Do p.Jerzego - Historyczne prowokacje

[orlowski8]

Vjerzykrajewski7 napisał:
> Poniżej opinia z onet.pl. O zamordowaniu gen. Zagórskiego przez
piłsudczyków
> słuszałem od starszej pani, u której mieszkałem w czasie studiów.
> Pamiętniki gen. Zagórskiego zaginęły podobnie jak ich autor (zamordowany),
> tyle, że istnieje duże prawdopodobieństwo, że piłsudczycy jednak nie
dorwali
> ich w swoje łapy. Cóż to byłoby wydarzenie gdyby się odnalazły. Runął by
mit
> wielkiego bohatera narodowego Józefa P., który w rzeczywistości był żądnym
> władzy watażką, agentem i kryminalistą. Tak Zagórski odpowiedzialny w
czasie
> swej służy w armii austriackiej za kontrwywiad obnażył w pamiętnikach
prawdę o
> agencie Piłsudskim i musiał dlatego musiał zginąć. Koniec z fałszowaniem
> historii, cześć i chwala prawdziwym bohaterom II RP Hallerowi, Witosowi,
> Rozwadowskiemu, Paderewskiemu, Sikorskiemu!
> ~znający prawdę, 2005-11-08 20:23

Szanowny Panie Jerzy
Swoimi prowokacyjnymi wypowiedziami stwarza Pan zakłopotanie nie tylko
czytelników forum ale też i historyków. Według Pańskiej teorii i myśli można
by uznać, że Piłsudski był bardzo „złym’ człowiekiem. Pańska teoria myślowa
określa, że Św.Jerzy, Św.Krzysztof, Św.Albert, Pułaski, Kościuszko, Napoleon
i wielu innych świętych jak i przywódców narodowych uznałby Pan za osoby
niegodnych swego nazwiska.
Odpowiadając Panu na takie prowokacyjny temat uważam, że powinien pan patrzeć
na historię nie zwłasnego punktu siedzenia a zastanowić się nad całą historią
danej osoby i historią danej chwili.

[jerzykrajewski7]

Drogi Panie Orłowski!

Proszę mi odpowiedzieć na pytanie, dlaczego Niemcy nie stawiają pomników
Adolfowi Hitlerowi, Chilijczycy - Pinoczetowi, a Rosjanie - Stalinowi, a
Lenina chca usunąć spod Kremla?



Jedyne co zbudował Piłsudski to autorytarny reżim zbliżony do socjalistycznego
etatyzmu. Jeżeli narodowy socjalizm w Niemczech nazywamy faszyzmem, to takim
mianem możemy objąć równiż reżim sanacyjny. Przez wiele lat tak go określali
polscy komuniści, dopóki nie uznali, że postać Piłsudskiego może im pomóc
pozyskać Polaków, kórzy zapomnieli mu wojnę domową i obóz koncentracyjny.

Ostatnie wybory w Polsce pozwoliły odsunąć postkomunistów od władzy, to może
ich bohater powinien odejść w zapomnienie. Jego pomnik w Warszawie trzeba
byłoby po prostu rozebrać, tak jak pomnik Dzierżyńskiego. Bo jeżli IV
Rzeczpospolita ma być budowana z taką postacią, jak Piłsudski, w jej panteonie,
to ja dziękuję za taką odnowę moralną, taką drugą sanację, opartą na kłamstwie.
W demokratycznym kraju, nie można wybaczyć mordowania przeciwników
politycznych, czy wsadzaniu ich do obozu koncentracyjnego.

Patrzę na historię z długiej perspektywy z punktu widzenia wartości, które są
mi bliskie: demokracji parlamentatrnej, wolnego rynku, wolności słowa, wolności
wyznania, szacunku dla Kościoła katolickiego. Z niemal każdego z tych punktów
widzenia Piłsudski nie zasługuje na szacunek, a tym bardziej na pomnik w
stolicy mojej Ojczyzny.

Pozdrawiam

Jerzy Krajewski

[orlowski8]

jerzykrajewski7 napisał:

> Drogi Panie Orłowski!
>
> Proszę mi odpowiedzieć na pytanie, dlaczego Niemcy nie stawiają pomników
> Adolfowi Hitlerowi, Chilijczycy - Pinoczetowi, a Rosjanie - Stalinowi, a
> Lenina chca usunąć spod Kremla?
>
Szanowny Panie Jerzy
Adolf Hitler ma swoich zwoleników i swoje pomniki. W Chile są pomniki
Pinoczeta. Stalin posiada swoje pomniki a nawet nazwy miast swoim imieniem.
Lenina - tez wątpię czy usuną. Gdyż każdy z tych panów ma swojego idola. Jak
historia wskazuje tylko Polacy mają problemy ze swoją tożsamością i szacunkiem
dla siebie. Najtrudniej głosić prawdę we własnym kraju, mieście, ulicy, domu.
Dlaczego Polacy tak się nienawidzą? Tego najstarsze i najmłodsze pokolenie nie
zrozumie.
Przykro jest mnie bardzo, że nie uznaje Pan całą historii okresu Piłsudskiego a
wybiera takie fragmenty historii, które są wygodne dla potrzeb własnych.
Uważam, że pokierowanie takim trudnym narodem jakim są Polacy po 123 latach
niewoli jest cudem życiowym i dlatego miałem i mam wielki szacunek dla
Piłsudskiego i innych osób, które przyczyniły się do wolności mojej Ojczyzny a
jak z tej wolności korzystamy to już zależy od nas samych.

80 rocznica zamachu

[jerzykrajewski7]

Drogi Panie Orłowski!

Dobrą okazją do rozebrania pomnika Piłsudkiego będzie 80 rocznica zamachu
majowego za kilka miesięcy - 12 maja 2006 r. Pomnik mogłyby rozebrać wnuki i
prawnuki osób, które zginęły w zamachu majowym i osób, męczonych w obozie
koncentracyjnym w Berezie Kartuskiej, może również krewni Zagórskiego i
Rozwadowskiego.

Ja osobiście nic do sanacji nie mam. Moi przodkowie to chłopi, którzy w
polityke się nie angażowali. Myślę raczej o moim kraju. Nie chcę, by czczono w
nim takiego łobuza i zamordystę, jak Piłsudski, nie chce, by uczono moich synów
szacunku dla niego. Dlatego mógłby przyłaczyć się do ludzi pragnących rozebrać
pomnik Piłsudskiego w Warszawie.

Piłsudski mógł uszanować system demokratyczny, jaki był w Polsce w 1926 r.,
mógł szanować Kościół katolicki, szanowac wolnośc słowa. Polska była wówczas
suwerennym krajem, bardziej suwerennym niż teraz, nie mówiąć już o czasach PRL,
gdy nasi przywódcy musieli układać się z Rosjanami. Piłsudski mógł wybierać i
wybrał bezprawie, łamanie ładu konstytucyjnego, prześladowanie przeciwników
politycznych.

Poniżej jest opis zamachu majowego z www.polska.pl. Niektórzy historycy
uważają, że liczba ofiar byla większa niż podaje ta notatka.

Rankiem 12 V 1926 r. opuścił on swój dworek w Sulejówku i na czele kilku
zbuntowanych pułków legionistów pomaszerował na Warszawę, zajmując przyczółki
mostów po stronie Pragi. Wtedy natrafił na niespodziewany opór. Prezydent RP
Stanisław Wojciechowski, dawny towarzysz partyjny Piłsudskiego z PPS wyjechał z
Belwederu i stanął twarzą w twarz z Piłsudskim na środku mostu Poniatowskiego.
Do porozumienia nie doszło. Tego samego dnia po południu rozpoczęły się walki,
które trwały trzy dni. Na wszystkich głównych skrzyżowaniach warszawskich ulic
strzelały do siebie karabiny maszynowe. Zginęło 379 osób, w tym 164 cywilów,
zaś ok. 1000 osób zostało rannych.


Pozdrawiam

Jerzy Krajewski

Nałęczowie o Piłsudskim

[jerzykrajewski7]

W swojej domowej bibliotece znalazełm książkę Darii i Tomasza Nałęczów "Józef
Piłsudski - legendy i fakty", wydanej w 1986 r. przez Młodzieżową Agencję
Wydawniczą. Na str. 254 znalazłem taki fragment: "Najgłośniejsza z czasem stała
się sprawa generala Włodzimierza Zagórskiego, który przewieziony w sierpniu
1927 r. z więzienia w Wilnie do Warszawy przepadł bez wieści. Rozpisano za nim
listy gończe, ale była to tylko zasłona dymna, mająca maskować zbrodnię. W
rzeczywiśtości Zagórski został zamordowany, a sprawcami byli podkomendni
Piłsudskiego. (..) Jedno jest pewne, że niezależnie od tego, kto i w jakich
okolicznościach zamordował Zagórskiego, a istnieją na ten temat najróżniejsze
przekazy, włącznie z takim, że miało to miejsce w Belwederze i w obecności
Marszałka, ten ostatni nie uczynił nic, by sprawcę czy sprawców dosięgła kara.
Co więcej, osoby zamieszane w tę aferę spotkały awanse, niejednokrotnie
błyskotliwe. Osąd moralny może być zatem tylko jeden."



Na str. 281 czytamy:
"W mocy z 9 na 10 września 1930 r. na podstawie decyzji ministra spraw
wewnętrznych Składkowskiego aresztowano - z pogwałceniem procedury sądowej -
osiemnastu byłych posłów opozycyjnych. Jak przyznaje Składkowski, listę ich
osobiście ułożył Marszałek. Zatrzymanych wywieziono do więzienia wojskowego w
Brześciu, gdzie poddano ich szykanom, torturom i prześladowaniom. (...)
Zapełniło się nie tylko więzienie w Brześciuu. Ogółem aresztowano około
pięćdziesięciu byłych posłów i senatorów z opozycyjnych klubów parlamentarnych.
Sposród działaczy nie piastujących mandatów uwięziono aż kilka tysięcy osób."

O Berezie Kartuskiej Nałaczowie nie piszą. Nazywają jednak Piłsudskiego
dyktatorem, choć uważają go z wielkiego człowieka. "Przeciętność z reguły
bowiem tonie w milczeniu" - piszą. W takiej perspektywie za wielkiego człowieka
należy uznać i Hitlera, i Stalina, i Lenina, o których od lat jest głosno i
budzą namiętne dyskusje, ale jakoś tego nie czynimy.

Pozdrawiam

Jerzy Krajewski

Nałęczowie o Piłsudski 2 - bili dziennikarzy

[jerzykrajewski7]

Poświęciłem trochę czasu na lekturę książki Nałęczów. Im więcej wiem o
Piłsudskim, tym mniej go szanuję.

No bo jak można ocenić to, że nie pojechał w 1921 r. na pogrzeb swojej
pierwszej żony Marii do Wilna?

Jak ocenić jego rozwiązłość, był mężem Marii, a jednocześnie miał związek z
Aleksandrą, bynajmnie nie platoński, bo jego owocem były dzieci (Wanda urodziła
się w 1918 r.)?

Przygotowania do zamachu majowego trwały wiele miesięcy. Zamach miał wybuchnąć
już w listopadzie 1925 r., ale został przełożony, bo zbyt mało oficerów było mu
w tym czasie przychylnych?

No i pobicia dziennikarzy. Adolf Nowaczyński, który po zmachu majowym nie
zaprzestał pisac źle o Piłsudskim został dotkliwie pobity przez oficerską
bojówkę ( o tym wiedziałm z zajęć z historii prasy). "Stracił oko. Cierpiąc
przeżywał bolesna lekcję; a w tym czasi piłsudczykowska Temida bezskutecznie
poszukiwała "nieznanych sprawców". Nie grzeszyła sumiennoscią, wciągana coraz
bardziej w tryby pomajowej dyktaury." - napisali Nałęczowie (tego nie
wiedziałem).

"Równie niemiłych wrażeń dostarczyli "nieznani sprawcy" innemu opozycyjnemu
dziennikarzowi - Tadeuszowi Dołedze-Mostowiczowi. Wywieziony na podwarszawskie
glinianki został tam dotkliwie poturbowany. Napaść osłabiła jego zapał do
dalszych wystąpień prasowych" - napisali Nałęczowie.

Nie chce używać mocnych słów, choć tylko na takie zasługuje Piłsudski, który
lubował się w przekleństwa (czyli mocnym żołnierskim języku).

Za sanacji nie można było złego słowa o nim napisać, gdyż uprawniano wówczas
kult jednostki, a krytykowanie Piłsudskiego traktowane było nawet jako
przestępstwo.

Jak ktoś taki może być bohaterem narodowym w demokratycznym kraju, który
aspiruje do zachodniej cywilizacji? Jak politycy z normalnych zachodnich krajów
moga składać kwiaty przy jego pomniku?

Nie mogę tego pojąć.

Pozdrawiam

Jerzy Krajewski

[maniekzmarek]

Panie Krajewski pan wypacza historie!!Niech pan nie pisze takich bzdur na drugi
raz

[jerzykrajewski7]

Najpierw proszę określić, co jest bzdurą.

Pozdrawiam

Jerzy Krajewski

Nowa książka o Piłsudskim

[jerzykrajewski7]

W księgarniach internetowych można kupić książkę Henryka Piecucha pt "Ponura
prawda o Piłsudskim". Złożyłem przed chwilą zamówienie w bastion.krakow.pl.
Sama zajawka książki wiele mówi.

cena: 50.00 zł
wyd. Retro, 2005
ss. 464 + 58 il., format 17,5 x 24,5 cm, twarda oprawa
ISBN 83-87510-66-1
Ponura prawda o Piłsudskim to książka porażająca. Poraża zarówno tych, którzy
czytali już krytyczne opracowania o działalności tow. „Wiktora”, jak i – przede
wszystkim – tych, którzy bezkrytycznie podchodzą do legendy „Komendanta”.
Autor, w oparciu o obfitą bibliografię, dokumentuje kolejne etapy życia i
działalności „Dziadka”: antypolski terror w ramach PPS; służbę na żołdzie
wywiadu austro-węgierskiego; walkę po stronie państw centralnych (próba
wzniecenia antyrosyjskiego powstania u zarania I wojny światowej); obłędną tzw.
wyprawę kijowską, która kosztowała Polskę 200.000 zabitych oraz przegranie
sprawy Śląska i Prus Wsch.; wyjazd do konkubiny w przeddzień Bitwy Warszawskiej
1920 r.; krwawy zamach majowy i bandyckie traktowanie przeciwników
politycznych; demontaż polskiej armii i antyaliancką politykę zagraniczną,
zakończone wielką klęską we wrześniu 1939 r. Ta książka powinna stać się
lekturą obowiązkową dla wszystkich, którzy interesują się historią Polski
międzywojennej. – Drugie, poszerzone wydanie.

Bandziory w mundurach polskich oficerów

[jerzykrajewski7]

Dostałem dziś pocztą książkę Henryka Pająka "Ponura prawda o Piłsudskim". Autor
jest dość jednostronny - anymasoński i antkomunistyczny. Powołuje się jednak na
setki dokumentów i relacji. Swoją opowieść buduje w logiczny sposób. Czyta się
ją bardzo dobrze.

Ciekawa jest jego teza, że zamach majowy był inspirowany i wspomagany przez
Brytyjczyków, którzy stawiali na Piłsudskiego, bo był antyfrancuski.

Mnie wzburzył opisy napadu na mieszkanie docenta Cywińskiego w Wilnie,
dokonanego przez oficerów I Dywizji Legionowej zima 1938 r. "Pobili go
strasznie, połamali żebra, niemal wybili oko. Poturbowali też jego małżonkę,
kiedy próbowała stawać w obronie katowanego". "W redakcji "dziennika
Wileńskiego" dopadli naczelnego - Aleksandra Zwierzyńskiego. Został pobity do
nieprzytomności. Pobili dziennikarza D. Parnowskiego oraz gońca i nawet
dozrczynię".
Osoby te zostały pobite za sugestię Cywińskiego, że Piłsudski był kabotynem.

"Bandziorów w mundurach polskich oficerów nigdy nie postawiono przed sądem."

No i jak Wy to oceniacie?

Pozdrawiam

Jerzy Krajewski

Najnowsze tygodniki o Piłsudskim

[jerzykrajewski7]

W aktualnym numerze tygodnika "Polityka" jest artykuł Andrzeja Garlickiego
pt. "IV Brygada" o grupie (a właściwie sitwie) piłsudczyków, która władzy raz
zdobytej w krwawym zamach nie zamierzła oddawać. Polecam go.
Z przykrością dowiedziałem się z niego, że równiez Donald Tusk, a nie tylko
Lech Kaczyński, uważa, że Piłsudski to najwybitniejszy Polak XX wieku.

Natomiast w aktualnym tygodniku "Najwyższy Czas" Janusz Korwin Mikke
przekonuje, że Piłsudski był agentem niemieckim, który specjalnie ruszył w 1920
r. na wojnę z Rosją, by pozwolić Niemcom na wygranie plebiscytów na Mazurach i
Śląsku. Ten artykuł też polecam.

Pozdrawiam

Jerzy Krajewski

Chca przesunąć pomnik

[jerzykrajewski7]

W dzisiejszej "Gazecie Stołecznej" jest artykuł o pomyśle przesunięcia pomnika
Piłsudskiego z placyku przy Hotelu Europejskim na plac jego imienia. Deyzję o
mało ekponowanym miejscu postawienie pomnika Piłsudskiego podjął w sierpniu
1995 r. generał Tadeusz Wilecki.

Jak już ruszą ten pomnik będzie łatwiej sobie z nim poradzić

Papież o Piłsudskim

[jerzykrajewski7]

Czy znacie jakiekolwiek opinie Jana Pawła II o Józefie Piłsudskim?

Pozdrawiam

Jerzy Krajewski

Bandyta i terrorysta

[jerzykrajewski7]

W książce Wiesław Kota "Portrety sławnych Polaków dwudziestego wieku"
(Prószyński i S-ka, Warszawa 2001) na str. 31 przeczytałem, że Ignacy
Mościcki "przygotował ładunek, który miał eksplodować podczas nabożeństwa w
rosyjskim soborze prawosławnym w Warszawie. Zamach nie powódł się z powodu
przedwczesnej eksplozjii zapalnika, ale małżeństwo konspiratorów, ścigane przez
policję, musiało uciekać za granicę".

Prezydentem w 1926 r. uczynił Mościckego sam Piłsudski. Dobrali się jak w
korncu maku.

II Rzeczpospolitą od 1926 r. rządzili więc były bandyta (Piłsudski), który
napadał na pociągi i banki oraz były terrorysta (Mościcki), który wspólnie z
żoną podłożyli bombę w świątyni pełnej wiernych.

Czyż to nie świetna baza do budowania tradycji w demokratycznym kraju,
szczególnie po 11 września w Nowym Jorku i walce z terroryzmem?


Oj będzie miał kłopoty premier Marcinkiewicz, by krzewić patriotyzm w naszym
kraju, jeżli tak jak Lech Kaczyński będzie czcił Piłsudskiego w krypcie św.
Leonarda na Wawelu.

Pozdrawiam

Jerzy Krajewski

[msp1]

Panie Krajewski. Jako quasi-historyk, w swoich rozważaniach nie bierze Pan pod
uwagę czasów, w jakich działał Marszałek Józef Piłsudski. Trzeba pamiętać jacy
ludzie i w jaki sposób sprawowali rządy w najbliższych Polsce państwach. Czy
zastanawiał się Pan ile ofiar obciąża sumienia "władców", tak mile przez Pana
wspominanego, PRLu. Wielu historyków, tych bez quasi, pozytywnie ocenia skutki
zamachu majowego. Położył on kres rozkładowi Państwa. Cena była wyska, ale zysk
niewątpliwy. Co, natomiast, Polsce dały ofiary komunistycznych kacyków? Może
dziś trzeba się modlić o wielkiego człowieka, który będzie w stanie wziąć na
siebie odpowiedzialność i dokonać podobnego czynu?
Nie uważam za taktowne stosowanie epitetów typu "bandyta" itp, podał Pan
wybrane przez siebie fakty, tak jak Pan je widzi, powinno to wystarczyć. Trzeba
coś zostawić czytelnikom. No ale pamiętam, że ma Pan ma skłonność do, często
nierozważnego, przypinania ludziom etykiet, za co potem trzeba przepraszać.
Jest wiele osób, które Marszałka Józefa Piłsudskiego darzą czcią, pisząc w ten
sposób, rani pan ich uczucia i sprawia, że myślą oni o Panu bez sympatii.

[jerzykrajewski7]

Drogi MSP 1!

Nie jestem historykiem. Moja wiedza historyczna jest ograniczona. Z tego co
wiem, to w 1926 r. Polskę, oprócz ZSRR, otaczały demokratyczne państwa.
Czechosłowacja, państwo które powstało po kilkuset lat obcego dominowania, była
wzorem demokaracji, mimo że silna tam była partia komunistyczna.

Wiem, że są historycy, którzy pozytywnie oceniają skutki zamachu majowego. Tak
jak są historycy, którzy pozytywnie oceniają skutki wprowadzeni stanu wojennego
w Polsce w 1981 r.

Pozwolisz jednak, że oba te wydarzenia ja będę oceniał negatywnie. Choć w
przypadku stanu wojennego Jaruzelski byc może nie miał innego wyjścia, a
Piłsudski miał.

W XX wieku Polska miała pecha, że do władzy doszli ci dwaj politycy: Józef
Piłsudski, a później Wojciech Jaruzelski. Im więcej o nich wiem, tym gorzej ich
oceniam. A przyznam, że wcześniej, gdy docierały do mnie tylko propagandowe
informacje o nich, miałem o nich dobre zdanie.

Skrajna opinia o nich - to potwory bez sumienia zaprzedane żądzy władzy.

Chciałbym, by przywódcy mojego kraju zasługiwali na szacunek. Z przykrością
muszę stwierdzić, że Józef Piłsudski i Wojciech Jaruzelski nie są godni
szacunku, a zasługują na potępienie.
Media i system szkolnictwa publicznego mogą robić z nich bohaterów, mogą
zakłamywać historię. Mnie łatwo nie zbałamucą, bo moją ochroną jest wiedza,
która cały czas powiększam, czytając książki.
Osobom, które darzą czcią Józefa Piłsudskiego polecam lekturę najnowszych
książek na jego temat.

Jeżeli Partia PiS będzie chciała kultywować kult jednostki Józefa Piłsudskiego,
zgodnie z tradycją sanacji, to będzie mogła wiele zrobić, bo jej władza jest
coraz większa. Nie będzie jednak mogła zakazać prawnie krytyki Józefa
Piłsudskiego i wsadzić mnie za to do więzienia, jak to było w ostatnich latach
II Rzeczpospolitej. Jesteśmy w Unii Europejskiej i takie numery już nie
przejdą.

Ja nie modlę się o wielkiego człowieka. Wolę zwykłych, prawdziwych demokratów,
dla których ważna jest demokracja, wolny rynek, prawo i sprawiedliwość.

Pozdrawiam


Jurek

[msp1]

Ciąg dalszy odpowiedzi dla Pana JK
Nie uważam za taktowne stosowanie epitetów typu "bandyta" itp, podał Pan
wybrane przez siebie fakty, tak jak Pan je widzi, powinno to wystarczyć. Trzeba
coś zostawić czytelnikom. No ale pamiętam, że ma Pan ma skłonność do, często
nierozważnego, przypinania ludziom etykiet, za co potem trzeba przepraszać.
Jest wiele osób, które Marszałka Józefa Piłsudskiego darzą czcią, pisząc w ten
sposób, rani pan ich uczucia i sprawia, że myślą oni o Panu bez sympatii.
Pozdrawiam.

[msp1]

Pani Krajewski. Jako quasi-historyk, w swoich rozważaniach, powinien Pan wziąć
pod uwagę czasy, w jakich działał Marszałek Józef Piłsudski, jacy ludzie i w
jaki sposób sprawowali wówczas rządy, choćby, w nalbliższych państwach. Czy
zastanawiał się Pan ile ofiar obciąża sumienia "władców", tak mile przez Pana
wspominanego, PRLu. Wielu historyków (bez quasi) pozytywnie ocenia skutki
zamachu majowego. Położył on kres rozkładowi Państwa. Cena tego była wysoka,
ale zysk niewątpliwy. Co, natomiast, dało Polsce mordowanie ludzi przez
komunistycznych kacyków, sprawujących władzę z nadania Moskwy? Może już dziś
trzeba się modlić o następnego, wielkiego człowieka, który będzie w stanie
wziąć na siebie odpowiedzialność i dokonać podobnego czynu.

[rafal.redel]

Niestety zgadzam się ze sporą częścią tego, o czym pisał Pan Krajewski.
Piszę "niestety" bo fajnie byłoby mieć nieskazitelnych bohaterów. Ale chciałbym
też w kilku miejscach podjąć polemikę.

Zgadzam się, że zamachem majowym, zamykaniem posłów Centrolewu, wreszcie Berezą
nie przysłużył się Józef Piłsudski naszemu krajowi zbyt dobrze. Mało tego, dał
komunistom po wojnie argumenty, jaka to II RP była niedobra - i wydaje mi się,
że pchnął przez to w ich objęcia także niektórych porządnych ludzi.
Ale porównania ze zbrodniarzami pokroju Stalina to już spora ze strony Pana
Krajewskiego przesada - nawet jeśli zgodzimy się, że Józef Piłsudski ma na
sumieniu około 400 osób broniących Rzeczpospolitej przed zamachem stanu.

Zgadzam się też, że w sprawach gospodarczych nie było również najlepiej -
według większosci ocen Piłsudski nie znał się kompletnie na ekonomii. Z
rekomendacji prezydenta Mościckiego zagadnieniami gospodarczymi zajmował się
głównie Kwiatkowski - wydaje się, że starał się tworzyć gospodarkę
scentralizowaną, etatystyczną, opartą na inwestycjach państwowych a nie na
prywatnej przedsiębiorczości. Trzeba jednak pamiętać o wielkim kryzysie i o
tym, że podobne "socjalizujące" tendencje przejawiało wiele innych krajów - że
wspomnieć choćby "New Deal", co do którego ekonomiści po wsze czasy będą się
spierać czy pomógł wychodzić z kryzysu, czy raczej go pogłębił. Ja osobiście
jestem wdzięczny Kwiatkowskiemu za Gdynię, którą bardzo lubię.

Dotąd mniej więcej zgoda. Ale uważam, że mimo wszystko Józef Piłsudski zasłużył
na pomnik za działalność niepodległościową i za zaangażowanie w obronę
Rzeczpospolitej w jej pierwszych latach. Choć oczywiście i w ocenach tych
działań są sprzeczne opinie (i zawsze będą) to wszystkim współtwórcom II RP -
także przeciwnikom Piłsudkiego jak Haller czy Dmowski - należy się nasza pamięć.

Myślę, że tak samo będzie kiedyś z pamięcią o twórcach III RP (choć chciałbym
wierzyć, ze nie upadnie tak szybko jak druga) - jak choćby o Lechu Wałęsie.
Fakt, był fatalnym prezydentem (choć tylko "falandyzował" prawo i nie posunął
się do tego co Piłsudski) ale będzie mu się należał pomnik za lata 70. i 80.
Nawet jeśli są tacy co twierdzą, że był agentem - przecież to samo mówiono i
mówi się nadal o Piłsudskim, o Stanisławie Auguście Poniatowskim i wielu innych.

[jerzykrajewski7]

Drogi Panie Rafale!

Zgoda, przestępstwa Piłsudskiego są znacznie mniejsze (choć za zdradę stanu,
wystąpienie zbrojne przeciw legalnym władzom państwa, grozi kara śmierci) niż
zbrodnie Stalina.

Działalność niepodległościowa Piłsudskiego? Czy pochwala Pan napad na pociąg
pod Bezdanami koło Wilna we wrześniu 1908 r.?

A może postawienie na złą kartę - na państwa centralne w trakcie I wojny
światowej (to nie zbrodnia, to tylko błąd)? Zwycięskie państwa Entanty nie
chciały mu tego wybaczyć. Uznały państwo polskie dopiero, gdy premierem został
Paderewski w lutym 1919 r.

Miał Piłsudski pewne zasługi w budowaniu armii polskiej, ale wysłał ją w
bezsensowną wyprawę na Kijów, która skończyła się katastrofą. A później uczynił
z armii niemal organizację mafijną, która rządziła Polską do 1939 r. Oficerowie
bili dzienikarzy, wojsko wchodziło do Sejmu, upokarzało władzę wykonawczą. To
była junta, nie armia. A jak mi się wydaje taki był cel zaangażowania
Piłsudskiego w budowę armii, bo on wierzył w rozwiązania siłowe, a nie
demokratyczne procedury, potrzebował narzędzie do wyniesienie go do władzy.
Za sanacji kwitła korupcja i nepotyzm.

Na takiej tradycji chciałby Pan budować demokratyczną IV Rzeczpospolitą?

Pomnik w centrum stolicy to naprawdę duże wyróżnienie. Trzeba na nie zasłużyć.

Pozdrawiam

Jerzy Krajewski

[rafal.redel]

jerzykrajewski7 napisał:
> Na takiej tradycji chciałby Pan budować demokratyczną IV Rzeczpospolitą?
A kto powiedział, że chciałbym budować IV Rzeczpospolitą? Wbrew wszystkim moim
rozczarowaniom ostatnich 15 lat, gdy spojrzę na to chłodno, to odnoszę wrażenie
że III RP jest (a może powinienem już pisać "była"?) lepsza niż inne formy
bytowania Polaków w ostatnich wiekach. Lepiej to może było w Złotym Wieku ;-)

jerzykrajewski7 napisał:
> Pomnik w centrum stolicy to naprawdę duże wyróżnienie. Trzeba na nie zasłużyć.
Kto w takim razie z polskich polityków wszech czasów (poczynając od Mieszka I,
który zdradził wiarę ojców ;-)) naprawdę zasługuje Pańskim zdaniem na pomnik w
centrum stolicy?

[jerzykrajewski7]

Drogi Panie Rafale!

Zgadzam się, te ostatnie 15 lat to nie był jakiś szczegónie zły okres w
dziejach naszego narodu. Władze wybieraliśmy demokratycznie, panowała wolność
słowa, prasy i wyznania, Kościół katolicki był szanowany, dość swobodnie można
prowadzić biznes. Polacy okazali się przedsiębiorczymi ludźmi.
Boli oczywiście 3 mln bezrobotnych, korupcja i wypaczenia w systemie
sprawiedliwości.
Było te jednak cały czas przedłużenie PRL, który ja od 1956 r. traktuje jako
początek III Rzeczpopolitej. Przez te wszystkie lata ludzie słuzb specjalnych
cały czas mieli przemożny wpływ na polityke i gospodarke. Teraz jest szansa, że
to się skończy. Jest nadziej, że wiele afer zostanie wyjasnionych, że bedzie
więcej jawności i prawdy w naszym życiu. Tylko nadzieja i szansa, bo te
podskórne siły są naprawdę potężne. Rząd Olszewskiego rozbiły w puch w kilka
dni.


Który polski polityk zasłużył na pomnik w stolicy?

Kazimierz Jagiellończyk (Litwin)

Zygmunt Stary (Liwin)

Stefan Batory (Węgier)

Wincenty Witos (już ma pomnik)

Roman Dmowski (mimo niechęć do Żydów)

Władysław Gomułka (Zaskoczy to Pana, ale to był charyzmatyczny, bystry,
narodowy polityk, mimo że komunista. Rozumiał sprawy ekonomiczne. Dokopali mu
koledzy z partii na polcenie Moskwy.) No może pomnik nie w centrum miasta.
Obiektywna ocena tego polityka możliwa będzie dopiero w IV Rzeczpospolitej.
Podstawą do tego będzie wyjaśnienie, kto rzeczywiście stał za mordowaniem
robotników w grudniu 1970 r. Ta długo skrywana tajemnica jest jedną z osi,
wokół której jednoczy się czworokąt bermudzki.

Jak Pan widzi niewielu tych polityków, godnych pomnika w stolicy, w tym jeden
wątpliwy.

Szanse miałby jeszcze Leszek Balcerowicz za wprowadzenie gospodarki rynkowej w
III Rzeczpospolitej, ale on jeszcze żyje.

Pozdrawiam

Jerzy Krajewski

Na pomniki

[jerzykrajewski7]

Drogi Panie Rafale!

Po przeczytaniu not biograficznych polityków w książce Wiesław Kota "Portrety
sławnych Polaków dwudziestego wieku" (Prószyński i S-ka, Warszawa 2001)
zbudowałby jeszcze w Warszawie pomniki:
1. Stanisławowi Wojciechowskiemu, prezydentowi z PPS, animatorowi ruchu
spółdzielczego
2. Wojciechowi Korfantemu, działaczowi śląskiemu

Pozdrawiam

Jerzy Krajewski

Jeszcze Eugeniusz Kwiatkowski

[jerzykrajewski7]

> Drogi Panie Rafale!
>
> Po przeczytaniu not biograficznych polityków w książce Wiesław Kota "Portrety
> sławnych Polaków dwudziestego wieku" (Prószyński i S-ka, Warszawa 2001)
> zbudowałby jeszcze w Warszawie pomniki:
> 1. Stanisławowi Wojciechowskiemu, prezydentowi z PPS, animatorowi ruchu
> spółdzielczego
> 2. Wojciechowi Korfantemu, działaczowi śląskiemu
3. Eugeniusz Kwiatkowski - działacz gospodarczy, mimo jego etatystycznych
ciągot. Piłsudski odsunął go od władzy. Nie wiem dlaczego. W swojej bibliotece
domowej mam gdzieś książkę o Eugeniuszu Kwiatkowskim. Jak ja znajdę, to podam
szczegóły.
>
> Pozdrawiam
>
> Jerzy Krajewski

Książka o Eugeniuszu Kwiatkowskim

[jerzykrajewski7]

W drugi dzień świąt znalazłem tę książkę: "Eugeniusz Kwiatkowski - romantyczny
pragmatyk" autorstwa Janusza Zaręby, którą wydał w 1998 r. Instytut Naukowo-
Wydawniczy OLYMPUS z Warszawy.
Zdaniem autora to Eugeniusz Kwiatkowski odszedł w 1930 r. z rządów sanacyjnych
po ujawnieniu przez więźniów brzeskich, jak ich bito i torturowano. Piłsudski
przestał akceptowac Kwiatkowskiego, gdy ten wydał w końcu 1031 r. książkę
pt. "Dysproporcje", w której łagodnie i aluzyjnie sktytykował metody stosowane
w Brześciu wobec przeciwników politycznych.

Kwiatkowski to jeden z niewielu polskich polityków, którzy rozumieli sprawy
gospodarcze. Walnie przycznił się do zbudowania Gdyni.

Na minus przemawia objęcie przez niego teki ministar przemysłu i handlu po
zamachu majowym. Na plus krytyka metod brzeskich i odejście z rządu.
Jego działalnosc w PRL też budzi mieszane uczucia.

Jednak ogólnie zasłuzył na pomnik, może właśnie w Gdyni.

Pozdrawiam

Jerzy Krajewski

Wałęsa - to sympatyczny facet

[jerzykrajewski7]

Drogi Panie Rafale!

Lech Wałęsa to przy Piłsudskim sympatyczny facet. Nie popełnił żadnej zbrodni
ani przestępstwa. Kocha żonę i dzieci. Szanuje Kościół katolicki. Jego
prezydentura jakoś szczególnie fatalna nie była. Zostawił gospodarkę w rękach
Leszka Balcerowicza. Przestrzegał demokratycznych standardów. W polityce
zagranicznej lawirował, ale szedł we właściwym kierunku

W moim przekonaniu był agentem SB i cały czas zadaje sobie sprawę z potęgi
służb specjalnych w Polsce. Jest raczej ofiarą ich działań.

W sierpniu 1980 r. starał się wygaszać strajki, a potem porwała go ich fala. W
zasadzie nie ponosi odpowiedzialności za wybuch tego groźnego dla gospodarki
entuzjazmu.

Pomógł obalić rząd Olszewskiego, bo groził on ujawnieniem prawdy o roli służb
specjalnych w Polsce.

Przy ocenie Wałęsy ważna jest ocena służb specjalnych. Jeżeli skonstatujemy, że
są to polskie służby specjalne i doprowadziły one do wprowadzenia Polski do
NATO i Unii Europejskiej oraz przywrócenia gospodarki rynkowej i demokracji
parlamentarnej, ocena nie wypadnie źle.

Chociaż pozostaje jeszcze kwestia oceny dzialania służb specjalnych za reżimu
Jaruzelskiego, o czym dowiadujemy się coraz gorszych rzeczy. Wałęsa mógł
sobie z tego nie zdawać sprawy, a na pewno nie ponosi za to odpowiedzialności.

Wydaje mi się jednak, że na pomnik w centrum stolicy Wałęsa jeszcze nie
zasłużył.

Pozdrawiam

Jerzy Krajewski

[msp1]

Pan Jerzy Krajewski to tzw. "człowiek wysoko kształcony". Był dość bystry aby
przyswoić sobie, serwowaną na socjalistycznej uczelni, wiedzę.Wiedza to
narzędzie, jak np. nóż lub siekiera,można ją wykorzystywać w różny
sposób,zależy to od człowieka, który nią dysponuje. Jakim człowiekiem jest pan
JK i jakie ma zasady etyczne - przkonaliśmy się w czasie ostatnich wyborów
samorządowych. O tym należy pamiętać czytając wypowiedzi tego pana.

[jerzykrajewski7]

Drogi MSP1!

Jak miło znowu czytać Twoje cięte opinie. Studiowanie na socjalistycznej
uczelni skończyłem 16 lat temu. Pracę magisterską pt. "Polityczna rola
telewizji w Polsce" obroniłem na piątkę. Polecam jej lekturę. Można ją znależć
chyba w bibliotece Instytutu Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego. Nie
znajdziesz tam obrony manipulacji telewizją w czasach PRL.
Od tamtego czasu przeczytałem sporo książek i publikacji prasowych innych niż
to, czego uczono mnie na socjalistycznej uczelni. Chociaż akurat mój
uniwersytet był bardzo otwarty na zachodnią naukę.

W czasie wyborów samorządowych 2002 r. starałem sie postępować zgodnie z
demokratycznymi zasadami. Przynaję, grałem ostro.

Popełniłem kilka błędów: raz, nie nagrywając wypowiedzi kilku osób, wierząc, że
potwierdzą, to co mówią w sądzie; dwa, nie dopełniając obowiązku prasowego
zapytania atakowanej strony, jak ustosunkowuje się do zarzutów. Wielokrotnie
przepraszałem za to burmistrza Janusza Werczyńskiego, bo to wobec niego
zachowałem się nie fair.

To była dla mnie lekcja. Teraz mniej ufam ludziom. Bardziej dbam o rzetelność
prasowych publikacji. Uchroniło to mnie kilka tygodni temu przed wpadnięciem w
naprawdę duże kłopoty.

Pozdrawiam

Jurek

PS. Dla jasności. Nie jestem członkiem żadnej partii politycznej ani
stowarzyszenia. Nie zamierzam aktywnie brać udziału w wyborach samorządowych.

[ambanasik]

Z listu J. Piłsudskiego do Ignacego Daszyńskiego (1908) wydanego drukiem
w "Pisma-Mowy-Rozkazy" wydanie zbiorowe prac dotychczas drukiem ogłoszonych tom
II Instytut Badania Najnowszej Historji Polski Warszawa MCMXXX Towarzystwo
Wydawnicze Polska Zjednoczona.

"...proszę tylko, byś nie robił ze mnie "dobrego oficyera", lub mazgaja, to
jest człowieka poświecenia, rozpinającego się na krzyżu dla ludzkości czy
czegoś tam. Byłem do pewnego stopnia takim, lecz było to za czasów młodości
górnej i chmurnej teraz nie, to minęło i minęło bezpowrotnie; to mazgajstwo i
krzyżowanie się dokuczyło mi, gdym na to u naszych inteligentów patrzył; takie
to słabe i beznadziejne. Walczę i umrę jedynie dlatego, że w wychodku, jakim
jest nasze życie, żyć nie mogę, to ubliża-ubliża mi, jako człowiekowi z
godnością nie niewolniczą! Niech dzieci się bawią w hodowanie kwiatów czy
socjalizmu, czy polskości, czy czego innego w wychodkowej (nawet nie
klozetowej) atmosferze-ja nie mogę. To nie sentymentalizm, nie mazgajstwo, nie
maszynka ewolucji społecznej, czy tam co-to zwyczajne człowieczeństwo. Chcę
zwyciężyć, a bez walki i to walki na ostre jestem nie zagajnikiem nawet, a
wprost bydlęciem, okładanem kijem czy nahajką. Rozumiesz chyba mnie. Nie
rozpacz, nie poświęcenie mną kieruje, a chęć zwyciężenia, przygotowania
zwycięstwa...
Ostatnią moją ideją, której nie rozwinąłem jeszcze nigdzie jest konieczność w
naszych warunkach wytworzenia w każdej partji, a tem bardziej esowej, funkcji
siły fizycznej, funkcji, że użyję tak nieznośnego dla uszu „humanitarystów”
określenia (histeryczne panny nie znoszące drapania po szkle, ale znoszące
pranie ich po pysku) przemocy brutalnej. Tę ideję chciałem przeprowadzić w
swojej działalności ostatnich lat i przyrzekłem sobie, że albo swoje zrobię
albo zginę. Zrobiłem już dużo w tym kierunku, ale za mało, by móc wypocząć na
laurach i zająć się serjo przygotowaniem bezpośredniem do walki teraz stawiam
siebie na kartę...
..........................................................
...Chcę właśnie sobą, którego nazwano i szlachetnym socjalistą, i człowiekiem,
o którym nawet wrogowie paskudztwa głośno nie powiedzą, człowiekiem zresztą,
który ma trochę zasługi w kulturze ogólno-narodowej, podkreślić tę gorzką,
bardzo gorzką prawdę, że w społeczeństwie, które walczyć o siebie nie umie,
które cofa się przed każdym batem, spadającym na twarz, ludzie ginąć muszą
nawet w tem, co nie jest szczytnem, pięknem i wielkiem...”

[jerzykrajewski7]

Droga Ambanasiak!

Czego ten fragment ma dowodzić?
Że Piłsudski tylko na brutalnej sile polegał?

Pozdrawiam

Jerzy Krajewski

[ambanasik]

Ten fragment niczego nie ma dowodzic!
Przytoczyłam go, aby każdy mógł dziś te słowa J.Piłsudskiego przeczytać.
Niektórzy mogą wyciągnąć __jakieś wnioski__,zastanowic sie, inni sięgnąć po
lekturę dłuższa( bo podałam źródło), jeszcze inni usiaść z rodziną do obiadu
i...
równiez pozdrawiam
amba

[jerzykrajewski7]

Droga Ambanasik!

Piękna odpowiedź. Jest w niej trochę poezji.

Pozdrawiam

Jerzy Krajewski

[ambanasik]

Panie Jerzy,
odpowiedź jak odpowiedź, poezji w niej nie widze.
Mój ŚP. dziadek walczył u Hallera.Jak 2 wojna wybuchła uciekał przed
rosjanami,za okupacji ukrywał partyzantów- to go hitlerowcy wsadzili-
przeżył.Potem posadzili Go komuniści bo był kułakiem.Pamiętam jego opowieści,
słuchałam ich jak zaklęta.Myślałam wtedy, że to bajki były.Jak urosłam to
zrozumiałam, że kręte były drogi do niepodległości.Mój dziadek nauczył mnie,że
dom to Polska.Mówił też inne słowa o rządzacych, których tu nie przytoczę(ze
względu na dobre obyczaje)ale to też była prawda.
pozdrawiam
amba

[jerzykrajewski7]

Droga Pani Ambanasik!

Mam nadzieję, że po latach chociaż przypomnimy o skrzywdzonych uczciwych
ludziach i nazwiemy zło złem.


Jest na to szansa.


Polska potrzebuje patriotyzmu. Nie można go jednak budować na kłamstwie.


Nie wyobrażam sobie, by mój syn mógł uczestnić w apelu ku czci Józefa
Piłsudskiego. Zabrałbym go ze szkoły, która taki apel, by przygotowała.


Pozdrawiam

Jerzy Krajewski

[jerzykrajewski7]

Drogi Panie Orłowski!

Po przeczytaniu dziś we "Wprost", że "Piłsudski był dla Jarosława Kaczyńskiego
wzorem od najmłodszych lat. Prezes PiS chetnie przyznaje się do
piłsudczykowskich korzeni swej rodziny. (..) Gospodarkę traktuje
instrumentalnie, preferuje samotniczy tryb życia i ma skłonnośc do abnegacji",
doceniłem Pana rady, by zastanowić sie nad cała historią.

No cóż, mimo że szanuję Jarosława Kaczyńskiego, nie mam zamiaru zmieniać bardzo
krytycznego zdania o Józefie Piłsudskim. Nic na to nie poradzę, że przywiązany
jestem do pewnych wartości: praworządności, demokracji, wolnosci słowa i
sumienia, gospodarki rynkowej i chociaż minimum przyzwoitości.

Pozdrawiam

Jerzy Krajewski

W tym tygodniu w "Polityce"

[jerzykrajewski7]

Jeżeli kogos jeszcze interesuje sprawa zamachu majowego, to w
tygodniku 'Polityka" nr 7/2006, który jeszcze można kupić u kolporterów, jest
artykuł Krzysztofa Butnetko na ten tematpt. "Gwałt i ratunek 1926: przewrót
majowy".

Krzysztof Butrenko to dziennikarz "Polityki". Stara się o obiektywizm, choc mu
to nie wychodzi, gdyż insynuuję, ze prawica zamierzała przeprowadzić swój
zamach.

Zdaje sobie sprawę, że zamach majowy był naruszeniem prawa. Brakuje mu jednak
odwagi, by potępić zamachowców.


Na zakończenie daje opinię agenta SB Leszka Moczulskiego. Sam ogranicza się do
stwierdzenia: "Demokracja to trudna rzecza". "Zamach móg sie nie skończyć po
trzech dnioach i nawet zapoczatkowac wojne domową. Nie mówić już o wszelkich
jego negatywnych skutkach dla tradycji demokratycznej w Polsce".



Moim zdaniem, osoby, które akceptują i popieraja zamach majowy, nie powinny
krytykowac komunistów za zamach stanu dokonany w Polsce w latach 1946-1947.
Selem komunistów była również sanacja stosunków społecznych w Polsce. Pózniej
Polska rządziła wąska grupa działaczy komunistycznych, tak ja za sanacji wąska
grupa legionistów. Obie grupy władzy raz zdobytej nie chcieli oddawać nigdy.

O ile jednak komuniści z czasem łagodnieli, to piłsudczycy byli coraz bardzie
brutalni az doszli do stworzenia obozu koncentracyjnego w Berezie.

Komuniści obozów koncentracyjnych dla swych przeciwników politycznych nie
stworzyli. Dopiero Jaruzelski internował tysiące działach Solidarności, ale w
więzieniach.


Bo jak już wspomniałem w jednym z postów, Piłsudski i Jaruzelski są siebie
warci. Obaj szlecheckiego pochodzenia, co to rąk sobie nie pobrudzą praca, by
żyć. A dla zdobycia i utrzymania władzy zrobią każdą podłość.


Pozdrawiam


Jerzy Krajewski