Zdrada

[bebe80]

Dlaczego ludzie zdradzaja ? Napewno dlatego ze czegos komus brakuje w zwiazku
pomijajac mase innych powodow ale ..... czyz moralnie nie lepiej byloby
zakonczyc taki zwiazek w ktorym sie mecze a nie zdradzac?

[ochrona.srodowiska]

Nie. Gdyz dla mezczyzny miec po pol kobiety ( z tych dwoch) to lepiej niz byc
samym.

[bebe80]

"Nie. Gdyz dla mezczyzny miec po pol kobiety ( z tych dwoch) to lepiej niz byc
samym."-

Czyli liczy sie tylko on? Jego potrzeby? A co z uczuciami tej drugiej osoby?Ten
cholerny egoizm i brak zasad mnie przeraza

[ochrona.srodowiska]

bebe80 napisała:

> "Nie. Gdyz dla mezczyzny miec po pol kobiety ( z tych dwoch)
to lepiej niz byc
> samym."-
>
> Czyli liczy sie tylko on? Jego potrzeby? A co z uczuciami tej drugiej osoby?
Ten cholerny egoizm i brak zasad mnie przeraza.<

To nie pchaj sie w takie uklady, lub odchodz sama.
I nie p... glupot.
Czlowiek jest istota spoleczna. Lepiej byc z KIMKOLWIEK, niz samemu.

[switch2u]

Ludzie nie kończą swoich związkow z wielu powodów, tak jak i z wielu powodów
zdradzaja:( Mysle, ze w wielu wypadkach zdradzający nie podejmuja takiej
decyzji ze strachu. Pozostawanie w takiej sytuacji jest dla mnie pójściem na
łatwizne i brakiem odpowiedzialności.

[pomidorowa5]

A ja mysle ze ostatnio jest na to jakas moda.... zdrada to normalka chleb
powszedni.Oczywiscie nijak sie to ma do moich zasad. Zdrada w zwiazku to brak
szacunku,milosci i lojalnosci.Coraz wiecej ludzi ma problem z monogamia

to nie tak

[tropikalny_mis]

Zdradzaja zarowno mezczyzni jak i kobiety.Zgadzam sie ze to nie jest
przyjemne,byc zdardzonym.Tylko ze w dziesiejszych czasach ludzie maja problemy
psychiczne ze soba i brakuje im szacunku dla samych siebie.Jak iwec maja miec
szacunke dla kogos innego.Inna sprawa ze czesto pomimoze pozornie z kims
sa ,nie sa zbyt mocno zwiazani emocjonalnie z ta osoba,wiec nie widza problemu
w "urozmaicaniu sobie zycia" ,nie majac z tym zadnych oporow
emocjonalnych.Szczegolnie gdy nie sa w zwiazku formalnym.Zdradzany tez jakby
prowokuje zdrade nie zdajac sobie z tego sprawy.Sa osoby ktre zmieniaja
partnerow i sa nagminnie zdradzane,bez w wzgledu na to z kim sa.Wniosek stad
jeden ze te osoby zdradzane przyciagaja do siebie pewien rodzaj partnera ktory
bedzie ich zadradzal.Temat rzeka ,cos nakreslilem-problem pozostal.I bedzie
istnial tak dlugo jak swiat istnieje ,wolna konkurencja i zmieniajace sie
feromony i nasza ukryta pogon za zyciem pelna para,w ekstazie.To wszystko czyni
nas potencjalnymi zdrajcami lub ofirami zdrady.Swiatem rzadzily zawsze
pieniadze i sex ,byly jego sila napedowa(wedlug teorii Zigmunta Freuda.
Oczywiscie sa pewne zasady jakby przestrzegane w imie rodziny,dzieci
rodu,kultury i religii,interesow wspolnych.Sex jest ta sila ktora rozpala zmysly
i jest tym lepszy im bardziej nieskrepowany i spontaniczny.Wymian moze byc
jednorazowa lub wielo,a ilsc osob zamieszanych dowolna.Sa tez osoby ktore
wymagaja od partnera lojalnosci i wiernosci i maja do tego prawo.Zyja wedlug
pewnych zasad czystosci,i sa pewne ze nie sa zdradzane.

[mlesniewska]

Jeśli zdrada jest wynikiem braku miłosci, to nie ma się nad czym zastanawiać.
Uczucie jest koniecznym powodem, by być z sobą. Brak uczucia - wystarczającym ,
by się rozstać.

[ochrona.srodowiska]

mlesniewska napisała:

> Uczucie jest koniecznym powodem, by być z sobą.
Brak uczucia - wystarczającym ,
>
> by się rozstać.

Ladnie i romantycznie piszesz, lecz:
Swiat by dawno umarl, gdyby stosowal sie do Twoich zasad.

Dla PONAD polowy ludzkosci, to chec stabilizacji i pragnienie posiadania
rodziny i dzieci jest powodem, by byc razem, a nie milosc.

Brak uczucia, troche zubaza zycie, ale najczesciej nie jest zadnym powodem
do likwidacji wspolnej FIRMY zwanej rodzina.

Pomysl nad slowem: przyzwoitosc.

[mlesniewska]

co ma tu przyzwoitość do roboty?
co ma piernik do wiatraa? a kamizelka do fraka?
Romantycznie? może tak. Nie wyleczyłam sie jeszcze z tego , choć okolicznosci
próbują mnie na to uodparniać. Ale zawsze gdzieś zostaje wiara w sprawcza moc
miłości, uczucia. O, naiwności.

[ochrona.srodowiska]

mlesniewska napisała:

> co ma tu przyzwoitość do roboty?
> co ma piernik do wiatraa? a kamizelka do fraka?
> Romantycznie? może tak. Nie wyleczyłam sie jeszcze z tego , choć okolicznosci
> próbują mnie na to uodparniać. Ale zawsze gdzieś zostaje wiara w sprawcza moc
> miłości, uczucia. O, naiwności.

Nie jestes naiwna.
Pragniesz tylko byc, jak kazdy/a z Nas, po tej lepszej stronie Swiata i Swiatla.
Ja tylko uczciwie przyznaje, ze wiekszosci sie to nie udaje.
A mimo to zyja. I niekiedy nawet wydaje im sie, ze sa szczesliwi.

[mlesniewska]

Szczęście, ideał, absolut... jakby tego nie nazwać. Nie wierzę w osiągnięcie
tego. Mogą chwile małe, ale...
Dla jednych szczęście to nieszczęścia, które nas ominęły.
Dla innych szczęście to doskonałość w każdej dziedzinie życia. Ja raczej pod
tym drugim się podpisuję.

a miało byc o zdradzie.
Zdrada to też brak lojalności wobec partnera.

[ochrona.srodowiska]

mlesniewska napisała:

> Szczęście, ideał, absolut... jakby tego nie nazwać. Nie wierzę w osiągnięcie
> tego. Mogą chwile małe, ale...
> Dla jednych szczęście to nieszczęścia, które nas ominęły.
> Dla innych szczęście to doskonałość w każdej dziedzinie życia.
Ja raczej pod tym drugim się podpisuję.
>
> a miało byc o zdradzie.
> Zdrada to też brak lojalności wobec partnera.<

- Niekoniecznie.

Tak, wiem. Piszemy o czyms innym, niz byc mialo.
Nie ryzykuj igrania (i grania) z koncepcja, ze szczescie,
to doskonalosc w kazdej dziedzinie zycia.
To koncepcja dla geniuszy (tez zreszta dosc ryzykowna).

Szczescie dla Ciebie, to harmonia i zrownowazenie celow.

[mlesniewska]

Ale osiągnięcie jednego szczytu sprawia, że zaczynasz widzieć kolejny, wyższy.
I znów masz cel. Znów dążysz do 'szczęścia'. Apetyt rośnie.... Tak więc
doskonałość to stan nie do osiągniecia. Takie moje płaskie filozofowanie.

[ochrona.srodowiska]

Wiem to wszystko. Tylko traktuj to jedynie jako czesc (zawodowa)
Twojej Drogi Zyciowej, a nie sens Twego pobytu na tej Planecie.
Jezeli sprobujesz realizowac w prywatnym zyciu te koncepcje, to sie spalisz.
A wiem, ze masz takie sklonnosci.
Ciagle zapominasz, lub nie doceniasz harmonii.

[mlesniewska]

czasem jak nocny motyl lecę wprost do ognia;)) może się poparzę, a może
ogrzeję. Rzucam się na głęboką wodę z nadzieją, że nie utonę. Ale to jest
zawsze ryzyko.
Jakos nie walczę ze swoją naturą.

[ochrona.srodowiska]

Do tej pory raczej szczescie Ci sprzyjalo. Ale wiecznie tak byc nie musi.
Nie mowie o walce z natura. To przeciez byloby byz sensu.
Jak najbardziej nalezy "folgowac" wlasnej naturze.
Przeciez sam tak robie.
Poddajac ja jednak kontroli umyslu, czyli szukajac zawsze Zlotego Srodka.

hey, uciekam do zajec.

[mlesniewska]

:)))))

[mlesniewska]

bo ja na pewno nie zapomniałabym. Ale czy da sie wybaczyć. Uznać że było,
minęło, żyjemy razem dalej. Nie tak, ze nic sie nie stało, inaczej, ale razem.
Czy da się znów zaufać???

[barberitta]

Nie:)))

[bebe80]

Zapomniec sie nie da wybaczyc tak chociaz gdy sie zerwie nic zaufania i zechce
sie ja ponownie zwiazac zawsze powstanie supelek.Obawa zawsze pozostaje ze ktos
moze zrobic to jeszcze raz wiec to takie zycie w lęku ....