Vidi (II)

[nienietoperz]

Pozwalam sobie zalozyc nowa czesc starego watku, jako, ze niewiele rzeczy mnie
trafia tak, jak koniecznosc myszkowania w dol, dojezdzania do pokaz 101-134, wrr..

A post wlasciwy w odpowiedzi na Dariowe zapytanie z threada pt. Mr Darcy.
Widzielismy wczoraj Sin City, i choc komiksow nie lubie :-(,
to film byl rewelacyjny. Mickey Rourke wielki (doslownie i niedoslownie),
Clive Owen w czerwonych tenisowkach, Elijah Wood skutecznie zaprzecza moim
obawom, ze juz do konca zycia bedzie chlopcem o lzawiacych oczach i rozzalonej
fizjonomii. Moze Bruce W. troszke mnie zawiodl, ale to pewnie spowodowane
wysokim poziomem reszty i duzymi oczekiwaniami w stosunku do rzeczonego.

Klimaty z rejonow Tarantino czy Rodrigueza niewatpliwie wymagaja odpornych
zoladkow, ale jednego chlopakom nie mozna odmowic - podczas ogladania caly
czas mam wrazenie, ze ich (tj. rezyserow) to (tj. rezyserowanie) kreci, ich
to bawi, ich to rusza, ze moze nawet gdyby nikt nie przyszedl do kina, to i
tak nadal te filmy by powstawaly, i tak kazdy szczegol (vide czerwone
tenisowki) bylby dopracowany. I to mnie (jako wydza) w te zabawe wciaga.

Czy macie juz Sin City w PL?
Pozdrowienia,
nntpz

[daria13]

Sin City w PL mamy od piątku i się wybieramy. U mnie co prawda niestety zaczął
się sezon grilowy, a jako, że jesteśmy jedynymi szczęśliwymi posiadaczami domu
za miastem spośród wszystkich naszych miastowych znajomych, to już się
zapowiadają na weekend, więc nie wiem czy uda mi się w najbliższym czasie
obejrzeć, ale pójdę bez wątpienia za tydzień:)
:)

lzej

[staua]

OK - Madagaskar :-) Moj maz uwielbia kreskowki, niektorych nie znosze, ale dzis sie posmialam, choc
na koncu pojawil sie niedosyt...

Ad lzej i ad rysunkowo

[nienietoperz]

Widzieliscie Panstwo `Belleville-rendez-vous' (chyba znane tez jako 'Trio z
Belleville')?
Jesli nie, to goraco polecam; osobiscie opieralem sie co prawda dlugo, ale
presja madrzejszej plci (przynajmniej u mnie w domu madrzejszej) zwyciezyla, i w
koncu obejrzelismy.
Prawdziwa zabawa, francuska jak sie patrzy, no i sliczna, wcale nie komputerowa
animacja. Szczegolnie wskazane dla osob mieszkajacych przy torach kolejowych
(moga byc tez tramwajowe).

Wasz
nntpz

[braineater]

Otak!
Arcydzieło, zresztą nie pierwsze tego pana, bo pieczołowicie ściągnięte przeze
mnie krótkie metraże też oszałamiające wrażenie robią. Genialny groteskowy
rysunek (szczególnie jesli przychodzi do rysowania Amerykanów:), rewelacyjny
scenariusz, no i perfekcja montażu obrazu z muzyką. A sama muzyka to już w
ogóle odrębna, równie zachwycająca jazda. Zdecydowanie polecam wraz z Toperzem!

Pozdrowienia:)

[daria13]

Widzieliśmy i też jesteśmy pełni zachwytu! Surrealizm po fransusku w najlepszym
wydaniu. Perełka! I to zdecydowanie dla nas, starszej młodzieży, bo Młoda
obejrzała z zadowoleniem ale i z umiarkowanym entuzjazmem, a mały w ogóle nie
chciał oglądać. Ot, znak czasów, cudowna, naturalna animacja, bez komputera, a
dzieciakowi się nie podoba. Szkoda. ALe kiedyś zrozumie, mam nadzieję, co
dobre. Już moja w tym głowa!
:)

[nienietoperz]

Jesli ogladaliscie, to rozumiecie, ze w chwilach, kiedy przypomina sie trudne
dziecinstwo, bezcelowosc egzystencji, bolesne przezycia i wszelkie zawody
zyciowe, a bezposrednio za oknem przejezdza pociag (co zdarza sie srednio co pol
godziny), nienietoperze rzucaja sie do tegoz okna i szczekaja, szczekaja,
szczekaja, ile sil w plucach.

Pomaga.

[braineater]

a jak nienietoperzy stosunki dobrosąsiedzkie z żabami? Czy aby jakiś granacik
na podorędziu?:)
Pozdrowienia:)

[nienietoperz]

Zab brak.
Ale jakby byly,
to i granacik
by sie
znalazl.

Albo
dwa.

Maria Full of Grace

[braineater]

czyli po naszemu Maria Miłosierdzia pełna.
Polecam filmik z pewna taką niesmiałościa, wspominając dialog z panaem brochem,
gdzie obaj równo pojechaliśmy po egzotycznym kinie społecznym od czci i wiary
je odwołując. A tu bęc, zaskoczenie nader pozytywne. film społeczny, mocno
zaangażowany, ale bardzo przekonujący. Otóż dostajemy opowieś o zyciu
kolumbijskiego 'muła' osoby zajmującej się przemytem narkotyków do USARAJU,
narkotyków skrupulatnie zwiniętych w gumowe woreczki po czym połkniętych.
Filmik opowiada historię 17 latki, która nie widząc innego wyjścia z cięzkiej
sytuacji zycioej/społecznej podejmuje sie tego procederu.
Poważne plusy: zero moralizatorstwa, bardzo dobra gra głownej aktorki, niezła
muzyka.
Polecam.
Pozdrowienia:)

[nienietoperz]

Braineatrze,
Maria laski pelna, nieprawdaz?
Film skadinad naprawde dobry, przyklad kina angazujacego (nie mylic z
zaangazowanym).
Powzdrowwiennia

[braineater]

oczywiście - skąd mi sie miłosierdzie wzięło?
Wina to argentyńskiego wina:)
A zaangażowanie budzi wielkie, bo łatwo się z dziewczynką zidentyfikować, a
scena w hotelu rozwala, ot i tyle

Pozdrowienia:)

[daria13]

Zrobiliśmy sobie z małżem taki własnie weekend z braku zajęć bardziej twórczych
(potomstwo na wyjeździe:). I tak obejrzeliśmy: Bezdroża, Poznaj moich rodziców,
czyli sequel Poznaj mojego tatę (dla obcokrajowców Meet the Fockers, czyli ciąg
dlaszy Meet my parents) oraz Dom z piasku i mgły. O Bezdrożach nie będę pisać,
bo większość z Was widziała i doceniła, a Ci którzy tego jeszcze nie zrobili
pewnie maja w planach, bo to lektura obowiazkowa dla osób, które cenią dobre
kino. Dobre pod każdym względem zresztą! Komedyjki z Robertem de Niro nie
polecam, bo o ile część pierwsza była momentami nieodparcie śmieszna (nauka
spuszczania wody przez kota, nieudana z powodu braku przeciwstawnego kciuka:)
to kontynuacja raczej zenująca, nawet mimo gwiazdorskiej obsady (dawno nie
widziana Barbara Streisand - jedyna zabawna rola). No i Dom z piasku i mgły.
Ten film bardzo mi sie podobał, mimo pewnych niedociągnięć scenariusza obraz
niezwykle poruszający, głównie za sprawą kreacji aktorskich i świetnie
pokazanej niejednoznaczności głównych bohaterów. Niczego i nikogo w tym filmie
nie da sie ocenić jednoznacznie i to jest właśnie siła tego filmy, w moim
odbiorze rzecz jasna, bo może dla kogoś innego problem i bohaterów można ocenić
jednoznacznie. Jeśli widzieliście byłabym wdzięczna za Wasze komentarze.
Pozdrawiam wszystkich serdecznie po przerwie weekendowej:)

[broch]

1) Amerykanski dowcip gest bardzo cieniutki, rzadko zdarzaja sie smieszne
komedie w ktorych glowni bohaterowie nie slizgaliby sie na gownie.
de Niro powinien przejsc na emeryture (Streisand nie znosze, Zyrtec biore na
samo wspomnienie nazwiska, wiec prosze wiecej tego nie robic:)))
2) ksiazke Dubusa zaczalem czytac, znudzila mnie i rzucilem w kat, filmu wiec
nie obejrze
3) co to sa "Bezdroza" nie mam pojecia
4)Belleville-rendez-vous. hmm, oczekiwalem znacznie wiecej, film o.k., bez
porywow choc Oskar do przewidzenia. Muzyka dobra
5) "Sin City" nie widzialem poniewaz jest to produkt kina amerykanskiego (nie
mylic z filmem amerykanskim), wlaczajac w to reklame "Film b.dobry", obawiam sie
ze moze to byc beznadzieja w stylu "Kill Bill" (O malo seppuku nie popelnilem z
nudow), wiec chyba sobie i "Sin City" daruje
6) "Maryske" moze (na pewno) obejrze, lubie niespodzianki (a propos kina
Trzeciego Swiata i wspomnianej rozmowy z panem b.)
7) w kinie totalna posucha, jakies popluczyny, powtorki, przerobki, dosc
tragicznie :)))

[staua]

Bezdroza to Sideways.
Ja mam akurat mieszane uczucia co do tego filmu, bo wydal mi sie naciagany na komedie w stylu
EUROPEJSKIM. No, ale ogladalo sie przyjemnie, choc niektore dialogi (albo monologi, np. dlaczego Maja
lubi wino) straszne.
"House of Sand and Fog" tez zrobil na mnie wrazenie. Ten aktor, ktory gral tez Gandhiego, jest bardzo
dobry (ostatnio w thrillerze "Suspect Zero").
"Meet The Fockers" - moj maz lubi wlasnie takie komedie. W weekend ogladal "White Chicks", film
uznany za najgorszy wyprodukowany w 2004. Tragedia. Za to z De Niro obejszelismy dosc fajny horror
"Hide and Seek".
Teraz jednak trwa festiwal filmowy w moim miejscu pracy :-)
www.stonybrookfilmfestival.com/
i chodzimy na wszystko. Fantastyczny film otwierajacy, oraz wczoraj holenderski "Ellis in Glamourland",
nie mowiac o malych formach, nieodmiennie swietnych.

[broch]

z Benem Kingsley'em polecam "Sexy Beast"
"Sideways" podobaly mi sie, polecam "A Love Song for Bobby Long" (tym razem New
Orleans zamiast bezdrozy Kalifornii)
Moja corka powiedziala ze Madagaskaru ogladac nie bedzie. Chyba zadne z nas nie
przepada za "czarnym humorem", bardzo wprost, bardzo na wszelki wypadek gdyby
widz byl zbyt prymitywny i nie rozumial niuansow.

"Hide and "sick"" :)) nie widzialem choc lubie mala Dakote,
Zulawski (dawno temu zaczynal jako pomocnik Wajdy, co wskazuje na to ze nie do
konca Wajda moze zniszczyc talent) we Francji nakrecil film pt "Opetanie"
("Possession"), glowna bohaterka w amoku morduje cala swoja rodzine. Widac wplyw
"Rosemary baby" czy "Omenu", tematycznie bliski "Hide and seek" no i Adjani
jest piekna.

[broch]

"Sideways", zaczalem "Georgiki", jak skoncze zabieram sie za "Sidewys",
film/ksiazka o wannabies co nie koniecznie oznacza znawcow (a propos Maji i Jej
uzasadnien no i fajne wyznanie milosne z winem w roli glownej:)). Nie jestem
pewien czy dialogi kiperow bylyby tak zabawne :)

Osobiscie nie mam nic przeciw dobremu Merlot, ale uwazam ze Chardonnay za b.
slabe :)

[staua]

Lubie wino, aczkolwiek daleko mi do znawcy, choc w piatek udalo mi sie po raz pierwszy odgadnac,
jakie wino pije :-) (ale byla to bardzo latwa zagadka, bardzo dobrze mi znane wino, ktore lubie, tzn.
Gewurztraminer). Sideways na pewno zachecilo mnie do zwiedzenia tamtych rejonow, niestety nie
wiem, kiedy. Glowny bohater byl dosc fajny, ale jego kolega straszny :-)) (oczywiscie celowo, niemniej
jednak strasznie mi trudno uwierzyc, zeby ten pan kogokolwiek uwiodl)

[daria13]

Co do dialogów winnych, to interpretacja może być bardzo różna, bo mój małż
mieni się (i trochę jest) znawcą i wielbicielem win (przechodził różne
szkolenia w tym zakresie pracując swojego czasu w hotelarstwie) i właśnie te
dialogi i monologi najbardziej ujęły go w tym filmie. Był nimi oczarowany i one
stanowiły głównie o jego zachwycie filmem. Mi film odpowiadał z innych
względów, głównie dlatego, że lubię takie przegadane, a niegłupie kino, taki
niespieszny rytm, ale bez nudziarstwa, do tego piękne zdjęcia i dobra, świetnie
dopasowane muzyka i aktorstwo na wysokim poziomie, więc wszystkie atuty. Może
nie arcydzieła, ale film naprawdę dobry.
O czym jest Hide and seek, bo nie pamiętam, a dobre horrory lubię nad wyraz?
Wiem, że swojego czasu był też horror o klonowaniu z de Niro, ale to była
podobno straszna kicha i mam wrażenie, że nie o tym piszecie:)
Pozdr.

[staua]

Nie, ten o klonowaniu to "Godsend", rzeczywiscie beznadziejny ("beznadziejny" - to nowe slowo,
jakiego nauczyl sie moj maz i ciagle je powtarza). "Hide and Seek" jest lepszy, troche strachu i choc
konczy sie w nieco rozczarowujacy sposob, to nie jest zly. Jak lubisz horrory...

Przystanek Alaska i inne nietypowe tasiemce

[aaneta]

Nie ma przeproś, muszę o tym powiedzieć. Zwłaszcza że w tym momencie niewiele
mam do powiedzenia o filmach, przynajmniej ostatnio obejrzanych, bo o starszych
jak najbardziej, ale to może innym razem, natomiast teraz muszę Was zapytać o
Northern Exposure. I jeszcze przy okazji o ER, w polskiej telewizji zwany Ostrym
dyżurem. Tak jak nie cierpię klasycznych, z reguły głupawych albo wręcz głupich
seriali, tak te uwielbiam. Każdy z nich jest inny, ale każdy na najwyższym
poziomie. Świetne tempo, świetne postacie, zero klasycznego serialowego
przynudzania, komplikowania fabuły na siłę, wymyślania nie wiadomo czego. Z
Przystankiem Alaska jestem na bieżąco, bo właśnie jest powtarzany w telewizorze,
ale z wcześniejszych emisji miałam nagrane kilkadziesiąt odcinków, które sobie
od czasu do czasu w domu oglądaliśmy, za każdym razem z tym samym zachwytem.
Mistrzostwo świata.

[daria13]

Tutaj raczej z Tobą nie pogadam, bo Przystanku Alaska nigdy nie oglądałam,
ponieważ zbyt późno zorientowałam się, że może warto by było, a nie lubię
wchodzić w serial, gdy nie widziałam początku i zbyt długo muszę dochodzić, co
kogo z kim wiąże. ER oglądałam sporadycznie, niektóre odcinki rzeczywiście
frapujące, a nawet powiedziałabym pouczające:)
Z nowszych seriali bardzo lubimy Detektywa Monka, ale o tym już rozmawialiśmy.
Co prawda intrygi są tam z reguły monstrualnie idiotyczne, ale sam Monk
sprawia, że serial ogląda się bajecznie;) Nie mam niestety od dłuższego czasu
możliwości oglądania Sześciu stóp pod ziemią, ale tamtejszy czarny humor
odpowiadał mi niezmiernie. No i przyznam się do oglądania namiętnego Ally Mc
Beal, nic na to nie poradzę, że ten serial mnie cieszył. Trochę mi go nawet
teraz brakuje. O starych serialach teraz już trochę za późno, żeby pisać. MOże
jutro.
Pozdrawiam i życzę dobrej nocy tym, którzy mają teraz noc:)

Balzac i

[staua]

mala chinska szwaczka (Balzac and a little Chinese seamstress). Wczoraj, przedpremierowy pokaz na
festiwalu. Dzis premiera w nowojorskich kinach. Jeszcze bardziej mam ochote przeczytac teraz ksiazke
Sijie Dai. Moglaby ona byc argumentem w dyskusji z Tadem, bo tam element demoralizacji przez
literature jest wlasnie punktem wyjscia. I jest sie nad czym zastanawiac.
Bardzo dobry film, moze dlatego, ze rezyserowal autor ksiazki. Muzyka i zdjecia takze wspaniale.
Goraco polecam.

[daria13]

Trochę jestem zdziwiona, że u Was pokazują na festiwalach i robią premiery w
kinach starych filmów, bo o ile się nie mylę, to Balzak i mała Chinka jest
filmem nienowym, u nas był już jakiś czas temu, nawet bodajże na canal+ był, bo
widzialam go w telewizji chyba z pół roku temu. Rzeczywiście dobry i
interesujący kulturowo i moralnie, jeśli tak można powiedzieć;)
Więc jak to jest z tymi premierami w NY?

[staua]

Wiem, ze jest stary, bo kolega-Chinczyk widzial go w Chinach, a byl tam juz ze dwa lata temu ostatni
raz... Na Canal+ jako chinsko-francuski, tez na pewno pojawil sie szybko.
Premiery amerykanskie filmow nie-amerykanskich czesto sa pozniej, o ile w ogole sa... Na przyklad
ostatni Almodovar tez byl pozniej, a to przeciez produkcja na swiatowa skale. Niektorych filmow nie ma
wcale. Taki festiwal jest tu czesto jedyna szansa dla ludzi, ktorzy chca ogladac nie tylko hollywoodzkie
produkcje :-)

Neil Gaiman

[staua]

"Neverwhere" - serial telewizyjny (UK) na podstawie tejze ksiazki, ktorej, mimo, ze jest na mojej liscie
niemal od poczatku znajomosci z FK, nie przeczytalam. Wy na pewno ja znacie. Serial jest fantastyczny,
troche jak skrzyzowanie "Angel in America" mojego kultowego serialu HBO, z gra "Myst".
Czy ktos to widzial? Moze Nienietoperz? Nawet nie zauwazylam czy to jest stare, chyba tak, bo telefony
komorkowe jakies dziwne, ale nie sprawdzilam, a ide juz spac - bo padam na nos. Dopisze cos o tym
jutro, bo warto.

[nienietoperz]

Nienietoperz nie widział.
Ogólnie Neila Gaimana nie zna, choć ostatnio spedził na lotnisku kilkanascie
minut łamiąc sie nad zakupem jego ksiazki. Brutalna świadomość dlugosci kolejki
rzeczy do przeczytania w domu zwycieżyła.

A skoro już filmowo i brytyjsko, to dołączam sie do wcześniejszych rekomendacji
Brocha i polecam Sexy Beast z fantastyczną rolą Bena Kingsleya. I oczywiście z
tych samych okolic Snatch, z równie rewwlacyjnym Bradem P.

Pozdrawia
wielkopolski aktualnie
nienietoperz

[daria13]

Gaimana znam jedynie z lektury, ale trudno mi jest polecać, bo była to lektura
książek dla dzieci i młodzieży. Były to: rewelacyjny horror dla starszych
dzieciaków Koralina i dla młodszych dzieci ksiażeczka z doskonałymi
ilustracjami, wspaniale oswajająca dzieciece lęki Wilki w ścianach, dość
reklamowana i nagradzana u nas pozycja.
Czytałam też jego opowiadania grozy dla dorosłych, ale były one bardzo, w moim
odczuciu, słabe. Nie polecam.
Czy serial, o którym mówisz też jest w konwencji horroru, bo facet chyba w tym
się głównie specjalizuje?
Podrawiam:)

[braineater]

Neverwhere nie obejrzane, głownie z powodu niechęci do powieściowo
opowiadaniowego wcielenia Gaiman'a. Natomiast usilnie polecam, szcególnie
stauce, bo ma najłatwiejszy dostęp rozejżenie się za Gaimanem komiksiarzem, bo
tu jest mistrzem świata i jest to medium w którym wypada najlepiej.
Klasyczne 'must have' z jego dokonań, to "Signal to noise' - opowieśc o
umierającym na raka pisarzu, z genialnymi grafikami ...aaaaa uciekł mi
rysownik :)(Dave McKean!!! - niech zyje Google:), później sięgnąc możesz tez po
bodaj osiem paberbacków serii Sandman - jednej z najgenialniejszych opowieści
komiksowych świata, która łaczy mity, literaturę, sny i fantazję w perfekcyjny
koktail wysokoprocentowej opowieści. Szcególnie polecem tom drugi, gdzie jest
gaimanowska wersja Snu nocy letniej, będąca jednym z najładniejszych hołdów
wobec Szekspira, jakie znam.
A jeśli nie chcesz od razu tak na ostro - Sandman, całośc koło 1000 stron,
Signal ok 200:) to możesz spróbować shortów - Arlekin i Walentynki albo
Morderstwa i Tajemnice, gdzie tez widac genialnie plastyczną wyobraźnię Gaimana
Cześc jest tez po polsku - Sandman, Morderstwa i Arlekin, gdybyś miała problemy
z oryginałami, ale nie podejrzewam:)

Pozdrowienia:)

[staua]

Daria: "Neverwhere" to raczej krzyzowka fantasy z science fiction, rzecz dzieje sie w Londynie. Tutaj
znalazlam opis i fragment:
www.neilgaiman.com/books/neverwhere_pb.asp
Jesli sa tam elementy horroru, to raczej groteskowe. Film rzeczywiscie nieco komiksowy w odbiorze.
Braineater: zainteresowal mnie szczegolnie Sandman (opisy na powyzszej stronie). Zdecydowanie po
tym filmie nabralam ochoty na wiecej Gaimana. Takze na inna powiesc "American Gods". Generalnie od
paru lat lubie czytac oryginaly, jesli moge, wiec jak najbardziej ich poszukam (pewnie beda w Borders
nawet).
Pozdrawiam!

[aaneta]

A ja tam wolę stare kino. Wczoraj np. obejrzałam film, który powalił mnie na
kolana: "Trzeci człowiek" z 1949r., tutaj możecie sobie o nim poczytać:
www.radio.com.pl/kultura/kultura.asp?id=363
Tarantino, Rodriguez i tym podobni geniusze, o których nikt nie będzie pamiętał
za parę lat, mogą się schować.
Nie mówię, że nie lubię współczesnego kina w ogóle, nawet w/w panom, Tarantino i
Rodriguezowi, udało się zrobić parę fajnych filmów, innym też, ale starocie
zachwycają mnie głównie z tego powodu, że zrealizowane niezwykle prostymi
środkami robią wręcz niesamowite wrażenie. Wszystkie, nie tylko thrillery.
Czy ktoś jeszcze tak myśli? Czy ktoś z Was też kocha stare kino?

[griszah]

Ja bardzo lubię – czarno białe, kryminały w stylu „Sokół maltański” albo „M jak
Morderca”. Teraz będę miał większą możliwość oglądania bo przeprowadziłem się
do brata, on ma kablówkę i kanał „Ale kino”, na którym puszczają często takie
perełki. Dawno temu udało mi się nagrać na VHS serię filmów Eda Wooda. Dla
niewtajemniczonych gość cieszy się sławą najgorszego reżysera w historii kina.
Tytuły jego filmów świadczą trochę o ich poziomie artystycznym „Narzeczona
potwora” , „Twarz mordercy” i absolutne mistrzostwo świata „Plan 9 z kosmosu” –
latające spodki, umarli wstają z grobów i włóczą się wszędzie, blada dziewoja o
ksywie Vampira – można siedzieć i kwiczeć ze śmiechu bo te filmy to wcale nie
pastisze s-f tylko tak całkiem na serio. Teraz kombinuję jak te filmy przenieść
do komputera.

[braineater]

Grisah - bez problemu znajdziesz całego Wooda na sieci - ja zdołałem ściągnąć
wszystko w porządnych DVD ripach - więc może to jest sposób.
A jeśli Wood kręci , to teraz czas na filmy z wytwórni Hammer Films, oraz na
kontakt z wytwórnią Troma - przy nich Wood naprawdę był mistrzem skłądnego
opowiadania filmowych historii:)
Pozdrowienia:)

[griszah]

Tak wiem, Ed jest w sieci ale takiego z napisami polskimi lub polskim lektorem
nie znalazłem - a mój angielski...hmm kuleje. A jeśli chodzi o te wytwórnie to
rzuć jakiś konkretny tytuł żeby wiedzieć czego szukać - no i żeby było w
polskiej wersji.
Pozdrawiam

[aaneta]

O, to jak już wykombinujesz coś z tym przenoszeniem do komputera, to się
podziel, proszę, bo ja mam duże potrzeby w tym względzie (350 kaset wideo, albo
coś koło tego, z bezcenną zawartością), a jakoś nie mogę wymusić na moich
dzieciątkach, żeby się naumiały takich rzeczy, a sama nie mam czasu.
Eda Wooda nie znam, chociaż słyszałam o nim, ale jakoś nigdy nie udało mi się
trafić. U mnie na pierwszym miejscu jest Hitchcock (prawie w całości), dalej
wiele nazwisk zarówno reżyserów, jak aktorów, ale raczej poszczególne tytuły,
nie cała twórczość. Wiele z nich znam dzięki "Ale kino!" właśnie, oprócz tego
dużo staroci jest na TCM i Europa Europa.

[griszah]

Są dwie opcje: można oddać kasetę firmie, która się tym profesjonalnie zajmuje
ale przy twoich 350 kasetach po 60 pln (chyba mniej więcej tyle to kosztuje )
to da 21000 pln :) więc pozostaje plan B: zrobić to samemu. Samo przegranie nie
jest skomplikowane. Wymagane jest tylko oprogramowanie do przechwytywania
obrazu np. jakaś karta telewizyjna z taką możliwością lub programiki IUlab no i
magnetowid + komputer z odpowiednią ilością miejsca. U mnie na razie brak
magnetowidu i miejsca na dysku. A jak się już ma to na dysku to potrzebny jest
jakiś programik do kompresji na MPEG-2 lub DivX. Trochę się tym bawiłem ale
ostatnio mało czasu bo dziecię kwili i chce się bawić.
Pozdrawiam

[braineater]

Griszah - tu linkownia do miłego omówienia wszystkich ważniejszych
kontynuatorów wielkiego Eda:
www.film.org.pl/prace/gore.html
problem w tym, że są te filmy strasznie cięzkie do zdobycia i praktycznie nie
ma szans na polskie wersje tekstu, chyba, że tłumaczone przez fanów tych
produkcji i dostępne via usenet
Ale mimo tych trudności zdecydowanie polecam, bo zycie, w którym nie było
okazji obejrzeć Narzeczonej dla Draculi (Hammer Films) z genialnym Peterem
Cushingiem, Killer Condom (aka Die Blutlustige Condom) i Nazi-Surfers from Mars
(Troma) lub tez serii Holocaustów - (włoskie gore), to zycie niepotrzebnie
zubożone:)

Pozdrowienia:)

[braineater]

Też w sumie jestem wyznawcą kina starego i jego przewag, szcególnie pod
wzgledem opowiadanych historii, nad kinem najnowszym. Nie potrzebne mi efekty,
by film zachwycał wizualnie - Portier z Hotelu Atlantic, Nosferatu - Symfonia
Grozy, Uczeń z Pragi czy cała reszta germańskiego ekspresjonizmu; nie potrzebny
mi Jim Carrey, by mnie bawiło - wystarczy mi Buster Keaton, czy
brytolskie 'Cary On-y' z lat 60dziesiątych, niepotrzebne piękne kobiety by się
zakochać - Fellini La Strada (i wiadomo o kim mówię:)
Ale największa przewagą tego kina, było, że traktowało widza jak równożednego
partnera, a nie jak wypchanego popcornem głupka, który musi zając oczy czymś w
trakcie jedzenia.
A z takich absolutnych staroci, to nieodmiennie rozkochany jestem w filmach Da
Sica, Rosseliniego oraz w dwuch dziełach, które uwielbiam, mimo, że nienawidzę,
czyli Hiroshima, moja miłość i Zeszłego lata w Marienbadzie. To są filmy, ktore
będę oglądał do końca życia i będę starał się je zrozumieć - może kiedyś się
uda.
Filmu polskiego tez to w sumie dotyczy, bo nie ma już dzieł na miarę filmów
Hasa, czy Pociągu Kawalerowicza - nic tylko Lubaszenko na zmianę z Zanudzim...:(
Pozdrowienia:)

Stare polskie filmy...

[dr.krisk]

braineater napisał:

> Filmu polskiego tez to w sumie dotyczy, bo nie ma już dzieł na miarę filmów
> Hasa, czy Pociągu Kawalerowicza - nic tylko Lubaszenko na zmianę z
> Zanudzim...:
Zanudzi... dobre! Swego czasu ganialem w tlumie na jego filmy, martwiac sie ze
nic a nic mi sie nie podobaja. A to moj zdrowy organizm takie przeciwciala
wytwarzal!
Natomiast "Pociag" Kawalerowicza widzialem niezliczona ilosc razy. I ta
muzyka.... Ta Winnicka Lucyna & Niemczyk posepny.... Genialny film.
"Ostatni dzien lata" tez dla mnie kultowy. Podobno jak krecili to zimno juz
bylo strasznie i aktorzy mieli gesia skorke. Ale jakos nie widac.
"Salto" z Cybulskim.
Moje ukochane filmy - nic sie nie dzieje, ale.......

[braineater]

Zanudzi musi być dobre bo to copyright jednego z nielicznych poważanych przeze
mnie autorytetów, czyli ś.p. Zygmunta Kałuzyńskiego.
Pozdrowienia:)

[griszah]

braineater napisał:

> Zanudzi musi być dobre bo to copyright jednego z nielicznych poważanych
przeze
> mnie autorytetów, czyli ś.p. Zygmunta Kałuzyńskiego.

To pewnie znasz tę pyszną anegdotkę z udziałem Kałużyńskiego i Rudzkiego na
temat powszechnie znanej abnegacji Kałużyńskiego:

(...)Kazimierz Rudzki powiada mi: "Zygmusiu, mówią o tobie, że jesteś brudny".
Na to ja: "Niesłusznie, Kaziu, może jestem zaniedbany w ubraniu, ale się myję i
kąpię". A on: "Może powinieneś zmieniać wodę". :)

Pozdrawiam

[aaneta]

Mnie jakoś francuskie i włoskie kino z lat 50- i 60-tych nie podchodzi, chociaż
są wyjątki, "Zeszłego roku w Marienbadzie" nie dałam rady obejrzeć do końca,
podobnie "Balu", chociaż niektórzy twierdzą, że to arcydzieła. O Fellinim już
pisałam, próbowałam się w nim czegoś ciekawego doszukać, ale mi się nie udało.
Za to, jak nie przepadam za kinem amerykańskim z ostatnich lat, tak to z lat 40-
i 50-tych uwielbiam. Taki Frank Capra na przykład i jego "Arszenik i stare
koronki" z Cary Grantem czy "Wyższe sfery" z Bingiem Crosbym i Frankiem Sinatrą.
Palce lizać!

[daria13]

[daria13]

Sorry, znów ten pośpiech. Obejrzałam wczoraj świetny film francuski Popatrz na
mnie niejakiej Agnes Jaoui. To naprawdę kawał świetnej filmowej roboty.
Przypomniałam sobie też bodajże zeszłorczną Inwazję barbażyńców i stwierdzam,
że kino francuskie ma nieodparty urok. Kocham takie przegadane, mądre filmy o
samym życiu, o stosunkach międzyludzkich, o najważniejszych pytaniach bez
odpowiedzi. Sin city było piękne, ale zapomniałam o nim na drugi dzień, o
Popatrz na mnie myślę cały czas i pewnie nieprędko przestanę.
Pozdrawiam i życzę dobrej nocy, lub miłego wieczoru:)

[staua]

Bedzie u nas na uniwerku. Opis juz byl zachecajacy, teraz jeszcze Ty... Po 7 pazdziernika opisze moje
wrazenia.

[aaneta]

Coś mi się wydaje, że "Inwazja barbarzyńców" była kanadyjska, nie francuska, ale
nie zmienia to faktu, że rzeczywiście była świetna.
Agnes Jaoui znam tylko "Gusta i guściki", bardzo mi się podobały, pełno w nich
subtelności i smaczków, które sprawiają, że opowiadana historia, na pierwszy
rzut oka banalna, porusza i zapada w pamięć.
Ale dla mnie mistrzem w takim opowiadaniu o życiu i zadawaniu pytań bez
odpowiedzi jest Eric Rohmer. Znacie? Na pozór jego filmy są nudne, nie wiadomo o
czym, niewiele w nich się dzieje. Nawet nie poruszają za bardzo, ale i tak
powodują, że zaczynasz się zastanawiać nad tym i owym, podobnie jak bohaterowie.
Albo dziwić. Albo dostrzegać to, czego do tej pory nie widziałeś. To wszystko
przy użyciu bardzo skromnych środków (często z udziałem aktorów
nieprofesjonalnych), bez wielkich wzruszeń i uniesień, ale mądrze, delikatnie i
pięknie. Nikt tego nie potrafi tak jak on. Po prostu cuda!

[nienietoperz]

Invazja w istocie kanadyjska, bardzo mnie swojego czasu zdenerwowala i
przeprowadzalem dlugie dyskusje ze znajomymi na ten temat. Moge wyluszczac swoje
obiekcje dlugo, ale w skrocie: falszywa wizja rzeczywistosci, proba przekonania,
ze jesli chce sie byc oczytanym intelektualista, to nic tylko nalezy obowiazkowo
zdradzac zone, olewac dzieci, lekcewazyc kochanki, i tak w sumie bedzie dobrze,
wszystkim lezka z oka poplynie, i harmonia powroci, kiedy sie mocno zachoruje.
Jedyna inna opcja zyciowa to podporzadkowanie sie rzeczywistosci pieniadza,
wyrachowania (ktore czasami sklania do zachowan etycznych, stabilnosci
rodzinnej, etc.), i nieodrozniania Plotyna od Platona.
Wrrrrrrrrrr.
Swiadomie przesadzam, ale wyszedlem z kina mocno zirytowany.

'Comme une image' za to bardzo w porzadku, widziane rok temu w kinie.
Szczegolnie bliskie jest mi (osobiscie) uczucie bezkrytycznego podziwu dla
intelektu, blyskotliwosci czy pomyslowosci. A czy o to wylacznie chodzi?
Swoja droga nauczycielka muzyki, grana przez sama Jaoui, bardzo mi sie jakos tak
kojarzy Dariowo:-)
Pozdrowienia,
nntpz

fałszywa wizja rzeczywistości

[aaneta]

A kto powiedział, że kino jest od tego, żeby pokazywać prawdziwą wizję
rzeczywistości? Może, ale nie musi. Ważne, żeby poruszało i żeby było dobrze
opowiedziane, a najwyraźniej tak jest z "Inwazją barbarzyńców", skoro tak Cię
zirytowała i tyle się nadyskutowałeś w związku z nią. Zresztą, czy nie znasz
nikogo, kto byłby takim uroczym draniem jak bohater "Inwazji", o wiele bardziej
lubianym czy nawet kochanym niż niejeden cnotliwy nudziarz?

Nntpz vs Inwazja BBrzncow cz.II

[nienietoperz]

Po kolei:
kino rzecz jasna nie jest po to, zeby przedstawiac rzeczywistosc rzeczywista,
absolutnie tego od filmow nie oczekuje (vide Sin City, vide Tim Burton). Od
czasu do czasu jednak mam ogladajac/czytajac nieodparte wrazenie, ze ktos
usiluje przedstawic mi Teze. 'Inwazje' odebralem jako rasowe kino propagandowe,
jako probe wcisniecia w potencjalnie wzruszajacym opakowaniu dychotomii
dostepnych modeli zachowan, opisanej pobieznie w poprzednim poscie. Jasne, ze
mozna uroczych drani kochac znacznie mocniej niz nudnych porzadnisiow.
Nawiazujac do bardzo ciekawego watku obok, maz wspomnianej pani Maryli na pewno
do nudnych porzadnisiow nie nalezal - czy gdyby oprocz wybrykow alkoholowych
mial jeszcze zdolnosc przenikliwej analizy krytycznej filozofii sredniowiecznej,
to juz mozna by uznac, ze w zasadzie jest wszystko w porzadku? Jasne, ze jesli
chodzi o odbior ksiazek/filmow/wierszy/obrazow przygody zyciowe autora nie maja
zadnego znaczenia. Domyslam sie jednak, ze maja znaczenie dla jego bliskich,
ludzi, ktorych oszukuje, zawodzi czy lekcewazy.
Przede wszystkim zirytowalo mnie bezwzgledne odrzucanie mozliwosci istnienia
jednostki inteligentnej, otwartej i kreatywnej starajacej sie zyc w miare
porzadnie w stosunku do ludzi dookola (porzadnie nie znaczy w ladnym ubraniu, z
obiadkiem minimum godzinnym, etc. - wszyscy wiemy, co to znaczy porzadnie).
Z niskimi uklonami,
nntpz

[aaneta]

Za żadne skarby nie mogę sobie przypomnieć z "Inwazji barbarzyńców" nic, co
choćby w minimalnym stopniu mogło sugerować to, o czym piszesz. Gdzie tam
propaganda, gdzie dychotomia, gdzie bezwzględność? Ot, bardzo sprawnie
opowiedziana historia o tym, jak to się w życiu dziwnie plecie, ale żeby jakiś
dydaktyzm? Żadna z postaw nie jest tam specjalnie propagowana, ale też nikt nie
jest potępiony, więc może stąd Twoja interpretacja? Chociaż to właśnie powinno
prowadzić do stwierdzenia, że nie ma w tym filmie gotowych wzorców i odpowiedzi,
tylko pytania i wątpliwości, między innymi odnośnie tzw. porządnego życia.
Przecież tam nikt nie jest do końca "porządny": jeden wygląda na takiego, ale
nie jest, a drugi odwrotnie, i jednocześnie każdy czyn może być interpretowany
dwojako. Więc wszystko tam jest relatywne, a nie bezwzględne, jak piszesz.
Pozdrawiam :)

Nntpz vs Inwazja BBrzncow cz.III ostatnia

[nienietoperz]

Odpowiadam z opoznieniem, nie mialem szans wczesniej. Nadal twierdze, ze
stwierdzenie: `postawy zyciowe bohaterow Inwazji sa prezentowane neutralnie`
jest dosc naiwne. Jesli chodzi o propagande, to moze ona dotyczyc tradycyjnego
modelu rodziny, rewolucji obyczajowej, czystosci rasowej, brania narkotykow,
lekcewazenia autorytetow, lezenia na trawie i ogolnie czego tylko zapragniesz.
Naturalnie jestesmy lepiej nastawieni (i slabiej wyczuleni) na dzialalnosc
propagandowa bliska naszym pogladom - na pewno zdarzylo mi sie parokrotnie, ze
wyszedlem z kina/ksiazki myslac: to takie autentyczne, kiedy tak naprawde
powinienem myslec: to takie zgodne z moja koncepcja rzeczywistosci.
Twierdzenie: wszystko jest relatywne, jest jednym z najbardziej bezwzglednych i
z definicji wyklucza wszelka dyskusje.
A juz przy calym szacunku, uwaga, ze bylo mi z Inwazja zle, bo nikt nie zostal
potepiony, po prostu mnie rozbawila.
Z uklonami
nienietoperz

[aaneta]

Niewykluczone, że jestem naiwna, dlatego właśnie oczekiwałam, że powiesz mi,
skąd wziąłeś swoją interpretację, jakie szczegóły filmu świadczą na jej korzyść,
jakieś sceny, dialogi, wypowiedzi bohaterów, może całe wątki? Bo ja nic takiego
nie zauważyłam, dlatego liczyłam na to, że dzięki Tobie poszerzę swoje
horyzonty, ale skoro nie chcesz więcej na ten temat rozmawiać, to trudno. W
każdym razie cieszę się, że udało mi się Cię rozbawić. Zawsze do usług, polecam się.
Pozdrawiam
A.

"Pani Dalloway"

[kawa_malinowa]

Po reklamie w telewizji zobaczonej znajomi dalsi i bliżsi przypomnieli sobie o
mnie i mówili, że oto w prasie na płycie "Pani Dalloway" na podstawie tej
cudnej powieści.
Kupiłam, obejrzałam i rozczarowałam się kompletnie. Proza Woolf okazała się
być - a to zaskoczenie!- totalnie niefilmowa, chociaż myślę sobie, że gdyby
może ludzie, co "Godziny" na ekran przenieśli wzięli się za "Panią Dalloway",
to mogłoby być ciekawie. Ale ciekawie nie jest - chaotycznie, spłycone, z
sensów obdarte. Smutno mi się zrobiło, kiedy to zobaczyłam. Po lekturach tej
książki miałam w głowie jej obraz jako powieści szalenie intensywnej, a tu?
Phi!
Jedyny plus tego filmu to piękna Vanessa Redgrave jako młoda Klarysa. Nie
mogłam się napatrzeć!

Tim Burton gora!

[nienietoperz]

Zwolennikom czystej zabawy wizualno-filmowej
Nieuleczalnym optymistom
Jesiennym depresjonatom
Osobom w wieku 3-93
polecany jest goraco
'Charlie and the Chocolate Factory'.

Nienietoperze wczoraj rechotaly glosno w kinie niemal bezustannie. Czesc zenska
jest milosniczka TB od dawna, czesc meska jest zaledwie sympatykiem, ale Tim
jest naprawde w wielkiej formie. I nawet moralizatorski final sprawia wrazenie
przycietego czasowo do absolutnego minimum :-)

Wasz
nntpz

[blue.berry]

oj tak oj tak!!!!!
filmu wprawdzie jeszcze nie widzialam ale Burtona kupuje w ciemno:)) a juz team
Burton-Deep w "podwójne ciemno":)))
jak na razie raduje sie ogladajac juz od jakiegosc czasu zajawki filmu
sciagniete z netu i rechocze mi sie gebe kiedy slucham cudnej czekoladowej
piosneczki:))

a swoja droga to szykuje sie juz na Corpse Bridge (ponoc pod koniec
pazdziernika ale nie wiem czy do kin czy na dvd) - to bedzie dopiero jesienna
uczta:))
www.film.gildia.pl/filmy/corpse_bride/galeria/image001/*sen/

[daria13]

Po kolei. Inwazja barbarzyńców rzeczywiście kanadyjska (głupio mi), troche mi
namieszał drogi kolega Nienietoperz z interpretacją, musiałabym jeszcze raz
obejrzeć, ale czuję, że coś jest w tym co piszesz.
Porównanie do nauczycielki muzyki z Popatrz na mnie muszę przemyśleć. Jeśli
jest ono też zwiazane z urodą, to jest mi miło:)
Dziękuję za komentarz na temat Charliego, bo Kuba zmuszony przeze mnie
przeczytał książkę, ocenił pozytywnie, ale nie wyraził jakiejś wielkiej chęci
obejrzenia, więc już miałam odpuścić, a teraz wiem, że pójdziemy cała rodziną.
Dziękuję też Kawie za opinię na temat Pani Dalloway, bo dzięki temu zaoszczędzę
trochę, zamierzałam bowiem kupić na DVD, a teraz wiem, że nie warto.
Zapowiedzi Corpse Bridge też widziałam i tez mam wielka ochotę.
Dzięki za polecanki i uprzedzenia:)
Pozdrawiam:)

Skojarzenia potencjalnie urodozwiazane

[nienietoperz]

I tu dochodzimy do splotow swiata Torbowego, rzeczywistosci klawiaturowej,
poniekad bezwizualnej, z dlugotrwala tradycja klasycznych kontaktow
miedzyludzkich. Bo jak inaczej przeanalizowac mile uczucie Darii zwiazane z
niezaprzeczalna atrakcyjnoscia Agnes Jaoui w kontekscie nienietoperzowych
skojarzen laczacych Darie z postacia nauczycielki w 'Popatrz na mnie'?
Podazajac tym tropem, mozna sie zastanawiac - jak nalezy pisac posty Twacze,
aby sprawiac wrazenie urodziwej dziewoi/ hadkiego mlodziana? Powszechny, acz
falszywy stereotyp nakazywalby plesc duzo a bez sensu. Podejrzewam jednak, ze
mogloby nie pomoc.
Uklony niskie,
nienietoperz

[braineater]

O tak, nie dośc że Burton, to i jeszce Dahl cudowny z tekstem.
A Burtona należy wielbić i tyle!
P:)

[daria13]

serwisy.gazeta.pl/kultura/1,34169,2918544.html
Czy ktoś z Was widział już ten film? I czy widzieliście Spirited away, a jeśli
tak, czy Wam się podobało, bo mi bardzo.
Pozdrawiam:)

[daria13]

Być może nie odkryję teraz przed Wami Ameryki, bo film nienajnowszy (2003r.) i
nagrodzony Złotą Palmą w Cannes, ale mi dane było go oglądać dopiero wczoraj.
To Powrót Andreja Zwiagincewa, debiutanta z Rosji. Film, w moim odczuciu,
doskonały pod każdym względem, zarówno formalnym jak i fabularnym. Atmosfera w
nim była tak zagęszczona, a fabuła tak nieuchronnie zmierzająca do tragicznego,
gwałtownego zakończenia, że oglądałam z zapartym tchem i z wypiekami na twarzy.
Mroczne klimaty, dzikie krajobrazy, ponura rzeczywistość, surowy obraz a w tym
wszystkim skondensowane wielkie namiętnośći; miłość i nienawiść, ambicje i
charaktery, wszystko niejednoznaczne i tajemnicze. Reżyser niczego nie wyjaśnia
i nie próbuje dopowiedzieć i dzięki temu widz mimowolnie zostaje wciągnięty w
tę zagadkową historię.
Genialne zdjęcia, fantastyczna gra aktorska, oszczędna, subtelna muzyka. Po
prostu wszystko to co najlepsze, w doskonałych proporcjach. To filmowa poezja
najwyższych lotów.
Mogłabym tak jeszcze bardzo długo pisać o tym filmie, który cały czas siedzi we
mnie i jestem przekonana, że długo jeszcze będzie siedział, bo jego
interpretacja jest niezwykle trudna i musi dojrzewać powoli.
Jeśli nie widzieliście tego filmu musicie to zrobić koniecznie!!! Nie czytajcie
jedynie zbyt wiele recenzji, bo często niektórzy ich autorzy zdradzają
zakończenie, a to odbiera połowę przyjemności oglądania tego arcydzieła.
Jeśli film widzieliście, bardzo Was proszę o podzielenie sie ze mną wrażeniami,
bo jestem ich ogromnie spragniona.
Dla Torbiarzy w kraju dodam tylko, ze Powrót miał wczoraj premierę na Canal+.
Pozdrawiam i gorąco zachęcam. Ja zapisuje ten film co najmniej w pierwszej
dziesiątce obejrzanych przez siebie filmów:)

[nienietoperz]

'Powrot' widzielismy w zeszlym roku, jest naprawde rewelacyjny. Nienietoperzowa
miala w pewnym momencie lekki zarzut zwiazany z Jej zdaniem nadmierna iloscia
oczywistych odniesien do Ewangelii, mnie to nie przeszkadzalo, wrecz przeciwnie,
wszechobecnosc symboliki biblijnej jeszcze bardziej pozwalala zaglebic sie w
opowiadana historie (nie mowiac juz o wzbogaceniu mozliwosci interpretacyjnych).
Poza tym przeciez to jest kino religijne, w najlepszym tego slowa znaczeniu -
zgodzilabys sie Dario?
'Powrot' skutecznie pokazuje, ze mozna nakrecic film, ktory odwoluje sie i
wchodzi w dialog z wielkimi poprzednikami (tu np. Tarkowski), unikajac prob ich
nasladowania.

Pozdrawiajac,
nienietoperz

[daria13]

nienietoperz napisał:
> Poza tym przeciez to jest kino religijne, w najlepszym tego slowa znaczeniu -
> zgodzilabys sie Dario?
Nie do końca, nie do końca. Najcudowniejsze w tym filmie jest właśnie to, że
można go interpretować na tak wiele sposobów i rzeczywiście jednym z nich jest
interpretacja biblijna, od czego nie odżegnywał się całkiem sam reżyser. Nie
widziałam pierwszych pieciu minut filmu, więc ten akcent nie zwrócił w ogóle
mojej uwagi (czytałam jedynie w recenzjach o zdjęciu w Biblii). Myślę, że
symbolika religijna nie determinuje interpretacji, jedynie ją wzbogaca, jak to
słusznie zauważyłeś.
Napisałabym więcej, ale właśnie powstał w moje głowie pewnien szczwany plan; a
może tak umówilibyśmy się (niekoniecznie wszyscy), że postaramy się obejrzeć
ten film, a potem sobie podyskutować o nim, bo jest to pozycja pozwalająca na
wiele interpretacji i może zainicjować bardzo ciekawą dyskusję. Myślę, że nikt
z Was nie uważałby czasu poświęconego na obejrzenie tego filmu za stracony.
Jest to pomysł bardzo luźny, niezobowiązujący i jeśli Wam się nie spodoba, to
nie ma sprawy.
Pozdrawiam z niecierpliwością czekając na odzew:)

[aaneta]

Proszę bardzo, oto moja interpretacja: tak to jest, jak faceci biorą się za
wychowywanie dzieci, zwłaszcza że nie od poczęcia, tylko dopiero wtedy, kiedy
dzieci są już zbuntowanymi nastolatkami.
Pozdrawiam :)

[daria13]

Ależ droga Aneto, toż to najprostsza interpretacja, ale najprostsza w tym
przypadku znaczy upraszczająca. Nie jestem pewna, czy nie napisałaś tego z
ironią, więc się chwilowo nie ustosunkuję szerzej, tym bardziej, że jeszcze nie
wszyscy opowiedzieli się za opcją przedyskutowania w większym gronie, po
obejrzeniu przez innych Torbiarzy. Jeśli nikt więcej się nie zgłosi, z chęcią
popolemizuję:))))
Pozdrawiam gorąco:)

[aaneta]

Ironia niekoniecznie, raczej lekka kpina, ale co do uproszczenia, to oczywiście
masz rację. Zaraz się z niego wytłumaczę.
Co do tego, że film jest wielki, nie mam wątpliwości, i to nie dlatego, że tak
napisało iluś tam krytyków. Najważniejsze jest to, że można go odczytywać na
różnych poziomach, i każdy może go interpretować zupełnie inaczej. Jednak
wszystkie dotychczasowe interpretacje, z którymi się zetknęłam, na czele z
wypowiedziami reżysera, dotyczą religijnych odniesień Powrotu. I tu zaczynają
się schody, przynajmniej dla mnie, ponieważ ja nie jestem ani trochę religijna.
Oczywiście urodziłam się i żyję w takim świecie, że mam niejakie pojęcie o
Biblii, od dzieciństwa do liceum chodziłam do kościoła i na lekcje religii, ale
Biblię znam tylko wyrywkowo, a jeżeli już, to raczej Nowy Testament niż Stary.
Tu drobna uwaga do Nienietoperza: chyba przejęzyczyłeś się lekko, pisząc o
zastrzeżeniach Nienietoperzowej co do Powrotu, bo nie podejrzewam Cię o to, że
nie odróżniasz Starego Testamentu od Ewangelii, a przejęzyczenie mogło się wziąć
stąd, że prawdopodobnie, tak jak większość osób wychowanych w kulturze
katolickiej, znasz lepiej Ewangelię. Jeśli się mylę, wybacz. W każdym razie ja
Stary Testament znam słabo, a to, co znam, bardzo mi się nie podoba. Nie czas i
miejsce, żeby o tym dyskutować, ale wiąże się to z moim ateizmem i
areligijnością, dlatego nie jestem w stanie odbierać Powrotu jako dzieła
religijnego. Pojęcie Boga jest mi obce, pojęcie Boga osobowego tym bardziej, a
już pojęcie Boga-Ojca jest mi wstrętne, m.in. dlatego, że świat wyszedł fatalnie
na kulturze patriarchalnej zbudowanej na tym pojęciu. To też uproszczenie, wiem.
Z powyższych względów odbieram Powrót całkowicie niezgodnie z intencjami
reżysera, tzn. realistycznie, a to oznacza, że z psychologicznego punktu
widzenia. I dlatego jest dla mnie tak wstrząsający. Bo oglądałam go wiosną
ubiegłego roku w kinie, a do dzisiaj pamiętam, że nie mogłam się ruszyć z fotela
po zakończeniu projekcji. I cały czas pałętała mi się po głowie myśl, którą
wyraziłam w poprzednim poście, a która oczywiście nie była jedyną, ale wszystkie
pozostałe miały swoje źródło w psychologii, a nie w religii. Zaryzykowałabym
nawet stwierdzenie o opozycji między psychologią a religią. Bo wszystko to, co
jest uzasadnione z religijnego punktu widzenia, nie ma pokrycia w psychologii, a
wręcz jest z nią sprzeczne. Takie odczucie miałam już w dzieciństwie, kiedy
uczono mnie historii o jednym gościu, bodajże Abrahamie, któremu Bóg kazał
złożyć swojego syna w ofierze. Żeby było śmieszniej, niedawno odkryłam, że moje
wątpliwości nie są odosobnione, bo pisze o tym śp. ksiądz Tischner w swojej
"Biblii po góralsku". W każdym razie cała ta historia, opowiedziana w Powrocie,
jest z psychologicznego punktu widzenia nie do przyjęcia. Ojciec, który przez
wiele lat nie brał udziału w życiu rodzinnym ani wychowywaniu synów, nie jest w
stanie nauczyć ich czegokolwiek mądrego w trakcie podróży bez celu i sensu,
zwłaszcza jeśli przyjmuje postawę wszystkowiedzącego, a nie przyjaznego mistrza
i nauczyciela, na dodatek stosuje przemoc. Syn, który przyczynia się do śmierci
ojca, nie osiąga w ten sposób dojrzałości, tylko dorabia się traumatycznego
przeżycia, od wspomnienia którego nigdy się nie uwolni, dlatego nie ma szans na
szczęśliwe i pełnowartościowe życie, będzie cierpiał, a wraz z nim jego bliscy.
A już wątek tajemniczego, na dodatek utraconego skarbu jest dla mnie zupełnie
bez sensu, ale liczę na to, że mnie rychło ktoś z szanownych Torbiarzy łaskawie
oświeci. Polecam się w związku z tym, jak również serdecznie pozdrawiam -
Aneta

[nienietoperz]

Postaram sie zebrac mysli, i po kolei odpowiedziec na pare uwag.
Mam nadzieje, ze Daria mi wybaczy podejmowanie dyskusji przed ew. obejrzeniem
filmu przez reszte Twaczy, mam nadzieje, ze rzeczona reszta wroci do tego posta
po zobaczeniu 'Powrotu' (uwaga, bede sie odwolywac do tresci, lacznie z finalem!!)




Piszac na przemian o odwolaniach biblijnych i ewangelicznych nie popelnilem
bledu, przeciez 'Powrot' mozna odbierac jako historie zamykajaca w sobie watki
staro- i nowotestamentowe. Okrutny ojciec, niezrozumiale zasady, kontakt
opierajacy sie na podporzadkowaniu bez prob porozumienia - i nagle ten sam
ojciec w dosc niezwyklych, malo szlachetnych okolicznosciach oddajacy swoje
zycie przy ratowaniu dzieci. Nie mowiac juz o ewidentnie obecnej symbolice
ewangelicznej w obrazowaniu - lodz, jezioro, lowienie ryb, samotne slupy
telegraficzne wzdluz drogi, zlozenie ciala ojca do lodzi, tejze lodzi 'odejscie
z tego swiata', etc.. Chlopcy zostaja z ta historia sami, nie moga byc pewni czy
to, co zobaczyli, zdarzylo sie naprawde, czy ojciec istnial? Jesli istnial, to
przeciez jego postepowanie jest kompletnie niezrozumiale, zakonczenie zwiazane z
'odkupieniem' nie wyjasnia, co bylo celem podrozy, nie wskazuje na zadna
konkretna droge postepowania. W konkretnym, codziennym aspekcie ich zycia
wszystko bedzie tak samo jak przed przyjazdem ojca - czy to znaczy, ze podroz
byla kompletnie nieistotna? I znow - czy w ogole miala miejsce?
Wydaje mi sie, ze zeby dostrzegac takie odwolania nie trzeba we wlasnym zyciu z
religijnoscia miec nic wspolnego ( o ile jej konsekwentne odrzucanie we
wszelkich aspektach nie jest juz forma zaangazowania:-)

Mozna tez oczywiscie odbierac Powrot na plaszczyznie czysto
realistycznie-psychologicznej; niemniej poniekad interesujacej.
Wydaje mi sie, ze jednak postaci ojca brakuje wtedy wiarygodnosci, mozna sie
przygladac wylacznie synom. I tu znowu pytanie - czy podroz czegos ich nauczyla?
Twoim zdaniem byla wylacznie szkodliwa, jesli dobrze zrozumialem. A ja nie
jestem tego pewien.

Pozdrawiam,
wiecej wkrotce,
nntpz

Przy okazji przepraszam Aaneto za dosc szorstkie (jak widze po powtornej
lekturze) zakonczenie dyskusji o 'Inwazji', nie bylo do konca moja intencja.
Postaram sie do niej wrocic pozniej, na razie tylko jedna uwaga - osobiscie
odebralem postac syna (przyznasz, nie ukazanego z sympatia - vide chocby tytul)
jako portret mojego pokolenia.

[aaneta]

Bardzo dziękuję za zapowiedź powrotu do rozmowy o Inwazji barbarzyńców, bo Twoja
interpretacja intryguje mnie nieustająco.
Wcale się nie dziwię, że tak odebrałeś postać syna, przypuszczam, że taka była
intencja twórców, ale broni się on tym, co robi dla ojca, choć jest to moralnie
niejednoznaczne, stąd moje stwierdzenie o relatywizmie. Twoja dzisiejsza uwaga
ma się jednak nijak do tego, co pisałeś wcześniej, więc proszę o więcej.

Co do Powrotu, to częściowo dałam się przekonać do odniesień ewangelicznych, nie
tylko starotestamentowych, ale jednak w dalszym ciągu twierdzę, że są one mniej
istotne - sam piszesz, że widać je w symbolice, natomiast postać ojca,
zasadnicza w filmie, jest wyraźnie starotestamentowa. A już na pewno nie zgodzę
się z tym, że ojciec oddaje życie ratując dzieci. Nie chcę jednak wnikać głębiej
w religijne aspekty Powrotu, bo nie czuję się na siłach. Nie jest tak, że ich
zupełnie nie dostrzegam, bo w takim przypadku w ogóle bym o nich nie wspominała,
ale nie przemawiają do mnie, nie poruszają mnie, nic w związku z nimi nie czuję,
nie będąc homo religiosus. A to, że nie jestem religijna, to nie jest kwestia
odrzucenia, świadomej decyzji, zaangangażowania, tylko mojej natury, więc nie
podlega dyskusji.
Pozdrawiam nieustająco :)

[nienietoperz]

Dolaczam sie do apelu z radoscia, chociaz na razie slabo mi idzie odpowiadanie
na analogiczny projekt dotyczacy 'Kysia' (ach, te bukwy...)
Przy okazji gratuluje przypomnienia cennego, a dawno przez mnie nie slyszanego
slowa 'szczwany'.

[daria13]

"Szczwany plan" ma zawsze Boldrick (nie wiem jak to się pisze)służący Czarnej
Żmji, jedna z moich ulubionych postaci:). Jego plany są zawsze nie tyle
szczwane, co totalnie idiotyczne, a nawet gorzej:)
Ty też masz takie skojarzenia z tym słowem, czy lubisz je z innych powodów?
Pozdr:)

[daria13]

Powrót otrzymał Złotego Lwa w Wenecji, a nie Złotą Palmę w Cannes. Coś mi się
przestawiło, przepraszam.
Pozdr:)

[beatanu]

Już od paru tygodni namawia mnie na ten film starsza córka, która od ubiegłego
roku uczy się rosyjskiego i wyłapuje okazje do osłuchania się jęzkiem, ale ja
się wzbraniam, bo ten film wydaje mi się tak cholernie smutny i tragiczny, że
trochę się boję... Ale chyba mnie przekonaliście!

Na razie wstrzymam się jednak z obietnicą wstąpienia do Torbiastego DKF-u,
właśnie dzisiaj zaczęłam czytać "Kysia" ... zobaczymy co zdążę a czego nie :)

Beata w klimatach rosyjsko-radzieckich-polskich

[itek1]

Daria, tutaj jest link z b.ciekawa rozmowa z rezyserem filmu
tygodnik.onet.pl/1548,1154703,1,325865,dzial.html
Co do filmu, to rzeczywiscie arcydzielo, IMO obok Powrotu idioty naciekawsze
nowe kino (te 2 filmy dodatkowo jakos wspolgraja ze soba).

Pozdrawiam:)

[daria13]

Dzięki. Dotarłam do tego wywiadu już wczoraj rano, bo od razu rzuciłam się na
wszystkie informacje na temat Powrotu. Rzeczywiście ciekawy wywiad.
Powrotu idioty niestety nie oglądałam, ale czytałam trochę na jego temat i
nijak nie jestem w stanie połaczyć tych dwóch obrazów. Chyba jednak Powrót
idioty mieści się w poetyce filmu czeskiego, Powrót rosyjski jest dla mnie
absolutnie uniwersalny, ale pewnie sie myle, bo nie oglądałam filmu czeskiego.
Być może chodzi Ci o wage tematyki, ale formalnie to chyba jednak zupełnie inna
bajka.
Im bardziej wczoraj wieczorem analizowałam i dyskutowałam o filmie tym więcej
znajduję w nim sybmoli religijnych, co zresztą tak jak Nienietoperzowi,
zupełnie mi nie przeszkadza. W Powrocie idioty wątek religijny jest też bodajże
obecny; główny bohater jest kreowany na anioła zstępującego na ziemię, czyż tak?
Chyba jednak muszę ten film najpierw obejrzeć, a potem się wymądrzać:) Teraz
jestem na etapie takiego zachwytu Powrotem, że nie wyobrażam sobie lepszego
filmu:)
Pozdrawiam:)

[itek1]

Powrot idioty jest tez rewelacyjny, po obejrzeniu tych 2 filmow (Powrot, Powrót
idioty) mialem ochote przez jakis tydzien, moze dluzej, wciaz rozmowiac na ich
temat, zachwycac sie nimi, przypominac sceny, propagowac wsrod znajomych
(tzn.rozumiem Twoj stan obecny:)). (BTW.Po seansie kinowym Powrotu idioty
zostalem doslownie znokautowany, co nigdy mi sie nie zdrzylo, uswiadomilem sobie
bowiem, jak gleboko ten film mnie poruszyl, bylem wdzieczny Sasy Gedenowi i
innym jego tworcom, ze COS TAKIEGO zrobili, cala sala wstala juz z miejsc, ja
tylko jeszcze nie ruszylem sie (wraz z moja Pania), jakos po chwili udalo sie
jednak nam wstac i opuscic sale kinowa w przeswiadczeniu przezycia czegos
zupelnie niezwyklego i dajacego dobra energie.)
Laczy je sporo- wielka subtelnosc, doskonalosc formalna, gra aktorska bliska
teatrowi (b.liczne sceny kameralne) (przy tym idealna) umozliwiajaca gleboko
wejsc w ten swiat, b.zajmujaca (w warstwie glebszej) mimo, ze powierzchownie
troche banalna historia, zupelny brak upiekszen (jak w jakims telewizyjnym
reportazu z gminy X), obecnna symbolika religijna,glebokie przeslanie,etc.
Zachecam do obejrzenia Powrotu idioty (oczywiscie jak juz ochloniesz po
Powrocie). Obecnie wydaje sie to Tobie niemożliwe, ale uwierz, obydwa filmy sa
bardzo (rownie) zajmujace.
Jesli chodzi o Powrot idioty- to swobodna, ale REWELACYJNA adaptacja Idioty
Dostojewskiego (IMO nie splycajaca ksiazki), dziejaca sie wspolczesnie w malym,
zapyzialym czeskim miasteczku (zreszta kraj nie ma znaczenia), bliska czeskim
filmom Formana.
P:)

nie widziałem wczoraj arcydzieła...

[braineater]

widziałem przyzwoicie nakręcony film, z denerwującą czasami kiczowato ponurą
manierą zdjęć, z histeryczna grą Iwana, z którą musiałem się długo oswajać i w
końcu nie do konca sie oswoiłem, z kilkoma luźno puszczonymi wątkami
prowadzacymi donikąd (czemu babcia nie mówi?, po co cały wątek ze skrzynią?)
ale zrobiony tak, że potrafi wciagnąc i przykuc uwagę, natomiast jakos nie
potrafiłem sie w nim dopatrzyc arcydzieła Nie to, że sie nastawiałem, bo Wasza
dyskusję czytałem 'na bieżąco' i juz zdązyłem zapomniec o tych peanach (o
spoilerach na szczęscie też:), ale jakoś nie widzę wielkości w tym filmie.
Dobra opowieść o skomasowanej dawce ojcowstwa, która w kilka dni ma uzupełnic
braki całego życia, niestety propagująca mało przyjemna odmianę słowiańskiego
machismo, zakończona kompletnie nieprzekonującym finałem - Iwan biegnacy w
rozpaczy po plazy, jest totalnie nietrafiony, i w zaden sposób nie da się
uwierzyć, że po prezentowanym przez cały film nastawieniu do postaci 'tzw'
ojca, nagle smierć może diametralnie coś odmienić - bardzo mi sie to naciągane
zdało i pod tezę, że twardy, surowy maczo rosyjski, w końcu przekona nawet
najbardziej opornych, chocby miał w tym celu umrzeć.
P:)

[obly]

Dla mnie film bardzo dobry, wręcz rewelacyjny, to ze nie ma w nim szczegółów o
których napisałeś może są a moze nie są istotne?
opowiem inaczej
ja sobie skojarzyłem tak: dzieci mówią że ich tato był pilotem, potem ze nie
mówi gdzie był i się wkurza jak pytają. potem jedzie na statek który utknał na
mieliźnie aby cos zabrac. wydaje sie ze tam ojciec przekimał niejedną nockę.
skojarzyłem że jest tam ukryta historia. przykładowo: pilot prowadzi statki po
rzece której dno jest bardzo zdradliwe, z pewnych względów związanych z
zawiniątkiem wprowadza statek na mieliznę - ukrywa się na wyspie, łapia go i
osadzajaw wiezieniu, zawiniątko ukrył. kasa lewa? nie wiadomo zreszta to nei
wazne tak naprawde, wazna jest relacja ojciec-syn1, ojciec-syn2, syn1-syn2
zobaczcie co sie stało przez ten cały film, takich watków jest kilka i rózne
rzeczy mozna wymysleć. ze uciekł aż sie przedawni i wrócił. najwyrazniej
ukrywal sie w okolicach i z jakis powodów musiał coś tam ukryć. stary to mocny
zdecydowany charakter i dzieci w jego planach to w sumie dość przypadkowa
historiia, zresztą podciąga na chama wszystko pod swoje plany, dla dzieciaków
to są wakacje z tatą i dwie postawy dzieci - bunt i uległosć.

i tutaj jest miazga w tym filmie ze człeka rozrywa.
dla dzieciaków jego losy są niewazne, nie interesują sie nimi wiec po co widz
ma wiedziec tez? podobało mi sie własnie to ze dla ojca ten powrót miał byc
przelotnym tylko pokazaniem sie. nie sadze aby mial plan pozostac z rodziną.
ale na wyspie doszlo do najpierw spiec które zmieniły postawe ojca. zmieniły
tez dzieciaka w dorosłego. nie wiem czy jest arcydziełem ale jest to dla mnie
film mega wazny i doskonale prowadzony.

[aaneta]

Dzięki wielkie, Brain, kamień spadł mi z serca :)

[daria13]

Jak to, kamień z serca? Brain skrytykował, zrzucił z piedestału, a wszak
pisałaś (dawno temu), że film jest wielki i że nie ma co do tego wątpliwości.
Nie mówiąc już o tym, że napisałaś na jego (znaczy filmu) temat jeden z
najdłuższych swoich postów;) Czyżbyś zmieniła zdanie na temat Powrotu?
Brain, jak Julka przeczyta Twój bluźnierczy post, to przestanie Cię lubić:)))))
P:)

[mamarcela]

daria13 napisała:

> Jak to, kamień z serca? Brain skrytykował, zrzucił z piedestału, a wszak
> pisałaś (dawno temu), że film jest wielki i że nie ma co do tego wątpliwości.
> Nie mówiąc już o tym, że napisałaś na jego (znaczy filmu) temat jeden z
> najdłuższych swoich postów;) Czyżbyś zmieniła zdanie na temat Powrotu?
> Brain, jak Julka przeczyta Twój bluźnierczy post, to przestanie Cię
lubić:)))))

się porobiło - Aneta do klasztoru! Brajan idź się zabić!
> P:)

[aaneta]

Dobry pomysł z tym klasztorem, nawet się ostatnio zastanawiałam. Bo klasztory
mają to do siebie, że tam cicho i spokojnie, czy coś się zmieniło?

[aaneta]

Chwila, chwila. Że wielki nie znaczy że arcydzieło. Dla mnie wielki znaczy
mocny, poruszający, to chyba napisałam wyraźnie i tu zdania nie zmieniłam. A
długość moich postów nie zależy od wagi tematu tylko od tego, czy mi się chce pisać.

[daria13]

Wiem, wiem, to taki żarcik był. Chciałam potrzymać konwersację, bo bardzo się
cieszę, mogąc znów Ciebie czytać na TWA, Aneto:)
P:)

Tim Burton gora (czy tez dolem?) po raz kolejny

[nienietoperz]

Jak Jagodka raczyla zapowiedziec,
jesienna 'Corpse Bride' pojawila sie w kinie obok i nie omieszkala nntpzy
oczarowac. Poltorej godziny wypatrywania oczu, wysuwania uszu i oblizywania sie
radosnie, urocze piosenki, rewelacyjna animacja (nntpzowa uwaza, ze nawet
szkielety byly 'autentycznie miesiste', jak na prawdziwe lalki, a nie
komputerowe fantazmaty, przystalo). Tylko brak happy-endu...

A z ostatnio nadrobionych zaleglosci sprzed paru lat polecanka pt.: 'Confessions
of a Dangerous Mind'.
Uklony
nntpz

[staua]

Wczoraj widzialam kolejny dolujacy film Dragojevica "The Wounds". Myslalam, ze po "Pretty Village,
pretty flame" juz mnie nie zaskoczy, ale zaskoczyl. Straszne.

[nienietoperz]

Znow film, ktory do Polski pewnie dotrze za troche, ale warto uwazac, zeby go
nie przegapic. Dokument Martina Scorsese, robiony razem z BBC: 'Bob Dylan - No
Direction Home'. Bardzo prosty, wrecz konserwatywny w konstrukcji, niemniej
dostarczajacy milego wrazenia; pozwala znow poczuc sie jak na przelomie lat
50/60tych, posluchac Dylanowej muzyki ze zlotego okresu, pozazdroscic innym
talentu (to moje ulubione zajecie ostatnimi czasy).
Jedyny mankament to obecnosc zaledwie krotkiego fragmentu mojego faworyta,
'Desolation Row'.
A Wy Dylana pamietacie? Lubicie?

Z pozdrowieniami,
nntpz

[braineater]

Jak zawsze mnie raczej radośc, z kpiną granicząca ogarniała na widok bardów lat
60 i ich ewentualnych późniejszych kontynuatorów w gatunku pieśni
zaangażowanej, tak Dylan, prócz Velvet Undergorund (acz to ciut później) jest
jedynym, którego nadal sobie cenię. Za przekaz, za prostotę, za niegwiazdorstwo.

Pozdrowienia:)

Pinero

[braineater]

sobie wczoraj zobaczyłem ponownie i ponownie odkryłem, że da się zrobić film o
poezji, poezji tejże nie gubiąc a za to doskonale oddając ją obrazami i słowem.
Da się zrobic film o niepokornym, totalnie pokręconym facecie, nie popadając w
tania moralizatorkę rodem z Wojaczka. Da się oddac pewien klimat swiata dla nas
całkiem egzotycznego (bo co ja w sumie wiem o Portorykańczykach w Nowym Jorku),
tak by widz potrafił zrozumieć środowiskowe motywacje kierujące większością
życia i twórczości Miguela Pinero. Da się wsadzić w taki film, kilka scen,
ktore po prostu rzucają na kolana - numer jeden, to scena próby tekstu 'Mam
zdjęcie Jane Fondy' - mistrzostowo świat przerysowanego, nadekspresywnego
aktorstwa, które bynajmniej nie drażni. No i da sie, chyba po raz pierwszy,
wprowadzić jakiegos poetę w język polski przy pomocy właśnie filmu - bo nigdy
żadnych polskich przekładów poezji Pinero nie widziałem - jesli cos wiecie na
ten temat to poprosiłbym o info.
Podsumowując - polecam - połaczenie Trainspotting, Carravagia i Całkowitego
Zaćmienia w pełna mocnych akcentów latynoska opowieśc, o tym, o czym zawsze
mówią latynosi - miłości, śmierci, śpiewie i autodestrukcji.

A jakby mi kto napisał, jaka naprawdę była recepcja Pinero w Stanach, to juz w
ogóle byłbym zachwycony:)

Pozdrowienia:)

Lubie i pamietam.

[dr.krisk]

nienietoperz napisał:

> A Wy Dylana pamietacie? Lubicie?
Ba! Zawsze jakos odstawal od razacego sztucznoscia nurtu "piesni
zaangazowanej". I dlatego go pamietamy. I lubimy tez.
Za brak zadecia, za naturalnosc.

[stella25b]

I bierzemy gitare i spiewamy blowin'in the wind....
Ktoz by go nie pamietal.

Zwlaszcza ze akordy proste...

[dr.krisk]

Obowiazkowy punkt ogniskowych spiewan. Tez gralem i spiewalem - a co!

Rodriquez i jego Shark Boy und Lava Girl

[stella25b]

Kino familijne 3D dla mnie niestety malo przekonujace ale Duzemu sie podobalo.
Wersja 3D akurat nie wywolala szokujacego wrazenia w porownaniu z "Piratami"
byla nieco marna. Fabula tego filmu jak dla dzieci jest dosc skomplikowana.
Zbyt duzo informacji, ktore jak dla mnie, nie byly wcale wazne aby akcje filmu
dalej prowadzic. Moze wlasnie dlatego dorosly widz powie: "nie taki znow
banalny ten film".

[staua]

"Modigliani" w roli glownej Andy Garcia (pierwszy raz go widze, jak nie jest
czlonkiem mafii), a polowa rol drugoplanowych obsadzona przez Rumunow :-)
Swietna muzyka.
"The Kingdom of Heaven" o krucjatach i Jerozolimie, w roli glownej Orlando
Bloom, ale jest tez Jeremy Irons (niezla rola) i Liam Neeson. Typowy film
kontynuujacy tradycje Troi, Aleksandra itd, choc duzo mniej spektakularny.
Musze przyznac, ze nic nie wiedzialam o Krolestwie Jerozolimy, wiec po filmie
obejrzalam wszystkie komentarze i poszperalam w Internecie. Dzieki temu
obejrzenie filmu mialo sens. Inaczej niespecjalnie (walory artystyczne
niewarte uwagi).

[stella25b]

Gdzies tam czytalam, ze Scott przygotowuje nowa adaptacje filmowa
powiesci "Blood Meridian" Cormaca McCarthy. Ma byc to nastepny spektakularny
obraz wojen z indianami. Oczywiscie krwawy i patetyczny jak jego poprzednie
filmy. Ciekawi mnie tylko czy tez tak zmodifikowany historycznie jak Gladiator
i "The Kingdom of Heaven.

[3promile]

Wczoraj. Telewizja publiczna. W ramach misji. "Wrona". Produkcja fińska. Zgrabne.

[aaneta]

A nie przyśniło Ci się to? Bo w programie nic takiego nie widziałam.
Powiedz coś więcej, prooooszę :)

[3promile]

Etiuda (przedłużona, więc zgodna z TWA-zasadą PPP), którą można by przyrównać do
"Koyaanisqatsi" w wersji zimnolubnej. Przepiękne, kominami zadymione fińskie
plenery z wroną siwą w roli głównej. Niemal dałem się nabrać, że operator cały
czas pokazuje widzowi tę samą wronę, czy to na fastfoodowym zapleczu, czy to na
miejskim wysypisku. Mimo oczywistego wydźwięku w stylu "art eco" (kopyrajty
moje!), całość w miarę optymistyczna.
Jeszcze jedno - widz (przynajmniej jeden) cały czas miał wrażenie, że gdyby
użyto taśmy czarno-białej, to różnica byłaby niezauważalna...

The Asassination of Richard Nickson

[braineater]

znaczy po polsku 'Zabić Prezydenta', taki film sobie wczoraj zobaczyłem,
mysląc, że na czasie:)
I jest dziwnie, bo film to o idealiście, a podoba mi się, bo film to o
wartościach, a nie powoduje potępieńczego zgrzytania zębami, bo wreszcie film
to poniekąd o polityce, a nie usypia.
Otóż, Sean Penn, tak totalnie nie seanpennowy, jak tylko mozna, gra klasycznego
amerykańskiego loosera, który jakoś kompletnie nie potrafi się pochytać w
otaczającej rzeczywistości. Pracę ma, ale jej nie znosi, bo każą mu kłamac i
oszukiwać (jest sprzedawcą mebli), żonę ma, ale odseparowaną, ma tez parę
pomysłów na zycie, ale kompletny brak siły przebicia - genialna scena starania
się o bankowy kredyt - kto to choć raz przerabiał, ten na pewno doceni.
Wreszcie dochodzi do wniosku, że jego życie pozbawione jest jakichkolwiek celów
i ideałów i zaczyna ich poszukiwać - począwszy od próby wstapienia do Czarnych
Panter, którym proponuje przemianowanie sie na Zebry i zajęcie się również
problemami white trash'ów. Oczywiście niezbyt mu sie to udaje i tak powoli,
krok po kroczku zaczyna się osuwac w obłę. I tu wychodzi cąła wielkośc Seana
Penna (który Marysię przez 90% filmu doprowadzał do rozpaczy, grając na granicy
histerii i anemii, wyglądając tak, jakby za chwilę miał wybuchnąć rzewnym
płaczem), bo po prostu widać, w którym momencie przeskakuje mu w głowie klapka
i zamienia się w morderczego świra wprost z Taksówkarza. Zresztą całe 'Zabic
Prezydenta' wygląda jak dużo lepsza, dużo ciekawiej pomyslana wersja koszmaru z
De Niro.
Może nie arcydzieło, ale na pewno warto zobaczyć.

komunikat

[mamarcela]

dla wszystkich posiadaczy Canal+ - dzisiaj 28.10 bedzie tam pokazywany o
godz.20.00 film "Whale rider". Dziwny i mocno wciągający
przynajmniej mamarcelę, która ani canalu, ani żadnej inszej kablówki nie
posiada i filmów w telewizji nie ogląda, bo nie umie

[daria13]

To będzie trudny wybór, bo na Canal+ zasadniczym jest melodramat angielsko-
hiszpański z Gael Garcią Bernalem, na TVP Kultura Wstręt, dawno nieoglądany no
i ten Jeździec wielorybów. Sama nie wiem. A możesz napisać coś więcej na temat
tego Ridera, pliiiiz.
Pozdr.

[mamarcela]

No i dlatego ja filmów w tv nie oglądam z założenia, coby nie musieć, nie
stresować się wyborem, nie napalać się a potem zasypiać w trakcie, wybór
dostosowywać do aktualnego stanu umysłu i ducha oraz nie stresować się
nadmiernie różnymi zakłóceniami w emisji (telefon, pies, kot, dziecko nr2).
Zamiast opisu link podsyłam. Film niedługo wchodzi do kin.
jezdziec.wielorybow.filmweb.pl/
A ten melodramat to Kropka nad I?
Pzdrawiam.

[daria13]

Ja o tym filmie już czytałam informacje w Gazecie na przykład, ale chciałam
poznać Twoja rekomendację:). Choć jeśli to NOwa Zelandia to i tak obejrzę z
Julką, bo ona zakochana w tej wyspie, głównie po filmowym Władcy pierścieni.
> A ten melodramat to Kropka nad I?
W rzeczy samej. Znasz?
Pozdrawiam:)

[mamarcela]

A od siebie to nie bardzo smiem, bo oglądałam jakiś czas temu i z wielu powodów
niespecjalnie uważnie. Chętnie sobie niebawem odświeżę. EZ pewnością
klimatyczne jest bardzo, a ja to lubię w filmach. I zdecydowanie ine od
hollywoodzkiej komerchy. :)

[mamarcela]

a Kropke nad i mam w swojej famous silver suitcase, ale jeszcze nie widziałam.
Może dzisiaj?

[3promile]

Do ogólnego boomu telewizornego dorzucam dzisiejszą "Nieznośną lekkość bytu" i
to na Polsacie! Niebywałe!

Luther

[stella25b]

Dzisiaj z okazji Reformationstag obejrzalam slynna amerykansko-niemiecka i
jeszcze tam jakas kooprodukcje pod tytulem "Luther". Jesli ktos jest fanem
Joseph'a Finnes'a i historyczne filmy go nie nudza to nie bedzie narzekal, ze
zmarnowal wieczor.

[mamarcela]

Zanim założę nowy wątek filmowy, bo ten staje się za długi kilka pytań na
gorąco do twaczek i twaczków:
1. a propos Burtona czy nikomu nie podobał się mój ukochany Big fish ?
2. gdzie Brain widział Modiglianiego?
3.czy ktoś może podzielić się ze mną swoimi wrażeniami z "Home at the end of
the world". Ja to dzisiaj oglądałam trochę przypadkowo o czwartej nad ranem i
nie bardzo umiem sobie poukładać. Książki Cuninghama niestety nie czytałam. O
wrażenia z książki też się łaskawie dopraszam.

mamarcela niedospana i niepoukładana

"od dzieciństwa lubiłem syreny"

[braineater]

hmm z Big Fishem mam problem, bo jak wizualnie jest doskonały (inaczej byc nie
mogło zresztą), aktorsko przecudny - Finney i McGregor sa niesamowici, tak ten
film, jest, czego się zreszta spodziewałem, znając wczesniej książkę, po prostu
głupi. Taka sobie po prostu pierdołowata przypowiastka o niczym i dla nikogo,
bajeczka do jednorazowego przeczytania, a film do zobaczenia moze dwukrotnie,
maximum trzy.
Cosik ja nie lubie tych hamerykańckich epigonów magicznego realizmu, oj nie:)
2 ??? (odpowiedź oczywista, że dwoch posiadanych albumach, raz w muzeum i w
książce o Modiglianim, ale to chyba nie o to?)
3) Zasnąłem na Godzinach 3krotnie, ksiązke męczyłem prawie tydzień. Nie ma siły
bym bez kija tknął raz jeszcze cokolwiek co ma cos wspólnego z tym panem.

P:)

[mamarcela]

1. Książki Big fishowej nie czytałam i powiem więcej pojęcia nie miałam, że
mogłabym (compromitation or not?), a film mnie powalił właśnie swoją wizualną
stroną. Po prostu esencja filmu i musiałabym długo mysleć; jest on głupi, czy
nie, bo i tak jest przecudny. No i oprócz wspomnianych przez Cię aktorów
jeszcze jeden mało znany, ale którego lubię bardzo - Billy Crudup.
2. kurcze wybacz, ale to do stauy pytanie, a odpowiedż prosta w hameryce. O
film mi chodziło. Z Andym Garcią.
3. Jeśli chodzi o Godziny przyznam się, że mnie książka też średnio. Chyba za
mądra dla mnie była. Film znacznie bardziej.
Pozdro.

"od dzieciństwa lubiłem syreny"

[nienietoperz]

Niepytany sie wtracam:
1. Big Fisha nie widzialem, ale nntpzowa, ktora Tima Burtona ogolnie za sam fakt
istnienia zazwyczaj calowac po stopach jest gotowa, akurat na Wielkoryba krecila
nosem. Ze o niczym, tak jak pisal B.
2. Modigliani niefilmowy widziany na oczy wlasne w duzej ilosci, skadinad
podczas podrozy zaoceanicznej. Gotow jestem sie zakochac w kazdej z tak
namalowanych kobiet. Filmowy - niewidziany.
3. Popieram Mamarcele goraco w sprawie Godzin - film bardzo dobry, z Julianne
Moore kradnaca show obu pozostalym paniom. Ksiazka zdobyta pozniej, uze
rozczarowanie - w sumie dosc stereotypowa opowiesc o tym, jak to na AIDS sie
umiera i jest to bardzo wzruszajace. Zeby bylo bardziej artystycznie, na pomoc
wzywamy Mrs Dalloway. Ta ostatnia zreszta jest swietna ksiazka, ale to juz
zupelnie inna ... Wirginia.

[mamarcela]

Wielka ryba to Burton cukierkowy, radosny i prosty, a nie mroczny i pokrętny
jak inne Burtony - może dlatego nntpzowej nie pasuje. Zresztą może to i film o
niczym, ale mamarcela kocha takie filmy, które ją wciągaja w swój świat i nic
oprócz opowiedzianej historii i obrazu jej nie interesuje. Pewnie dlatego, że
lubi baśnie. Np. z polskich bardzo lubi filmy Kondratiuka o tym jak czas płynie.
Modigliani to mamarceli wielka młodzieńcza fascynacja - najpierw jako historia
wielkiej miłości, potem jako element klimatów paryskich belle i folle epoque,
a tak w ogóle to artystycznie jak najbardziej.
Dlatego też filmowy mnie zainteresował.
Nie jestem co prawda do końca przekonana, czy Andy Garcia to mój wymarzony
Amadeo, ale pożywiom uwidim. A reżyser ten sam, co Doriana Graya kręci, czy też
może już nakręcił, bo premiera tuż tuż. Tylko dlaczego film jest reklamowany
jako thriller?
Ten Cummingham, co to go dzisiaj w nocy widziałam też ma AIDS w tle. Ciekawa
jestem, czy ktoś to widział, lub czytał? Bo podobno książka lepsza od filmu,
ale troche się boję.
P.:)
mamarcela z rozdwojeniem jaźni (raz w I, raz w III osobie)

"od dzieciństwa lubiłem syreny"