Moj syn nie zyczy sobie rozmow po polsku....!!!

[wyspowamatka]

Moj synek ma 6 lat i jest dwujezyczny z czego sie bardzo ciesze ale tak mu
sie pomieszalo ze zakazuje mi rozmow w jezyku polskim w otoczeniu
Brytyjczykow. Tz. np w szkole w sklepie autobusie a dzisiaj na imprezce z
angielskimi dziecmi. Robi to do takiego stopnia ze zakrywa uszy i histeryzuje.

Mezu kaze mi sie porozumiewiac w obcym jezyku z synem jak jestesmy w
powyzszym otoczeniu i takze podnosi mi andrenaline. Ale czy naprawde musze
sie tak katowac ze z wlasnym synkiem niemoge rozmawiac po polsku?

[izabelski]

syn probuje byc taki jak koledzy - jak mowisz cos do niego po polsku, od razu
powiedz po angielsku
zobacz, czy tak samo na to zareaguje

[rzenia2]

Znajoma z Francji mowi od poczatku do swojej 4 latki tylko po polsku. Poza tym
nie maja kontaktu z Polakami, wiec na przyjeciach mala Gaia tlumaczy francuskim
kolegom zdania wypowiedziane przez mame:)
Gaia nie mowi po polsku ale oczywiscie rozumie.

[basiak6]

W towarzystwie na pewno nie mowilabym po polsku, to chyba troche niegrzeczne
skoro ludzie nie rozumieja. Przynajmniej ja bym sie czula dziwnie gdyby ktos w
towarzystwie nagle zaczal nawijac po chinsku.

Mi ciezko przychodzi pamietanie ze mam w domu mowic do dziecka po polsku:)

[aniaheasley]

Najprawdopodobniej mu przejdzie, trzeba przeczekac :-)
Moj tez mial taki okres kiedy co prawda nie zabranial mi rozmow po polsku, ale
byl na polski totalnie zbuntowany w stylu polski w Anglii do niczego nie jest
potrzebny. A teraz bardzo lubi sie polskim popisywac w otoczeniu brytyjczykow,
a jak jestesmy w jego szkole to mowi do mnie wylacznie po polsku, lubi miec
taki secret language.

[gypsi]

Pewnie mu przejdzie;)
Przy angielskich kolezankach moich dziewczyn mowie w obu jezykach, zeby wszyscy
rozumieli, jakby nie chcialy ze mna rozmawiac po polsku, to bym zignorowala, no
ale one starsze niz Twoj syn.
Gdzies kiedys czytalam, ze rodzice nie powinni na sile uczyc dziecka jezyka
innego niz ojczysty, ze wzgledu na wyrazanie emocji, ktore w jezyku wyuczonym
zawsze bedzie kulalo. Chodzilo o uczenie dzieci obcego jezyka poprzez uzywanie
go w domu przez nauczycieli jezykow obcych np. Okazalo sie, ze dziecko mozna w
ten sposob nauczyc perfekcyjnej wymowy, ale mozna zgubic gdzies kontakt. Podobno.

[agarem]

Uwazam, ze sens wychowywania dwujezycznego ma sens tylko wtedy jak sie jest
konsekwentym jako rodzic. Dzieci maja rozne okresy buntu nie tylko jezeli
chodzi o jezyk. Takie bunty beda sie zdarzaly przez caly okres wzrastania
dziecka i jak bedzie dorosle to samo zadecyduje w jakim stopniu bedzie to swoje
bogactwo wykorzystywal. Poznalam juz duzo przypadkow gdzie rodzice rozmawiali
ze swoimi dziecmi raz tak, raz tak, mieszali i kaleczyli i chociazby ze
wzgledow estetycznych powinno sie trzymac jednego jezyka i tez jako dorosly go
pielegnowac. Uwazam, ze w sytuacji jak sie jest w towarzystwie kolegow dziecka
nalezy ewentualnie przetlumaczyc informacje ktore dotycza tez kolegow.
Rozmawianie z dzieckiem w jezyku ojczystym towarzystwie innych ludzi uwazam za
zupelnie normalne a wrecz przechodzenie na jezyk otoczenia absurdalny. to tak
jakbysmy sie wstydzili swojego jezyka ojczystego, co niestety jest czeste
wlasnie z nami Polakami. Mam wiele kontaktow z innymi miedzynarodowymi
rodzinami i uwazam to za normalne jaka matka Francuzka mowi ze swoim dzieckiem
w tym jezyku nie wlaczajac mnie w to. Takie sa sytuacje w tym globalnym swiecie
i ludzie to musza zrozumiec.

[basiak6]

Ja tez mam wiele kontaktow z wielojezycznymi rodzinami i uwazam ze jesli kazdy
bedzie gadal do dziecka w innym jezyku w towarzystwie to spotkanie takie mija
sie z celem skoro nikt nie ma zamiaru rozmawiac zrozumiale ze soba.

Przechodzenie na jezyk otoczenia moze byc absurdalne dla kogos kto nie czuje sie
pewnie w tym jezyku, ale zwroc uwage ze tutaj sa tez osoby ktore czasem spedzily
wieksza czesc zycia w UK majac glownie do czynienia z angielskim, i czasem
latwiej wyrazic pewne rzeczy wlasnie po angielsku.
Ja spedzilam tutaj na samych studiach i nauce 7 lat, plus tyle samo pracujac w
zawodzie i nawet w tej sferze nie umialabym wyrazic sie po polsku, nie znam
polskich wyrazen i slow w temacie w ktorym pracuje. Raz probowalam i budowalam
dosc nienaturalne wyrazenia (doksztalcam sie jednak kupujac polska literature
finansowa)
Dla niektorych granica miedzy przechodzeniem z jednego jezyka na drugi jest dosc
plynna, znam pare takich osob, np moja kolezanka Niemka.

[vierablu]

agarem:
Rozmawianie z dzieckiem w jezyku ojczystym towarzystwie innych ludzi uwazam za
zupelnie normalne a wrecz przechodzenie na jezyk otoczenia absurdalny.
---

Dlaczego absurdalny. Oczywiscie w autobusie absurdalny, bo rozmawiasz tylko z
dzieckiem, ale w towarzystwie kolegow dziecka czy wlasnych znajomych mowienie po
polsku moze byc chyba uznane za niegrzeczne.

[ewmag]

A moze umow sie z synkiem w domu, ze Ty do niego zawsze mowisz po polsku, ale
jak chce to moze Ci odpowiadac po angielsku? Taki pomysl, nie wiem, czy realny.
Czy Ty uczylas swoje dziecko angielskiego w domu? Czy Twoj maz mowi do niego po
angielsku?

[jusp]

a ja nie mysle by w kraju tak wielokulturowym ja UK a szczegolnie jezeli
mieszkasz w duzym miescie, tkos mogl uznac za wysoce niegrzeczne zwracanie sie
do wlasnego dziecka w ojczystym jezyku. A teraz dwie krotkie historie:
znajoma rodzicow mojej bliskiej kolezanki wyjechala do UK na samym poczatku lat
70-tych. Ozenila sie z architektem i miaja syna,ktory jest w moim wieku. Syn
uwaza sie za Anglika z krwei i kosci i slowa powiedziec po polsku nie potrafi.
W dodtaku nie za bardzo chetny byl do nauki i jedyne co mogl robic to stac za
barem, a teraz wciaz narzeka, ze Polacy mu prace zabieraja.
Druga historia jest inna. Mlody Polak w czasie I wojny swiatowej wyjechal do
Anglii a nastepnie do australii. Prawnuk, ktory tez jest mw w moim wiek calkiem
ladnie wypowiada niektore zwroty i proste pytania. Ow Polak uczyl swoje dzieci
i wnuki polskiego. Wiadomo przeciez ze latwiej byloby zrezygnowac z nauki tak
niepotrzebnego jezyka. A jednak nie zrobil tego. Koresponduje z zona tego
australijczyka (Polak z pochodzenia) i musze przyznac, ze to jedna z
najciekawszych znajomosci jakie w zyciu zawarlam.
Sami ocencie co wydaje sie godne nasladowania. W owczesnym swiecie to juz nie
tylko sentymenty, ale jednak znajomosc kazdego jezyka sie liczy. uwazam ze
jezeli bedziesz mowic (kiedy bezposrednio zwracasz sie do dziecka) po polsku to
nikt nie uzna tego za niegrzeczne.
Szef mojego dziecka jest nowozelandczykiem i oni zawsze mowia do dzieci po
swojemu i nie przejmuja sie ze malo kto z rodowitych Londynczykow ich nie
rozumie.
To jest jedna z najpiekniejszych rzeczy jakie mozesz dac swojemu dzieku. Moja
corka po 4 mies.pobytu zaczyna mi wtracac ang. slowa i zawsze ja poprawiam i
ucze poprawnej polskiej wymowy itd. wiem, ze jezeli tego nie zrobie to moze
kiedys utracic swobode w porozumiewaniu sie jezykiem polskim

[wyspowamatka]

ewmag napisała:

> A moze umow sie z synkiem w domu, ze Ty do niego zawsze mowisz po polsku, ale
> jak chce to moze Ci odpowiadac po angielsku?


On sobie tak wszystko poukladal ze w domu mowi tylko po polsku a w szkole tylko
po angielsku. I jezeli ktos burzy ten system to odrazu reaguje nerwowo. Np
kiedy tata che z nim bawic sie uzywajac angielskiego odrazu ma nerwa.

Domyslam sie ze mu to przejdzie ale chcialabym uslyszec ze to normalne. :-)

[grazia.eni]

To normalne ;) Czytałam o tym na forum "Świat" już dwa lata temu.
Mi jest może łatwiej, bo synek (5 lat) wie, że mamusia dopiero też uczy się
angielskiego i po prostu go nie zrozumie.
Nawet nie wiedziałam, że już tak dobrze mówi, ale któregoś dnia powiedział coś,
że jest "angielski". Akurat wszedł do pokoju starszy syn (19 lat) i zaprzeczył
po angielsku. Zaczęła sie kłótnia (:)). Najpierw mnie zatkało (nie wiedziałam,
że synek jest tak dobry). Później przyszła refleksja, że on po prostu w szkole
nauczył się bronić. Dzieci, niestety, są bezwzględne na całym świecie.
Ja przyjęłam na razie taką strategię:"Ty ślicznie mówisz po angielsku, więc
będziesz mamusi pomagał" itp. Proszę go o wytłumaczenie np. zadania domowego.

[jan.kran]

Juz pisalam o mojej historii na forum o wielojezycznosci :)
W domu rozmawialismy tylko po polsku ale poza nami nie bylo w okolicy zadnych
Polakow.
Dla mnie oczywiste bylo to ze do dzieci bede sie zwracala po polsku.
Kiedy moja corka miala szesc lat zaczela nagle z dnia na dzien mowic do mnie po
niemiecku. Ja do Niej po polsku. Kiedy po kilku dniach Je nie mijalo :
powiedzialam spokojnie ale stanowczo:
Mozesz do mnie mowic jak chcesz ale ja sie do Ciebie nigdy nie odezwe po
niemiecku.
Poskutkowalo...
Mimo ze kiedy miala kilkanascie lat zaczelam niekiedy mowic do Niej po
niemiecku jest Jej bardzo trudno zwracac sie do mnie w tym jezyku.
Uwazam z perspektywy czasu ze wysilek jaki wlozylam w dwujezyczne wychowanie
dzieci byl niezwykle korzystny dla nich.
Ostatnio coraz czesciej pisze sie o pozytywnym wplywie wychowania
wielojezycznego na pamiec i intelekt.
Kran

[jan.kran]

I jak idzie dalej w sprawie porozumiewania się z synem ?
Kran

Up-date

[country_grill]

Chcialam zapytac Was, bo wiele z Was ma juz doswiadczenie, jak to jest kiedy
para jest mieszana - Polka + Anglik, on - nie mowi po Polsku i pewnie predko sie
nie nauczy. Tak sie zastanawiam, jak to godzic. Chcialabym, zeby moje przyszle
dziecko mowilo po Polsku, chce zeby bywalo w Polsce i znalo swoja rodzine +
moglo z nimi porozmawiac. Ale tak sie zastanawiam, jesli tatus nie mowi po
polsku, czy dziecko nie dostanie rozdwojenia jazni, jesli ja do niego po polsku,
a tatus po angielsku? Kiedy zaczac nauke, czy zwyczajnie mowic po polsku od
malego? kiedy jestesmy bez tatusia - po polsku, kiedy z tatusiem - po angielsku?
Strasznie trudne mi sie to wydaje [z punktu widzenia dziecka] - czy to przyjdzie
naturalnie? Podzielcie sie prosze Waszymi doswiadczeniami.
Wielkie dzieki!

[gypsi]

Nie mam wlasnych doswiadczen, ale z przeczytanego kiedys na ten temat tekstu
wynikalo, ze dwujezycznosc wzbogaca, a nie zubaza. I przychodzi naturalnie, a
dzieci przelaczaja sie z jezyka na jezyk w momencie.
Pisali tylko, zeby nie wprowadzac tego sztucznie, tzn. kiedy nie jest to jezyk
natywny dla rodzica - swego czasu niektorzy nauczyciele jezykow probowali
nauczyc dziecko od urodzenia. I to podobno nie dziala, nie wspolgra z przekazem
pozawerbalnym czy cos.
pozdrawiam:)

[country_grill]

To by potwierdzalo pozytywny wplyw mowienia do dziecka po polsku = w ojczystym
jezyku, bo jak bym sie nie starala, po angielsku nie bede mowila tak dobrze jak
po polsku, nawet jesli swobodnie moge wyrazac mysli i uczucia, to nie to samo.
Dzieki :)

[agarem]

country-grill - wejdz sobie na forum wielojezycznosci i poszperaj tam jest juz
duzo wypoiwedzi na ten temat. Generalnie OPOL czyli one person one lanugage bez
mieszania nawet jak tatus nie kuma. Polecam tatusiowi mimo wszystko uczyc sie
polskiego (wiem ze boli) ale to ulatwia zycie.Nie polecam tego ze jak tatus w
domu to mama do dziecka po angielsku - sztuczne i dziecko wtedy ma kogel-mogiel.
A swoja droga gdzie dokladnie mieszkasz w Warwickshire?

[country_grill]

Dzieki agarem, poszukam tego forum. Jednak co do rady OPOL mam pewne
watpliwosci, bo znaczyloby to, ze jesli mowie do dziecka tylko po polsku, to
kiedy bylibysmy wszyscy razem, to dopiero bylby balagan - ja do dziecka po
polsku, tatus nie kuma, trzeba tlumaczyc, tatus do dziecka po angielsku... nie
latwiej, jesli mowi sie albo wszyscy [tj. ja i dziecko] po polsku, albo wszyscy
po angielsku [tj.ja+ tatus+dziecko]?
Co do nauki polskiego przez tatusia... pewnie sprobujemy, ale jak wszyscy wiemy
polski do najlatwiejszych jezykow nie nalezy...
A w Warwickshire - mieszkam wlasciwie w Stratford - Upon - Avon, dokladnie w
village kilka mil od miasta :) a Ty? tez Warks?

[aliciap]

> kiedy bylibysmy wszyscy razem, to dopiero bylby balagan - ja do dziecka po
> polsku, tatus nie kuma, trzeba tlumaczyc, tatus do dziecka po angielsku...

Ja mowie do synka po polsku sam na sam, w towarzystwie anglikow (chociaz
przyznam ze niekiedy czulam sie niezbyt komfortowo mowiac nie po angielsku czyli
kreujac sytuacje w ktorej inni nie wiedzieli o co chodzi,ale pracuje nad tym ,
mam swoje priorytety:))
przy jego ojcu Australijczyku tez mowie tylko po polsku do synka, musze
przyznac ze niekeidy sie buntowal bo nie wiedzial co mowie do malego , ale
niedawno zauwazyl ze mimo ze ciagle mowie po polsku Oliver i tak woli mowic po
angielsku (ma dopiero 21 miesiecy). Teraz sie martwi ze Oliver nie bedzie mowil
po Polsku (chodz sam go nie zna prawie wcale) i mnie zacheca do mowienia po w
moim jezyku, wkoncu rozumie jakie to wazne i ze nie pora na egoizm.

wychodzi to bardzo dobrze, nie jest to kogiel mogiel. Ja i Sean rozmawiamy po
angielsku do siebie, ja do Olivera PL , tatus do synka Ang.Dziecko rozumie w obu
jezykach doskonale . Sporadycznie tlumacze Seanowi co mowie do Oliverka.Np gdy
dluzej o czyms opowiadam synkowi daje znac tatusiowi o co chodzi bez wdawania
sie w szczegoly.

Nie prowadze narazie jakis wielkich dialogow z dzieckiem wykluczajac ojca ,
kory podejzewalby ze spiskujemy przeciwko niemu ;)

[vierablu]

Chcialam zapytac Was, bo wiele z Was ma juz doswiadczenie, jak to jest kiedy
para jest mieszana - Polka + Anglik, on - nie mowi po Polsku i pewnie predko sie
nie nauczy. Tak sie zastanawiam, jak to godzic
---
Normalnie. Ty mow do dziecka po polsku, tato po angielsku. Kiedy bedziecie
wszyscy razem, uzywajcie angielskiego. Dla dzieci nie jest to trudne.

Jezeli chodzi o dzieci nie urodzone w UK, to moze byc trudne dla rodzicow :).
Mnie sporo kosztowalo przejscie na mowienie do wlasnej corki w obcym dla nas obu
jezyku (to w obecnosci mojego niemeza, ktory polskiego ani w zab).

[country_grill]

agarem napisala:

>Nie polecam tego ze jak tatus w
>domu to mama do dziecka po angielsku - sztuczne i dziecko wtedy ma kogel-mogiel.

vierablu napisała:

> Normalnie. Ty mow do dziecka po polsku, tato po angielsku. Kiedy bedziecie
> wszyscy razem, uzywajcie angielskiego. Dla dzieci nie jest to trudne.

--------
Wlasnie o ta rozbieznosc pogladow mi chodzi - ja jestem blizsza propozycji
vierablu, bo inaczej - kiedy mialabym mowic do dziecka po polsku? Musialabym go
uczyc, jak sztucznego jezyka, kiedy juz bedzie w stanie przyswajac wiedze.. a to
pewnie byloby i trudniejsze i mniej naturalne...? moge sie mylic, datego pyam o
Wasze doswiadczenia...
Vierablu - ja tez tak sobie mysle, ze dla dziecka to moze nie byc trudne, w
koncu, jeslu tak bedzie od poczatku, powinno w to wejsc swobodnie..

[gosiash]

Dzieci sa bardziej inteligentne niz nam sie wydaje. Dla nich nie jest
problemem, ze jeden rodzic mowi tak a drugi inaczej. Zaleta mowienia do dziecka
glownie po Polsku jest to, ze tatus sie szybciej nauczy. Moj maz mieszkal w
Polsce, ale mowil dosc slabo. Pojedydcze slowa i zwroty. Przenieslismy sie do
Uk i tez sie buntuje, jak ja do malej mowie po Polsku, bo niby nie rozumie
wszystkiego. Ale... okazuje sie, ze rozumie bardzo duzo (w koncu z dzieckiem
nie rozmawia sie o fizyce kwantowej, a i jezyka uzywa sie prostego), a i
zaskakuje mnie jak czasami sam cos mowi do malej po Polsku (i wtedy ja mu
zabraniam, bo mowi z bledami niestety ;). Ale generalnie ja widze pozytywne
strony mowienia jak najwiecej do dzieci po Polsku. Oczywiscie przyznaje, ze
czasami tez sie zapominam, albo z wygody odpowiadam po angielsku, albo jak
rzeczywiscie chce zeby nas inni zrozumieli. Ale nie uwazam, zeby bylo
niegrzecznym jak ja mowie do malej 'daj mi raczke' lub 'chodz tu'. W koncu
mowie do niej, a nie do przechodniow, albo pani w sklepie.

rodzice też się uczą języka

[mariss3]

A jeśli oboje rodzice mówią tylko po polsku, a angielskiego dopiero się uczą?
Mój synek ma 2,5 roku, od przyszłego roku chcę go posłać do szkoły, przedszkola,
żeby nauczył się angielskiego zanim przyjdzie czas na "prawdziwą" naukę w
angielskiej szkole. Obawiam się jednak, żeby nie przeżył szoku, kiedy nagle
zostanie sam z ludźmi, którzy go nie rozumieją i których on sam nie rozumie. W
domu staram się czasami wtrącać pojedyncze słówka, ale tylko wtedy gdy jestem
pewna,że wymawiam je poprawnie. Mam też angielską znajomą z dziećmi, z którą
spotykamy się raz w tygodniu, ale ja rozmawiam z nią po angielsku strasznie
kalecząc ich język i nie wiem czy dobrze, że mały tego słucha. chodzę też na
spotkania mother and toddler ale tam z kolei jest wiele Indyjek i one też mówią
do swoich dzieci w ich własnym języku. Nie wiem co jest najlepsze dla dziecka,
nauczyć się języka musi, żeby móc tu uczyć się i żyć, ale chciałabym aby mógł
swobodnie porozumiewać się w języku polskim Pozdrawiam

[gosiash]

Jestescie w idealnej sytuacji. W domu mowicie obydwoje po polsku, wiec dziecko
uczy sie jezyka polskiego. Angielski ma wszedzie do okola - szkola, telewizja,
koledzy...., wiec nauczy sie angielskiego. Mozesz sie nie denerwowac tym, ze
dziecko slyszy jak Ty 'kaleczysz' angielski, bo przeciez od rodzicow to sie
dzieci ucza jezyka tylko na poczatku. Pozniej ida do szkoly i to Pani
nauczycielka staje sie najwazniejsza i to ona jest wyznacznikiem poprawnosci.
Nawet jezeli Ty bedziesz mowila 'senkju', to przeciez dziecko bedzie slyszalo
wszedzie do okola 'thank you' i na pewno powie poprawnie. Wiec spokojnie.
Jakbys non stop mowila do dziecka po angielsku i nie mialoby innych wzorcow to
pewnie byla by obawa, ze bedzie powtarzalo Twoja wymowe, czy bledy. Ale i tak w
szkole nauczyloby sie zarowno poprawnej wymowy, jak i gramatyki.