wątek dla schłodzenia emocji

[beatanu]

Tak jakoś konfliktowo się zrobiło a ja właśnie umyłam ręce ubabrane burakami,
(robiłam zakwas na święta, bo tutaj nie mogę sobie pobiec do najbliższego
sklepu spożywczego i barszcz kiszony kupić:( i wpadłam na pomysł wątku pod
tytułem: bez jakiej potrawy nie jesteś sobie w stanie wyobrazić wigilijnego
stołu?

Dla mnie jest to barszcz z uszkami :)

Beata o amatorskich zapędach etnograficznych

[noida]

Jakbym miała wybrać tylko jedną, to bez pierogów z kapustą i grzybami.

[beatanu]

noida napisała:

> Jakbym miała wybrać tylko jedną, to bez pierogów z kapustą i grzybami.

Może być więcej! Mnie to szalenie interesuje :)
A kapusta w pierogach kiszona czy nie?

[noida]

Pojęcia nie mam. Moja ciotka je zawsze robi i przywozi gotowe. Ale chyba
kiszona.
A poza tym kompot z suszu. Reszta może być wymiennie, to znaczy zamiast
barszczu może być grzybowa (chociaż lubię barszcz, bo lubię uszka ;), nie mam
sentymentu do karpia smażonego, ani do śledzi w różnych postaciach, jak dla
mnie mógłby być łosoś i koktail z krewetek. Tylko pierogi muszą być.

[braineater]

pełna zgodnośc z Noideczką, ale w sumie brak karpia tez by mnie zabolał.
Natomiast nie napiszę, czego z potraw Wigilijnych nie lubię, bo zajęło bo to ze
3 posty:)

P:)

[monikate]

Zupa grzybowa z suszonych grzybów z lanymi kluseczkami autorstwa mojej mamy

[staua]

Zaczynam juz w ten weekend, bo musze gromadzic produkty. Wczoraj, o dziwo, udalo mi sie kupic w
zwyklym supermarkecie mak, po ktory zazwyczaj musialam jezdzic do polskiego sklepu.
Planuje (na cale Swieta):
pasztet
piernik
makowiec
salatke jarzynowa
zupe - pewnie grzybowa, jak uda mi sie dostac suszone grzyby
bigos
sledziki rozmaite
rybe (nie karpia, niestety) w galarecie. Pewnie catfish albo halibut....

święta wielonarodowościowe

[beatanu]

Stauo, a macie jakieś wtręty rumuńskie?
Przyznam, że nie wiem nic a nic o tradycjach bożonarodzeniowych z kraju Twojego
męża. Mogłabyś ciut opowiedzieć?

Podziwiam Cię za makowca. I zazdroszczę, że masz na tyle samozaparcia. Mnie od
wielu lat odeszła ochota na papranie się z mieleniem maku. Często dostaję kawał
domowego makowca od przyjaciółki :) Sama robię za to pyszny sernik. chociaż
twarogu tutaj nie ma...

[staua]

A ja robie makowca od dwoch lat i odkad go robie, wydaje mi sie juz latwy! Moja mama nidgy nie
robila, jedynie babcia ze strony ojca piekla makowce dla calej rodziny i byla uwazana za boginie
wypiekow, a teraz wydaje mi sie to przesadzone! Moj makowiec to kombinacja przepisow z ksiazki
Marka Lebkowskiego "Najlepsze przepisy kuchni polskiej" i Musierowicz "Lasuch literacki". Sernika
Mihai nie lubi, a szkoda, bo ja lubie bardzo i twarog mozna tu kupic, ale zrobilam tylko raz.
Rumunska tradycje bozonarodzeniowa znam duzo mniej niz wielkanocna - jakos tak sie skladalo, ze w
Rumunii bywalismy na Wielkanoc tylko. Pieczemy cozonac, taka babke drozdzowa, ktora mi nigdy nie
wyszla (jest ona tradycyjnym wypiekiem na obydwa swieta). Duzo jedza wieprzowiny, np. swinska skore
pieczona na chrupko! Niestety, nie robie tego, wiec swieta mamy raczej polskie...
Inne, nie-jedzeniowe tradycje sa podobne - chodza kolednicy w przebraniach, jest msza w nocy (nie
wiem, czy mozna ja nazwac pasterka), choinka...
A jak Wy laczycie tradycje?

[beatanu]

staua napisała:
> A jak Wy laczycie tradycje?

Chyba jednak bardziej po szwedzku niż po polsku... Pierwszy szok dla Polaka, to
fakt, że w Wigilię je się specjalnie na ten dzień przygotowaną szynkę :)
Gotowaną, panierowaną, z musztardą, przecierem jabłkowym (sic!) i suszonymi
śliwkami. I z maczanką w wywarze z szynki - patrz post pod wigilijnymi
propozycjami Zapalniczki. Je się śledzie i łososia na sposoby przeróżne - na
słodko-kwaśno, wędzone, solone, jako składniki sałatek. To na lunch. Wieczerzę
zaczynamy od barszczu z uszkami, potem wjeżdza ryba suszona, moczona w
roztworze ługowym, później moczona w wodzie i w końcu pieczona. Galaretowata
(odstraszająca wielu) konsystencja, smak nierybi-niezydentyfikowany, do tego
pyszny sos beszamelowy. ziemniaki, groszek albo coś innego zielonego. Na deser -
sernik, i szwedzki odpowiednik kutii(?) ryż gotowany na mleku na słodko, z
cynamonem (coś dla Noidy?) i ukrytym migdałem. Kto znajduje migdała - albo
zmienia stan cywilny w te pędy , albo tak w ogóle będzie miał szczęście w
mnadchodzącym roku :)

Już nie przynudzam. Dobranoc!

[marquis]

> Kto znajduje migdała zmienia stan cywilny w te pędy"

Czyli jak mężatka znajdzie migdała, to znaczy że się rozwiedzie albo owdowieje?

[beatanu]

marquis napisał:
> Czyli jak mężatka znajdzie migdała, to znaczy że się rozwiedzie albo
owdowieje?
Enochybanie :) Chodzi o zamążpójście/ożenek ale nie chciało mi się pisać, bo to
po polsku takie długaśne... Od ładnych paru lat nie wkładamy żadnego migdała i
problem z głowy! Ani córki za mąż się za szybko nie wydadzą (nic nie wiem o
wpływie migdała na zawiązanie się konkubinatu :), ani nikt nie będzie bardziej
szczęśliwy niż inni. Nie pisałam już kiedyś, że Szwecja to kraj bardzo
egalitarny?

;)

[marquis]

Chyba nie pisałaś, ale doszły nas juz słuchy o owym egalitaryzmie. I to się
rozgrywa pod okiem króla (sic!). Czase monarchie są bardziej cywilizowane niż
republiki :)

Spojrz Beata

[staua]

taki watek byl na rumunskim forum, to w zasadzie jedyny szerszy wpis:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=25616&w=33038915&a=33209031

[beatanu]

Dziekuje!

:)

[beatanu]

braineater napisał:
> ale w sumie brak karpia tez by mnie zabolał.
> Natomiast nie napiszę, czego z potraw Wigilijnych nie lubię, bo zajęło bo to
>ze 3 posty:)

A karp gotowany, smażony, w galarecie?
A mnie właśnie tej rybki w ogóle nie brakuje :) Zawsze śmierdziała mułem, a w
dodatku często nie miał jej kto uśmiercać.

:)

[braineater]

smażony oczywiście, do tego kiszona kapucha z grzybami - nie suszonymi, tylko
takimi białymi.

[mamarcela]

Takie białe to albo pieczarki, albo sromotniki. Smacznego
mamarcela in the mood for kill

[staua]

Jestem za sromotnikiem. Przypomnial mi sie tez tort z muchomorow (Tokarczuk, ktos mowil, ze jets
nudna...)

O muchomorach

[eva.68]

... znam historię prawdziwą. Opowiadała ją moja babcia. Otóż dawno, dawno temu
(na pewno przed II wojną, a może nawet przed I, ale to nie takie istotne),
kiedy babcia była małą dziewczynką, została na świecie sama (wtedy jakoś często
się takie rzeczy zdarzały). "Zaopiekowała" się nią ciotka i robiła to tak
skutecznie, że babcia postanowiła zakończyć swój smutny żywot na tym padole. W
tym celu nazbierała sobie muchomorów, ugotowała w rondeleczku, spożyła i udała
się do obowiązków (pasła gęsi). W niedługim czasie zmorzył ją sen. I pomyślała
sobie, że to już ostatni sen, w jaki zapada... I BARDZO BYŁA ZDZIWIONA, kiedy
się obudziła.

[noida]

Ojej. Biedna babcia. A swoją drogą zapewne uratowało ją to, że muchomory
ugotowała. Jakby nie ugotowała to mogłoby być gorzej. Albo to nie były takie
całkiem muchomory ;-) Albo też babcia miała końskie zdrowie...

Z kolei moja prababcia podawała na stół grzyby powszechnie uznawane za
niejadalne, już nie pamiętam jakie, i nikomu nie szkodziły. W ogóle twierdziła,
że każdego grzyba można zjeść, jeśli go odpowiednią ilość razy
wcześniej "wygotować".

[eva.68]

Też mi się zdaje, że gotowanie odebrało im moc.
Moja druga babcia też zbierała grzyby, których normalni ludzie nie zbierają.;)
Mieszkała na Suwalszczyźnie, prawie w lesie i wiedziała na ten temat sporo. Ja
natomiast zupełnie się na tym nie znam. I całkiem mi z tym dobrze. Mogłabym
mieć mniej szczęścia od babci nr 1.
P:)

O muchomorach

[brunosch]

Brr, strasznie jej musiało być w życiu, skoro obmyślała samobójstwo. Całe
szczęście że pewnie wzięła najpospolitsze muchomory, te czerwone w białe cętki.
One w zasadzie nie są mordercze. Mogą przeczyścić, wywołac torsje, w sytuacji
ekstremalnej uszkodzić wątrobę lub nerki, ale niewiele więcej, zwłaszcza po
ugotowaniu. W Polsce jest tylko jeden śmiertelnie trujący muchomor sromotnikowy.
Podstępna to bestia - z jednej strony podobna do kani, a z drugiej do pieczarki.

[marquis]

Musi być kutia, którą sam przyrządzam od ponad 10 lat (wedle starych receptur -
jakby kogo interesowało, to opowiem).

A poza tym nie może zabraknąć (i jeszcze nigdy nie brakło):
- uszeczek z grzybkami plus barszczyk,
- pierożków z kapustką i grzybkami (ewentualnie rogaliczków czy jak kto woli
pasztecików),
- karpiątka smażonego z krążeczkami cebulki,
- sosiku greckiego (choć co to za sosik, który jest właściwie sałateczką).

a ja robię kutię i..

[marquis]

jak widzę po odzewie, wszystkich to wali, za przeproszeniem :(((

[staua]

Mnie nie wali :-) chcialam zapytac o Twoj przepis na kutie (znam jeden, z wyzej wspomnianej ksiazki
Lebkowskiego), ale utkwilam w polemikach okolozapalniczkowych. Nie wiem co prawda, czy udaloby mi
sie dostac pszenice, ktora, jak mi sie wydaje, jest nieodzowna?

[marquis]

Pszenica jest nieodzwona. Ja w ogóle nie rozumiem, jak można robić kutię z ryżu
(jak to niektórzy czynią). To jest profanacja!

[staua]

To podaj ten przepis, bo jestem ciekawa. Moze pszenica bedzie w sklepie ze zdrowa zywnoscia (a Ty
skad ja bierzesz?)

[marquis]

Do Stauej:
No powinna byc w sklepach ze zdrową żywnością, ale można przed Świętami dostać w
spożywczakach również. Co do przepisu, to myślę, że jest bardzo klasyczny - i
bardzo dobrze, bo też nie o awangardę tutaj idzie. Pszenica, miód, orzechy,
migdały, rodzynki, mak mielony trzykrotnie, trochę aromatu migdałowego (wiem, że
to sztuczne, ale ja tam lubię konretny aromat, a nie udawanie, że "tak pieknie
migdałami pachnie"). Na drugi dzień, czyli w Wigilię, jak się już trochę
przegryzie, dodaję gęstą śmietanę (ale nie za dużo, tylko dla "zabielenia", nie
można zrobić z tego zupy). Ostatecznie to musi mieć dość zwartą konsystencję,
jak sałatka mniej więcej.

Do Beaty:
Tak czy owak, mnie chodziło w ogóle o sam fakt, że jest kutia. Jak już Beata o
zapędach etnograficznych zazęła, to mogła się zainteresować, w końcu nieczęsto
się podaje kutię. Wrrrrrr ;)))) Ale Beatko, ja bardzo Cię lubię, tylko
ponarzekać sobie czasem muszę :)

[noida]

Beata o zapędach etnograficznych najwyraźniej zajęła się burakami, bo nie
odzywa się od dłuższej chwili i chyba temu "zadzięczasz" jej brak
zainteresowania :-)

[marquis]

No tak, buraki, teraz wszystko jasne ;)

[staua]

W Stanach moze byc problem... Ale jak znajde, to zrobie i kutie, czemu nie. Proporcje dowolne, czy
pszenicy najwiecej?
A ta smietana gesta, to kremowka, czy rzadsza?
Wszystko (oprocz pszenicy, ktorej nie probowalam) smakuje swietnie. I ja sie to je? Z czym? Sama kutia
nakladana na talerz jak salatka, z herbata?

[marquis]

Ale pszenica jest najlepsza, bo np. ryż jest miękki, a pszenica jest taka
bardziej no wiesz, kaszowata i bardziej "chrupiąca" (nie wiem, jak to
zepitetować, ale wiesz, co mam na mysli?). Proporcje na oko, ale oczywiście
pszenicy najwięcej, bo inaczej będzie za słodkie. Śmietana kremówka, a jakże
(chociaż mama załatwia taką ze wsi). Nie wiem, jak się powinno jeść, ale ja jem
normalnie tak jak sałatkę, czyli nakładam sobie na talerzyk deserowy i jem
(łyżeczką, ale jak ktoś woli, to niech sobie je widelczykiem). Do kawy albo herbaty.

[staua]

Pszenice ugotowac? Dlugo?

[brunosch]

jak nie dostaniesz pszenicy to użyj pęczaku. To też pszenica :) gotuj do
miękkości al dente. Potem miesza się z mielonym przegotowanym makiem, miodem i
bakaliami. U nas podaje się bez śmietany. Konsystencja podobna do dobrych lodów,
czyli zwarta.

[marquis]

Ludzie, no toż ja mówię o pęczaku. To jest pszenica, jak słusznie zauważyłeś.
Przecież nie będę się z ziarnami pszenicy bawić.

[staua]

A, OK, peczak jest w polskim sklepie. To zrobie.

[marquis]

No! Składniki dodawaj na oko i smak. Tak najlepiej wychodzi.

pęczak!

[brunosch]

znam taką jedną tradycjonalistkę,która kupuje pszenicę, parzy ją, potem owija w
płócienny worek i tak długo tłucze i wałkuje, aż zejdzie łuska z ziaren. Potem
dopiero gotuje ziarno do miękkości. Robota dla robota. Człowiek przy tym wymięka.

[marquis]

Jestem pełen podziwu, mnie nie starczyłoby chyba cierpliwości :)

[marquis]

Ugotować. Nie wiem dokładnie, bo zawsze zlecam to mamie, która jako jedyna umie
obsłużyć enerdowski szybkowar :) Tak, żemy była zjadliwa, ale nie rozmemłana.
Lepsza al dente ;)

[beatanu]

marquis napisał:
>Do Beaty:
> Tak czy owak, mnie chodziło w ogóle o sam fakt, że jest kutia. Jak już Beata o
> zapędach etnograficznych zazęła, to mogła się zainteresować, w końcu nieczęsto
> się podaje kutię. Wrrrrrr ;))))

Ło jezu, gdybym wiedziała, że tak się przejmiesz...
Od kompa odstawiono mnie parę godzin temu, córki też mają prawo do pogadania z
wirtualnymi (i nie tylko) przyjaciółmi :)

Raczej nie buraki mnie zajęły, jak sugerowała Noida, bo te już pływają w wodzie
z czosnkiem i kawałkiem chleba na zakwasie, tylko lektura przedprzedostatniej
Polityki:)
A kutii nigdy nie jadłam, nie ze wschodu moje korzenie - ale zawsze mnie
fascynowała. Może kiedyś zrobię na próbę? Dzięki za wskazówki w przyrządzaniu
takowej!

Beata, której nieobca potrzeba ponarzekania sobie od czasu do czasu

[noida]

U mnie kutię robi siostra, zapewne też według starych receptur, więc
przepraszam, że się nie interesuję ;-)

[marquis]

Ale ja głównie do Beaty piję, bo innych to się dopytuje czy rybka smażona czy
gotowana, czy pieorżki z kapuistą kiszoną czy nie, a mnie się olewa! ot co, mam
dzisiaj duże potrzeby "społeczne" (czytac: proszę łechtać moje "ego"). Proszę
bardzo, taki Brainy (a może kto inny) to mi w myślach poczytał, że mi trza
ciepła i dostałem znienacka administrację forum w prezencie :)

[beatanu]

marquis napisał:

> Ale ja głównie do Beaty piję, bo innych to się dopytuje czy rybka smażona czy
> gotowana, czy pieorżki z kapuistą kiszoną czy nie, a mnie się olewa! ot co,
mam
> dzisiaj duże potrzeby "społeczne" (czytac: proszę łechtać moje "ego").

Połechtałam Twoje ego ciut wyżej :) I nie olewam Cię ani odrobinkę...

Beata zapewniająca o swojej niewinności w sprawie domniemanego olewania TWAcza
o nicku Marquis

[marquis]

No to wypijmy, jak to śpiewali w Traviacie w pierwszym akcie: "Libiamo, libiamo!"

[brunosch]

no, z pewnością bez kapusty z grzybami nie można sobie wyobrazić Wigilii. Bo
zamiast karpia może być wszelka inna ryba (byle panierowana i z masła!), barszcz
z uszkami i tak występuje zamiennie z zupami grzybową i rybną, ale bez kapusty,
brunatnej od grzybów - nie ma świąt.
Za to bez trudu wyobrażam sobie święta BEZ karpia po żydowsku, niestety reszta
rodziny uważa że jego brak unieważniłby Święta. W dodatku wmówili sobie, że
tylko ja potrafię go odpowiednio przyrządzić ;)

[blue.berry]

ja w ogole jestem gigantycznym fanem wigilijnego stolu:))
ale najwazniejsze sa dwa dania: barszcz z uszkami ( a uszka u nas sa cudne,
malutkie i z grzybami, opienkami oraz !! sledziami!!) oraz pierogi z kapusta i
grzybami. w zadnym innym czasie tak nie smakuja jak wtedy:))

[noida]

A ja je tak lubię, bo tylko wtedy mogę je zjeść. Ja nie umiem robić pierogów, a
mojej mamie się nie chce. A kupne to co innego.

o uszkach ze śledziami

[beatanu]

Niesamowite! Nigdy o takich nie słyszałam! Masz jakiś przepis?

Beata nieświadoma uszek z farszem innym niż grzybowo-cebulowym :)

[blue.berry]

przepraszam za brak odpowiedzi ale nie zauwazylam pytania. przepisu nie mam ale
oczywiscie moge sie zapytac. tak ze smaku to sa po prostu zwykle sledzie
zmielone i juz:)) smak jest swietny bo ze slodkim barszczem tworzy to niezly
melanz. ja je bardzo lubie.

[zapalniczka]

pozwolicie ze sie przylacze?
jako ze mieszkam na Slasku to jestem wielka fanka regionalnej kolacji wigilijnej :) pewnei niewiele Wam mowia takie potrawy jak siemieniotka, moczka i makowki... ze wzgledu na moj lokalny patriotyzm musze chwalic wszystko ;P ale nie musze wszystkiego lubiec... siemieniotka raczej jest niezjadliwa, moczka to takie byle co, natomiast za makowki dalabym sie zakopac ale tylko po szyje, zeby ktos z miska przy mnie czuwal do Pasterki i karmil ;P

[staua]

Mnie nic nie mowia. Co to sa chociaz te makowki?????

[zapalniczka]

jak sama nazwa wskazuje to potrawa z maku... nieskomplikowana ale pyszna :) gotuje sie mak na mleku, dorzuca cukier, maselko, bakalie, nastepnie macza sie w cieplym mleku bulke, chociaz ja takich nie jadam, bo wole z sucharkami - sa slodsze i smaczniejsze :) i przeklada sie raz warstwe maku, sucharki z mlekiem itd. nastepnie przystraja sie :) najlepiej smakuja dobrze schlodzone :) bardzo lubie i polecam
:)

[beatanu]

zapalniczka napisała:
>pewnei niewiele Wam mowia takie potrawy jak siemieniotka, moczka i makowki

Czy moczka to kawałki chleby moczone w jakimś wywarze?

To na zasadzie skojarzenia z jednym z podstawowych dań na szwedzkim stole
wigilijnym tzw "dopp i grytan" czyli coś w rodzaju "maczanka w garnku". A
specjalny słodowy chleb z rodzynkami moczy się w bardzo gorącym bulionie, który
powstał w czasie gotowania świątecznej szynki. Konsystencja taka sobie ale smak
wyśmienity! Uwaga! w protestanckiej kulturze szwedzkiej nie istnieje wymóg
bezmięsnej Wigili.

Pozdrawiam!

[zapalniczka]

nie nie... moczka to kompot z suszonych owocow... do tego wrzucane sa bakalie i piernik... to taka gesta i bardzo slodka potrawa... dla amatorow bo ja odpadam po pierwszej lyzeczce :)

[jottka]

bo to jest świetna potrawa dla dzieci:) synek koleżanki pożera ze szczęściem w
oczach, a babcia ślązaczka przypatruje sie ze łzami w oczach - reszta rodziny
twardo kontestuje

Barszcz

[eva.68]

...z uszkami koniecznie być musi. I pierogi. Ruskie i z kapustą i grzybami.
Mogą być jeszcze z kaszą gryczaną. Reszta... może nie istnieć.
Dla mnie w ogóle jedzenie mogłoby nie istnieć. Mogłabym sobie jakieś pastylki
łykać albo coś, jak kosmonauci...[z wyłączeniem Wigilii, bo to już byłaby
Profanacja];)
Bo strasznie dużo roboty przy tym pichceniu, nie mówiąc o ilości naczyń do
umycia, a samo spożywanie tak krótko trwa!
P:)

[marquis]

A ja kocham jeść!
Zgadzam się, że przy pichceniu strasznie dużo roboty. Najbardziej lubię gotować
dla kogoś (obojętnie kogo, byle nie wyłącznie dla siebi, bo wtedy jakoś nie chce
mi się starać). Inna sprawa, że jak juz coś ugotuję, to mi się odechciewa jeść,
najchętniej podałbym to gościom, a sam wyszedł zapalić papierosa i wypić kawę
lub jakiś procent :)

[noida]

Ja też kocham jeść, niestety, dlatego wyglądam jak wyglądam. Bardzo też lubię
gotować, chociaż akurat potrawy Wigilijne są szczególnie upierdliwe. A ja
najbardziej lubię, żeby było w miarę szybko i efektownie ;-)

[marquis]

Taaaak, ja też najczęściej wybieram te opcję: szybko i efektownie, bo wtedy nie
zdążę stracic apetytu :)

[eva.68]

Optuję za procentem.;)
Ja dla kogoś też się staram. Ostatnio zrobiłam ruskie pierogi dla mojego
ulubionego kolegi [dzięki Bogu odwiedza mnie dość rzadko;)]. Nie zmienia to
faktu, że gotować nie lubię. Sprzątać też nie. Dlatego czasy nierówności
społecznej bardzo by mi odpowiadały. Pod warunkiem, że znajdowałabym się po
właściwej stronie tej nierówności.;)
P:)

[marquis]

Czyli albo płeć mądra albo odpowiednia wartswa społeczna (np. markiza).

[noida]

Czyżby to była jakaś propozycja? ;-)

[eva.68]

Sugestia li i jedynie, jak mniemam.:)

[marquis]

No nie, bo jeszcze mi Stella odmówi wyprawy do wiedeńskiej opery na bal
sylwestrowy. Suknia purpurowa juz spakowana, złoto i tiule przygotowane, cóż ja
bym jej powiedział! :)

[eva.68]

Nie wystraszaj się Marquisie, nie zapukam do drzwi z ręką do wzięcia.;)

[eva.68]

W czasach minionych kobiety nieczęsto były identyfikowane z mądrością.;) Poza
tym życie takiej niewiasty lekkim nie było.
P:)

[marquis]

Wrrrrrrrrrrr
:)

ooo

[jottka]

jakoś dziwnie mało wśród was osób, które rodziny kiedyś ze wschodu przypełzły,
bo to one kutię wyznają:)


no to jest rzecz podstawowa, choć rodzina dzieli sie na fanatycznych wielbicieli
i osoby 'obrzydliwe', ale na stole jest i zjeść troszke każdy musi - należę do
pierwszej grupy i nadmienie, że kutia z pęczaku to herezja:( pszenicy nie trzeba
łuskać osobiście, w kraju przodków można dostać odp spreparowaną (tj.
obłuszczoną) pszenicę cały rok w sklepach ze zdrową żywnością, a na lokalnych
rynkach przed świętami - poza tym mak, miód, dowolne bakalie (w tym
niewymienione dotąd figi i daktyle), zostawić w chłodnym miejscu, żeby sie
przegryzło i najlepiej postawić obok psa na straży, bo wielbiciele wyżerają
ukradkiem:) aha, bez śmietany, choć słyszałam o takich, co ją dodają


poza tym makówki zapalniczki dziwnie mi przypominają coś, co ja znam pod nazwą
makiełek:) czyli kawałeczki obsuszonej bułki w słodkim maku, no i jeszcze kluski
z makiem, i muszą być uszka z grzybami (zasadniczo mogę nawet na sucho, ale z
barszczem lepsze:), i kapusta z grochem oraz kapusta z grzybami, smażony karp
mnie niespecjalnie nęci, ale rozumiem siłę tradycji

[marquis]

No herezja, zgoda, ale - jak to herezja - ułatwia życie :)
Bardzo ciekawe spostrzeżenie - i zgadzam się z nim w zupełności - że biesiadnicy
nie wiedzieć czemu zawsze dzielą się na zapalonych degustatorów i
zacietrzewionych zdegustowanych (co nawet nie próbowali).
Co do śmietany, to ja dodaję zawsze (ale niewiele, tylko po to, żeby nieco
złagodzić smak - nie robię zupy, jak moja babcia, której kutia, niestety, była
okropna, bo oszukiwana ;)

[jottka]

marquis napisał:

> No herezja, zgoda, ale - jak to herezja - ułatwia życie :)


naprawde? historia uczy, że heretycy mieli zwykle życie trudne, ale za to krótkie:)



> Bardzo ciekawe spostrzeżenie - i zgadzam się z nim w zupełności - że
biesiadnicy nie wiedzieć czemu zawsze dzielą się na zapalonych degustatorów i
> zacietrzewionych zdegustowanych (co nawet nie próbowali).


anie, to moja rodzina odpowiednio przez babcie wyszkolona - każdej potrawy
wigilijnej należy spróbować, babci nikt nie podskoczył:) ale jakoś kutia budzi
gwałtowne emocje, a to taaaaakie dobre


> Co do śmietany, to ja dodaję zawsze (ale niewiele, tylko po to, żeby nieco
> złagodzić smak - nie robię zupy, jak moja babcia, której kutia, niestety, była
> okropna, bo oszukiwana ;)


to są zdaje sie wpływy lokalne - widywałam kutię u znajomych, która wyglądała
jak zupa z miodu, na której powierzchni pływał mak, a pod spodem rodzynki:(
obrzydliwość, nie bójmy sie tego słowa

a poza tym to ja sie domyslam, po co dodajesz śmietanę, ale jak sie zrobi odp
proporcje (czyli nie pcha miodu bezmyślnie bez spróbowania, no i nie za dużo
rodzynków i daktyli, za to mnóstwo orzechów:) i zostawi na co najmniej pół dnia
w chłodzie, to nie trzeba kombinować:)

bożeee, jeszcze tydzień do chwili, kiedy znowu przez ładnych pare dni będę sie
mogła żywić kutią, uszkami i kapustą z grzybami, och och

[noida]

Och, przypomniało mi się! Jeszcze lubię kluski z makiem :-)

[marquis]

Ale w jaki sposób robione? Bo moja mama to rozwałkowuje suchy mak na cieście
kluskowym i gotuje takie kokardki piegowate :)

kluski z makiem

[aaneta]

O takim sposobie jak Twojej mamy nigdy nie słyszałam i wydaje mi się trochę
dziwny, choć z pewnością efektowny.
Kluski z makiem to robione ręcznie kluski w formie takich wałeczków turlanych
pomiędzy dłońmi (nie wiem, jak to opisać)albo jakikolwiek gruby makaron z makiem
najlepiej ucieranym ręcznie w makutrze, razem z cukrem. Taki jest
najsmaczniejszy, niestety, nie mam teraz makutry, więc kupuję gotowy mak
mielony, do którego dodaję trochę wrzącego mleka i cukier, ale to nie to samo.

[marquis]

Oj, no Ty pisałas o heretykach a ja pomyślałem o heterykach i stąd mój wniosek o
łatwiejszym życiu ;)

Ale przecież herezja (o ile nie wykryta przez inkwizycję) pozwalała oczyszczać
sumienie, bo jak sobie kto dobrze wytłumaczył, że np. piekła nie ma, to i się
mógł bardziej życiem doczesnym cieszyć.

Tak, takie zupy kutiopodobne sa obrzydliwe. Moja babcia taka robiła, fuj!!

PS. Zgadza się, czasem oko zawodzi i potem trzeba śmietaną ratowac smak. Ale ja
chyba nawet wolę z odrobina śmietany, jakoś się przyzwycaiłem.

[yanga]

U nas też zawsze - z dziada-pradziada była kutia, ale ostatnio po prostu nie ma
komu jej jeść. Bo my mało jedzące są, a po barszczu z uszkami, kotletach z
czapek od prawdziwków i kapuście białej na smaku z grzybów już nikt nie ma
miejsca, a tu jeszcze koniecznie trzeba choćby skubnąć gołąbka z ryżem i
grzybami. Robi się tych gołąbków więcej i potem wykańcza w święta. Ale my z
mężem nienawykli do wieczornego jedzenia, więc taka kolacja to dla naszych
organizmów spory wysiłek jest i potem trzeba ratować się orzechówką alebo i
fernetem branca. Córka też małojadka, młody przychodzi już po jednej wigilii u
swojego taty, a niezięć też tylko na ciasta, bo główną kolację zalicza u swoich
rodziców.
Wracając do kutii, to jeszcze moja mama i wujek za młodu rzucali nią o sufit.
Cała rodzina pochodziła ze Lwowa, tylko ja urodziłam się już w Warszawie, choć
duch we mnie galicyjski, więc i kuchnia nasza obfituje w tamtejsze potrawy,
zapisywane jeszcze przez babcie w specjalnym kajeciku.
Aha, żeby nie wyszło, że zapomniałam: ryb u nas żadnych nie ma, bo żadne z nas
nie lubi, no chyba że cóś zostało przemianowane na nierybę (do tej kategorii
zalicza się m.in. tuńczyk, łosoś, sardynka)odkąd umarła ciocia, co przynosiła
wypreparowane z ości kawałeczki karpia w galarecie z rodzynkami - pyszne
wielce. W zasadzie to najbardziej nie znosimy zapachu rybnego w domu, bo
restauracji - to i owszem, byle nie śledzie i nie zupa.
Może to i skomplikowane, ale funkcjonuje od ponad 40 lat ku zadowoleniu całej
rodziny.

[kubissimo]

jestem wielkim fanem polskich potraw wigilijnych i z reguly co roku wymuszam
powtorke niektorych dan w okolicach lutego :)

moi faworyci to kapusta z grzybami oraz smazone rydze (panierowane, lub nie)
za to nie mam problemow z wyobrazeniem sobie wigilii bez karpia, bo od dawno go
nie serwujemy :)

kiedys, spedzajac swieta w gorach jadłem tez łamańca (łamańce?). wyglądało jak
rozmoczony makowiec i smakowało obłędnie :)))

a marquise'owa kutie przetestuje w czwartek na przyjaciolach i jak wyjdzie, to
zapodam tez w wigile :)

Łamańce

[griszah]

W wersji mazurskiej łamańce to maca rozmoczona w mleku z makiem i miodem. W
jakiej postaci ten mak jest to nie kojarzę zbyt dobrze bo te łamańce to nie
jest to co tygrysy lubią najbardziej.
A dla mnie chyba ten karp w galarecie jest najbardziej kojarzony ze stołem
wigilijnym. Może dlatego, że od wielu lat trwała "rywalizacja" mojej mamy z
ciotką o miano "Królowej Karpia W Galarecie" co siłą rzeczy skutkowało
wzbijaniem się na wyżyny kunsztu w przyrządzaniu tegoż.
Pozdrawiam smakowicie

[kawa_malinowa]

I to mi przypomina o tym, że idą święta, a ja mam silne postanowienie
niejedzenia.
Ale nei wyobrażam sobie świąt bez:
ryby w galarecie.
barszczu z uszkami.
kutii.

[olahabe]

Monikate! Zainspirowałaś mnie totalnie lanymi kluskami do grzybowej! Kluseczki
lane, których jestem fanką, robię tylko z jajkiem pozbawionym odrobiny białka,
a i tak wychodzą ciut za twarde, więc bądź tak dobra i spytaj mamę, w jakich
proporcjach wyrabia ciasto?!
A teraz pozwólcie, że podzielę się z Wami przepisem na śledzika litewskiego,
którego moja znajoma strzegła przez kilka lat, aż wyjechała na wieczną
emigrację i nie musiała już w tym kraju mieć tajemnic:
-podsmażamy cebulkę z czosnkiem, wrzucamy w to pokrojone na drobno, namoczone
suszone grzybki, dodajemy pokrojony drobno ogórek konserwowy, parę
rozdrobnionych sardynek z puszki i zalewamy to taką ilością przecieru
pomidorowego, żeby nie zabić pozostałych smaczków. Proporcji nie podaję, bo
wszystko w kuchni robię na oko, a kuchnia to sztuka wyczucia, którego wszystkim
nam serdecznie życzę z okazji nadchodzących Świąt!
O. na wielkim głodzie i w nastroju gastronomicznym.

Olahebe!

[monikate]

Właśnie osobiście odpytałam mamę na okoliczność lanych kluseczek:
Całe (tak!) jajko, 3-4 łyżeczki mąki (w zależności od kalibru jajka), szczypta
soli. To wszystko rozmieszać. Ciasto ma mieć lejącą konstystencję. Jeśli jest
za gęste, dodać odrobinę ciepłej wody. Ciasto brać na łyżeczkę i lać na
gotującą się zupę. Kluseczki lane mojej mamy to pychotka!
Na razie, dokończę oglądać "Jane Eyre" w tv. Dość stylowa adaptacja, role
dobrze obsadzone, ale poddziadziały William Hyrt jakoś mi się nie widzi jako
demoniczny pan Rochester...

[olahabe]

Dziękuję bardzo za przepis. Czy z tej ilości wystarcza na zupkę dla rodziny?
Mam nadzieję, że powielenie proporcji nie zaszkodzi kluseczkom. W tym roku moja
kolej na ugotowanie zupy. Upiekę też keksa, tylko dla siebie, bo nikt z rodziny
nie lubi he, he, taka będę egoistka!

[marquis]

Nie lubią keksa??? Co za dziwolągi! ;)

[olahabe]

Dziwolągi w postaci "małża" nie lubią nie tylko keksa, ale też żadnych
ciast "litych", tzn. takich, które nie zawierają żadnego kremu. Małż jest
przekonany, że karpatka jest jedynym ciastem na świecie nadającym się do
jedzenia. Ponadto uważa, że ziemniaki w 100 możliwych postaciach są jedynym
dodatkiem do mięs, nie tolerując kasz, makaronów i klusek rozmaitych. Przemycam
czasem pyzy. Ale to nic w porównaniu z kumplem moim, który odżywiał się
wyłącznie pizzą z Pizza Hut i batonikami mars (nie przesadzam!). Wpędzał mnie w
paranoiczny wręcz stres, kiedy goszcząc u mnie miał być czymś poczęstowany.
Naprawdę, nie rozumiem, skąd w ludziach się biorą upodobania kulinarne.
Wytłumaczenie, że "nie lubię sałatki jarzynowej, bo zatrułem się w przedszkolu"
kompletnie do mnie nie przemawia.

O zatruciu sałatką jarzynową

[eva.68]

Ja strułam się niedawno i chwilowo nie jem, chociaż lubię bardzo [pewnie
zjadłam za dużo, wypiłam za mało;)]. Ale pamięć od przedszkola to chyba
przesada lekka. Chociaż... Bitą śmietaną strułam się ładnych parę lat temu
(będzie już 8?) i do tej pory mnie trzyma niechęć do tejże.
P:)
---

Oluhabe!

[beatanu]

olahabe napisała:

> Dziwolągi w postaci "małża" nie lubią nie tylko keksa,

Pocieszę Cię (chociaż marna to pociecha, wiem), że u mnie też nikt za keksem
nie przepada, oprócz mnie of course :) Mąż je, ale z zachwytu nie pieje, on je
w zasadzie wszystko. Córki nie uznają żadnych bebłochów w cieście. Pozostaje
mieć nadzieję, że szwagierka tradycyjny keks jednak upiecze i kawałek nam
(=mnie ) podaruje!

> Naprawdę, nie rozumiem, skąd w ludziach się biorą upodobania kulinarne.
> Wytłumaczenie, że "nie lubię sałatki jarzynowej, bo zatrułem się przedszkolu"
> kompletnie do mnie nie przemawia.

Ewolucję upodobań kulinarnych obserwuję od lat u córek... Z wszystkożernych
berbeci zmieniły się w dość wybredne panny, choć kuchnia od lat u nas taka sama
(jezu, a może tylko tak mi się wydaje?), głównie wegetariańska (ale mięsa i
przetworów mięsnych dziewczyny posmakowały i częściowo zaakceptowały, częściowo
nie). Wpływ rówieśników? Stołówki szkolnej? No bo trudno mi uwierzyć w ewolucję
samych kubków smakowych... Rozumiem, że niektóre potrawy jemy z większą ochotą
niż inne, ale totalne odrzucenie czegoś z założeniem, że TO JEST NIEJADALNE
wydaje mi się niepoważne. Z jednym wyjątiem wszakże:) Budyń w różowym kolorze
z wielką ilością soku malinowego. Na samo wspomnienie podnosi mi się poziom...
Ot, taka traum(eczk)a przedszkolna właśnie....

Beata (z zasadzie) wszyskożerna

[kubissimo]

ale taki budyn jest najlepszy :)

o budyniu

[beatanu]

kubissimo napisał:

> ale taki budyn jest najlepszy :)

Niewykluczone, że dla 99,9% ludzkości taki budyń jest najlepszy.
Ale ja sobie chwalę fakt, że Szwedzi budyniów nie znają i ni dzieci ni
dorosłych nimi nie męczą ;)

Beata z lekkimi mdłościami, bo o budyniu rozprawiająca...

[kubissimo]

heh, no to trzeba bedzie wypromowac u naszych polnocnych braci
juz pisze do producenta, ze znalazem nowy, chlonny rynek ;)

[beatanu]

kubissimo napisał:

> heh, no to trzeba bedzie wypromowac u naszych polnocnych braci

I pewnie masz duże szanse, bo takieekspresowe desery z torebki mogą się przyjąć
w społeczeństwie, które na gotowanie nie poświęca zbyt dużo czasu :)

O ile wiem jedynym deserem przypominającym ciut nasz budyń,fuj! jest coś o
nazwie créme caramel (albo brylé pudding). A przygotowanie tegoż zajmuje sporo
czasu, bo wszystko robi się od podstaw, a później jeszcze na parze dopieszcza...

Powodzenia!

o traumie przedszkolnej

[eva.68]

Po przemyśleniach krótkich i wycieczce w głąb pamięci kulinarnej uznawam
niechęć kogoś do czegoś od przedszkola właśnie. Ja mam taką awersję
przedszkolną do owsianki. Zdarzyło mi się jeść ją w życiu już dorosłym i
zgadzam się, że jadalna jest, ale... A na samo wspomnienie tej przedszkolnej
(wspomnienie staaare) robi mi się... niemiło.
P:)

o owsiance

[beatanu]

eva.68 napisała:
>Ja mam taką awersję
> przedszkolną do owsianki. Zdarzyło mi się jeść ją w życiu już dorosłym i
>zgadzam się, że jadalna jest, ale...

Ewo! Rozumiem doskonale, bo wsianka też mi gdzieś w górnych poziomach przewodu
pokarmowego stawała... Nie w przedszkolu, a w domu, bo mama wykorzystując
niecnie moją miłość do Janka z czterech pancernych prosiła mnie stanowczo o
zjedzenie owsianki PRZED filmem. Teraz takie prośby nazwałabym szantażem, he
he - "jak nie zjesz śniadania, to nie obejrzysz Janka" ale wtedy połykałam tę
bryję oślizgłą z myślą - oh, dla Janka - wszystko!

I znów muszę pochwalić Szwedów - bo oni dali owsiance szansę i uczynil ją
jadalną i powiem więcej - naprawdę smaczną! Gotują płatki owsiane na wodzie, z
odrobiną soli. Mleko (surowe i zimne) i ew. dosładzacz (cukier, miód, dżem z
brusznicy, przecier jabłkowy) dodają PO ugotowaniu płatków. Pyszne,
bezkożuchowe i w ogóle polecam!

Beata owsiankę zajadająca ze smakiem

[eva.68]

Brzmi nieźle. Może też dam jej szansę? (owsiance)
P:)
Ewa na drodze do polubienia owsianki.

[beatanu]

eva.68 napisała:

> Brzmi nieźle. Może też dam jej szansę? (owsiance)

Spróbuj, naprawdę warto! A szczególnie polecam coś kwaśno-słodkiego
jako "dosładzacz". Właśnie przetwory z borówki brusznicy, żurawinę, przecier
jabłkowy.

Smacznego!

[aaneta]

beatanu napisała:
> Rozumiem, że niektóre potrawy jemy z większą ochotą
> niż inne, ale totalne odrzucenie czegoś z założeniem, że TO JEST NIEJADALNE
> wydaje mi się niepoważne.

I tu się nie zgodzę, bo sama mam tak z pewnymi potrawami albo tylko ich
poszczególnymi składnikami (np. tatar, kminek, oliwki), po prostu robi mi się
niedobrze na samą myśl o nich, i myślę, że to organizm w ten sposób odrzuca to,
co jest mu niepotrzebne albo nawet szkodliwe, np. uczulające. A upewniłam się w
tym przekonaniu, kiedy okazało się, że mój syn, który w ogóle jest strasznym
łakomczuchem i żarłokiem, za żadne skarby nie zje surowego pomidora. Próbowałam
przemycać pod innym składnikami na kanapce - zorientował się, zanim spróbował.
To było jeszcze w dzieciństwie i tak mu zostało do tej pory, nawet zdarzało się,
że wychodził z kuchni, kiedy robiłam coś z surowych pomidorów.

[beatanu]

aaneta napisała:

> I tu się nie zgodzę, bo sama mam tak z pewnymi potrawami albo tylko ich
> poszczególnymi składnikami (np. tatar, kminek, oliwki), po prostu robi mi się
> niedobrze na samą myśl o nich, i myślę, że to organizm w ten sposób odrzuca
to,
> co jest mu niepotrzebne albo nawet szkodliwe, np. uczulające.

Aneto, zgadzam się z Tobą - jeżeli chodzo o alergie (co do potrzeby jedzenia
surowego mięsa możemy dyskutować, ale czyż nie jemy go w postacci
zmodyfikowanej - wędzone, solone ryby, sushi itp?) - oczywiście nikomu nie
wciskam deseru z truskawek, czy orzechowych pyszności, gdy ten ktoś na te
właśnie składniki jest uczulony. Ale jak wyjaśnić nagłą awersję córki do brokuł
(-ów?) albo mangoldu gdy przez ładnych kilka lat te piękne i zdrowe warzywa
pałaszowała pod różnymi postaciami?

Wczoraj zrobiłam zmodyfikowaną wersję zupy z soczewicy. Zamiast zakwaszającego
przecieru pomidorowego/pomidorów z puszki (coby żelazo z żelaznego garnka się
wydzieliło i zupę wzbogaciło) dodałam trochę soku z kiszonej kapusty. Dziecię
jedno bardzo wybredne od razu się zarzekło, że takiego ohydztwa z kapustą
kiszoną nie weźmie do ust. A po chwili z własnej nieprzymuszonej woli zjadło
cały talerz tej zupy i... przyznało, że była i jadalna i nawet dobra. No i co z
takimi kulinarnymi widzimisię robić?

Pozdrawiam ciepło!

[kubissimo]

wydaje mi sie, ze nie nalezy zmuszac
bedzie chcialo to zje

ale to takie moje 'widzimisie', bo wszystkie moje zaprzyjaznione dzieci sa
jeszcze w wieku wszystkozernym

o zmuszaniu do jedzenia

[beatanu]

kubissimo napisał:

> wydaje mi sie, ze nie nalezy zmuszac
> bedzie chcialo to zje

I chwała Ci za to Kubissimo! Więcej takich rozsądnych głosów, please!

Wyrosłam w kraju, w którym i w domu i w przedszkolu do jedzenia zmuszano i mnie
i moje koleżanki/kolegów. Nie wszystkich zapewne, ale całkiem sporą grupę. To
była jedna z rzeczy, którą sobie, z myślą o potencjalnych własnych dzieciach,
dawno temu obiecałam. Nigdy nie zmuszać do jedzenia ( o karach cielesnych,
ślepym posłuszeństwie i wychowaniu przez zastraszanie nie wspomnę...). Więc nie
zmuszam. I córki jakoś przeżyły :) A już niedługo będą pełnoletnie i niebawem
z domu wyfruną. Problem z głowy?

Beata problemów z niejadkami większych nie posiadająca. Jednak.

[aaneta]

Zmuszanie do jedzenia jest torturą. Mnie na szczęście nigdy do jedzenia nie
zmuszano, ale potrafię sobie wyobrazić, co bym wtedy czuła, zarówno kiedy
musiałabym zjeść coś, czego nie znoszę (patrz wyżej), jak i gdybym musiała zjeść
więcej niż mam ochotę.
Jestem przekonana, że niejadki to dzieci, które kiedyś zmuszono do jedzenia
wtedy, kiedy nie miały na to ochoty. Tzn. bycie niejadkiem nie jest wrodzone,
tylko nabyte. Koleżanka powiedziała mi kiedyś, że mniej więcej do trzydziestego
roku życia nie lubiła jeść, w ogóle, a to dlatego, że zmuszano ją do jedzenia,
kiedy była mała.

niejadalne

[aaneta]

Jeśli chodzi o alergie to tylko moja hipoteza, bo nie wiem na pewno i pewnie
nigdy się nie dowiem, czy mój Cezar jest uczulony na pomidory czy to tylko
widzimisię. Tak sobie tylko spekuluję. Na pewno nie jest tak we wszystkich
przypadkach, bo ten sam Cezar uwielbia miód, chociaż jest na niego uczulony.
Więc to pewnie kwestia smaku, a może raczej węchu, bo o tym, czy nam smakuje to,
co jemy, decyduje węch przede wszystkim. Pytanie tylko, dlaczego niektórzy
potrafią zjeść nawet to, co im nie smakuje, a inni nie. Przyznaję, że nie wiem,
chociaż sama należę, jak już powiedziałam, do tych "wybrednych". Użyłam
cudzysłowu, bo tak naprawdę to nie polega na wybrzydzaniu, to jest całkowicie
niezależne od mojej woli i nie do pokonania, ale dlaczego tak się dzieje, to
doprawdy nie mam pojęcia.

[beatanu]

aaneta napisała:
>Pytanie tylko, dlaczego niektórzy
> potrafią zjeść nawet to, co im nie smakuje, a inni nie. Przyznaję, że nie
wiem,

Ja też nie wiem... Na pewno znalazłaby się jakaś teoria o ewolucyjnym
przystosowaniu jednostek do czegoś tam :) A może to pomysł na nowy wątek?
Bo z tymi budyniami i widzimisię kulinarnymi zboczyliśmy ciut z tematu... Niby
bardzo po twaczowsku, ale chyba męczące dla tych, co wątek chcą prześledzić od
początku do końca. A są w ogóle tacy??!!!

Beata japaczką i klawiaturę zamykająca, bo za oknem już tylko -7(!), pora wyjść
z domu.

[marquis]

Niewiele jest rzeczy, które wzbudzają mój wstręt. Jedną z nich jest kminek. Na
widok bułeczek oblepionych kminkiem dostaję mdłości a jak sie gdzie zawieruszy
ziarenko kminku w chleb (bez kminku) to potem czuję go przez pół dnia, mimo
potrójnego mycia zębów i płukania jamy ustanej ;)

[stella25b]

A jak jesz buraki? wybierazs kminek? czy moze uzywasz mielonego?

[marquis]

A co ma kminek do buraków? Bosze, o czym ty mówisz??? Czy ja o czymś nie wiem?

[stella25b]

Buraki przyrzadza sie z kminkiem. Przynajmniej ja znam taka wersje.

[marquis]

O nie, nie ja tak robię :) Buraczki najbardziej lubię w następującej wersji:
gotujemy buraki w całości (w łupinach), wystudzamy (coby rąk nie poparzyc),
obieramy ze skórki, trzemy na tarce (na takie farfocle). Dodajemy podsmaażoną za
złoto cebulkę, sól, pieprz, trochę oliwy (czasem wystarczy ta, w której pływa
cebulka). I żadnego kminku, brrrr!

[stella25b]

Moja wersja burakow zgadza sie z Twoja do momentu potarcia na tarce.
Przyprawiam jednak inaczej. Dodaje soli, pieprzu, troche cukru, octu i kminku.
I najwazniejsze- moje buraki zjada sie na zimno.

Wyprobuje buraczana wersje a la marquis napewno:)

[marquis]

Odrobina cukru może byc. kminek stanowczo odpada z racji mojej fobii. A octu w
buraczkach strasznie nie lubię (choć rzeczywiscie często się z tym spotykam). I
jeszcze jedno: MOJE buraczki spożywa się koniecznie na CIEPŁO, pamiętaj!!! :)))

Jeszcze jedno - knieczne uzupełnienie

[marquis]

Jak juz wymieszam buraczki z cebulką to je trochę zasmażam (no i podaję na
gorąco, jak juz wspomniałem).

[marquis]

Jezu, ten kumpel to dopiero dziwoląg ;)
Ja lubię ciasta lite, także babkę piaskową, tak znienawidzoną przez mojua
rodzinkę, które z kolei nie toleruje ciast bez owoców (wyjątkiem jest makowiec).

[kubissimo]

a tak wlasciwie, to czy jest oficjalna lista 12 wigilijnych dan?

[marquis]

W moim rodzinnym domu liczy się następująco:
1. karp smażony
2. rybka po grecku
3. rybka w galarecie
4. śledzie w oleju
5. uszka
6. pierożki z kapustą
7. barszczyk
8. sałatka jarzynowa
9. kompot z suszonych owoców
10. sernik
11. makowiec
12. kutia

;)))

[kubissimo]

chich, nr 2-8 to tak zgodnie z najnowsza kampania reklamowa heyah, tak? :)

[marquis]

Nie, po prostu jakos lubie zdrobnienia w kulinariach.

[stella25b]

Swiatecznie sie juz zrobilo w TWA, wszyscy zakasali rekawy i potrawy wigilijne
przygotowuja;)
Wyglada to na proby zorganizowania TWA-owskiego stolu wigilijnego. Kazdy rzuca
potrawa ktorej nie moze zabraknac 24.12 w czasie kolacji.

Ja przenioslam troche zmodyfikowane slaskie wigilijne meni na niemiecki grunt.
Tak wiec mamy moczke i makowki, karpia i kapuste z grzybami a co do zupy to za
kazdym razem jest konferecja rodzinna ale wygrywa przewaznie grzybowa. Do tego
wszystkiego jest sernik i ciasto wybraniec oraz ciasteczka bozonarodzeniowe.

[olahabe]

Co do sernika chciałam podyskutować.
Nigdy nie był u mnie w rodzinie ciastem bożonarodzeniowym, a typowo
wielkanocnym. Ciekawe, czemu?
Co do nawyków żywieniowych i różnych upodobań- nie jestem wcale pewna, czy są
wyłącznie nabyte. Na palcach jenej ręki mogę policzyć rzeczy, których nie lubię
i nie są to żadne traumy z przeszłości, tylko wiktuały, których odkąd sięgam
pamięcią po prostu nie jadłam. Np. rodzynki- ich konsystencja, zgrzyt, który
wydają w zębach, obrzydza mnie. Nigdy żadnych rodzynek nie tknę!
Beato! Popieram Cię z owsianką! Uwielbiam, podobnie jak wszystkie inne możliwe
zupki mleczne, w każdej postaci. Do słodkiego mleka mogłabym dodać wszystko, co
się z nim nie kłóci. Jedzmy owsiankę!

[stella25b]

Sernik , ktory pieke z prawdziwego bialego sera przywiezionego z Polski jest
dla mnie bardzo wyjatkowym ciastem, wlasnie z powodu tego sera. W Niemczech
takiego sera nie ma. Mozna jedynie piec sernik z serka homogenizowanego ale to
nie to samo. Stad wlasnie ten sernik na wszelkie swieta!

o serniku

[beatanu]

stella25b napisała:
>Mozna jedynie piec sernik z serka homogenizowanego ale to
> nie to samo. Stad wlasnie ten sernik na wszelkie swieta!

Ja też piekę sernik Boże Narodzenie, głównie dlatego, że nie mam ochoty na
mielenie maku (w domu mama piekła i sernik i makowiec na BN) a chcę bardzo,
żeby jakieś "odświętne" polskie ciasto zdobiło wigilijny stół. Twarogu tutaj
też nie uświadczysz, ale mam świetny przepis na sernik z serka homogenizowanego
właśnie. I śmiem twierdzić, że jest lepszy niż domowy ;) Służę przepisem,
gdybyś Stello chciała!

B

[stella25b]

Beato:)) jasne, ze chce!!! Slij prosze na adres gazety:)

[beatanu]

Zrobione! Zajrzyj do skrzynki pocztowej, proszę!

B:)

rodzynki

[marquis]

Bo trzeba kupować drogie, tłuste rodzynki, które nie strzelają w ustach tylko sa
mięciutkie jak kaczuszka :) Ewentualnie można tez namoczyc przez dodaniem do
czegokolwiek (zalewa się wrzącą wodą i zostawia na trochę).