chcecie bajki? oto bajka :)

[z_milo]

Było to daleko stąd na pewnej farmie.
Któregoś dnia osioł farmera wpadł do głębokiej studni.
Zwierzę krzyczało żałośnie godzinami, podczas gdy farmer zastanawiał
sie, co zrobić. W koncu farmer zdecydował. Zwierzę było stare a
studnię i tak trzeba było zasypać. Nie warto było wyciągać z niej
osła. Zwołał wszystkich swoich sąsiadów do pomocy.
Wzięli łopaty i zaczęli zasypywać studnię śmieciami i ziemią.
Z początku osioł zorientował się, co się dzieje i zaczął krzyczeć
przerażony.
Nagle,ku zdumieniu wszystkich, osioł uspokoił się.
Kilka łopat później farmer zajrzał do studni.
Zdumiał się tym, co zobaczył.
Za kazdym razem, gdy kolejna porcja śmieci spadała na ośli grzbiet,
ten robił coś niesamowitego. Otrząsał się i wspinał o krok ku górze.
W miarę, jak sąsiedzi farmera sypali śmieci i ziemię na zwierzę,
ono otrzepywało się i wspinało o kolejny krok.
Niebawem wszyscy ze zdumieniem zobaczyli,jak osioł przeskakuje
krawędź studni i szcześliwy,oddala sie truchtem!

życie będzie zasypywać cię śmieciami, każdym rodzajem brudów.
Sposób, aby wydostac sie z dołka, to otrząsnąć się i zrobić krok w
górę.
Każdy z naszych kłopotów to jeden stopień ku wolności...

[ogia]

dzieki Ci za te bajke :)

[z_milo]

ogia napisała:
> dzieki Ci za te bajke :)

dołączam do dziękczynnego chóru - świetne bajki :)

[dynamitee]

coś innego dla odmiany:
przypowieść "Stary Mistrz i koń", przytoczona za "Te Prosiaczka"
B.Hoffa

"Przed sklepem na wąskiej uliczce w pewnej chińskiej wiosce stał
uwiązany koń. Kiedy tylko ktoś próbował przejść obok, koń go kopał.
Po jakimś czasie przy sklepie zebrał się spory tłum wieśniaków,
dyskutujących nad tym, w jaki sposób przejść obok niebezpiecznego
konia. Nagle ktoś przybiegł krzycząc:
- Nadchodzi Stary Mistrz! On na pewno będzie wiedział, jak to zrobić!
Tłum czekał w napięciu. Stary Mistrz ukazał się za zakrętem,
zobaczył konia i skręcił w inną uliczkę."

jak widzicie, Mistrz wybrał działanie bez wysiłku :)
podoba mi się ta przypowieść, bo pokazuje, że nie zawsze trzeba
wybierać drogę walki i zmagania się. czasami można wybrać inną
drogę, co nie znaczy, że gorszą.

Sygnał

[ursa.bianka]

Bruno Ferrero - Sygnał
Po okropnej burzy rozbitek dryfując uczepiony do resztek swej łodzi,
dotarł do plaży małej pustynnej wysepki. Wyspa ta to w zasadzie
trochę niegościnnych i suchych skał. Rozbitek zaczął usilnie prosić
Boga, by go wybawił. Każdego dnia obserwował linię horyzontu w
oczekiwaniu na pomoc, ale nikt z nią nie śpieszył.

Po kilku dniach poczynił pewne przygotowania. Z niemałym wysiłkiem
skonstruował narzędzia do uprawy ziemi oraz do polowania. W pocie
czoła wzniecił ogień, zbudował szałas i schron na chwile burzy.
Upłynęło kilka miesięcy. Rozbitek nie przestawał się modlić, ale
żaden statek nie pokazywał się na horyzoncie.

Pewnego dnia niespodziewanie wiatr powiał na ogień i płomienie
musnęły maty. W mgnieniu oka wszystko się zapaliło. Chmury gęstego
dymu wznosiły się w niebo. Wielomiesięczna praca w krótkiej chwili
obróciła się w niewielką kupkę popiołu. Rozbitek, który usiłował
cokolwiek ocalić, rzucił się na ziemię, wylewając łzy w piasek:

- Panie Boże, dlaczego? Dlaczego właśnie tak się stało?

Kilka godzin później duży statek przybił w pobliże wyspy. Ratownicy
przypłynęli szalupą, aby zabrać rozbitka.

- Skąd dowiedzieliście się, że tu jestem? - spytał rozbitek z
niedowierzaniem.

- Widzieliśmy sygnały dymne - odpowiedzieli.




Twoje dzisiejsze trudności są jak sygnały zapowiadające przyszłe
szczęście.

Złodziej siekiery

[kalahora]

Pewien chłop nie mógł odnaleźć swojej siekiery. Podejrzewając, że zabrał ją syn sąsiada, zaczął go bacznie obserwować. Tamten miał typowy wygląd złodzieja siekier. Miał twarz złodzieja siekier. Słowa, które wypowiadał, mogły być tylko słowami złodzieja siekier. Cała jego postawa i wszystkie zachowania zdradzały człowieka, który ukradł siekierę...

I wtedy, zupełnie przypadkiem, chłop odnalazł swoją siekierę, przesuwając stos drewna.

Kiedy następnego dnia przyjrzał się jeszcze raz synowi sąsiada stwierdził, że nie ma on ani w wyglądzie, ani w postawie, ani w zachowaniu nic, co przypominałoby złodzieja siekier.

przypowieść chińska przypisywana Li Juku (IV w. p.n.e.)
---
lubię myśleć o sobie, że nie daję się zwieść pozorom. cóż, po prostu lubię myśleć... ;)

[elderlane]

cudownie optymistyczne te bajki.ale najbardziej mnie poruszyła ta o rozbitku.tak
właśnie często jest, że prosimy Boga o coś co wydaje nam się dobre.a nie
dostajemy.albo tak jak w bajce...dzieje się coś strasznego, a w rezultacie
właśnie ta katastrofa nas ratuje. trzeba zawierzyć komuś tam na górze...i tak
jak w mojej sygnaturce...

[dynamitee]

Anthony De Mello:

"Pewien człowiek znalazł jajko orła. Zabrał je i włożył do gniazda
kurzego w zagrodzie. Orzełek wylągł się ze stadem kurcząt i wyrósł
wraz z nimi.
Orzeł przez całe życie zachowywał się jak kury z podwórka, myśląc,
że jest podwórkowym kogutem. Drapał w ziemi szukając glist i
robaków. Piał i gdakał. Potrafił nawet trzepotać skrzydłami fruwać
kilka metrów w powietrzu. No bo przecież, czyż nie tak właśnie
fruwają koguty?
Minęły lata i orzeł zestarzał się. Pewnego dnia zauważył wysoko nad
sobą, na czystym niebie wspaniałego ptaka. Płynął elegancko i
majestatycznie wśród prądów powietrza, ledwo poruszając potężnymi,
złocistymi skrzydłami. Stary orzeł patrzył w górę oszołomiony.
- Co to jest? - zapytał kurę stojącą obok.
- To jest orzeł, król ptaków - odrzekła kura. - Ale nie myśl o tym,
ty i ja jesteśmy inni niż on.
Tak więc orzeł więcej o tym nie myślał. I umarł, wierząc, że jest
kogutem w zagrodzie".

[dynamitee]

jeszcze raz De Mello:

"Pewna kobieta śniła, że weszła do nowiutkiego sklepu na rynku i ku
swemu zdziwieniu zobaczyła Boga za ladą.
– Co tu sprzedajesz? – spytała.
– Wszystko, co tylko chcesz – rzekł Bóg.
Ledwie ośmielając się wierzyć własnym uszom, kobieta postanowiła
poprosić o najlepsze rzeczy, o których człowiek może tylko marzyć.
– Chcę pokoju umysły i miłości, i szczęścia, i mądrości, i wolności
od lęku.
I potem jakby po namyśle dodała:
– Nie tylko dla siebie, dla każdego na ziemi.
Bóg uśmiechnął się.
– Myślę, że źle mnie zrozumiałaś, moja droga – powiedział. – Nie
sprzedajemy tu owoców, tylko nasiona."

[dynamitee]

"Zamożny przemysłowiec z Północy był zdumiony, gdy ujrzał rybaka z
Południa, który leżał koło swojej łodzi, paląc fajkę.
- Dlaczego nie wypłynąłeś na połów?- spytał.
- Ponieważ złapałem już dość ryb na dzisiaj- powiedział rybak.
- Dlaczego nie złapiesz więcej?
- A co bym z nimi zrobił?
- Mógłbyś zarobić więcej pieniędzy- usłyszał odpowiedź. – Mając
więcej pieniędzy mógłbyś przymocować do łodzi silnik. A dzięki temu
byś wypływał na głębsze wody i łapał więcej ryb. Wtedy mógłbyś
zarobić dość pieniędzy, żeby kupić nylonowe sieci. Przyniosłyby ci
jeszcze więcej ryb i jeszcze więcej pieniędzy. Wkrótce miałbyś już
dość pieniędzy, żeby mieć dwie łodzie, może nawet całą flotyllę.
Wtedy byłbyś takim bogatym człowiekiem, jak ja.
- I co bym wtedy robił?
- Wtedy mógłbyś naprawdę cieszyć się życiem.
- A myślisz, że co ja teraz robię?"

Jack Kornfield "Strawa duszy"

[dynamitee]

"Dawno, dawno temu wszyscy ludzie byli bogami. Lecz ponieważ
nadużywali swoich przywilejów, Brahma- najważniejszy z bogów-
postanowił pozbawić ich boskiej mocy.
Zwołał radę, która miała zdecydować o schowaniu tej mocy w
niemożliwej do odkrycia kryjówce.
Pierwsi zabrali głos pomniejsi bogowie, poddając taką myśl:
- Zakopmy boską moc w samych głębinach ziemi!
Ale Brahma odpowiedział:
- Widzę, że nie znacie dobrze ludzkiej ciekawości. Człowiek będzie
tak długo rył i drążył ziemię, aż pewnego dnia znajdzie schowaną moc.
- Jeśli tak, to zatopmy ją w głębi oceanów!
Brahma westchnął:
- Znam ja ludzi zbyt dobrze: wcześniej czy później zbadają dno
oceanów i wydobędą boską moc na powierzchnię. Ludzie są wiecznie
nienasyceni.
Pomniejsi bogowie już nie wiedzieli, co powiedzieć.
- Gdzie ją zatem schować? Bo jeśli ci wierzyć, nie ma takiego
miejsca pod ziemią, w niebie czy w morskich głębinach, do którego
ludzie kiedyś nie dotrą...
Wtedy Brahma jeszcze raz zabrał głos i tak zadecydował:
- Oto, co zrobimy! Schowamy boską moc w największej głębi ludzkiego
serca, ponieważ jest to jedyne miejsce, gdzie człowiek nie zajrzy,
aby jej szukać.
Od tamtego czasu człowiek obiegł ziemię, drążył, badał i przekopał
dno oceanu w poszukiwaniu tego "czegoś", co znajduje się w nim
samym..."

legenda hinduska
"Bajki filozoficzne" Michel Piquemal