Mona Liza

[efedra]

W wydanym po polsku swiatowym bestselerze "Kod Leonarda da Vinci" Dana Browna
znalazlam okropnosc jezykowa w postaci odmiany "Mony Lisy", notabene
spolszczonej na Mona Liza.
Pal diabli to "z". Ale odmiana! Caly czas czytam Mona Lize ("e" z ogonkiem),
Mona Lizy, Mona Lizie itd. Mona nie podlega odmianie, choc jest to przeciez
imie, i to nie nastreczajace problemow z odmienianiem.
Przy tym nie da sie tego nie zauwazyc - zgrzyta jak paznokiec po tablicy.
Te polska wersje ksiazki wspiera swoim poslowiem jakis prof. (nie prof. dr)
Zbigniew Mikolejko.
Co tutejsze towarzystwo o tym sadzi?

[ardjuna]

Jestem za tym, żeby odmieniać wszystko, co się da odmienić, skoro mamy już taki
fleksyjny język... A odmienić da się dużo, Monę Lizę (Lisę) również - choć
dzieła naszych 'uczonych w języku' dopuszczają tu jednak dowolność: Monę Lizę
albo Mona Lizę; lub też: Monę Lisę albo Mona Lisę... (to akurat za Słownikiem
nazw własnych J. Grzeni z 1998 r.).
Co do 'światowego bestselleru' pana Browna... Ta opasła księga ma w sobie, że
tak rzeknę, pewne interesujące momenty natury poznawczej :), lecz summa
summarum szkoda na nią czasu. Ten gość po prostu nie umie pisać. Albo trafił mu
się wyjatkowo kiepski tłumacz.
A 'posłowiodawca' uczynił co mógł, by przybliżyć Europejczykowi Brownowsko-
hollywoodzkie widzenie dziejów :)

[efedra]

Zgadzam sie z nienajlepsza opinia o ksiazce. Nie pisalam o niej "swiatowe
arcydzielo", tylko "swiatowy bestseller", a to okreslenie nie podlega dyskusji
- jest wymierne w liczbach. I czyta sie dobrze, choc naiwnosci pelno.
A tlumacz strasznie sie nagimnastykowal z anagramami w tej ksiazce i wyszedl z
tego obronna reka. Za to go podziwiam.

[ardjuna]

Tak, za anagramy należy się tłumaczowi duże piwo, chętnie się zgadzam i zwracam
mu honor. Temat też jest ciekawy i nieco lepszy pisarz - choćby taki Łysiak, że
nie wspomnę o Eco :) - zrobiłby z tego może nawet coś bliskiego arcydziełu... A
tak to tylko czytadło nie najwyższego lotu.

[zbigniew_]

Ja bym tez odmieniał. Poza tym jestem za Lizą a nie Lisą
Brak odmiany Mony przypomina mi koszmarna piosenkę Zespołu Papa Dance.
"Mona Lizą byłaś mi.....
Chyba mam tę fleksje w genach.
Ze nie wspomnę tu o Ecu (tęż powinniśmy cheba odmienić)

[ja22ek]

zbigniew_ napisał:

> Chyba mam tę fleksje w genach.

Choć niekoniecznie w palcach :)

> Ze nie wspomnę tu o Ecu (tęż powinniśmy cheba odmienić)

Nie tęż, tylko tegoż (w narzędniku Ekiem). I nie cheba, tylko napewno ;)

Pozdrawiam serdecznie
Jacek

[ja22ek]

Jeszcze jedno...

Nie zgodzę się jednak na 'o Ecu', ponieważ to nazwisko i po żeńsku je trzeba
odmieniać, jak Kościuszka...yyy...ę. Eco, Eki, Ece, Ekę, Ece. Fajnyżeś przykład
wynalazł!

J.

[zbigniew_]

To cheba tęż niełatwy w odmianie jest Aldo Moro.

[ardjuna]

Eka/Ekę Grzeń notuje we wspomnianym Słowniku nazw własnych, ale nie raczy
obdarzyć go odmianą. Mora/Morę natomiast pomija zupełnie... Może zgodnie z
zasadą 'de mortuis...' :)
Moro kojarzy mi się z takim ogólnowojskowym wdziankiem o ogólnowojskowej
nazwie 'moro' właśnie... A że odmieniamy ile wlezie, zatem: Może w morze
skoczyć w morze???

[teresa.kruszona]

Monę Lizę (lub Lisę) odmieniamy. Jak słusznie ktoś już zauważył, język mamy
fleksyjny i jeśli tylko istnieje wzór odmiany imienia i nazwiska, to należy je
odmieniać (tu jak rzeczowniki). Jeśli chodzi o Umberta Eco, to w tym wypadku
odmieniamy tylko imię.