Sylwester

[kwiecienka1]

:-)
wiem, że dopiero listopad, ale już pewnego czasu krewni & znajomi molestują
mnie pytaniami "gdzie?" & "z kim?" no i przede wszystkim "dlaczego nie?!"

otóż to, średnio podoba mi się zwyczaj wrzasku o północy.
wolałabym tego uniknąć i (na szczęście) najczęściej osoby molestujące dają
wreszcie za wygraną i mogę spędzić tę noc tak jak chcę (tzn. często z
osobami, które tak jak ja nie lubią Sylwestra & imprez -> robimy sobie
normalny wspólny wieczór, nie mówię, że bez toastów, ale bez szampańskiej
zabawy...)
ale nie zawsze mi się udawało wymigać, asertywność moja przechodziła bowiem
wiele prób i nie wszystkie zdała...
w tym roku jeszcze nie wiem co i gdzie będę robić, czym wprawiam w osłupienie
otaczające mnie społeczeństwo
a wy? lubicie Sylwestra? spędzacie go? olewacie? co robicie z posiadanymi
dziećmi? (w sytuacji gdy babcia chce się bawić jednak bez nich)
pozdrawiam
Kwiecienka Mocno Zainteresowana i Wsparcia Poszukująca

[mamarcela]

Odpowiadam pokrótce, bo różne sylwestrowe przypadki opiszę później, a więć
olewam
gardzę
niecierpię
mam w nosie
czasami o 18 w sylwka nie wiem, co będę robiła wieczorem
marzę, żeby się wszyscy odchrzanili i zostawili mnie samą
na szczęście jako matka dzieciom nie jestem już az tak mocno molestowana jak to
drzewiej bywało
zdarza się, że się ukrywam
pięć lat temu przeżyłam naprawdę bardzo smutny sylwester, podczas którego
przewartościowałam swoje życie i od tej pory gardzę po dziesięciokroć.

mamarcela rozumiejąca Kwiecieńkę i wsparcia udzielająca

PS. a jak jest śnieg to zawsze chodzę na sanki

"od dzieciństwa lubiłem syreny"

[braineater]

Baluję.
Albo domowo, czyli w duecie z Marysieńką popadamy w alkoholizm i inne
schorzenia społeczne, oglądając przy tym żelazny sylwestrowy zestaw filmowy, w
skład którego wchodzi Casablanca, Śniadanie u Tiffany'ego oraz film dowolny, a
także pląsy do muzyki pląsanej typu Manu Chao, albo inne latino z przytupem.

Albo zewnętrznie, czyli na dwa dni przed Sylwestrem wpadamy na pomysł, że zima
jest do (biiiiiiiiip) dupy i wybywamy na tydzień, gdzieś gdzie cieplej. I taki
jest tez plan na tegorocznego sylwestra (pod warunkiem otrzymania zaliczki
+premii:)
A raz w życiu zrobiliśmy sobie klasycznego, snobistycznego polskiego sylwestra
w Zakopanem, z wielkim planem, co by na Krupówki iśc, z narodem się bratać,
okrzyki wznosić, mosskowskoje igristoje sączyć z plastiku i wmawiac sobie, że
to szampan, ale niestety skończyliśmy oboje zatrzaskując się o godzinie 23 w
szafie. I tak sobie przesiedzieliśmy do 1 szej w nocy zajmując się sobą oraz
popijaniem wina, ktore przezornie wzieliśmy ze sobą do szafy.

P:)

[nienietoperz]

Ogolnie obchodzimy, czasem z radoscia, wracajac nad ranem tramwajem i spiewajac
radosne piosenki, nie zwazajac na nieuchronny bol glowy kolejnego dnia.
W zeszlym roku zrealizowalismy natomiast marzenie odwrotne, to znaczy
przespalismy grzecznie i gleboko nie jedna, a trzy polnoce
sylwestrowo/noworoczne! Wynik chyba nie do poprawienia.

W tym roku plany byly najpierw spokojne (i.e. alkoholizowanie sie kameralne,
niezorganizowane w gronie najblizszych znajomych Nottinghamskich, ew.
przyjezdnych, w lokalu blizej nieokreslonym - najprawdopodobniej domowym). Potem
przez chwile pojawily sie niespodziewane wolne dni w okolicy Nowego Roku i wreaz
z nimi plany nieco szalone w postaci wyskoku na Hogmanay na jakies odlegle
polnocne szkockie wyspy. Pomysl upadl w zwiazku z szokujacymi cenami biletow w
tzw. sezonie oraz w zwiazku z uswiadomieniem sobie, ze moze jak sie gdzies
zawsze bardzo chcialo pojechac, to moze zrobic to niekoniecznie wtedy, kiedy
dzien trwa tam 2-3 godziny. Wyjazd zostal przelozony na lato przyszloroczne, i
teraz czekamy na to, co nam do lbow nienietoperzych przyjdzie, majac w zapleczu
plany pierwotne.

Uklony,
nntpz

[beatanu]

Przybiegam ze wsparciem zatem :)

Mnie też nie rajcują (i nigdy nie rajcowały) szaleństwa sylwestrowych balów.
Odkąd pamiętam, spędzałam ten ostatni wieczór i noc roku w niewielkim gronie
przyjaciół, a od 17 lat - w gronie rodziny i przyjaciół. W domu u nas,albo w
lesie/na wsi, albo u przyjaciół, najczęściej w Sztokholmie. Dzieci zawsze nam
towarzyszyły, i dawniej zasypiały - albo w swoich łóżkach albo na jakimś
prowizorycznym posłaniu, gdy byliśmy na występach gościnnych. Od wielu już lat,
w okolicach północy Zaby są o wiele mniej zmęczone niż my i czasami to właśnie
dorośli idą spać ciut wcześniej... Nie wiem jak będzie w tym roku, dziewczyny
są już tak duże, że zdziwiłabym się gdyby nie poszły na jakąś imprezę
młodzieżową...

Zdążyliśmy w każdym razie wypracować sobie fajną tradycję - za pięć dwunasta
włączamy radio, program 1, gdzie zawsze odczytywany jest wiersz tutejszego
romantyka wielkiego, a później zawsze ten sam pan radiowiec (co to będzie, gdy
pójdzie na emeryturę, albo jeszcze dalej - do nieba?) pozdrawia wszystkich i
składa życzenia noworoczne, zawsze w ten sam wzruszający sposób, bo nie
zapomina o tych mniej szczęśliwych, o tych co na morzu, w więzieniu czy
szpitalu... A później pijemy sobie jakieś wino musujące przy dźwiękach
wszystkich dwunastu (chyba!) dzwonach katedralnych z całego kraju. Dzwonią
dalej z radia, donośnie, majestatycznie a przecież tak różnorodnie... Kończy
ten koncert zawsze odpowiednik naszego Zygmunta - potężny dzwon katedry
uppsalskiej...

Kilka razy zdarzyło mi się w Sylwestra pracować. Na przełomie 1999 i 2000 w
ramach protestu przeciw histerii tzw. końca wieku, świata i innych, z własnej
nieprzymuszonej woli wpisałam w grafiku swoje imię. Opieka nad ciężko chorymi i
umierającymi (na oddziale zostali pacjenci w najcięższym stanie, kto tylko mógł
uciekał na przepustki :) wydawała mi się najgodniejszym sposobem spędzenia tej
zżartej przez media i skomercjalizowanej do bólu nocy...

Beata na co dzień nieprzesączona dobrem, miłością i patetyzmem
(patetycznością?)- to tak tylko gwoli wyjaśnienia. Ale raz na tysiąc lat ?

[noida]

Hehe, ależ my jesteśmy alternatywni. Ja na przykład mam wstręt do wszystkiego,
co się robi na hurrra, czyli: Sylwestra, wyjazdu na weekend majowy, Świąt
Bożego Narodzenia, Dnia Zmarłych itp. Poza tym od dawna uważam, że Sywestra
powinno się obchodzić z 31 lipca na 1 sierpnia, bo wtedy można by urządzić
przyjemne garden party z drinkami z palemką, a nie marznąć w cienkich
sukienkach oglądając fajerwerki.
W związku z powyższym staram się, jeśli to możliwe, wyjeżdżać na Sylwestra w
góry. Na nartach jeździć lubię, więc korzystam z okazji. W tym roku jedziemy
minimalną grupką 8 osób na jakieś zadupie w pobliżu granicy ze Słowacją (gdzie,
jak wiadomo, tanie piwo i inne alkohole).
Nawiasem mówiąc moim zdaniem Sylwestry są katalizatorem wydarzeń dramatycznych
i podobnie jak Mamiemarcela przyszło mi przewartościować kwestie przyjaźni i
miłości i innych temu podobnych w Sylwestra, kiedy Beata siedziała na oddziale
z ciężko chorymi. Zresztą to już kolejna taka Sylwestrowa opowieść. A więc coś
w tym jest.

Noida w Depresji Jesiennej.

re

[jottka]

beatanu napisała:

włączamy radio, program 1, gdzie zawsze odczytywany jest wiersz tutejszego
romantyka wielkiego


i nazwisko tego pana poprosze:)

[beatanu]

jottka napisała:
> i nazwisko tego pana poprosze:)

JezusieM i Jottko, wystraszyłam się i zaczęłam w pamięci przelatywać te resztki
wiedzy na temat romantyzmu w szwedzkiej literaturze i pustka...

Pan nazywa się Esaias Tegnér a odczytywany wiersz - "Det eviga" (The eternal).
Wiersz sławi trzy wieczne wartości - prawdę, prawość i piękno, czyli 3xp z
początku wieku dziewiętnastego :)

Pozdrawiam ciekawam czy posługujesz się jakimś językiem skandynawskim.

[eva.68]

Domowo i kameralnie. Wielkie fety, z różnych względów są mi wstrętne.
Od lat 5 urodzinowo jeszcze.
Sylwester 2000 był dla mnie Przewartościowującym, w mniej dramatycznym zapewne
kontekście. W ostatnich (dosłownie) godzinach tego roku na świat przyszło moje
dziecko.
:-)

[mamarcela]

Czyli masz grudniową kózkę - uwielbiam grudniowe kózki. Spędzałam dwa sylwestry
w szpitalu - raz jako noworodek, a raz jako, ble co za słowo, położnica.
p.:)))

mamarcela oraz jej córka też grudniowe choć nie sylwestrowe koziorożce

"od dzieciństwa lubiłem syreny"

[eva.68]

Możemy więc założyć Frakcję Grudniowych Kózek ;-)
Bo ja mam urodziny jeden dzień przed moim dzieckiem. Zdecydowanie nie piąte.;-)

[mamarcela]

Super. To Ty tez dostałaś córeczke prawie na urodziny, bo my dzień przed Toba i
dwa dni przed Tobą. :)))

"od dzieciństwa lubiłem syreny"

[aaneta]

O! O! O!
Mój Młody i (jeszcze) piękny też z 30 grudnia! I chyba z tego samego rocznika co
Młoda Mamarcelówna! 1988?

[mamarcela]

W samej rzeczy. Tak jest. W koncu ktoś od niej młodszy z tego samego rocznika.
Ona 28.:)

mamarcela grudniowa

"od dzieciństwa lubiłem syreny"

[ash3]

Sylwester w tym roku: albo będę tuż po, albo tuż przed, albo w najlepszym razie
jakis czas po rozwiązaniu. Czyli kolejna domówka (jak rok temu, dwa lata temu)
tylko własnie nie wiem, czy już we troje czy jeszcze we dwoje;-)

[mamarcela]

Czyli pewnie będzie kolejny koziorożec:)

"od dzieciństwa lubiłem syreny"

[staua]

Ash, bo wlasnie mialam Ciebie pytac: a na kiedy masz termin?

[ash3]

Staua, odpisalam w mailu, ale omylkowo wyslalam z poczty redakcyjnej, wiec nie
badz zdziwiona... Pozdrawiam!

[staua]

Na ogol bojkotuje, lub prawie bojkotuje, bo moj maz lubi obchodzic jak najhuczniej, wiec musi byc
kompromis. I poniewaz bojkot byl kompletny dwa lata temu (spalismy) i czesciowy rok temu
(obchodzilismy we dwoje, w domu), to w tym roku niestety chyba przyjdzie mi ogladac opadajaca kule
na Times Square, bo juz sie nie wymigam. W praktyce oznacza to stanie w tloku, na zimnie, i
wyciaganie szyi, zeby zobaczyc cokolwiek (a prawdopodobienstwo bedzie nikle).

[marquis]

Sylwester w domku lub w kameralnym gronie, bez wielkiego zadęcia. A w Nowy Rok
koncert filharmoników wiedeńskich o 13.00, tradycyjnie w jedynce :-)
W ubiegłym roku sylwestra spędziłem oglądając z markizą "Władcę pierścieni" -
całą trylogię w jedną noc w wersji dvd, czyli trochę dłuższej niż kinowa. I nie
żebym ja był jakims wielkim fanem, bo nigdy Tolkiena nie czytałem, miałem jednak
takie malutkie pragnienie, by obejrzeć całość za jednym razem. I udało się.
Trwało do rana, bo co pół "odcinka" chciało się jeść ;-)

[daria13]

A u mnie duch chętny, ale kasy nie staje;) Noc sylwestrowa jest jednakowoż
wyjątkowa. Zwłaszcza jeśli wiedzie się życie mało wyjątkowe, chciałoby się w tę
jedną noc zamienić z Kopciuszka w królewnę;) Przez lata całe z racji ograniczeń
dziecięco-finansowych tę noc spędzaliśmy a to w gronie znajomych w naszym
domku, a to u nich. Nuuuuuuuuuda, Panie. Bo i znajomi do szczególnie ciekawych
nie należą, niestety. Może to nasza wina, bo gdybyśmy ciekawi byli, to pewnie
ciekawych byśmy przyciągali. Tak czy inaczej, znudzeni sztampą rokrocznych
Sylwestrów na łonie znajomych, w zeszłym roku spędziliśmy Sylwka
niekonwencjonalnie, bo w klubie, bez stolika, bez przyjaciół, tańcząc do ca 3
nad ranem. Tańcząc bez przerwy, bo bez stolika;). Ja tańczyć uwielbiam.
Oczywiście nie tak, jak to opisał nasz doktor, bo taniec towarzyski, pokazowy
jest jedną z najgorszych form kiczu, jaki znam, tylko na luzie, solo i
spontanicznie. A że mimo zaawansowanego wieku, lubię muzykę bujakowo-klubową i
jak mniemam poczucie rytmu posiadam, bawiłam się świetnie.
Niewykluczone, że w tym roku powtórzymy ten manewr, nawet mam zamiar dowiedzieć
się, czy w Browarmii organizują i jest szansa na wejściówkę, z tym
zastrzeżeniem wszak, że fajniej byłoby dokooptować jeszcze przynajmniej jedną
parę. Choć w sumie gdyby nie to, że tańczyć lubię, a okazji mało, to spędzenie
Sylwka w domu z najbliższymi też nie wydaje mi się najgorszą opcją:)

[marquis]

A mnie się marzy jakas taka dekadencka impreza, ze stara muzykja wszelaką, w
szczególności przedwojenną, w porywach nawet klasyczną, w przebraniach
wypożyczonych z opery... Tylko że ja nie mam takich znajomych, dla nich byłoby
to dziwactwem... A ci, którzy byliby chętni, powyjeżdżali daleko. :(

[hrabalek]

..to ja skoczę do opery po ciuchy, a Ty przygotuj muzykę,he,he...
pozdrawiam...

;)

[marquis]

Dostałaś mojego maila, jak widzę?
No to dalej, tylko że ja sobie wymarzyłem, że wystapię na balu w przebogatych
szatach Turandot - mrocznej księżniczki o sercu jak lód ;-)

[hrabalek]

marquis napisał:

> Dostałaś mojego maila, jak widzę?
> No to dalej, tylko że ja sobie wymarzyłem, że wystapię na balu w przebogatych
> szatach Turandot - mrocznej księżniczki o sercu jak lód ;-)



..pasuje, może być ,pierwszy śnieg dzisiaj za oknem...no to musi być i lód...

[marquis]

a u mnie śniegu niet, jeno wiatr hula po zamczysku ;-)

Przyjęcia

[marquis]

W powieściach - przyjęcia. W filmach - przyjęcia. A w życiu jakoś nie :( Czy wy
chodzicie na jakieś przyjęcia? Czy organizujecie jakieś przyjęcia? Nie myślę o
imprezach typu "zaproszę Kasię i Tomka i wypijemy flaszkę", tylko właśnie o
przyjęciach, choćby w wersji mini, na kilka osób? Czy tradycja przyjęć wymiera?
Bardzo bym chciał czasem zaprosić parę osób do siebie, upichcić dla nich różne
smakowitości, zaserwować drinki i spędzić całą noc na rozmowach, słuchaniu
muzyki, oglądaniu filmów czy zabawie (a nawet wszystko razem)... Tylko jakoś nie
widzę zainteresowania ze strony znajomych. Może dlatego, że coraz bardziej
rozluźniają się kontakty ze studiów, ludzie wyjeżdżają, układaja sobie własne
życia, ze współpracownikami jakoś niespecjalnie mam ochotę się spotykać poza
pracą, a nowych znajomych (poza światem wirtualnym) nie przybywa?

[monikate]

Teraz mało kto tak ma. Jakie przyjęcia, u kogo przyjęcia. Czasu nie ma, kasy
nie ma, albo jak już, to kiedy jedni mogą, inni nie mogą. Metraże za małe, duch
w narodzie nie ten. Odrodziła się ta świecka tradycja. Jeśli zaliczałam
ostatnio jakieś przyjęcia, to były to wyłącznie przyjęcia weselne.
A Sylwester? W domu najpewniej. Lecz od pewnego czasu z chęcią, bo dotarło do
mnie to, że nic nie muszę! Tym zaś bardziej poddawać się tradycji, że Sylwestra
trzeba spędzić hucznie, wesoło i w sporym gronie. Skąd tak ma być, kiedy na co
dzień kontakty towarzyskie słabe i w nielicznym gronie? Nie ma czegoś takiego,
że jakiś dom "przyjmuje w czwartki". Sylwester jest pochodną tego.

[marquis]

Kiedy ja właśnie chciałbym "przyjmować w czwartki" (choćby skromnie)...

[monikate]

Zacznij, może tradycja wróci!

[marquis]

To nie wypali, bo znajomi "nie mają czasu". (Pomijam fakt, że na przyjęcia
jeszcze trochę za wcześnie, bo mieszkanie nie wykończone i chyba musiałoby to
być stojące przyjęcie). A za komuny to się ludzie integrowali (powtarzam za
starszymi). ;-)

[monikate]

Już nic nie chciałam mówić. Ja za starszymi to samo powtarzam, co Ty. Tak i
było, że nie wspomnę o czasach dawniejszych, kiedy do pracy się nie chodziło
(co wielu było dane) i ludzie byli zajęci wzajemnym bywaniem u siebie,
integracją, itd. Ale ja to znam z powieści...

[marquis]

No własnie, o to mi chodziło, że każdy o tym czytał, o tym słuchał, ale tak
naprawdę mało kto tego doświadczył. Toż mnie jest trudno umówić się choćby na
kawę (że o wieczorze w knajpie nie wspomnę), bo znajomi już dzieci bawią i nie
niespecjalnie wizje porannego powrotu z wyczerpującej dyskusji całonocnej im
odpowiadają. A tak pieknie było na studiach... No żeby chociaż na mieście się
spotkać bez pośpiechu pogadać. No po prostu się nie da. Trzeba tydzień wcześniej
się umawiać i potem jeszcze dostaje cztery telefony, że zmiana planów, i że może
najlepiej przełożyć jeszcze na następny tydzień itd. A mnie z tym źle. Ja chcę
znowu mieć przyjaciół, którzy mają czas!

PS. Przestałem już się zastanawiać, dlaczego nie mogę już zadzwonić do kogoś o
północy, BO TAK i się umówić na natychmiastowego drinka. ;-)

[noida]

Możesz się zaprzyjaźnić ze mną. Ja mam dużo czasu, można do mnie zadzwonić w
środku nocy (chociaż na drinka mnie nie wyciągniesz, bo mieszkam na zadupiu i
albo drink albo dojazd samochodem...) i urządzam przyjęcia. Z jedzeniem. Albo z
winem. Ostatnio założyliśmy Frakcję Kominkową i będziemy w ramach rozrywki grać
w RPG, choć kominek na razie tylko w nazwie, bo nas nie stać na wybudowanie.

Przyjmować gości co czwartek to by mi się nie chciało, bo to dużo pracy wymaga
(zauważ, że kiedyś ludzie mieli służących od tego, a teraz trzeba by samemu w
kuchni postać pół dnia), ale cały czas myślę nad tym, żeby ludzi przekonać do
tego Sylwestra w lato... Podobno chcieć to móc...

[marquis]

No racja, co czwartek to jednak przesada, służby nie posiadam, jeno tytuł się
ostał ;)
A co to jest RPG? No dobra, wiem, ale nigdy nie miałem okazji pograć. Nie wiem,
czy ja jestem zacofany? ;)
Noido, zaprzyjaźnimy się, w to nie wątpię.

[noida]

Nie jesteś zacofany. To raczej my, zgodnie z infantylizmem zapoczątkowanym na
tym forum przez Darię i jej Przyjaciół ;-) cofamy się do czasów liceum. Ja
grałam parę razy i mam wrażenie, że teraz, jak już jesteśmy trochę starsi i nie
będziemy podchodzić do RPG tak śmiertelnie poważnie to możemy się nieźle
ubawić :-)

[marquis]

To może za parę lat też spróbuję ;)

[noida]

Wydaje mi się, że jesteś już w odpowiednim wieku, o ile Twoja wizytówka nie
kłamie :-)

[marquis]

Ależ gdzie tam, prawda i tylko prawda. Tylko że tutaj zdaje się sporo osób po
czterdziestce, więc czuję się przy Was bardzo młodo :)

[noida]

To ja Ci tylko powiem, że ja przy Tobie mogę się czuć młodo :-p

mlodo nie mlodo

[blue.berry]

tutaj chyba wszyscy czuja sie mlodo. niezaleznie od wieku:))
a rpg przy kominku - mmmmm - zacny pomysl

[marquis]

A czy gra przygodowa (jedna z dwóch jakie znam) "The Longest Journey" jest grą
RPG? Bosze, ale ja jestem zacofany, płonę ze wstydu.

rpg?

[beatanu]

Ponieważ nie wiem co to rpg oznacza, wrzuciłam hasło do wyszukiwarki, a
ponieważ google mam z reguły nastawione na język i szwedzki i polski na
pierwszym miejscu wyświetliło się: Riksförbundet PensionärsGemenskap co po
naszemu oznacza mniej więcej Krajowy Związek Wspólnoty Emerytów....

Czy ktoś mi wytłumaczy co to, bo leniwe stworzenie jestem i nie chce mi się
więcej w sieci czytać?
B

[marquis]

No to jest niby Real Player Game, ale co to oznacza w praktyce? Że widzimy
wszystko oczami bohatera i strzelamy do wszelkich poruszających się stworzeń??

[beatanu]

A czy w to się gra w realu rzeczywistym czy w realu wirtualnym?

B, której wiedza na temat gier komputerowych jest tak nikła jak wiedza na temat
koniugacji we francuskim :(

[mamarcela]

nie real a ROLE
i to tłumaczy wszystko
gra fabularna a nie strzelanka

mamarcela, która jak zwykle wie wszystko chociaż sie tym nie chwali
"od dzieciństwa lubiłem syreny"

rpg coś tam

[blue.berry]

nie jestes zacofany ino sie nie interesujesz po prostu.
LJ jest typowa gra przygodowa nastawiona na opcje jednego bohatera. fabula
prowadzona jest kierunku odkrywania swiata i rozwiazywania zagadek. bohater
jest tutaj bardziej prowadzacym przez gre narratorem. najbardziej klasyczna i
znana gra przygodowa jest seria Myst>
typowy erpeg to przede wszystkim dzialanie w grupie oraz budowanie postaci
swojego bohatera przez zdobywanie doswiadczenia (rozwoj umiejetnosci i
zdobywanie punktow potrzebnych do przechodzenia na kolejne poziomy). fabuła
zazwyczaj jest jednym lub sekwencja questow.
oczywiscie mowa tu o typowym rpg na komputer czyli cRPG ze wymienie tutaj
klasyke czyli Baldurs Gate (jest ona oparta na zasadach D&D i dzieje sie w
świecie Forgotten Realms.)
sam skrot rpg czyli role-playing game pierwotnie dotyczyl glownie gier
rozgrywanych bez pomocy komutera w tz czasie realnym przez grupe osob (min
dwie:) wcielajacych sie w wymyslone przez siebie postacie funkcjonujace w
swiecie z ktoregos z systemow lub wymyslonym przez Mistrza Gry.
eeeee
strasznie duzo by mowic a dzis taki leniwy dzien.
cos rozjasnilam??

[blue.berry]

eee widze ze w miedzyczasie pojwily sie pytania:)) czy moj wpis cos rozjasnil
czy mam dalej nawijac?

[beatanu]

Rozjaśniłaś, przynajmniej mnie i przynajmniej w kwestii: gra komputerowa vs gra
w RR.
Dziękuję :)

[blue.berry]

o a tutaj to w ogole mamy bardzo ladnie i jasno wyjasnione (czyli niepotrzebnie
sie wiłam mogłam od razu tak zapodać i z klasą:)
pl.wikipedia.org/wiki/Komputerowa_gra_fabularna
pl.wikipedia.org/wiki/Gra_fabularna
dodam jedynie ze wiekszosc gier z listy KGF znam i mam za soba. jestem
niepoprawnym fanem (a wlasciwie bylam) tgo typu rozrywki:)

[mamarcela]

To nic dziwnego, że sie tak Młodemu podobasz. Bo my też.
A najlepsza?
:)

"od dzieciństwa lubiłem syreny"

milo sie podobac Mlodemu:)

[blue.berry]

najlepsza?
ciezko stwierdzic

emocjonalnie - BG 1
dlatego ze trafila sie akurat wtedy kiedy bylam pomiedzy jedna praca a druga.
dzikei temu mialam miesiac tylko dla siebie. i wlasnie czesc tego miesiaca
spedzilam grajac iles godzin dziennie. nawet p[otrafilo snic mi sie to w nocy.

merytorycznie - Planescape Torment
chyba byla to pierwsza gra w ktorej mozna bylo wybrac opcje "niełojenia"
wszystkich. i naprawde bylo warto rozmawiac. bo jedna zle poprowadzona rozmowa
i byles w plecy cala zagadke. moj TZ nie zdzierzyl tej gry.

wspomnieniowo - Diablo I i II
najmilej wspominam walke finalowa z wielkim czerwonym szatanem. opcja na
wygranie okazal sie portal i strategia "łoimy ile popadnie i zwiewamy do
portalu, regenerujemy sie, wypadamy z portalu, łoimy ile popadnie i zwiewamy do
portalu":))))

scenograficznie - arcanum
uwiodl mnie tam pieknie pokazany cyberpunk

[braineater]

Arcanum cudo, szcególnie jesli się gra gnomem:)
Ale jedankowoz on screen nic nie przebija Falloutów, a w wersji stolikowej
oczywiście Cyberpunka 2020
Cholera, chyba bym zagrał:)
P:)

[blue.berry]

tia... Fallout wizualnie wspanialy. aczkolwiek w jego wypadku pierszenstwo
oddalam mojemu TZ. bylam tylko wielce kibicujacym widzem:))

[mamarcela]

Podobnie, podobnie.
Ostatnio bardzo rzadko, prawie nie. Chociaz czasami w sacred cos pozabijam, nie
wczuwając się specjalnie w fabułę.

planetscape - wielki - tylko wkurzające rozmowy długie przed walką - przegrasz
walke musisz gadać od nowa - najgoezej w labiryncie tej tam nie pamietam
imienia.

młody właśnie gothica po raz nie wiem który.

"od dzieciństwa lubiłem syreny"

[marquis]

Dżi!!! Przeczytałem i chyba zaczynam kojarzyć. Kiedyś znajomi w akademiku
kupowali namiętnie jakies takie dziwne karty, z fantastycznymi rysunkami i
spędzali po pół nocy na rozgrywkach. Mnie to jakoś nigdy nie zachęciło, wydawało
mi się strasznie skomplikowane :( Ale nie wiedziałem, że to właśnie się nazywa
gra fabularna.
Ciekawi mnie jedno, ci mistrzowie gier to sami wymyślają te fabuły?

oj wymyslaja

[blue.berry]

i to jakie:))
ja mialam przyjemnosc kiedys miec takiego MG. (grywalismy w systemie
Wampir:Maskarada). czasem poziom jego wyobrazni mnie zadziwial. tworzyl swiete
fabuly.
szkoda ze poznalam go kiedy juz praca zajmnowala mi za duzo czasu i szybko sie
skonczylo:(

[marquis]

Mniej więcej wiem o co chodzi, bardzo dziękuję za wyjaśnienie. Ale ja chyba do
takich gier sie nie nadaję. Pasjans to owszem ;)

[3promile]

1. W kwestii "przyjęć". Do urządzania przyjęć przede wszystkim potrzebny jest
salon, więc z racji nieposiadania tegoż niedawno szarpnęliśmy się z Mychą na
"homing&cooking" - zgodnie z obowiązującymi tryndami. Jako że kuchnię posiadamy
w formie aneksu-półwyspu bezczelnie wdzierającego się w niekonsumpcujną część
powierzchni mieszkalnej, tedy wszelkie usiłowania dotyczące transformacji
fizykochemicznej nieszczęsnych surowców spożywczych były w czasie tego
"cookingu" wszem i wobec widoczne. Po mniej więcej kwadransie nie zdzierżyłem -
widok maltretowanych warzyw i sponiewieranych perwersyjnie zwłok zwierzęcych
wywołał u mnie niekontrolowany napad omniagresji, więc całkiem grzecznie
wypieprzyłem całe towarzystwo ze strefy kuchennej, w ciągu pół godziny uporałem
się z tematami "chili con carne" oraz "flan porowo-selerowy" i zaprawdę,
zaprawdę powiadam wam - nigdy więcej!!!
2. W kwestii Sylwestra, cóż - banalnie. Ostatnie pięć Sylwestrów spędziłem, z
racji wykonywanego zawodu, w pracy, więc z nieukrywaną radością czekam w tym
roku na telewizornię, sporą butelczynę prosecco i niewinny balkonowy fajerwerk w
domowych pieleszach...

trzechpromili stęsknione za ksywencją "safanduła"

Przyjątka

[brunosch]

robię raz do roku, w ściśle określonym terminie. Pojawiają się znajomi i znajomi
znajomych (raz jeden pojawił się jakiś rudy Wiking ze swoją damą z Korei, chyba
nikt go nie znał), bywa do 30 osób na małej przestrzeni i tosą już spotkania
rytualne.
Co do Sylwestra - NIE ZNOSZE! Zabawy na gwizdek, całowania na gwizdek, składania
sobie nawzajem banalnych życzeń, obserwowania systematycznego nasiąkania
alkoholem u przedstawicieli płci obojga (chichotliwe niewiasty, lepcy panowie).
Tango-przytulango.
Najpiękniejszy, to ten z trójką przyjaciół, gdy jako bilet miał być limeryk.
Skończyło się na napisaniu opasłego poematu limerycznego z czasów Średniowiecza
i kompulsywnego rymowania, w którym się tak zapamiętaliśmy, że o szampanie
przypomnieliśmy sobie dopiero około godziny 2 nad ranem.

[griszah]

brunosch napisał:
> Skończyło się na napisaniu opasłego poematu limerycznego z czasów
Średniowiecza
Zamieścisz na łamach TWA czy to była poezja ulotna?

[brunosch]

stanowiliśmy grupę twórczą, więc wypada zapytać o zgodę na publikację etc.

[griszah]

Z tego wnoszę,że utwór jednak nie zaginął. A czy Grupa Twórcza funkcjonuje
tylko okazjonalnie-sylwestrowo czy częściej?

[brunosch]

bardzo rzadko, a szkoda...

[kubissimo]

niemalze od roku kazdy czwartek to przyjecie w gronie przyjaciol
taka nasza nowa swiecka tradycja
zeby bylo zabawniej kazdy sie rwie do gotowania, wiec czasami manu przekracza
nasze moce przerobowe
swietna sprawa :)))

Sylwester i zadrutowana brama - uwaga BPP

[mamarcela]

Dawno, dawno temu, a może jeszcze dawniej, pewna mamarcela sześć godzin przed
rozpoczęciem nowego roku pokłóciła się dramatycznie ze swoim ówczesnym
fiancem. Nikt juz nie pamięta czego owa kłótnia dotyczyła, ale wiadomo, że
finałem jej było trzaśnięcie drzwiami i pozostawienie mamarceli w pełnym
wieczorowym rynsztunku na pastwę samotnego sylwestra. Ale mamarcela wcale nie
miała zamiaru się smucić, niedoczekanie tego palanta, miała zamiar bawić się do
rana. Wzięła więc psa, posmarowanego na tę okoliczność żelem z brokatem, a co
jak się bawić to się bawić, i udała się na zaimprowizowaną balangę do owego psa
najlepszego przyjaciela (imieniem Berry, ale nie Blue tylko Red). Pies ten
rzecz jasna posiadał właścicieli, właściciele zaprosili jakichś gości,
niektórzy z nich przyprowadzili psy , bo to psiarskie towarzystwo było. I jak
to bywa na takich zaimprowizowanych domówkach wszyscy bawili sie po prostu
świetnie. Aż do mniej więcej 22.45, kiedy to pani domu (osoba duża, obszerna i
bardzo nazwijmy to asertywna) zarządziła, że teraz panie idą na spacer z
pieskami (najlżejszy był sznaucerem olbrzymem), a panowie doglądają bigosu i w
ogóle przygotowują wszystko na przywitanie nowego roku i powracających ze
spaceru zmarzniętych dziewczyn(oraz psów w ilości cztery).
No i poszły. Przewodniczką stada była gospodyni, która zaprowadziła je w sobie
tylko znajome (chociaz nie bardzo, bo to nowe mieszkanie było) miejsca. Noc
była ciemna, bezgwiezdna, okolice jakieś kompletnie bezludne, ścieżka wyboista,
ale właścicielki psów bawiły się świetnie, a ich psy jeszcze lepiej, latając po
chaszczach najrozmaitszych i taplając się w śniego-błocie. Nagle na drodze
wędrowniczek stanęła brama. Wielka, żelazna i zaddrutowana. Trzy z czterech
spacerowiczek zdecydowane były wobec takiego obrotu sprawy zawrócić, ale
właścicielka Berusia (ta mocno asertywna i takoż obszerna) postanowiła
oddrutować ową bramę, bo jej zdaniem tędy było znacznie bliżej do domu (gdzie
jak przypomnę czekali faceci z szampanem, bigosem i innymi atrakcjami).
Drut był gruby - tak na palec - oddrutowywanie szło więc nad wyraz opornie. Na
próżno trzy biedne dziewczyny (znacznie mniej obszerne i asertywne) jęczały, że
może lepiej zawrócić, albo poszukać dziury (bo psy jakoś przelazły i biegały po
drugiej stronie), gospodyni przyjęcia była nieprzejednana - nie będzie byle
brama pluła jej w twarz. Oddrutowywała więc wolno, ale systematycznie ("o
popatrzcie, jeszcze tylko jedna pętla"), podczas gdy koleżanki jęczały, tupały
z zimna i wieszczyły, że już na pewno niedługo zacznie świtać, psy natomiast
bawiły się świetnie. Proces oddrutowywania był już niemal ukończony, gdy nagle
niebo rozświetliło się petardami, które nie tylko zaanonsowały przybycie nowego
roku, ale również pokazały, że brama owa jest praktycznie bramą wolnostojącą -
po każdej stronie doczepione do niej były li i jedynie trzy segmenty płotu.
Kiedy zmęczone, wściekłe i nieco pokłócone spacerowiczki dotarły na przyjęcie
okazało się, że bigos jest mocno spalony,a faceci mocno nietrzeźwi. Psy
natomiast podczas aktu oddrutowywania najadły się w krzakach jakichś świństw,
czego konsekwencją było naprzemienne rzyganie do rana.

mamarcela, która zdecydowanie nie lubi sylwestra

"od dzieciństwa lubiłem syreny"

:)))

[blue.berry]

mamarcela to jest jedna z cudniejszych sylwetrowych opowiesci
jestes wielka i w ogole cudna:))
i normalnie jakos tak wielce Cie polubilam i w ogole:)))

b.b ktore po spedzeniu najpiekniejszego sylwestra w londynie gdzies tutaj
opisywanego (i zarazem bardzo nostalgicznosmutnego) stwierdzilo ze juz nigdy
taki sylwester sie nie przydazy i polozylo przyslowiwoa "lagę" na daną imprezę.
a od 4 lat i tak spedza ja w domu z paskudnym psem ktorego nie ma gdzie
zutylizowac a wysmarowac brokatem i w gosci tez srednio:)

[mamarcela]

Droga Jagodowa Borówko,
1. :))) i jeszcze więcej
2. to niestety też opowieść z cyklu "very old T-shirt", czyli "a gdzież są
niegdysiejsze śniegi"
3. Pozdrawiam serdecznie
mamarcela, którą uczące się genetyki dziecko przegania od kompa

"od dzieciństwa lubiłem syreny"

Genetyka kompa????

[dr.krisk]

Zawsze uczono genetylki na fasolkach....
Jak ten czas pedzi.

[mamarcela]

Oj dottore, może nie kompa ta genetyka, ale pewnym jest, że ja jej nie
rozumiem. Proszę bardzo oto cytat;
"Po rozpoczęciu transkrypcji jest ona kontynuowana aż do miejsca, w którym się
kończy." Koniec cytatu.
Czy to jest mtak zwane masło maślane, czy może jest w tym jakis głębszy sens?

mamarcela, która wie, że nic nie wie, a lubi wiedzieć

"od dzieciństwea lubiłem syreny"

[dr.krisk]

Sensu w tym ni ma, ale prosze nie mowic dziecku, bo jeszcze zwatpi. A od
zwatpienia do degrengolady moralnej tylko krok!!! I co wtedy?

[mamarcela]

Kłopot w tym, że dziecko po pierwsze samo wie, że to nie ma sensu, a po drugie
dawno zwątpiło. Nas szczęście wie, że niestety trzeba przez to przejść. Nie
wiem jak to się stało i czemu mogę to zawdzięczać, ale mam mądre dziecko.

"od dzieciństwa lubiłem syreny"

Moje gory moj sylwester

[stella25b]

Ja tam wole w gorach, w malym towarzystwie, daleko od cywilizacji. Alpy maja to
do siebie, ze na calym ich terenie leza tzw. Winterräume- czyli schroniska
zimowe bez obslugi. To male domki, przewaznie jedno lub dwa pomieszczenia,
zaopatrzone w opal, prycze i puszke- kase uczciwosci. Polozone dosc wysoko w
gorach dostepne dla narciarzy turingowych, wspinaczy czy turystow
wysokogorskich. Raz spedzalismy takiego sylwestra w Dachstein pod Bischofsmütze
i rezydowalismy we czworke w takim schronisku (wspinajac sie)pare dni przed
sylwestrem. W samego sylwestra pozno wieczorem, kiedy bylismy przekonani, ze do
tej puszki juz nikt nie dotrze, zawitala grupa narciarzy (Skitouring)
austriackich. Oni byli takze bardzo zdziwieni naszym pobytem. Razem spedzilismy
sylwestra a o polnocy, po wzajemnym zlozeniu sobie zyczen, zaczeli tanczyc (w
butach narciarskich) walca wiedenskiego (calkiem powaznie)na sniegu.
Innym razem to akurat my bylismy Skitouringowcami i postanowilismy spedzic
sylwestra w Winterraum pod Zugspitze. Kiedy dojechalismy do schroniska okazalo
sie ze bylo one kompletnie nie przygotowane na zime- zadnego opalu. Innego
wyjscia i tak nie mielismy bo bylo juz pozne popoludnie wiec zaczelismy
rozgaszczac sie w zimnym Winterraumie. Az tu nagle uslyszelismy glosy. Okazalo
sie, ze w pobliskim schronisku letnim (ktore zima nie funkcjonuje) miala odbyc
sie olbrzymia impreza na 80 osob. Odwolano ja ze wzgledu na zagrozenie
lawinowe. Jednak zagranicznych gosci (4 Anglikow) nie udalo sie zawiadomic o
czasie i organizator imprezy wraz ze swoja dziewczyna przyjechali do tego
schroniska wlasnie z tymi 4 Angolami. Wlasciwie z trojka bo po 4- tego
zorganizowalismy akcje ratunkowa, gdyz zaslabl gdzies po drodze. Organizator
byl zszokowany naszym pomyslem spedzania sylwestra w Winterraum wiec zaprosil
nas do schroniska letniego i w takiej miedzynarodowej trupie dotrwalismy do
rana.

reaktywacja

[kawa_malinowa]

z Najlepszą i z kumplem u niej w domu. Mama Najlepszej zdziwila sie, ze tak
malo osob bedzie, i ze dziwnie, bo dwie dziewczyny, chlopak jeden. Nic to.
Wiemy, gdzie jest promocja na alokhole. Spędzimy Sylwestra przed telewizorem -
to nie ja ukladalam repertuar - Fight Club, Pi, Requiem dla snu, 21 gramów...
dalej nie pamiętam :)

[marquis]

We własnym domu w kameralnym gronie (znaczy się ja i markiza).

[aaneta]

A może w Wawie, w kameralnym gronie TWAczy niektórych?

[braineater]

tańce hulanki swawole przy muzyce Pink Freud z Mika Urbaniak w goscinnych
nawijkach i Niewinnych Czarodziei, a także Fisza z Buniem.
Cos mi sie zda, ze najlepszy koncert roku trafię na sam koniec:)

A potem saniami przez zaspy do dom (inna komunikacja w Katowicach przestała
działac:)

P:)

[kubissimo]

hesus, to bedzie impreza tematyczna pt. ZŁAPMY DOŁA?
juz lepiej wlaczcie sobie AXN i obejrzyjcie calonocny maraton LOST :)

a ja nadal nic nie wiem o moim sylwestrze, ale to tak programowo, bo generalnie
to ja czniam ten OBOWIAZEK celebracji :)

Ja tradycyjnie...

[dr.krisk]

. zrobię remanent zawartości półek alkoholowych w piwnicy. Mam już na oku parę
ciekawych buteleczek, do tego oliwki wygrzebywane nożem z puszki.
Nienawidzę fajerwerków, bo wpadają mi do ogrodu i potem trzeba sprzątać.
Jakoś pewnie przetrwam tę noc (no i co z tego że sylwester??????).

[diffie]

że nie wspomnę o tym, iż fajerwerki płoszą psy. Zwierzak może nawet zawału
dostać. Pewnego sylwestra spędziłem z czarnym kundelkiem o imieniu Gucio, na
okrągło musiałem go przytulać, w końcu do piwnicy zeszliśmy, tam już ciszej
było. Gucio się trząsł, a ja wino owocowe popijałem.

[stella25b]

Ja prawie tradycyjnie bo na pakowaniu rzeczy na wyjazd narciarski. Wyruszamy
wczesnie rano w Nowy Rok z nadzieja,ze autostrady beda puste po sylwestrowych
tancach.