Frakcja pesymistów!

[noida]

Bynajmniej nie depresjonatów. Ja staram się nie być depresjonatem, choć
różnie mi to wychodzi. Anyway (jaki jest polski odpowiednik tego słowa??),
jak ktoś już bardzo potrzebuje sobie pomarudzić, to proszę tutaj :)

[braineater]

Anyway - tak czy owak. tak czy inaczej będę wpadął jak mnie potrzeba marudzenia
napadnie:)
P:)

[beatanu]

Dziękuję bardzo za propozycję kącika do pomarudzenia.
Gdy tylko dopadną mnie zmrożone zimowe ciemności - wtedy na pewno tu zajrzę.
Albo w słoneczny dzień, kiedy wszystko i tak będzie wydawało się do d...

Beata Wddzięczna

Marudzenie jesienne, prawie zimowe

[beatanu]

Zgodnie z obietnicą...

-2 stopnie, szron na dachach, bladziuchne słońce próbuje przebić się przez
gęste powłoki chmur, szaro-stalowo-szaro i może nawet pięknie ale wartości
estetyczne dmuchającej w kark zimy jakoś mnie nie zachwycają...
I liście rosnącego za oknem jesionu (zwarzone porządnym mrozem już kilka nocy z
rzędu) spadają w takim tempie, że już jutro będzie łyso i jeszcze bardziej
smutno...

Zimno mi i smutno :(
B

[eva.68]

A do mnie dzisiaj powróciła Piękna Polska Złota Jesień! Pewnie na krótko,
niestety. :-(
Miejsce to przeznaczenie ma zgoła inne, ale co tam. :-)
Pozdrawiam słonecznie i ciepło.
:-)

i ja! i ja!

[blue.berry]

ja rowniez bardzo chetnie wpisuje sie do tego kacika.
zdecydowanie jestem spod znaku "szklanka w polowie pusta"
z tym ze mniej chyba marudze a bardziej roztaczam czarne wizje. i oczywiscie
sama sie niemi martwie.
jak ktos kiedys powiedzial "jestem swoim najwiekszym wrogiem"
a w ogole to lato juz sie konczy:(

[noida]

Blue Berry! Wyczuwam w Tobie pokrewną, pesymistyczną duszę ;-) Czy Ty też masz
syndrom staruszków? Syndrom staruszków polega na tym:

Raz staruszek spacerując w lesie,
Ujrzał listek przywiędły i blady,
I pomyślał – znowu idzie jesień,
Jesień idzie – nie ma na to rady.

I podreptał do chaty po dróżce,
I oznajmił stanąwszy przed chatą
Swojej żonie, tak samo staruszce:
Jesień idzie – nie ma rady na to.

Zaś staruszka zmartwiła się szczerze,
Zamachnęła rękami obiema,
Musisz zacząć chodzić w pulowerze,
Jesień idzie – rady na to nie ma.

Może zrobić się chłodno już jutro,
Lub pojutrze, lub może za tydzień
Trzeba będzie wyjąc z kufra futro
Nie ma rady – jesień, jesień idzie.

A był sierpień, pogoda prześliczna
Wszystko w złocie stało i w zieleni
Prócz staruszków nikt chyba nie myślał
O mającej nastąpić jesieni.

Ale cóż, oni żyli najdłużej
Mieli swoje staruszkowe zasady
I wiedzieli, ze wcześniej, czy później
Jesień przyjdzie – nie ma na to rady.

Ja mam go co roku w okolicy sierpnia, a prawdę mówiąc to co roku wcześniej.

No i słuchasz Moby'ego- to też moim zdaniem smutna muzyka, chociaż taka ładna :-
)

[griszah]

O! A a to nawet umiem zagrać na gitarze :) . A po popisach wokalnych - kocyk,
herbatka i "Dolina Muminków w listopadzie" - ot co!

oj noida oj

[blue.berry]

no dziekuje ci bardzo za przypomnienie tego wiersza (piosenki?)
zdecydowanie to wlasnie o mnie. zdecydowanie.
z tym ze to chyba wcale nie jest dobrze. sama niekiedy nie wiem. tz mam
wrazenie ze z takim syndromem staruszkow zyje sie troche ciezej. niekeidy
zupelnie niepotrzebnie.

a Mobiego slucham, kocham, od lat. najpiekniejsza plyta Play. wysluchana jakies
milion razy. a na koncercie w trakcie Why Does My Heart Feel So Bad?
najnormalniej w swiecie strumien lez (ku lekkiemu zazenowaniu otoczenia:)
a na pólce "ulubione/moje/nie ruszac!" obok Mobiego Tori Amos. mistrzyni
pieknych slow i nastroju.

i jeszcze

[blue.berry]

Dolina Muminkow w listopadzie jak najbardziej
i zdecydowanie
bo oprocz syndromu staruszkow moge sobie dolozyc tez kompleks Filifionki. i
tylko licze sobie z cicha ze zmiecie mnie z dachu wreszcie jakis huragan. i cos
trzasnie i sie zmieni. zeby moc znowu myc wlosy w deszczowce i spac zwinieta w
klebek na lozku w pokoju Mamy Muminka. i tanczyc w za duzych kaloszach na lace.

[nienietoperz]

Oj, Tori dla pesymistow?!
Że aż zacytuję:

And if I die today, I'll be a happy phantom,
(...)

[noida]

Ja płaczę przy "In my heart" i na zabój kocham tę panią, która to śpiewa!

[braineater]

jjjaaaaaaiiiiiiiiiiii!!!!!
Żeby z pani, która śpiewa jeden z najweselszych wałków świata, "Hello Mr.
Zebra" oraz pean na cześć Penautsów, zrobic demona depresji, to trzeba być
naprawdę mistrzem autosugestii:)
Braineater kawałek depresyjny ma jeden, o własciwościach terapeutycznych, znany
pod tytułem "Jesienna Deprecha":
Mam znowu doła
Znów pragnę smierci
Wracaja stare lęki
I nie mogę w nocy spać

Ból przemijania
Choroby, wojny, rozpacz
Wszystkie ciemne strony życia
Dręcza mnie ach kurwa mać

Brazylijski serial już nie cieszy jak kiedys
Nawet seks jest banalny i nie kręci mnie
Może jestem nienormalny, za krótko byłem w wojsku
Może w lecie jakis komar adidasa sprzedał mi...

Mam znowu doła
Znów pragnę smierci
Wszystkie formy samobója
Przed oczyma staja mi

Sam już nie wiem co robić mam
Nie chcę dłużej smażyć tłuczonego szkła
Mam już dosć leżenia pod kałuża
Ratuj mnie jesienny mały boże

Tekst autorstwa jednego z lepszych polskich surrealistów muzyczno medialnych
Tymona Tymańskiego, całośc wykonuje zespół Kury na płycie Polovirus, a
utrzymany jest wokalnie i muzycznie w tonacji rzewnej discopolowej ballady
(Kury info dla średniozorientowanych zespołem są jazzowym)Każda depresja mija
po wysłuchaniu wyżej przytoczonego utworu:)

Pozdrowienia:)

oj braineater oj

[blue.berry]

b.b napisala
"Tori Amos. mistrzyni pieknych slow i nastroju."
nikt z nikogo nie zrobil demona depresji. jedno zostalo powiedziane (przez
noide) ze Moby smutny jest. a ja jedynie dodalam opowiastke ze plakalam na
koncercie. ale przeciez z depresji nie plakalam. ino ze wzruszenia:)))

dla wszytskich mniej zorientowanych przytaczam tresc "jednego z najweselszych
wałków świata":
Hello Mr. Zebra
Can I have you sweater
Cause it's cold cold cold
In my hole hole hole
Ratatouille Strychnine
Sometimes she's a friend of mine
With a gigantic whirlpool
That will blow your mind

Hello Mr. Zebra
Ran into some confusion with a Mrs. Crocodile
Furry mussels marching on
She thinks she's Kaiser Wilhelm
Or a civiliaes syllabub
To blow your mind
Figure it out
She's a goodtime fella
She got a little fund to fight for Moneypenny's rights
Figure it out
She's a goodtime fella
Too bad the burial was premature she said
And smilied

[noida]

Właśnie, akurat ten kawałek mnie nie smuci, tylko taki jest jakiś piękny...

Inne kawałki Moby'ego są smutne i przy niektórych też płakałam, a co. Ja w
ogóle dużo płaczę, ale lekarz mi powiedział, że to z powodu niedoborów
serotoniny czy czego tam ;-) I że niektórzy tak mają całe życie, ale większości
robi się to dopiero na starość- czyli, że w wieku 25 lat jestem zdziecinniałą
staruszką... No i pewnie stąd ten smutek jesienny już w sierpniu i tak dalej.
Zresztą robiłam sobie kiedyś test "ile masz psychicznie lat" i wyszło, że mam
już dobrze po 60-tce... Więc jestem z Was najstarsza!
I tym optymistycznym akcentem.
Staruszka Noida.

[daria13]

Uznałam ten wątek jako idealny dla mnie, bo nie spodziewałam się, że bedziemy
się tutaj przyznawali do swojej natury, ale że będziemy tutaj wylewali swoje
żale, a ja to lubie robić i kiedy to robie przed Wami, to zawsze znajduje
ukojenie. A tu taka niespodzianka! Takie cudownie terapeutuczne wierszyki!
Jesteście lekiem na całe zło!
Krótko więc powiem o swoim ostatnim żalu. Skąd wziąć pieniądze we wrześniu?
Podręczniki, przybory szkolne, tornistry, nowe buty, basen, ubezpieczenia i
długo by można jeszcze wymieniać.Życie jest ciężkie.
Dobrze, że jesteście!
Pozdrawiam już nie taka zmartwiona, jak dziś rano:)

Do Noidy z wdzięcznością po raz wtóry!

[beatanu]

No proszę Noido, pomogłaś mi postawić diagnozę jeżeli chodzi o przedjesienne
doły mojego męża... teraz już wiem na co cierpi: syndrom staruszków!

Od lat to samo: wzdychanie ciężkie i wzrok nieobecny i smutek w całym ciele, bo
już nie tylko w oczach... I tylko (?) dlatego, że to końcówka sierpnia, że
pierwsze chłodne wiatry, że liście pierwsze z pożółkłych brzóz spadają, że pora
nowych studentów poznać (pracuje na tutejszym uniwersytecie)...

Ja mam trochę inaczej - w doły spowodowane porami roku wpadam dopiero jak już
jest naprawdę zimno i ciemno i do wiosny milion lat świetlnych. No ale ludziska
różne som.

A powody do marudzenia mam, bo czasami śniegiem sypnie tu już w połowie
października i tak do wiosny zostaje. Bo wszystko tutaj przychodzi później
(wiosna, młode ziemniaki i pierwsze borówki) oprócz zimy, która przychodzi
wcześniej :)

Pozdrawiam!

mogę zostać prezeską?

[kawa_malinowa]

Wy to przynajmniej internet macie w domkach (?) a mnie się skończył i muszę
korzystać z kawiarenek (nie, nie uzależnienie, ale trzeba podanie o stypendium
wydrukować ;)). Poza tym jest ciepło... Ideałem byłoby Punta Arenas.
A jeszcze - pozazdrościwszy Wam grzybobrań, wybrałam się dzisiaj do lasu, a
jako ze zainspirowałam się Poematem, to chciałam nie tylko zbierać, ale i się
prezentować, więc pojechałam w spódnicy. A teraz pieką mnie całe nogi i pewnie
jutro nie założę spódnicy do szkoły i na wyjście... pieką mnie też ręce
porysowane ale to już mniejsza.
I jeszcze - w czerwcu zapisałam się do biura pośrednictwa pracy czasowej.
Dawno, prawda? Zadzwonili do mnie dzisiaj z propozycją stażu... Czemu nie
zadzwonili miesiąc, dwa temu?

A to tylko część dzisiejszych frustracji.
Lepiej mnie ;)

a mnie przesladuja szpitale

[stella25b]

Fobia jakas czy co????
W Pl moj syn przebywal 6 dni w szpitalu. Kiedy wrocilam do pracy to
dowiedzialam sie, ze kol. z biura jest w klinice. Wczoraj bylam ja odwiedzic (w
pon. miala operacje). W przyszlym tygodniu moj tesc wybiera sie do szpitala tez
na operacje. Jakas moda nastala czy co?

pasikoniki- samobójcy

[noida]

Właśnie przeczytałam, że istnieje rodzaj pasożytów, które żerują w
pasikonikach. Faszerują je jakimiś substancjami chemicznymi, po których
pasikoniki popełniają samobójstwo rzucając się do wody. Pasożyty opuszczają
ciała pasikoników- samobójców i rozwijają się dalej. Czy nie sądzicie, że to
niesamowite i straszne? To tak niesamowite, że aż musiałam się z wami
podzielić, a wątek pesymistyczny wydał mi się bardziej odpowiednim miejscem niż
inne, ze względu na samobójstwa pasikoników. Ciekawe, czy coś takiego może
mieszkać w ludziach.

[eva.68]

noida napisała:
Ciekawe, czy coś takiego może
> mieszkać w ludziach.

Obcy 8 pasażer Nostromo, np.? ;-)
Różnym zwierzętom przydarzają się podobne rzeczy (niekoniecznie z samobójstwem
w programie, niektóre są np. pożerane żywcem przez pasożytujące w nich larwy)
ale żeby ludziom tak...? Widziałam tylko w filmach sf.
:-)

pasikoniki

[brunosch]

Tażeż to najoptymistyczniejsza wiadomość!
Pasikonik, symbol lekkomyślności, radości życia i beztroski, miałby sobie
świadomie odbierać życie? I to na zasadzie "wszystko skończone, mam deprechę,
idę się utopić"? No nie. O wiele milsza świadomość, że wskakuje do wody, bo coś
go swędzi.

a ja mam...

[blue.berry]

... dzisiaj urodziny
wczoraj dostałam na nie od życia pierwszą widoczną (a co za tym idzie) wielką
zmarszczkę. na czole. a dokladnie na prawej stronie czoła. (znaczy że starzeję
się bardziej na jednej połowie? czy moze bardziej sie tam marszczę? cholera
wie...) naprawdę! przyszłam do domu po całym dniu pracy (w ktorym tylko
brakowalo wybuchu bomby atomowej i trzęsienia ziemi), byla godzina 19.00.
stanelam przed lustrem i ją zobaczylam. i od razu pomyślałam sobie, że to taki
zabawny prezent. wieczorem zaatakowałam ją super extra specjalistycznym (i
oczywiście drogim) kremem do atakowania zmarszczek. i postanowilam dziś pójsc
na wagary.
i tak tez zrobiłam.
a dzis jest piekna pogoda. niesamowicie swieci słonce, niebo jest zamglone a
lekki wiatr kręci wiatraczkami na balkonie. a ja sobie siedzę i myslę ze chyba
poraz pierwszy w zyciu nie jest mi szkoda lata. i ze dobrze mi z tym początkiem
jesieni. ze straganami pelnymi śliw, kabaczków i sloneczników. ze chetnie
zamienie krotkie podkoszulki na cos z dluzszym rekawem. i kupię kosz grzybow by
je jak co roku nasuszyc na zime.
i piję kawę. i staram się odpierać ataki z pracy i informacje że jest milion
rzeczy do zrobienia. i staram się odpierać wyrzuty sumienia pracocholika. i nie
myśleć o tym. o tym wszytskim. że czasem nie mam czasu na nic innego. i nie
potrafię się zatrzymać. i że życie mija mi na rzeczach które wcale nie są ani
ważne ani tego warte.
bo przecież urodziny to taki fajny dzień...

pozdrawiam serdecznie całe wspaniałe TWA:))

[eva.68]

Zdrowia, szczęścia, pomyślności!!!
I DUŻO DOBREGO.
Pozdrawiam :-)

[braineater]

Jagodo przecudna

pomyśl - czas jakis temu pisałaś, że wszyscy faceci tak źle cie traktują, że
kobiety w tobie nie widzę tylko dziewcze hoże, tak więc zmarszczka urodzinowa
jest pierwszym promykiem nadzieji, że wszystko wraca na tory właściwe, bo i
panowie respekt czuć zaczną - któż nie odczuwa szacunku na widok dostojnie
zmarszczkami przyozdobionej Kobiety?
Wkraczasz więc na sciezkę dostojeństwa i elegancji, stajesz się postacia
ogólnie szanowaną: Kobietą Dojrzałą
I tak trzymać:)
Wszystkiego wesołego
wszystkiego miłego
po prostu wszystkiego


Pozdrowienia:)

Postjagodowourodzinowo

[nienietoperz]

Dolaczajac sie do wszystkich zyczen wszystkiego,
chcialbym dodac, iz Kobiety Dojrzale oprocz respektu budza glebokie
zainteresowanie, przyciagajac wizualnie, fonetycznie i intelektualnie.
Wszystko to podszyte rzecz jasna odrobina irracjonalnego leku, ktory tylko
dodaje calej sytuacji uroku i tajemniczosci. Przeciez, przy calym szacunku dla
Twaczek najmlodszych, nie mozna szukac tajemnicy w nieletnim podlotku, ktory to
dopiero z gniazdka wyskakuje, nie ma Przeszlosci, i jesli nawet bol
egzystencjalny odczuwa, to tylko w wersji nastoletniej!

Na dowod, ze to nie wylacznie slowa puste i czynem nie poparte, nienietoperz
podkresla, ze w swojej, nazwijmy to, historii romantycznej, kobiet mlodszych od
siebie nie uswiadczyl.

A na dodatek dodatkowy jestes Jagodo wspoljubilatka z Nienietoperzowa, ktorej
tez wczoraj licznik przeskoczyl, powodujac natychmiast wzrost odmezowskiego
szacunku, przywiazania, zainteresowania, leku, etc..

Z uklonami
nntpz

[daria13]

Dołączam się do wszelkich serdeczności. Bardzo sie cieszę, że do nas
doszlusowałaś:)
Twoje wynurzenia urodzinowe jako żywo przypomniały mi urodzinowy odcinek Ally
McBeal, kiedy to pierwszym doznaniem w dniu 30 urodzin było spostrzeżenie
WIELKIEJ zmarchy:)) NIe wiem ile masz lat, ale coś mi mówi, że tyle, iż ta
zmarszczka to raczej tak bardziej w sferze imaginacji:))))
Życzenia urodzinowe męskiego odłamu TWA dla Ciebie sprawiły przy okazji wielką
frajdę piszącej te słowa. Zmarszczki i dojrzały wiek kobiecy jako pociągające
atrybuty, hmmm... jak miło i pocieszająco to czytać:))))
Jeszcze raz wszystkiego najlepszego i miłego odpoczywania i świętowania:)))

[beatanu]

blue.berry napisała:

> ... dzisiaj urodziny

Borówko moja jesienna! (btw - już się kilka razy zastanawiałam nad taką
maciupką różnicą w terminologii - po polsku jagody są czarne, podczas gdy w j.
germańskich przeważa kolor nieba? Nie mam pojęcia jak w. romańskich - staua,
help!)

Wszystkiego co dobre, wspaniałe, mądre, i z sercem czynione.... Tego Ci życzę.
I jak najwięcej takich dni, w których masz czas na późną kawę na balkonie, w
których cieszysz się kolorami i zapachami natury (o furkotaniu wiatraczków nie
wspomnę!), w których nigdzie nie musisz się śpieszyć...

Niezapomnianego dnia !
B :)

[olahabe]

Dołączając się do urodzinowych serdeczności dla Blue, przypominam Państwu, że
nie bez przyczyny bezustanny uśmieszek kojarzony jest z przygłupem, a marsowa
mina z intelektualistą. Nawet przez dzieci! Zwłaszcza dzieci- są najlepsze w
testowaniu badań o stereotypach. Tak więc- martwmy się szczerze, bo do czego
innego może doprowadzić pogłębiona refleksja w dzisiejszych czasach? Do radości?
Pozdrawiam urodzinowo - O.H.B.

[blue.berry]

o rany, dziękuje bardzo: )
evie za miłe życzenia, brain’emu za odkrycie nowej jakże atrakcyjnej roli
zmarszczek w moim (i nie tylko moim zapewne) życiu, nienietoperzowi za stały
element irracjonalnego lęku (dla równie jesiennej pani nienietoperzowej
serdeczne życzenia i uściski), darii za ciepłe słowa (taka sobie informacja że
jednak jestem starsza od Ally a zmarcha nijak nie chce być wyimaginowana),
cudnej beatanu za borówkę jesienną (niezależnie od terminów i tak zawsze kończy
się na pięknym czarnofioletowym aksamitnym kolorze: ) i olahabe za marsową minę.
a dzień sobie płynie, wszyscy pogonieni, udało mi się przez parę chwil nie
myśleć o niczym.
dobrze choć raz na rok zrobić sobie wagary.
czego wszystkim życzę (znaczy udanych wagarów i to częściej niż raz na rok)

borówka o rok starsza

[staua]

Najlepsze zyczenia, jagodko!!!
Co do nazewnictwa - po francusku myrtille, po wlosku mirtillo, po rumunsku afin. Innych romanskich
nie znam...
Dodam jeszcze, ze blueberry to nie nasza borowka czy czarna jagoda (Vaccinium myrtillus), bo to
nazywa sie bilberry, blueberry to borowka amerykanska (Vaccinium corymbosum).

Impreza urodzinowa

[stella25b]

To ja sie wpraszam ze spiewem na ustach (Sto lat!)z czekoladowym, wielka
flacha szampana i kanistrem (10 litrowym) Federweise na Jagodowe urodziny. Zyj
nam Jagodko dluuuugo i szczesliwie.

[stella25b]

mialoby byc:
czekoladowym tortem.

[blue.berry]

dziekuje staua i stello
za kolekcje nazw i tort
i w ogole to tymi wszystkim zyczeniami zrobiliscie mi wieeeeelka przyjemnosc.
dziekuje:)

[agni_me]

Potrzebnego i pragnionego. I tego, żeby kolejne urodziny były za rok, nie za
chwilę.

[olahabe]

Ostatnią godzinę grzebałam w swoim koncie- przez internet oczywiście. Smuci
mnie to- życie przestaje być namacalne. Operuję wirtualnymi pieniędzmi, żadnej
swojej pensji nie widziałam na oczy. Dokonuję operacji finansowych i trudno mi
uwierzyć, że to prawdziwe pieniądze. Podobnie jest z zakupami: do księgarni nie
chodzę, bo dostaję szału, kiedy mam dokonać namacalnego wyboru (dylematy z
gatunku tych, które opisywała beatanu niedawno, wykańczają mnie), więc książki
przywozi mi kurier. Obiady przywozi mi kurier. Zakupy robię przez telefon. Mam
tylko paru przyjaciół z którymi kontaktuję się face to face, reszta-
korespondencyjne. Maile zastępują wszystko, plus telefony. Listu odręcznie nie
napisałam od czasów znajomości pokolonijnej (w połowie podstawówki). Ja
rozumiem, to ma wiele plusów: kontakty są szybkie i proste (ale zarazem coraz
bardziej powierzchowne), nie trzeba się nałazić, żeby coś załatwić, ale mimo
wszystko- mam totalny przesyt tą cywilizacją, tym rykiem wielkiego miasta, tymi
towarami wylewającymi się ze sklepów i wodzącymi na pokuszenie. Wielka
nostalgia do czasów, kiedy sprawienie sobie nowej kiecki było dla kobiety
wyzwaniem. Zdobycie materiału, kontakt do dobrej krawcowej...Albo te książki,
pożyczane z rąk do rąk, obłożone w gazetę, bo tylu znajomych czytało, a
posiadacz białego kruka pękał z dumy.Fama szła na całe miasto, że na Grochów
rzucili Stachurę (tego, co to miał być w dżinsie, ale Dom Słowa Polskiego
spłonął).Ech, postałabym sobie w kolejkach i poczytała, albo poszła przez całą
wieś do sołtysa, żeby zadzwonić z jedynego w okolicy telefonu i przy okazji
posiedzieć na ganku i pogadać.

[stella25b]

Dla mnie przystanek autobusowy byl miejscem gdzie poznawalo sie tysiace ludzi i
mozna bylo pogadac o wszystkim, zwlaszcza, ze sie czasami dlugo na tramwaj
czekalo.

[braineater]

Oleńko - to jest własnie najpiekniejsze!
Nie widzisz ludzi, których widziec nie chcesz - wystarczy mail lub semes
Nie musisz godzinami słuchac jakiejś mumii w garsonce, która się cerberzy i
dostepu do konta własnego ci broni.
Nie musisz łazuć z siatami przez miasto, bo wszystko masz na kliknięcie mychą
Nie musisz sie przepychac w tłumie spoconych dzierlatek ktore abordazuja
kolejna wyprzedaż w mallu
nie musisz wychodzic z domu
a polowanie na ksiązki przez net tez jest doskonała zabawą - patrz niedawny
watek na FK o dziwnych tyułach na Allegro
a kontakty via net wcale powieszchownymi byc nie musza - patrz TWA:)

gdyby sie jeszcze tylko kase dąło drukowac w domu, byłbym w pełni kontent...

Pozdrowienia:)

Braineater wielki fan ery technologii ograniczających kontakty międzyludzkie
tylko do tych wybranych i tylko tych, na które się sam decyduje...

[staua]

Tez mi to odpowiada - mozna WYBRAC osobisty kontakt, gdy sie go chce...
Przez dluzszy czas pisalam odreczne listy, narzucilysmy to sobie z przyjaciolka celowo, zamiast e-
maili. Ostatnio robimy to rzadko, bo juz tak dlugo nie ma mnie w kraju, ze nasze kontakty generalnie
sie rozluznily (mamy swoje adresy e-mail, nie wplywa to jednak na czestotliwosc kontaktow).
Ale jak zatesknie za pisaniem, to pisze.

[stella25b]

Braineater czy znasz ksiazke (prawdopodobnie nie ma jej w pol. przekladzie)
Elizabeth Dunkel "Every Woman Loves a Russian Poet", po niemiecku ma ona
przedziwny tytul "Der Fisch ohne Fahrad"? Wystepuje tam miedzy innymi pani
psychoterapeutka, ktora przez rok nie wychodzila z domu, gdyz wszystko miala
pod reka, telefon, kompa itp.

Pytalam kiedys juz Staua czy te ksiazke zna bo to akurat tlumaczenie z
amerykanskiego i wielki hit pare lat temu w Niemczec, ale niestety nic jej ten
tytul nie mowil, a ksiazka jest doskonala.

[braineater]

niestety nie znam ale pogrzebię za nią:)

dzięki za tipa

Pozdrowienia:)

[staua]

A ja juz widzialam te ksiazke tutaj, wiec tez przeczytam!

[stella25b]

nie pozalujecie:)

Stello...

[monikate]

...ta książka jest w polskim przekładzie pt."Wszystkie kobiety kochają
rosyjskiego poetę". Tłumaczenia dokonała Dorota Gostyńska. Pamiętam, że b. mi
się ta książka podobała, ale szczegóły dawno uciekły z pamięci, muszę sobie
odświeżyć lekturę. Mam pytanie: powieść została napisan w 1989 roku (jest w
stopce); czyżby aż tak była wtedy rozwinięta cywilizacja? Nawet w Hameryce?

[stella25b]

Bylam przekonana, ze nie ma polskiego przekladu gdyz kiedys polecilam ja
kolezance z Polski i ona nie mogla jej zdobyc, twierdzac, ze prawdopodobnie nie
ma pol. tlumaczenia. A tu prosze, jest! I tytul porzadnie przetlumaczony, nie
tak jak w niemieckim (ryba bez roweru.

Wiesz Moniko, tego kompa to dodalam. Tak sie przyzwyczailam do tego, ze
komputer zawsze jest....racja, bohaterowie tej ksiazki tylko telefonuja do
siebie. Dzieki, ze prostujesz:)

[beatanu]

stella25b napisała:
>A tu prosze, jest! I tytul porzadnie przetlumaczony, nie
> tak jak w niemieckim (ryba bez roweru.

Nie jestem pewna, bo książki nie znam w żadnym języku - ale najprawdopodobniej
ten niemiecki tytuł nawiązuje do znanego zdania przypisywanego amerykańskiej
feministce Glorii Steinem : A woman needs a man like a fish needs a bicycle.

Pozdrawiam :)

[stella25b]

beatanu napisała:

> stella25b napisała:
> >A tu prosze, jest! I tytul porzadnie przetlumaczony, nie
> > tak jak w niemieckim (ryba bez roweru.
>
> Nie jestem pewna, bo książki nie znam w żadnym języku - ale
najprawdopodobniej
>
> ten niemiecki tytuł nawiązuje do znanego zdania przypisywanego amerykańskiej
> feministce Glorii Steinem : A woman needs a man like a fish needs a bicycle.
>
> Pozdrawiam :)

Bingo Beata:) Zgadza sie. Kobieta bez mezczyzny to tylko polczlowieka. Tylko,
ze tytul tej ksiazki wcale nie musial byc az tak zmieniony- moim zdaniem.

[monikate]

:))
Dodam jeszcze, że powieść została wydana przez "Książkę i Wiedzę" w 1995 roku.
Może koleżance się przyda ta informacja.

[noida]

Braineater- za mumię w garsonce wielkie dzięki! Uśmiałam się zdrowo.
Jak powszechnie wiadomo, braineater jest fanem siedzenia w owych koszmarnych
mallach i gapienia się na spocone dzierlatki oraz innych osobników, których w
zasadzie nie chce oglądać :-)

Ale ja Ciebie rozumiem i popieram, drogi Braineaterze. Choć sama cierpię na
paraliż decyzyjny w supermarketach (ale tylko w spożywczakach, w sklepach z
ciuchami nic mi się nie podoba a jak mi się podoba to i tak za drogie, a do
księgarni nie chodzę na wszelki wypadek) to doceniam możliwość niewchodzenia w
kontakty z osobami, których nie mam ochoty widzieć. Dotyczy to zarówno
niektórych dalszych znajomych jak i mumii w garsonce (po prostu chronicznie
NIENAWIDZĘ stać w kolejkach). No i jakoś nie uważam, żebym miała za mało
kontaktów z ludźmi. Wszystko jest kwestią czasu i chęci. Wszystko ma swoje wady
i zalety. Zamawianie telefonu u sołtysa jest fajne, jak jest lato i akurat Ci
się nie spieszy, ale łatwo moze się zamienić w koszmar, jeśli masz chore
dziecko. A ten sołtysowy spokój można odnaleźć zawsze, w każdej cywilizacji,
tylko trzeba chcieć. Tak mnie się przynajmniej optymistycznie wydaje, a w
zasadzie to jestem tego pewna.

[beatanu]

olahabe napisała:

>Operuję wirtualnymi pieniędzmi, żadnej
> swojej pensji nie widziałam na oczy. Dokonuję operacji finansowych i trudno
>mi uwierzyć, że to prawdziwe pieniądze. Podobnie jest z zakupami: do księgarni
>nie

Parę dni temu spotkałam się u dwoma szwedzkimi kupmelkami, z którymi już za
kilka tygodni jadę do Polski (hurra!) Ponieważ tak jakoś wyszło, że to ja
organizuję całą wycieczkę, zamawiając bilety i hotel wyłożyłam pieniądze
(wirtualnie of course)za koleżanki. Jedna zwróciła mi dług wpłacając
odpowiednią sumę na moje konto, druga - wyjątkowo "niedzisiejsza" przydźwigała
na spotkanie gotówkę i... dopiero wtedy uświadomiłam sobie, że istnieją
banknoty tysiąckoronowe... To znaczy, niby gdzieś tam o nich wiedziałam, ale
tak dawno ich nie miałam w ręku, że zapomniałam.

Owszem, też mogę z nostalgią pomyśleć o tym jak w dziale administracyjnym UJ
odbierałam swoją pensję... Ze względu na postępującą inflację banknotów było
dużo, co czyniło te banknoty jeszcze bardziej namacalnymi, a w dodatku były
jeszcze albo tak szalenie nowiutkie, że pachniały farbą drukarską, albo lepkie
od brudu...

Pamiętam, że za jedną z pensji (to było jeszcze przed nastąpieniem
hiperinflacji) coś około 19 tysięcy zł kupiłam sobie "u prywaciarza" dżinsową
sukienkę. A później przez resztę miesiąca żyłam miłością, powietrzem i z pensji
mojego mniej szalonego męża.

Koniec nostalgicznycjh wspomnień, bo jeszcze mnie kto posądzi, że tęsknie do
starych dobrych czasów...

Wtedy odpowiem jak Andrzej Stasiuk - no kurde co ja pocznę, że moja młodość-
czyli te najwspanialsze czasy, przypadły akurat na czasy komuny? Albo jakoś
tak, cytuję z pamięci. Wulgaryumy wykluczyłam :)

Ale tak ogólnie za siermiężnymi czasami swojego dzieciństwa i młodości nie
tęsknię. Od wsickającej się wszędzie nahalnie komercji nauczyłam się chyba
całkiem dobrze odcinać i... w ciekawych czasach żyjemy!

Beata :)

[eva.68]

No właśnie. To, że mamy wszystko na kliknięcie myszy i komercja wylewa się
zewsząd wcale nie znaczy, że MUSIMY z tego wszystkiego korzystać. Bo przecież
możemy sobie iść do banku i postać w kolejce. Na mojej prowincji takie rzeczy
zdarzają się wcale często, dlatego dziękuję temu, kto wymyślił e-konto. Bo ja w
kolejkach stać nie lubię.
A Braineaterowi również dziękuję za mumię w garsonce. Bardzo ładne!:-)

[olahabe]

Ja to wszystko rozumiem- że czas zaoszczędzony i wygoda wielka, i pewnie piszę
tak między innymi dlatego, że nawet nie wiem, jak to jest płacić swoje rachunki
na poczcie. Oczywiście, że gadki o sołtysie, czytaniu w kolejkach i krawcowej
są tylko tanim sentymentalizmem, bo w kolejkach postałam tyle, co mnie babcia
ustawiła, żeby zamiast 2 paczek kawy były 4, a kolejka się burzyła, po co
dzieciakowi kawa. Mnie PRL osobiście nie skrzywdził, to tak sobie marudzę, bo
odnoszę ostatnio wrażenie, że przez tą łatwość dostępu do wszystkiego coś
jednak tracimy, wpadamy w fałsz. Tak sobie to wszystko pędzi z dnia na dzień,a
człowiek płynie po powierzchni. Tylko nam się wydaje, że wyborów dokonujemy
sami, a one są tylko efektem lepszego marketingu.

[eva.68]

Kiedy przyglądam się temu wszystkiemu z mojego prowincjonalnego oddalenia mam
wrażenie, że przez to właśnie żem z prowincji łatwiej mi nie poddawać się temu
pędowi. Bo tu jakoś tak trochę wolniej wszystko płynie. I dostępność
wszystkiego nie jest tak powszechna jak w "wielkim świecie". :-) I to mi nawet
czaem trochę przeszkadza. I tak oto po raz kolejny okazuje się, że punkt
widzenia zależy od... miejsca przebywania.
Pozdrawiam prowincjonalnie :-)

[daria13]

Wybaczcie dziewczyny, ale myślę, że popełniamy ciężki grzech wspominając z
nostalgią TAMTE czasy. Nie można zapomnieć, że to były jednak ZŁE czasy i że
bardzo wielu ludzi może i ma prawo mieć za złe osobom wspominającym je z
sentymentem. Pozytywne jest tylko to, że umiemy szybko zapominać o rzeczach
naprawdę strasznych i kuriozalnych, a zostawiamy sobie dobre wspomnienia.
Do niedawna skomputeryzowanie i skomórkowanie naszego życia mnie przerażało,
ale odkąd odkryłam FK i Torbę, odkąd uświadomiłam sobie jak bardzo pewne
kontakty osobiste są wymuszone, a przez to nudne, odkąd tak boleśnie zawiodłam
się na najbliższej przyjaciółce, zrozumiałam, że internet, to nie takie
straszne ustrojstwo:)
P:)

[stella25b]

Ja sie usmialam z dariowego "odkrycia Torby".Naprawde fajnie brzmi:))

[aaneta]

daria13 napisała:

> zrozumiałam, że internet, to nie takie straszne ustrojstwo:)

Ale mimo to i mimo natłoku obowiązków zawodowych, rodzinnych i innych, fajnie
jest czasami spotkać się z przyjaciółmi w realu, na co się nam zanosi za
tydzień, w związku z czym, w imieniu Darii (bezczelnie, bo bez uzgodnienia z
nią) i swoim informuję, że jesteśmy wstępnie umówione w Browarmii, kto chętny
również? Warszawiacy - obecność obowiązkowa. Noida? Olahabe? Kto jeszcze?

[aaneta]

Brunosch? Griszah?

[noida]

Aaaa co bedzie jak nie przyjde?
Troche sie boje, ze im szybciej i lepiej sie poznamy, tym szybciej nastapia
wewnetrze podzialy i szlag to TWA trafi. Ja lubie, jak sie rozwija a nie jak
sie rozpada... Jeden rozpad super towarzystwa netowego juz przeszlam i nie mam
ochoty na wiecej...

[aaneta]

Nic się nie rozpadnie, nie ze mną te numery.

[aaneta]

noida napisała:

> Aaaa co bedzie jak nie przyjde?

Nic nie będzie, tylko będziesz żałować ;)

[noida]

To na pewno... w sumie zepsuje się czy przyjdę czy nie przyjdę... To ja się
jeszcze zastanowie :-)

Pesymista w potrzebie.

[noida]

Słuchajcie, potrzebuję Waszej pomocy. Powiedzcie mi, co normalny człowiek robi,
jeśli nie może sobie poradzić z czymś? Jeśli ma problem, który go przerasta i
nie jest w stanie sam zdecydować, co dalej robić? Kiedy potrzebuje nie tylko
wypłakać się na czyimś ramieniu, ale też konkretnej porady? Dodam, że problem
jest natury emocjonalnej, a ja mam potworne problemy z rozmawianiem o emocjach,
zwłaszcza swoich. Rzućcie jakimiś pomysłami, może powiecie mi o czymś, na co
nie wpadłam i czego nie odrzucę...

Nieudolna proba pomocy wg. KrisKa

[dr.krisk]

noida napisała:

> Słuchajcie, potrzebuję Waszej pomocy. Powiedzcie mi, co normalny człowiek
robi,
>
> jeśli nie może sobie poradzić z czymś?
Nie radzi sobie - i juz.
Wiem, ze to moze zabrzmiec glupio, ale wydaje mi sie ze zyjemy pod wielka
presja "radzenia sobie". Musimy byc szczesliwi, zrealizowani, wysportowani,
inteligentni, asertywni, spolegliwi.. (dalej moglbym dlugo, ale starczy).
Powinnismy radzic sobie z emocjami, kontaktami miedyludzki, itp, itd...
Ale im bardziej sie staramy, tym bardziej widzimy ze to "radzenie sobie"
wychodzi marnie czasem, zeby powiedziec ze nie wychodzi zupelnie.
Ja od wielu lat mam nierozwiazane problemy, ktore mnie mecza i uprzykrzaja
zycie - w pracy, w zyciu osobistym, rodzinnym... moglbym tak dlugo. Ale od
pewnego czasu po prostu mam je gdzies. I zauwazylem, ze nic sie nie zmienilo...
To taka moja nieudolna proba.
Pozdrawiam Ciebie i Twoje problemy.
KrisK

[aaneta]

No tak, wpasowałeś się, KrisKu, w temat wątku idealnie. To się nazywa pesymizm
stosowany. Ale ja się z Tobą nie zgadzam, bo, chociaż się nie zadeklarowałam w
przeciwstawnym wątku, to jestem niepoprawną optymistką. Poza tym kobiety tym
między innymi różnią się od mężczyzn, że trudniej im się żyje z nierozwiązanymi
problemami natury emocjonalnej. Tzn. facetom też się trudniej żyje, tylko o tym
nie wiedzą. Albo nie chcą wiedzieć. Albo wiedzą, tylko się do tego nie przyznają.
Niestety, nie rozwinę swojej wypowiedzi, bo właśnie muszę sobie poradzić z
problemem dzieciątek czekających niecierpliwie na dostęp do kompa, a nie umiem
pisać, kiedy mi ktoś stoi nad głową, ale gdybyś, Noido, uznała, że jednak
potrafisz sformułować swoje problemy, ale niekoniecznie na forum, to możesz
napisać do mnie na priva. 3manko

[staua]

Mozesz poprosic o porade na forum - chyba jest to tak anonimowe, jak tylko byc moze, a wiec bedzie
to porada wolna od ew. zawisci i plotek. Zachecam. Poza tym, pisanie o emocjach czesto pomaga je
poukladac, ubranie ich w widzialne na papierze slowa potrafi jakos pozwolic na racjonalizacje,
oddzielenie sie od emocji i spojrzenie z boku...

[blue.berry]

czasem dobrze jest wlasnie pisac. kiedy sami siebie zmuszamy do okreslenia
naszych problemow, do ujecia ich w karby slów, wtedy rabia sie one bardziej
realne, bardziej w zasiegu reki. poza tym nagle powstaje pewnie dystans z
ktorego mozemy sie im przyjzec. a to czasem duzo daje. przeczytac wlasne,
ujarzmione na kartce lub monitorze mysli.
a poza tym jak slusznie powiedzial dr.K - nie zawsze i nie ze wszystkim musimy
sobie radzic. niektore wichry po prosty musza sie wywiac. zostawiajac wieksze
lub mniejsze szkody. oczywiscie dobrze jest sie moc wyplakac. wlasnie tak po
prostu, nie szukajac porady. jedynie po to by ktos poklepal po ramieniu i
powiedzial ze bedzie dobrze, ze minie, lub po prostu obok pomilczal.
i czasem dobrze jest wiedziec ze ktos po prostu o nas cieplo mysli. a tutaj
chyba tak jest. ze teraz pare osob cieplo o Tobie mysli: )

Butów brak...

[kawa_malinowa]

Nie mogę kupić butów. Schodziłam pół Wrocławia (ok, całe centrum w tym sporo
domów handlowych) i nijak nie mogę znaleźć pantofelków. Z wyposażonych w obcasy
pasowały na mnie (to znaczy, że wbiłam w nie stopę) trzy pary! Jedne w stylu
profesor Szyszkowskiej (ekhm, ekhm), oraz dwie pary okropnych butów ze szpicami
długości jak pół stopy. Wtedy najpierw wchodziłyby moje buty, potem dalej moje
buty, a potem ja... I do tego z wielkimi tandetnymi klamerkami. I zaznaczę, że
było to czterdzieści dwa, a nie jeden... Czarna rozpacz.
Wchodziłam do sklepów i już nie patrząc na cenę (1200 złotych uważam za sporą
przesadę. SPORĄ!), ale nawet w takich dziwnych miejscach nie było butów...
butów na mnie

A na dokładkę jedna ze sprzedawczyń zapytała mnie po co mi wysokie buty (a tam
wysokie, nie było żadnych ładnych, ale o wysokie pytałam najpierw): czy mam
bardzo wysokiego chłopaka. I to jest dopiero dobijające...

A poza tym...

[kawa_malinowa]

Uważam, że życie to tak lekko pozbawione jest sensu. Bo po co robić cokolwiek,
skoro i tak się umrze? Zadaje pytania godne pięciolatka, ale nie dają mi one
spokoju. Odczuwam obawę, że coś jest ze światem nie w porządku, skoro
najpewniej NIE ZDĄŻĘ. Co nie zdażę? Zobaczyć, poznać, przeżyć, zrozumieć,
zrobić.... Czy świadomość, że kiedyś wszystko się skończy nie jest przykra?
Jest.

A najdziwniejsze jest to, że takie myśli zalewają mnie często w chwilach
głebszego zachwytu swiatem...

[staua]

Pomysl sobie, ze musisz jakos wypelnic ten czas przed smiercia i w sumie lepiej jest sie nie zanudzic,
dlatego fajnie robic cos, co Ci sie podoba w danej chwili.

[kawa_malinowa]

Dziekuje. Wiem o tym - często rozmawiamy ze znajomymi, dzieląc się właśnie na
dwa obozy. Ale chyba nie sposób jest się zanudzić, mając tylko jedno życie...

Idzie o coś innego - o to, że niektórych niemożnośc odpowiedzi na pytanie "po
co" powala na kolana. Czasami zazdroszczę ludziom wierzącym, bo mają
sprecyzowaną wizję tego, co na nich czeka.

[braineater]

Kawucha, dziewcze dekadenckie - a kto Ci słonko wmówił, że sens czegokolwiek, w
tym życia do czegokolwiek jest potrzebny?
Pytanie 'po co' jest w ogóle jednym z najnudniejszych pytań świata - i da się
na nie zawsze odpowiedzieć: 'bo tak'. dużo ciekawszą kwestią zawsze jest 'jak'
a nie 'po co'. To szukając odpowiedzi na 'jak' znajduje się rzeczy
najciekawsze. Szukając odpowiedzi na 'po co' dostaje sie tylko zylakow na
mózgu, wrzodów na watrobie, i odciskow na kolanach od nieustannego klęczenia w
rozpaczy.
Wezwanie jest proste:
Pieprz sens - we wszystkim - baw się tym, że nic sensu posiadac nie musi, a
tylko ludzie bez wyobraźni potrzebuja jakiegos usensowienia rzeczywistości,
żeby móc się czuć zorientowanymi:P

Pozdrowienia:)

[kawa_malinowa]

Niniejszym serdecznie dziękuję wypowiadającym się osobom (Towarzystwu Walki o
Asensowność z wielce szacownym Ojcem na czele i niezastąpioną Stauą) i kłaniam
się w pas.
Może to ta pogoda, może "Apokalipso", sama nie wiem już co. Po przeczytaniu
tych postów mgła się przerzedza i jakoś lżej się robi.

pozdrawiam

[braineater]

kawa_malinowa napisała:


> Może to ta pogoda, może "Apokalipso", sama nie wiem już co. Po przeczytaniu
> tych postów mgła się przerzedza i jakoś lżej się robi.

Miałem się już nie przechwalc bo to az wstyd tak się tak bezwstydnie wdzięczyć
ale mnie sprowokowałaś, żebym sie przechwalnął wywiadem z Cegielskim, między
innymi o Apocalipso właśnie, com go niedawno zrobił:
www.ultramaryna.pl/tekst.php3?id=435
taki sobie wyszedł, jak to wywiady via mail, ale co mi tam - zdolny jezdem,
nie?:)

P:)

[kawa_malinowa]

Łiiiiiiii!
Przechwalanie mile widziane :)

A czy ja ten wywiad mogę zacytować, kiedy będę swoją opinię o "Apokalipso"
wyrażać? Ofkors po powołaniu się na źródło i tak dalej?
K.

[braineater]

a cytuj do woli, możesz nawet plagiacić - ja już kase za to zebrałem:)

[staua]

I lubisz Cegielskiego? Chodzilam z nim do szkoly (nawet do dwoch), byl rok nizej, oczywiscie bylo to
zanim stal sie slawny (zreszta z kim ja nie chodzilam do szkoly, to temat na odreby watek
przygnebiajacy, o tym, ze niektorzy slawni i bogaci a ja co)... Ciekawa jestem, jaki jest teraz.

[braineater]

Lubiłem go w Tv, lubiłem go w radio, lubię go jako część Masala Sound System,
natomiast pisarsko to tak średnio mi te buntownicze romance podchodzą. Ale
generalnie sympatyczny facet, bez zadęcia
A jak już się przechwalam to za tydzien mam wywiada ze Staszewskim Kazimierzem
i sie zaczynam lekko stresowac:)

P:)

[staua]

O. Z nim juz do szkoly nie chodzilam :-) To moze byc ciekawe, zawsze uwazalam Kazika za
nieslychanie inteligentnego. Napisz, jak Ci poszlo.

[kawa_malinowa]

Mnie sie "Apokalipso" podobało umiarkowanie. Ma tam kilka niezłych fragmentów i
ciekawych myśli. Gdyby jeszcze fabuła się nie rozłaziła...

[staua]

Karolina, musze ci powiedziec (nie chce, zebys pomyslala, ze jakos "z gory" to mowie),z e bardzo mi
przypominasz mnie sama w Twoim wieku. Tak samo wtedy myslalam i czasem nadal budze sie rano i
trudno mi wykrzesac z siebie nawet odrobine entuzjazmu, zeby wstac i pojsc do pracy. Najlepiej w
ogole zapomniec o pytaniu "po co". Ja doszlam w pewnym momencie do tego, ze stwierdzilam, ze
jedynym sensownym celem jest prokreacja, a jesli o to chodzi, to kiepsko mi idzie, wiec nie mysle juz o
tym i wole byc we frakcji optymistow (czasem sie porzadnie do tego zmuszam).
Moja wiara jest bardzo indywidualna i wybiorcza, dlatego tez nie wiem i nie wyobrazam sobie, co mnie
po smierci czeka.

[noida]

Ojej, Staua, naprawdę tak jest? Cholera, co prawda Ty ode mnie nie jesteś o
wiele starsza, ale ja naprawdę miałam nadzieję, że to z wiekiem przechodzi...
Chyba muszę zacząć na siłę wtłaczać się we frakcję optymistów ;-)

A na pytanie "po co" to ja już dawno przestałam próbować sobie odpowiadać. To
mnie jakoś nie męczy. Wychodzę z optymistycznego założenia, że po coś tam na
pewno, a po co to może się dowiem a jak nie to jakoś przeżyję. Bardziej mnie
martwi problem "dlaczego aż tyle?", bo ja już teraz momentami czuję się, jakbym
miała z 70 lat (nie dlatego, żem taka mądra tylko taka jakaś... zmęczona) a to
dopiero zapewne początek...

[staua]

To ze mna tak jest - z Toba nie musi. Moj maz na przyklad nie ma zupelnie problemow
egzystencjalnych (i nie wiem, czy kiedys je mial, ale mozliwe, bo poznalam go, jak mial juz 30 lat).
Jak to "dlaczego az tyle"? Nie wiem, czy dobrze zrozumialam, bo ja mam problem odwrotny, tzn. jak
zapelnic sobie czas jakos pozytywnie...
Ty pewnie jestes ode mnie z piec lat mlodsza... A ja, jak mialam 22 lata, to przezylam pierwszy szok
emocjonalny i zauwazylam, ze nie wszystko (zwlaszcza, jesli zwiazane jest z udzialem innych osob)
musi byc tak, jak chce... Pozno, co?
A co z Twoim emocjonalnym problemem? Napisz cos...

[braineater]

A co to takiego ten 'problem egzystencyjalny'?:)
Komu sie to do czego przydaje?
Po co onego mieć?

To to, że jest jakoś tak smutno i w ogóle niefajowo?
To przechodzi w mig:)
Nawet jesienią:)

A w ogóle se rzucę tezą cokolwiek ryzykowną z wieloletnich:P obserwacji
wysnutą, że wy dziewczęta, to kochacie mieć takie problemy, że smutno, że nie
lubi (bynajmniej noideczko, żadna to szpila), że sie źle dzieje w państwie
duńskim i że w ogóle, horror, horror jak pan Conrad powiedział:)Wam to
normalnie potrzebne jak mazidło na buzię czy fatałaszek na ciało - żebyście
mogły byc KOBIECE:)

A teraz mnie możecie zabanowac/wyciąć:P

Pozdrowienia

Jak Jagódka może mieszć szyki optymistom, to ja tez:)

Medal(piwo?) dla B. za dbanie o nastrój pogodny!

[kawa_malinowa]

Kapitalny udał się ten wpis, drogi B.

> A co to takiego ten 'problem egzystencyjalny'?:)

To jest wtedy, kiedy od myślenia i rozpaczy zbiera ci się nie tyle na płacz, co
na mdłości. I czujesz się bardziej podle niż w przypadku kaca przeżywanego w
czasie ostrej grypy.

> Po co onego mieć?
"Po co" to jest takie nudne pytanie! :)

[braineater]

ja mnie mgli to womituję.:)
jak mam kaca, pije dalej, ewentualnie biorę proszki:)
Jak za długo myslę przychodzi Marysia i wali mnie w głowę:)
A jak się czuję podle to oglądam Sens Życia wg Monthy Pythona

A 'po co' to pytanie straszne, jak problem egzystencjalny

P:)

smutasy nie sa atrakcyjne

[noida]

Wcale mi się nie wydaje, żebym z takim dołem egzystencjalnym była bardziej
atrakcyjna. Powszechnie wiadomo, że ludzie, którzy zanudzają innych swoimi
dołami są niepożądanym towarzystwem, bo po co z takim człowiekiem przebywać, co
to tylko narzeka. Wolałabym pałać nieustającym optymizmem, ale cóż ja poradzę.
Próbuję wciąż się jakoś wyciągnąc ze stanu melacholii, nie taplam się w nim z
upodobaniem, ale nie zawsze mi wychodzi. Chwilowo mi akurat nie wychodzi.
Na swoje usprawiedliwienie mogę tylko powiedzieć, że osobników płci męskiej w
podobnym stanie ducha znam co namniej kilku.
Widać nie ma nas kto walnąć w głowę, jak za długo myślimy...

[staua]

Daj spokoj. Atrakcyjnym sie jest, albo nie. Moj maz najpierw sie zainteresowal (nie on jeden) a potem
zaczal "why are you not a happy smiling girl". To nie moja wina, ze Video Gag i ukryta kamera mnie nie
smiesza...

[broch]

mysle staua, ze nie o taka wesolosc chodzi. Egzystencjalne smutki sa o.k. od
czasu do czasu, ale na dluzsza mete sa po prostu trudne do zniesienia. Ciezko
jest zyc w zawiesistej atmosferze, kiedy nie bardzo wiadomo o co chodzi. Jest to
tak samo uciazliwe jak nadmierna wesolosc bez powodu.
Dobry przyjaciel moze bez watpienia pomoc, ale nalezy go szanowac. To znaczy
darzyc szacunkiem i zdobyc sie na odrobine wysilku w zwalczaniu smutkow.

To nie kwestia "atrakcyjnosci" smutasow. Najczesciej smutasy sa skrajnymi
egoistami bez szcunku dla partnera, Rzucaja taka "bombe", po czym na chwile jest
im lzej, podczas gdy druga strona nie moze sie pozbierac.

Mysle ze w momencie kiedy obie strony zaczna traktowac sie jak rownorzednych
partnerow znajomosc bedzie sukcesem (to jest jedna z konsekwencji emancypacji).

Innymi slowy najatrakcyjniejsza (fizycznie) dziewczyna, najprzystojniejszy
facet, nawet bardzo bardzo madra/y i dobra/y beda mieli problemy z utrzymaniem
znajomosci, jesli w powietrzu bedzie unosic sie non-stop trupia atmosfera.

Bardzo czesto jednak, wszystko smutne samo znika bez sladu gdy trafi sie na tego
kogos, caly problem jak reka odjal.

[staua]

Masz racje - mam takiego kolege, caly czas jest sam, non stop zastanawia sie dlaczego... ale jego
glownym tematem rozmow jest, jacy ludzie sa okropni, on by chcial zabic wszystkich dookola i siebie
na koncu, wszystko jest okropne a on ma najgorzej. Znam go juz ponad dwa lata i nigdy nie
zainteresowala sie nim zadna dziewczyna.
Z drugiej strony - atrakcyjnosc jako taka jest ciekawym tematem, czasami trudno zrozumiec, dlaczego
przecietna niby osoba ma tlum adoratorow...

atrakcyjnosc

[broch]

"czasami trudno zrozumiec, dlaczego przecietna niby osoba ma tlum adoratorow..."
Z jednej strony nie tak trudno: ktos przecietny dla Ciebie to osoba ktorej
walorow nie dostrzegasz (poniewaz nie przyznajesz im szczegolnej wartosci),
podczas gdy inni sa wrazliwi wlasnie na te cechy. Z drugiej strony jest to "cos"
czasem w bardzo skrajnej formie: najdziwniejszym przypadkiem jest F. Francuski
seryjny morderca z poczatku wieku. Kobiety zakochiwaly sie w Nim nawet na sali
sadowej (F. dostal setki listow z wyznaniami milosnymi i propozycjami malzenstwa
nawet po ogloszeniu wyroku smierci). Na zdjeciu wygladal mniej niz skromnie, ale
widocznie mial to "cos". Na pewno jednak nie byl smutasem. :)
Nie zaliczam do tej kategorii ludzi pokroju Casanovy, poniewaz ten byl
"technikiem" (znal slabosci kobiet), podczas gdy F. roztaczal "aure" :))

[staua]

Mialam kiedys chlopaka, ktory obiektywnie byl okropny, naprawde nie byl przystojny, nie byl tez madry,
interesujacy, nic w nim, racjonalnie rzecz biorac, nie bylo, ale nie mogl sie opedzic od dziewczyn
(wlacznie ze mna, niestety).
A propos seryjnych mordercow, wczoraj obejrzalam dokument o doktorze Holmesie (zainspirowana
Alienista, gdzie Holmes jest wymieniony). Ten tez byl koszmarny (te wasy :-) no, to jbyla akurat moda)
a mial trzy zony i liczne kochanki...

[noida]

No mój facet też w zasadzie nie ma, ale nigdy nie miał, a ja mam cały czas.
"Dlaczego aż tyle" w sensie, że jeszcze mam tyle życia przed sobą i wypadałoby
go nie zmarnować z premedytacją a ja nie wiem, co mam zrobić żeby jednak nie.
Wypadałoby mieć dzieci, wychować je na ludzi, wybrać sobie na męża człowieka, z
którym szczęśliwie przeżyję całe życie, oraz pracę, której nie będę miała
dogłębnie dość po pół roku i tak dalej. A przy tym mam wrażenie, że w zasadzie
niewielki mam wpływ na to, czy wszystkie te rzeczy uda mi się zrobić, więc
czuję jednoczeście wielką odpowiedzialność za swoje życie i wielki lęk, że nic
się nie uda.
Obawiam się, że jestem tylko dwa lata młodsza od Ciebie, bo mam 25. Ja dopiero
w wieku 18 lat połapałam się, że ludzie potrafią być fałszywi... Też późnawo.
Myślałam o tym, żeby swój problem opisać na forum, ale chyba bez znajomości
osób dramatu to nie ma sensu... Sama nie wiem. Myślę wciąż o tym. Jak coś
wymyślę to napiszę. W każdym razie dzięki za ofertę :)

[staua]

Ha! Ja mam 31!!!! Skonczylam w sierpniu. Co do meza, to mnie (juz po fakcie) zaczelo doskwierac
przekonanie, ze to nie ma znaczenia, kto nim jest. Tzn. wazne, zeby byl minimalnie tolerowalny,a
reszta - wszystko jedno. Niezle nastawienie, co?
opisz opisz, skoro nie znamy, tym lepiej. Ja mialam problem moralny dot. falszywosci, kiedy moj bliski
kolega (bliski w sensie dlugiej znajomosci) zakochal sie w mezatce, ktora potem sie dla niego
rozwiodla, ale ja nie chcialam im kibicowac i utrzymywac tajemnicy, ktora mnie on obarczyl, wtedy tez
przestalismy sie przyjaznic. Teraz widze, ze wszyscy ludzia tak robia, normalna rzecz, ale to mnie
wtedy strasznie zniesmaczylo i zasmucilo.

[kawa_malinowa]

Bardziej mnie
> martwi problem "dlaczego aż tyle?",


To ja, podobnie jak S. mam na odwrót.
Kiedy myślę, co chciałabym zrobić, no i z kim chciałabym to robić, gdzie
pojechać, co przeczytać, wydaje mi się, że czasu jest za mało. Że w tym krótkim
okresie czasu nie można tego wszyskiego zmieścić (życie to sztuka wyboru,
prawda?). A jeszcze chciałoby się tak zorganizować swoje działania, żeby oprócz
przyjemności nadać im jakiś cel - zrobić coś mądrego dla innych, coś im
zostawić.
Tako rzekła wiekowa (wciąż ledwie co pełnoletnia) K.
Pozdrawiam

[stella25b]

Dobrze powiedziane, ze "Zycie to sztuka wyboru". Masz racje Karo, niestesty
trzeba wybierac. Ja juz przestalam byc ambitna kobieta. Przeszlo mi z wiekiem i
paroma zyciowymi doswiadczeniami. Zaczelam doceniac to co mam. A mam wspaniala
rodzine. Dwoch synow z ktorych mlodszy po porodzie (28 tydzien ciazy) walczyl o
zycie. I dopiero wtedy do mnie dotarlo, ze nic sie tak bardzo nie liczy jak
zycie drugiego czlowieka. Moje wszystkie "wielkie plany" porzucilam i zajelam
sie moimi dziecmi. A wydawalo mi sie kiedys, ze przeciez wszystko mozna robic
rownolegle, zwlaszcza nie kosztem hobby czy pracy zawodowej.
Pod koniec miesiaca moj Mlodszy skonczy 3 lata a w moich uszach ciagle jeszcze
brzmia slowa pani doktor z polskiego szpitala z prowincjonalnego miasta B." ale
go pani wyprowadzila". Nie musialam go "wyprowadzac", natura mi tego
oszczedzila ale satasfakcja, ze jest tak wspanialym dzieckiem jest ogromna.

[blue.berry]

mysle ze niektorym nie jest dane pogodne zycie, a przynjamniej bardzo dlugo do
niego dorastaja. na tyle dlugo ze finalnie lapia sie na nie w ostatnich latach
swojego bytowania.
to cecha mocno zakotwiczona w glowie, duszy, charakterze i nie ma orzed nia
ucieczki. dlatego tez czyni z czlowieka swojego najwiekszego wroga. szukanie,
pytanie, a przede wszystkim swiadomosc "braku sensu" absolutnie w niczym nie
pomagaja. w niczym i nigdy. no ale niektorzy maja tak i juz. i to nie tylko
kobiety. a nawet stwierdzilabym ze w wiekszosci faceci.
a w ogole to strasznie rozwlekly temat na dlugie zimowe rozmowy o niczym:))

a Brainy za te "fatalaszki i juz po sprawie" to masz u mnie bęcki:)))))) a co!!

[olahabe]

Nie ma co się męczyć z szukaniem sensu. Jak twierdzi mój ukochany czarnowidz
Baudrillard, jedyną właściwością sensu jest to, że nic go nie posiada.
Wychodząc z takiego założenia,trochę (przynajmniej trochę) łatwiej jest to
wszystko ciągnąć. Tak samo z poczuciem braku czasu. Lepiej pogodzić się z
faktem, że absolutnie, nigdy w życiu, nie zdążymy. Po co na myślenie o braku
czasu trwonić go?

[daria13]

olahabe napisała:

> Nie ma co się męczyć z szukaniem sensu. Jak twierdzi mój ukochany czarnowidz
> Baudrillard, jedyną właściwością sensu jest to, że nic go nie posiada.
> Wychodząc z takiego założenia,trochę (przynajmniej trochę) łatwiej jest to
> wszystko ciągnąć. Tak samo z poczuciem braku czasu. Lepiej pogodzić się z
> faktem, że absolutnie, nigdy w życiu, nie zdążymy. Po co na myślenie o braku
> czasu trwonić go?

Bardzo mądrze powiedziane! Muszę Wam powiedzieć, że będąc w wieku naszej
kochanej Kawy miewałam niezwykle silne bóle egzystencjalne, karmione lekturą
Sartre'a, Becketta i Ionesco. Bóle były na tyle silne, że uważam te lata w
pewnym sensie za stracone, bo zamiast balować, chodziłam na długie, samotne
spacery i zaszywałam sie w domu z książką przy nosie zamist podrywać chłopaków.
Tego typu odczucia są cechą charakterystyczną wieku młodzieńczego u osób
myslących. Z reguły wyrasta się z nich tak jak z tradziku młodzieńczego, a
całkowicie mijają, kiedy dopada nas proza życia, walka o przetrwanie, praca,
obowiazki, pogoń za sukcesem, lub przymus dogadzania potomstwu.
Był czas, ze żałowałam młodości strawionej na bezproduktywne smutki, ale teraz
wiem, że dzięki temu mogę lepiej wychować dzieciaki, więcej im przekazać tzw.
mądrości życiowej, mieć bogatsze i ciekawsze wnętrze (wiem, że to trochę głupio
brzmi, ale wiecie, o co mi chodzi;) I ostatnio nawet mi brakuje tych dawnych
egzaltacji, tych rozważań nad sensem życia, bo zwyczajnie nie mam na nie czasu,
a ciągły pęd mnie wykańcza. Więc nie tłamście w sobie tych ciągot do dołów
egzystencjalnych, nauczcie się czerpać z nich siłę wzbogacającą osobowość, nie
poddawajcie się im za nadto i przeplatajcie je jak najczęściej spotkaniami w
miłym towarzystwie.
Noido droga! Wiem, ze to niełatwe (dla niektórych), ale może jednak mogłabyś
pokrótce nakreślić nam swój problem. Spójrz jak ja dobrze wychodziłam zawsze,
kiedy zwierzałam się Wam ze swoich problemów. Czerpałam z Waszych słów otuchy
mnóstwo siły i pogody ducha. To naprawdę działa:)))))
Pozdrawiam serdecznie, acz z lekkim niepokojem:)

[olahabe]

Dario! Byłyśmy bardzo podobnymi panienkami! Gdzie te czasy, kiedy mogłam, po
obudzeniu się o 11, celebrowaniu kawy przez godzinę z książką i udaniu się na
jakiś niezobowiązujący wykładzik lub randkę, zasiadać na długie godziny nad
sekretnym dziennikiem, by w nim wylewać łzy rozpaczy nad swoją beznadziejną-
jak sądzilam wtedy- egzystencją! Trzymam ten dziennik ku przestrodze potomnych.
Zapisany piórem album z reprodukcją Klee na okładce, czeka na czasy, kiedy bez
zażenowania, a jedynie z ironicznym uśmieszkiem, będę mogła przeczytać swoje
ówczesne przemyślenia, bo teraz jest to niemożliwe- po prostu skręca mnie, jak
mogłam być tak głupia. Może nie jestem teraz mądrzejsza, ale przynajmniej mam
co robić (czy też zaharowywać się po pachy), co bardzo skutecznie oducza
trwonienia czasu na użalanie się nad sobą.Masz rację jednak, że pomimo całej
swojej złudności, jest to piękny i potrzebny czas w życiu.

[kawa_malinowa]

Więc nie tłamście w sobie tych ciągot do dołów
> egzystencjalnych, nauczcie się czerpać z nich siłę wzbogacającą osobowość,
nie
> poddawajcie się im za nadto i przeplatajcie je jak najczęściej spotkaniami w
> miłym towarzystwie.

I chyba tak trzeba robić. Co jednak, gdy te myśli napadają całą chmarą i
obsiadają głowę? Po jakimś czasie przesiadają się i żerują gdzie indziej. Ode
mnie jakoś chyba poleciały...
(A butów wciąż nie ma :))


Spójrz jak ja dobrze wychodziłam zawsze,
> kiedy zwierzałam się Wam ze swoich problemów. Czerpałam z Waszych słów otuchy
> mnóstwo siły i pogody ducha. To naprawdę działa:)))))

Tu się zgodzę od pierwszej do ostatniej litery!

No i prosze - potwierdza sie moja teoria...

[dr.krisk]

Mianowicie uwazam (a jestem doktorem, co chcialbym podkreslic, wiec jak cos
uwazam to musi byc to prawda) ze ludzie sympatyczni przewaznie miewaja okresy
okropnych cierpien egzystencjalnych! Miast radowac sie dniem nowym,
mozliwosciami rozmaitymi fundowanymi nam przez zycie, leza w rozgrzebanym wyrku
i rozpaczliwie wpatruja sie we wlasna stope odziana w dziurawa skarpetke... I
mysla: a ta dziura to po co? I w jakim celu? Czy ma sens? Czy istnieje naprawde
czy tylko mi sie tak wydaje? Oraz innych milion pytan w tym guscie.
Oczywiscie po pewnym czasie wstaja, biora prysznic, odziewaja nowe skarpety i
ida na miasto.
I tak przez lata cale, az sie zestarzeja i umra, ale na szczescie rzesze nowych
egzystencjalistow tylko czekaja aby zawrzasnac "pieklo to inni!", hycnac do
lozka i przykryc glowe koldra.
To wszystko normalne jest i mija. Zreszta wszystko mija.
I tym optymistycznym akcentem chcialbym zakonczyc dzisiejsza pogadanke.

Doktor KrisK, czyli ja.

diagnoza

[broch]

"ludzie sympatyczni przewaznie miewaja okresy okropnych cierpien egzystencjalnych!"
Nie doznaje cierpien egzystencjalnych. Nie jestem sympatyczny. :)

Nie da sie ukryc.

[dr.krisk]

broch napisał:

> Nie doznaje cierpien egzystencjalnych. Nie jestem sympatyczny. :)
To prawda, brochu drogi - sympatyczny nie jestes :)

[braineater]

Kurce
A ja myślałem, że jestem a też cierpień nie doznaję:(

braineater idzie się załamać

W twoim przypadku...

[dr.krisk]

. cierpienia egzystencjalne zagluszane sa konsumpcja napojow wyskokowych oraz
nadczynnoscia intelektualna. Sprobuj przez tydzien-dwa bez, a zobaczysz jaki
sartr sie z ciebie zrobi!
Wiem co pisze, bo tez tak mam.

[broch]

"To prawda, brochu drogi - sympatyczny nie jestes :)"
Nie usiluje, tyle ze powatpiewam iz przyczyna jest tak prosta :)
Uwazam, ze jesli ktos wpatruje sie w dziure w skarpetce, szukajac ROZWIAZANIA,
to jest o.k., ale jesli osoby produkujace trupia atmosfere zakazaja tym innych,
tez sympatyczne nie sa, tyle ze paradoksalnie cechuje je nadmierna milosc
wlasna, stad wydaja sie sobie sympatyczne :))

Bronie jednak mojej teori...

[dr.krisk]

broch napisał:

> "To prawda, brochu drogi - sympatyczny nie jestes :)"
> Nie usiluje, tyle ze powatpiewam iz przyczyna jest tak prosta :)
Z punktu widzenia logiki formalnej - ja twierdze, ze ludzie sympatyczni miewaja
doly psychiczne. Natomiast nie wynika z tego wcale, ze zrzedy zatruwajace
atmosfere sa osobnikami sympatycznymi! Jezeli A to B, co nie oznacza ze jezeli
B to A.

[broch]

he,he:
"Z punktu widzenia logiki formalnej" ...
doly psychiczne maja ludzie sympatyczni i niesympatyczni.
Tzn bronie sympatyczne osoby "uposledzone w dziedzinie dolow" :)

he, he....

[dr.krisk]

Zabezpieczylem sie, uzywajac w opisie moje teorii slowa "przewaznie". Co
pozwala mi zgrabnie odpierac wszelkie zarzuty co do jej niescislosci.

[broch]

zauwazylem, ale nie moglem sie powstrzymac :))

[nienietoperz]

Drogi Krisku,
nienietoperz zajety ostatnio glownie oporzadzaniem kocykli i innych podobnych
zwierzatek, i stad niezbyt aktywny, wyraza wdziecznosc w imieniu wzietej w
obrone logiki.
A jesli chodzi o sympatycznosc, to mam wrazenie, ze nie ma specjalnych regul.
Bronilem juz tu kiedys teorii o nieuchronnosci dolow i humorow, i wyrazalem
podziw dla niezlomnosci Brochowego dobrego samopoczucia. Nie wplywa to jednak w
najmniejszym stopniu na stopien sympatycznosci - przeciez rzeczony Broch w swej
niezlomnosci, kategorycznosci i marudnosci jest wrecz uroczy.

Bole egzystencjalne maja swoje wady i zalety, trudno mi sie wypowiadac we
wlasnym imieniu (zazwyczaj mijaja szybko i bezbolesnie, glownie przy uzyciu
technik podanych przez Stelle - myslec duzo i intensywnie), mam za to spore
domowe doswiadczenia w wysilkach zwalczania takowych u wspolmieszkanki. I wcale
nie narzekam. Moze czasami.
Pozdrawiajac
nienietoperz

[daria13]

Kocham Was chłopaki!!!
Bóle egzystencjalne nie są Wam już dane, ponieważ wyrośliście z nich czas jakiś
temu. Nigdy w życiu nie uwierzę, że Braineater w młodości nie doznawał. Tu po
prostu sprawdza się moja teza, że z tego typu przypadłości skutecznie leczy
życie pełne obowiązków i wyzwań, których nam wszakże nie brakuje.
Myślę, że osoby cierpiące z powodu bólu istnienia mogą być i są sympatyczne,nie
tylko w swoim mniemaniu, czego żywymi przykładami są nasze młodsze nieco
koleżanki:)))
Pozdrawiam najserdeczniej nieco zazdrosna o te bóle, na które już nie mam czasu.

[broch]

Daria,
oczywiscie ze dziewczyny na tym forum (i nie tylko) sa sympatyczne (niezaleznie
od rozterek natury egzystencjalnej).
Nie jestem pewien czy obowiazki powoduja zanik tychze rozterek:
1) grupa pierwsza zwiazana z okresem burzy hormonalnej ktora przechodzili wszyscy
2) grupa druga o podlozu roznym na ktora jest dosc powszechna i dotyka bez
wyjatku osoby z obowiazkami, bez obowiazkow. Choc wydaje mi sie ze bardziej
kobiety niz mezczyzn (tylko wydaje mi sie oczywiscie).

O bole osobiscie zazdrosny nie jestem. Wole wycieczke w gory, albo dobra
ksiazke, lub film. Bol egzystencjalny (podobnie jak fizyczny) powoduje
unieruchomienie.

Zycze sobie Dario, abys nie przezywala rozterek egzystencjalnych, poniewaz
byloby mi przykro.

egoistyczny i niesympatyczny broch :)))

[daria13]

Ja może źle się wyraziłam. Nie tęsknię za bólami istnienia, ale ubolewam z
powodu braku czasu na zatrzymanie się w biegu, na chwile sam na sam ze swoimi
myślami,czasu na przemyślenia różnorakie, na przyjrzenie się swojemu życiu.
Jestem strasznym śpiochem i w momencie, gdy przykładam głowę do poduszki
natychmiast odpływam w niebyt senny, jakby ktoś wyłączył dopływ energii. Każdą
wolną dziurkę w rozkładzie dnia (a jest ich zastraszająco mało) spędzam na
lekturze. Sprzątanie i inne prace domowe nie sprzyjają głębszym myślom, choć są
wykonywane automatycznie. Wyjątek w moim przypadku stanowi czynność prasowania;
wtedy jakoś udaje mi się skupić na myśleniu, ba nawet może lekkim
filozofowaniu;)
Kategorycznie brakuje mi czasu na przyglądanie się płynącym patykom, buuu...
Pozdrawiam niewyżyta egzystencjalnie:)

[eva.68]

Hmm... Może to nie takie oczywiste? W końcu wyjątkowo zdarzają się odstępstwa
od wszystkich reguł. Podobno? :-)

Czytam sobie i myślę, że TWA to jednak Magiczne Miejsce.
:-)

[stella25b]

Moja maksyma bylo zawsze nie myslec za duzo i za intensywnie. Stad ten moj
ciagly ruch, ostatnio niestety coraz powolniejszy. Moze wlasnie przychodzi
chwila na zastanowienie sie czy aby ta maksyma jest jeszcze dla mnie aktualna.
Ja wpadne w dola-napewno Was o tym poinformuje.

[stella25b]

errata: Jak wpadne...

Virgin Suicides

[nienietoperz]

Ze specjalna dedykacja dla frakcji pesymistow rekomenduje 'Virgin suicides'
J.Eugenidesa. Nie dlatego, jakoby to sie czytalo ciezko (alez skad!), nie bylo
zabawne (wrecz przeciwnie), czy chodzilo o samobojstwa (wcale nie sa straszne,
poza tym wcale o nie nie chodzi).
Po przeczytaniu ogarnela nienietoperza powazna tesknota do
dziecinstwa/nastoletniosci/przeszlosci, robienia rzeczy po raz pierwszy,
strachu i ekscytacji z tym zwiazanych. A najgorsze jest to, ze juz nigdy nie
bedzie sie pamietac czy rozumiec lepiej tamtych dni, w miare czasu zostana
tylko kawalki ewidencji w postaci zdjec czy kartek. To co sie wydarzylo
naprawde, pozostanie tajemnica. W miare uplywu czasu coraz wieksza.
W sam raz dla FP
goscinnie z FO,
nntpz

[staua]

Nooo, juz sobie Ciebie wyobrazam jako jednego z tych chlopcow-podgladaczy!
Dla mnie ten film dobrze uchwycil roznice miedzy tym okresem (dojrzewania :-)) u kobiet i mezczyzn...

[nienietoperz]

Od razu podgladaczy...
Nie moge sobie jakos wyobrazic, zeby dziewczyny czasem nie chcialy sie
dowiedziec, jak to bylo naprawde kiedys, czy Maciek/Janek z przeciwka sie Toba
interesowal czy nie, czy slynne wydarzenie podworkowe (chocby w moim przypadku
bitwa miedzy sasiednimi blokami) naprawde wygladalo tak powaznie, czy bylo
tylko dziecieca zawierucha.
W wieku chlopcow z VS zreszta dowolne wersje kontaktow damskomeskich omijaly
mnie z daleka, jak to bywa kiedy ktos nie dosc, ze jest bardzo gruby i
niezgrabny, to na domiar zlego ma niezle oceny. Brrrrrr.
Pozniej bylo juz troche lepiej.

Pozdrowienia,
nntpz




staua napisała:

> Nooo, juz sobie Ciebie wyobrazam jako jednego z tych chlopcow-podgladaczy!
> Dla mnie ten film dobrze uchwycil roznice miedzy tym okresem (dojrzewania :-
))
> u kobiet i mezczyzn...

[braineater]

róznice i owszem i to ogromną - chłopcy grupowo nie popełniają smaobójstwa -
najwyżej wywołuja wojnę.:)

[staua]

Na zdjeciu (jak przypuszczam mniej wiecej z chwili obecnej) nie wygladasz na zbyt grubego :-)
Oczywiscie, ze jako nastolatka podgladalam z kolezanka chlopca z przeciwka, do ktorego wzdychala.
Nawet przez lornetke :-) Sama tez mialam czasem problemy ze wzgledu na oceny, niestety
podstawowka nie zachecala do wielu kontaktow towarzyskich (mam jednego przyjaciela z klasy w
podstawowce, z nikim innym kontaktu nie utrzymuje w ogole)
O/T: teraz chyba pozostane na zawsze w tej frakcji albo w ogole przestane pisac na forach otwartych,
bo po raz pierwszy ktos mi osobiscie dokuczyl w watku o zabawie na FK. Jakos mnie to dotknelo.
Pozdrowienia!

[nienietoperz]

Wszystko przez pamietne lato 92, kiedy to schudlem 13 kg i uroslem 7cm.
A osobnikiem/bniczka o wdziecznym nicku i niewdziecznych postach nie przejmuj
sie wcale. Szkoda jesieni.
Nienietoperz

[staua]

Nigdy nie udalo mi sie tyle schudnac (ani tak szybko urosnac).To chyba tez cecha meska. Moj kuzyn
takze urosl w jedne wakacje 10 cm (tak samo, jak w tym samym wieku jego ojciec).
Co do tej osoby - zastanawiam, kto pisze na forach tylko w celu dokuczania innym, to raczej nudne...
Pozdrawiam!

[broch]

"O/T: teraz chyba pozostane na zawsze w tej frakcji albo w ogole przestane pisac
na forach otwartych, bo po raz pierwszy ktos mi osobiscie dokuczyl w watku o
zabawie na FK. Jakos mnie to dotknelo."

Nieslusznie, glupota ludzka, zawisc, proznosc to niskie uczucia. Nie daj sie.
Zawsze (nie tylko na forumach) spotkasz gnidy. Musisz po prostu (i niestety)
ignorowac, lub walic bez leb. Oczywiscie walenie bez leb nie zmieni wiele (jak
ktos durny, to nic zmienic sie nie da)... ale moze przyniesc ulge :))

[staua]

Zignoruje... tym razem jeszcze.
Podejrzewam, ze malo jeszcze takich spotkalam na swojej drodze.
Ja lubie, jak ktos rozni sie ode mnie pogladami i dyskutujemy, nie zgadzajac sie ze soba, ale takie
posty... po co? (tym bardziej, ze IP swiadczyloby, ze to nie ta sama osoba, co lilka60, ale tez sie na tym
nie za dobrze znam, pamietam kiedys Twoje posty o jakichs serwerach z Meksyku)
Bardzo dziekuje za wsparcie duchowe.

[braineater]

proponuje terapię która sam podkradłem yomie i 3promilowi - wycieczki
relaksacyjne po forum Społeczeństwo, i wygłaszanie niczym nie uzasadnionych
opinii na tematy różne. Tyle wiader pomyj co tam na moją skromną a bezczelną
osobe wylano tamże uodparnia na wszelkie możliwe przejawy sieciowego szaleństwa
(któreg moje trolowanie na Społeczeństwo, też jest chyba jakąs oznaką:)

P:)

[staua]

Nigdy nie odwazylam sie napisac niczego na forum Spoleczenstwo, Kraj, Gospodarka itd. Jak tam
zagladam (nawet ostatnio po Twoim linku) ty zaraz zmykam...

[broch]

adres IP Tiscali UK Ltd (Londyn). Za kazdym razem ta sama osoba. Poniewaz to
plec piekna, zakladam ze "komputerowa noga" :)

Jestes mila dziewczyna, powinnas o tym wiedziec. Ludzie (zwlaszcza zgozkniali z
przyczyn nieznanych) zazdroszcza tego.
Z reszta ludzie zazdroszcza rzeczy czesto smiesznych. Nie warto sie przejmowac.

:-))

[staua]

Jak to wiesz, o tym adresie? Bo to nie ten, co sie tam przy ich postach pojawia...
Zreszta, moze nie chce wiedziec, spotegowaloby to moja paranoje.

[nienietoperz]

Broch the Private Investigator.

Az mi wstyd, ze to paskudztwo nadchodzi z tej samej wyspy.

Uklony.

[broch]

:)) no dobra, nie powiem jak, ale powiem ze wystarczy bardzo niewiele (nie jest
to zadna szczegolna wiedza) do rozszyfrowanie czyjegos ISP.
W sumie w ochrony prywatnosci nie ma to (poznanie czyjegos ISP) wielkiego
znaczenia (to na uspokojenie :)). Aby kogos faktycznie zidentyfikowac trzeba
znacznie wiecej.

[staua]

Ale jakby byli zalogowani, to trudniej, prawda? Nie wiem, dlaczego takie osoby sie nie loguja. Moze
chca spowodowac poszukiwania?

[broch]

fakt, jak sie zaloguje, to faktycznie nic zrobic sie nie da :)

staua!

[monikate]

Posty tej osóbki b. mnie w Twoim imieniu dotknęły. Jej o to chodziło. Żeby
komuś dokuczyć i żeby ten ktoś zaprzestał wyrażania swoich sądów. Tu Ci już
mądrzy ludzie kwestię wyjaśnili! Zignoruj, i proszę, pisz, pisz!!! :)))

[staua]

Dziekuje Wam - mam nadzieje, ze on nie ponowi tych atakow, bede ja ignorowac, no i zobaczymy...

[mamarcela]

Jako osoba dociekliwa usiłowałam dotrzeć do sedna sprawy, ale w natłoku lilki
60 w wielu wątkach na fk ostatnio, nie bardzo wiem, o które posty chodzi. I
chyba nie chcę wiedzieć. W każdym razie :))). Nie przejmaj się.

Dzięki staua :)

[noida]

Że się za mną ujęłaś w tym wątku. Już kiedyś tu pisałam o moich popisach w
stylu "maglina" i "kataflak", jak widać biednego Castorpa też to nie ominęło...
Swoją drogą tak to jest, jak się człowiek w kwestii książek wypowiada wyłącznie
na piśmie. Słowo daję, że nikt z mojego otoczenia tego nie czytał i nie mogł
mnie poprawić. A mózg niereformowalnym narzędziem jest- tyle razy widziałam to
nazwisko i ani razu nie przyjrzałam mu się dokładnie...

[staua]

Noida, nie przejmuj sie, ta lilka tylko wszystkich poprawia (takze na innych forach to zauwazylam) a
sama napisala "Mrs DOLLOWAY" w watku o latach 20. No wlasnie, chyba kazdy robi bledy, zwlaszcza
piszac na komputerze i na forum, dlatego takie poprawianie troche nie ma sensu, kiedy wiadomo, o co
chodzi.

Virgin Suicides, czyli szosta siostra Lisbon

[nienietoperz]

Dopiero teraz mnie oswiecilo - przeciez pierwsze zdjecie zamieszczone przez
Staue w TWArzach jest ewidentna ilustracja do ksiazki Eugenidesa. Bylaby panna
(wowczas) S. najmlodsza siostra Lisbon jak znalazl.
Uklony,
nntpz

[noida]

A co sądzicie o filmie? Ostatnio ktoś się wyraził na FKino, że filmy Coppoli są
denne i mielizny scenariusza są zamaskowane niby- intelektualnymi przerwami, w
których można sobie dopowiedzieć, co kto chce, a im ktoś inteligentniejszy, tym
więcej sobie dopowiada i tym bardziej film mu się podoba (to moja osobista
interpretacja ;). Mnie się na przykład oba filmy podobały. Moim zdaniem "Virgin
suicides" jest dość wierną ekranizacją książki, na dodatek z zachowaniem całego
nierealnego klimatu, gdzie to wszystko dzieje się nie wiadomo dlaczego i te
dziewczęta są niczym czarowne zjawy...
A już "Między Słowami" to w ogóle w swojej naiwności uznałam za jeden z
lepszych filmów ostatnich 5 lat.
No ciekawa jestem, co wy na to?

[nienietoperz]

My na to Noido szybko i chetnie mowimy pani Coppoli tak.
'Virgin suicides' zachowuja z ksiazki bardzo wiele (inscenizacja wierna nie
tylko literze, ale i duchowi), tocza sie powoli i mgliscie. Nie jest to
moze 'Piknik pod wiszaca skala', ale 'Piknik' byl absolutnie genialny i trudno
mu dorownac.
'Miedzy slowami' jest rewelacyjne, potrafilem sie bardzo dobrze odnalezc w
sytuacji czlowieka samotnie spacerujacego po nieznanym miescie, kiedy obcosc
jezyka czy obrazow wywoluja gleboka swiadomosc wlasnej odrebnosci, izolacji
wewnetrznej. Tak samo prawdziwa byla scena imprezowania z obcymi ludzmi, kiedy
na chwile pojawia sie bardzo powierzchowne, nioeomal pozorne, a jednak
przewrotnie potrzebne uczucie wspolnego doswiadczenia, chocby przy spiewaniu
tych samych piosenek. Po czym znika.
Nie mowiac juz o tym, ze byla w 'Miedzy slowami' rozmowa dwojga glownych
bohaterow, ktora nieomal idealnie powtarzala pewne rozmowy nienietoperze. I to
bylo dla nas znow autentyczne i wzruszajace.

Znajomy zarzucal 'Lost in Translation' niewiarygodnosc, twierdzac, ze w miescie
takim jak Tokio czlowiek inteligentny nie moze sie nudzic. Przy calym szacunku
do niego, uwazam, ze taki punkt widzenia wynika z tego, ze nigdy duzo nie
podrozowal i w takich obcych sytuacjach sie nie znalazl.

Na koniec jeszcze jedna refleksja - polskie tlumaczenie VS ukazalo sie pod
beznadziejnym tytulem 'Przeklenstwa niewinnosci'. To stwierdziwszy, zaczalem
sie zastanawiac nad dobrym przekladem i ... klapa. Mam pare pomyslow, ale zaden
nie jest satysfakcjonujacy. Pomozecie?

Wasz
nntpz

[noida]

Uff, to dobrze, że ktoś podziela moje zdanie :-)
A może po prostu "Samobójczynie"? Choć nie brzmi ten tytuł może doskonale, to
przynajmniej jest w miarę nie nadęty, w przeciwieństwie do "Przekleństw
niewinności".

[daria13]

Virgin suicides niestety nie dane mi było ogladać, ale może to i lepiej, bo
wolę kolejność książka-film, a nie odwrotnie, więc chyba najpierw przeczytam.
Natomiast Między słowami bardzo lubię. Jest w tym filmie tak ogromna dawka
niewysłowionej tęskonoty nie wiedzieć do końca za czym, że obieram go bardzo
osobiście, bo sama czasami miewam takie stany. A zarzut, że mielizny maskowane,
wydaje mi się dość idiotyczny, bo tak można by podsumować większość filmów tzw.
ambitnych, dla motłochu niezrozumiałych;). Dobry film z założenie musi zawierać
niedopowiedzenia, bo na tym często polega jego siła. Wczoraj drugi raz
obejrzałam (tym razem z Julka) Powrót i nadal twierdzę, że to arcydzieło, a tam
aż roi się od niedomówień. I o to chodzi!
Ale faktem jest, że część moich znajomych bardzo się przejechała na tym filmie,
znaczy na Coppoli, choć nikt właściwie nie umiał uzasadnić swojego
zdegustowania. Czepialstwo zwykłe;)
No i dla mnie aktorstwo w Między słowami było jednym z największych atutów, ale
o tym już kiedyś pisałam. Wdzięk Murray'a jest, jak dla mnie, powalający:)
Pozdrawiam i jestem ciekawa, czy ktoś z Trupy może odebrał Między słowami
negatywnie, a jeśli tak, to dlaczego?

[mamarcela]

Podpisuję się pod wszystkim, co dobrego poprzednicy napisali. VS oglądałam
zupełnie bez przygotowania - jako filmik do obejrzenia i też mi się z Piknikiem
od razu skojarzył (a to u mnie numero uno od zawsze).
Dla mnie te "dłużyzny" to zaleta, bo to jest styl "pisania" Coppoli. Filmy
naprawdę przemawiające do widza powinny mieć moim zdaniem widoczny
rozpoznawalny "warsztat". Oprócz opowiadania historii powinny opowiadać o
filmie jako takim. Tak jak dobra książka nie jest tylko zawartą w niej
historią. Filmy Coppoli mogą byc drażniące dla odbiorców fabuły opowiedzianej
za pomocą sprawnie zmontowanych obrazków.

[braineater]

również się dorzucam do kręgu wyznawców, choć bardziej Lost in'a niż Samobójstw
w czystości:)
Podoba mi się własnie ten rozwlekły, na szczegółach skupiony styl opowieści,
rewelacyjny sposób opowiadania głównie za pomocą dużych zbliżeń na twarze,
gdzie każde drgnięcie, każde skrzywienie ust może momentalnie zmienić wyźwięk
całej sceny. W Dziewiczych przewinach dodatkowy atut jak dla mnie to totalnie
odjechana w kosmos muzyka Air - na żadnej regularnej płycie nie udało im się
tak zagrać jak w OST do tego filmu. No i dziewczęta z Niepokalanych śmierci,
też sa dobrane tak, by cieszyć zarówno oko, jak i nie dać się wpisać w prostą
szufladkę 'ładne'.
A w Loście podoba mi sie totalnie wszystko, a sceny Bill M. vs karaoke, oraz
jak sprzedac japończykom łiskacza, zdecydowanie lądują w mojej prywatnej
historii kina.

Pozdrowienia:)

[mamarcela]

Niepokalane śmierci - kupuję. A może Niepokalane odejście?

[braineater]

odejście zdecydowanie lepiej, bo coś mi zawsze krzywo brzmi w liczbie mnogiej
od 'śmierć' - jakieś to płaskie po polsku jest

[crazy.berserker]

O jak dobrze sobie od rana ponarzekać i pomarudzić! Że zimno,że lenistwo od
rana ogarnia i spać się chce, że w autobusach jeszcze nie grzeją...Uuuu,
lenistwo ze mnie dzisiaj od rana wszystkimi otworami ciała wychodzi i jeść
woła - najchętniej naleśniki ze świeżymi truskawkami...(oczywiście nierealne
marzenie)
Ze świata wieści też jakieś smętne - a to ptasia grypa (akurat na czasie - bo
to i Kaczyńscy ostatnio popularni i Donald), a to się process Hussajna zaczyna-
nic wesołego znaczy.
W robocie też duch przygnębienia i lenistwa się nad wszystkimi unosi (prawie
jak w jednym z odcinków Kajka i Kokosza)- przeżywamy przeprowadzkę i siedzimy
sobie grzecznie na pudłach nic nie robiąc.
Super byloby gdyby ludzie na zimę zapadali w sen zimowy - moglibyśmy jak
Muminki objadać się igliwiem (chociaż smaczniej na pewno byloby bigosem) i
przechrapać calą zimę aż do wiosny. Mnie taki wariant by pasował bo ostatnio
sportem który z lubością uprawiam jest jak najdłuższe wysypianie się. Mam nawet
pewne sukcesy - nikt z domownikow w długości snu mnie jeszcze nie pobił.

[beatanu]

crazy.berserker napisała:

> O jak dobrze sobie od rana ponarzekać i pomarudzić!

Cudownie! Marudzę więc dalej. Mgła - zamiast opadać - spłynęła sobie właśnie na
naszą ulicę, nie dając słońcu beledziuchnemu żadnych szans. Za chwilę zniknie
pewnie i Jesion Tracący Liście W Przerażającym Tempie. Może to nawet lepiej?
Tylko, że ja za chwilę wychodzę z domu i będę musiała założyć czapkę, buuuuu :(

> Ze świata wieści też jakieś smętne

Dlatego profilaktycznie wyłączyłam radio i wsłuchuję się w szalejącego za oknem
Pana Z Dmuchawą, który miast liście grabić jak bozia przykazała, zdmuchuje je
zagłuszając ptactwo i inne mruczanda kocie (jemu to nie przeszkadza, bo ma
ochronne nauszniki, tzn nie kotu tylko Panu z D) w w dodatku zatruwa atmosferę
spalinami, bo dmuchawa napęd takowy ma. Łooooo jak mi się fajnie marudzi! Dawno
tego nie uskuteczniałam!!!

> Super byloby gdyby ludzie na zimę zapadali w sen zimowy - moglibyśmy jak
> Muminki objadać się igliwiem (chociaż smaczniej na pewno byloby bigosem

Moje marzenie od dawien dawna... Chociaż zamiast igliwia/bigosu wolałabym słone
paluszki z mlekiem :)

> Mam nawet
> pewne sukcesy - nikt z domownikow w długości snu mnie jeszcze nie pobił.

A możesz zdradzić długość rekordu?

Pozdrawiam marudnie!
B

[crazy.berserker]

> A możesz zdradzić długość rekordu?

Ha - najdłużej zdarzyło mi się jakieś dwa miesiące temu - skok do łóżka o
godzinie 08.00 wieczorem (tak, tak - właśnie tak wcześnie) - a wyczołganie się
(bo wstawaniem tego nazwać nie wypada) - około południa. W sumie wychodzi około
16 godzin snu. Najgorsze bylo to że po wytoczeniu się z cieplego wyrka czułam
sie jakby walec drogowy po mnie przejechał. No ale tytuł rodzinnego śpiocha na
razie nie zagrożony ;)

I jeszcze mi się na narzekanie zebrało - przeglądałam sobie wczoraj forum
Twarzy i po pierwsze:
Doszłam do wniosku że jenteligencja w jakims momencie o mnie chyba zapomniała -
bo za diabła nie umiem załadować swojego zdjęcia na forum
a
Po drugie - przeglądająxc swoje zdjęcia doszłam do wniosku ze ostatnio
podobałam się sobie jak miałam 5 lat - co oczywiście pogodnie i szczęśliwie
mnie nie nastraja

Pozdrawliaju smętnie - c.b

[noida]

Oooo, to pobiłaś mój rekord :-) Mój najdłuższy notowany rekord to było 14 bite
godzin snu, które wykonałam po wielce wyczerpującym 10-dniowym spływie
kajakowym, gdzie a. niedobory snu miałam, b. nadmiar enegrii musiałam zużywać.
Zazwyczaj jednak sypiam po ok. 10 godzin, to znaczy tyle śpię, jeśli nie
nastawię budzika, ale mnie to frustruje, bo to ponoć bardzo dużo. Zastanawiałam
się nawet, czy by się z tym nie przejść do lekarza? Ale jeśli więcej osób tak
ma to nie pojdę ;)

A pomysł z zasypianiem na zimę jak Muminki i mnie dawno chodzi po głowie!
Mogłabym się tylko budzić na dwa tygodnie w styczniu, żeby sobie pojeździć na
nartach, a potem znów do marca podrzemać :)

[stella25b]

Czytam tak sobie Was i stwierdzam, ze ostatnio to zdrowo niedosypiam. Dzisiaj
znow sie nie wyspie, gdyz musze odwiezc polowe rodziny na lotnisko a wyruszac
bedziemy o 3- tej w nocy.

[beatanu]

stella25b napisała:

> Czytam tak sobie Was i stwierdzam, ze ostatnio to zdrowo niedosypiam. Dzisiaj
> znow sie nie wyspie, gdyz musze odwiezc polowe rodziny na lotnisko a wyruszac
> bedziemy o 3- tej w nocy.

O Stello! To pomyśl o tej 3 w nocy o mnie, tak jak ja o Tobie cieplutko i ze
współczuciem pomyślę! Dziś w nocy (albo jutro nad ranem, jak kto woli:)
dokładnie o 3.30 córka ma zbiórkę pod szkołą, skąd ruszają na lotnisko tanich
linii lotniczych, by stamtąd udać się do Zurychu (wymiana międzylicealna) - i
samodzielnie zgłosiłam chęć odwiezienia latorośli :)

Beata Z Niedoborami Snu (bo któż ich nie ma pracując na trzy zmiany...)
Beata Zazdroszcząca Rekordów Crazy Berserker i Noidy

[stella25b]

Beato:)) bede myslec!!!
Mam nadzieje, ze kiedys wybierzesz sie do mnie tymi tanimi liniami:).
Moj maz i Mlodszy leca takze taniochami do Hiszpanii.

Krecia robota...

[braineater]

wstrętnego karła optymizmu na tyłach wrogiej ideologicznie frakcji:)

Sobie wstałem 6:15, do czego po roku pracy zaczynam sie powoli już
przyzwyczajać i paląc przedwyjściemzłóżkowego papierosa pierwszego na dobrych
pare minut zapatrzyłem się na księżyc, który o tej godzinie idealnie lokuje się
w centrum mojego okna, zamieniając na chwil parę cały pokój w obłędna jaskinię
pełną jasnego miękkiego szarego światła, przełamanego gdzieniegdzie odbitymi
refleksami z ksiązkowych grzbietów srebrzeniami lub złoceniami zdobionych.
Cudny widok i az się chce dalej leżeć i patrzeć i pozytywnie do dnia mnie
nastawił maksymalnie. Potem połaziłem 20 minut z piesami patrząc na dzielnicę
wymarłą o tej porze, i na ruiny huty wokół której kłebiła się delikatna mgła i
opary z pobliskich zakładów Azotowych, nadal w tym dziwnym świetle wszystko
malowane i doszedłem do rewolucyjnego wniosku, że życie jest jednak obłędnie
fajne.
A co - i co z tego, że zimno, skoro fajnie?:)

Pozdrowienia:)

[beatanu]

braineater napisał:

> wstrętnego karła optymizmu na tyłach wrogiej ideologicznie frakcji:)
>
Nie wiem czy ten karzeł na tyłach to Ty czy ja, czy i Ty i ja... jeżeli ja to:
kajać się nie będę, bo mnie jeszcze jak Mamarcelę zabanujesz i po ptokach...

Ale! Gdy już sobie tak po tym marudzeniu na pole (dwór dla was - dla mnie pole:)
wyskoczyłam (bez czapki) coby lodówkę tym i owym wypełnić stwierdziłam co
następuje:
- na polu owym panował nastrój z krainy trolli, tajemniczo, cichutko (pan z
dmuchawą miał chyba przerwę śniadaniową, bo już nie hałasował)
- przekolorowe liście drzew różnych, jeszcze nie suche ale już nieżywe ożywiały
jednak szarości na tyle, że gęba mi się sama zaczęła radować
- wcale nie było tak zimno! Mgła osiadała sobie wesoło na rzęsach i innach
odkrytych częścich ciała (a nie wiele ich było, bom opatulona szalem długaśnym
była), wiatru zero albo jeszcze mniej - no po prostu CUDOWNIE!!!

Podsumowując: Brainy - masz rację. Co z tego, że zima się zbliża jak jest
fajnie? Jesienna buźka :-)))

[noida]

Jak księżyć świeci w okna to się powinno spać a nie chodzić! Właśnie dlatego
postuluję zapadnięcie w sen zimnowy, bo w zimę to własciwie księżyc świeci na
okrągło. Człowiek wstaje rano- księżyc jeszcze świeci. Człowiek wraca do domu-
ksieżyc już świeci.
Protestuję przeciwko przetrzymywania człowieka w ciemnościach przez większość
roku wbrew jego woli!
Eee... nie rozmwawiajmy o pogodzie, bo mi się humior psuje...

[aaneta]

A u mnie właśnie zaświeciło słonko - prosto w okno, aż musiałam zasłonić, żeby
coś widzieć na ekranie. W takim razie u Ciebie, Noido, też powinno być
słonecznie :) dlaczego więc Ci się humor psuje? Czyżby Twój pesymizm był
kompletnie bezwarunkowy?
A na obiad dzisiaj u mnie truskawki, prawdziwe, letnie, wyciągnięte rano z
zamrażarki!

[noida]

U mnie też słonko. Humor mi się psuje na wyrost, po wyobrażeniu sobie, co się
będzie działo w listopadzie.

[mamarcela]

mamarcela na pomysł ze snem zimowym wpadła juz dawno. Jak również na pomysł
odczepiania całego ciała od głowy przed snem zasadniczym, bo owe ciało czasami
we snie przeszkadza, a i potem rano czuje się dyskomforty różne. Szczególnie
gdy sypia się w okolicznościach nieszczególnie komfortowi snu sprzyjających.
Jak to miała w zwyczaju mamarcela niegdyś. Teraz mamarcela ma tak, że jak sie
położy to niemal natychmiast zasypia. Co czasami owocuje koszmarami sennymi,
bo mamarcela jako dystrakt i leniwiec funkcji sleeper nie używa prawie nigdy.
Np. jak sie położy do łóżka z zamiarem obejrzenia "Godfathera" i zasypia przed
czołówką, to ją rano dziecka budzą, a tu "Godfather III" leci, a mamarcela
niewyraźna czegoś. Kiedyś, kiedy mamarcela była osobą imprezującą i niedospaną,
łóżko do funkcji spania mamarceli nie było potrzebne. Toteż sypiała w zaiste
dziwnych okolicznościach, a także w najrozmaitszych towarzystwach. Podsypiała w
kinie, w teatrze, w środku imprezy. A potem okrutni koledzy dworowali
publicznie z mamarceli (która nią zreszta jeszcze nie była), że w teatrze takim
to a takim spała z ... I tu np. padało nazwisko, no, nie noblisty, ale laureata
oskara, prosze bardzo. Za całokształt, zresztą.
pozdrawiam wszystkich spaczy

[staua]

Bardzo chetnie objadlabym sie bigosem i zapadla w sen zimowy... A niestety, siedze jeszcze w pracy i
do domu musze dojechac, jedzenia nie mam w ogole (mam niedokonczona zupe z dyni, ale nie bedzie
mi sie chcialo jej dosmaczac), nie mowiac o bigosie, i wszystko to moja wina, bo kilkugodzinne
doswiadczenie zaplanowane na dzis zamiast rano, zaczelam o trzeciej po poludniu (z lenistwa i
glupoty). Dlatego (ufam, ze chwilowo) dolaczam do frakzji pesymistow...

[kwiecienka1]

:-)))
oj, spać to ja zawsze mogłam i mogę długo...
niestety, ostatnio mam strasznie bezsensowny (z punktu widzenia śpiocha) plan
zajęć - często zaczynam lekcje nawet przed 8 (prywatne), potem mam przeeeerwę,
zajęcia w okolicach 13-14-15 i ostatnie zajęcia kończę w porywach o 20-21...
nie umiem spać w dzień :-(
pochłaniam straszne ilości kawy & red bulla i ciągle chce mi się spać
wiem, wiem, to dlatego, że chodzę spać około 1-2 w nocy, ale inaczej też nie
umiem
księżyc mi nie przeszkadza, wręcz przeciwnie, bardzo go lubię i jako że nie mam
firanek codziennie go widzę w wielkim formacie bo akurat wędruje tuż za moim
oknem - razem z neonami BP, Geanta i hotelu Campanile rozświetlają mi pokój al
giorno :-)))
pozdrawiam
Kwiecienka Zawsze Niedospana

antyreklama

[aaneta]

Kwiecieńko, zrób to dla mnie i nie pochłaniaj strasznych ilości red bulla, ja
Cię bardzo proszę!
I zazdroszczę Ci, że możesz spać przy księżycu, bo ja za żadne skarby, nawet
pomimo mojego chronicznego niedospania od lat dwudziestu.

internetowa paranoja - suplement

[braineater]

JUŻ WIEM GDZIE MIESZKASZ!
HA HA

:)

[kwiecienka1]

już kiedy pisałam wiedziałam, że się domyślisz - w końcu to mała mieścina...

a propos spania: mogę jeszcze dodać, że zasypiam bez względu na panujący
dookoła hałas :-))) Braineater może potwierdzić (bo się w miarę orientuje): mam
za oknem kolejno przystanek autobusowy, dość ruchliwy dojazd do autostrady i
aeroklub... jak już zasnę to nic nie jest w stanie mnie dobudzić :-))))
helikopter? jaki helikopter...
dlatego mam trzy budziki i często zdarza mi się zaspać
pozdrawiam
Kwiecienka z Wielkomiejskim Hałasem

[noida]

Najlepsze, że mi się wydaje, że też wiem ;-)
Noida Po Katowicach Błądząca 2 Razy Do Roku.

[daria13]

Rekordu snu nieprzerwanego nigdy nie mierzyłam, ale rekord snu z krótkimi
przerwami z pewnością pobiłam. Spałam od 10 wieczór do 16 dnia następnego.
Miałam pewnego razu straszny kryzys w pracy i było to nawet gołym okiem
widoczne, bo wszyscy pytali, czy nie jestem aby chora. Ktoś nawet powiedział,
że powinnam się zresetować, co postanowiłam uczynić i wzięłam wolne na następny
dzień. Rano po wyprawieniu dzieci do szkoły zasnęłam ponownie, ok. 13 obudził
mnie głód więc zjadłam śniadanie i poszłam spać dalej. I gdyby nie powrót
dzieci ze szkoły i przeświadczenie, że dłużej spać nie wypada, kto wie jak
długo bym jeszcze spała.
Mogę spać zawsze i wszędzie i nigdy nie mam problemów z zaśnięciem. Bez
wzgledu na porę pójścia spać, rano zawsze jestem niewyspana. W porze roku,
kiedy za oknem rano jest ciemno, dźwięk budzika kojarzy mi się z ciosem
sztyletu w serce i jestem głeboko przekonana, że każdorazowo odbierany jest mi
fragment życia przez ten cholerny budzik, bo z pewnością przez to bedę krócej
żyła. Nie żartuję:(

[noida]

Nie mogę już! Jeszcze jedna noc nad tymi wywiadami i oszaleję... I coraz
zimniej! I jak tu być optymistą?

[crazy.berserker]

> Nie mogę już! Jeszcze jedna noc nad tymi wywiadami i oszaleję... I coraz
> zimniej! I jak tu być optymistą?

Nie gryź się tak tymi wywiadami malutka - dasz radę. Ja tam w ciebie wierzę. I
pamiętaj - ten świat jest piękny tylko dlatego że ty na nim żyjesz.

Pozdrawia - całkiem dziś nie pesymistyczny - c.b

[crazy.berserker]

Do wyjścia z biura wciąż jeszcze 2 godziny 14 minut. Boszzz, jak ten czas się
wlecze

[braineater]

4h 23m.

to się chyba nazywa bezwzględnośc czasu:)

[stella25b]

Proponuje ten czas przeliczy na metry i centymetry ale litry i hektolitry to
napewno szybciej zleci;)

[kwiecienka1]

a ja już skończyłam na dziś :-)))
teraz zostało mi mniej więcej pół litra kawusi do odjazdu osobowego do Krakowa -
wg innego sposobu odmierzania czasu: osiem machów klepsydrą
tera jadem sie óczyć
pozdrawiam
Pakująca się Kwiecienka & Die Arzte

[kawa_malinowa]

A ja jestem dzisiaj mega-pesymistką. I tak mi pewnie zostanie....
A najlepsze, ze powod jest tak trywialny w sumie, ze az mnie skreca na samą
myśl o tym, jakie to żałosne.

A Do autobusu do domu mam ponad godzinę....

[noida]

Jeszcze tylko 100 ankiet do zakodowania...

Do dupy z tą zimą!!!

[noida]

Mam już dość tej zimy!!
Tego latania okutanym jak mumia egipska, tego, że ciągle mam mokre buty i
spodnie, że ciągle albo mi zimno, albo jestem zgrzana, tego, że ciągle mi się
chce żreć, przez co mam już dupę jak kobyła, tego, że ciągle jest ciemno i coś
się z nieba sączy (co prawda mniej niż jeszcze niedawno, ale co tam), tego, że
nie ma żadnych warzyw, tylko niedobra kapusta kiszona, bo po dobrą nie chce mi
się jechać pod Halę Mirowską i niedobre ogórki kiszone, bo mi się samej nie
chciało kisić!

I w ogóle- nie mam pracy, nie piszę pracy, nie wiem, co zrobić ze swoim życiem,
nic mi się nie chce, nie mogę patrzeć na swoją gębę w lustrze i w ogóle
wrRRRRRRrrrrrrrrrr.

[ben-oni]

Podziwiając szczegóły anatomiczne (odnośnie d...y - gratulacje!), mimo wszystko
muszę się z tobą nie zgodzić. Z nieba pada śnieg, a zamiast spodni załóż
spódnicę - będzie bardziej sexy.
Ale ma być pesymistycznie... codzienna zmiana przepoconej koszuli i spocony łeb
pod czapką.

[eva.68]

Może trochę słońca z "puszki"? Podobno działa. I sauna. Pisali w gazecie.
Doraźnie dorzucę jeszcze do porad Bena [faceci to jednak potrafią... ;)] - nie
patrzeć w lustro. Bo ono nie cyganka - prawdy nie powie ;)(przynajmniej Tobie o
Tobie).
Pozdrawiam :)

[kawa_malinowa]

Ostatnio granice republiki totalnego chaosu i wewnętrznego rozpieprzenia we
mnie i koło mnie wyznaczają różne takie oczywistości. Banalne kamienie
graniczne ukradzione zwyczajnej i powszedniej jak amen w pacierzu wierzących
rzeczywistości Wszystko jak za szybą. Jak przez folię. Indeks gotowych
odpowiedzi na zadawane pytania, zestaw rodzinny, zestaw dla tych-i-innych, że
tutaj w porządku, że na zachodzie bez zmian. W sąsiedztwie indeks odowiedzi
zakazanych. W indeksie wciąż białe dziury. W głowie tak jak pogoda za oknem,
pogoda jaka jest każdy widzi Sufit, szafa (lwów brak, ale czarownica się
odmeldowuje), zielona koszula co ma odpowiednio za długie rękawy, coraz
dłuższe, koc w kratkę, kiepskie książki ściągane nocami z półek, okna, kubek z
Puchatkiem -ale to tam, kubek z żyrafą - to tutaj, bilety autobusowe studenckie
z domu i do domu, przerwy w spaniu, kuriozalne opowieści nad szklankami piwa.

I niezborność wszystkich myśli na dokładkę.

[daria13]

Chciałam trochę pocieszyć Noidę, ale przypomniała mi się wczorajsza poranna
rozmowa z mężem i znowu zrobiło mi się smutno:
Ja: "Kochanie, źle się dzisiaj czuję,muszę po pracy jechać na pocztę, kup sobie
coś sam na kolację, może flaki."
Mąż (ostrym tonem): Sam zdecyduję, co sobie kupię na kolację".
Po minucie:
Mąż: "Wiesz, te Arabki są niesamowite. Wyobraź sobie, że Laila, moja szefowa
codziennie rano wstaje o 5 i gotuje obiad dla całej rodziny. Wracają z pracy i
już wszystko mają gotowe do zjedzenia."

No cóż, nie jestem Arabką:(
Czy uważacie, że przesadzam z tym smutkiem?
Pozdrawiam wciąż rozgoryczona.

[annabellee1]

EE tam. Czy ta Laila ma blysk w oku??Mąz cie podkreca.POdpuszca. W kazdym razie
arabki sa malo dostepne to pewna pociecha..
Ja mam dyzurnego rywala dla mojego partnera.Jak czuje ze cos przygasa zaraz go
wyciagam jak diabla z pudelka..polecam..to najlepszy afrodyzjak.Prawdziwe
samczyki sa rywalizacyjne.Na ciebie dziala Laila wiec ..bo to w obie strony
dziala.Pzdr..

[agni_me]

Jesteś może pracownicą działu porad Cosmo?

[daria13]

agni_me napisała:

> Jesteś może pracownicą działu porad Cosmo?

:))))

Nie mogę stosować sztuczek na rywala, bo mąż jest chorobliwie zazdrosny i w
atakach zazdrości budzą się w nim najgorsze instynkty. Przerabiałam przez wiele
lat, nie, dziękuję.
Zresztą jestem już na tyle duża, że znudziły mi się gierki i podchody. Pragnę
tylko zrozumienia, spokoju, szacunku i partnerstwa z prawdziwego zdarzenia.
Beata kiedyś wspominała, że brakuje jej odrobiny romantyzmu ze strony męża.
Mojego wciąż jeszcze stać na romantyzm, ale też stać na takie odzywki jak
powyżej.Z reguły nie stać go na pomoc w domu, na wyrozumiałość wobec moich
słabości, na zrozumienie moich problemów, więc odruchy romantyczne, na jakie go
stać czasami jakoś niewiele mi rekompensują. Może jestem przyziemna, może za
wiele wymagam, ale burze mam za sobą, teraz chcę jedynie spokoju i łagodności.
Tak mało i tak wiele.
Ufff, ale się wyżaliłam.
Pozdrawiam:)

[eva.68]

Pozdrawiam Cię Dario ciepło w ten zimowy dzień. I życzę jak najmniej takich
poranków jw.
P:)

[olahabe]

Dario, poruszyłaś mnie. Może to ta zima, widzę spadek formy we wszystkim, u
wszystkich. Zwłaszcza poziom pogody ducha zdaje popadać w ruinę. Niepokoi mnie,
jak wiele dziewczyn zaczyna się żalić na obcesowość i brak świętego spokoju w
relacjach z mężczyznami. Mam wrażenie, że coś niepokojącego się z nimi
(chłopami) dzieje. Czyżby dezorientacja co do roli? Może lans partnerskiego
modelu związku jest nie do zniesienia i zaczyna im ciążyć? Pokój z nimi,oby się
pozbierali! Uściski!:))

[daria13]

A jeśli nie partnerstwo, to co? W dzisiejszych czasach, kiedy pracujemy równie
ciężko, a często ciężej niż oni, kiedy wracamy do domu i nie możemy sobie
pozwolić na odpoczynek, bo dzieci, bo dom? Rozumiem, że smutno jest stracić
służącą, że czas zmienił świat na niekorzyść dla mężczyzn, ale stało się,
raczej nie wrócimy już do niewolnictwa kobiet, więc najwyższa pora pogodzić się
z losem i jeśli zależy facetowi na związku, musi podjąć trud partnerstwa.Jeśli
tego nie rozumie, znaczy że wciąż jest gówniarzem. Sorry:(
P:)

[aaneta]

daria13 napisała:
> A jeśli nie partnerstwo, to co?

Rozwód :)

[olahabe]

Pewnie, że od modelu partnerstwa nie ma już odwrotu. Ja ich kryzysu nie
usprawiedliwiam, tylko współczuję i staram się być wyrozumiała, jak do dzieci,
które się jeszcze dużo muszą nauczyć, zanim do nich dotrą pewne zasady. Mają za
sobą kilka stuleci władzy absolutnej

[beatanu]

daria13 napisała:
> No cóż, nie jestem Arabką:(

> Czy uważacie, że przesadzam z tym smutkiem?
> Pozdrawiam wciąż rozgoryczona.

I całe szczęście, że nie jesteś Arabką :)))

Dario, nie uważam, że przesadzasz ze swoim smutniem, tak jak nie przesadzasz z
każdym innym odczuciem. Bo nie można przesadzać z uczuciami... One po prostu
są! To są TWOJE uczucia i reagujesz adekwatnie do sytuacji, tak jak TY ją
interpretujesz i czujesz. I nikt Ci tych uczuć nie może zabrać i a już na
pewno nie powinien komentować "Eh, przesadzasz! Eh, nie histeryzuj!" i w tak
dalej w tym stylu. Uczucia po prostu są, czy się to komuś podoba, czy nie :)
Możemy je próbować tłumić albo racjonalizować. Ale możemy też po prostu
pozwolić im wypłynąć na powierzchnię. Przeżyć je w 112% i... iść dalej. Mam
nadzieję, że Twoje rozgoryczenie i smutek powolutku zmienią się w coś
jaśniejszego i pozytywnego.

Myślę o Tobie ciepło!

Beata

Już mi lepiej:)

[daria13]

Dzięki dziewczyny! Jak to dobrze, że jesteście:)
Bardzo lubię naszych tutejszych facetów, bez wyjątku, i przez chwilę bałam się,
że się im narażę, ale od razu odewzał się dzwoneczek: koniec z obawami, koniec
z ukrywaniem uczuć i przemyśleń, bo komuś mogą się nie spodobać! O! Wyzwalam
się z okowów pokory i nieustannego liczenia się z opinią innych! Ale jestem
dzielna:)))))
A tak na poważnie; mam wszystkich tutejszych facetów za osoby myślące i wierzę
głęboko, że oni tak jak dziewczyny, dobrze rozumieją, co mam na myśli. A jeśli
nie rozumieją, to trudno:)
Pozdrawiam wszystkich, już mi lepiej:)

[annabellee1]

Ja jako pracownica Cosmo (choc nigdy Cosmo nie czytalam) uwazam ze gierki sa
potrzebne.Zmeczenie i potrzeba spokoju prowadza zwiazek do smierci.Takie mam
doswiadczenie a do tego by pracowac w Cosmo jestem za stara. Gieki to zabawa dla
obu stron.Spokoj w zwiazku to nuda, brak emocji,kapcie i takie rozne.Wariackie
pomysly dają licencjei na zwyczajne nierobienie obiadow(tylko to trzeba
sprzedac jakos) i pomysly zupelnie odlotowe. Partner moze wiedziec ze to
gra.Moj wie.I go to bawi.Ale oczywiscie ludzie sa rozni.Dobra.Nie bede radzila.W
koncu nie jestem normalna. Ale knucie czyli wymyslanie jest podniecajace
szanowna Dario/u(?)

[daria13]

Teoretycznie jestem w stanie się z Tobą zgodzić, ale wierz mi, że są osobniki,
z którymi wszelkie gry kończą się tragicznie. Moje małżeństwo to związek
burzliwy, to klasyczny przykład dwojga na huśtawce. Sama powiedz, jak długo
można się huśtać? Mnie już naprawdę mdli od tego huśtania i dla odmiany
pragnęłabym na chwilę posiedzieć u boku miłego, na ławce w parku, albo nad
rzeką popatrzeć sobie z nim na przepływające patyki.
Gry - tak, ale nie każdy umie grać:( Albo nie każdy umie stosować w grach
zasadę fair play. Mój małżonek niestety nie umie:(
Dario, jak Mario, już kiedyś tłumaczyłam:)))
Pozdrawiam w bojowym nastroju, niemniej jednak wdzięczna za rady, które w
normalnym układzie, pewnie byłyby ok.

[annabellee1]

My sie nudzimy to sobie wymyslamy..
Ale Laila i tekst o obiedzie to taki z gat.zart -lekka podpucha.Naprawde bym z
lekkim dystansem podchodzila.Tylko jak czlek omotany,zamotany to mu trudno o
dystans.
To tez przerobilam.