1x02 Allen

[mmorawski]

Dam dobry przykład. :P Kilka spostrzeżeń po 1x02:
- T-Bag oficjalnie zadebiutował na liście najbardziej nienawidzonych
bohaterów nieznacznie wyprzedziwszy uroczego klawisza Bellicka. :>
- akcja zaczyna się podkręcać, są już pierwsze ofiary. Bardzo fajnie
Wentworth zagrał scenę, gdy wraca cały zakrwawiony do swojej celi i włączają
mu się odruchy samoobrony, gdy ktoś przebiega przed celą. :)
- Veronica zaczyna węszyć, ciekawe co jej się uda ustalić <lol>. Zapodałbym
jej jakiś dopalacz, bo ta apatyczność jest strasznie irytująca
- pojawienie się tajemniczej kobiety siekającej warzywa wprowadziły nam wątek
konspiracyjny. Ciekawe kto to jest, ale wygląda na grubą rybę. :PPPP Co to za
dzieciaki biegają po rezydencji w Montanie i oglądają "Brzydkie kaczątko" w
telewizji? :> Czyżby to dzieci tajemniczej kobiety? :> :>
- zakończenie odcinka mrozi krew w żyłach - odgłos sekatora po ściemnieniu
się obrazu zdecydowanie uruchamia w wyobraźni modalność wzrokową. :D :|

[aniuta75]

Jeju a ja dzisiaj zupelnie nie mam czasu - taka zalatana jestem. Ale jutro -
obiecuję!!! oglądnę i się dopiszę :D.

[quentiin]

> - pojawienie się tajemniczej kobiety siekającej warzywa wprowadziły nam wątek
> konspiracyjny. Ciekawe kto to jest, ale wygląda na grubą rybę. :PPPP Co to za
> dzieciaki biegają po rezydencji w Montanie i oglądają "Brzydkie kaczątko" w
> telewizji?

Ciekawe, ze oni sobie tak wszyscy mieszkają w rezydencji z której nie ma
wyjścia. Idę o zakład, że nikomu się nie śniło przy drugim odcinku o tym, że
drzwi w tej rezydencji są dość nietypowe (zresztą pewnie na końcu s1 też o tym
nie wiedzieli). W ogóle to pewnie nawet nikomu się nie śniło, że Steadman żyje.
Pewnie na chwilę drugiego odcinka Steadman był trup tyle, że zabił go ktoś inny,
a Linca wrobili. A gdy się okazało, że serial zyskał popularność i pewnie będzie
miał więcej niż 13 odcinków to dopiero zaczęli kombinować. Gdyby było inaczej to
Steadman od początku by w tej rezydencji siedział zamiast tej tajemniczej
kobiety i tajemniczych dzieci.

[quentiin]

Nie można edytować postów, co?

Oczywiście pisząc "nikomu się nie śniło" miałem na myśli twórców serialu.

[ariwederczi]

Święta racja, Quentin. Widać, że jeszcze nie mieli sprecyzowanego wątku. Te
dzieci zniknęły i nigdy więcej się nie pojawiły...

[mmorawski]

No dokładnie mam takie samo wrażenie co do Terrence'a, posiadłości w Montanie i
dzieci. :) A może to dzieciarki tajemniczej kobiety i Kellermana. :PP Mogliby
reżyserzy zrobić sobie taki powtórkowy seans 1 sezonu tak jak my i wyjaśnić
takie niuanse. ;) :>

[aniuta75]

Na Mikołajki sobie prezent zrobiłam, a mianowicie kolejny odcinek PB :DDD.

Wszystko już napisaliście i nie mam zbytnio pola do popisu :(. Całe szczęście
zapomnieliśćie wspomnieć o super oprawie muzycznej tego odcinka - chyba
najlepsze kawałki z całego PB.
Aż ciarki przechodzą - pierwsze spotkanie z T-Bag'iem i bunt więźniów. Dopiero
Michał zrozumiał gdzie trafił. Dotychczas myślał, że wejdzie, wykręci śrubkę z
ławki, odkręci kibelek i wykopie dziurkę, przez którą wydostanie się na
zewnątrz. A tu zonk - więzienie rządzi się swoimi prawami i jednego geniusz nie
przewidział - ludzi i ich podłych obślizgłych charakterków. Doktor Sara jest
nim nieco zaintrygowana :P i jescze koleżanak ją podjudza, że Scofield milusi
jest :P.
Mam wrażanie, że kobieta od warzyw jest ciut zestresowana - strasznie nerwowo
ciacha ten czosnek :P. A może chodzi o to, żeby pokazać, że zręcznie posługuje
się białą bronia :P?
Niepotrzebny moim zdaniem był flashback z Linc'em i kaczką-adwokatką. Wiadomo
od pierwszego odcinka, że byli razem, więc po co wałkować ten temat?
Fakt, sprawa dzieci z rezydencji czosnkowej damy nie wyjaśniła się do dziś. Ona
za stara jest, żeby takie maluchy mieć. Może wnuki :)?
No to do następnego odcinka Panowie i Panie :DDD.

[litoria]

To już moje trzecie podejście do pierwszej serii i chociaż jestem z tych
czepiających się to naprawdę ciężko tu nawet igłę wetknąć. Wręcz przeciwnie,
jestem pod coraz większym wrażeniem. Wszystko, w najmniejszym szczególe
przemyślane i dopracowane. Nie zgodzę się tu z tymi co pisali, że wątek dzieci
był przypadkowo wprowadzony. Dla mnie to był taki sam zabieg jak Bellick
pytający o Allena Schweizera (i wiele innych przykładów mogłabym przytoczyć).
Miał wywieść w pole podejrzenia widza. I podczas gdy kazdy inny scenarzysta
pewnie kontynuowałby go z braku innych pomysłów, to Paul Scheuring porzuca go,
bawi się z widzami. I może sobie na to pozwolić, bo szykuje dla nas tyle innych
zaskakujących zwrotów akcji, które tworzą własnie ten niepowtarzalny klimat (i
za to właśnie kochamy PB:). Jesteśmy na jego łasce.
Konstrukcja postaci też jest bardzo dokładna. Stopniowo się ich poznaje i w
każdym przypadku ten proces jest inny. Aż dziw bierze, jak wiarygodnie udało się
twórcom PB ukazać zdobywanie przez Michaela pozycji w grupie jak by nie bylo
degeneratów. Podobało mi się w jaki sposób Abruzzi go lekceważy na początku, od
razu widać, że plan to nie wszystko. To go jednak nie zbija z tropu przez co
może wydawać się troche nieludzki z tą pewnością siebie, a jednak zaraz u pani
doktor okazuje się jednak być człowiekiem i widać emocje zwiazane z tym ze cos
moglo pojsc nie tak. Efekt- niesamowita spójność. Mogłabym się jeszcze rozpływać
godzinami, ale i tak wszystko to już wiecie:)a zamiast tego obejrzę sobie trzeci
odcinek.
A jak już bym miała się przyczepić to do Lincolna. Sceny z nim przewiajam.:)
pozdrawiam