Umieram

[piwonia1234]

W listopadzie dowiedziałam się, że mam guza w mózgu. Nie mam ochoty i sensu pisać o chorobie. Po prostu niebawem umrę. Mam 41 lat. Prognozowana długość życia, w wersji optymistycznej, rok czasu. Życie miałam różne. Trudne i bolesne dzieciństwo, trochę lepszą dorosłość. Mam człowieka teraz który mnie kocha, tak naprawdę. Nikt mnie w życiu nie kochał nigdy, dopiero on. I tak żal to wszystko kończyć... I zostawić dziecko, ma 20 lat, ale jest niesamodzielny do końca, to autystyk. Przeraża mnie że zostawie go samego. Jestem kochana, potrzebna, wszystko zawsze w życiu sama sobie ogarniałam, samodzielna od nastoletniego czasu, i tak wszystko ma się szybko skończyć..
Już nigdy nie zobaczyć słońca, księżyca, nigdy nie zmoknąć, nie pogłaskać kota. Takie zwykłe rzeczy które wydają się wieczne. I samotność. Już ale czuję martwa wśród żywych...
Czy ktoś może pomóc?
pomagam.pl/pogrzebb

Zbieram na swój pogrzeb aby nie być ciężarem. Choć tyle jeszcze zrobię..

[foka28]

Wszyscy kiedyś umrzemy np ja zaraziłem mamę covidem i to z mojej winy nie żyje, będę z tym żyć do końca życia i też to boli. Jak mam z tym teraz żyć. Moje życie się zawaliło z dnia na dzień

[moritor]

nie pomogę ci zebrać na pogrzeb - zwyczajnie nie mm z czego
opowiem ci jednak historię pewną
nic mi nie jest - nic co zagrażałoby życiu
poza splotem wypadków nie pozostawiającym innego wyjścia
tak sobie myślę że to zawsze jest trudne
chciałoby się żyć jest się ciekawym życia
a trzeba się zabrać
czego jedna zmienić nie można tego zmienić się po prostu nie da
dopóki jednak żyje się trzeba żyć - później jest po prostu za późno

[tade-k53]

Ponieważ Łaska Boża jest do zbawienia koniecznie potrzebna a zdobyć można na Mszy św. trydenckiej, warto poświęcić trochę czasu dla wieczności. Póki jeszcze jest czas. Nikt nie zna dnia ani godziny…
Niebo albo piekło?
tradycja2012.blogspot.com/

[sapim]

Boże, chroń nas przed głupotą katolików. Amen

[chocolate_dog123]

Po co wyciągać wątek osoby, której już pewnie nie ma na świecie.