Sylwestra

[tetatetka]

Dzień dobry! Moja pytanie związane jest z dniem Sylwestra. Jasna jest dla
mnie forma: idę na Sylwestra - podobnie jak na Anny, Józefa czy Jana, gdyż
domyślnie chodzi o imieniny, czy dzień Anny, Józefa itd. Natomiast czy
poprawna jest forma: dzisiaj jest Sylwester? (oczywiscie chodzi o dzien a ni
eo osobę :)) Przecież nie mówimy: dzisiaj jest Anna, Józef, tylko Anny,
Józefa, a więc i Sylwestra - tak na logikę :)
Podsumowując - czy istnieje taki dzień jak "Sylwester", który wziąl nazwę od
imienia solenizanta? Czy jednak określenie "Sylwester" jest potoczne lub
nawet błedne?

[stefan4]

tetatetka:
> tak na logikę :)

Jedenaste: nie będziesz mieszać nauk ścisłych do żywego języka. Logika jest
TAAAM a sposób mówienia jest TUUU. Albo na odwrót, w każdym razie mieszkają pod
całkiem innymi adresami.

tetatetka:
> Podsumowując - czy istnieje taki dzień jak "Sylwester", który wziąl nazwę od
> imienia solenizanta? Czy jednak określenie "Sylwester" jest potoczne lub
> nawet błedne?

Co znaczy ,,błędne''? Czy wprowadza kogoś w błąd? W grudniu jest Barburka (a
nie Barburki) i Sylwester (a nie Sylwestra). Taki to już miesiąc. I co z tego,
że pochodzi? ,,Seminarium'' pochodzi od ,,semen'' czyli ,,nasienie'', a odbywa
się nie tylko na uczelniach rolniczych; a ,,kolokwium'' się pisze, chociaż
pochodzi od rozmowy. Habent sua fata verba...

- Stefan

www.ipipan.gda.pl/~stefan/Irak

[tetatetka]

Po pierwsze mianem "błędne" określamy takze to, co nie jest prawidłowe - jak
np. błedna odpowiedź - błędna, czyli zła, a nie wprowadzajaca w błąd. Po drugie
Barburka, a nie Babrurki dlatego, ze imię nie brzmi Barbura, tylko Barbara, a
więc dzień Barbary, w święto nazywa się Barburka, bo zaczerpnęło nazwę od
imienia Barbara. Podobnie jak mamy Andrzeja i Andrzejki i nikt nie powie 30
listopada, ze dzisiaj jest Andrzej tylko Andrzeja, podobnie jak Sylwestra, a
nie Sylwester.

[stefan4]

tetatetka:
> Barburka, a nie Babrurki dlatego, ze imię nie brzmi Barbura, tylko Barbara

Przecież to jest jedno ze zdrobnień od Barbary. Patrz np.:

Wielka księga imion kartki.onet.pl/S,0,imiona.html?Param=130714 :
> BARBARA
> Pochodzenia greckiego [...]. W Polsce używane od XIV wieku w formach Barbara,
> Barbora, Warwara. [...] Zdrobnienia: Bacha, Basia, Basiunia, Basieńka, Baśka,
> Barbarka, Barburka.


tetatetka:
> mianem "błędne" określamy takze to, co nie jest prawidłowe

Mówić o prawidłach można tylko w stosunku do jakiejś uporządkowanej materii,
np. logiki czy natury w ujęciu fizyki. Język żywy jest z natury chaotyczny.
Czy za kryterium ,,prawidłowości''przyjmiesz uzus?

Protestuję !

[szkola.be]

> Jedenaste: nie będziesz mieszać nauk ścisłych do żywego języka.
Protestuję !!! :)

[cawaii]

Myślałam, że Barbórka pisze się przez "ó"...

[stefan4]

cawaii
> Myślałam, że Barbórka pisze się przez "ó"...

Chyba obie pisownie są w modzie...

- Stefan

www.ipipan.gda.pl/~stefan/Irak

Może

[qml]

i "walenie ortów" jest w modzie w pewnych kręgach, ale na szczęście Barbórka
pozostaje Barbórką i wnajbliższym czasie nie widzę perspektyw na zmianę tego.

[stefan4]

qml:
> na szczęście Barbórka pozostaje Barbórką i wnajbliższym czasie nie widzę
> perspektyw na zmianę tego.

Zawsze, dokąd sięga pamięć ludzka i jeszcze trochę dalej, stosowano obie pisownie:

kartki.onet.pl/S,0,imiona.html?Param=130714 :
> Z kultem św. Barbary związane jest święto górników „barburka".
[...]
> Zdrobnienia: Bacha, Basia, Basiunia, Basieńka, Baśka, Barbarka, Barburka.

,,Barbórka'' też jest, wśród ,,innych form'':

kartki.onet.pl/S,0,imiona.html?Param=130714 :
> Inne formy: Bachna, Barbarka, Barbora, Barbórka, Warwara.

Sprawdziłem, że w dekretach językodawczych na ogół jest ,,ó'', ale (jak zwykle)
bez uzasadnienia, więc może ktoś ze zwolenników mi je poda.

Zastanawiałem się nad wymianą ,,Barbara'' na ,,Barbórka''. Ale to jest szemrane,
bo nie znam innych słów zdrabniających się w ten sposób:
,,maszkara

Chyba się niecałkiem zrozumieliśmy.

[qml]

Nie dyskutuję nad poprawnością w sensie dekretowo-językoznawczym, bo, jak sam
twierdzisz, a ja się zgadzam, język żyje często w poprzek logiki i zasad. Jako
Górnoślązak z urodzenia i samoidentyfikacji stwierdzam, że z pisownią przez "u"
spotkałem się po raz pierwszy dopiero daleko poza Śląskiem. Górniczy uzus ma w
tym wypadku chyba jednak pierwszeństwo, czyż nie?

[stefan4]

qml:
> z pisownią przez "u" spotkałem się po raz pierwszy dopiero daleko poza
> Śląskiem. Górniczy uzus ma w tym wypadku chyba jednak pierwszeństwo, czyż nie?

Masz racje, to mnie przekonuje. Będe odtąd pisał przez ,,ó''.

- Stefan

www.ipipan.gda.pl/~stefan/Irak

[cawaii]

stefan4 napisał:

> Zawsze, dokąd sięga pamięć ludzka i jeszcze trochę dalej, stosowano obie pisown
> ie:
>
> kartki.onet.pl/S,0,imiona.html?Param=130714 :
> > Z kultem św. Barbary związane jest święto górników „barburka".
> [...]
> > Zdrobnienia: Bacha, Basia, Basiunia, Basieńka, Baśka, Barbarka, Barburka.


Wybacz, ale internetowa "Wielka księga imion" nie jest słownikiem
ortograficznym. Jeśli umieszczono w niej formę "Barburka", to zapewne jako
przykład, że taka postać tego imienia również się pojawiła (ale to wcale nie
oznacza, że jest poprawna). Owszem, w starszych słownikach można znaleźć
"Barburkę", ale w najnowszych już nie (ja w każdym razie nie znalazłam).
A. Markowski np. pisze tak:
Barbara -> Barbarka (zdrobnienie) -> regionalna forma: Barbórka (nie: Barburka).
A więc "ó" wymienia się na "a" - taka oboczność dosyć często występuje w naszym
języku (krótki: skracać, wróć: wracać). A spotkałeś się z wymianą "u" na "a"?



> Stąd wniosek, że to zdrobnienie nie zostało utworzone w polszczyźnie

Jest chyba zatem wprost przeciwnie... To polska forma, a ściślej śląska.


> W niemieckim internecie można znaleźć święto górnicze ,,Barburka'' pisane
> oczywiści przez ,,u''. Bo jak to inaczej napisać po niemiecku? Nie mam
> pojęcia, czy to u nich pochodzi od polskiej ,,Barbórki''; czy też odwrotnie a
> pisownia przez ,,ó'' jest wynikiem wtórnej racjonalizacji...

Gdyby "Barbórka" miała być niemiecka, to miałaby końcówkę -chen lub -lein.

[stefan4]

cawaii:
> Wybacz, ale internetowa "Wielka księga imion" nie jest słownikiem
> ortograficznym. Jeśli umieszczono w niej formę "Barburka", to zapewne jako
> przykład, że taka postać tego imienia również się pojawiła (ale to wcale nie
> oznacza, że jest poprawna).

To chyba dobrze, że nie słownik ortograficzny, prawda? Mapa topograficzna
terenu jest zwykle dokładniejsza niż przeglądówka w atlasie szkolnym, nie? Co
masz na myśli, mówiąc, że teren jest ,,poprawny''? Że jest zgodny z kiepsko
wykonaną mapą? Ciekawa koncepcja, choć trochę egzotyczna...

cawaii:
> Owszem, w starszych słownikach można znaleźć "Barburkę", ale w najnowszych już
> nie (ja w każdym razie nie znalazłam). A. Markowski np. pisze tak: Barbara ->
> Barbarka (zdrobnienie) -> regionalna forma: Barbórka (nie: Barburka).

A czy pisze również dlaczego? Czy uzasadnienie wyroku jest znowu tajne?

cawaii:
> Gdyby "Barbórka" miała być niemiecka, to miałaby końcówkę -chen lub -lein.

O ile byłaby zdrobnieniem. Ale w Niemczech funkcjonują słowiańskie lub podobne
do słowiańskich zdrobnienia w charakterze imion niezdrobniałych; np. ,,Ania''
lub ,,Anja'' obok ,,Anna''. Lub ,,Katja'' obok ,,Catherina'' czy ,,Katharina''.

,,Barbarka'' mogła przejść z polskiego-śląskiego do niemieckiego-śląskiego a
następnie wrócić jako ,,Barburka''

[mika_p]

O, zgodny chór za wielkimi literami? A mnie uczono, że andrzejki, walentynki,
sylwester powinny być pisane małymi literami.

[cawaii]

Wszystko zależy od znaczenia wyrazu: Barbórka (regionalne? zdrobnienie od
Barbary), Barbórka (święto górnicze) i barbórka (zabawa). To oczywiście w
przypadku BARBóRKI, bo co do reszty, to masz rację - walentynki, andrzejki,
sylwester (jako zabawa, rzecz jasna) itp.