Jesienna ....

[robsonick]

Jesienna szaruga?....
widze ze do mnie mruga
kolorów jesieni moc
slonce przerywa noc
radosnym skrzeniem
igra na lisciach promieniem
perlace sie krople rosy
pozostalosc po nocy
dlaczego szaruga pytam
teczowa okolica, czytam
wierszem pisane kuplety
opisuja szarugi zalety
I jej ksztalt jej mina
Taniec gestow sie zaczyna
Plozac sie barw pozadaniem
Ulega zadzy przybraniem
Kolory mocne sa istotnie
Sciela tuz przy moim oknie
lezac na lozku, na mojej twarzy
nadzieja spoczela ze cos sie zdarzy....

[szaruga]

az sie zarumienilam....

[robsonick]

szaruga napisała:

> az sie zarumienilam....

az sie zarumienila od slonca
muskana promieniami, goraca,
pachnaca, kolorowa, radosna
jesien,a mimo to jak wiosna

tylko ubrania bardziej pastelowe
mowią ze stare, a dla mnie nowe
z tancem sie kojarza i radoscia
z jesieni do slonca miloscia,

tak patrzac na tych barw igraszki
same do glowy lgna mi fraszki
i tych pociesznych rumow kilka
slodzacych jak czekolada milka

wszystko to razem daje upust ządzy
ktora przed chucią czasem zdazy
i walczy o milosne uniesienia
nie majac nic do stracenia ...

[szaruga]

troszke musza cie te moja pąsy krecic... robsonicku ;))

[robsonick]

szaruga napisała:

> troszke musza cie te moja pąsy krecic... robsonicku ;))

W pąsach jesienne krajobrazy
mienia się w sloncu, a fazy
ksiezyca z mgiel otuliny
wieczorny czar. Uchylily
tajemnic rabka misternie
skrywany posrod wilgotnej ciszy
bojac sie ze ktos uslyszy
co szepca noca rusalki
rozbierajac mnie na kawalki
w tancu porywach niosac zadze
czy przed wschodem zdaze?
uniesienia zdobywac szczyty
nim budzikiem zostane "zabity" :)

[szaruga]

jak roża pasowa
czytajac twe slowa
niepokoj odczuwam
i w myslach zanurzam
sie... cala

[szaruga]

Jedna łzę Ci wyślę , łzę tęsknoty.
Jeden włos , ten co o dotyk Twój prosi.
I jeden uśmiech taki smutny.
I jedno serce moje,
Takie Twoje , że aż obce.



Z harmonij najpiękniejsza bywa
Miłość prawdziwa.

ale nie moj...

[Gość: robsonick]

szaruga napisała:

> Jedna łzę Ci wyślę , łzę tęsknoty.
> Jeden włos , ten co o dotyk Twój prosi.
> I jeden uśmiech taki smutny.
> I jedno serce moje,
> Takie Twoje , że aż obce.
>
>
>
> Z harmonij najpiękniejsza bywa
> Miłość prawdziwa.
>
ale nie moj...los jest moich rekach
on w Twoich rak oczekiwania mekach
pragnie by byc osloniety od grozy wszechrzeczy
szuka schronienia, nie nikt nie zaprzeczy
ze jesien nadeszala kolorem wiatrem i deszczem
czesane drzewa rozmawiaja cichym szeptem
czy umawiaja sie na wieczorne kochanie?
czy plotkuja o nas najdrozsze "kochanie"?
nie wiem nie znam drzew szumu jezyka
lecz wiem ze uczucie pojawia sie i znika
lecz przyjdzie ten dzien radosny, boski
kiedy nie zniknie uczucie a znikna troski
wiedzial bede ze szum drzew skanduje z radoscia
poczatek uczucia zwanego miloscia

qde co ja piszem alem siem rozwinal hihihi

[szaruga]

rozwojowo......
milych weekendowych szalenstw
i braku tabunu malenstw
na przeszkodzie stojacych
i lzy roniacych...
pozdr :))
szaruga konczaca wyjotkowo juz dzis ten 43 tydzien pracy

[szaruga]

....szaruga a jednak wiosenna
choc liscie na dworze w przeroznym kolorze
mieniac sie z drzew leca na ziemie
a twoje spojrzenie mnie meczy
jestes jak obraz teczy
nie jestem na nia uczulona ale
jestem zdziwiona jak bardzo to wdzieczny
temat konwersacji i wzajemnych relacji

[Gość: robsonick]

musze przyznac ze mnie troszke zatkalo
po pierwsze swietne
a po drugie cudowne wpasowanie sie w konwencje mojegio pisania ;)
jestem pod wrazeniem szarugo ;)))))****

---
rob@ :)

[szaruga]

nie podlizuj sie robsonicku....... :))*
nie podsmiewaj sie ze mnie robsonicku ......... :))*
bo wiecej nie amobilizuje sie zrymowania :)

* - wersja do wyboru

[Gość: robsonick]

goopol jestes ja na serio tak mysle :)**

[szaruga]

.....goopol'ka?????
pytam cie - ja polka.

czemu nie rymujesz?
i budujesz proze angielska
z cierpliwoscia anielska?

[mathildae]

i wywolal Robson wilka tfu! szaruge z lasu;)))

[Gość: robsonick]

mathildae napisała:

> i wywolal Robson wilka tfu! szaruge z lasu;)))
hehe no ja tak potrafiem :)

[Gość: robsonick]

> czemu nie rymujesz?

Nie zawsze jesieni klimaty
budza w mnie dusze poety
czasem cieszy mnie pisanie
proza, gdy wiersza rymowanie
nie cieszy lekkoscia tak
gdy do pozji weny mi brak :)

[szaruga]

naprawde az mi wstyd ze tak sie dopraszalam........
oczywiście pasowa
szaruga jesienna

[Gość: robsonick]

szaruga napisała:

> naprawde az mi wstyd ze tak sie dopraszalam........
> oczywiście pasowa
> szaruga jesienna

nie wstydz sie prosze
wrzuc swe 3 grosze
gdy tylko ochote
masz bym mial robote
ja wymysle wiersze
ktore beda pierwsze
chwile piescic tylko
serce twe


---
rob@ :)

[szaruga]

dziekuje, dziekuje
robsonick smakuje
jak wino francuskie.....

[robsonick]

szaruga napisała:

> dziekuje, dziekuje
> robsonick smakuje
> jak wino francuskie.....

im starszy tym lepszy ... to w odleglej perspektywie bedziesz miala ze mnie
pocieche hihih :) bo ja mlodzioodki jestem :)

[szaruga]

wino francuskie dobre dla ciala
mlode - smakuje, starsze - kochalam.
łosie to ssaki bardzo cieplutkie,
prawdziwe pluszaki nie takie malutkie
co prawda, ale i tak w ich objeciach
szaruga jesienna by sie wygrzala

[szaruga]

robsonick napisał:

> szaruga napisała:
>
> > dziekuje, dziekuje
> > robsonick smakuje
> > jak wino francuskie.....
>
> im starszy tym lepszy ... to w odleglej perspektywie bedziesz miala ze mnie
> pocieche hihih :) bo ja mlodzioodki jestem :)
mniam, mniam miodzik

[robsonick]

Wiatr poczochral w okolicy drzewa
Biega szaleje z nas się naśmiewa
Postrącał liście pozrywał dachy
Ma widać z tego ubaw "po pachy"
Jesienią pachnąj ego podmuchy
Kiedy tak wieje pragnę poduchy
miękkości poczyć pod sobą objęcia
Wsłuchać się w ciszy cichutkie granie
Aby z radością zbudzić się z pianiem
Wyjrzeć przez okno, ujrzeć szarugi
po kroplach plasający zalotny długi
skrzący się przekornie rażąc me oczy
promyczek słońca co do domu wskoczył :)

[robsonick]

...przymykam oko jeszcze choć chwilę
zapadam w otchłań lecę jak motylek
przez zaciśnietych powiek nieszczelności
wciska się promyczek to mnie złości
wstaje wiec i zlowrogo to wygląda
patrze, słońce mi przez okno zaglaąda
figlarnie bawi się mej złości miną
postępując przekornie jak i ja z dziewczyną
widzę jak szydzi z mego niewyspania
jak pragnie bym padł przed nim na kolana
lecz nie jest to złośliwe ani niemiłe
niechaj mnie raczy, niechaj się wbije
promieniami w me rozbudzone ciało
aby ciałem a nie wrakiem się stało ....

[szaruga]

twe cialo rozbudzone...
a moje mysli szalone wciaz gnaja
przeznaczenia swego nie znajac...
bo czy to prawda czy uluda senna?
ktoz to wie, czy moze niewyspanych czlonkow piosenka
i tylko zmeczenia jego objaw
a w glowie mojej sie maci i wcale nie sennie
wylowic ten wrak z otchlani dennej
juz chce i sprawdzicz cy cialo jeszcze miekkie,cieple
czy wezmie ode mnie tej rozkoszy tanecznej
choc krople...

[Gość: samanta]

Wiatr w lesie
szaleje,
a licho sie
smieje
stracajac mi liscie
na wlosy.
W pajeczej
sukience
i wrzosu
nareczem
wciaz snuje sie
wsrod ciemnej
nocy.

To pora
wysniona
drzew zlota
korona,
juz mroczny
bal sie
zaczyna.
Wsrod nocnych
tych cieni
mgla wciaz
otuleni
tkwia las
i jesienna
dziewczyna

[robsonick]

Jesienna ... dziewczyna i las
i ja, nikogo oprócz nas
wiatr niesie wołanie
Dyskretne niosać pytanie
co mgłą spowite nieprzejrzystą
Taką mleczną a jak czystą
dotka ciał naszych rosą
perlące się krople nocą
Czy to dla nas stworzenie?
W lesie my dwoje i zapomnienie,
mgła pieści oddechem chłodu
jak kochankowie kostką lodu
ciała rozgrzane pożadaniem
tocząc krople rosy z oddaniem
wierząc że te niewinne igraszki
uczynią z chwil tych ważkich
uniesienia chwile i rozkosze
oddajcie się chwili, proszę.

[robsonick]

robsonick napisał:

> Jesienna ... dziewczyna i las
> i ja, nikogo oprócz nas
> wiatr niesie wołanie
> Dyskretne niosać pytanie
> co mgłą spowite nieprzejrzystą
> Taką mleczną a jak czystą
> dotka ciał naszych rosą
> perlące się krople nocą
> Czy to dla nas stworzenie?
> W lesie my dwoje i zapomnienie,
> mgła pieści oddechem chłodu
> jak kochankowie kostką lodu
> ciała rozgrzane pożadaniem
> tocząc krople rosy z oddaniem
> wierząc że te niewinne igraszki
> uczynią z chwil tych ważkich
> uniesienia chwile i rozkosze
> oddajcie się chwili, proszę.

Niech nie pozostną prośby bez echa
W ich spełnieniu drzemie pociecha
Na wspólne życia kosztowanie
Pieszczoty, westchnienia, całowanie
Musinięcia warg o Twój policzek
I rozkoszy, których tu nie wyliczę
Mgła się unosi perląc rosy krople
Patrzę w oczy Twe jakże przewrotne
Mówią "tak" i zaraz potem "nie" wyrażają
Zachęcać i zabraniać na zmianę nie przestają
Czyję jak rosa spływa z mego ciała
żłobiąc ścieżkę jak lawina biała
patrze na twe ponętne kształty
jak po nich spływa z rosy Bałtyk
jak owoc jak wilgotna brzoskwinia
a jednocześnie przepiękna dziewczyna
zachęcasz swoich kształtów kreską
wzbić się w przestrzeń niebieską
ponad obłoki ku gwiazd migotaniu
by tylko dotknąć Cię na spotkaniu ....

[szaruga]

halloweenowo-urodzinowo sie zabawila
i glupot narobila
w noc duchow wampirem zostala
meczyla i krew wysysala
i naprawde nie chciala byc niemila...

[Gość: robsonick]

szaruga napisała:

> halloweenowo-urodzinowo sie zabawila
> i glupot narobila

URODZINOWO ???????

[szaruga]

tak, ale nie moje ;)

[szaruga]

ta co miala urodziny skonczyla jeszcze gorzej... ;))

[Gość: robsonik]

szaruga napisała:

> ta co miala urodziny skonczyla jeszcze gorzej... ;))
juz skończyła ??

[szaruga]

jesli chodzi o balange - to tak
jesli chodzi o zycie - to nie

[szaruga]

"i czego oczekujesz?"
tak szczerze oczekuje spojrzenia
oczu twoich z bliska, ust drzenia
gdy nikt nie pogania,
nikt nie naciska
na nic i na wszystko
glosu twojego wibrowania
wspolnego zartowania i gadania
przy kawie w zacisznym kaciku
gestego powietrza i czasteczek tlenu
ktore w zarciku
az ciezkie sa od naszej chemii zapachu
gdy twoje kolano przy moim spoczywa
a kawa stygnie, a ja nie oddycham
od wyczekiwania chwili nastepnej...
i tak do rana...

[Gość: samanta]

Przez moment
tu bylam
swoj wiersz
umiescilam
lecz teraz
odchodze
do lasu.
I sama
juz nie wiem
co chce
czego nie chce
brak checi czy
moze tez czasu?:)

[robsonick]

Rozwinąc na wiosnę potrafi się każdy
lecz to nie dla mnie gdyż mi się marzy
rozwijać swe wnetrze na użytek innych
aby postrzgali świat jak z lat dziecinnych
gdy ich własne ego było wręcz dziewicze
"Zrzućcie dziś skorupę z umysłów swych!" - krzyczę

[ulalka]

he he he.. dodam jesiennej tworczosci trochem.. mogem?? :)))))

Jesień drży koralami jarzębin...
Jesień drży koralami jarzębin,
Droga usłana liśćmi,
Szumem,
Które wydają, gdy idziesz.
Ręce w kieszeni,
Czerwony nos
I zaparowane okulary od chłodu.
Mgła panoszy się wszędzie,
Nawet zeszyty wilgotnieją,
Pewnie płaczą Twoją niewiedzą,
Dziś...
Jutro słońce przyniesie
Mądrość
I nadzieję
I śnieg.

[szaruga]

robsonick napisał:

> Rozwinąc na wiosnę potrafi się każdy
> lecz to nie dla mnie gdyż mi się marzy
> rozwijać swe wnetrze na użytek innych
> aby postrzgali świat jak z lat dziecinnych
> gdy ich własne ego było wręcz dziewicze
> "Zrzućcie dziś skorupę z umysłów swych!" - krzyczę

listopad - do wiosny daleka droga
szaruga i jesien, słota i niepogoda
kolory bure, sloneczko nie swieci
nie pamietaja siebie ludzie jako dzieci
a w sercach - miast radosci, ból i trwoga