Półtorej dnia

[filut]

Ja używam zwrotów: półtora dnia, półtorej godziny, półtora chłopa, półtora
dziecka.
Wiele osób używa: półtorej dnia, półtorej miesiąca, półtorej roku ....
Jaka forma jest poprawna?
Pozdrawiam
Fil

[givenchy]

Wydaje mi się, że formy, których używasz są poprawne: półtora (rodzaj męski i
nijaki) półtorej (rodzaj żeński).

[jacklosi]

Proszę mi nie kraść wątków! Półtora rodzaj męski, półtorej - żeński. Półtorej
się zaczęło panoszyć bezprawnie na oba rodzaje, zupełnie nie wiadomo czemu.

[filut]

jacklosi napisał:

> Proszę mi nie kraść wątków! Półtora rodzaj męski, półtorej - żeński.
Półtorej

Najmocniej przepraszam! To nieszczęśliwy przypadek.
Na swe usprawiedliwienie dodaję, że post wysłałem po usłyszeniu
kolejnego "półtorej roku" w TVP.
Pozdrawiam
Fil

[teresa.kruszona]

Półtorej dnia to rzeczywiście dość często występujący błąd. Poprawne formy to:
półtora dnia, półtorej szklanki, półtora jabłka. Jeżeli przed liczebnikiem
półtora występują przyimki, nie wpływają one na formę określenia, np. na
półtora roku, przed półtorej godziny, za półtora tygodnia. Wyjątek to
połączenie przed półtora rokiem (rząd przyimkowy).

[ja22ek]

A ja wysunę jeszcze śmiałą tezę, że i 'półtorej szklanki' jest do bani. Dalsze
wyrazy szeregu: półtrzecia, półczwarta i półpięta, jak komu półtora mało,
wskazują, że nie musi, a nawet nie powinna, tu istnieć łączliwość z rodzajem
gramatycznym. Jest przecie różnica między "pół trzeciej szklanki" a "półtrzecia
szklanki", co nie? Także skoro nie mówimy "jedna trzeciej szklanki", tak
i "półtora szklanki" i "półtora godziny" powino nas zadowolić.

Pozzdrawiam przekornie
Jazzek

[jacklosi]

Boję się, że Twoja skądinąd słuszna argumentacja rozbija się o pamięć
źródłosłowu półtorego (nie mówiąc już o półpięcie). To już nie jest półwtora
tak jak półtrzecia. To jest już zupełnie samodzielne i niezależne półtora i
chyba ma prawo być traktowane jako dorosły liczebnik, cóż że ułamkowy, ale z
rodzajami.
Z pokorą przyjmuję do wiadomości, że odmiana przez rodzaje jest nowomodna, ale
jakoś mi leży.
Pozdrawiam, JK

[ja22ek]

Wiele liczebników nieporządkowych jednak rodzaju nie ma. A półtora
częściową rodzajowość zyskuje w wielce interesujący sposób.
Załóżmy najpierw, że mamy rodzaje wyrażone przez rzeczownik: tor, tora, toro.
Wtedy dopełniacz (pół czego) jest: tora, tory, tora. Ale nie ma półtory.
To może rodzaje wyrażamy przymiotnikiem: tory, tora, tore. Wtedy dopełniacz
byłby: torego, torej, torego. Jednak mamy półtora.
Może archaiczna odmiana niezłożona przymiotnika? Tor, tora, toro. Ależ ona jest
identyczna z rzeczownikową...
Wypada uznać, że półtora zachowuje starą postać dla rodzaju męskiego i
nijakiego, a pół-torej jest wynikiem traktowania domniemanej formy
podstawowej 'tora' jako przymiotnika. No i znowu rodzaj nijaki jest
pokrzywdzony.

Jak to się często w języku zdarza, otrzymujemy zupełnie nielogiczne wyniki :)

W ramach ćwiczeń zamieszczam jeszcze własnego autorstwa odmianę
liczebnikorzeczownika 'półtora':
półtora, półtory, półtorze, półtorę, półtorą, półtorze, półtoro!
Wypiłem dzisiaj półtorę szklaneczki za dużo...

Pozzdrawiam
Jazzek

[jacklosi]

A może właśnie tak powstają nieregularności odmiany. Jakiś stary Słowianin opił
się miodu i zamiast powiedzieć idziałem powiedział szechepdłem (miał czkawkę),
potem to się skróciło. A z tymi jerami to czcze gadanie.
JK

[sze]

To fakt. 'Półtorej' zdobywa sobie pole na inne rodzaje.

[ja22ek]

Czyli wiele się musi zmienić, żeby się nic nie zmieniło. Kiedyś było półtora w
każdym rodzaju, a teraz będzie półtorej w każdym rodzaju. I szlus.
J.