Nigdy nie znajdę pracy :(

[stephen_s]

Taki wniosek mi się nasunął dziś...

Szukam pracy już 7 miesiąc. Nie znajduję. Mam dobre wykształcenie i
kwalifikacje, więc to nie w nich leży problem - to coś ze mną musi być coś nie
tak. A ponieważ nie mam zielonego pojęcia, co to jest, nie mogę tego
zmienić... Więc pracy nigdy nie znajdę.

Nigdy nic mi się w życiu nie udawało i widać tak musi pozostać :((((

[grzespelc]

> Szukam pracy już 7 miesiąc. Nie znajduję. Mam dobre wykształcenie i
> kwalifikacje, więc to nie w nich leży problem

Stephen, wybacz, psychologia nikogo na kolana nie powwala. Jest wiecej studentów
psychologii, niz potrzeba, taka jest prawda.

> Nigdy nic mi się w życiu nie udawało i widać tak musi pozostać :((((

Dajże spokój. Po prostu czas zacisnąć zęby i walczy do skutku. Nie Tobie jednemu
nie jest latwo.

przekwalifikuj się!

[omat_koboska]

naucz się Flasha - jest duży popyt na strony w tej technologii.

Jak znasz język albo jakiś inny trudny przedmiot szkolny, to zajmij się korepetycjami.

[a000000]

Stefciu, jajco ma rację... naucz się Flasha... i w ogóle przekwalifikuj się może
na grafika komputerowego? będziesz reklamy robił....w stylu komiksowym na ten
przykład..

[a000000]

może, jak na początek, masz zbyt wielkie wymagania?

Stefciu, powiadam Ci po raz setny!!! uwierz w SIEBIE!!! pytasz, co jest w
Tobie.... otóż brak wiary właśnie... Jak możesz się zaprogramowywać
beznadziejnym stwierdzeniem: nigdy nie znajdę pracy...

Pamiętaj, że NIKT nie spełnia w 100% wymagań z ogłoszeń... tylko ludzie się nie
boją, uczą się, rozwijają, poznają..... Ty też potrafisz, tylko brak Ci wiary we
własne możliwości...
Jako psycholog - usiądź przed lustrem i przeprowadź terapię... napisz wszystkie
swoje plusy i minusy.... rozwiń plusy, powalcz z minusami...

I bierz się do dzieła... nikt nikomu nie zagwarantował życia w raju... życie
trzeba pazurami zdobywać.

praca.gratka.pl/pracownik/szukaj/lista/m_Warszawa.html
metropraca.pl/search_result.cfm?jobcity=warszawa
albo do policji:

praca.gazetapraca.pl/200,4001,,617557,,inspektor.html

[maria421]

Stefan, moze powinienes szukac poza Warszawa?

I tylko sie nie poddawaj!

[kochanica-francuza]

Ja mam zielone pojęcie, co to może być. To jest temat, który ze Stefem omawiamy
tylko mailowo. Ale pewności nie mam.

[karafka_do_wina]

masz racje w jednym: problem nie lezy w twoich kwalifikacjach tylko w tobie.
znam cie jedynie z postow na tym forum i to co rzuca mi sie w oczy to twoj brak
wiary w siebie, przekonanie ze jestes jakis beznadziejny... obojetnie czy chodzi
o prace, o kobiety, czy co tam jeszcze. sorry za szczerosc, ale tak to wyglada.
zreszta sam piszesz: "Nigdy nic mi się w życiu nie udawało" - i to jest klucz do
rozwiazania twojego problemu. musisz zmienic sposob myslenia o sobie. dopoki
bedziesz myslal, ze nic ci sie nie uda, to sie nie uda. kurcze, jestes
psychologiem wiec sam powinienes wiedziec to najlepiej! moze zrob sam sobie mala
psychoterapie? ;)

oczywiscie jest kryzys, wiec o prace jest trudniej, ale widac jak czarne na
bialym dodatkowe powody twoich niepowodzen:

1. twoje cv - jak je napisales? cv musi zachecic potencjalnego pracodawce do
zaproszenia cie na rozmowe. jesli twoje cv mowi: "mam kwalifikacje, ale nigdy mi
sie nic nie udaje, sa lepsi ode mnie" to rzeczywiscie nikt cie nigdy nie zaprosi
na zadna rozmowe.

2. rozmowa kwalifikacyjna - jesli juz zostaniesz zaproszony ;) to samo co wyzej
- musisz zrobic wrazenie czlowieka, ktory wie co umie i czego chce, a nie
sierotki marysi co to by chciala, ale pewnie i tak sie nie uda.

no to sie powymadrzalam ;)
serio - uwazam, ze twoj brak wiary w siebie bardzo ci szkodzi. wez pod uwage, ze
jest mnostwo ludzi, ktorzy ZADNYCH studiow nie ukonczyli, a maja dobra prace, bo
wierza w siebie, nie boja sie wyzwan, chetnie podejmuja dzialanie i chca sie
uczyc nowych rzeczy, rozwijac - i to naprawde na rozmowie kwalifikacyjnej widac.
no chyba nie musze tego psychologowi tlumaczyc ;)



> Nigdy nic mi się w życiu nie udawało i widać tak musi pozostać :((((

czy tak pozostanie czy nie - zalezy to TYLKO od twojego postepowania. kazdy jest
kowalem swojego losu.


ps. moze na pocztek wypisz sobie na kartce, albo nawet tu na forum ;) co w zyciu
ci sie UDALO. na pewno troche takich rzeczy jest. chociazby ukonczenie studiow.
chyba, ze nie ukonczyles tylko kupiles dyplom ;) ale zeby kupic to tez trzeba
wiedziec gdzie, co, jak i komu zaplacic - wiec to tez jest sukces ;))))

o, dopiero przeczytalam inne posty

[karafka_do_wina]

i widze, ze Azerka pisze to samo co ja. Stephen - do roboty! najpierw
samo-psychoterapia, potem porzadne cv, a pozniej wysylasz je na KAZDE ogloszenie.

[kochanica-francuza]

psycholog nie ma kwalifikacji do prowadzenia psychoterapii

a na pewne rzeczy trzeba umieć spojrzeć z boku, stąd w terapii druga osoba potrzebna

[karafka_do_wina]

wiem o tym, przeciez zartowalam. niemniej mozna probowac ze soba rozmawiac i
przekonywac siebie samego, ze nie jest sie wcale beznadziejnym zamiast dolowac
sie tekstami typu 'nic mi sie nigdy nie uda'.

[a000000]

karafka_do_wina napisała:

> wiem o tym, przeciez zartowalam.

a ja wcale nie żartuję... zacząć trzeba od siebie... jest coś takiego jak
rachunek sumienia... i to jest pierwszy etap naprawczy naszego Stefcia...
musi spisać bilans zysków i strat i na zimno bez emocji nad tym popracować. Tak,
jakby pracował nad pacjentem... może to trudne... ale Stef MUSI nauczyć się
rozwiązywać trudne sprawy.

[karafka_do_wina]

nie zrozumialas, Azerko. psychoterapeuta nie moze prowadzic leczenia samego
siebie ani osoby bliskiej, tak samo jak chirurg nie operuje samego siebie ani
bliskich... no mniej wiecej tak samo ;)

co do reszty to napisalam juz wyzej. przyda sie Stephenowi podreperowanie wairy
w siebie i wprowadzenie zmian malymi krokami. jest konieczne, bo z podejsciem
"nic mi sie nigdy nie uda" nie mozna zyc.


może to trudne... ale Stef MUSI nauczyć się
> rozwiązywać trudne sprawy.

pewnie, ze trudne, ale konieczne. zreszta wraz z czasem i postepami bedzie coraz
latwiej.

Masz rację Steph

[kora3]

Azerka i Karafka też
Tytułem watku juz pokazałeś, ze oroblem tkwi w Tobie. To nie
przygana, tym bardziej ze zdajesz sobie sprawe z tego. ale sam
doskonale wiesz, ze stwierdzenie" Coś jest na rzeczy, ale nie wiem
co i tego nie zmienię" nic nie daje, nie posuwa ani na krok naprzód
zcłowieka.
Pewnie, ze łatwo się wymądztrac, kiedy problem zcłowieka nie
dotyczy, ale też sam pewnie wiesz, ze prawie kazda sprawa, króra
sie nam przydazra już kiedyś komus sie przydarzyła :
) - ot taki to banał tego zycia.

Musisz uwierzyć w siebie, ale zdaje sobie sparwe, ze wypowiedzenie
tego zdania naprawde Cie do tego nie skłoni. Jestes osobą wrazliwa i
ostatnio spotkało Cie wiele niepowodzeń. Sa ludzie, których to pcha
do zdiałania, ale Ty nalezysz do grupy ludzi, których dołuje i
zniechęca.
Wiem, ze fajnie sie gada do osoby bezrobotnej, żeby poszła na
terapię - za co? to jest pierwsze pytanie. Ale spróbuj coś zadziałac
w tym kierunku w ramach bezpłatnych porad.

a może do klasztoru idź?

[omat_koboska]

tam życie różowe nie jest, ale dach nad głową i miskę kaszy ze skwarkami dostaniesz.

Kurde, co za świat :(

[gumpel]

A ja nie wiem w co mam włożyć ręce, tyle roboty ! Niby nasz kapitalizm jest
socjalny, ale wydajność pracy wyśrubowana bardziej niż w najlepszy czasach
leseferyzmu (nie narzekam, stwierdzam fakt).

A tak ad rem, wyprowadź się Steph. Jak nie masz kasy na własne mieszkanie, ani
panienki, która Cię przytuli to skorzystaj z wakacyjnej okazji: to świetny
moment by wybrać się na parę miesięcy na truskawki, zmywak czy na platformę
wiertniczą. Języki znasz, poradzisz sobie, byle daleko od mamy. Zapewniam Cię,
że wrócisz jako inny człowiek.

G.

[karafka_do_wina]

> A tak ad rem, wyprowadź się Steph. Jak nie masz kasy na własne mieszkanie, ani
> panienki, która Cię przytuli to skorzystaj z wakacyjnej okazji: to świetny
> moment by wybrać się na parę miesięcy na truskawki, zmywak czy na platformę
> wiertniczą. Języki znasz, poradzisz sobie, byle daleko od mamy. Zapewniam Cię,
> że wrócisz jako inny człowiek.

to dobry pomysl pod warunkiem, ze ma sie wiare w siebie i kase na poczatek. nie
wiem czy tak jest w przypadku S.

czar prostych rozwiązań ...

[kora3]

Wiesz Gumplu - takie proste rozwiazania bywaja całkiem dozeczne,
jednak bywa, ze mają słabe ztrony.

Mówisz, ze Ty masz od cholery pracy? Ano tak, al wiesz jak jest -
inna sparwa jest z człowiekiem o sporym doświadczeniu, a inna z
tajkim, co ma je dopiero zdobyć.

ostatnio w "R w T" był temacik "Mam syna darmozjada", czy tak jakoś -
Stephenie, to nie analogoia do Ciebie!!!!

Rózni rodzice nawijali, jak to syn sie nie chce z chałupy wyyniesc,
pracy nie SZUKA itp. Wsród nich była kobieta, której syn miał bardzo
powazne problemy z sobą, natury emocjonalenj. Z opisu sytuacji przez
te pania zorientowałby się w tym laik, kazdy po prostu. Matka
uznała, ze trza na głeboka wode kolesia i kazała mu sie wyniesc do
jakiegoś letniego domku znajomych. Koles sie wyniósł, nie ma tam za
bardzo co jesc, nadal ma problemy natury społecznej.
Obecna w studiu psycholog, która jak sama siebie określiła jest
zwolenniczka tzw. brutalnych rozwiazań nie podzielała entuzjazmu
matki co do "anuki" samodzoelnosci jej syna. "Jestem zwolennikiem
brutalnych rozwiazań, ale pod warnkiem, ze druga strona jest w
stanie to zniesc. pani syn nie ejst w stanie, bo na oko wiac, ze ma
powazne prblemy emocjonalme
" - mniej wiecej tak to brzmiało.

I tak jest Gumplu - sa ludzie, dla których Twoje proste rozwiazanie
jest dobre, pod warunkami prozaicznymi, o jakich pisze Karafka, a sa
ludzie, którzy ze wzgledu na stwój stan emocjonalny w danym moemncie
nie sa wstanie im zprostac.

a jak jednak znajdziesz...

[kochanica-francuza]

to co? Przyjdziesz, potoczysz wzrokiem zranionej sarny i oznajmisz "JA NIE DAM
RADY"?

[omat_koboska]

> potoczysz wzrokiem zranionej sarny

albo poranionej Fotygi :)
img.interia.pl/wiadomosci/nimg/o/h/Anna_Fotyga_fot_Pawelec_3301583.jpg