atrakcyjny kazimierz

[tw_muza]

www.dziennik.pl/opinie/article305736/Olejnik_I_kto_dzis_jest_cieniasem_.html

[romy_sznajder]

www.pardon.pl/artykul/7638/lekcja_kazia_tusk_prezydentem_by_ratowac_zwiazek

[ja27-09]

ja nie wiem co to ostatnio się dzieje? Plaga jakaś czy co? Co te młode kobiety
widzą w tych poddziadziałych facetach? Pazura, Rubik, Ibisz, teraz ten wątpliwej
urody Kazimierz... Jak się starzeć to razem. Co one w nich widzą? To taki rodzaj
inwestycji?

[tw_muza]

nie mam pojęcia o co chodzi tym młodym kobietom, ale myślę sobie że
dla nich jest to jakiś mało poważny etap w życiu.
Natomiast co z tymi - przepraszam za nadużycie semantyczne -
MĘŻCZYZNAMI u których kryzys wieku średniego objawia się właśnie w
taki żenujący sposób?

Isabel

[romy_sznajder]

"/../młoda poetka dała nam drugi utwór, po którym jasne się stało, że oto
pojawił się w naszej literaturze głos mocny, nowy i świeży - tak nowy i świeży,
jak, nie wahajmy się użyć tej metafory - kozaczki z metką.

>>> 5 największych błędów Kazimierza Marcinkiewicza

Powiedzmy wprost: Isabel łączy w swojej poezji świeżość języka nieskażonego
interpunkcją i gramatyką ze znaną z literatury tak polskiej, jak i obcej figurą
szlachetnego prostaczka. Podmiotem lirycznym jest tu naiwna dusza, która swoją
wiarą w Szczerość, Prawdę i Miłość przeciwstawia się zgniłej cywilizacji,
uosabianej przez media, ten wynalazek Szatana. Iza-Isabel, mimo biegłej
znajomości języka angielskiego, nie ma więc nic wspólnego z Izabelą Łęcką, tym
wyrachowanym, zdegenerowanym produktem wielkomiejskiego świata - świata, którego
nieodrodnym dzieckiem są niemoralne media. Pochodząca z małego mazowieckiego
Brwinowa, niezbrukana obcowaniem z Akademią, Iza-Isabel przypomina swoją dumą,
nienawiścią do wszelkiego zakłamania raczej Isabel Archer Henry'ego Jamesa.

Szukając przyczyn niezrozumiałego zupełnie zainteresowania dziennikarzy czystym
uczuciem, które połączyło ją z ekspremierem, Isabel nie waha się więc rzucić
wyzwania medialnemu szatanowi. Nie zatrzymuje się przy tym na interpretacji
prostej i wulgarnej, zgodnie z którą po prostu ludzie lubią jaja sobie robić,
jak ktoś się kompromituje - lecz sięga głębiej, dokonując śmiałej psychoanalizy
naszej cywilizacji. Bezkompromisowy, dramatyczny okrzyk poetki: "Dlaczego
stereotypowe myślenie wiedzie prym? / Bo jest łatwiejsze? Tylko, w czym?" jest w
istocie wyzwaniem rzuconym tak zatęchłej polskiej zaściankowości, nieznośnej dla
osoby znającej wielki świat londyńskiego City, jak i regułom dobrego smaku w
poezji, które każą - niby dlaczego? w imię czego?, zgodnie z jakim dogmatem?,
pytamy razem z Isabel - unikać rymów częstochowskich.

Ale nie wolno nam przeoczyć, że ten bunt skromnej dziewczyny przeciw
wszechwładzy mediów jest także biciem kobiety pięściami w mur instytucji
patriarchalnej. Isabel występuje bowiem jako strażniczka jednego z dwóch M., jak
pięknie mówiła w swoim pierwszym wierszu - Miłości, tego kobiecego skarbu, który
pragną podeptać media. Isabel okazuje się więc także biblijną Jezebel, tą
demoniczną kobiecością, która obala starych bogów i plącze rozum mężczyznom - a
zwłaszcza jednemu. /.../"

www.dziennik.pl/opinie/article327740/Poezja_tak_swieza_jak_kozaczki_z_metka.html