jak są traktowane dzieci, nieuczęszczające na

[izarys]

Jestem nauczycielką kształcenia zintegrowanego w szkole w dużym mieście i mam
uczennicę, która nie chodzi na religię, w tym czasie idzie do świetlicy, ale w
mojej klasie i w innych klasach nie ma z tym problemu. Myślę ,że to co dzieje
się w klasie w bardzo dużej mierze zależy od wychowawcy, moją uczennicę nie
spotykają z tego powodu, żadne przykrości, bo nie pozwoliłabym na to.

[meggi45]

Nie rozumiem w czym problem, jak dziecku podoba się religia to niech chodzi. Jak dojrzeje do tego, że nie chce chodzić to nie będzie - jemu pozostaw wybór. Mój syn zrezygnował z chodzenia na religię w liceum, wcześniej mu ani nam to nie przeszkadzało, mimo, że nie jesteśmy praktykujący... Czasami nadgorliwość jest gorsza niż...

Off topic, ale moze sie przyda

[rodini]

art. 48 ust. 1 Konstytucji
Rodzice mają prawo do wychowywania dzieci zgodnie z własnymi
przekonaniami. Wychowanie to powinno uwzględniać stopień dojrzałości
dziecka, a także wolność jego sumienia i wyznania oraz jego przekonania (!)

[salma75]

rodini napisała:

> art. 48 ust. 1 Konstytucji
> Rodzice mają prawo do wychowywania dzieci zgodnie z własnymi
> przekonaniami. Wychowanie to powinno uwzględniać stopień dojrzałości
> dziecka, a także wolność jego sumienia i wyznania oraz jego przekonania (!)

Ano właśnie. W przypadku dziecka 7letniego nie mamy chyba w ogóle o czym mówić.
Myślę, że ze zdaniem 14-15latka liczyłabym się już.

[ma100]

Dzieci nieuczęszczające na raligię traktowane są, niestety, różnie. Nasz syn nie
chodził na religię ani w przedszkolu, ani w szkole (jesteśmy ateistami).
Odpowiednio wcześniej przygotowałam go do tego - dużo z nim rozmawiałam nt.
różnic między ludźmi, różnych religii itp. Wiedział też, że jeśli zechce chodzić
na religię - może tę decyzję podjąć w każdej chwili. Nie zechciał.
W przedszkolu na czas zajęć z religii syn był wyprowadzany do innej grupy, w
szkole siedział w tym czasie na korytarzu (lekcje religii były w środku zajęć, a
nie zapewniono alternatywnych lekcji z etyki czy religioznawstwa). Ze strony
nauczycieli nigdy nie było problemów, gorzej z dziećmi na podwórku - syn słyszał
teksty "pójdziesz do piekła" itp. Ale zawsze miał z naszej strony duże wsparcie,
dobrze sobie z tym radził. Przez lata, odpowiednio do jego wieku, rozmawiałam z
nim bardzo dużo, w sumie wyszły z tego domowe zajęcia z religioznawstwa - lubił
to, potem sam coraz więcej czytał.
Efekt był taki, że gdy pod koniec podstawówki był w szkole (dużej!) konkurs
wiedzy nt. religii, w tym ze znajomości Biblii, mój syn ten konkurs... wygrał!
Tak więc: nie bójmy się wychowywać dzieci zgodnie z własnym światopoglądem,
nawet jeśli jest on niezgodny z powszechnie obowiązującym. Warunek: trzeba
dziecko wspierać, także wiedzą.
Najbardziej wkurzają mnie rodzice, którzy mówią: co prawda nie chodzimy do
kościoła, ale dziecko niech chodzi na religię, będzie mu łatwiej. To hipokryzja.
Nie tylko w kontekście społecznym,
lecz także wychowawczym. To dawanie dziecku sprzecznych sygnałów - rodzice nie
chodzą do kościoła, a jednocześnie wysyłają dziecko na religię, gdzie słyszy, że
do kościoła chodzić trzeba , a kto nie chodzi - jest be. To jacy w końcu są
rodzice: dobrzy i mądrzy, czy źli i głupi?
Ludzie, miejcie odwagę żyć w zgodzie z sobą!

Ja nigdy nie miałam żadnych problemów, może...

[mol_chemiczny]

Ja nigdy nie miałam żadnych problemów, może z wyjątkiem hasła "bezbożnica" rzuconego raz czy drugi pół żartem w rozmowie w pierwszej albo drugiej klasie (na zasadzie: "To co, bezbożnica jesteś..."). Może to kwestia miasta (duże), osiedla...

Jestem trochę po trzydziestce; gdy byłam w podstawówce, tylko w kilku pierwszych klasach religia była poza szkołą.

W każdym razie sugerowanie się otoczeniem w tej kwestii uważam za wyjątkowo nieetyczne, wręcz żałosne.

[xxxxxx666]

Przepraszam Cię bardzo, ale jak to czytam, to aż dziw mnie bierze, że w jednej
wypowiedzi można tyle sprzeczności zawrzeć. Może warto by było nie konfabulować,
tylko nazwać rzeczy po imieniu?

Tak więc po pierwsze piszesz "Jestem wierząca, mąż w zasadzie również, ale
unikamy praktyk religijnych." oraz stwierdzasz, że nie chcesz, aby dziecko
chodziło na religię. Stąd jednoznacznie wynika, że nie wyznajesz katolicyzmu.
Nasuwa się więc pytanie jaką wiarę wyznajesz?

Po drugie zastanawia mnie jaka jest motywacja Twoje postępowania. Czy próbujesz
chronić dziecko czy sprawiać mu przykrość wbrew jego woli? Piszesz: "mała w
zerówce chciała chodzić", czyli nie chodzi wbrew swojej woli, ale z drugiej
strony "Dlatego jestem pełna obaw - jak moje dziecko będzie traktowane przez
rówieśników." Zapewniam Cię, że nie gorzej niż przez własnych rodziców.

Po trzecie, pytasz się "czy wasze dzieci w domu rozmawiają w domu na temat
kolegów", oraz "czy wasze dzieci nie skarżyły się". To są klasyczne pytania typu
"co ludzie powiedzą". Ale jeśli rzeczywiście ważne jest dla Ciebie co ludzie
powiedzą, to po prostu puść ją na tą religię!

Reasumując, cała sytuacja wydaje się dziwna. Niewierząca wierząca specjalnie nie
puszcza dziecka wbrew jego woli na religię, aby się zastanawiać co ludzie
powiedzą. Schizofrenia.

[evrin]

nigdy nie chodzilam na religie i zadnych przykrosci ze strony klasy czy nauczycieli nie mialam. Koledzy byli ciekawi, dlaczego nie chodze, ale to normlane, ze dzieci pytaja trzeba tylko umiec odpowiedziec, ja mowilam, ze wierze w Boga ale do kosciola nie chodze. To wystarczylo. Raz tylko na wiosce u babci, wolano za mna "kocia wiara", cokolwiek to znaczylo

Dla mnie to bylo logiczne, ze skoro nie chodze z rodzicami do KK to nie chodze na religie.
I rowniez, jak dziecko przedmowczyni mialam wieksza wiedze nt Biblii niz rowiesnicy

Obecnie pracuje jako nauczycielka i niestety... religia jest w srodku zajec, bo wielu rodzicow wypisaloby swoje dzieci, to sa autentyczne obawy dyrekcji, ktora celowo umieszcza ten przedmiot w trakcie zajec lekcyjnych. Etyka jest na 7 rano...

A dzieci mowia to, co uslysza w domu lub w kosciele. Raz 2 uczniow zaatakowalo slownie kolege, nie chodzacego na religie, ze bedzie sie smazyl w piekle. zainterweniowalam, zaczelam rozmawiac z dziecmi (wczesna podstawowka) i sie okazalo, ze tak mowil ksiadz z ambony ( na wsi, jesli to ma jakies znaczenie).

Byłam takim dzieckiem.

[anna-na]

I wiesz co? Musiałam odpowiadać na wścibskie pytania nie tylko dzieci w klasie,
ale tez nauczycieli, woźnych i kucharek w szkolnej stołówce (sic!).

Mówiąc bez uszczypliwości - nie była to dla mnie żadna trauma, cieszę się, że
rodzice nie byli konformistami w tej materii.
Wiesz co natomiast było traumą dla innych dzieci w szkole? To, że miałam rower i
zegarek od szóstego roku życia (co więcej, umiałam się nimi posługiwać), a one
musiały czekać aż do komunii. Bo, jak wiadomo, dla przecięgnego katolickiego
dziecka w Polsce tyle oznacza I Komunia.

Postępuj w zgodzie ze swoim sumieniem. I dopilnuj, żeby dzieko miało zapewnioną
etykę (zasrany obowiązek dyrektora postarać się o to), a nie musiało pałętać się
po szkolnych korytarzach przez dwie godziny w tygodniu.

[croyance]

Dziewczyny, ale jesli domagacie sie szacunku dla swojego swiatopogladu,
szanujcie swiatopoglad innych. Zalozenie a priori, ze dla wszystkich
dzieci Komunia to tylko prezenty jest krzywdzace.

[bazylea1]

mój syn nie chodził w I klasie jako jedno z dwojga dzieci w klasie,
żadnego problemu nie było. sam był zadowolony że ma czas wolny w
świetlicy.
ja w dzieciństwie też nie chodziłam, ale to był jeszcze czas religii
poza szkołą. problem (dla mnie, bo musiałam się ujawniać z niewiarą)
pojawiał się jedynie na koloniach gdzie było gremialne wyjście do
kościoła w niedzielę.

[edytka2001]

Moja córka skończyła II kl sp, jesteśmy ateistami. Mieszkamy w
mieście ponad 200 tys.
Już w przeszkolu córka nie chodziła na religię, szła do innej grupy.
W pierwszym przedszkolu była jedyną taką osobą w grupie, w drugim
były jeszcze chyba dwie.
W szkole religia jest w środku zajęć, córka chodzi do świetlicy.
Jest jedyną taką osobą na 28-osobową kl. Na rekolekcje też nie
chodzi.
Nigdy nie było problemu ani z dziećmi, ani z nauczycielami.
Oczywiście zdarzało się, że dzieci pytały, dlaczego nie chodzi,
odpowiadała, że nie wierzy w Boga i koniec.
Mamy za sobą klasę komunijną, nie było problemu, ponieważ córka wie,
że to jest sakrament, który przyjmują katolicy, a my nimi nie
jesteśmy.
Oczywiście dzieci w szkole na ten temat ze sobą rozmawiają i córka
przynosiła do domu różne wieści np. że jakiejś tam koleżance już się
nie chce chodzić na przygotowania przedkomunijne, bo nudno i wciąż
śpiewają te same piosenki.
Oczywiście po komunii były w szkole rozmowy kto co dostał. Nigdy nie
usłyszłam od córki, że jest jej przykro. Jak jej się coś szczególnie
spodobało, to mówiła nam, że też by chciała coś takiego mieć, a my
odpowiadaliśmy, że kupimy na dzień dziecka albo z okazji zakończenia
roku szkolnego. Jedyne co dostała, to zegarek z białym paskiem, bo
taki jej się podobał i wszystkie dziewczynki miały.
Nie rozumiem zupełnie tego pomysłu, żeby organizować dziecku jakąś
imprezę albo inne atrakcje tego dnia w zamian za to, że nie ma
komunii. Uważam, że to może wyrządzić więcej szkody niż pożytku, bo
utwierdza wręcz w przekonaniu, że dziecko, które nie ma komunii jest
gorsze i trzeba mu to jakoś zrekompensować.
Myślę, że przede wszystkim z dzieckiem trzeba rozmawiać na temat
różnych religii, zwłaszcza katolickiej, tłumaczyć o co chodzi i
wtedy wszystko będzie ok.

[calineczka_777]

jagnaborynowa napisała:

> Moje dziecko idzie do I klasy. Nie będzie chodziło na religię w
> szkole. Przygotowuję córkę do tego faktu już od roku, ponieważ mała w zerówce
> chciała chodzić (wszystkie dzieci chodziły, a ona była wyprowadzana z sali),
> ale się nie zgodziliśmy. ... Uśmiechnięta pani katechetka spodobała się dziecku i
> piosenki, które dzieci śpiewały również... Jestem wierząca, mąż w zasadzie
> również, ale unikamy praktyk religijnych. Dlatego jestem pełna obaw - jak moje
> dziecko będzie traktowane przez rówieśników.

Czegos tu nie rozumiem? Napisalas, ze 1) jestes wierzaca 2) twoj maz tez jest
wierzacy 3)corka chciala juz w zerowce chodzic na religie, bo spodobala jej sie
usmiechnieta katechetka. I ty nie chcesz posylac dziecka na religie? Jakies to
wszystko schizofreniczne. Rozumialabym to gdybys byla niewierzaca. Ale w twojej
sytuacji postawie pytanie: dlaczego nie chcesz by twoje dziecko, ktore jak na
razie wyraza chec chodzenia na religie, wyrobilo sobie swoje wlasne
zdanie na temat religii katolickiej poprzez zaznajomienie sie z tym
tematem na lekcjach religii i zobaczenie jak to w praktyce wyglada bycie
katolikiem?

[agni71]

lovepowerman napisał:

> Moje dziecko w mojej szkole nauczyciel, ale niestety dzisiaj
> matamatikten problem z uczniami nie interesuje na tyle, znaleźli
> dziecko nie wykonuje pracę. Nikt nie zapytał się, co zrobiłeś
> 'Ve seen tej pory jest w idealnym
>


że co?

[zonka77]

Moja córka nie chodzi na religię. Nie tylko nie ma z tego powodu problemów ale
dzieci wręcz zazdroszczą jej bo za religią większość nie przepada (średnio fajny
ksiądz) W tym roku komunia była - było bez żadnych problemów, nikt jej nie
dokuczał ani ona sama nie miała z tym problemów. Owszem kilka razy ktoś ją przez
parę lat zaczepił na ten temat, w zerówce było kilka ekscesów typu "jak nie
wierzysz w św Mikołaja to nie wierzysz w Boga" albo już w szkole "jak nie
kochasz papieża to nie jesteś wierząca" Ale córka bez problemu sobie z tym
poradziła.
My jesteśmy wierzący - córka również, jesteśmy protestantami, mała chodzi na
szkółkę niedzielną i ma mocno ugruntowany światopogląd. Wie dlaczego nie chodzi
na religię w szkole i jeśli ktoś ją o coś pyta czy atakuje potrafi bardzo
konkretnie porozmawiać i bez problemu obronić swoje przekonania.

[katrio_na]

Nie, syn chodzi do kameralnej szkoly w duzym miescie. Mysle, ze wiekszy problem
bylby gdybym poslala go do szkoly na naszej wsi. Tutaj co niedziele
przemaszerowuje nam kordon odswietnie ubranych ludzi z pogarda patrzacych na
moje koszenie trawy.

Ja jedynie walcze aby religia byla na 1 lub ostatniej lekcji. Nie podoba mi sie
wyprowadzanie dzieci do swietlicy w polowie zajec.
U mojego syna na 20 dzieci - 5 nie chodzi na religie.

Rowniez mysle o zrekompensowaniu dziecku braku prezentu na komunie.
Nie oszukujmy sie - dla 8 latkow to zaden wzniosly akt wiary a jedynie okazja do
licytowania sie prezentami.
Pewnie mieszkania mu nie kupie ale wycieczke do Paryza o ktorej marzy od 2
lat - mozliwe.

Ogolnie 1 klasa byl to okres ciaglych pytan o wiare (przerozna) i ewolucje.
Pomogla nam ksiazka "Jest wiele wiar".

[pieskuba]

katrio_na napisał:

> Nie oszukujmy sie - dla 8 latkow to zaden wzniosly akt wiary a
jedynie okazja do licytowania się prezentami

Bądź łaskaw nie wrzucać wszystkich do jednego worka i na przyszłość
pisz "dla mojego ośmiolatka nie byłby to żaden wziosły akt wiary a
jedynie okazja do licytowania się prezentami". Innymi słowy - pisz o
ośmiolatku, którego znasz, a nie o tych, o których, jak widać, nie
masz nawet mglistego pojęcia.

[freelancer.org.pl]

Ale nie rozumiem, czemu nie chcesz jej wyslać na religię? Nie wypowiadasz się, więc pewnie to wątek z gatunku "zrobmy ruch na forum", ale i tak musze to napisać. Nie można być trochę wierzącym - jak jesteś katoliczką to powinnaś uczestniczyć w praktykach religijnych. Dla mnie nie ma innej opcji.

[de_la_hoya]

jagnaborynowa napisała:

> Moje dziecko idzie do I klasy. Nie będzie chodziło na religię w
> szkole. Przygotowuję córkę do tego faktu już od roku, ponieważ mała w zerówce
> chciała chodzić (wszystkie dzieci chodziły, a ona była wyprowadzana z sali),
> ale się nie zgodziliśmy. Okazało się jednak, że wychowawczyni (nadgorliwa
> nieco) nie pytając nas - rodziców o zdanie, zostawiła córkę na zajęciach
> religii kilka razy. Uśmiechnięta pani katechetka spodobała się dziecku i
> piosenki, które dzieci śpiewały również...

a dlaczego jej zabraniasz skoro chce?
my jesteśmy niewierzący i nasze dzieci też nie będą chodziły na religię tzn nie
zostaną na nią zapisane ale jeżeli któregoś dnia stwierdzą, że chcą chodzić,
bo... to bardzo proszę, ich sprawa
nie mogą od nas oczekiwać prowadzania do kościoła i wychowywania w wierze ale
jeżeli zapragną lekcji religii to proszę bardzo
jest tylko jedno ale
jeżeli będą chcieli chodzić na religię, bo wszyscy inni chodzą to nie pozwolimy,
bo należy mieć własne zdanie i umieć go bronić
jeżeli będą chcieli chodzić, bo jest fajnie, bo śpiewają i bawią się, bo
pani/pan opowiadają ciekawe historie to proszę bardzo

> Jestem wierząca, mąż w zasadzie również, ale unikamy praktyk religijnych.

rozumiem, że dziecko nie jest ochrzczone?
nie czepiają się katecheci o to?

[quba]

zachowujecie się wobec różnych postaw mało elegancko, żeby nie
powiedzieć NIEGRZECZNIE

[anna7713]

Dziwią mnie niektóre wypowiedzi i powodują spory dyskomfort, jak się na to
patrzy z boku. A co to niektórych obchodzi, w co wierzy autorka wątku. Pisze, że
jest wierząca, to jest wierząca, jej sprawa i mi by nie przyszło do głowy
oceniać, czy jest czy nie jest konsekwentna. Mi to się w głowie nie mieści, że
można wypytywać, czy chodzi do kościoła. Nie moja sprawa.
Zgadzam się z tym, że należy bronić własnego zdania i nie posyłać na religię. Po
co ma dziecko słyszeć, że rodzice są be, bo nie chodzą do kościoła i mieć wodę z
mózgu robioną, tak jak te dzieci, które wołają za kolegą, że pójdzie do piekła.
Wychowanie powinno być spójne - to czego się uczy w domu, to i w szkole.
I zupełnie nie rozumiem tych, którzy się tak burzą, że siedmioletnie dziecko
chce chodzić, a mama mu nie pozwala. Ja rozumiem, że starsze dziecko chce
chodzić, to już może bym się zgodziła, bo zaczyna coś z tego rozumieć.
Ja kiedyś byłam katoliczką, ale teraz już jestem coraz dalej od Kościoła i moich
dzieci prawdopodobnie bym nie posyłała, dlatego nie zdecydowałabym się raczej na
ślub kościelny, bo trzeba się zobowiązać, że się dzieci wychowa w wierze.

NIE spodziewałam się, aż takiego zamieszania

[jagnaborynowa]

Założyłam ten watek, ale nie sądziłam, że kiedy zajrzę tu po tygodniu temat
będzie nadal aktualny. Dziękuję za konkretne odpowiedzi rodziców, a nie próby
wmówienia mi, że w ogóle nie wierzę, albo wierzę w obcych bogów. Zauważcie, że
nie napisałam, że jestem katoliczką, mimo, że w tym kościele zostałam
ochrzczona, brałam komunię, bierzmowanie. W dzieciństwie byłam prowadzana do
kościoła, wręcz zmuszana pod karą np. niepójścia w lecie w niedzielę na
podwórko. Kiedy byłam w klasie drugiej-trzeciej (a religia była wtedy poza
szkołą) i nie zawsze chodziłam na rekolekcje, pani katechetka wysyłała moje
bardziej praktykujące koleżanki do moich rodziców, żeby zmusili mnie do
chodzenia na rekolekcje. Doskonale pamiętam wielką dwóję w zeszycie od religii,
postawioną przez panią katechetkę, ponieważ nie miałam kompletu świętych
obrazków, które zbierało się też z jakiejś tam okazji. A działo się to w dużym
mieście wojewódzkim, które nadal nim jest. Ja nie napisałam, że jestem
katoliczką, bo właśnie katolicy twierdzą, że nie można nazywać siebie
katolikiem, jeśli nie chodzi się do kościoła. Dobra, nie nazwałam się tak, ale
wierzę w tego samego Boga co katolik, czy mu się to podoba czy nie. Obchodzę
Boże Narodzenie i Wielkanoc, bo to część tradycji. Wyznaję wszystkie zasady
etyki chrześcijańskiej (ludzkiej), ale nie lubię chodzić do kościoła, bo mam do
niego uraz. Tyle.
A dlaczego nie chcę, żeby dziecko poszło na religię w szkole? Bo córkę
ochrzciliśmy w cerkwi (mój mąż jest prawosławny). Nie napiszę dlaczego, bo zaraz
się rzucą, że reklamuję tu inne wyznania. Po prostu tak mi się podobało. A
prawosławni mają bierzmowanie i komunię zaraz po chrzcie. Córka więc wie, że do
komunii nie pójdzie, bo już ją miała. Oczywiście będziemy się starali jakoś
zrekompensować tę imprezę w drugiej klasie.
A jeśli chodzi o religię w zerówce - mimo, że się nie zgodziliśmy na chodzenie
na religię, nadgorliwa wychowawczyni postanowiła w połowie roku, że skoro mała
tak bardzo chce (po prostu było córce przykro, że jest z koleżanką wyprowadzana
z sali, a tam dzieci śpiewają i rysują) to należy któregoś dnia pozwolić dziecku
pójść na wymarzoną religię. I poszła. Bez konsultacji z nami. A tam uśmiechnięta
katechetka powiedziała córce, że nieprawidłowo się żegna (mała przeżegnała się
jak prawosławna), mimo, że wiedziała, że i ona i jej tata są prawosławni.
Przepytywała dzieci, kto był w niedzielę w kościele i o czym było kazanie. Acha,
to wszystko miało miejsce w Wawie.

Zadałam konkretne pytanie: "Jak są traktowane dzieci, nieuczęszczające na
religię", a nie: "pozwolić dziecku iść na religię czy nie". Za konkretne
odpowiedzi dziękuję.
Za sugestie dotyczące mojej wiary - mniej. I tak to nic nie da. Zahartowałam się
w ciągu wielu lat. Niestety, nie ma możliwości (sprawdzałam), żeby religia była
na początku lub na końcu lekcji.

Jagno, nie dziw sie reakcji wiekszosci

[calineczka_777]

jagnaborynowa napisała:

> Założyłam ten watek, ale nie sądziłam, że kiedy zajrzę tu po tygodniu temat
> będzie nadal aktualny. Dziękuję za konkretne odpowiedzi rodziców, a nie próby
> wmówienia mi, że w ogóle nie wierzę, albo wierzę w obcych bogów. Zauważcie, że
> nie napisałam, że jestem katoliczką, mimo, że w tym kościele zostałam
> ochrzczona, brałam komunię, bierzmowanie. W dzieciństwie byłam prowadzana do
> kościoła, wręcz zmuszana pod karą np. niepójścia w lecie w niedzielę na
> podwórko. Kiedy byłam w klasie drugiej-trzeciej (a religia była wtedy poza
> szkołą) i nie zawsze chodziłam na rekolekcje, pani katechetka wysyłała moje
> bardziej praktykujące koleżanki do moich rodziców, żeby zmusili mnie do
> chodzenia na rekolekcje. ... Ja nie napisałam, że jestem
> katoliczką, bo właśnie katolicy twierdzą, że nie można nazywać siebie
> katolikiem, jeśli nie chodzi się do kościoła. Dobra, nie nazwałam się tak, ale
> wierzę w tego samego Boga co katolik, czy mu się to podoba czy nie. Obchodzę
> Boże Narodzenie i Wielkanoc, bo to część tradycji. Wyznaję wszystkie zasady
> etyki chrześcijańskiej (ludzkiej), ale nie lubię chodzić do kościoła, bo mam do
> niego uraz. Tyle.
> A dlaczego nie chcę, żeby dziecko poszło na religię w szkole? Bo córkę
> ochrzciliśmy w cerkwi (mój mąż jest prawosławny). ...Po prostu tak mi się
podobało. A
> prawosławni mają bierzmowanie i komunię zaraz po chrzcie. Córka więc wie, że do
> komunii nie pójdzie, bo już ją miała.

Jagno, nie dziw sie reakcji wiekszosci osob na tym forum. Zatailas nam WAZNE
INFORMACJE, jak chocby fakt, ze ojciec dziecka jest prawoslawny i twoja corka
zostala tam ochrzczona. Poniewaz okolo 95 % ludzi w Polsce to katolicy
(przynajmniej jesli chodzi o chrzest, bo chodzenie do kosciola nie jest tak
czeste), wiec przyjelismy zalozenie, ze w rodzinie sa tylko katolicy (podlug
chrztu). Gdyby byl nam znany fakt, ze ojciec dziecka jest prawoslawny, dziecko
ochrzczone w tym kosciele a i tobie ta religia wydaje sie bardziej podobac (co
dopiero raczylas nam oznajmic dopiero w tym poscie) i ze masz traumatyczne
przezycia w zwiazku z chodzeniem na lekcje religii (katolickiej) to bysmy
prawdopodobnie inaczej odpowiedzieli...

[anna7713]

> Jagno, nie dziw sie reakcji wiekszosci osob na tym forum. Zatailas nam WAZNE
> INFORMACJE, jak chocby fakt, ze ojciec dziecka jest prawoslawny i twoja corka
> zostala tam ochrzczona

Coś tu się komuś pomyliło. Nie jestem taka pewna, czy to rzeczywiście większości
- to po pierwsze. A po drugie, to tekst o zatajeniu to już mnie rozwalił. Co to
- rozprawa sądowa, spowiedź, czy PUBLICZNE forum dyskusyjne?! Piszę to w swoim
imieniu, bo ja też swój problem, gdybym go opisywała, ujęłabym bardziej ogólnie
na początku, bo nie każdy ma ochotę wywnętrzać się publicznie bez potrzeby. Tu w
zupełności wystarczyło powiedzieć, że się nie udziela w praktykach religijnych i
już, a nawet, że po prostu się tak uznało, żeby było spójnie i zdecydowała nie
posyłać na religię. To sprawa indywidualna.

[calineczka_777]

anna7713 napisała:

Tu
> w
> zupełności wystarczyło powiedzieć, że się nie udziela w praktykach religijnych
> i
> już, a nawet, że po prostu się tak uznało, żeby było spójnie i zdecydowała nie
> posyłać na religię. To sprawa indywidualna.

Ale to jest istotne dlaczego nie chce posylac na lekcje religii katolickiej. Czy
dlatego, ze jest osoba toltalnie niewierzaca, badz tez bo maz jest prawoslawny a
i zonie (teoretycznie katoliczce) ta religia sie bardziej podoba czy dlatego, ze
kiedys ja ksiadz skrzyczal, czy dlatego ze stara zakonnica ja 20 lat temu
molestowala albo czy dlatego, ze nie chce jej sie wstawac wczesnie i chodzic na
msze z dzieckiem (znam taka osobe, naprawde). Naprawde jest tych powodow duzo i
one maja wplyw na ocene decyzji rodzica przez osoby postronne ... Ja bym tutaj
jednak uwzglednila tez zdanie dziecka, bo to w koncu dziecko ta decyzja
najbardziej dotyczy. Dziwi mnie, ze zalozycielka forum tego nie uwzglednia, byc
moze wynika to z postawy jeszcze mocno zakorzenionej w polskiej mentalnosci:
Moje dziecko nalezy do mnie.

[ariana1]

jagnaborynowa napisała:
ale
> wierzę w tego samego Boga co katolik, czy mu się to podoba czy
nie. Obchodzę
> Boże Narodzenie i Wielkanoc, bo to część tradycji. Wyznaję
wszystkie zasady
> etyki chrześcijańskiej (ludzkiej), ale nie lubię chodzić do
kościoła, bo mam do
> niego uraz. Tyle.

Więc dlaczego nie zmienisz kościoła? Na taki, w którym na kazaniu
słucha się o miłości Boga do człowieka a nie o tym, na którego
kandytata w wyborach trzeba głosować. W którym ludzie znają się po
imieniu, pomagają sobie bezinteresownie i modlą się za siebie
nawzajem a nie wyklepują bezmyślnie formułki i przekazując
sobie "znak pokoju" patrzą na siebie pustym wzrokiem. W którym
wszyscy członkowie wiedzą na co idą ich własne pieniądze z "tacy" i
ile ich zostaje. Po co tkwić w znienawidzonym, fałszywym i obłudnym
kk, kiedy można zmienić miejsce i odnaleźć żywego Boga, w którego
podobno wierzysz.

rzecznik praw obywatelskich

[zosia9]

podeslijcie ten wątek do biura rzecnika praw obywatelskich. Moze
wreszcie ktoś zrozumie ze religia w szkole to jest problem. I
bynajmniej nie chodzi o wliczanie czy nie wliczanie oceny do
średniej.

[igge]

Ze zdziwieniem czytam wypowiedzi rodziców/wspomnienia doroslych
minimalizujące problem dzieci, które tak jak moje nie chodzą na
religię. Tym dzieciom na pewno jest trudniej, wyróżniają się i
czasem muszą znosić bardzo przykre uwagi, pytania rówieśników. Są
wykluczone ze swojej grupy w trakcie różnych zajęć związanych z
religią, to przecież nie tylko lekcje religii ale rekolekcje,
jasełka etc. Myśmy zaryzykowali (wcześniej bo już w drugiej klasie z
drugim dzieckiem, pierwsza dopiero przestało chodzić na religię w
piątej klasie na swoje wyraźne żądanie) i nie żałujemy, wręcz
przeciwnie. Dzieci bez traumy dają sobie radę, dwa razy tylko
młodsze płakało po głupich odzywkach koleżanki i nauczycielki. Od
razu zareagowaliśmy zwracając koleżance i wychowawczyni uwagę, małe
dzieci czasem zwyczajnie nie zdają sobie sprawy, że kogoś mogą
zranić. Tydzień przed komunią klasową (mała jedyna z klasy nie
chodzi na religię), żeby odwrócić dziecka uwagę od całej tej wrzawy
i licytacji spodziewanymi prezentami i nadchodzącym świętem kolegów -
kupiliśmy corce wymarzonego futrzastego przyjaciela tzn chomika i
był to strzał w dziesiątkę. Była tak zaabsorbowana swoim szczęściem
i nowymi obowiązkami, że Komunia przeszla chyba całkiem bezboleśnie.
Fakt, że miesiąc przed imprezą też akurat nie mogla chodzić do
szkoły, wyjeżdżaliśmy.

[chalsia]

jestem agnostyczką, moje dziecko nie chodzi na religię, nigdy nie miało z tego
powodu nieprzyjemności, szanuję wiarę innych ludzi.
Chcę by moje dziecko również szanowało wiarę (obojętnie jaką) i dlatego uwazam,
że dawanie prezentu "na pocieszenie" (czy jak to zwał) wtedy, gdy inne dzieci
mają komunię to błąd, bo w ten sposób okazuje się brak szacunku dla wiary
innych, jak również samemu daje się dziecku sprzeczny komunikat co do własnych
wyborów i samemu stawia się je w pozycji poszkodowanego z powodu decyzji
rodziców o nieposłanie dziecka na religię.

[edytka2001]

Nie rozumiem do końca o co Ci chodzi?
Tak, dzieci nie chodzące na religię w Polsce wyróżniają się (jeszcze
zależy w jakim regionie) i to jest fakt i nie ma co z tym dyskutować
i wypierać tego.
Natomiast nie zgodzę się, że wszystkim tym dzieciom inni dokuczają i
że są wykluczone. W przypadku mojej córki tak nie jest, a jak
pisałam mamy za sobą klasę komunijną i też córka jako jedyna w
prawie 30-osobowej kl nie chodzi na religię. Żadnej traumy nie ma.

To że dzieci są ciekawskie i zadają różne pytania, to jest jak
najbardziej naturalne. Ale to od postawy rodziców, od tego jak
przygotują swoje dziecko, jak wytłumaczą mu jego sytuację i powody
takich a nie innych decyzji zależy, czy te pytania będą dla dziecka
przykre. Moja córka traktowała i traktuje takie pytania (bo one się
wciąż pojawiają), rozmowy między dziećmi na tematy religijne
zupełnie normalnie. Nigdy nie musiałam nigdzie interweniować, bo ona
doskonale potrafi odpowiedzieć na takie pytania i wytłumaczyć,
dlaczego nie chodzi na religię, do kościoła, nie ma komunii itd.

Każdy ma inne powody swoich decyzji. Różne są sytuacje.
U nas jest tak, że jesteśmy nie wierzący. Nie mamy ślubu
kościelnego, córka nie jest ochrzczona, nie chodzimy do kościoła,
nie przyjmujemy kolędy, nawet świąt nie obchodzimy w sposób
religijny, więc nienormalnym by chyba było posyłać córkę na religię.
Komunii i tak przyjąć nie może, bo nie ma chrztu. Nie ma problemu,
żeby to wytłumaczyć dziecku.
Inna jest natomiast sytuacja, gdy dziecko zostało ochrzczone i
rodzice zobowiązali się do wychowania w wierze, a nie posyłają na
religię. Tutaj myślę, że trudniej już wytłumaczyć, zwłaszcza jak
dziecko coraz starsze.

[bodomlake]

Ja uważam że to , czy chce chodzić na religię, powinno być decyzją dziecka.
Ważne tylko, by nie podejmowało jej pod wpływem kolegów. Porozmawiaj z dzieckiem
na temat, czym jest religia, chrześcijaństwo, wyjaśnij mu pewne związane z tym
sprawy i zapytaj czy chce chodzić ale daj mu też czas do namysłu. pozdrawiam

[calineczka_777]

bodomlake napisała:

> Ja uważam że to , czy chce chodzić na religię, powinno być decyzją dziecka.
> Ważne tylko, by nie podejmowało jej pod wpływem kolegów. Porozmawiaj z dzieckie
> m
> na temat, czym jest religia, chrześcijaństwo, wyjaśnij mu pewne związane z tym
> sprawy i zapytaj czy chce chodzić ale daj mu też czas do namysłu. pozdrawiam

Mnie tez dziwi, ze zalozycielka forum tego nie uwzglednia. Byc moze wynika to z
postawy jeszcze mocno zakorzenionej w polskiej mentalnosci: Moje dziecko nalezy
do mnie. W sumie to ta decyzja dotyczy jej dziecka, wiec i dziecko powinno miec
cos w tej sprawie do powiedzenia. Skoro dziecko chce to by pochodzilo na te
lekcje, popatrzylo jak to jest. Oczywiscie mozna powiedziec dziecku, ze zawsze
moze zrezygnowac, jak mu sie przestanie podobac.

[joanna_poz]

Skoro dziecko chce to by pochodzilo na te
> lekcje, popatrzylo jak to jest. Oczywiscie mozna powiedziec
dziecku, ze zawsze
> moze zrezygnowac, jak mu sie przestanie podobac.

świetnie, moje ateistyczne dziecko też mogłoby pochodzić i
popatrzeć, nie miałabym nawet nic przeciwko...
jest tylko jedno "ale" o którym chyba zapominacie: religia podlega
ocenie! wliczanej do średniej!
jak nie wykuje modlitwy na pamięć - a pewnie będzie mu trudno -
dostanie pałę. to już wolę mu tej frustracji oszczędzić.

[calineczka_777]

joanna_poz napisała:

> świetnie, moje ateistyczne dziecko też mogłoby pochodzić i
> popatrzeć, nie miałabym nawet nic przeciwko...

To dobrze, ze jestes tolerancyjna. Tak czesto to to sie nie zdarza...

> jest tylko jedno "ale" o którym chyba zapominacie: religia podlega
> ocenie! wliczanej do średniej!
> jak nie wykuje modlitwy na pamięć - a pewnie będzie mu trudno -
> dostanie pałę. to już wolę mu tej frustracji oszczędzić.

Przesadzasz: dziecko nalezy oczywiscie uprzedzic lojalnie, ze na religii bedzie
musialo tez "kuc na pamiec". Zreszta tak jak np. na polskim, przy nauce jezyka
obcego, biologii, geografii itp. Jesli dziecko jest w stanie nauczyc sie
wierszyka na jezyk polski na pamiec to jest w stanie i jakies modlitwy. Tym
bardziej, ze na religii caly czas jest pare wazniejszych modlitw powtarzane do
znudzenia. Oczywiscie moze sie zdarzyc, ze dziecko sie znudzi chodzeniem na
religie i nie bedzie sie chcialo wiecej tego uczyc ale to po prostu dziecko
rezygnuje z chodzenia (czy ewentualnie rodzic wypisuje z religii) i sprawa
zakonczona. A z pedagogicznego punktu widzenia dobra lekcja na temat
odpowiedzialnosci za swoje decyzje dla dziecka.

[joanna_poz]

> A z pedagogicznego punktu widzenia dobra lekcja na temat
> odpowiedzialnosci za swoje decyzje dla dziecka.

calineczko, myślę, że poziom decyzyjności 6-latka - do której jak
najbardziej daję mu prawo - lezy jednak trochę gdzie indziej
więc póki co o tym zadecydujemy jednak my rodzice.

[morekac]

A moja gimnazjalistka właśnie postanowiła nie chodzić na religię (bo
jest nudno i ile razy można uczyć się o tym samym Mojżeszu).
Niestety, alternatywa etyka jest z niewiastą nader srogą i piłującą
(styczność była na innych przedmiotach), więc nie wiem , czy
dziecięciu pozwolę. Dla jej własnego dobra. O czym właściwe uczą na
etyce?
ale" o którym chyba zapominacie: religia podlega
> ocenie! wliczanej do średniej!
Poza ostatnią klasą SP i gimnazjum średnia ma minimalne znaczenie
praktyczne.
Co do traktowania dzieci: im większe miasto i im wyższa klasa, tym
bardziej jest obojętne dla dzieci/młodzieży kto i na co chodzi.

[nika_j]

Są traktowane normalnie.

chrześcijanin to nie koniecznie katolik

[Gość: kay]

bycie chrześcijaninem (czyli wiara w Boga) nie jest równoznaczne z
byciem katolikiem (chodzeniem do kościoła itp). mogę wierzyć w Boga,
wierzyć w zmartwychwstanie itp, mogę np także przestrzegać 10
przykazań ale bez nadinterpretacji kościelnej i mogę nadal być dobrym
chrześcijaninem.
niestety nie ma odłamu tej religii która nie stanowiłaby jakiejś
instytucji - tak jak to stanowi kościół katolicki, więc jeśli wierzę
w Boga ale nie wierzę w zakłamanie kościoła i ich "nieomylność" to
już nie mogę być dobrym chrześcijaninem? co za bzdura!

ja w podstawówce znałam dziewczynę która była niewierząca (w tamtych
czasach to była rzadkość) - i wiedziała chyba o tym cała szkoła,
chyba każdy potrafił ją wskazać, ona nie przystąpiła do komunii, ale
np chodziła na religię. nie sądzę aby była traktowana gorzej przez to
że była niewierząca, nawet zabawne było to że przez księdza
prowadzącego religię była uważana za wzór do naśladowania a ksiądz
dobrze wiedział że jest niewierząca, że nie chodzi do kościoła itp
a teraz? teraz połowa osób nie wierzy, a połowa z pozostałej połowy
chodzi na religię lub idzie do komunii na pokaz, bo wszyscy tak
robią. nikogo już nie interesuje czy wierzysz, czy nie, wręcz chyba
wśród ludzi modne staje się bycie ateistą a nei łażenie do
kościoła...

[ariosso1]

Niue wiem czy mozna nazwac sie osoba wierzącą bez praktyk religijnych -ale mam
podobnie wiec Cie rozumiem.
Obecnie moge okreslic że jesteśmy wraz mężem -ateisto-agnostykami-z naciskiem
na agnostycyzm,a dzieci maja wolna wolę...
Nie uprawiamy praktyk religijnych, ale dzieci na religie chodza bo im sie
podobe i chcą.Syn nawet do kościoła chodzi
Nie zamierzam decydowac za dzieci w kwestii wyboru wiary-jest to jedyna rzecz w
która nie ingeruję moim małoletnim ...
Dlaczego nie chcesz pozwolic dziecku aby samo zdecydowało?

[jagnaborynowa]

> Dlaczego nie chcesz pozwolic dziecku aby samo zdecydowało?

Ależ ja jej pozwoliłam na podjęcie decyzji w zerówce! Przecież chodziła po
półroczu wbrew mojej i męża woli! A więc mała podjęła taką decyzję sama! Wiem
też dlaczego! Ponieważ podczas religii była początkowo wyprowadzana z sali do
innej grupy, a tam kazano jej cicho siedzieć i nie przeszkadzać w zajęciach
maluszków!!! Nie był to bynajmniej pęd sześciolatki do wiary katolickiej. I
wtedy też odebrałam takie zachowanie pani od maluszków za akt ostracyzmu!!!
Dzieci w przedszkolu nie zadawały pytań dlaczego córka nie chodzi na religię,
ale dzieci w szkole już mogą być bardziej agresywne!
Powiedzcie mi dobra, sprawiedliwa, katolicka ławo przysięgłych (pytanie do
najbardziej agresywnych w tej materii): jak wy waszemu dziecku wytłumaczycie,
dlaczego jego kolega z klasy nie chodzi na religię i rekolekcje?

[ga-ti]

jagnaborynowa napisała:
...
> Powiedzcie mi dobra, sprawiedliwa, katolicka ławo przysięgłych (pytanie do
> najbardziej agresywnych w tej materii): jak wy waszemu dziecku wytłumaczycie,
> dlaczego jego kolega z klasy nie chodzi na religię i rekolekcje?

Bo jest to religia katolicka (której u nas akurat uczy siostra nawet), a kolega jest innego wyznania. Bo jego rodzice/opiekunowie (moje dziecko spotyka się także z dziećmi wychowywanymi przez babcie, rodziców zastępczych) są innego wyznania, wierzą, że Bóg ma inaczej na imię, inaczej się do Boga modlą, inne piosenki śpiewają. Pan Bóg kocha wszystkich i rozumie każdy rodzaj modlitwy. Rozumie przecież nawet małego dzidziusia jak sobie guga, rozumie modlitwę w innych językach, rozumie też modlitwę, która inaczej wygląda.
To na potrzeby mojego małego dziecka wychowywanego w wierze katolickiej (również z katolickimi praktykami). Dalej odpowiadałabym na pytania młodego. Pewnie zabrakło by mi wiedzy, więc zajrzelibyśmy do Internetu.
Mądrych nauczycieli (i mądrych rodziców kolegów) życzę!

[morekac]

jak wy waszemu dziecku wytłumaczycie,
> dlaczego jego kolega z klasy nie chodzi na religię i rekolekcje?
Prawdopodobnie mniej więcej tak samo, jak ty powinnaś córce
wytłumaczyć, dlaczego nie powinna (bądź powinna - jeśli tak uznasz) -
chodzić na religię.

[madzialena75]

I z całej dyskusji wynika prosty wniosek. Musimy walczyć o przeniesienie religii
ze szkół tam gdzie ich należne miejsce. Nie będzie wtedy tematów spornych czy
katolik patrzy inaczej na niewierzącego czy ja patrzę na katolików jak na
dziwaków forsujących swoją wiarę w publicznej szkole. Mój Mały też idzie w tym
roku do pierwszej klasy i uzyskałam informację,że etyka prowadzona będzie pod
warunkiem "uzbierania" odpowiedniej liczby dzieci...Śmieszne i tragiczne zarazem

[ariosso1]

Moje dzieci zostały poinformowane i uswiadomoine w tym że religia,chodzenie do
kościoła,wiara w obojetnie jakiego Boga-to wolny wybór.w prosty sposób na
przykładzie mikołaja i krasnoludków -jedni w nie wierza inni nie.Obchodzę
tradycyjnie swieta-nie ku czci i chwale Boga a poprostu bo taka jest tradycja-ot
tak-może i bez powodu.Dzieci mam ochrzczone-chrzestna mojego syna jest
prawosławna-chrzest w KK.Ksiądz nie robił problemu bo chrzestna w polsce
chodziła na msze w każdą niedziele kiedy była w polsce-do naszego koscioła-jej
ojciec katolik KK.Do komuni tez pójdą-jak zechcą.Chodza na religię i wiedzą ze
to takie bardziej jest "wymyslone" niz prawdziwe-bo przeciez nie udowodniono
istnienia Boga-mozemy jedynie wierzyć.Mój maz uwaza że religia w szkole powinna
byc dopiero w szkole średniej lub na studiach-dzieci pewnych rzeczy nie
rozumieją-wciska im sie ciemnotę w która slepo wierzą-np,ze w sercu urośnie
cierń jak nie beda chodziły do koscioła.Pozwalam dziecku aby wierzylo w Boga ,we
wróżki,i Mikołaja jezeli tak chcą-ale i tak im napominam ze to tylko taka
bajka-dobrowolna.

[ira_07]

hodza na religię i wiedzą ze
> to takie bardziej jest "wymyslone" niz prawdziwe-bo przeciez nie udowodniono
> istnienia Boga-mozemy jedynie wierzyć.

No właśnie. Jeśli wierzysz to wierzysz w to, że jest prawdziwe. Jeśli uważasz,
że Bóg jest trochę zmyślony, to nie wierzysz.

.Mój maz uwaza że religia w szkole powinna
> byc dopiero w szkole średniej lub na studiach-dzieci pewnych rzeczy nie
> rozumieją

I dlatego też na religii czy szkółce niedzielnej nikt nie tłumaczy dzieciom
konsubstancji/transsubstancji, tylko opowiada się o Jezusie.

-wciska im sie ciemnotę w która slepo wierzą-np,ze w sercu urośnie
> cierń jak nie beda chodziły do koscioła.

Jeśli wiara to dla męża ciemnota, to dlaczego ochrzcił dzieci? A jeśli
rzeczywiście dziecku ktoś mówi na religii, że w sercu może urosnąć cierń to czas
interweniować.

ale i tak im napominam ze to tylko taka
> bajka-dobrowolna.

No to po co chrzciłaś?

Nie chcę być złośliwa, serio pytam. Nie jestem Żydówką-nie obrzezam syna. Nie
jestem chrześcijanką-nie chrzczę dzieci(chyba, że jestem wyznania, które nie
chrzci dzieci z zasady).

[madzialena75]

ira_07 - odpowiedź jest prosta. Ludzie robią to, żeby dzieci nie były narażone
na ostracyzm ze strony tych lepszych - "katolików". My też chcieliśmy ochrzcić
dziecko i posłać na religię, ale synek trafił na tak tragiczną panią w
przedszkolu od religii,że miał traumę związaną z chodzeniem w poniedziałki do
przedszkola (wtedy była religia). Wszyscy rodzice zgłaszali pretensje, ale
lokalny kościół( proboszcz?) uparł się na tę panią i koniec. Mogła być kolejna
owieczka należąca do tej niesytej korporacji, a tak nie będzie i to od samego
początku

[anola]

Uczę w szkole podstawowej. Większość dzieci chodzi na religię. Nie widać prześladowania ani dokuczania tym niechodzącym. Ale nie ma u nas etyki ani nic podobnego więc dzieci w czasie lekcji religii są w świetlicy lub w czytelni.
Okazało się, że dzieci (przynajmniej te w kl 4-6) nie są świadome że religia jest nieobowiązkowa. Po 'ujawnieniu' tej informacji część szóstoklasistów zrezygnowało z uczęszczania na te lekcje.
Średnia ich ocen najczęściej była niższa niż gdyby chodzili na religię!
Nie dopytałam się nigdy u dyrekcji, ale wiem że rodzice jednej uczennicy z mojej klasy pisali oficjalne pismo z prośbą o takie ułożenie planu, żeby religia była pierwsza lub ostatnia. I moja klasa tak miała układany plan. Myślę że gdyby więcej takich rodziców się 'uparło' to szkoła miałaby dość poważny kłopot z planem...

uważam że lekcji religii nie powinno być w szkole, zajęcia nie powinny być oceniane na stopnie, jeśli już jest ocena z religii to nie powinna być na świadectwie i nie powinna być wliczana do średniej, rekolekcje nie powinny być dniami wolnymi od nauki, nie powinny wisieć krzyże w salach lekcyjnych szkół państwowych... ale to że tak uważam niczego nie zmienia nie ma znaczenia w co wierzę i czy chodzę do kościoła i czy posyłam własne dzieci na religię.

pozdrawiam
anóla - mama Marty i Magdy

[ira_07]

Nie, odpowiedź nie jest prosta. Chrzest, posyłanie na religię i mówienie
dziecku, że Bóg to twór jak krasnoludek, można wierzyć lub nie? Albo wierzysz,
albo nie. Rozumiem, że ateista powie dziecku, że Bóg to ktoś jak
Koszałek-Opałek. Ale ateista dziecka nie ochrzci i nie pośle na religię.

Ludzie robią to, żeby dzieci nie były narażone
> na ostracyzm ze strony tych lepszych - "katolików"

Robią to raczej z konformizmu. Moje dziecko na religię katolicką nie pójdzie. Do
I Komunii w znaczeniu katolickim też nie. Jeśli pojawią się problemy - będę
interweniować. Ale zakładanie z góry jakiegoś ostracyzmu jest chore. Znasz
dziecko wierzącego nie-katolika, które chodzi na religię katolicką? Ja nie. A
dzieci ateistów chodzą. Czyli prawosławny, protestant, Żyd i buddysta nie
odrzuci swoich przekonań. A ateiści często odrzucają, narzekając potem, że
katolicy są fałszywi

Wszyscy rodzice zgłaszali pretensje, ale
> lokalny kościół( proboszcz?) uparł się na tę panią i koniec

Więc powinni przestać posyłać i już.

Mogła być kolejna
> owieczka należąca do tej niesytej korporacji, a tak nie będzie i to od samego
> początku

O właśnie, takie podejście mnie dziwi. Jednak pewnie ta korporacja wg Ciebie nie
taka zła, co?

moje dziecko nie chodzi na religię

[ariana1]

Mam dwie córki. Obie nie ochrzczone. Starsza nie chodziła w
przedszkolu i nie chodzi teraz na religię. W tym roku była komunia,
obyło się bez problemów. Córka pytała co prawda co to jest komunia i
po co. Było jej łatwiej zaakceptować, że ona nie będzie miała
komunii, bo dzieci z naszego kościoła tez nie miały. Więc nie czuła
się jak jakiś odmieniec.
Nie pisałam zadnych oświadczeń o nieuczęszczaniu, po prostu nie
poszła na pierwszą religię i nie chodziła już później. Na początku I
klasy wychowawczyni spytała tylko czy Ania może brać udział w
jasełkach szkolnych. Potem przestrzegała skrupulatnie
naszej "inności" i dzwoniła do mnie jak klasa szła do kościoła na
mszę żałobą za Smoleńska albo jak był apel w rocznicę śmierci
papieża. Wtedy po prostu nie posyłałam dziecka do szkoły. Żadnych
prześladowań ze strony dzieci nie ma, mimo że religia raz była
pierwsza a raz w środku dnia i Ania musiała iść na świetlicę. Tuż
przed komunią dzieciaki nawet zazdrościły mojej córce, że ma wolne a
one muszą ciągle latać do kościoła na próby i wkuwać formułki.
Aczkolwiek jedna z koleżanek próbowała nastraszyć Anię, że "dzieci,
które nie chodzą na religię, pójdą do piekła". Na szczęście moja
córka ma silne przekonania i dobrą wiedzę biblijną, więc to jej nie
przeraziło.
Gwoli wyjaśnienia: jesteśmy protestantami, członkami KECH i moje
dzieci uczęszczają na szkółkę niedzielną. Myślę, że takie dzieci,
które mają alternatywę religii, mają łatwiej. Bo na
pytanie: "dlaczego nie chodzisz na religię?" mogą zwyczajnie
odpowiedzieć: "bo chodzę na szkółkę i tam się uczę o Panu Bogu i
Panu Jezusie". To zamyka rówieśnikom buzię równiez i na przezwiska
typu "bezbożnica", "odmieniec" itp kwiatki.
Myślę, że dużo pomaga dziecku też spójność przekonań
światopoglądowych w domu rodzinnym. Jeżeli rodzice mówią to co
wyznają, to dziecko ma jasnośc sytuacji. My wierzymy w Boga, czytamy
biblię, żyjemy wg niej na codzień a nie tylko w niedzielę i takie
właśnie wartości przekazujemy dzieciom. Dzięki temu córka ma silny
autorytet i nie obawia się swojej "inności".

[ariana1]

Aha, a podczas komunii pani stanęła na wysokości zadania i zachowała
się IMO bardzo fajnie. Wszystkie dzieci (bo do komunii przystępowała
cała klasa) dostały od pani na pamiątkę komunii takie malutkie
książeczki z cytatami religijnymi. Natomiast moja Ania dostała
zakładkę z cytatem ogólnej treści i z podpisem pani. A więc żadnego
wyobcowania, żadnego ostracyzmu. Córka jest ogólnie lubiana w
klasie, zapraszana na imprezy przez kolegów i nie czuje
swojej "inności".