Motoryka duża

[tuszeani]

Mam na stanie prawie siedmiolatka, u którego motoryka duża leży i kwiczy, a konkretnie, jeśli wierzyć testowi PEP-R, jest na poziomie czterolatka. Młody ma stwierdzoną dyspraksję.

Generalnie ma dużo ruchu: jeździ bardzo sprawnie na dwukołowym rowerze, hulajnodze, łyżwach, regularnie chodzi na basen i prawie już umie pływać, zaczęliśmy właśnie naukę na rolkach i jest też obiecująco.
Dramat jest w grach zespołowych, szczególnie tych z piłką. Nie ogarnia, więc się wycofuje, a to znacznie obniża jego pozycję wśród kolegów.

Co możemy według Was jeszcze zrobić w tym kierunku? Wydaje się nam, że zapisanie go w tej chwili do jakiejś szkółki piłkarskiej mija się z celem, bo będzie kibicem, nie będzie nadążać za grupą. Ale może się mylimy? Co według Was można by zrobić, żeby mu trochę pomóc?

[berdebul]

Lubi rysować? Malowanie dużych powierzchni, po ścianach, chodniku. Ćwiczysz obręcz barkową, pózniej schodzisz niżej, od motoryki dużej do małej.
Wszystko co usprawnia obydwie strony - pływanie, konie, judo, joga. Z piłką ćwiczyć, ale nie w klubie nastawionym na turnieje, bo dzieciak sie zniechęci.

[berdebul]

Lubi rysować? Malowanie dużych powierzchni, po ścianach, chodniku. Ćwiczysz obręcz barkową, pózniej schodzisz niżej, od motoryki dużej do małej.
Wszystko co usprawnia obydwie strony - pływanie, konie, judo, joga. Z piłką ćwiczyć, ale nie w klubie nastawionym na turnieje, bo dzieciak sie zniechęci.

[ga-ti]

Doradzę tylko, byś poznała trenera i zasady panujące w wybranej szkółce. Bo można trafić na jakiś świrów nastawionych na rywalizację, walkę na śmierć i życie niemalże, jakieś ostre nastawienie na zwycięstwa, a co za tym idzie, napiętnowanie tych, przez których się przegrywa I o ile porządna motywacja jest potrzebna na pewnym już etapie trenowania, o tyle na początku może zabić skutecznie chęć do 'kopania'.
Mogę polecić dżudo, to taki sport ogólnorozwojowy, kontaktowy, ale w relacji jeden na jeden. Fajny trener i można dobrze się bawić i rozwijać.
No i nie gloryfikujmy aż tak tej piłki nie każdy może być Lewandowskim, ale i nie każdy będzie pływał jak Otylia, czy jeździł jak Włoszczowska

[tuszeani]

Z tym jest duży problem. Szukałam dla niego już jakiejś szkółki i niestety wszystkie, które znalazłam, są nastawione na jak najszybsze wyprodukowanie zawodnika. Kadra, powołanie do kadry, o które się walczy. To nie to, nam nie chodzi o to żeby został Lewandowskim (bo nie zostanie raczej), ale o to żeby miał przyjemność z kopania z chłopakami na podwórku czy w szkole.
A jak Otylia to może i będzie pływać, bo naprawdę świetnie sobie radzi. Jak Włoszczowska też ma szanse, bo rower załapał w ciągu dwóch dni i jest w tym bardzo sprawny. Na łyżwach zaczął śmigać pierwszego dnia po założeniu na nogi. Ogólnie jest szybki, sprawny, zręczny, skoczny, wspina się jak małpa. Postronnym trudno uwierzyć w te trudności z motoryką, uważają go za bardzo wysportowanego. A przedszkole wytyka i specjaliści też. Do tego stopnia, że jest to powód do rozważań o odroczeniu (choć nie jedyny).
Z pewnością ma to po mnie. Na 100m byłam najlepsza z klasy, w dal skakałam jak marzenie, w zbijaku najdłużej nie dawałam się zbić, ale nie byłam w stanie w nikogo nigdy trafić. Gry w siatkówkę, kosza i ręczną nie nauczyłam się nigdy, pomimo świetnych trenerów z dużą cierpliwością. Piłeczką palantową ani lekarską nie dorzucałam nawet na tróję. Ogólnie nadal uważam się za osobę dość wysportowaną i lubiącą ruch, ale na boisko nie wejdę, bo wiem, że nie mam tam czego szukać.
Pytanie więc, czy w ogóle jest to wyuczalne rozsądnym wysiłkiem, czy nie dać sobie spokoju i nie uznać, że piłka to nie jego domena?

[qwirkle]

Zaproponowałabym zabawę w kolory z pilką: rzucasz piłke do dziecka mówiąc kolor ono łapie. Na umówiony (czarny lub 'pokrzywa') nie łapie, ale pokrzywowy może być

[qwirkle]

I przypomnialy mi się zabawy w pajączka: wszelkiej maści czworakowanie: na czterech nogach pupą do gory i odwrotnie też

daj mu spokoj.

[camel_3d]

> Co możemy według Was jeszcze zrobić w tym kierunku? Wydaje się nam, że zapisani
> e go w tej chwili do jakiejś szkółki piłkarskiej mija się z celem, bo będzie ki


dac mu spokoj? Przeciez nie kazdy musi lubic gry zespolowe. To czy punktuje tym u kolegow czy nie.. to nie jest kwestia gir zespolowych tylko calosc. Mlody ma wklasie 2 chlopcow, zaden nie potrafi grac w pilke i nie lubia grac w pilke, nie lubia biegac i sie ganiac z ninnmi. A mimo to sa lubiani. To kwestia charakterau i pokazania, ze mozna nie byc pilkarzem, a mimo to byc fajnym chlopakiem, kumplem, przyjacielem itd itd.

Zamiac zastanawiac sie jaks zmeinc jesgo nastawienei do gier zespolowych, zastanow sie, co zrobic, zeby czul sie dobrze w swojej skorze. .. moim zdaniem.

[wieloszka]

radze zbadac wzrok u okulisty i ortoptysty. gry zespolowe to glownie szybka lokalizacja bodźców wzrokowych

[tuszeani]

Masz rację. Coś może być na rzeczy. U mnie oprócz tego, że szwankuje motoryka, był i jest problem z ogarnięciem wzrokowym tego, co się dzieje na boisku. Teraz jestem krótkowidzem, w podstawówce jeszcze nie byłam, a problem z akomodacją już był.
Nie miałam dotychczas pojęcia, że istnieje ktoś taki jak ortoptysta, ale sprawdziłam sobie i może faktycznie to jest właściwy adres?