeszcze bardzo młoda , podziwiam że już rozdziela języki i mówi po polsku.
Nie zaprzepaść tego.
Co do ostracyzmu ...
Musisz być przekonana o tym że wielojEzyczność to bogactwo i dar dla Twojej córki.
Trudno tak małemu dziecku to wytłumaczyć ale możesz Jej przekazywać że polski to
Twój język , że to dla Ciebie ważne żeby mówiła w Twoim jezyku.
Moja córka zbuntowała sie kiedy miała sześć lat.
Pisałam o tym na forum.
Z dnia na dzień zaczęła do mnie mówić po niemiecku.
Odczekałam trzy dni. Ona po niemiecku ja po polsku.
Trzeciego dnia powiedziałam:
- Claire , możesz do nie mówić jak chcesz , Twój wybór ale ja się do Ciebie
nigdy nie odezwę po niemiecku.
Słowa dotrzymałam 10 lat.
Teraz córka ma 23 lata i ma duże problemy żeby do mnie mówić po niemiecku ,
nawet w niemeickim otoczeniuPPP

[jan.kran]

novalee napisała:

***y. Jest jej czasem latwiej powiedziec cos po
angielsku, wtedy pozwalam jej powiedziec po angielsku i tlumacze na
polski
-------> Ja też tak robiłam kiedy Claire chciała mi szybko opowiedzieć wrażenia
z przedszkola.
Opowiadała po niemiecku a potem na spokojnie ćwiczyłyśmy to samo po polsku.
Najlepiej na spokojnie , pójsć po przedszkolu na spacer, plac zabaw i mieć sporo
czasu i miłe otoczenie

simonkapl napisała:

***Nie martwie sie tym zbytnio, bo synek bawi sie codziennie ze mna po polsku i
rozmawia zw tym jezyku ze mna.Ale juz wiem, ze do brata zwraca sie wylacznie po
francusku.

----------> Moje dzieci też między sobą porozumiewaja się generalnie po
niemiecku , ze mną po polsku.

dorrit napisała:

***W kazdym razie - nie rozpaczaj. Rob swoje - niezrazona uzywaj dalej
polskiego i moze sama "baw sie" po polsku zabawkami corki,
wymyslajac jakas ciekawa historyjke? moze corcia sie zaciekawi i
dolaczy? moi synkowie b. chcieliby, zebym to ja "sie bawila" czyli
wymyslala wiekszosc zabawy.
Jest jeszcze bardzo malutka, odrzucenie drugiego jezyka czesto
nastepuje, zwykle w wieku szkolnym - moze u Was szybko przyszlo to i
szybciej pojdzie?

-----------> Mnie też zaskakuje tak szybkie odrzucenie polskiego , może dlatego
że Ona szybko się po polsku nauczyła ?
Rób swoje powoli , konsekwentnie i bez stresu... Wiem że to łatwo brzmi ale to
jedyne wyjście.

[himilke]

Istotnie mala bardzo szybko zaczela mowic, i od razu w obu jezykach, z tym, ze
przez pierwsze dwa lata polski byl wiodacy, bo ze mna spedzala wiecej czasu. Ona
doskonale wie, ze to polski, w okolicy trzecich urodzin zaczela zauwazac, ze
wszyscy mowia inaczej niz ja. Kiedys w sklepie uslyszala kogos mowiacego po
polsku i od razu stwierdzila "ta pani mowi tak, jak my". Kilkakrotnie rowniez
poinformowala mnie ze smutkiem, ze nie moze z tatusiem poczytac danej
ksiazeczki, bo tatus nie umie po polsku.

[teo32]

himilke, wyslalam ci wiadomosc na priv.

[anew3]

Czy moge zapytac gdzie mieszkasz?We Wloszech jest przeciez mnostwo
Polek, ktore maja wloskich mezow czy parnerow.Nie namaiam zebys od
razu probowala sie zaprzyjaznic z Kasia Smutniak(ta modelka
Armaniego, jest twarza Idola) ale rozejrzyj sie po prostu moze
popytaj, mala pobawilaby sie z innymi dziecmi polsko-wloskimi.Glowa
do gory

Wloski to jej jezyk ojczysty...

[camel_3d]

wiec ciezko sie dziwic, ze jej bedzie coraz latwiej w tym jezyku sie komunikowac...

ale pnie masz sie czym zalamywac..po prostu dalej mow, czytaj jej itd wylacznie
po polsku..

no i co jakis czas urlop w PL u babci i dziadka jest jak najbardziej wskazany..

[jan.kran]

A co jest język ojczysty czy matczyny ?
Moje dzieci są silnie przechylone na stronę niemiecką ale córka jest
napiętnowana polską mamusią i energiczną polska Rodziną.
Najłatwiej byłoby Jej się komunikować po niemiecku ale jest silnie osadzona w
polskiej kulturze.
Syn mówi ze mną często po polsku choć znacznie łatwiej Mu po niemiecku a
ogólnie to mieszkamy w Norwegii
Ale to podchodzi chyba pod wątek tożsamość...
K.

[shamsa]

a no wlasnie jezyk ojczysty z naszego punktu widzenia to język matczyny.
pierwszy język. czyli w przypadku tej dziewczynki to polski.

z ciekawosci, w jakim jeszcze jezyku oprocz polskiego jezyk matki jest jezykiem
OJCZYstym? czy jest tak w jezykach slowianskich?

[jan.kran]

Po polsku język ojczysty to chyba skojarzenie z ojczyzną a nie z
ojcem ...
Po niemiecku , norwesku i francusku to język matczyny)))

[judytak]

kluczem jesz to, ze
> Ze mna nadal chetnie czyta, gra w polskie programy edukacyjne.

wiesz co, ja nigdy z moimi dziecmi sie nie bawilam (lalkami, w
sklep, itp.), bo po prostu nie lubie takich zabaw ;o)

jest tyle innych rzeczy, których mozna robic razem

warto tez przy pomocy czytania, filmów, opowiadania, na spacerze,
itp. "przerobic" te tematy, o których uwazasz, ze "nie dzialaja" po
polsku (przedszkole, zabawy, cokolwiek)

im dziecko starsze, tym bardziej swiadomie trzeba dobierac tematy,
zeby ten polski nie pozostal jezykiem "kuchennym"

pozdrawiam
Judyta