Medycyna Prospera

[freemason]

Konstanty Ildefons Gałczyński

Opodal szpital
stał w bzowych laskach,
szpital na medal,
mówiąc z warszawska.

Leczył tam Prosper
z Baltazarei,
a wszystko octem
siedmiu złodziei:

padaczkę, odrę,
stadia pleurytu,
i cichy obłęd,
i fixum-dyrdum;

najwięcej raka:
baltazarejskim
cudownym octem
siedmiozłodziejskim.

Co drugi przez ten
ocet umierał,
ale, kitując,
chwalił Prospera,

Ci, którym ocet
poszedł na zdrowie,
w bzowych gaikach
chodzili sobie.

W głębi gaików
był rodzaj auli.
Tam się zbierali,
dyskutowali -

"że w tym Pekinie
w pewnej dzielnicy
tunel przebili
czterej Chińczycy,

z wierzchu przykryli
papą krakowską,
a tunel idzie
przez cały kosmos;

tam sie tych czterech
skryło głęboko,
książki czytają
i grają w oko;

lecz przyjdzie moment,
mój przyjacielu,
czterej Chińczycy
wyjdą z tunelu,

a wtedy, panie,
kosmos i odór,
sodomagomor,
siarka i wodór,

pustynia naga,
ni pół człowieka..."
Bełkot się wzmaga,
szumi jak rzeka,

że aż tańcują
flaszki na szafkach.
Tak bełkotała
rzeka Ciemnawka.

Po raz pierwszy emitowane w programie "Wczasy od Polski" (luty 1997)

Całość

[freemason]

Medycyna Prospera

Opodal szpital
stał w bzowych laskach,
szpital na medal,
mówiąc z warszawska.

Leczył tam Prosper
z Baltazarei,
a wszystko octem
siedmiu złodziei:

padaczkę, odrę,
stadia pleurytu,
i cichy obłęd,
i fixum-dyrdum;

najwięcej raka:
baltazarejskim
cudownym octem
siedmiozłodziejskim.

Rano przez lufcik
(a mieszkał nisko)
świeciło kuprem
szarlatanisko.

Wtedy Ciemnogród
z obłędnym krzykiem
wyciągał ręce
pod tym lufcikiem:

- Prosper! ach, Prosper!
krzyki szalone.
A w jasnym niebie
dzwonił skowronek.

Co drugi przez ten
ocet umierał,
ale, kitując,
chwalił Prospera,

że się tak schyla
nad ludzką dolą,
że taki skromny,
chociaż onkolog.

Ci, którym ocet
poszedł na zdrowie,
w bzowych gaikach
chodzili sobie.

Każdy szczęśliwym
spozierał liczkiem,
na głowie świeczkę
miał lub doniczkę.

Q głębi gaików
był rodzaj auli.
Tam się zbierali,
dyskutowali -

"że w tym Pekinie
w pewnej dzielnicy
tunel przebili
czterej Chińczycy,

czterej Chińczycy
z oczami w ukos
tunel przebili
kitajską sztuką,

z wierzchu przykryli
papą krakowską,
a tunel idzie
przez cały kosmos;

tam sie tych czterech
skryło głęboko,
książki czytają
i grają w oko;

że mnie tu, panie,
w dołku coś tego,
co im do tego,
panie kolego;

lecz przyjdzie moment,
mój przyjacielu,
czterej Chińczycy
wyjdą z tunelu,

a wtedy, panie,
kosmos i odór,
sodomagomor,
siarka i wodór,

pustynia naga,
ni pół człowieka..."
Bełkot się wzmaga,
szumi jak rzeka,

że aż tańcują
flaszki na szafkach.
Tak bełkotała
rzeka Ciemnawka.