nie mogę się doczekać...

[dorotus76]

Ale się cieszymy (my 3 kobietki), mąż i tatuś wraca w piątek z Anglii!!!!
Wytrzymałyśmy same calutki roczek, były gorsze i lepsze chwile, więcej tych
gorszych...
A teraz wraca i nas tam zabiera!
Tylko najlepsza heca to taka, że mieliśmy mieszkać pod Stratford upon Avon, a
męża przenieśli i wylądujemy w ...Walii...
Może założę nowe forum "Matki Polki w Walii"? :))
A będę tam sama? Kto jeszcze jest z Walii? (narazie nie wiem koło jakiego
miasta, ale w piątek dowiem się szczegółów).

pozdróffka

[yolam1]

Ale Wam fajnie!!! Tylko pozazdrościć.
My lecimy 30 lipca ale do Anglii. Też będzemy razem po 10 miesiącach!
Już się nie mogę doczekać.

Powodzenia!

[mama5plus]

Dorotus brawo:))
Dzielne jestescie naprawde, ze tyle wytrzymalyscie.
Ciesze sie z Wami i zycze szczesliwej przeprowadzki.
Ciekawa jestem Twoich odczuc.
mam nadzieje, ze wszystko sie jak najlepiej ulozy.
Walia jest piekna i ludzie przemili. Mieszkalismy tam zaraz po moim
przyjezdzie bo M studiowal w Cardiff.
Pon 3 lata w sumie. Mam tam sporo znajomych dotad. W tym 2 Polki w Barry.
Znam prawie cale pdn wybrzeze
Byl tu chyba watek mam walijskich. I na zaprzyjaznionym forum na edziecku.
W Cardiff jest sporo okolowojennej emigracji.
Mialam nawet lekarke z polskimi koligacjami(maz polskiego pochodz.)acz z bardzo
bryt. podejsciem :)
Wiele jej zawdzieczam.
Siedzicie juz na walizkach?

[wolkam]

Dorotus, gratuluję wytrwałości. Poradzić sobie samej z maluchami i z tęsknotą
to nie lada wyczyn. Cieszę się, że wkrótce będziecie razem.
Mnie czeka nieco odwrotna sytuacja. Zimą muszę na kilka miesięcy, 4 lub 5,
wrócić z dziećmi do Polski i już boję się rozstania z mężem. Martwi mnie jak
dziewczynki (2 i pół oraz roczek) zniosą rozłąkę z tatą. Mają ze sobą świetny
kontakt i nie chciałabym tego zaprzepaścić. Owszem jest Skype, internet,
szybkie połączenia lotnicze ale to jednak nie to samo co bycie ze sobą na
codzień.
Czy miewałaś kryzysy? Jak sobie z tym radziłaś? A Twoje córeczki?
Pozdrawiam
Agnieszka

[dorotus76]

W miedzyczasie esemesowałam i wiem już że będziemy mieszkać w okolicach
Kidwelly, Burry Port, a po pół roku (o matko!, znów przeprowadzka!)blisko
Carmarthen (mam nadzieję że nie przekręciłam nazw). Czyli gdzieś na wsi, cisza,
spokój i te sprawy. Te przeprowadzki mnie chyba dobiją...ale z drugiej strony
cieszę się na zmiany, zobaczymy jak zareagują na to dzieciaki...O ile do tej
pory byłam o nie w miarę spokojna, wiadomo, dzieci się szybko aklimatyzują i
bla,bla,bla to teraz ciarki mi po plecach chodzą, bo rzucimy je na tzw. głeboką
wodę i niech się uczą! Najgorzej martwie się o Wiki - 5 latek - szkoła, nowe
znajomosci a na dodatek tam gdzie mamy mieszkać mało domów, jak to na wsi, a
ona tak lubi dzieci...
Co do odczuć to mieszane, ale przeważa ulga że ten rok się skończył i w końcu
będziemy razem, nieważne czy na Grenlandii czy na Wyspach Bergamutach...ale
razem. Teraz jak mi mama5plus tak Walię opisała (chociaż wiem, że uogólnia, bo
wiadomo, różni są ludzie) to tak bardzo chcę w to wierzyć,że ludzie tam tacy
mili i że wszystko będzie dobrze, że od razu kamień z serca, jadę z pozytywnym
nastawieniem.
Co do naszej rozłąki - jakbym powiedziała, że nie było mi ciężko to bym
skłamała. Zwłaszcza te miesiące jesienno-zimowe, bez rodziny, bo ta mieszka 250
km ode mnie (na miejscu jedynie teściowa, ale tesciowa to nie rodzina :))-
przepraszam wszystkich, których uraziłam takim stwierdzeniem a zwł. mamę5plus
(pamiętam jej pochwałę szkockiej tesciowej-ale wyjątek potwierdza regułę:)).
Dzieci też to przeżyły, zwłaszcza Wiki, na poczatku płakała po nocach za tatą,
potem się przyzwyczaiła do jego nieobecności , jakby to było normalne. A Pola -
no cóż - prawda jest taka, że ojca nie zna, widziała go raptem kilka dni i
szykuję się na piątkowy płacz, bo jest bardzo nieufna. Mam nadzieję, że szybko
zapomni, że wychowywała się bez taty.

No i gierojka nie jestem, bo nie radziłam sobie z kryzysami, albo powiem
radziłam sobie coraz gorzej, także nikomu nie polecam takich długich rozstań.
Na głowie stawać ale być razem...

Uff, to chyba mój najdłuższy post na tym forum, sorki, jeśli przynudzam, dla
mnie ten rok bez męża to rok wycięty z życia. Teraz zaczynamy od nowa :).

pozdróffka

[wolkam]

Dorotus, będzie dobrze. Dzielna jesteś. Powodzenia
Pozdrawiam
Agnieszka

[mama5plus]

dorotus76 napisała:

> W miedzyczasie esemesowałam i wiem już że będziemy mieszkać w okolicach
> Kidwelly, Burry Port, a po pół roku (o matko!, znów przeprowadzka!)blisko
> Carmarthen.


O, to tamtych stron nie znam za bardzo bo to za Swansea jeszcze, ale tu troche
zdjec:
www.bbc.co.uk/wales/southwest/sites/inpictures/pages/bwilliams.shtml?10
Ladnie, nie? :)
Nasi znajomi tam gdzies mieszkali i mieli domek z ogrodem wychodzacym na
pastwisko.:)
Dorotus z dziecmi to mi sie wydaje, ze do pewnego momentu jest luz jesli
chodzi o aklimatyzacje.
www.bbc.co.uk/wales/southwest/sites/inpictures/pages/bwilliams.shtml?10
Z mojego doswiadczenia jeszcze tak 5-6 latki to niezle znosza. Pozniej juz
troche trudniej. My tez dotad czesto sie przeprowadzalismy. Najpierw w Walii, w
Cardiff i z Cardiff na wies, pozniej wlasnie z Walii do Kent i w Kent 2 razy.
Wczesniej bylo OK, ale te ostatnia przeprowadzke to juz starszaki ((7-8l)
bardziej przezywaly. Domyslam sie, ze trudniej by bylo gdyby w gre wchodzila
zmiana szkoly na dodatek.
A u Was moze uda sie nawet pozostac przy tej samej szkole gdy bedziecie sie
pozniej przeprowadzac w obrebie Carmarthenshire. Albo moze dobrym wyjsciem
bedzie odczekanie pol roku, do nastepnej przeprowadzki az sie zadomowicie i
mala najpierw zmiane otoczenia zaakceptuje, moze poobcuje z innymi dziecmi
najpierw w nieszkolnych warunkach, a po przeprowadzce do nastepnej
przeprowadzce dopiero szkola(?)

I zgadzam sie z Toba w calej rozciaglosci, ze najwazniejsze to byc razem.
Na pewno wszyscy na tym zyskacie.

[mama5plus]

UPs, sorry, za podwojny link

[dorotus76]

Dziewczyny, dzięki za słowa otuchy...

mama5plus napisała:
> A u Was moze uda sie nawet pozostac przy tej samej szkole gdy bedziecie sie
> pozniej przeprowadzac w obrebie Carmarthenshire. Albo moze dobrym wyjsciem
> bedzie odczekanie pol roku, do nastepnej przeprowadzki az sie zadomowicie i
> mala najpierw zmiane otoczenia zaakceptuje, moze poobcuje z innymi dziecmi
> najpierw w nieszkolnych warunkach, a po przeprowadzce do nastepnej
> przeprowadzce dopiero szkola(?)


Czytasz w moich myślach!
Dokładnie tak samo pomyśleliśmy z mężem. Najpierw byśmy posłali ją do zerówki,
a po pół roku do szkoły już na miejscu. Mąż będzie przechodził szkolenie i stąd
tyle zamieszania. Ale to nawet dobrze się składa.

A widoczki...piekne, już mi się podoba!

Dziękuję Wam pięknie!
pozdróffka

[mamumilu]

Hehe - widzisz a my też chcielismy do Stradford i też zrezygnowaliśmy - teraz
jeszcze szukamy miejsca ale niestety sprzedaż mieszkania nam się strasznie
przedłuża przez co mam strasznego doła bo nie wiem co dalej. Pola musi do szkoły
a tu nie wiadomo kiedy wyjedziemy i gdzie dokładnie szukać jej szkoły, bo
najpierw musimy wynajać mieszkanie. Zazdroszczę że juz lecicie i zazdroszczę
Walii, a szczególnie wsi, bo to moje marzenie, które spełni sie pewnie za pare
lat dopiero. No i super że wreszcie bedziecie razem, bo tylko Ci współczuć tej
rozłąki. Teraz może już być tylko lepiej!

[honorcia77]

eeee... szkoda, że nie Stradford. Ja za tydzień lecę, więc wpadłam na forum
napisać "do zobaczenia w Stradford" ale chyba nie napiszę... :(

[honorcia77]

Stratford oczywiście, Stratford

[honorcia77]

Ostatnio napiałam lekarz przez "ż" i zobaczyłam dopiero jak wysłałam. Przy
komputerze staję się analfabetą

[dorotus76]

Nooo, ja też trochę żałuję...
Ale wpadnę kiedyś do Stratford zobaczyć to miasteczko, bo podobno urocze:).

mocno Cię pozdrawiam :))

[a.rokosz]

Czesc Dorota!!!

Jak się cieszę, że natrafiłam na Twój post na forum. Mieszkamy od roku w Kent,
ale od 7 sierpnia mój mąż zaczyna pracę w Walii, w Swansea. Mamy 2letnia
córeczkę i bardzo bym chciała pomóc jej poznać kolezankki i kolegów zarówno
ang. jak i polskich. Co Ty na to? Gdzie będziecie dokładnie mieszkać?

Pozdrawiam serdecznie
Ania Rokosz

[mama5plus]

Mieszkamy od roku w Kent,
> ale od 7 sierpnia mój mąż zaczyna pracę w Walii, w Swansea

A to odwrotnie niz my. Bo my pon 3 lata w pdn Walii
(Swansea tylko z wizyt znam ale nawet ladnie)
a od 7 w Kent.

PS Dorotus, dojechaliscie juz czy jeszcze w Polsce?

[a.rokosz]

Dorotko,przepraszma za glupie pytanie o Wasze miejsce zamieszkania, nie
doczytalam wszystkich Twoich postow z radosci,ze kogos znalazlam, z kim moja
mala i ja bedzie mogla po polsku porozmawiac( mimo,ze znam angielski) Ja bede w
Swansea( Camarthenshire) dopiero od wrzesnia, bo maz szukaac bedzie dla nas
mieszkania przez sierpien)

Jeszcze raz zycze powodzenia i mam nadzieje do zobaczenia

[dorotus76]

Witaj Aniu!
Miło Cię poznać, fajnie że będziesz w Walii, mam wrażenie że kawałek ode mnie
(jak mąż wróci spod prysznica to poproszę by mi Sweansea znalazł na mapie), ale
zawsze możemy spotkać się gdzieś w połowie drogi :). Zwłaszcza że mąż będzie
narazie pracował, więc możemy się kiedyś umówić na pogaduchy a i nasze dzieci
by się pobawiły:).

Droga Mamo5plus!
My wciąż w Polsce...ale to już niedługo bo już bilety na prom zabookowane :).
Sama wiesz jak to jest, też się dużo razy przeprowadzałaś - życie na kartonach
i w wiecznym bałaganie, a z drugiej strony czasem znajduję coś, co uznałam już
dawno za zaginione, a coś nowego co rusz się gubi :), ciężko to wszystko
opanować, dlatego głowę mam już kwadratową :).
Jestem tym wyjazdem bardzo podekscytowana :), nie mogę się wręcz doczekać.

Do zobaczenia!