Partia Kobiet :)

[the_dzidka]

W poniedziałek w Poznaniu spotkanie. Idę :)

[raduch]

Liczysz na legitymację z dwucyfrowym numerem? ;-)

G*** będę miała, a nie legitymację :-/

[the_dzidka]

Sobotę spędziłam bardzo miło, na eskapadzie na Stary Rynek, w celu obejrzenia
festiwalu rzeźby lodowej. Rzeźby były niczego sobie, mimo niezbyt sprzyjającej
temperatury, parę widoczków można obejrzeć tu:
www.album.com.pl/album.php?id=16160
Po drodze była jeszcze rosyjska herbata z konfiturami, no - miodzio. Na
kiermaszu kupiłam sobie korale i bransoletę, i fajną świeczkę. Miłe, milutkie
popołudnie i wieczór.
Wieczorem nastawiłam pranie, chcąc przy okazji przeanalizować, czy pralka mi
cieknie tam, gdzie ja sądzę, że cieknie, i dlatego cieknie, że ja sądzę,
dlaczego cieknie. W tym celu lekko odsunęłam pralkę od ściany.
Kiedy po jakimś czasie ruszyłam do łazienki, żeby zobaczyć, co z tym
cieknięciem, wody w przedpokoju było na 3 cm, i właśnie wpłynęła do pokoju. O
łazience nawet nie wspominam.
Potop, z pomocą sąsiadki Doroty wezwanej z góry telefonem alarmowym, został
opanowany po pół godzinie.
Okazało się, że odsunięcie pralki od ściany obluzowało mocowanie rury, która
przedtem była utrzymywana we właściwym położeniu właśnie przez dociskającą ją
pralkę, i tylko trochę z niej kapało. Kiedy pralka przestała rurę dociskać, a
poleciała nią woda, rura wyskoczyła z mocowania i wszystko poooszło!!...
Ale to niestety nie był koniec :-/ Najgorsze dopiero było przede mną.
Kiedy prowizorycznie umocowałam rurę w kibelku, żeby woda miała gdzie odpływać,
i dokończyłam pranie (to, co było w pralce, + zalane brudną wodą ciuchy, które
przygotowane do prania numer dwa leżały na kupce na podłodze w łazience, +
szmaty i ręczniki), zabrakło mi odrobiny miejsca na rozwieszenie tego
wszystkiego na suszarce i kaloryferach. Wracając do łazienki z miednicą w
rękach, pośliznęłam się na odrobinę wilgotnej podłodze i, nie mając się jak
czegoś złapać, rąbnęłam jak długa. Prosto na swoją, podwiniętą lewą stopę.
Ponadto wykręciłam kolano (na szczęście bez konsekwencji). Rąbnęłam jak wór
gruzu, cudem omijając głową kant komody.
Siedzę teraz z obandażowaną nogą, wściekła jak nieszczęście, bo jutro czeka
mnie wyprawa do lekarza - obawiam się, że to cud, jeśli niczego sobie nie
złamałam po raz kolejny :-/ Dorota poszła do apteki i po moje kule do
samochodu. Jak sobie pomyślę, co to jutro będzie za masakra....

Jestem wkurzona jak wszyscy diabli!!

[raduch]

O kurwa...

[konradbryw]

Kurde, aleś się urządziła. Jak dziś zdrowie?

[raduch]

No mów!

No mówię

[the_dzidka]

Dzięki, Chłopaki. Byłam wczoraj u lekarza. Cud się jednak zdarzył, to "tylko"
stłuczenie. Stłuczenie paskudne, brzydkie i bardzo bolesne, ale nie złamanie (w
co trudno mi uwierzyć, zważywszy okoliczności). Mam zakaz opuszczania domu i
prowadzenia samochodu. I mam łazić o kulach, co dla mnie i tak jest
oczywistością, bo ta cholera tak mnie boli, że bez dwóch kul nie jestem w
stanie zrobić kroku.
Dzisiaj jest odrobinkę lepiej, tylko bardziej fioletowo ;)

Wasza Dzidka z łoża boleści

[raduch]

Aha, no to trzym się. :-)

[konradbryw]

the_dzidka napisała:

> Dzięki, Chłopaki. Byłam wczoraj u lekarza. Cud się jednak zdarzył, to "tylko"
> stłuczenie. Stłuczenie paskudne, brzydkie i bardzo bolesne, ale nie złamanie
> (w co trudno mi uwierzyć, zważywszy okoliczności).

A, to szczęście w nieszczęściu. Ja też ostatnio myślałem już, że złamałem palec u nogi, a ortopeda pomacał, sprawdził, gdzie boli, a gdzie nie i orzekł, że złamania nie ma, tylko trza Altacetem smarować, żeby kolorki odpuściły.