załamałam się

[kaczkastrofa]

dziecko.onet.pl/57018,5,8,porod_8211_krzyczec_czy_nie,artykul.html
nie będę komentować, bo chyba nie trzeba.

[mysza_myszynska]

jasne, najlepiej zdławić wszystko, co naturalne (co z resztą z powodzeniem dzieje się przecież w większości szpitalnych porodów w Polsce)..

ja też podczas swojego pierewszego porodu usłyszałam od lekarza, że mam się tak nie drzeć bo nie ja pierwsza ani ostatnia rodzę...

[juleg]

Kaszmir, ja właśnie w szpitalu cichuteńko sobie rodziłam, tak bezpłciowo Za to w domu odgłosy wydwałam z siebie, co mnie jakoś rozluźniało. Dzieci zgodnie nie krzyczały

[kropkaa]

O porodzie autorka wie tyle, ile ja o kosmosie... I na koniec mega bzdura: matka nie powinna krzyczeć, ale dziecko już tak.
Szkoda czasu na Onet, tak na marginesie, bo to poziom Faktu i SE.

[gos85]

miałam to zalinkować...też się załamałam..

[housewife1]

hmmm, a ja własnie z tych niekrzykliwych jestem, raczej skupiam sie do wewnątrz i wyciszam.
W szpitalu ( w zośce) przy pierwszym porodzie w ogóle nie krzyczałam, nawet jakichs głosniejszych jeknięc też nie przyszło mi do głowy wydawać, dopiero przy szyciu na żywca peknięcia wrzasnęłam

W domu, gdzie rodziłam sama ( połozna i mąz sie spóźnili ) i mogłabym sobie pokrzyczeć- tez nie, dopiero przy mega szybkim, potężnym skurczu partym wydałam jeden, ale niezbyt głosny okrzyk, bardziej "wysiłkowy", niż bólowy, w zasadzie mogłabym to określic jako głeboki pomruk-przeciągłe jęknięcie.

ale ja generalnie tak reaguje na ból, wysiłek... nie lubie sie uzewętrzniac z tym

Sąsiedzi nie mogli potem sie nadziwić, że jakies dziecko sie w tym domu ( bloku) urodziło


Zobaczymy, jak będzie tym razem ?

[soldie]

Zgadzam się z kropką, ten kto to pisał o fizjologii porodu wiele nie wie, a z reszta tak jak te krzyczące rodzące, bo krzyk na męża że jest sk..... bo zrobił dziecko to dość dziwne nie sądzicie? Albo wyzywanie personelu ? A zdanie końcowe to chyba miała być piękna puenta i refleksja nad tym ,że jednak kończy się szczęsliwie... chociaż objawiła tylko niewiedze autora... No ale tak swoją droga czy wy się dziwicie?

[kropkaa]

Soldie, z tą łaciną, to z opowieści wiem, że soczyście bywa.
Pierwszy przykład - pani ucząca w liceum francuskiego, prawdziwie wrodzona kultura, jak rzuciła do lekarza mięsem, to sama mało za zawał nie zeszła, uświadomiwszy sobie jaka łąka kwiatów z jej ust wytrysnęła...
Drugi przykład - doktorantaka na filologii polskiej, a jakże! Przy drugim porodzie mąż i cały persnonel ją chwalił, że tym razem naprawdę bardzo mało przeklinała "O k..., o k..., ja pier..., ja pier..." tylko sobie pojękiwała

[kapyl]

Ha 6 lat temu położna środowiskowa na wizycie w domu podzieliła się ze mną taką o to refleksją - z jej doświadczenia przy porodach wynika, że najbardziej "murwią" nauczycielki, a prym w tym szczególny wiodą... absolwentki i nauczycielki filologii polskiej
Hmm Jestem po polonistyce, coś tam złorzeczyłam na porodówce, ale raczej bez łaciny, przy parciu, to się w ogóle zamknęłam w sobie

[mama.rozy]

mi przy drugim dziecku położna powiedziała,żebym tak nie krzyczała,bo przynoszę wstyd swojemu zawodowi(jestem pielęgniarką)...gdybym się tak nie bała o dziecko to bym jej strzeliła stojakiem
a przy trzecim na partych krzyczałam że jednak nie umiem rodzic i żeby sobie radzili beze mnie
pierwszy poród to taki koszmar,że nawet nie miałam siły krzyczec...

[predikata]

Artykuł do pozgrzytania zębami normalnie.
Ja niestety w końcu w domu nie urodziłam, ale co się podarłam to moje Stwierdziłam, że skoro już muszę być w szpitalu to sobie przynajmniej pofolguję, hehe Nikt pretensji nie miał, bo poza naszą domową położną nikt na szczęście do nas nie zaglądał.
Jedna z warszawskich domowych położnych na szkole rodzenia bardzo nas do krzyku zachęcała (oczywiście wg potrzeb).

[kasiaimichael]

Najgorsze ze to napisała kobieta- szkoda mi jej...

[memphis90]

A ja nie krzyczałam. Podczas pierwszego porodu byłam b. cichutko, taka myszka skupiona na parciu. Podczas drugiego skurcze parte były tak silne, że pchały dziecko w dół, a powietrze z płuc w górę. Więc głośno było, ale nie bolało wcale Mąż nie chciał mi wierzyć, więc mu wytłumaczyłam, że jak Pudzian podnosi tira, to też sapie i stęka, a czasem wręcz ryknie.

[mama.rozy]

moja szwagierka(tylko trochę przypomina Pudziana),jest śpiewaczką z zamiłowania i wykształcenia.kiedyś mi opowiadała,że jak parła,to musiała śpiewac.samo z niej szło

[monicus]

to musialo byc piekne

[lilabe1]

A ja myślę , że to sprawa indywidualna. jedna potrzebuje krzyczeć , inna nie . Pewnie to zależy od natężenia bólu, sposobu jego znoszenia.Podobnie jest z obecnością męża ( rodziny ) przy porodzie. Są kobiety co tego potrzebują i jest niemała grupa kobiet , które obecność męża wręcz drażni. Mnie bolało niesamowicie - dziwiłam się , że świat jeszcze istnieje i kobiety chcą rodzić Nie darłam się jednak bo tego nie potrzebowałam. Za to pojękiwałam sobie trochę i to wszystko. O obecności męża przy porodzie mowy nie było. Drażnił mnie każdy dotyk - masaże i dialogi wykluczone - wszystko mnie drażniło. Podobnie miało kilka ze znajomych mi kobiet więc nie jestem odosobniona.

[mama.rozy]

pewnie pięknie było
szwagierka śpiewała sopranem

[hortensjaaaa]

Hmm, myślę że to kwestia indywidualna.

Ja w trakcie porodu krzyczałam, ale lekarz neonatolog, przekonywał mnie że to stresuje dziecko. Natomiast mój syn, w ogóle nie krzyczał, był cichutki