Prison break

[daria13]

Oglądam mało seriali, wiele tzw. kultowych mi umknęło, bo nie lubię oglądać
nie od początku, ale jak już zacznę i spodoba mi się, daję się uwieźć bez
reszty. Tak było z Archiwum X, czy Ally McBeal, a ostatnio z LOST.
Niedawno bratanica, na której guście raczej mogę polegać, zarekomendowała mi
właśnie Prison Break, twierdząc, że wbija w fotel. Po pierwszym odcinku
odczułam cień zawodu, po drugim miałam wrażenie, że zaczynam wsiąkać, teraz
cały dzień czekam, żeby szybko wieczorem zasiąść przed telewizorem i obejrzeć
kolejne odcinki.
Mimo wszystkich niedorzeczności, w jakie siłą rzeczy tego typu rozrywka musi
obfitować, serial naprawdę wbija w fotel i sprawia mnóstwo frajdy.
Gorąco go Wam polecam, bo nasza telewizja zacznie nas nim raczyć już od jutra
na Polsacie (niestety; oglądanie na DVD ma jeszcze tę przewagę, że nie trzeba
oglądać reklam). Jestem ciekawa czy ktoś z Was zna ten serial, a jeśli zna, to
czy też tak dał się uwieźć.
Pozdrawiam:)

hih

[braineater]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=33434&w=56029003&v=2&s=0
:)
ale mam nieodparte wrażenie, że w wersji ortodoksyjnej, czyli via telewizor z
tygodniowymi przerwami dałbym sobie pokój po 3ch odcinkach najdalej.

P:)

[kubissimo]

ja po pierwszym odcinku dalem sobie spokoj, ale sprobuje jutro dwa pod rzad.
moze sie uda

[noida]

Seriale to genialna rzecz. Prison Break jest niezły, fajnie całkiem wymyślona
jest ta ucieczka, ale dopiero 8 odcinków obejrzałam, więc się nie wymądrzam. W
każdym razie wciągnęło mnie jak na razie w sumie średnio, ale mówisz Brainu, że
potem się rozkręca?
Ogólnie Losty mi się bardziej podobały, ale to nie jest złe.
A amerykańskie seriale sensacyjne i inne to jest genialny wynalazek.
Dario, jak skończysz z Prison Break, to czeka na Ciebie jeszcze 6 stóp po
ziemią, 24 hours, Rzym (genialny 12 odcinkowy serial HBO o czasach Juliusza
Cezara) i wiele innych.

[au.lait]

noida napisała:

> Ogólnie Losty mi się bardziej podobały, ale to nie jest złe.


Losty lepsze od Prisona? Uhmm, no to chyba nie najlepiej...
Mnie akurat Lost absolutnie nie przekonał, nie wciągnął, nie nakręcił, a na
Prisona, ętuzjastycznemi komętarzami stąd i zowąd, i owszem miałam zamiar
zasadzić się i zaprzyjaźnić (co, tak bajdełejem, telewizorną drogą będzie
okrutnie trudne, gdyż mój tv box zbuntował się był wczoraj niestety - a ganiać,
w niedzielę!, po serwisach jakoś nie bardzo mi się chce :)

[noida]

Co kto lubi. Mnie się w Lostach podobało to, że były w zasadzie
nieprzewidywalne. Prison Break jednak przewidywalny do pewnego stopnia jest. Co
nie oznacza, że to zły serial.
Wydaje mi się, że każdy serial tak naprawdę musi mieć bohatera, którego naprawdę
lubisz i którego dalsze losy Cię interesują. Losty miały dla mnie takich
bohaterów. Prison Break, po obejrzeniu 8 odcinków, nie mają. Ale zdaje się, że
team dopiero się wyklarował, więc może się jeszcze to wszystko zmieni :)

[itek1]

> Wydaje mi się, że każdy serial tak naprawdę musi mieć bohatera, którego naprawd
> ę
> lubisz i którego dalsze losy Cię interesują.
Wydaje mi sie, ze serial nie musi miec bohatera, ktorego lubisz, bo wystarczy,
zeby byl taki, ktorego nie lubisz.
Nie ogladam seriali, gdyz to dla mnie jest czysta strata czasu- mierzi mnie ich
standardowa glupota i sztucznosc i niesamowitosc, absolutnie nie zzywam sie z
postaciami z ekranu, a zawod- aktor/ka serialowy/a negatywnie mnie sie kojarzy.

[nienietoperz]

> Nie ogladam seriali, gdyz to dla mnie jest czysta strata czasu- mierzi mnie ich
> standardowa glupota i sztucznosc i niesamowitosc, absolutnie nie zzywam sie z
> postaciami z ekranu, a zawod- aktor/ka serialowy/a negatywnie mnie sie kojarzy.

Itku, czy np. Bergman pociety na kawalki z definicji robilby sie glupi, sztuczny
i niesamowity? To chyba nie jest takie proste... Rozumiem Cie o tyle, ze sam
przejawiam rownie irracjonalna, nieusprawiedliwiona i bezwarunkowa niechec do
opery, ale akurat z oskarzaniem calego gatunku bylo nie bylo aktywnosci
kulturowej o glupote radzilbym ostroznie.

Uklony,
NN

[skajstop]

Nienietoperzu, pociągnę Twoją myśl, jeżeli pozwolisz.

"Fanny i Alexander" Bergmana istnieje w postaci serialu. I zagrała w nim
serialowa aktorka Liv Ulmann.

No nic tylko się utopić z rozpaczy :-D

PS. LOST - zieeeew...

[staua]

Malo seriali ogladam, ale jestem wielbicielka CSI (pisalam kiedys o tym).
Nie chce tu przywolywac przykladow typu Bergman, bo moze ktos powie, ze to
wyjatki, ale sa inne przyklady.
W CSI New York glowna role gra calkiem niezly aktor, Gary Sinise, ktory
wystapil np. w filmie "Forrest Gump" i paru innych. W jakims innym (moj maz
jest z kolei, oprocz komedii typu Everybody Loves Raymond, ktorych nie
rozumiem, wielbicielem wszystkich seriali kryminalnych - ja tez bylabym, gdyby
nie to, ze wole czytac lub siedziec w Internecie, gdy mam juz wolny czas, a CSI
ma trzy wersje, co juz pochlania duzo czasu) - Missing czy Numbers, nie
pamietam dokladnie, glowna role gra Anthony LaPaglia, tez niezly aktor
wystepujacy w wielu filmach fabularnych.
Kilka seriali sledze wylacznie na DVD, np. Monka czy Deadwood. Wtedy robie
sobie sesje caloweekendowa i z glowy.

No i jeszcze

[staua]

Dla mnie sztandarowy przyklad dobrego serialu rezysera, ktoregu b. lubie: Twin
Peaks.

[itek1]

[...] ale akurat z oskarzaniem calego gatunku bylo nie bylo aktywnosci
> kulturowej o glupote radzilbym ostroznie.
Nienietopoerzu Szanowny,
moja niechec do seriali wynika z niecheci do tego typu
aktywnosci kulturalnej, a raczej pseudokulturalnej, w ktorej tzw. tfurcom chodzi
wylacznie o kase czyli poklask gawiedzi- nie lubie takiej muzyczki, takich
filmikow oraz seriali, ktore IMO naleza do tego podlego gatunku.
A Bergman ma sie do seriali jak Bach do discopolo:)

Discopolo

[skajstop]

Tak się zabawnie składa, że Bach (ten Bach, chciałoby się dodać, bo Bachów było
od groma) naprodukował sporo konfekcji discopolowej swoich czasów ;-D

[noida]

Czy tego chcesz czy nie, seriale i inne produkcje tfurców zaliczają się także do
zjawiska zwanego kulturą. Być może nawet bardziej, niż niektóre artystyczne
wypowiedzi, kierowane do wąskiej i wyspecjalizowanej grupy odbiorców, właśnie ze
względu na to, że są masowe. I to one właśnie znajdują swoje odbicie w życiu
codziennym ludzi, wchodzą do języka, stają się częścią życia ludzi.
Taka Casablanca jest na przykład w tej chwili częścią kultury masowej. Tak samo
Gwiezdne Wojny, komedie Barei, South Park. Rzeczy w założeniu niekoniecznie
zrobione dla mas i pieniędzy, które przekroczyły pewne granice popularności i
teraz funkcjonują w świecie popkultury, czy tego chcą, czy nie.
Twierdzenie, że wszystko, co zrobione dla pieniędzy, nas nie interesuje,
graniczy z intelektualnym kalectwem, bo nie sposób zaliczać się do
intelektualistów, jeśli się nie wie, kto to jest Piotr Rubik (można go nie
lubić, ale trzeba wiedzieć, kto zacz), Gwiezdne Wojny, Star Trek, South Park,
Kiepscy, Lost, Madonna, Coehlo, Iniemamocni, na czym polega polski hip hop i
dlaczego śmieszy "Co ludzie powiedzą".

Pszeklente piniondze

[skajstop]

Ale co to w ogóle za wyróżnik, czy ktoś coś robi dla pieniędzy, czy nie?

Pardon, ale Michał Anioł, Rembrandt czy Velazquez nie pracowali charytatywnie,
za darmo. A chyba jakość ich sztuki nie podlega dyskusji? :PPPP

[itek1]

> Ale co to w ogóle za wyróżnik, czy ktoś coś robi dla pieniędzy, czy nie?
Moze nie dla Ciebie, ale dla mnie to dobry wyroznik (przy okazji- nie tylko
jesli chodzi o sztuke). Bo dla mnie ma znaczenia to czy ktos ma w d...uzym
powazaniu wartosc artystyczna swoich (po)tforow, a chodzi mu tylko o kase i
uznanie gawiedzi, ktora przy okazji z reguly pogardza, czy chodzi mu o cos
wiecej- traktuje odbiorcow z nalezytym respektem i szacunkiem, a swoja misje z
odpowiedzialnoscia (przy okazji mozna uzyskac sukces kasowy- to sie nie wyklucza).

> Pardon, ale Michał Anioł, Rembrandt czy Velazquez nie pracowali charytatywnie,
> za darmo.
Isnieje zasadnicza roznica pomiedzy uczciwym zarabianiem, a cynicznym robieniem
kasy za wszelka cene traktujac ludzi jako srodek do celu- mamony.

A przy okazji ten owczy ped na kase to skaza naszej cywilizacji, wiele dziedzin
dzialnosci czlowieka ulega w ten sposob spaczeniu.

[skajstop]

Przecież nie wiesz, co myśli reżyser takiego kontrowersyjnego serialu o mafii
(którego nazwa właśnie mi uciekła z pamięci, sorry), gdzie owąż mafię pokazuje
jako zjawisko o wiele bardziej skomplikowane niż w czarno-biaych komiksach.
Skąd więc wiesz, że akurat chodzi mu tylko o kasę? Bo serial jest popularny?
Czyli stawiasz = pomiędzy popularnością a tandetą?

[itek1]

Regula jest wlasnie taka, popularnosc = w roznym nasileniu wystepujaca tandeta,
schematyzm, latwosc w odbiorze, przypodobanie sie publice za cene jakosci (z
reguly temu malowyrobionemu odbiorcy- nieco ponizej sredniej klasycznego
ignoranta), trendowosc, chciaz przyznaje, zdarzaja sie wyjatki, ale chyba na
podobnej zasadzie na jakiej tworca wielu dziel o wyskoiej wartosci artystycznej
produkuje niespodziewanie bubla :)

[skajstop]

O kurde! Właśnie napisałeś, że komponujący do kotleta Mozart to Rubik naszych
czasów :-)

Rozumiem, że obowiązuje Reguła Itka: co Itek uzna za tandetę, to nią jest? Bo
wiesz, Balzaka pisującego dla kasy to pewno ułaskawisz, podobnie Czajkowskiego?
Może Dali czy Monet dostaną łagodne wyroki? Ale już Fellini, ktory wprost
przyznawał, że kręci dla pieniędzy, kasy i popularności - no to tandeciarz, prawda?

Itku, sztukę zawsze napędzają pieniądze. Pieniądze i ambicja, dokładniej mówiąc.
Jeszcze pisarz może sobie pozwolić na używanie zeszytu w kratkę i ołówka. Ale
już wiara, że reżyser nakręci film czy serial nie mysląc o pieniądzach jako o
elemencie równie ważnym jak ___jakość__ dzieła, to wiara naiwna.

[itek1]

> Ale
> już wiara, że reżyser nakręci film czy serial nie mysląc o pieniądzach jako o
> elemencie równie ważnym jak ___jakość__ dzieła, to wiara naiwna.
Kazda wiara jest naiwna dla osoby, ktora jej nie posiada- patrzy sobie na taka
osobe z poczuciem wyzszosci, jak Skaj na Itka:), ale Itkowi chodzi w gruncie
rzeczy nie o to, zeby zakwestionowac role pieniedzy (nie twierdze, ze sa
niepotrzebne), ale jej calkowity dyktat.

[skajstop]

Do tej pory kwestionowałeś potrzebę patrzenia na pieniądze :) ja mam blade
pięcie ile kosztuje zrobienie filmu, stąd jak ktoś powiada, że róbmy filmy mając
gdzieś księgowośc, to zaraz pytam: ale skąd te pieniążki? Z nieba nam spłyną?

Jżeli zmieniasz front i mówisz: niech tylko pieniądze nie przeszkadzają, niech
nie będą sednem - to OK, ja się z tym zgadzam :) tylko to zupełnie odmienna teza
od tej, której bronileś na początku :))))

PS. Ja nie patrzę na Ciebie z wyższością. Raczej ze zdziwieniem. Od zawsze
pieniądz towarzyszył sztuce - i z tego często wynikała jeszcze piękniejsza
sztuka niżby wynikła bez pieniędzy :)

[itek1]

> Do tej pory kwestionowałeś potrzebę patrzenia na pieniądze :)
Nic z tych rzeczy- nie zrozumielismy sie.

[quarantinae]

Wiadomo, że większość ludzi wstaje rano z łóżka jedynie po to, żeby zarabiać
pieniądze. Jest jednak różnica między Mozartem, a Rubikiem. Mozartowi (i
reszcie)można wybaczyć taką motywację, natomiast takiemu Rubikowi (to tylko
przykład)już nie. Tworzenie gniotów jedynie dla pieniędzy, dla mnie, jest nie
do przyjęcia. Następnie, na dodatek, raczenie nimi ludzkości. Oczywiście mam
wybór (dzięki bogu)

[mamarcela]

quarantinae napisała:

> Wiadomo, że większość ludzi wstaje rano z łóżka jedynie po to, żeby zarabiać
> pieniądze. Jest jednak różnica między Mozartem, a Rubikiem. Mozartowi (i
> reszcie)można wybaczyć taką motywację, natomiast takiemu Rubikowi (to tylko
> przykład)już nie. Tworzenie gniotów jedynie dla pieniędzy, dla mnie, jest nie
> do przyjęcia. Następnie, na dodatek, raczenie nimi ludzkości. Oczywiście mam
> wybór (dzięki bogu)

Osobiście dzieł Rubika nietenteges, ale nie wierzę, ze taki Rubik wstaje
codziennie z łóżka z zamiarem stworzenia kolejnego gniota i uraczenia nim
ludzkości. Tak w ramach sabotażu wysokiej kultury. Podejrzewam raczej, że uważa,
iz tworzy arcydzieła i jest nowym Mozartem. Przecież większość mu to skutecznie
wmawia. Ze zacytuję dwóch twórców popkultury - jednego bardzo be "milion fanek
nie może sie mylić", a drugiego jak dla mnie cacy "miliony maja rację - reszta
przeszkadza".

Swoja drogą o ile można sobie wyobrazic pisarza, kompozytora, malarza, czy nawet
rezysera filmowego tworzącego sobie a muzom to autorzy seriali telewizyjnych nie
myślący na początku o pieniądzach na realizację i ewentualnej oglądalności to
chyba jednak jakaś utopia jest?!

[quarantinae]

Co myśli Rubik, tego nie wie nikt. Niewykluczone, że przekonany jest o swej
wielkości. Zdaje się, że Mozart też był. Tyle, że panowie różnią się warsztatem
i o to wciąż mi chodzi. Jeśli powstaje arcydzieło, motywacja finansowa nie gra
roli (zastanawiam się nad innymi motywacjami).

Jeśli chodzi o seriale telewizyjne, to oglądalność jest istotą ich istnienia,
oczywiście. Czy jednak w imię oglądalności można tworzyć gniot? Czy po
milionowym odcinku można tworzyć milion pierwszy, bo publika się przyzwyczaiła,
a raczej uzależniła? Czy po sukcesie jakiegoś filmu należy koniecznie tworzyć
film2, film3, film n oraz film n+1, kiedy wiadomo, że chodzi już tylko o
pieniądze?
Chcę wyraźnie podkreślić, że nie chodzi mi o udane seriale, które przeważnie
jednak mają skończoną liczbę części. Jakość niestety przeważnie przegrywa z
ilością.

[mamarcela]

Pewnie masz racje, Kwarantynko, tylko takie założenie wymagałoby albo istnienia
jakichą nadludzi, którzy sami z siebie odmawiali sobie zrobienia swietnego
interesu (i ucieszenia gawiedzi przy tej okazji), albo planowanej gospodarki
kulturalnej - jakas komisja oceniałaby talent takiego Rubika i zatwierdzała
odgórnie jego prawo do tworzenia, czy też nietworzenia.To tez już było:) Bo
jednakowoż będę sie upierać, że Rubik uważa się za geniusza i drugiego Mozarta.
Moim zdaniem to czas weryfikuje wartość danego dzieła. A na to, że ludziom się
podoba Rubik nikt nie może mieć wpływu oprócz samych ludzi. Mnie się to, ze im
sie podoba może nie podobać, ale nic mi do tego. Niestety, albo i na szczęście :)

[quarantinae]

Chciałam jedynie wykazać, że oglądalność, masowość, napędza masową produkcję,
co w przypadku sztuki nie zawsze daje dobre efekty.

[mamarcela]

I tu jest pytanie o granicę pomiędzy sztuką a kulturą jako taką? A czasami
nawet, czy to jest jeszcze kultura, czy już tylko produkt marketingu?
Takie czasy! Chociaz może i zawsze tak było tylko wtedy nie jeden ogólnokrajowy
Rubik, a wielu Rubików na każdym jarmarku?

[skajstop]

mamarcela napisała:

> Bo jednakowoż będę sie upierać, że Rubik uważa się za geniusza i drugiego
> Mozarta.

Tak. Vide "Psałterz wrześniowy".

O czym myśli Rubik

[skajstop]

Ano myśli o muzyce religijnej i klasyce:
muzyka.onet.pl/10172,1475104,newsy.html
Istny Mocarz naszych czasów ;-D

ciągle jeszcze o pieniądzach

[beatanu]

Zgadzając się w pewnym sensie z Tobą co do stwierdzenia "owczy ped na kase to
skaza naszej cywilizacji" pozwolę głośno zaprotestować przeciwko
sformułowaniu "Isnieje zasadnicza roznica pomiedzy uczciwym zarabianiem, a
cynicznym robieniem kasy za wszelka cene traktujac ludzi jako srodek do celu-
mamony."

Po pierwsze: którędy przebiega granica? Czy naprawdę wierzysz, że świat jest
tak cholernie biało-czarny?

Po drugie: przeciwstawiając "uczciwe zarabianie pieniędzy" "cynicznemu robieniu
kasy", przyjmujesz, że to drugie nie jest do końca uczciwe... To odrobinę
obraźliwe dla setek tysięcy (milionów?) ludzi, którzy nie traktują swojej pracy
zawodowej jako misję, ale środek do zdobycia środków na utrzymanie. Swiadomie
wykraczam poza działalność artystyczną, ponieważ sam wspomniałeś o "innych
dziedzinach działalności człowieka".

Mnie takie autorytatywne sądy przerażają....

[itek1]

Wydaje mi sie,ze mowimy o za duzo rzeczach jednoczesnie.
Isnieje roznica miedzy zarabianiem na utrzymanie nie traktujac swojej pracy jako
misja (nie wiem czy mozna nazwac to cynicznym robieniem kasy? poza tym
rozmawiamy o tworcach kultury, ktorych misja nie powinno byc jednak jedynie i
wylacznie robienie kasy i kropka), a traktowaniem swojej tworczosci jako dojna
krowe.
Inne dzialonosci czlowiek to np. sport zawodowy-kasa go zabija- masz inne zdanie?
P:)

[beatanu]

itek1 napisał:

> Wydaje mi sie,ze mowimy o za duzo rzeczach jednoczesnie.

Pewnie tak. Taka uroda dyskusji forumowych. Srednio bogate w niuanse,
przeładowane najprzeróżniejszymi skojarzeniami, ułomne w swej powolności...

> Inne dzialonosci czlowiek to np. sport zawodowy-kasa go zabija- masz inne
zdani
> e?

Mam. Ale nie mam ani ochoty, ani czasu tutaj go teraz prezentować.

[itek1]

> Mnie takie autorytatywne sądy przerażają....
A mnie smieszy oportunizm polegajacy na udawaniu, ze sie nie ma pogladow innych
niz powszechnie obowiazujace:)

[noida]

A mnie śmieszy silenie się na oryginalność, polegające na udawaniu, że ma się
poglądy wyłącznie powszechnie nieobowiązujące.

[beatanu]

Czyli podsumowując: jest i straszno i śmiesznie. Jak to w życiu...

[kubissimo]

polemizowalbym z tym, ze trzeba.
ok taka wiedza pokazuje, ze jestesmy otwarci na roznorodnosc swiata, ale na
pewno nie jest warunkiem niezbednym do osiagniecia tytulu 'intelektualista'

[noida]

A żeby być "intelektualistą" nie trzeba być otwartym na świat? Bo mnie się
wydaje, że trzeba.

[kubissimo]

zle Ci sie wydaje ;)
a juz na pewno bycie intelektualista nie wiaze sie z biegla znajomoscia niskich
rejestrow kultury popularnej

niedawno odkrylem, ze moja przyjaciolka nie ma pojecia kim jest Paris Hilton
(biedna Paris wydala grube miliony na autopromocje, a wciaz sa ludzie, ktorzy
jej nie znaja). rozumiem, ze wedlug Ciebie ta osoba jest ograniczona idiotka ;)
a co z dr.kriskiem pytajacym co to jest piotr rubik?

[mamarcela]

Siem wtroncę.
Wszystko dobrze, ale, czy nieznajomość "niskich rejestrów kultury popularnej"
jest z kolei wymiernikiem bycia intelektualistą? Co to jest w ogóle intelektualista?
Gdybym nie miała córki też nie wiedziałabym, co to jest Paris Hilton - nie
widziałam jej w żadnym filmie, ani niczym innym (ona śpiewa też?), ale
intelektualistki to ze mnie nie uczyni.

Natomiast nie uczyni z nikogo intelektualisty programowe odrzucanie wszystkiego,
co nie jest kultura wysoką, czy raczej tego, co ktos za nas określił mianem
kultury wysokiej. Przynajmniej ja osobiście nie znam takiego intelektualisty,
który to z pogarda dla "gawiedzi czyni", a paru zdarzyło mi sie poznać. Może
nie Paris Hilton od razzu, ale każdy ma jakieś guilty pleasures na sumieniu. I
wcale sie tego nie wstydzi.

P;-)

[kubissimo]

ale ja sie zgadzam. jedno czego sie czepiam to male, acz kategoryczne
slowko "trzeba" uzyte przez Noide. bo wszystko mozna, ale nic nie trzeba ;)

[mamarcela]

kubissimo napisał:



> a co z dr.kriskiem pytajacym co to jest piotr rubik?

Z cała sympatią Kubu, ale hi hi hi to Ty wyzwałes kiedyś na tym forum KrisKa od
"domorosłych intelektualistów", nespa? :))))

[kubissimo]

a Ty myslisz, ze jestem poczytalny a do tego pamietam to, co pisze? :D

[mamarcela]

kubissimo napisał:

> a Ty myslisz, ze jestem poczytalny a do tego pamietam to, co pisze? :D

Kubu słońce, jakbym myslała, ze jestes poczytalny to bym się z Tobą nie wdawała
w tego typu "dyskusje" :D

Ja pamietam tego domorosłego intelektualistę, bom sie długo zastanawiała, gdzie
może jeszcze wyrosnąć intelektualista jesli taki wyrosnięty w domu jest be. Chów
intelektualistów w przydomowych ogródkach? Na działkach pracowniczych? Na wysoce
wyspecjalizowanych farmach hodowlanych? Dużo miałam z tego powodu radości
wówczas wymyślając sobie intensywną hodowlę intelektualistów - niedomorosłych
rzecz jasna. :)

[kubissimo]

skoro w ZSRR byly kopalnie fortepianow, to kto wie, moze gdzies sa farmy na
ktorych (t)uczą inteketualistow ;)

[kubissimo]

intelektualistów (ufff, trudne slowo) ;)

[mamarcela]

Jak wiadomo money makes the world go around i zawsze tak było.

Mnie najbardziej bawi uzywanie argumentu "szkoda mi czasu na..." i bronienie tej
tezy na forum internetowym, które jak powszechnie wiadomo pożera czas nie
dostarczając w zamian szczególnej porcji intelektualnych przeżyć. Na to nie
"szkoda czasu"?

Gdybym miała nieograniczone pokłady czasu z pewnością nie odrzucałabym a priori
niemal żadnej z wymyslonych przez ludzi dla ludzi przyjemnosci i rozrywek. Bo
ciekawa jestem. Bo lubię mieć swoje zdanie. Bo homo sum et..... Poniewaz jednak
mam tego czasu ograniczone ilości jestem zmuszona do codziennych wyborów -
mądrzejszych, głupszych, albo i całkiem głupich. Ale moich. I wara innym od nich.

A zjawianie się w wątku poswięconym serialom, w którym dyskutują o tym , co
lubią i na co im widać czasu nie szkoda, ze stwierdzeniem kompletnie od czapy
"mnie jest szkoda czasu na tego typu pseudointelektualna tfurczość" jest co
najmniej dziwne. I nie słuzy chyba niczemu innemu jak dowartosciowaniu się
autora takiego postu, ale może się mylę?

Osobiście niemal w ogóle nie ogladam telewizji (z własnej woli pozbawiłam sie
kabla) i co mam za każdym razem, kiedy mowa o telewizorze zjawiać sie ze
stwierdzeniem, że mnie jest szkoda czasu na tego typu rozrywki. Najlepiej
jeszcze na forum Telewizja, czy jak to forum się nazywa.
Szkoda mi czasu na tego typu działalność.
I tyle mam na ten temat do powiedzenia.
pozdrawiam

[itek1]

> Mnie najbardziej bawi uzywanie argumentu "szkoda mi czasu na..." i bronienie te
> j
> tezy na forum internetowym, które jak powszechnie wiadomo pożera czas nie
> dostarczając w zamian szczególnej porcji intelektualnych przeżyć.
Mysle, ze zapewnia zdecydowanie wiecej przezyc inelektualnych niz gapienie sie
na serial.

> A zjawianie się w wątku poswięconym serialom, w którym dyskutują o tym , co
> lubią i na co im widać czasu nie szkoda, ze stwierdzeniem kompletnie od czapy
> "mnie jest szkoda czasu na tego typu pseudointelektualna tfurczość" jest co
> najmniej dziwne. I nie słuzy chyba niczemu innemu jak dowartosciowaniu się
> autora takiego postu, ale może się mylę?
Uwielbiam prezentowana przez Ciebie poprawnosc.
Ja wszak jestem niepoprawny i dobrze mi z tym, czyli jak to raczysz zgrabnie
ujac co najmniej dziwny, a byc moze dowartosciowujacy sie :)

[mamarcela]

Twja niepoprawność jest w moim odczuciu li i jedynie Twoją opinią na Twój temat.
Strasznie się autokreujesz i to wielostopniowo. Nie dość, że wygłaszasz sądy,
które mają Cie postawić ponad nas wszystkich czyli gawiedź oglądająca seriale
itp., to na dodatek dorabiasz do tego sobie ideologię niezrozumianego,
wyjątkowego i głoszącego niepoprawne sądy. Ależ takie sądy jak Ty głosii, co
najmniej co trzecia osoba wchodząca na foruma wszelakie tylko po to, aby się w
swojej opinii dowartościować.
Jeżeli w Twoim środowisku niepoprawne jest głoszenie sądów, że Bach jest lepszy
od Rubika, a amerykańskie seriale telewizyjne nie dorównują dziełom Bergmana, to
faktycznie można Ci współczuć. W mojej "okolicy" to są truizmy, a nie
niepoprawne twierdzenia.
Ja tylko usiłuję Cie przekonać, że głoszenie truizmów tylko po to, aby sie
postawić w opozycji do kogokolwiek jest po prostu mało kulturalne. I szkoda
czasu na to. Przecież na tym forum wszyscy znają i doceniają Twoją absolutną
wyjątkowość. I to wcale nie jest kpina ani złośliwość. :)

[itek1]

1. Skad wiesz czy wszyscy tutaj ogladaja seriale- Ty podobno nie masz pudelka z
serialami.
2. Moglbym napisac komentarz na Twoj temat podobny do tego, ktory Ty wypisujesz
na moj a propros mojego rzekomego wywyzszania sie-ale sie powstrzymam, gdyz nie
kreci mnie to.
3. (najwazniejsze) Zdecydowanie wole jak mowisz o sobie, a nie o mnie (czy o
kims innym ad personam), a juz nie znosze jak mnie (czy kogos innego) usilujesz
przekonywac.
P:)

[mamarcela]

Itku, z całą sympatią - nie wiem, czy wszyscy ogladaja seriale, ale w tym wątku
mieli ochotę porozmawiać o wyższości serialu X nad serialem Y. I tyle. A ty
zjawiasz się ze stwierdzeniem, że ogladanie seriali jest głupie, a Ty jesteś
ponad to. Myslę, że wszyscy wielbiciele seriali na tym forum znakomicie sobie
zdaja sprawę, że nie jest to rozrywka najwyższych intelektualnych lotów. Jesli
mają ochotę na takie rozrywki to jest ich wybór. Nikomu ich oceniać. To nie sa
dzieci z podstawówki, żeby ich trzeba było wychowywać.
Widzisz ja się czepiam tylko za te odgórne i apriori twierdzenia Twoje. Jest
wiele rzeczy, których nie widziałam, nie słyszałam, nie zobaczę i nie usłyszę z
własnego wyboru, ale sie na ten temat nie wypowiadam, bo dokonałam takiego
wyboru i nie znam ich z autopsji. Nie wiem nic o romansach , czy jak jej tam, to
sie nie wcinam w dyskusję o wyższości romansu pani C. nad romansem pani S., bo
szanuję prawo do takiej dyskusji.
Swoja droga chętnie poczytałabym o moim wywyższaniu się. Wszyscy się tu
autokreujemy i wywyższamy więc i ja też z pewnością. Taki to juz urok internetu. :)

[noida]

Stąd zapewne jesteś ekspertem w tematyce, co musi mieć serial, żeby się podobać.
Umarłam ze śmiechu.
Nienawidzisz seriali, bo są stratą czasu itp., ale wypowiedzieć się w ich
temacie ci to nie przeszkadza?

[daria13]

Nie lubię muzyki pop, ale od czasu do czasu trafia się w tym gatunku perełka,
którą nucę całymi dniami i której słuchanie sprawia mi przyjemność. Nie lubię
kryminałów, ale zdarza mi się czasami trafić na taki, który mnie wciągnie.
Podobnie jest z serialami. Mój mąż ma do seriali dokładnie taki sam stosunek jak
Itek, często zżyma się na mnie i uprzykrza mi życie marudzeniem, że tracę czas a
czasami, o zgrozo, wciągam w to dzieci (oglądamy LOST), ale parę razy w życiu
zdarzyło mu się dać wciągnąć. Tak było właśnie z serialem Sześć stóp pod
ziemią, czy z Detektywem Monkiem.
Myślę, że niemal w każdym gatunku, czy przejawie ludzkiej twórczości
artystycznej z dużej i małej litery trafiają się wyjątki i rzeczy, których
podziwianie sprawia nam przyjemność, choćby nawet zdecydowanie przyziemną. Coś,
co pozwala się zrelaksować i odpocząć od trudów dnia codziennego, czy nudy, nie
jest stratą czasu, a nawet jeśli czasami jest, to jest to przyjemna strata czasu:)
P:)

[noida]

No cóż, przynajmniej śmiech to zdrowie, a męczenie się nad ambitną lekturą nie
przynosi nam nic oprócz przeciążenia mózgu kolejnymi zbędnymi w gruncie rzeczy
informacjami ;) Niech żyją sitcomy! ;)

[au.lait]

Zepsuty telewizor, którego nie chce mi się naprawiać, podjął za mnie decyzję:
nie obejrzawszy pierwszego odcinka, nie wsiąknę i w "Prison Break"... Już mi
jakoś nie zależy zresztą. Się mówi trudno :)

Ale i tak....

[paolo630]

...zaraz Taniec z Gwiazdami więc po co wsiąkać w obce więzienie...;-)

[monikate]

Przeca Taniec z Gwiazdami już był! Nie oglądałam, ale wiem. Kolejna edycja?

[kubissimo]

no ba :)

[au.lait]

Ha, okrótny ąbarrass: wybór między Polshitem a shitem z własnego podwórka...
:)

[sella_w]

Łuuuuch!
Rzym jest genialny.
Amen:)
Ostatni odcinek zabija, pomimo tego, że wiadomo co się stanie i jeśli przymknie
się ono na ostatnią scenę...
Ale poza tym- miodzio.

[obly]

ja chcialem powiedziec ze od Zmienników Barei nie powstał ani jeden serial
godny zainteresowania. Powiem gorzej, i nie powstanie. Zasady panujace przy
produkcji tych sa nieznosne.
inaczej mówiac seriale sa z gruntu przesycone złem:
nie zamierzajaopowiedziec ci ciekawej historii tylko hca ciebie jak najdłuzej
zatrzymac przy samym opowiadaniu.

rzeczywistosc PRL wytworzyła pewnego rodzaju specyficzne środowisko przy
tworzeniu seriali. czegos takiego jak Alternatywy, Czterdziestolatek,
Zmiannicy, Rodzina lesniewskich czy Stawka wieksza niz zycie i nawet Cterej
pancerni i dog nikt o zdrowych zmysłach i realnym poczuciu wartosci pieniadza i
oczekiwanym zwrocie nakładów nikt nie nakreci serialu z topowymi aktorami z
dopieszczonymi dialogami i pelna wizja calosci.
dzis o losach bohaterów rzadzi oglądalność. to nie jest ok.
II i III seria LOST powstala dlatego ze I odniosła sukces. niestety I seria
Lost jest ledwie dostateczna. daje sie odczuc ze meandrują autorzy aby jak
najciekawiej opowiadac w sumie nic ciekawego i trzymac wszystko w
niedomówieniu. po4 odcinku czuje sie ze jest czlek robiony w bambuko.
niestety srodowisko tworzacych seriale dzis jest kretynskie. jeden serial
potrafi rezyserowac kilku rezyserów i pisac zmieniajaca sie rzesza
skretynialych zakompleksionych autorów. i scenariusz powstaje zawsze po tym jak
pomysl dostajezielone swiatlo do realizacji. czyli najpierw opakowanie, potem
cena, na koncu tresc.
system jest tak szczelny ze nie jest w stanie z niego wyjsc zadne arcydzieło.

[obly]

przepraszam za błędy aaaaa ale kliknąłem wyslij przed autoredakcją!

ponadto mam tą wadę ze najpierw piszę swój post w odpowiedzi na post początkowy
a dopiero potem czytam co powiedzieli inni. czasem robie z siebie głupka ale
chce powiedziec ze unikam wtedy nasiąknięc od zdań wytworzonych przez
przedklikaczy i w sumie dla was to jest nic ciekawego ale dla mnie osobiscie
mogę jak na tescie bez sciagania sprawdzic co powiedzieli inni i jak wypadam na
tle bez samooszukiwania. bo zawsze podswiadomie potem sie podłaczam pod co
bardziej inteligentne odpowiedzi i potem w rachunku sumienia mam manko.
teraz poczytałem o dyskusji ze seriale to nędza i pseudointelektualne wodzenie
oczami albo ze czasem jest fajna perełka i ze dobra rozrywka. No i sie
zastanawiam skad sie bierze fakt, ze sposób traktowania ogladania seriali przez
innych niektórzy traktuja bardzo osobiscie a czasem nawet jak personalny atak
na siebie. Ja własciwie nie chcial bym byc pomylony z opcją co uwaza ze seriale
sa dla kretynów. I tez nie chcialbym byc pomylony z opcja co uwaza ze seriale
bywaja dobra rozrywką. Chociaz z punktu widzenia dzisiejszego tu i teraz,
seriale sa wysmienicie podanymi zapychaczami.
Nie mówie ze wyroslem ale chodzi o to wczesniej jako mlode chlopię, siadalem i
dzien w dzien ogladałem 2 - 3 sitcomy dziennie przez kilka lat (np: skrzydla,
innych nie pamietam juz i własciwie to jest powód, nic nie pamiętam zebym
obejrzal cos ciekawego oprócz polskich produkcji PRL) Dzis nie moge sie skupić
nawet na jakies 5-6 minut. tylko dlatego ze juz mnie to osobiscie nie porusza.
nawet LOST. nietrudno przewidzec ze traktuje to jako stratę własnie czasu. ale
tylko dlatego ze tak własnie potraktowałem swoje kiedys tam siedzienie przed TV
2-3 godziny dziennie. konstrukcje serialowe stały sie bardzo czytelne i po
prsotu sa tym czym sa wesołym zapychaczem czasu. a artystyczne walory serialu.
hehehe no sorrry. "Artystyczne walory serialu".

ally McBeal była nie do oglądania dlatego ze ludzie których tam pokazywano byli
wszystkim innym tylko nie prawnikami. i po prsotu te pierdoły o prawie to była
strata czasu.
sex w wielkim miescie - nie wiem o co chodzi w tej ekscytacji czwórka
nieciekawych babek po 30 z problemami 14 latek.
przyjaciele - kto z nas nie myslal jakby to było po liceum zamieszkac z wybrana
paczka w komunie? niestety rozumienie sie paczki znikneło jak tylko kazdy mial
inne problemy. i dobrze. jak tylko podstawilem swoich ulubionych kumpli i
kumpele wiem ze bylo by ciut ciekawiej ;)). to jest jak ze sportem i seksem.
lepiej uprawiac samemu niz ogladac jak to robia inni.

Bareja - zmiennicy i alternatywy - jest genialny, arcymistrz. technicznie moze
kulawe, czasem gra aktorów niedopilnowana, ale prowadzenie, przenikanie sie - i
sam tekst i podtekst na trzech poziomach kontekst sytuacyjny,pierwszy plan i
detal: wysmienite.

[kubissimo]

troche metne te wywody, a juz na pewno krotkowzroczne ;)

po pierwsze nie precyzujesz, czy mowisz o serialach polskich, czy traktujesz
sprawe globalnie, czy chodzi Ci o seriale komediowe, czy wszelkiego rodzaju. W
kazdym razie stawiasz cezure, ze nic lepszego niz produkcje PRLu nie bedzie i
koniec. Otoz bedzie, a przynajmniej bylo. I to zarowno u nas, jak i "u nich" ;)

ale po pierwsze - warto by tu rozdzielic te produkcje na seriale (dramatyczne i
komediowe) i tzw. mini-series (czyli krotkie seriale o z gory okreslonej
liczbie odcinkow). Mini-series z reguly maja znacznie wyzszy poziom, bo od razu
powstaja jako kompletna calosc bez wiekszych widokow na kontynuacje w postaci
50 sezonow ;) (choc i tu sa wyjatki. np. serial Rzym byl planowany jako
miniseries, ale bardzo sie podobal i dlatego nakrecili drugi sezon)

po drugie nawet w przypadku zwyklych seriali (w Stanach kreconych w kilku/nastu
sezonach) trafiaja sie perelki, ktore trzymaja wysoki poziom - chociazby Szesc
stop pod ziemia.

po trzecie u nas wlasciwie mozna mowic tylko o mini-series, albo telenowelach.
Przy czym mini-series nawet i u nas sa lepsze niz telenowele, chociaz trzeba
przyznac, ze tak jak cala nasza kinematografia, tak i na tym polu jestesmy w
tyle w stosunku do Europy i reszty swiata. Niemniej nie zgodze sie z tym, ze od
czasow PRLu nie powstalo nic godnego uwagi. Chociazby "Boza podszewka"
Cywinskiej jest przykladem znakomiecie napisanego i nakreconego serialu (az
sobie zanabylem droga kupna na dvd).

na swiecie jest jeszcze lepiej, bo juz dawno seriale wyszly poza rame milej
rozrywki. Nie stronia od bardzo powaznej tematyki (Szesc stop pod ziemia,
Anioly w Ameryce), solidnej dawki historii (Rzym, czy niedawna Elzbieta I), a
nawet jezeli sa to komedie, to bardzo wykraczajace poza ramy amerykanskiej
sztampy (Weeds, Arrested Development, czy z angielskiego podworka The League of
Gentlemen)

tak jak mowilem - upieranie sie, ze produkcje PRLu są samyje łutszyje jest
troche krotkowzroczne. no ale oczywiscie z drugiej strony de gustibus non
autobus ;)

[obly]

> troche metne te wywody, a juz na pewno krotkowzroczne ;)

skądze znowu i po czym wnosisz?

zapewniam ze nie sa metne dla mnie ;) a tym bardziej krótkowzroczne hehe.

>po pierwsze nie precyzujesz, czy mowisz o serialach polskich
ano nie precyzuje bo po co. traktuje wszystkie seriale w ten sposób, wykazując
jeno ze w czasach PRL tu, czy w czechach powstało specyficzne środowosko w
którym najwieksi aktorzy bez wybrzydzania grali w serialach. wezmy chocby
alternatywy. to była specyfika że gwiazdy były ale nie miały innych stawek niż
reszta co pozwalało kumulować w jednym serialu naprawde aktorów prezentujacych
wysoki poziom. dziś taka brodzik musi grac z aktorami tanimi bo zzera połoe
budżetu na aktorów. hehe a ja nienawidze brodzik. niewazne
co w tym mętne jest i niejasne?

> ale po pierwsze - warto by tu rozdzielic te produkcje na seriale (dramatyczne
> i komediowe) i tzw. mini-series (czyli krotkie seriale o z gory okreslonej
> liczbie odcinkow). Mini-series z reguly maja znacznie wyzszy poziom

a po co? serial z zasady ma cie przytwierdzic na tyłku na pełny czas trwania
produkcji, to jego główny cel. jego celem nie jest opowieść jako taka tylko
samo opowiadanie. non stop musisz czuc ze cos sie dzieje, zmienia, i inne
takie. i rodzaj, cel, i długosć ma wpływ jedynie na uzyte srodki a nie na
zmiane filozofii krecenia serialu. dlatego nie widze potrzeby rozdziału.
wiesz? jeszcze bym sie zastanawial ad tym czy nei masz racji gdybym nie widział
serialu Rome. poprzestalem na obejrzeniu pół odcinka. krecone w stylu teledysku
MTV

>po drugie nawet w przypadku zwyklych seriali (w Stanach kreconych w kilku/nastu
> sezonach)trafiaja sie perelki, ktore trzymaja wysoki poziom - chociazby Szesc
> stop pod ziemia.

tutaj niestety poziom nie ma znaczenia ;)) własnie o to chodzi. hehe. artysta
który maluje non stop kontynuacje mony lisy w róznych pozach (w szlafroku, bez,
z lokówkami, w kiblu, na cejlonie, rozdzierająca szaty). no leonardo taki np.
chodzi o to ze nawet jakby niewiem jak bardzo zajebiscie by tą serie malował. i
malował by ja przez kilkanascie sezonów rozwijając tajemnicę usmiechu to byłby
zwykłym rzemiechą dającym ubaw publice. także samo jak stripy komiksowe,
nieprawdaż? hehehe kochany. chodzi o to ze poszukiwacze przełomów, rozwijatorzy
nie osiądą na czymś takim jak kontynuacja. ja juz nie chcę odnosić sie do
porównań muzycznych. ale niestety serial to jak kapela na statku i chocby nie
wiem jak superancko grali to grają dzień w dzień w określonym charakterze, i to
narzuconym. niestety miles davis do kotleta sie nie nadaje nieprawdaz? po
prostu. nie to ze jest za dobry czy za zly. nie nadaje sie aby spełniac
okreslone oczekiwania bo on takie własnie wyprzedza. a serial takowe musi
spełniać.

po trzecie u nas wlasciwie mozna mowic tylko o mini-series, albo telenowelach.
> Przy czym mini-series nawet i u nas sa lepsze niz telenowele, chociaz trzeba
> przyznac, ze tak jak cala nasza kinematografia, tak i na tym polu jestesmy w
> tyle w stosunku do Europy i reszty swiata.

skąd ten dystans do rodzimej kinematografii ;)) brak jest po prsotu pisarzy i
scenarzystów. u nas jak ktos pisze ksiązke to w wiekszosci jest to
postmodenistyczny i wielobarwny pościg w myslach siedzącej nieruchomo na dupie
postaci. po drugie sytuacja i zasady rządząe produkcją nie są na tyle odmienne
aby rozróżniać polskie telenowele od innych czy polskie sitcomy od innych. są o
tyle inne ze polskie. niestety nacjonalizm nawet w postaci fobii przestaje miec
sens ;))

> tak jak mowilem - upieranie sie, ze produkcje PRLu są samyje łutszyje jest
> troche krotkowzroczne. no ale oczywiscie z drugiej strony de gustibus non
> autobus ;)

po pierwsze nie upieram się, tylko tak uważam - delikatna różnica. upierac to
się mogę przy rozdziale obowiązków domowych.
po za tym zwracam jedynie na fakt ze seriale z tej epoki mają bardzo
specyficzny charakter i dosć niespotykany gdzie indziej ze względów własnie tak
lapidarnych jak finansowanie. zarówno dotyczy to scenarzystów jak i aktorów.
tak przyznaje się, oglądałem je w czasach młodosci co nie jest bez znaczenia
dla mojej opini gdyz wszystko co sie wtedy oglada i potem wspomina jest duzo
fajniejsze niz wszystko inne. dlatego zawieszam swój udział w dalszej dyskusj
gdyż obiektywność swojąwykluczam, niemniej podkreslam wyczyn Barei.

[kubissimo]

no i co sie zapiera, ze nie krotkowzroczny, skoro krotkowzroczny?

"dziś taka brodzik musi grac z aktorami tanimi " - a od kiedy Brodzik jest
podstawa kazdego serialu, jaki powstaje? odniosla jakis tam sukces w dwoch
tytulach, ale to nie powod, zeby ja traktowac jako kwintesencje polskich
seriali.

"serial z zasady ma cie przytwierdzic na tyłku na pełny czas trwania produkcji,
to jego główny cel" - a skad wziales ta zasade? w przypadku mini-series jak
najbardziej chodzi o opowiedzenie historii, ktora z roznych wzgledow nie
zmiesci sie w filmie.
"non stop musisz czuc ze cos sie dzieje, zmienia, i inne takie." - to ciekawe,
bo jakos nie pamietam, zeby w "Twin Peaks", "Szesc stop pod ziemia",
czy "Empire Falls" wlasnie to bylo nadrzednym celem. Owszem sa seriale, ktore
na tym bazuja ("Lost", "24 godziny"), ale wlasnie dlatego rozdzielenie na
kategorie ma sens. bo jezeli powiesz, ze nie widzisz roznicy miedzy "Twin
Peaks" a chociazby "Prison Break" to raczej nie mamy o czym mowic

[obly]

no nie mamy

[kubissimo]

the pleasure was yours :P

[daria13]

Baaaardzo ciekawa dyskusja, baaaardzo.
Odsłona 24 lub 25, tracę rachubę, bo na trzeciej płycie mam nieco pomieszane
odcinki i za każdym razem muszę szukać następnego, oglądając skrót z
poprzedniego, ale warto! Siedzę z rozdziawioną paszczą, momentami wstrzymuję
oddech (wcale nie rzadko), staram się jak najrzadziej mrugać, a gdy ktoś wchodzi
do pokoju (dzieciom nie pozwalam oglądać, za dużo przemocy) - warczę. W jednym
odcinku średnio kilkanaście zwrotów akcji. Natłok niedorzeczności powyżej
średniej, ale to wszystko nic, i tak nie mogę przestać. To jest jak narkotyk. I
nie obchodzi mnie, że jestem wrabiana, że jestem mało oryginalna, że to czysta
komercha i tak nie mogę odejść od tv. Jestem stracona, jestem słaba, jestem.....

Ps.
Jak można lubić T-baga - to potwór!!!! Kocham Michaela!!!!!Jest taki śliczny
(już mi nie przeszkadza, że aż za) i taki mondry! I taki dobry, ach:)))))

[noida]

Ja też nie lubię T-Baga. Na razie w konflikcie T-Bag- Abruzzi moja sympatia
zdecydowanie znajduje się pod stronie tego drugiego :)

[daria13]

No właśnie! T-Bag jest tak jednostronnie potworny, że nie zostawia cienia
wątpliwości (chociaż;), natomiast Abruzzi... Te jego metamorfozy i kodeks honorowy
(mafijny co prawda;). Jeszcze wiele przed Tobą. Jeszcze nie raz Abruzzi Cię
zaskoczy. I o to chodzi:))))
Już niedługo kończę te odcinki, którymi do tej pory dysponuję. Nie wiem, czym
będzie moje życie bez tego serialu, buuuuuu.
P:)

[3promile]

daria13 napisała:

> No właśnie! T-Bag jest tak jednostronnie potworny, że nie zostawia cienia
> wątpliwości (chociaż;), natomiast Abruzzi... Te jego metamorfozy i kodeks honor
> owy
> (mafijny co prawda;). Jeszcze wiele przed Tobą. Jeszcze nie raz Abruzzi Cię
> zaskoczy. I o to chodzi:))))
> Już niedługo kończę te odcinki, którymi do tej pory dysponuję. Nie wiem, czym
> będzie moje życie bez tego serialu, buuuuuu.


Jakby tak zamienić "T-Bag" na "Jorge Gonzalez", a "Abruzzi" na "Enrique da
Souza", to wypisz-wymaluj recenzja jakiejś wenezuelskiej epopei z kanału
"Romantica"

[noida]

W każdej recenzji można by wstawić "Enrique" i "Jorge" zamiast imion bohaterów.
Prawdopodobieństwo, że będzie pasowało jak ulał do jakiejś telenoweli
wenezuelskiej jest bliskie 99.9999%

Drugi sezon

[noida]

dramatycznie się skiepścił! Mam nadzieję, że jednak scenarzyści ochłoną i
zaproponują coś ciekawszego...

[daria13]

Jestem w połowie II sezonu i w najmniejszym stopniu nie odczuwam osłabienia
scenariusza, a momentami powiedziałabym, że jest lepszy i jeszcze bardziej
zakręcony. Może pierwszy odcinek był nieco słabszy, już nie pamiętam.
Rozumiem, że dopiero zaczynasz drugi sezon. Dalej jest coraz lepiej, w moim
odczuciu rzecz jasna.
Usycham z tęsknoty za dalszym ciągiem, a tu trzeba czekać, buuuu.
P:)

[noida]

Nie no, jestem mniej więcej w połowie połowy ;) Tempo moim zdaniem mocno siadło,
sytuacje stresowe są jakby wydumane (zwłaszcza mi się nie podobał Sucre w
strumieniu- no już bez przesady!), a poza tym połowa bohaterów zginęła. Mam
wrażenie, że scenarzyści nie bardzo wiedzą, co zrobić z rozpędzonym materiałem,
więc mordują dużo więcej niż wcześniej, tylko po to, żeby utrzymać ludzi przed
tv. Brak im jakiejś spójnej wizji. Nie podoba mi się to :(

[daria13]

Ale przy takim tempie akcji i natłoku sytacji ekstremalnych, tudzież szalonych
zwrotów akcji, niemożliwym jest, żeby niektóre z nich (tych akcji znaczy) nie
były posunięte do granic absurdu. I to jest widoczne i jawne od początku
serialu. Momentami w początkowej fazie oglądania PB też mnie to nieco drażniło,
ale potem traktowałam to z dużym przymrużeniem oka. Dla mnie oglądanie tego
serialu to świetna zabawa, pewne niedostatki i niedorzeczności nie są w stanie
mnie zrazić, bo poddalam się tej rwącej rzece akcji już bez reszty;)
Mam jednak małe doświadczenie z serialami i dlatego pewnie łatwiej mnie
zadowolić;).
Diaboliczny agent Cie nie intryguje?

[noida]

Pewnie, że mnie intryguje. W ogóle mnie intryguje, co będzie dalej, boję się
tylko, że to zmierza w jakimś złym kierunku...

[braineater]

no ja mam plan utrzymać ciekawość, ale tylko do momentu kiedy ubiją T-Bag'a, bo
wtedy zniknie jedyna normalna postać i zostana same wyidealizowane dupki.

P:)

[noida]

Sam jesteś wyidealizowany. T-Bag to świnia jakich mało. Może i autentyczna, ale
co z tego. Nie można usprawiedliwiać psychopaty i mordercy tylko dlatego, że
jest autentyczny.

[3promile]

A nie mówiłem? Enrique! A gdzie jakaś Cochita albo Manuela, hę?

[braineater]

e tam, jaki z niego psychopata?:)
P:)

[noida]

Jaki z niego psychopata? Chory na umyśle, nieuleczalny psychopata z niego.
Ot co.

[braineater]

T-Bag jest normalny. Jak go ktoś wnerwia, to go usuwa, jak coś chce, to to
zdobywa. nie zawraca se dupy spowalnianiem odcinka procesami myślowymi, tylko
idzie do przodu. Misiępodobasię, a że jakieś wredne baby po drodze ubija, to
jestem mu to skłonny wybaczyć:)
<baj de łej - jeden z ciekawszych numerów scenariuszowych w PB to jest, bo tak
jak piszesz, można T-B odbierać jako psychola bez hamulców, ale sama postać
jest prowadzona tak, by wzbudzić sympatię i jak człowiek patrzy po forach
dookolnych PB, to wzbudza, mimo, że mu się imputuje pedofilię i inne ohydztwa.
Zgaduję, że go ubiją w jakiejś mesjanistycznej akcji, że będzie zaśłaniał
pierwsią własną któregos z Braci-Głupków, albo dziewcze jakieś.>


P:)

[noida]

No nie wiem. A jak ty się wnerwiasz to usuwasz? Chyba jednak nie do końca
normalny. Procesy myślowe to jednak jakieś uskutecznia, a cwany jest jak w ogóle
mało kto. No i ma od cholery szczęścia.
Nie wiem, czy go kreują na takiego, co to ma wzbudzać sympatię. Mojej nie
wzbudza, wręcz przeciwnie. Uważam go za wyjątkowego drania i zwyrodnialca. Nie
imputuje mu się pedofili tylko on jest pedofilem. No i nie wierzę, że miałby
kogokolwiek zasłaniać własną piersią. Chociaż kto ich tam wie- jak będzie im się
pogarszać z sezonu na sezon to może i w końcu T-Bag kogoś ochroni...